Salade van Coeur de Boeuf

Zeggen dat we enkele geweldige zomerdagen achter de rug hebben is allicht het understatement van het jaar. Hoe hard kan die zon niet schijnen? Hier thuis bleven de rolluik de afgelopen dagen gewoon gesloten, kwestie van de warmte angstvallig buiten te houden, en van het aanmaken van een barbecue was al helemaal geen sprake. Veel te warm!

 

Buiten eten, dat ging nog net, onder een fikse parasol welteverstaan. Sinds een recent bezoek aan het Brusselse AUB SVP zijn wij weer helemaal zot van Coeur de Boeuf tomaat. Zomer op het bord, 't zal wel zijn.
 

Salade van Coeur de Boeuf, veldsla, walnoten en parmezaan

 

- Veel heb je alvast niet nodig om een heerlijk slaatje voor twee personen te maken. Eén à twee Coeur de Boeuf tomaten, al naargelang de grootte,  een beetje veldsla, enkele walnoten en een blok parmezaan.

 

- Snij de Coeur de Boeuf tomaten in fijne plakjes en kruid met peper en zout. Verkruimel de walnoten in grove stukken in de vijzel en gril deze kort in een pannetje zonder vetstof. Snij met behulp van een scherp mes enkele schilfers van de blok parmezaan.

 

- De veldsla wassen, laten uitlekken en op een groot bord schikken. Hierover de brokjes walnoot en de tomatenschijfjes verdelen. Afwerken met de parmezaanschilfers, peper en zout en een beetje olijfolie. Ook lekker met enkele snippers gerookte zalm.

 

Een simpel slaatje, klaar in minder dan vijf minuten. Smakelijk!

Een gezond yoghurtontbijt

Eén luttel 'Actimelleke', dat kan je bezwaarlijk een evenwichtig ontbijt noemen. Hoogstens een aanvulling erop maar zeker geen volwaardig ontbijt. Om maar te zeggen dat mijn ochtendritueel tamelijk ver staat van een ideaal begin van de dag, al zit er beterschap aan te komen.

De laatste dagen heeft de wederhelft me zover gekregen 's ochtens een portie yoghurt te nuttigen, tjokvol met gezonde en lekkere dingen. Fruit bijvoorbeeld - nog zo'n vlak waar ik wel eens in gebreke durf blijven - en een mengeling van granen en zaden. Ja, als iemand anders het klaarmaakt wil ik gerust ontbijten!

Yoghurtontbijt - een gezonde start

Nodig:

150 ml yoghurt, 1 banaan, 1 Granny Smith appel, 2 eetlepels granen, halve eetlepel zaden en enkele druppels siroop of desgewenst honing.

Doen:

Veel valt er niet aan te doen natuurlijk. Het appeltje en de banaan in stukken snijden en in een kom doen, de yoghurt toevoegen en mengen. Granen en zaden toevoegen, de siroop en klaar! Makkelijk zat, dat zou zelfs ik kunnen.

Fruit volgens het seizoen, yoghurt met een smaakje, wisselen van granen of zaden... de mogelijkheden zijn legio waardoor je makkelijk hetzelfde kunt eten, maar toch anders. Een gezonde start? Ik merk alvast dat ik na zo'n ontbijt, minder snoep in de voormiddag.

Magimix 4200 XL

Of ik een tijdje de nieuwe Magimix 4200 XL wou uitproberen? Die vraag kreeg ik eind december op mijn boterham en aangezien  er op het aanrecht altijd nog wel een plaatsje te vinden was voor wat keukenspeelgoed heb ik daar maar positief op geantwoord. 

Ooit heb ik reeds geschreven dat het iets magisch heeft, zo'n 'keukenrobot'! Iets met herinneringen uit mijn prille jeugd die ik ook voor deze gelegenheid graag weer oprakel. Zo was er die tante waar ik, na vernomen te hebben dat die in het bezit was van een (keuken)robot, maar al te graag op bezoek ging. Een robot, dat was zoals die kleine R2D2 en de gouden C-3PO uit Star Wars, dat wakkert de interesse van een kleine sloeber als mezelf altijd aan. Nooit gezien trouwens die keukenrobot van mijn tante. Die zat jammer genoeg altijd in de kast.

Maar de Magimix 4200 XL dus! Op een keukeneiland - meer bepaald het mijne - ziet die er ongeveer zo uit. Flinke jongen met enkele troeven achter de hand. Zo heeft hij bijvoorbeeld niet één, maar drie mengkommen, wat handig is als je de ene keer veel en de andere keer iets minder te verwerken hebt.

