Crick's - tomatenplezier

Tijdens de laatste editie van het door ons opnieuw geweldig bevonden Best Kept Secret festival  stond er een heuse tomantenkas - in België houden we het op serre - op het terrein. Op gezette tijden kon je in de kas terecht voor een korte infosessie over kerstomaten. Ondergetekende zou zichzelf niet zijn mocht hij geen kwartiertje van zijn tijd opofferen om in de loden hitte wat wijzer te worden in de wondere wereld van de kerstomaat en ook van Crick's, het bedrijf achter dit initiatief.

 

Initieel was de van Amerika ingevoerde tomatenplant - waarvoor dank Columbus - een sierplant. Na verloop van tijd kwam men in Italië te weten kwam dat de gouden appels - pomo d'oro iemand? - eetbaar waren, de rest is geschiedenis. Het kweekproces kwam te sprake waarbij het belangrijk is de 'oksel tijdig te stekken' voor een beter resultaat. De eerste tomaten aan de plant zouden trouwens slecht van smaak zijn, een beetje zoals de eerste pannenkoek van een baksel.

 

Tijdens de sessie werd er trouwens ook voldoende ruimte gelaten om te proeven. Drie variëteiten kerstomaten, umamipasta, doorzichtig groene ketchup en tomatenjam. Stuk voor stuk topkwaliteit. Logische stap was om het mij onbekende Crick's bij thuiskomst te googlen en op Twitter te volgen, iets wat nog een staartje kreeg.

Best Kept Secret meets Crick's - De Tomatenkas

Een aangenaam staartje trouwens, want als 100ste volger op Twitter mocht ik mij binnen afzienbare tijd aan een tomatenpakketje verwachten. Geluk kun je blijkbaar onbewust afdwingen! Het pakketje, dat was een pareltje. De pittige confituur, de groene ketchup, die zalig smakende umamipasta, drie flinke trossen tomaatjes en dat alles in een mooi houten krat. Dank is hier meer dan op zijn plaats!

Crick's pretpakket

Enkele kerstomaatjes belandden in een slaatje, de rest werd langzaam gedroogd in de oven en vervolgens in een bokaaltje overgoten met extra vierge olijfolie uit Kreta. Het ene tomaatje al wat zoeter  en intenser van smaak dan de andere, een aperitiefhapje dat zijn gelijke niet heeft. Zalig!

Kerstomaatjes drogen

 

Nee, voorlopig is het gamma van Crick's nog niet verkrijgbaar in België. Een jammere zaak waar misschien maar eens verandering in moet komen.

Over witte koeken, gekke chips en nog zottere bessen!

Het was alweer een tijdje geleden maar van de week zat er nog eens een briefje in de bus van mijn goede vriend de postbode. Pakketje, aangebeld, niet thuis... je kent dat. De volgende dag - nadat ik mij op behoorlijk knullige wijze had buitengesloten - richting postkantoor gefietst om de 'verrassing du jour' af te halen. Sta je daar aan je voordeur met een pak in je handen terwijl je niet binnen kunt.

 

Waarom ik niet naar binnen ging, wou het voorbijfietsende jongentje weten. Of 'mijn zus' me niet kon binnen laten, en uiteindelijk ook wat er in dat cadeautje zat. Goeie vraag, want ik had zelf niet het flauwste idee. We hebben dat spel dan maar samen opengemaakt om vast te stellen dat de doos rijkelijk gevuld was met Twix White, de duo caramelreep die nog tot eind oktober in ons land te verkrijgen is. "Krijg ik er geen", dat was zijn laatste vraag! Ik heb dan maar netjes gedeeld, iedereen gelukkig.

Nu gaat mijn voorkeur nog steeds uit naar de normale Twix, zo van die speciallekes weet ik anders echt wel te smaken. Wanneer op bezoek in de US of A kan je mij niet zelden terugvinden in pompstations of nachtwinkels op zoek naar 'gekende, maar toch net niet' snacks. Altijd leuk! 

 

Twix White - beschikbaar tot eind oktober

 

Wanneer het over chips gaat - kijk daar heb je de postbode weer - ben ik niet direct de Dr. Livingstone wat smaken betreft. Paprika, zout, peper en zout, occasioneel een beetje bolognese en dan zullen we het wel gehad hebben. Dat ze mij van Lays onder de noemer 'Maak je Smaak' drie potentiële nieuwe smaken toesturen gaat daar allicht weinig verandering in brengen.

 

't Is ook een beetje zout in een open wonde strooien want mijn smaakje - of nee, dit jaar niets ingestuurd - zit er niet bij. Welke smaken dan wel? Awel, ik zal het u zeggen. Je hebt Honey Glazed BBQ Ribs, New York Hot Dog en Cocktail Andaluz. De eerste draagt om begrijpelijke redenen mijn voorkeur weg, de tweede ruikt naar Hot Dog maar de smaak doet me bijster weinig en bij de derde vraag ik me af hoe die in hemelsnaam tussen de finalisten is verzeild geraakt. Een mening als een ander!

Lays Maak je Smaak - voor de liefhebbers

Nee, doe mij dan maar een handjevol kiwibessen - bedankt trouwens postbode - wat direct ook een pak gezonder is. Deze Hoogstraatse lekkernij ziet er met een flinke dosis slechte wil uit als een kruising tussen een druif met persoonlijkheidsstoornissen en een minikiwi die naast pigmentproblemen ook nog eens te kampen heeft met Alopecia Areata. Klinkt verschrikkelijk als je het zo zegt, maar ik verzeker u dat het alleen maar verschrikkelijk lekker is!

