Posts weergeven met het label Bistronomie. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label Bistronomie. Alle posts weergeven

vrijdag, juni 02, 2017

Resto Signatuur - Hoogstraten

Twee maal, zo vaak schoven wij onze benen onder een tafel bij Resto Signatuur in Hoogstraten. Een diner vorig jaar gold als eerste aangename kennismaking, de inderhaast ingeplande lunch van vorige week maakt dat we Resto Signatuur heel voorzichtig in het rijtje van onze huisfavorieten naast Lewis, Bún en Veranda weten te plaatsen.
 
Een vrije dag, de zon hoog aan de hemel en een brandend gevoel om ons even lekker in de watten te laten leggen. Koppel daaraan die foto op instagram van het uitnodigende terras en onze bestemming voor de lunch was beklonken. Resto Signatuur heeft zijn stek gevonden in de oude rijkswachtkazerne van Hoogstraten. Hun rustig gelegen terras op de binnenplaats van die oude kazerne heeft alvast twee grote voordelen. Je hebt er geen last van het drukke verkeer, en ook de zon staat er niet pal op je hoofd. Dat een welgekomen briesje bij tropische temperaturen voor verkoeling zorgt is een extra troef.
 

 
Gewikt en gewogen, de vier-gangen menu (38 €) zou het worden. Met een gepland Brompton tripje na de dis van zo’n 30 km doorheen de Hoogstraatse velden, leek vier gangen ons wel voldoende. Lunchke hé mensen!
 
Starten deden we - ons sprankelend glas champagne even buiten beschouwing gelaten – met een fijne combinatie van ‘Burratina, crumble van spek, geglaceerde artisjok en een citrusvinaigrette’. Schotel mij dit vijf dagen op rij voor en ik lepel dat nog altijd met evenveel plezier weg. Ik ben wel fan van burrata, een romige variant van buffelmozzarella, crumble van spek idem dito, maar het winnertje op het bord wat mij betreft was zonder meer de citrusvinaigrette. Hemels fris, ideaal bij temperaturen die schommelen rond de 30° C. De toon was alvast gezet.
 
 
 
De ‘Belgische noedelsoep’, het tweede gerechtje van deze menu, ik zat er eerlijk gezegd niet echt op te wachten. Gelukkig maar dat vriendin voet bij stuk hield, want wat een voltreffer was dit niet? De noodles waren in geen velden noch wegen te bekennen, maar waren vervangen door een fijne julienne van asperge. In onze dampende kom aspergeconsommé was verder gerookte varkenspoot, Oosterscheldekreeft, lamsoor, een half eitje en peterselievinaigrette terug te vinden. ‘Boenk erop’, een waarlijk machtig gerecht! Dat er speciaal voor dit gerecht kommetjes werden ontworpen, doet mij alvast vermoeden dat een variatie hierop wel eens een vaste waarde kan worden. Hoera!
 
 
 
Al enige tijd ben ik niet meer de foodie die ik enkele jaren geleden was. Mijn oprechte excuses hiervoor. ‘Txogitxu’, ik had er eerlijk waar nog nooit van gehoord. Het blijkt een Baskische speciliteit waarbij niet het ras van het rund, maar wel de kwaliteit van het vlees centraal staat. En die kwaliteit dames en heren, stond buiten kijf hoor. De dun gesneden Txogitxu speelde hier een overduidelijke hoofdrol en kreeg het gezelschap van krokante prei, kappertjes, beukenzwam en een fijne jus van gerookte laurier. De wederhelft die liever geen dan wel vlees eet liet zich ontvallen dat ze dit echt wel wist te smaken. Als dat geen compliment is.
 
 
 
Afsluiten deden we zoals we gestart waren, met frisse toetsen van citroen in de vorm van een ‘citroentaartje’. Het ogenschijnlijk eenvoudig dessert bestond uit een krokant bodempje van boterdeeg, roomijs van bio-citroen, een mousse van Griekse yoghurt en gremolata van piment d’Espelette, gember en citroengras. Als welopgevoede jongeman at ik dit netjes met m’n bestek op, maar verder was het om duimen en vingers bij af te likken. Ei zo na bestelde we een extra portie, maar er wachtte ons nog dat tochtje met de fiets.
 