Pesto voor twee personen, dat lukte perfect in de kleinste mengkom. De groentjes voor een barbecuebuffet voor 10 personen, dat wou nog net lukken in de 'middelste' mengkom en het deeg voor een huisgebakken brood, dat ging dan weer perfect in de grootste kom. Makkelijk zat!

De Magimix 4200XL op het eiland

Zoals we van een beetje keukenrobot mogen verwachten komen er een hele reeks accessoires aan te pas, voor het gemak aangeleverd in een handige opbergbox. Wortelen raspen, deeg kneden, eiwit opkloppen, komkommers snijden, parmezaan fijnhakken... noem maar op. En indien je niet erg inventief aangelegd bent valt er nog beroep doen op de Magimix 'Ma Cuisine', een kookgids die je een aardig eind op weg helpt met je robot!

Ik mag dan wat trots zijn op mijn manuele juicers, als je kilo's appelsienen of citroen te persen hebt, dan wil dat net een pak sneller vooruitgaan als je dat met zo'n robot met handig opzetstuk doet. Opnieuw, makkelijk zat!

Magimix receptenschriftje en box met accessoires

Dat het een gerief is zo'n keukenrobot, laat daar vooral geen twijfel over bestaan. En groot! Flink uit de kluiten gewassen is zelfs een understatement. Hij heeft dan ook XL in zijn naam staan. Ergens deze week wordt er afscheid genomen en verdwijnt hij van het eiland. Terug richting fabrikant of onderweg naar nieuwe avonturen. Met robotten weet je nu eenmaal nooit.

Geen idee hoe het met de keukenrobot van mijn tante is gesteld. Het zou me alvast niet verbazen mocht deze hetzelfde lot als C-3PO zijn ondergaan. Die is tot op heden ook nog altijd niet uit de kast gekomen.

Ondertussen in de home bar ...

Don't get drunk, get awesome! Je mag dat interpreteren zoals je wil, bij 'the Home Bar' wil dat toch vooral zeggen dat we leuke dingen doen waar alcoholische dranken aan te pas komen. We, inderdaad, want op mijn eentje proeverijen doen of cocktails drinken, dat is toch een beetje zielig. In goed gezelschap smaakt alles beter.

Een gintasting bij Miraflor, één van mijn vaste aan-huis-leveranciers, dat stond een tijdje geleden reeds op het programma. Flap - die met zijn Tiki Mugs - was meer dan bereid daar een vrije zondagmiddag aan op te offeren. Goed gezelschap, dolle pret en vooral... lekkere dingen geproefd. Meer daarover lees je via deze link op Tales from the Home Bar.

Miraflor gintasting

Diezelfde gintasting was het decor om nieuwe vrienden te maken. Wat dacht u van legendarisch pornoacteur Ron Jeremy. Of liever, de naar hem vernoemde Ron de Jeremy. Met zijn 'long smooth taste' een instant favoriet in de Home Bar, waarop één van de barbuddies erop wees dat enige gelijkenissen met Eppo Janssen niet van de poes zijn. Dat moet van een kebabbezoek in 2006 geleden zijn dat ik nog een dubbelganger van hem gespot heb. Meer over de rum via deze link op Tales from the Home Bar.



Ron de Jeremy



Drank in huis, allemaal goed en wel, maar ook fruit eten hè jongen. Dat eten is er deze week niet van gekomen, maar ik heb wel fruit gedronken. Telt ook als je het mij vraagt. Nooit gedacht dat bloedappelsienen het zo goed met gin zouden vinden. Wat blijkt? Die hebben samen in de kleuterschool gezeten en zijn beste vriendjes. Het receptje voor onderstaande cocktail kan je via deze link terugvinden op Tales from the Home Bar.

Cocktail: Gin, bloedappelsien...

Kijk eens aan. Dat zou genoeg leesvoer en drinkideetjes voor het komende weekend moeten zijn. Maak er iets moois van. Volgende week, meer van dit!

Lotus Speculaas Martini

Een knalrood koffertje met Lotus logo voor de deur, dat kan doorgaans maar één ding betekenen namelijk een 'Speculaas Pretpakket'. Speculaas, dat lees je goed want ik ben van De Kempen. Die twee oo's mag je op je buik schrijven, zeg dat ik het gezegd heb. Veel speculaas dus, maar ook de van 'De Bedenkers' gekende speculaaspasta, chocopasta met speculaas en een potje kruimeltjes. Kijk, dat er mensen zijn die niet weten hoe speculaas te verkruimelen, de wonderen zijn de wereld niet uit.