 

Dat m'n ook in Hoogstraten op de hoogte is van mijn Home Bar mag blijken uit het flesje kiwibessenjenever welke ingesloten zat. Binnenkort eens mee aan de slag gaan. Zeker is alvast dat het niet de mojito van Roger van Damme zal worden die ik uit mijn shaker ga kletsen. Goeie poging Roger, maar toch maar niet!

Neuhaus viert moeder!

Als er iets is waar wij in de glorieuze regio Kempen niet aan mee doen, dan is dat wel Moederkesdag in mei. Moederkesdag, mei, wie bedenkt zoiets? Vijftien augustus of niet, zo simpel is dat. Dus als er dan een pakketje chocolade wordt afgeleverd om diezelfde 'valse' Moederkesdag - of liever diezelfde chocolade - extra in de verf te zetten, dan wil ik dat wel eens met veel plezier weglachen. Mij gaan ze hier niet hebben liggen!

Neuhaus viert moeder

Akkoord, ik heb ze geproefd. Zowel de chocolaatjes met geconfijte citroen als deze met stukjes framboos. Slecht zijn ze zeker niet, maar om nu mijn Kempense ziel te verkopen en een feest te vieren dat er eigenlijk geen is. Nooit! Dat wil dus zeggen dat er hier een doosje chocolaatjes ligt te wacht op iemand die dat echt verdient. Ma, dat ben jij dus. Omdat niets 'ik zie je graag' zegt gelijk een gratis doosje chocolade.

Zelf kaas maken: Make Cheese Inc - Mozzarella Kit

Het moet sinds afgelopen zomer zijn dat ik redelijk verslingerd ben geraakt aan 'crowdfunding projectjes' zoals je die op pakweg Kickstarter kan terugvinden. Op dergelijke sites kunnen mensen met geweldige ideeën maar een gebrek aan fondsen op zoek gaan naar 'backers'. Die backers, dat zijn mensen die niet alleen in dat goede idee geloven, maar ook bereid zijn een bepaald bedrag neer te tellen om zo'n idee tot uitvoering te krijgen. Tegenover jouw bijdrage - pledges zijn dat - staat een tegenprestatie. Enkel en alleen als het project van de grond komt wordt je rekening belast en krijg je waar je recht op hebt. Klinkt ingewikkeld allemaal maar dat is het zeker niet. Gewoon even naar één van dergelijke sites surfen en er gaat een nieuwe wereld voor je open.

Mijn allereerste succesvolle 'pledge' was een Mason Cocktail Shaker. Ondertussen zitten er nog een soortement snijplank, cocktailbitters, een iPhonebumper en een 'Yolkr' in de pijplijn. Mijn kit om thuis zelf kaas te maken is deze week aangekomen. En die was ik dan weer helemaal vergeten. Dolletjes!

Mozzarella Cheesemaking kit

Mijn input mag dan beperkt zijn, als ik naar Make Cheese Inc surf weet ik dat ik heb bijgedragen tot het realiseren van de droom van deze mensen. Daar kan je zelfs geen prijs op plakken! Logisch ook dat ik maar wat gretig was om m'n kit uit te pakken. Zout, acid citric, een thermometer, starttabletten, een neteldoek en een uitgebreide handleiding... voldoende om me thuis in gang te zetten.



Mozzarella Cheesemaking Kit - de inhoud

 

Dit weekend ga ik van start. Mijn klompen worden van stal gehaald, net als de denkbeeldige kaasboerin in mezelf. Starten doe ik met vier liter melk (of room) en binnen afzienbare tijd - ze spreken van een uurtje - heb ik mezelf zo'n 500 gram kraakverse mozzarella gemaakt. Als je rekening houdt dat één kit goed is voor 30 'batches', dan komt dat neer op zo'n 15 kilo mozzarella. Ik gok dat er veel pizza op de barbecue zal komen te liggen. En kruidige gemarineerde cadeaupotjes, nog zoiets!

Mozarella Cheesemaking Kit - uitgelicht

Mozarella maken, binnen de kortste keren ben ik daar met een klein gelukje heer en meester in. Nu alleen nog ergens een fikse buffel weten te vangen, deze vervolgens terug vrijlaten omdat het een mannetje was en een heuse koe op de kop tikken. Spannende tijden.

Noord-Hollandse Gouda met Rode Zegel

We zijn amper drie ellendig koude maanden ver in 2013 dus allicht is het wat voorbarig om al te hard van stapel te lopen, maar toch. Toch verdienen de mensen van RCA alvast een pluim op hun hoed voor de manier waarop ze mijn interesse wisten te wekken. Niet dat er iets mis is met een aangekondigd pakketje speculaas of een zak chips op tijd en stond, maar soms mag het net dat ietsje mysterieuzer zijn. Bucky says "Surprise me"!

Het begon met een onverwacht pakje in de bus, een fietsbel met een koe op. Geen verdere uitleg, gewoon... een koebel. Omdat iedereen weet dat ik een fervent fietsgebruiker ben dacht ik zo. Een goede week later, opnieuw een pakketje in de bus, deze keer iets groter. Het bleek een kaasstolp te zijn met begeleidend schrijven: "we hopen dat deze kaasstolp bij u een belletje doet rinkelen". Een woordspeling in de praktijk gebracht, goed gevonden denk ik dan.

Of ze mij een kaaswiel Noord-Hollandse Gouda met Rode Zegel mochten aanbieden? Kaas, ik? Mijnheer broodje kaas, mijnheer croque monsieur zonder hesp, mijnheer portie kaas met selderijzout... Wel natuurlijk lieve vrienden, natuurlijk mogen jullie dat!