 
 
Van onze kant niets dan lof voor het jonge koppel - Sally (zaal) en Bart (keuken) - dat met het nodige enthousiasme dit pareltje bestiert. Een geslaagd minimalistisch interieur en heerlijk verrassende gerechtjes zonder overbodige franjes… niet zelden een gouden combinatie.
 
Tel daarbij zeker ook hun goed oog voor fijne vormgeving en de meer dan democratisch geprijsde kaart. Voor 4 gangen betaal je een luttele 38 €, voor 5 gangen 47 € en 6 gangen 56 €. A la cart gerechtjes kosten 12 €, met uitzondering van de garnaalkroketten (14 €)! Wees eerlijk, deze prijzen kom je zelden nog tegen. Uw portefeuille zal een bezoek aan Resto Signatuur alvast niet beklagen. Ons verdict? Een aanrader! #KempenBoven
 
Resto Signatuur
Vrijheid 208/2
2320 Hoogstraten
T 03/501 37 01
 
Geopend van:
 
Woensdag tot zondag, van 12:00h tot 14h30 & 18:00h tot 21:00h
Zaterdag, van 18:00 h tot 21:00 h

dinsdag, december 30, 2014

Het grote 2014 Coolinary restaurant jaaroverzicht

Dat er in 2014 goed gegeten zou worden, dat stond in de sterren geschreven. 2014 werd op mooie wijze afgetrapt met een gesmaakt etentje in het Gentse restaurant Publiek. Afsluiten deden we dan weer met een bezoek aan de Upper Room Bar, het zintuiglijk pretpaleis gevestigd op de eerste verdieping van The Jane. Dat Publiek dit jaar (net als The Jane) een ster van Michelin kreeg, vond ik alvast even verrassend als verdiend. Een keerpunt voor de rode gids? Het zalige brood en boter in Publiek, daar begon het allemaal mee en dan nog ging het crescendo. In mijn ideale menu van 2014 mag dat brood en die boter gerust op tafel staan!
 
Restaurant Publiek, Gent - Brood & boter
 
Ik denk niet dat ik ooit bewust op zoek ging naar restaurants met een ster, dat gebeurde gewoon. Omdat het verhaal volledig klopte of de keuken zo aansprak. In de Wulf is een mooi voorbeeld van zo’n restaurant waar het plaatje klopt. Dat ligt in een godvergeten gat, is dik twee uur rijden van Turnhout maar zo de moeite waard. Ondertussen ietsje prijziger dan voorheen, maar je krijgt wel waar voor je geld. Verkozen ook tot Europees restaurant van het jaar, om maar iets te zeggen. Gerechtjes geserveerd op 'een beestenkop'... geweldig!
 
Restaurant In de Wulf, Heuvelland - Beestenkop
 
Ook restaurant Bartholomeus en De Pastorale stonden vorig jaar op het menu. Net als De Jonkman trouwens, waar we onder de noemer ‘Vrijdag Visdag’ konden genieten van een avondje Noordzee. Bij Bartholomeus was ik weg van de ‘Hopscheuten, zeetong, postelein en ei’. Allemaal top, en als kers op de taart werd mijn instagramfoto van dit gerecht door de toeristische dient van Knokke Heist opgepikt voor een campagne. Nice!
 
Restaurant Bartholomeus, Heist-aan-Zee - Hoppescheuten
 
In 2014 kon je onmogelijk buiten de trend ‘Bistronomie’. Een toegankelijke keuken, eerlijke producten en dat alles in een heerlijk ongedwongen kader… meer moet dat niet zijn. Vergeet gesteven tafellinnen en obers in driedelig kostuum, ruwe houten tafels, een t-shirt en sneakers gekoppeld aan vakkennis zijn ook ok. Onze favoriet – vlak bij de deur, nogal wiedes – blijft Lewis in Hoogstraten, maar mochten pakweg Souvenir (Ieper), Simple (Utrecht),  Manfreds & Vin (Kopenhagen) of Pony (Kopenhagen) vlakbij gelegen zijn, we zouden er de deur plat lopen.
 
Restaurant Souvenir, Ieper - Kabeljauw, bloemkool, broccoli
 
Bistronomie van tijdelijke aard – ja, pop-ups blijven cool – vonden we onder meer terug met Radar in Mechelen en Yellow in Brugge. Nu mag ik al een aardig aantal ‘Vitello Tonato’ hebben weggelepeld, die van de hand van Gert De Mangeleer kende zijn gelijke niet. Top!