Nu durf ik mezelf wel eens wijsmaken dat ik 'best wel nen toffe' ben, zo'n pakketje dient natuurlijk vooral om mij - en bij uitbreiding gans Vlaanderen - te overhalen om receptjes met Lotus Speculaas in te dienen om zo bij te dragen tot het allereerste Lotus receptenboek. Hier leest u er alles over!



Lotus Speculaas goodiebag



Een receptje insturen en met speculaas dan nog! Dat wordt bakken was mijn eerste gedacht. Iets met een crumble van speculaas, of een tiramisu met het koekje daarin verwerkt. Maar hoe origineel ben je dan bezig? Echt, speculaas, dan denkt iedereen meteen aan zoetigheid en laat mij nu niet direct de koning van de desserten zijn. Verrassend uit de hoek komen met speculaas? Begin er maar aan dacht ik toen ik een stukje voor Tales from the Home Bar aan het neerpennen was en pats! Daar was het. Een idee!



Lotus, de hoofdrolspeler



Herinneringen aan een James Bond film dan wel aan enkele Martini's die ik onlangs dronk, een Lotus Martini zou het worden. Alleen, hoe krijg je dat koekje subtiel in het glas zonder dat het koekje ook effectief in het glas zit? Met 007 in het achterhoofd besloot ik mijn Lotus Martini te maken met vodka in plaats van gin. Gewoon voor de iets neutralere smaak.

Gedurende 2 dagen liet ik twee speculaasjes trekken in een bokaal met daarin 120 ml vodka (Absolut). Het resultaat - dat laat zich raden - was bijhoorlijk wansmakelijk van uitzicht maar dit was nog maar de eerste stap. Giet het mengsel van vodka en speculaas door een fijn zeefje in een koffiefilter en wat krijg je dan? Een heldere bruin gekleurde vodka met subtiele toetsen van speculaas. Mission accomplished!

Een olijf als garnituur, het leek me logisch die achterwege te laten. In plaats daarvan heb ik een beetje speculaaspasta aan mijn martiniglas aangebracht en dit in de kruimeltjes gedept. Kijk, komen die dingen ook van pas. Ideaal om na het degusteren van de martini op te eten.

Lotus garnituur

En zo komen we stilaan bij het receptje voor de Lotus Martini, een knaller met subtiele toetsen van speculaas en een zoet einde.

Nodig:

- 60 ml speculaasvodka, 15 ml vermouth, speculaaspasta en -kruimels, ijsblokjes

Doen:
- Doe de ijsblokjes in een mengglas en giet hier de vermouth bij - ik gebruikte lichte Noilly Prat - en roer de vermouth gedurende 15 à 20 seconden met een 'barlepel' door het ijs.

- Giet de vermouth af maar behoud de ijsblokjes. Nu de ijsblokjes gecoat zijn met vermouth kun je de speculaasvodka toevoegen. Roer deze gedurende 20 à 30 seconden om met een barlepel, naargelang je een droge martini wil of niet. Hoe korter het 'stirren', hoe droger de martini.

- Zeef in een martiniglas dat je hebt afgewerkt met de speculaaspasta en -kruimels en laat je Lotus Speculaas Martini smaken.



Lotus Speculaas Martini

Zelf een receptje insturen? Dat kan en wel via deze link.

Ere wie ere toekomt!

Verschijnt er thuis iets op tafel dat de moeite waard is om een foto van te nemen, dan zal ik dat zeker niet laten. 't zijn die kleine dingen waar soms een leuke post in schuilt. Een huisgemaakte falafel op een bord uit de kringloopwinkel... een vanzelfsprekendheid.

En daar schuilt het gevaar, bij dingen die we misschien net iets te snel als vanzelfsprekend beschouwen. Zo was ik niet degene die dat schitterende bordje van Boch in de kringloopwinkel wist te scoren, net zoals ik evenmin degene was die deze ongemeen lekkere falafel tevoorschijn wist te toveren. Achter elke man staat er een sterke vrouw, en in mijn geval is dat Ann.