Koebel en kaasstolp

Nu was die stolp niet dermate groot dat ik me aan zo'n gigantisch kaaswiel diende te verwachten. Zo'n bescheiden bolletje dat net onder dat glas zou passen, ideaal om met enkele vrienden te degusteren in combinatie met een lekker biertje. Wat wegmijmeren bij de mooie vooruitzichten aan kaas en bier en voor ik het wist zaten mijn gedachten elders. En toen stond er een koerier voor de deur!

Of hij hier moest zijn voor die kaas. Euhm, yep! "Maar dat is hier toch geen winkel, en het is wel aardig wat kaas..." Dat was niet gelogen, wat een joekel. Daar stond ik dan in de deuropening, met een portie kaas ter grootte van een autoband en het gewicht van ongeveer drie flinke baby's in mijn pollen. Een baby, daar kun je je op voorbereiden, maar als die plots een fikse 10 kilo weegt is dat toch ook schrikken denk ik zo. Weet je direct hoe ik me even voelde. 



Noord-Hollandse Gouda met Rode Zegel



Ja, daar sta je dan, trotse vader van een flink wiel Noord-Hollandse Gouda. Met Rode Zegel! Dat kwaliteitslabel of Europees keurmerk wat de Noord-Hollandse herkomst garandeerd, dat krijgt natuurlijk niet elke kaas.

Dat dit teveel kaas is voor twee personen, dat lijkt me overduidelijk. Blij dat ons ma bereid was haar snijmachine even uit te lenen want zo'n flinke rakker, daar begin je niet met een simpele kaasschaaf aan.

Zij die wensen mogen op afspraak steeds een pakketje kaas komen halen. Een blok of gesneden, zo u wil. En voor een keertje mag dat zelfs wat meer zijn, zonder dat ik u daarvoor iets aanreken. Als dat niet mooi is. Een vlotte babbel over zwarte Holstein-koeien, de ondergrond van zilte zeeklei waarop die beesten grazen of het feit dat ze tot 20 liter melk per dag kun 'leveren'... in mijn rol als kaasmeisje draai ik zelfs daar mijn hand niet voor om.

Rode Zegel, you can ring my bell!

Meer info over het Rode Zegel, dat kan je hier terugvinden. Nog een gaatje in je agenda - nee, dat verzin ik niet zelf - dan moet je zeker eens afzakken naar de kaasmarkt in Alkmaar. Kaas boren, wegen, onderhandelen met handjeklap, proeven, folklore, ... slechts één adres en dat vanf 5 april. Surf naar Kaasmarkt en kom meer te weten over deze voor kaasliefhebbers tot verbeelding sprekende markt.

Lotus Speculaas Martini

Een knalrood koffertje met Lotus logo voor de deur, dat kan doorgaans maar één ding betekenen namelijk een 'Speculaas Pretpakket'. Speculaas, dat lees je goed want ik ben van De Kempen. Die twee oo's mag je op je buik schrijven, zeg dat ik het gezegd heb. Veel speculaas dus, maar ook de van 'De Bedenkers' gekende speculaaspasta, chocopasta met speculaas en een potje kruimeltjes. Kijk, dat er mensen zijn die niet weten hoe speculaas te verkruimelen, de wonderen zijn de wereld niet uit.

Nu durf ik mezelf wel eens wijsmaken dat ik 'best wel nen toffe' ben, zo'n pakketje dient natuurlijk vooral om mij - en bij uitbreiding gans Vlaanderen - te overhalen om receptjes met Lotus Speculaas in te dienen om zo bij te dragen tot het allereerste Lotus receptenboek. Hier leest u er alles over!



Lotus Speculaas goodiebag



Een receptje insturen en met speculaas dan nog! Dat wordt bakken was mijn eerste gedacht. Iets met een crumble van speculaas, of een tiramisu met het koekje daarin verwerkt. Maar hoe origineel ben je dan bezig? Echt, speculaas, dan denkt iedereen meteen aan zoetigheid en laat mij nu niet direct de koning van de desserten zijn. Verrassend uit de hoek komen met speculaas? Begin er maar aan dacht ik toen ik een stukje voor Tales from the Home Bar aan het neerpennen was en pats! Daar was het. Een idee!



Lotus, de hoofdrolspeler



Herinneringen aan een James Bond film dan wel aan enkele Martini's die ik onlangs dronk, een Lotus Martini zou het worden. Alleen, hoe krijg je dat koekje subtiel in het glas zonder dat het koekje ook effectief in het glas zit? Met 007 in het achterhoofd besloot ik mijn Lotus Martini te maken met vodka in plaats van gin. Gewoon voor de iets neutralere smaak.

Gedurende 2 dagen liet ik twee speculaasjes trekken in een bokaal met daarin 120 ml vodka (Absolut). Het resultaat - dat laat zich raden - was bijhoorlijk wansmakelijk van uitzicht maar dit was nog maar de eerste stap. Giet het mengsel van vodka en speculaas door een fijn zeefje in een koffiefilter en wat krijg je dan? Een heldere bruin gekleurde vodka met subtiele toetsen van speculaas. Mission accomplished!

Een olijf als garnituur, het leek me logisch die achterwege te laten. In plaats daarvan heb ik een beetje speculaaspasta aan mijn martiniglas aangebracht en dit in de kruimeltjes gedept. Kijk, komen die dingen ook van pas. Ideaal om na het degusteren van de martini op te eten.

Lotus garnituur

En zo komen we stilaan bij het receptje voor de Lotus Martini, een knaller met subtiele toetsen van speculaas en een zoet einde.

Nodig:

- 60 ml speculaasvodka, 15 ml vermouth, speculaaspasta en -kruimels, ijsblokjes

Doen:
- Doe de ijsblokjes in een mengglas en giet hier de vermouth bij - ik gebruikte lichte Noilly Prat - en roer de vermouth gedurende 15 à 20 seconden met een 'barlepel' door het ijs.