Bistro Yellow, Brugge - Vitello Tonato
 
2014 was ook het jaar dat Noma opnieuw werd verkozen tot ‘Beste restaurant van de wereld’. Veelzeggend en eigenlijk ook weer niet. Absolute topklasse, laat daar geen misverstand over zijn. Van ons tweede bezoek zijn er ongtwijfeld weer een pak gerechten en anekdotes die ook binnen enkele jaren nog over de tongen gaan. Wanneer at u bijvoorbeeld nog eens mieren op restaurant? Los daarvan was dit opnieuw niet onze meest memorabele maaltijd van het jaar. Maar wel top!
 
Restaurant Noma, Kopenhagen - Tartaar met mieren
 
 
En 2015? Dat zien we volgend jaar wel weer!

maandag, december 29, 2014

Restaurant Simple, Utrecht

Of ik per toeval geen zin had om mee in het Utrechtse restaurant Simple te gaan eten? Een vraag die je mij geen twee keer moet stellen. Het wel en wee van chef Jeroen De Zeeuw volg ik al langer dan vandaag op Facebook, een culinair uitstapje over de grens is natuurlijk ook altijd interessant.

Bij het betreden van het ogenschijnlijk kleine pand waren we onmiddellijk in onze nopjes. In de bemeten entree waren er ondermeer een open frigo met allerlei lekkers, enkele robuuste wijnrekken gemaakt van paletten en een hippe toog van steigerhout terug te vinden. Stuk voor stuk eenvoudige elementen die als de stukjes van een puzzel perfect passen. 

Restaurant Simple, Utrecht - Paletten en steigerhout

Scoren deed het restaurant ook met de eetruimte die naar mijn bescheiden mening meer dan aardig werd ingericht. Zowel de mooi gedekte tafels met bijpassende design stoelen als het zicht op de achterliggende keuken zijn het vermelden meer dan waard. De eyecatcher is echter de coole centrale servicetafel met daarboven een constructie van stevig plankenwerk en groene planten die het dakraam aan het zicht onttrekken. De bonkige scheepskabels maken het plaatje compleet.

Restaurant Simple, Utrecht

Zoals het de goede Nederlandse gastvrijheid betaamt kregen we zowel chef Jeroen De Zeeuw als gastheer Ditmar Zuiderhoek nog voor het aperitief aan tafel om ons welkom te heten. Mochten we ons nog niet op ons gemak voelen, dan wel na het bezoekje van deze twee vrolijke jongens. De sfeer zat er hier duidelijk in, ook aan de andere tafels. Altijd een goed voorteken!

Een vluchtige blik op de kaart leerde ons dat we te ver reden om genoegen te nemen met iets minder dan de 5-gangen menu. Hongerige magen, altijd een dankbaar publiek. De hapjes vooraf mochten er alvast zijn. Zowel de 'tempura mossel met koriandermayo' als de 'cheesecracker' wisten te overtuigen. Kleine smaaksensaties, mooi gepresenteerd... zo hebben we het graag

Restaurant Simple, Utrecht - Amuses

Wat te denken van de eerste gang van de menu, 'paling, Granny Smith, kruiderij en snert'. Paling met zure appel en goed gekozen kruiden, dat is op zich al een gouden combinatie. De toevoeging van het royale likje snert (erwtensoep) is hierbij een al even verrassende als Hollandse toets.

Ook met het vervolg van de menu ging De Zeeuw op hetzelfde elan verder. Of we nu 'gul, bloemkool, Hollandse garnaal en pinda', 'Tom Ka Kai, gamba kippendij en groene curry' of 'zwijn, pompoen, postelein en Jagermeister' kregen voorgeschoteld, kloppen deed het plaatje steeds.

Minpuntjes waren er doorheen de avond niet direct. Wat we wel liever anders hadden gezien, was een fris biertje in plaats van een krachtige rode wijn bij het kaasplankje. Het biertje van de 'palingboer' uit Volendam bijvoorbeeld. Al hadden we dat natuurlijk ook gewoon kunnen vragen...

Restaurant Simple, Utrecht - Paling, snert, Granny Smith, kruiderij

Nu mag 'Bistronomie' in België al een tijdje ingeburgerd zijn, bij onze noorderburen is dat vooralsnog niet echt het geval. Met Simple hebben ze op bistronomische vlak alvast een vaandeldrager in hun rangen. Zo eentje waarvan het personeel met de regelmaat van de klok de grens over trekt om Belgische vakbroeders te bezoeken. Dat dit alleen maar kan evolueren is goed nieuws. Voor ons, maar vooral ook voor Nederland.