Een lofzang afsteken over mijn wederhelft - iets over schilderen, oog voor detail, naaien, koken, creatief prutsen... die dingen - dat is vanzelfsprekend maar hoe objectief ben ik uiteindelijk. Een lofzang volledig opgetrokken uit superlatieven, niet zelden komt dat ongeloofwaardig over dus doen we dat niet. Verwijzen naar Ann's allereigenste blog tierlanntijntjes daarentegen, dat is wel het minste!

Ann's huisgemaakte falalfel, Boch bord

Ergens in september verscheen er een stukje in Ds Magazine, waarbij er naar coolinary verwezen werd. Ann's falafel, prominent aanwezig in het magazine van een kwaliteitskrant... ik kon niet anders dan ernaar verwijzen in het stukje dat ik er toen over schreef. En nu doe ik het opnieuw. Ere wie ere toekomt!

Akkoord, tierlanntijntjes staat nog in de kinderschoenen, maar als het maar een beetje weg heeft van het baasje, dan wordt dat 'nen hele schonen blog'. Checken die handel!

Tierlanntijntjes stiekem in De Standaard

Volkoren Lasagne

Misschien moest ik hier nog maar eens iets schrijven want dat was ook al weer sinds maandag geleden. Druk, je kent dat ongetwijfeld, en dan is schrijven iets wat er al wel eens durft overschieten. Wat zeg ik? Het was zo druk dat zelfs koken er op sommige dagen niet van kwam. Opwarmen, dat wel, met dank aan Come a casa!

"Beste mijnheer Frisjes, zouden wij u een plezier kunnen doen met een fles wijn en enkele nieuwe volkoren lasagnes?" Wel ja, die agenda van mij indachtig was dat misschien geen slecht idee. 25 minuten in een voorverwarmde oven, daar heb je geen werk mee. En laat vriendin nu voorstander zijn van volkoren pasta's allerhande.

Come a casa volkoren lasagne

Er zijn natuurlijk altijd wel risico's. Zo is de lasagne bolognaise van mijn moeder onnavolgbaar appetijtelijk, daar komt een lasagne uit een pakje - hoe lekker ook - niet eens in de buurt van wat smaak betreft. Ach, dapper zijn zij die een kans wagen en het mag gezegd, de lasagne verdure rook niet alleen geweldig, volgens vriendin was hij ook best te pruimen. Mooie stukken groentjes enzo! Goeie punten dus, maar het echte vergelijk zit hem natuurlijk in de bolognaise. Ah ja, een beetje eerlijkheid, daar zijn we hier ook niet vies van. 

Lasagne bolognaise

Er wordt hier thuis netjes met mes en vork gegeten, tafelmanieren zijn ons niet vreemd, uit een aluminium schaaltje eten is dan ook niet direct een optie. Uit het bakje scheppen dan maar met de bijgeleverde spatel (waarvoor dank) en op een bord leggen. Bordschikking, daar was geen tijd voor. Kwak op het bord en eten, er was honger in het spel. Lang niet slecht, de velletjes pasta nog netjes al dente enzo, al mocht de saus net ietsje meer gekruid worden vond ik. Ons ma, ondertussen toch al even op pensioen, laat weten dat ze haar lasagne in het Come a Casa labo gerust wel een keertje wil komen maken. Een zilveren medaille, dat is uiteindelijk ook niet slecht, en ons heeft het gesmaakt. Rest nu nog de vraag wat we volgende week eten!

Lasagne op het bord

Pesto in een handomdraai

Het was het basilicumplantje dat op het aanrecht stond te verpieteren dat de aanzet gaf. Snel gebruiken leek de boodschap anders zou het plantje onherroepelijk voer zijn voor de groencontainer, een gedachte die elke foodie doet huiveren. Er waren nog overschotjes pasta, dan is de keuze snel gemaakt.

Pesto, ik koop dat tegen beter weten in met de regelmaat van de klok in potjes als smaakmaker, terwijl er echt niets zo makkelijk is om zelf te maken dan dat. Parmezaan, pijnboompitten, basilicum, look, olijfolie, meer is er voor een goede basis niet nodig! En kunnen we misschien afspreken dat we de blender achterwege laten?

Pesto, de basis

Ingrediënten afwegen voor pesto, het is een optie, maar pesto is iets wat ik naar smaak maak. In de vijzel, want het eindresultaat mag nog structuur hebben. Een handvol basilicumblaadjes, een stukje parmezaan en pijnboompitjes in de vijzel en dit met liefde het brute geweld laten ondergaan. Een likje olijfolie voor de smeuïgheid, proeven en vaststellen dat de pâte body miste. Een ansjovisfiletje en een klein handje amandelschilfers toevoegen en de beuk erin. Proeven, olijfolie toevoegen en klaar. Verse pesto, met brokjes zoals ik hem graag heb.