- Giet de vermouth af maar behoud de ijsblokjes. Nu de ijsblokjes gecoat zijn met vermouth kun je de speculaasvodka toevoegen. Roer deze gedurende 20 à 30 seconden om met een barlepel, naargelang je een droge martini wil of niet. Hoe korter het 'stirren', hoe droger de martini.

- Zeef in een martiniglas dat je hebt afgewerkt met de speculaaspasta en -kruimels en laat je Lotus Speculaas Martini smaken.



Lotus Speculaas Martini

Zelf een receptje insturen? Dat kan en wel via deze link.

Hendrick's hartje komkommer

Ziek thuiskomen uit vakantie, er zijn leukere dingen. Een onverwacht cadeautje in je brievenbus vinden bijvoorbeeld. Nu mag ik Hendrick's gin bijzonder graag zien, tot expliciete liefdesverklaringen was het nog niet gekomen. Tot afgelopen donderdag dus. Valentijn! Die verpakking alleen al, dat deed het beste vermoeden!

Hendrick's Valentijnscadeautje

Voorzichtig het stickertje losmaken, het papier loswikkelen en vervolgens vaststellen dat mijn cadeautje een komkommer is. Een komkommer! Wat moet ik daar nu mee? Of dachten ze ten kantore Hendrick's misschien dat ik 's lands enige was die niet het minste besef had deze gin zich best laat begeleiden door een schijfje komkommer? En dan was die komkommer ook nog eens misvormd ook. Wacht eens even...

Hendrick's hartje komkommer

Die komkommer was helemaal niet misvormd, nee, die was bewust gekweekt met een zonk in zijn ruggetje. Wat daar nu in hemelsnaam de bedoeling van kan zijn hoor ik u denken? Wel, dat mogen de schijfjes komkommer in onderstaande foto duidelijk maken.

Hendrick's hartje komkommer

Hendrick's hartje komkommer en ik hartje Hendrick's, zoveel is zeker!

Mijn Contigo beker

Een tijdje geleden kreeg ik een gepersonaliseerde Contigo koffiebeker toegestuurd, zo'n flashy rood ding waarmee je lekker handig on the go koffie kunt slurpen zonder daarbij te morsen. Klein probleem, ik drink geen koffie en mijn woon/werkverkeer beperkt zich tot een luttele vijf minuten fietsen waardoor die rode Randolph - zo heet het ultieme exemplaar voor de pendelaar - in de kast belandde. Toch bedankt hoor!

Was me dat een klassiek geval van vergeten 'outside the box' te denken, jongens toch. Omdat ik geen pendelaar ben en omdat koffie niet tot mijn dieet behoort zou ik die handige travel mug niet gebruiken? Waar zat ik met mijn gedachten. Er staat jandorie 'mijn naam' op en laat die tijdens deze winterse dagen nog net dat tikkeltje 'cooler' klinken.

Mijn tweedehandse Ludo Classic, één bidonhouder, dampend hete bouillon en de gepersonaliseerde Contigo beker, vier dikke vrienden en ik ben de lachtende vijfde. Van die bouillon kan ik op het werk een hele voormiddag genieten - die blijft zo'n 4 uur warm - al durf ik onderweg op de fiets stiekem al eens een slokje nemen. Winterpret heet dat!

Mijn Contigo beker

Koffiebeker, het is een naam die mijn eigenste exemplaar oneer aandoet. Die rode beker met 'Sid Frisjes' op, ik doop hem om tot Hertog van Bouillon!

Infusion de cacao - Pierre Marcolini

Cacao-thee, hoe kom je erop en vooral, hoe begin je eraan? In het geval van 's lands meest gerenommeerde chocolatier Pierre Marcolini is het idee beginnen rijpen tijdens een initiatiebezoek aan enkele Peruviaanse cacaoplantages waar hij een aftreksel van cacaopeulen geserveerd kreeg. Na drie jaar finetunen - het originele drankje was immers te sterk en te bitter - kwam Marcolini met zijn eigen infusie op de proppen waarvan de pure versie onverhoopt in mijn brievenbus belandde. Kerstdagen, cadeautjes... tradities zijn er om hoog te houden.

Infusion de cacao - Pierre Marcolini

Even toegeven dat ik ondanks mijn status als chocoholic - of chocofiel, zo u wil - niet direct warm liep voor deze 'chocoladethee'? Chocomelk in alle mogelijke gedaantes, daar kan ik me iets bij voorstellen, maar heet water met chocoladesmaak? Het stijlvolle witte doosje met Marcolini-signatuur heeft hier dan ook enige tijd onaangeroerd in het rek gestaan. Nuja, onaangeroerd. Ik zit hier in huis met een stiekeme theedrinker en wou ik zelf ook van teatime doen, dan was er geen tijd te verliezen. 

Infusion de cacao - zakjes fijne neteldoek gevuld met lekkers

Er werd water aan de kook gebracht, een oude theepot en dito theekopje uit de kast opgediept en in de tussentijd bestudeerde ik één van de uit milieuvriendelijke neteldoek gemaakte overgebleven theezakjes. En dan was het tijd om te proeven, een bevreemdende maar uiterst aangename ervaring. Om te beginnen zijn er die onmiskenbare chocolade aroma's welke zachtjes je neus prikkelen en herinneringen van versgebakken chocoladecake oproepen. De delicate smaak van de infusie zelf dan die zich heerlijk achteraan in je mond weet te manifesteren. Subtiliteit troef maar onmiskenbaar chocolade. De chocofiel glimlacht tevreden!