Restaurant Simple
Lange Nieuwstraat 88
3512 PM Utrecht
info@simpleutrecht.nl

donderdag, december 04, 2014

Quatre Mains, Brugge

Wat doet een mens als hij tussen een interview (Lionel Rigolet, Comme Chez Soi) en een jury deliberatie (Venuez15 Belgian Hospitality Awards) enkele uurtjes rond lunchtijd te doden heeft? Juist ja, op restaurant gaan! Na tips van de Keizer van de Belgische Bistronomie en de Venuez redactie bleven er twee zaken op mijn radar staan, Bistro Bruut en Quatre Mains. Bij Bruut bleek dat ene resterende plaatsje aan de toog reeds gereserveerd, bij Quatre Mains had ik gelukkig meer succes. Ook een plaatsje aan de toog trouwens!
 
Als prille tiener begreep ik het niet zo wanneer mijn bomma zaliger alleen op restaurant ging, maar nu des te beter. Op restaurant gaan is plezant! Al zit je aan een tafeltje voor één, het glaasje champagne als aperitief zal er niet minder om smaken.
 
Quatre Mains, Brugge - Bar

Bij Quatre Mains kun je terecht voor een complete lunch (of diner, naargelang het tijdstip), ik liet me voor de gelegenheid verleiden door de uitnodigende tapas. Een dagje vrij, dat is toch altijd een beetje vakantie.

Bloedworst op de kaart, dat is 'bloedworst' op mijn bord. Als kind was ik daar zot van, gevolgd door een periode dat ik er niet van moest weten. Ondertussen kan het terug, met plezier zelfs. Zes dikke schijfjes, mooi gekorst... meer dan een zoete tegenpool in de vorm van een chutney heeft dat wat mij betreft niet nodig. Een eerste winnertje in al zijn eenvoud!

Quatre Mains, Brugge - Bloedworst

Bestel je tapas bij Quatre Mains, dan kan je kiezen tussen de optie mini en maxi. De ene optie is goed voor een deelbordje voor 2 personen, de andere voor vier personen. Aangezien ik maar alleen was en bijgevolg niet diende te delen zou een portie voor twee personen ruim volstaan. Vier goudgele 'krokante garnaalkroketjes', een schijfje citroen en handgepelde grijze garnalen... 't zal wel zijn dat ik daar weg mee weet. Van een foto geen sprake!
 
Klassiek, verfijnd, kraakvers maar vooral ook om duimen en vingers bij af te likken was de suggestie van de dag, 'langoustines en tomaat uit de oven'. Meer dan enkele pantsers bleef er alvast niet over nadat ik het ziltzoet vruchtvlees met mijn kreeftenvorkje te lijf was gegaan. Niemand die me op mijn vingers keer.

Quatre Mains, Brugge - Langoustines

Mijn inmiddels opgeladen iPhone - dank Leen om mij richting stopcontact te wijzen - gaf aan dat er nog tijd was voor een dessertje. Mooi meegenomen want het 'Gin Fizz taartje' op de kaart intrigeerde me.  Een krokante sable met custard, frambozen, een bolletje frisse sorbet en sutbiel aangebracht 'knetters'  als verwijzing naar de Fizz. Goed gekozen denk ik dan!

Quatre Mains, Brugge - Gin Fizz taartje

U heeft net als ik enige tijd te doden in het Brugse? Weet dan dat Quatre Mains de perfecte plek is indien  u een hongertje heeft. Aan de Brugse locals kan ik alvast melden dat de afhaalkaart voor Kerstmis ook lang niet mis is.

Quatre Mains
Philipstockstraat 8
8000 Brugge

vrijdag, augustus 01, 2014

Restaurant Lewis, meer dan een schoon vakantielief!

Zomer, dat gaat niet zelden gepaard met zwoele vakantietripjes en prille liefdes? Vorig jaar was het van dat toen we voor het eerst aanschoven bij restaurant Lewis in Hoogstraten (kijk hier, een verslag). Een zonovergoten terras, een heerlijk ongedwongen sfeertje en een menuutje om u tegen te zeggen. Ons nieuwste vakantielief was er eentje waarmee je in de loop van het jaar opnieuw mee afspreekt, omdat het goed voelt, maar ook om verder te ontdekken.
 