Pesto, zoals ik het graag heb

XXL Hagelslag

Hagelslag, muizekes, chocoladehagel, strontjes, chocoladekorrels, keutels en ga zo maar door. Sinds mijn jonge jaren ben ik er onvoorwaardelijk fan van. Wit brood, laagje boter - of beter nog, choco - en een rijkelijke laagje hagelslag en mij hoor je even niet meer. Of tussendoor, gewoon een handjevol. Lekker!

Een kinderhand is gauw gevuld!

Winkelen in Nederland, het blijft iets anders dan in België al was het maar door het gamma producten. Soms doet het me een beetje aan de States denken waar er ook dingen in de rekken liggen die je twee keer doen kijken. Kopen of niet? Als het over XXL hagelslag gaat wordt er hier niet getwijfeld. Meer zelfs, zonder het te beseffen had ik die verpakking in de winkel al open, om te zien hoe groot de muizekes wel niet waren. Behoorlijk groot hoor!

Venz XXL

Het gelukzalige moment thuis. Eén van de Boch bordjes van vriendin, een krakend krokant toastje, choco en XXL hagelslag. En dan in de schommelstoel zitten, blik op oneindig maar ondertussen er toch nauwlettend op toezien dat er geen keuteltjes ontsnappen.

Toast, Pure C Chocopasta, Venz XXL, Boch

Winkelen in Nederland, deze keer was dat trouwens in een supermarkt in Cadzand. Niet direct bij de deur zoals pakweg Tilburg of Eindhoven, maar er hing een plezant momentje bij Pure C aan vast en dan is afstand niet zo belangrijk. De chocopasta op mijn toastje kwam ook uit Cadzand. Niet zomaar chocopasta, maar met duindoornbes en limoen. En niet uit de supermarkt, wel uit de keuken van Sergio Herman en dat proef je! Rest alleen nog de vraag waarom je daar hagelslag op de supermarkt zou willen strooien.

Pure C Chocopasta met limoen en duindoornbes

Nog even over die XXL op de verpakking, klopt dat wel? Zijn de chocoladekorrels echt groter dan die van andere merken of blijft het bij loze beloftes van snode marketeers zonder scrupules? Even de proef op de som genomen en een kleine vergelijking gemaakt met korrels van een ander merk. Het resultaat? Duidelijk lijkt me zo.

Venz XXL vs 'gewone' hagelslag

Huisgemaakte falafel

De eerste keer dat ik falafel at, ik herinner het me alsof het gisteren was, dat was tijdens mijn eerste bezoek aan het fantastische Barcelona. Dat moet nu zo'n 13 jaar geleden zijn en ik vond er, eerlijk is eerlijk, geen zak aan. U moet weten dat ik toen nog niet de man was die ik nu ben, en een gerechtje dat grotendeels uit kikkererwten bestond, dat bleek ik toen maar niets te vinden. Nieuwe tijden, nieuwe man. Gelukkig maar!

Falafel

Nodig voor 4 personen:

1 blik kikkererwten (400 gr) uitgelekt en afgespoeld
1 middelgrote ui, fijngehakt
1 teentje knoflook, fijngehakt
klein handje bladpeterselie, fijngesneden
5 el panko (paneermeel kan ook)
3 el sesamzaadjes, indien mogelijk gerookt of met knoflooksmaak
komijn, peper en zout

Doen:

- De uitgelekte kikkererwten pletten en mengen met de fijngehakte ui, knoflook, sesamzaadjes, bladpeterselie en panko

- Kruid naar smaak met peper, zout en komijn

- Maak kleine burgers van het kikkererwtenmengsel en bak deze in een pan met dikke bodem in hete olie tot ze een mooie korst hebben.

-  Serveer tussen een pitabroodje met een beetje sla, een schijfje tomaat en een sausje naar keuze.

* Bord: Boch, 0,75 €, lokale kringloopwinkel

Courgettesoep

Natuurlijk had ik het graag anders gezien. Een hemels frisse gazpacho ofzo, maar het weer is wat het is en we zullen het ermee moeten doen. Geen courgettes op de barbecue dus maar gewoon in de soep gedraaid. Eerlijk? Ik het ze liever zo! Ook mooi meegenomen is dat ik mijn voeten maar onder tafel moest schuiven. De soep stond klaar!