Infusion de cacao - het resultaat laat zich smaken

Ik proefde de pure versie van deze 'infusion de cacao' maar deze is ook beschikbaar met rozenparfum, jasmijn of kaneel. Ideaal om een dessert te begeleiden, een creatieve thuiskok weet dit volgens mij dan weer perfect te integreren in een inventief dessert. Er borrelt wat in mijn hoofd en het smaakt naar chocolade. Altijd leuk!

Verkrijgbaar in de winkels van Marcolini alsook online. Kostprijs 9,80 € voor 8 zakjes, goed voor zo'n 36 kopjes.

Peter Goossens, Passie voor Product

Van een beetje chef mag je verwachten dat die niet alleen de nodige passie voor zijn vak, maar ook voor de producten waarmee hij werkt aan de dag legt. Het mag dan ook niet verbazen dat Vlaanderens grootste chef - de laatste keer dat ik checkte was dat nog steeds Peter Goossens - met een boek op de proppen komt waarin net die exquise producten die de keuken van zijn Hof van Cleve wereldvermaard maken, bejubeld worden. Een productgeorienteerd kookboek dus waar de passie vanaf spat!

Peter Goossens, Passie voor Product

Met 'Passie voor Product' als titel kan het niet anders dan dat lokale producten - een stokpaardje van de chef - de hoofdrol naar zich toetrekken. Normaal gezien krijg je de namen van de sterren pas bij de aftiteling van de film te zien, ik geef je ze nu alvast mee. Een rondje applaus voor de aardbei, waterkers, kropsla, boter en karnemelk, grondwitloof, bloemkool, appel en peer, Noordzeetong, Parijse champignon, grijze garnaal, Noordzeekrab, langoustine, oester, duinasperge, Naamse slak, haas en tot slot rood rund.

Waarom net de keuze voor deze producten? Wie zijn de leveranciers van Peter Goossens en waar moet je op letten als je ze zelf aankoopt. Het komt allemaal aan bod, mooi geïllustreerd met prachtige foto's.

Rood rund van Hendrik Dierendonck

Een kookboek, dat wil toch ook zeggen dat er recepten in staan, niet? Wel wees daar maar zeker van! Per product krijgt u twee haalbare recepturen - verwacht je aan een hele, maar haalbare boterham - en een 'inspiratie van de chef'. Leuk is alvast dat je uit de haalbare recepten gewoon losse elementen kunt nemen om hier en daar te gebruiken. De geoefende thuiskok kan zich dan weer aan de signature dishes wagen. 

Recepten, oa met grijze garnaal

Het is eerlijk waar lang geleden dat ik effectief nog eens iets uit een kookboek heb klaargemaakt maar tussen dit boek zitten ondertussen al meer dan drie bladwijzers. Het gaan zelfs de laatste niet zijn. Een echte aanrader!

Uitgegeven bij Njam nv.

ISDN 978-90-5916-838-1

Drie boeken, drie keer prijs!

Temperaturen die onder het vriespunt zakken, de eerste sneeuw die valt, bebaarde mannen in rode outfit die de winkelstraat voor kleine kindjes onveilig maken, ... dat kan maar één ding betekenen De feestdagen staan voor de deur! Een periode van keuzes ook.

Thuis feesten of op restaurant? Waar op Kerstavond en waar op Kerstdag? En in welk gezelschap? Een echte of een valse kerstboom en wat gaan we er in hemelsnaam inhangen? Ga zo maar door. En dan zijn er nog de cadeautjes. Toch maar een geschenkenbon of een boek? Welk boek? Misschien is één van volgende drie boeken wel een goed idee voor een cadeau.

Gordon Ramsay, Wim Ballieu, Stefan Elias

Hoeftemand als Gordon Ramsay eigenlijk nog een introductie. Met zijn televisieprogramma's, sterrenrestaurants en kookboeken is hij alomtegenwoordig zoals dat heet. En waar de brulboei van over het water op televisie misschien mensen mag afschrikken is zijn laatste boek Koken als een Chef zo toegankelijk als kan zijn.

Overboord met alle tierlantijntjes, dit boek staat bol van de praktische tips, technieken, ingrediënten en bereidingswijzen. De verschillende hoofdstukken - 11 in totaal - zijn thematisch ingedeeld zodat je dit boek als een ware crash cursus kan beschouwen. Met een pil van 320 pagina's waarin zo'n 120 recepten de revue passeren, al dan niet vergezeld van een mooi plaatje, ben je al even zoet. Een cadeautje voor de ambitieuze thuiskok. Voor de 'slawraps met chilirundvlees' mag je mij trouwens altijd wakker maken.

Uitgeverij Van Dishoek
ISBN 9789000316168



Koken als een chef, Gordon Ramsay



Van een totaal andere orde maar zeker in het Gentse niet minder legendarisch is bakkerij Bloch. Zo'n 110 jaar was de bakkerij een vaste waarde in de Gentse Veldstraat en Stefan Elias werkte er niet minder dan 20 jaar aan de zijde van Jacques Bloch.

Eén jaar na 'Stefan Elias selecteert recepten van Jacques Bloch' is er nu het tweede deel van de trilogie met als titel 'Stefan Elias bakt feestelijke recepten van Jacques Bloch, de Gentse patissier', eentje die de lading volledig dekt.

Getrainde bakker of gelegenheidschef, het wat klassiek ogende boek kan ongetwijfeld iedereen bekoren. Valentijn, Sinterklaas, Pasen, Kerstmis... de mooi gedocumenteerde recepten voor deze en tal van andere feestelijke gelegenheden zullen je zonder enige twijfel veel plezier bezorgen. Voor de 'bakkers' onder ons dus.