Ik durf gokken dat we ondertussen op een stuk of zeven bezoekjes afklokken. Vrienden, foodies, ... iedereen werd meegetroond naar ons nieuw lief en net als bij ons sloeg ook bij het wisselende tafelgezelschap de vonk over. Als er met Engelse woorden gegoocheld mag worden, dan neem ik bij deze graag 'vibe', 'feel', 'setting' of zelfs 'picture perfect' in de mond. Lewis in Hoogstraten, 't is een vakantielief uit de duizend. 



Het zou maar wat makkelijk zijn hier een lofzang neer te pennen die alles van het smakelijke bordje vlees van De Laet & Van Haver (zie ook Bistronomie, No Nonsens) over de natuurlijke wijnen tot de telkens opnieuw verrassende gerechten behelst. De kans dat jullie stiekem mijn vakantielief van vorige zomer opzoeken, die moet ik er maar bijnemen.
 
Het is jullie van harte gegund trouwens. De 'jonge prei met zachtgegaard buikspek' waarmee ze ons bij een van onze vorige bezoekjes wist te verrassen is alvast één van de lekkerste dingen die ik in 2014 heb gegeten.
 
Restaurant Lewis  - Traaggegaard buikspek met jonge prei

Als ik er even over nadenk is Lewis lang geen vakantielief. Lewis is een blijvertje!

Restaurant Lewis
Vrijheid 136
2320 Hoogstraten
T - 03 / 689 82 42

vrijdag, juli 25, 2014

Restaurant Souvenir - Ieper

Het in hartje Ieper gelegen restaurant Souvenir van de Ijslandse chef Vilhjalmur - Willy voor de vrienden - Sigurdarson en zijn wederhelft Joke Michiel is er eentje dat sinds de prille opening eerder dit jaar op mijn verlanglijstje stond. Na een geplande lunch in restaurant In de Wulf, uitgebreid met een overnachting in Mesen (Le Cloître St Joseph is een aanrader) en een gezonde dosis 'oorlogstoerisme' in eigen land, bleek er nog een gaatje in onze agenda alsook in het reservatieboek van Souvenir. Iedereen gelukkig, ik niet het minst.
 
'Nordic' is het etiket dat het strakke en stijlvolle interieur van Souvenir (denk warme houtaccenten, designelementen en een Ijslandse chef in een open keuken) al snel mee krijgt. Zoals te verwachten was vriendin direct mee en ook ik wist het ons toebedeelde tafeltje aan de raam met zicht op zowel omgeving als restaurant onmiddellijk te smaken.
 
Als aperitief gaf ik de voorkeur aan een sprankelende 'Le Petit Beaufort' boven een gin tonic, aan de overkant van de tafel werd de non alcoholische aperitief meer dan op prijs gesteld. Hierbij twee hapjes, een correcte 'tartaar met gebrande sesam' en 'radijs met yoghurt en geraspte zalm'. Zo subtiel de aanwezigheid van de zalm, zo verbluffend het resultaat. Alvast eentje om te onthouden.
 
Restaurant Souvenir - Tartaar, gebrande sesam

Restaurant Souvenir - Radijs, yoghurt, geraspte zalm

Hoe verleidelijk de uitbreiding op de vaste menu ook mocht klinken - 'kreeft, rode biet,
paprika' (17 €) - vijf gangen leek ons rijkelijk voldoende voor een maandagmiddag. Starten deden we met een fris ogende compositie van 'keikop, wilde selder en tuinbonen' waarvan de smaken van de licht gebrande kaas uit Poperinge, de knapperige groenten en de jus op basis van lavas en selder mooi in balans waren. Noem dit gerust een bordje geluk!

Restaurant Souvenir - Tuinboon, selder

De bewust schuin geplooide kaart -  het logo dat subtiel komt piepen getuigt dat erover is nagedacht - vertelt ons dat het volgende gerecht er eentje is met 'kabeljauw, bloemkool en broccoli'. Een eerder summiere opsomming van ingrediënten geniet al langer dan vandaag de voorkeur boven de 'bedjes van' en 'torentjes'  van weleer.