Courgettesoep

Courgettesoep, dat is zo simpel als maar kan zijn.

Nodig: 

2,5 middelgrote courgettes

2 grote ajuinen

1,5 liter groentenbouillon

peper, zout, olijfolie of boter

Doen:

De ajuinen en 2 courgettes in grove blokjes snijden. Stoof de blokjes aan in wat boter of olijfolie, voeg de bouillon toe en laat even koken tot de groenteblokjes gaar zijn. De resterende courgette in kleine blokjes snijden en deze kort aanstoven in olijfolie. Mix de soep tot een crèmig geheel en voeg voor serveren de blokjes courgette toe. Heerlijk met een scheutje room en een stukje gegrild Turks brood

* Bord: 0,5 € in de lokale kringloopwinkel.

Nog even vakantie!

Terug van vakantie, het is even wennen. Omstreeks elf uur gisterenavond stond ik in vakantieoutfit - short en teenslippers - een beetje in de Belgische regen rond te dartelen. Niet erg ter harte maar aan alle mooie liedjes komt een einde! Amper thuis en de zomerse kofferinhoud wordt omgeruild voor iets herfstig om met de vriendjes richting Ardennen te trekken. Dat het plezant gaat worden staat als een paal boven water, het uitzicht van/op de lokale kroeg gaat echter net niet kunnen tippen aan dat van ons favoriete restaurant in Kreta. Later meer, nog even vakantie!

Prima Plora

Groentemelange

Overschotjes, als je ze allemaal bijeen flikkert komt er wel eens iets lekkers uit de bus. Die paarse en gele wortelen, in de winkel leek dat een goed idee maar in de ijskast bleven ze wat liggen. Drie zoete puntpaprikas in de verpakking terwijl ik er maar twee nodig had. Een volledig per vergissing versneden courgette, een half bakje champignons en ga zo maar door. Feit is, we kopen teveel. En wat erger is, we gooien sommige van die dingen ongebruikt weg. Gewoon! De normaalste zaak van de wereld. 

Vervang weg door pot en probeer eens iets in de keuken. In het slechtste geval smaakt het niet en moet je het weggooien. Maar dan heb je wel geprobeerd.

Groentemelange

Wij gingen op jacht in de eigen koelkast en kwamen uit bij volgende zaken die dringend verwerkt moesten worden: 

1 ajuin, 2 paarse wortelen, een puntpaprika, een gewone paprika, 1 courgette, 150 gr champignons, +/- 200 ml groentebouillon.

Doen:

Snij de verschillende groenten eerst in blokjes van ongeveer dezelfde grootte. Fruit de ui in een pan met dikke bodem. Voeg na enkele minuten de wortel en de paprikas toe en roer goed om. Vervolgens de courgette toevoegen en als laatste de champignons. Kruid met peper en zout. Giet de bouillon bij de groentemelange. Haal de pot van het vuur zodra de bouillon door de groenten is weggekookt.

Knapperige groentjes die de zomer in huis halen. Lekker bij een stukje gegrilde steak. Of voeg een tomatensausje toe en geniet van een heerlijke pasta. Creatief met restjes. Lekker!

Courgettesoep

Een dag zonder soep is een verloren dag. Het is hier ongetwijfeld nog al een keertje aan bod gekomen maar het is wel een feit. Als het even kan wordt hier dagelijks verse soep gegeten. Niets zo makkelijk, niets zo goedkoop en niets zo voedzaam als soep. Serieus, wie lust er nu geen soep! Ik, vroeger, maar dat was toen en dit is nu.

Courgettesoep

Nodig:

2 ajuinen, 1 kwart knolselder, 2 courgettes, groentebouillon

Doen: 

Snij de ajuinen grove stukken en fruit in boter in een ruime pot. Snij ondertussen ook de knolselder en de courgettes in grove stukken, voeg toe, kruid met peper en zout en laat even mee aanstoven. Zet de groenten onder met de groentebouillon en laat tien minuutjes doorkoken. Mix de soep en serveer!

Doorgaans ben ik degene die hier moeilijke receptjes zit uit te dokteren maar het is vriendin die dagelijks weet te verrassen met kleine pareltjes als deze. Een dag zonder soep? Een verloren dag!