Uitgeverij M.en.S media bvba

ISBN 9789081794312

Feestelijke Recepten van Jacques Bloch, Stefan Elias

Tevens uit Gent en opnieuw iemand die aan het bakken geslagen is, Wim Ballieu. Er was enige scepsis bij televisiekijkend Vlaanderen toen Ballieu een tijdje geleden zijn intrede maakte op de kijkbuis, inmiddels weten we zelfs niet meer wie dat televisieprogramma voor hem mocht presenteren. Operatie integratie geslaagd!

'Goe Gebakken, een haalbare taart' - een titel om jaloers op te zijn - is het tweede boek naar het gelijknamige televisieprogramma met Ballieu aan het roer en dobbert vlotjes rond in vertrouwde wateren, die van het betere bakplezier. Het is zonder enige twijfel het mooist vormgegeven boek van de drie waarbij de prachtige foto's van Piet De Kersgieter hand in hand gaan met de uitnodigende recepten. 't Is dat ik geen frietketel heb, anders was ik onmiddellijk aan die heerlijke oliebollen begonnen.

En dat zo'n boek / televisieprogramma maken een beetje kermis is mag blijken uit de foto's. Daar zit gewoon iemand met twee pintjes in haar handen.

Uitgeverij T.T.T.I bvba voor SBS Media Belgium
ISBN 9789081357425

Goe Gebakken, een haalbare taart, Wim Ballieu

Nog steeds meer dan het aanschaffen waard, het brunchboek van de gezusters waarvan de feel op en top goed zit. Cadeautjes voor mezelf? Het boek van Jonge Sla ontbreekt voorlopig nog in mijn kast. 't Is dat je het weet Kerstman.

Home & Deco Trophy 2012

Of de mogelijkheid bestond dat ik, eventueel naar de persvoorstelling van de 'Home & Deco Trophy 2012' wou komen. De Oscars voor fijn huis- tuin- en keukengerief zeg maar. Dat verschillende fabrikanten er hun nieuwste prijsbeestjes voorstellen is één ding, een beetje foodblogger heeft het natuurlijk allemaal al eens gezien.

De effectieve prijzen, die werden pas aan de meet uitgereikt, een uurtje of twee na het persmoment, wat ons perfect toeliet onbevangen het moois te aanschouwen en per categorie een eigen favoriet te kiezen. Zoals dat in een goede relatie gaat waren we het er unaniem over eens dat de Mugtails - alleraardigste kommetjes / kaarsenhoudertjes - voor ons een geheide winnaar was. Smaken en stijl dat verschilt van mens tot mens zoals uiteindelijk mocht blijken bij controle van het juryverdict.

Geen wedstrijd zonder deelnemers en die laatste, verdelers en fabrikanten, waren goed vertegenwoordigd. Aandoenlijk om zien hoe enthousiast ze waren wanneer we stil stonden bij hun 'kindjes'. Even enthousiast waren ze om ons bij vertrek een fikse goodiebag te overhandigen. Fiks is daarbij een understatement. Tafel te klein, goodiebag te groot, wie zal het zeggen?

Tafel te klein? Goodiebag te groot!



Af en toe moet een mens zijn trots opzij durven zetten en zeggen dat hij fout was. Zo zweer ik al jaren bij mijn flink uit de kluiten gewassen Peugeot pepermolen, eentje waar je zelf aan moet draaien. Automatische pepermolens dat was iets voor gemakzuchtige huisvrouwen met chronische pijn in de polsen. Toeval wil dat ik sinds deze week de trotse eigenaar ben van deze ronduit prachtige Peugeot Alaska - de winnaar van de vakjury trouwens in de category 'Living & Giving'. Nu loop ik hier al drie dagen blij als een kind peper in het rond te strooien en wel middels een simpele druk op de knop. De kuisvrouw zal lachen!



Peugeot Pepermolen Alaska



Winnaar in de categorie 'Kitchen & Cooking' en gewoon ook een plezant productje, de Lékué Citrusspray. Je schroeft dat spel in een citroen, limoen of appelsien en vervolgens kan je het sap verstuiven. Verstuiven zeg ik u! Vroeger had ik daar een spuitbus voor nodig! Vorige week het ding getest in de lokale kookwinkel en het werkt echt. Nu nog even de verschikkelijke fase door dat ik die verstuiver in kiwi's, appels en eieren prop om vervolgens terug te vallen op citrusvruchten. Frisjes!



Lékué Citrusspray

Vriendin, een notoire koukleum, had wel oog voor een stel oranje handschoenen. De gedachte van een nakende barre winter noopt tot voorzorgsmaatregelen. Niet dat deze handschoenen van Skruba tegen de koude helpen. Wortels - en bij uitbreiding ook aardappelen en zelfs vis - schaven daarentegen wordt kinderspel en dat in flashy oranje!



Wortelhandschoen

Home & Deco Trophy 2013, ik ben opnieuw van de partij. Als ik ook nog even een stem mag uitbrengen dan ben ik helemaal tevreden.

Daskalidès, kerst 2012

Overdreven veel te vieren feestdagen in de nabije toekomst, hoe zat dat ook al weer? Om te beginnen is er mijn verjaardag later deze maand, gevolgd door Halloween. En zonder enige twijfel zal ook de Sint deze maand her en der vroegtijdig zijn opwachting maken, hoe gaat dat. Allemaal niets mee te maken moeten ze bij het Gentse Daskalidès gedacht hebben, wij sturen onze Kerstpakketjes lekker nu al! Tikkeltje vroeg denk ik dan terwijl ik me de chocolade uit de mondhoeken wrijf.