Noord-Hollandse Graskaas

Graskaas, ik had er tot gisteren nog nooit van gehoord. Een schande natuurlijk en om dat euvel recht te trekken werd er rond de middag een lunchmand afgeleverd. Dit tot groot vermaak van mijn collega's natuurlijk, die zich met veel plezier opofferden om de mand leeg te maken.

Brood, kaas, chocomelk, sinaasappelsap, bordjes, bekers, servietten en een fris stukje lentegras om de lunchruimte op te fleuren. Er zat zelfs een mes bij om het brood en de kaas aan te snijden. Niet echt evident zo zou al snel blijken.

Graskaas ontbijtmand

Dikke hompen brood en dito stukken kaas - mijn fijne motoriek durft al eens te wensen overlaten - we lieten het ons smaken. Na een lange winter op stal grazen de koeien sinds begin april weer in de wei. en net dat jonge lentegras ligt aan de basis van deze zachte, smeuïge kaas. Persoonlijk ben ik eerder liefhebber van gerijpte kazen met een sterkere, meer uitgesproken smaak maar een gegeven blok kaas mag je nu eenmaal niet in de bek kijken. Dat zou onbeleefd zijn!

Broodje kaas

Zelf de Noord-Hollandse Graskaas uitproberen? Wees er dan snel bij want hij is slechts van 21 mei tot einde juni te verkrijgen. De koeien en dat fris lentegras, weet je wel.

Gras, kaas

Demeyere Stockverkoop

Ze zijn met velen, de foodbloggers die vandaag berichten over de nakende stockverkoop bij Demeyere. Allemaal omgekocht met een robuuste Staub of een blinkende pan van Demeyere hoor ik je denken, maar niets is minder waar. Helaas pindakaas!

Een goeie pan, het kost je wat meer, maar niet zelden heb je ze voor het leven. In de eigen keuken wordt er steevast naar de kwaliteitsvolle pannen van Demeyere gegrepen. Dat, of die Franse tegenhanger van Staub maar laten we het daar nu vooral niet over hebben. Het is en blijft een investering die tot op de dag van vandaag nog steeds loont.

Zelf ook interesse maar geen zin om je blauw te betalen? Dan is hun exclusieve stockverkoop ongetwijfeld iets voor jou. Van 1 tot 11 juni kan je in het mondaine Schelle terecht voor keukenmateriaal - maar liefst 25.000 stuks - van Demeyere, Staub, Greenpan, Zwilling, Cuisipro en BSF en dat allemaal aan korting tot 50 %. Dat is dus aan de helft van de prijs! Plan in die foodie daguitstap.

Demeyere, exclusieve stockverkoop



Jammer genoeg ga ik er zelf niet geraken. Daar zit een vakantie en iets met BBQ voor tussen. Liefste mijnheer Demeyere, vriendin laat weten dat ze een grillpan kan gebruiken. Zelf heb ik het dan weer eerder voor zo'n mosselpot. Alvast bedankt mijnheer Demeyere!

Keukenweegschaal

Je kunt er bij Goe Gebakken niet naast kijken - ik althans niets - die glimmende retro keukenweegschaal met dubbele wijzerplaat. Vriendin heeft al langer nood aan een deftige keukenweegschaal, mijn digitale "kijk eens wie er hier tot op minder dan één gram nauwkeurig wegen" toestelletje voldoet niet voor het grotere weegwerk. Altijd weer kullen! 

Strak design, glimmend metaal en voor de handigheid ook een waterpas... die weegschaal van Norbert Piceu, dat is de fabrikant, is een pareltje. In mijn lokale foodiehotspot Kooktijd staat ie achter de toonbank, een beetje ongelukkig geplaatst want hem in vol ornaat bewonderen kan je vooral vanuit de verkoperspositie. Niets wat een glimlach niet kan oplossen trouwens. 

't Is een weegschaal voor op het verlanglijstje geworden, daar zit de prijs voor iets tussen. Maar... het staat wel op het verlanglijstje en dat is ook al iets.

Norbert Piceau weegschaal

En wat heb ik in de tussentijd op de rommelmarkt gescoord voor een 200ste van de prijs? Juist ja, een keukenweegschaal. Er is nog wat werk aan om ze zelfs maar in de buurt van 'glimmend' te krijgen maar hey, voor 3 Euro kunt ge niet gekloot zijn. En wegen dat dat doet... zo correct als maar kan zijn! Iedereen content. Voorlopig toch!