Daskalidès kerstset

Allez hup, hoe zit dat hier met dat cadeautje! Een doosje met daarin negen fikse pralines, ik heb al grotere dingen soldaat gemaakt. En terwijl vriendin laat weten dat ook zij wel wil proeven zet ik mijn tanden in de eeste praline, direct ook mijn favoriet. De 'Diamant' is een praline in fondantchocolade gevuld met smeuïge karamel en afgewerkt met een snuifje fleur de sel. Chocolade, zout... wat mij betreft bij voorbaat een gewonnen zaak.

De 'Rubis', een praline in fondantchocolade met een zachte kern van ganache, bestrooid met Piment d'Espelette was zeker niet slecht, maar wat mij persoonlijk wat te gewoontjes. Doe er dan liever twee van die 'Emeraude' pralines. Melkchocolade met gekarameliseerde stukjes krokante biscuit, versierd met een frisse toets van limoen. Weinig limoen geproefd, maar de krokante stukjes biscuit mochten er wel zijn!

Diamand, Rubis & Emerauda

Zouden ze bestaan, de mensen die zo'n blikken kerstbal gevuld met chocolade tabletjes - excuseer, napolitains - in hun kerstboom hangen? En als ze bestaan, zouden er dan ook mensen zijn die nu hun kerstboom al hebben staan? Noot voor de wederhelf: "Als ik een kerstboom in de living zie staan voor 15 december dan trakteer jij op een etentje in een door mij gekozen restaurant."  Oktober, Kerstmis... waar zaten ze met hun hoofd!

Met napolitains gevulde kerstbal

Foodie pretpakket

"Liefste Foodie, wij zien u dolgraag en laat dat reden genoeg zijn om je te overladen met een doos vol mondplezier. Maak er iets lekkers van!"  Er stond uiteindelijk iets anders op het kaartje, maar ik ben er ongeveer zeker van dat mijn verzinseltje de lading ongeveer helemaal dekt. Trouwens liefste afzender, ik zie u ook graag, de doos mondplezier zelfs nog liever!

Allerlei lekkers

Als het op ingeblikte zaken aankomt zijn de producten van Cocagne een van mijn favorietjes. Niet direct de sardientjes en makreel in onderstaande sober blauwe blikjes, maar wel hun fel oranje, groene en kleine rode blikjes vind ik heel mooi vormgegeven. Ja, hier vis ik nu wel een tikkeltje achter het net maar soit, die in de blauwe blikjes zijn uiteindelijk ook wel lekker. 

Cocagne, sardientjes en makreel

Staat deze week zonder enige twijfel op het weekmenu, pasta, risotto en iets met visjes! Met dank aan de gulle schenker.

Win een Braun Multiquick sapcentrifuge!

Mijn gat en goei boter, dat zijn beste vriendjes. Vorige week hebben ze nog eens uitgebreid kennisgemaakt toen een vriendelijke koerier aan de deur stond met een wel flink uit de kluiten gewassen pakket. Een aangekondigd pakket, daar niet van, maar de inhoud was tot op dat ogenblik nog een verrassing. Wat dacht je van een prachtige Braun Multiquick sapcentrifuge!

In zeven haasten stond het speelgoedje al op het keukeneiland en zoals het hoort bladerde ik snel even door de gebruiksaanwijzing om enkele zaken vast te stellen die ik met het blote oog ook wel kon zien. Niks fruit vooraf snijden, in de koker passen makkelijk hele appels dus dat zat al snor. Hoezee! En dankzij de antislipvoetjes gaat de centrifuge ook niet op wandel als ze op volle toeren draait. Opnieuw hoezee! Maar het winnertje voor mij, klein maar inovatief, is de druppelstopper. Opvangkan of beker veranderen, één druk op de druppelstopper en je voorkomt een vervelend lekkend toestal dat heel je keukenblad onder morst. Driewerf hoezee! En oh, en 't is ook een streling voor het oog.



Braun Multiquick Sapcentrifuge

Ok, gloednieuw keukenspeelgoed op het eiland, dan hou je als doorsnee inwoner van de fruitmand maar beter je hart vast. Zes appels en een volledig doosje aardbeien moesten eraan geloven en in geen tijd stond daar een meer dan royale portie fris vruchtensap klaar. Een glaasje voor vriendin, de rest van de karaf voor mij, hoe gezond is dat wel niet.

Na het plezier, het opkuiswerk en ook dat viel reuze mee. Even afspoelen onder de kraan en hup, alle 'vuile' onderdelen de vaatwasser in. De in de groene container huizende fruitvliegjes lieten dan weer verstaan uiterst gelukkig te zijn met hun portie verse pulp. Graag gedaan jongens!

Even kijken. Vriendin blij, ik blij, fruitvliegjes blij! Rest me alleen u nog gelukkig te maken en hoe kan ik dat beter doen dan namens de fabrikant zo'n Multiquick Sapcentrifuge uit te delen? Gewoon, om de zomer lekker fruitig in te zetten! Doe even inspiratie op bij volgende foto en lees vooral verder hoe je dit stukje keukengerief in huis kunt halen.

Antioxidant mocktail

Niets zo makkelijk om een stel namen op een hoopje te gooien en daar een winnaar uit te kiezen, maar laten we het toch net even anders doen. Bovenstaande 'antioxidant mocktail' met komkommer, groene paprika, spinazie en kiwi is de nieuwe huisfavoriet, maar welke fruit/groentencombinatie is volgens jou een absolute winner?

* Zet je gouden smaakcombinatie in de commentbox

* Stuur een mailtje naar Coolinary

* Reageer via de facebooklink mbt tot deze post

* Of tweet naar @sidfrisjes met #coolinary

Vanaf half juli, laten we zeggen omstreeks de 17e, maak ik de winnaar bekend. Maar eerst alles proeven natuurlijk!