Rommelmarkt weegschaal

Guacamole

Gegrilde tortillapuntjes, chili con carne en nu weer guacamole? 't Is dat ik beter weet, anders zou ik denken dat die hardnekkige hoest waar ik sinds enkele weken mee kamp wel eens de Mexicaanse griep kan zijn. Er lag nog een avocado in de keuken, ik wist dat er nog ergens tortilla's te vinden waren en voor je het weet ben ik dan guacamole aan het maken. Zo gaan die dingen nu eenmaal, daar moet allemaal niet al te lang over nagedacht worden.

Guacamole

Hoe snel kan je eigenlijk guacamole maken?  In minder dan vijf minuten stond het potje op de tafel, klaar om vereeuwigd te worden. Ik moet zeggen dat ik over de foto nog redelijk tevreden ben. Het potje? Dat komt naar goede gewoonte uit de kringloopwinkel.

Nodig voor een bescheiden portie guacamole, goed voor 2 personen:

1 rijpe avocado, 1 sjalot, 1 teentje look, 1 halve rode peper, 1/2 limoen, grof zeezout en 1 zongedroogde tomaat.

Doen:

Snipper de sjalot en het teentje look fijn en snijd de rode peper en de zongedroogde tomaat in fijne stukken.  Prak het vruchtvlees van de avocado met een vork en meng met de fijngesneden groentjes. Voeg het sap van de limoen toe en kruid naar smaak met grof zeezout.

Tomatenblokjes, je ziet ze wel vaker in een guacamole maar ik doe ze er zelden bij. Meestal is een fris gekruide tomatensalsa nooit veraf, vandaar. Die ene zongedroogde tomaat lag zo een beetje eenzaam in de koeling te wezen dat ie voor een keertje toch het feestje mocht vervoegen. Niet slecht maar een must is het voor mij niet. Maar liever dat dan weggooien!

Waar foodbloggers de mosterd halen!

Afgelopen zaterdag stond er in De Standaard Magazine een artikel over foodbloggers. Waar zij de mosterd halen? En jawel, één van die foodbloggers was ik zowaar, maak dat mee. Reden genoeg om hier na even wikken en wegen toch maar een foto van mijn moment de gloire te posten. Ja, zo zijn we dan ook wel weer!



De Standaard - Onverantwoord interessant



Soep eten, al zittend voor mijn fornuis, zo sta ik op de foto. Het is evident dat ik daar op dat exacte plaatsje elke dag mijn soep eet, een beetje onwezenlijk naar ons kleine stadstuintje turend. Nee, gewoon omdat de foto tijdens mijn lunchpauze werd genomen en eten dan mijn grootste prioriteit is. En ondertussen mocht de fotograaf aanwijzingen geven en foto's nemen. Hij kreeg zelfs soep aangeboden - wortelsoep van vriendin -  maar bedankte daarvoor. En dat in het huis van een foodblogger. Eeuwige zonde!

Praline van Qlinaria Jan - work in progress

Afspreken met Jan 'de Dessertenman' van barbecueteam Qlinaria, dat wil wel eens zeggen dat je wat geduld moet uitoefenen. Hij heeft zo de neiging om, hoe zal ik het zeggen, een tikkeltje te laat op de afspraak te verschijnen. Iets wat hem ook altijd onmiddellijk vergeven wordt want Jan, die komt zelden met lege handen op bezoek.

De foutmarge van 15 minuten vlotjes voorbij stond hij deze middag uiteindelijk  toch voor de deur. Onder zijn arm een doos gevuld met lekkers. Of ik per toeval een foto wou trekken van een praline die hij zopas gemaakt had. En jongens wat een praline was dat zeg! Ik mag er nog niet te veel over zeggen - de foto en de praline zijn voor een wedstrijdje - maar respect, hij heeft er een klein kunstwerkje gemaakt. En dan zitten de smaken naar eigen zeggen nog niet volledig goed. 

Praline van Qlinaria Jan

Een foto trekken van een perfect getempereerde praline waarvan de halve sfeer alle ramen reflecteert en harder glimt dan de ingevette kale knikker van 'Den John', het is geen evidentie. Zeker als je zoals ik maar wat doet. De smaken, de vullingen, het komt nog aan bod alleen niet vandaag. Een beetje geduld kan nooit kwaad! En als ze helemaal op punt staat gaan we ze eens bij Persoone laten proeven stel ik voor. Dat hij nog vaak te laat langs mag komen denk ik dan!