Liefde is... brownies per post versturen

Eerste werk wanneer ik thuiskom is de brievenbus legen. Niet alleen omdat vriendin dat zo ongeveer altijd vergeet, ik doe dat ook graag. Brieven en pakketjes - zeker als je ze niet verwacht - dat heeft iets mysterieus. En als er dan 'handmade' stempels op de enveloppe staan die zeggen dat ik 'priceless' ben enzo... laat maar komen.

Handmade... priceless

Eenmaal de nodige aandacht aan die stempels besteed moet dat papier wel onherroepelijk van het pakje. Het is het innerlijke wat telt. Brownies per post stond er op de bijsluiter, gemaakt met biologische eieren, fairtrade chocolade... (h)eerlijk spul, al zou dat laatste nog moeten blijken.

Brownies per post

Allemaal goed en wel, maar die bijsluiter moest er toch ook aan geloven. Mijn nieuwsgierigheid begon de overhand te krijgen en ik wou weten wat er in de doos zat. Naturel brownies met extra chocolade chips zo bleek. Brownies, wat mij betreft is dat zowat ideaal als ontbijt, snack, vieruurtje en dessert.  Mijn voorkeur voor chocolade lekkernijen, liggen die eigenlijk zomaar te grabbel op het internet? Tikkeltje freaky!

Brownies Naturel met extra chocolatechips

Voor mij, zes brownies. Zover was ik nu ook wel, al was het maar omdat het overduidelijk mijn naam was die op de enveloppe stond. Kaartje aan de kant en laat me er maar eens en flinke hap in zetten. Mijn waardeoordeel staat of valt nu eenmaal met een smaaktest.

Voor mij? Echt?

En wat ziet mijn lodderoog? Op de achterkant van het kaartje stond er nog een boodschap, eentje dat begon met 'Lieve Schat' nog wel. Zelfs voor een bedrijf dat mij brownies stuurt vind ik dat een beetje vrijpostig. En dat 'het concept zo leuk was' en 'dat we 13 jaar samen zijn'.  Er ingeluisd door mijn eigen wederhelft die stilletjes stond te glunderen in de kamer terwijl ik met die foto's bezig was. Liefde is... een postpakket met chocolade, die glimlach en de kus erna. Merci!

Boodschap van de afzender

Nog even dat waardeoordeel. Op het eerste zicht leken de brownies wat droog maar dat waren ze gelukkig helemaal niet. Dessert, check! Late night snack, check! Ontbijt, check! Lekker en vooral ook heel leuk wat zo'n pakketje met een mens doet. U moest ook al aan het bestellen zijn voor uw geliefden en wel hier.

Geluk op een hoopje.

Mag ik u voorstellen: Lid Sid

De wekelijkse jacht naar de 'heetste culinaire spulletjes' op het internet wordt me vandaag wel heel makkelijk gemaakt. Een bevriende mamzel - kort voor mademoiselle en tevens hippe internetshop - was namelijk bij de pinken genoeg om een één van hun productjes te linken aan mijn alias, Sid Frisjes.

Een droomfornuis, allemaal goed en wel, maar als de pasta, rijst of petatjes voor de zoveelste keer overkoken dan is het plezier er snel af. Begin al die verschillende gaspitten maar schoon te maken. Een houten lepel tussen deksel en pot leek dan weer een goede oplossing, tot ik me aan diezelfde lepel brandde. Even pijnlijk als dom! Allemaal verleden tijd en wel dankzij mijn nieuwe vriendje, de Lid Sid.

Het mannetje, een rode en een witte Sid in één pakket, hang je over de rand van de pot en er blijft genoeg vrije ruimte om de stoom te laten ontsnappen. Gevolg, geen overkokende potjes meer. Hennig!

Lid Sid - een handig hebbedingetje

De Lid Sid werd hier thuis gemakkelijkheidshalve omgedoopt tot Little Sid. Een beetje rondhangen in de keuken, de gelijkenis met Big Sid daar moet ik u ongetwijfeld niet op wijzen.

Zot van al die leukigheden op Mamzel maar niet direct een  internetshopper? Ze doen ook homeparties waarbij uw woonkamer wordt omgetoverd tot de hipste winkel van de buurt. Ideaal om pakweg de bakker de loef af te steken.

Apetina, 10woordsrecepten!

Er zat van de week een pakketje in de bus met daarin een potje Arla Apetina, zo van die kleine kaasblokjes op kruidenolie. In het begeleidende schrijven werd ik uitgedaagd om twee receptjes - een salade en een vrij  gerecht - te bedenken met als enige verplichte ingrediënt de kaasjes. Geen enkel probleem ware het niet dat er een klein addertje onder het gras kwam loeren. De receptjes mochten uit niet meer dan 10 woorden bestaan. Ingrediënten en bereiding inbegrepen, dat spreekt voor zich!

Bijkomende moeilijkheid, wegens revalidatie ben ik genoodzaakt me te beperken tot datgene er in huis voorradig is. Niet onoverkomelijk, maar makkelijk is anders. Poging 1.

Meng Apetina met veldsla, pasta, gehalveerde kerstomaatjes en kruidenolie, smakelijk! Op de kop af 10 woorden. Fris, kruidig, ... meer moet dat niet zijn.

Apetina-kerstomaten-salade

Nog eentje om het af te leren, en ook omdat het een beetje verplicht is. Armoede troef in de voorraadkast maar na een beetje wikken en wegen was ik er dan toch uit. Het zou zelfs in 10 woorden lukken ook.

Vul tortilla met tomatenpesto, verkruimelde Apetina, champignonschijfjes, uiringen. Gril, geniet! Opdracht volbracht denk ik dan, en zo raken die dagen hier toch nog een beetje gevuld. Nog van dat!

Apetina veggie tortilla