De perfect gegaarde kabeljauw kreeg het gezelschap van een uiterst smaakvolle mousse van gebrande bloemkool, kleurige broccoli, klaverzuring en een sterke jus op basis van langoustines met witte bessen. Een streling voor het oog, plezier voor de smaakpapillen.  De onverlaten die hun reservatie die middag niet kwamen verzilveren hadden duidelijk ongelijk.

Restaurant Souvenir - Kabeljauw, bloemkool, broccoli

Een zinnenprikkelend gerecht presenteren met louter groenten als belangrijkste protagonisten - in dit geval 'knolselder, spitskool en lijnzaad'  - het is lang niet iedere chef gegeven. Vilhjalmur doet het met verve. Dat hij in het verleden post vatte aan de stoof naast fijn volk als Kobe Desramaults en Gert De Mangeleer heeft hem alvast geen windeieren gelegd. De bouillon en schuim van knolselder en de gepekelde spitskool, rijkelijk afgewerkt met lijnzaad en goudsbloem, was een schot in de roos.

Restaurant Souvenir - Knolselder, spitskool, lijnzaad

In mijn heimat de Kempen durft m'n zich al lachend wel eens laten ontvallen dat eten  niet goed, maar vooral veel moet zijn. Om maar te zeggen dat ik als rechtgeaarde kempenzoon lijvige porties gewoon ben. Nu kan ik u zeggen dat je de porties in restaurant Souvenir zonder enig probleem in de categorie 'royaal' kunt plaatsen. Ruim voldoende en op de koop toe ook nog eens bijzonder smaakvol!
 
Het was de chef zelf, brilletje op het punt van de neus, die het 'Brasvarken, snijbonen en groene bonen' kwam inzetten. Van de huisbereide ketchup en de jus van wortel over de krokante mangetouts tot het nekstuk van het Brasvarken, tot ons sprak een gepassioneerd man, fonkel in de ogen.
 
Over het stuk varken, en bij uitbreiding heel het gerecht, waren we eensluidend positief. Enig twistpunt was het kruid dat op het sappige stuk varken te vinden was. Jonge broccolischeuten zo dacht de wederhelf, ik hield het bij jonge knoppen van een mosterdplant. De man van de zaal werd richting keuken gestuurd om ons niet veel later breed lachend terug te komen. "Varkenskruid", zo wist hij, "allebei ernaast"!

Restaurant Souvenir - Brasvarken, snijbonen, groene bonen

Omdat de temperatuur achter het de raam inmiddels aardig opliep - zowaar ons enige puntje van kritiek en dan nog iets dat ze amper zelf in de hand hebben -  waren we maar wat blij toen het verkoelende dessert, 'Sorbet van ijzerkruid, gel van citroen, gekarameliseerde melk en verse bessen', aan tafel verscheen. Een mooi einde van een meer dan fijne lunch.

Restaurant Souvenir - Gekarameliseerde melk, ijzerkruid, bessen

"Hier komen we zeker nog een keertje terug" aldus vriendin bij het verlaten van het restaurant. Troeven genoeg, waarvan een fijne herinnering het mooiste souvenir!

Restaurant Souvenir
Surmont de Volsbergestraat 122
8900 Ieper
T 00 32 57 36 06 06
eat@souvenir-restaurant.be

vrijdag, juni 13, 2014

Manfreds & Vin - Kopenhagen

Dat je in Kopenhagen verdraaid goed kunt eten moet je mij niet vertellen. Weken voor ons bezoekje aan het Barcelona van het Noorden was ik druk in de weer reservaties in te plannen in onze agenda. Eenmaal ingecheckt in ons hotel trokken we langs het sprookjesachtige, rijkelijk van bloesems voorziene 'Assistens Kierkegaard' - de laatste rustplaats van H.C Andersen - richting onze eerste reservatie: een lunch bij Manfreds & Vin.
 
Zoals de naam al doet vermoeden ligt de focus bij Manfreds op wijn. Natuurlijke wijnen meerbepaald en daar zijn wij wel fan van. Wijntjes per glas en wijntjes per fles, het behoort allemaal tot de mogelijkheden al dient gezegd dat wijnpairing in Kopenhagen niet zelden een verdubbeling van de menuprijs betekent.
 
Manfreds & Vin waar focus ligt op natuurlijke wijnen en heerlijk eten
 
Onze eerste vakantiedag was reeds om drie uur in de ochtend begonnen, wat reden genoeg is om niet te lang te twijfelen en vol voor de vijf gangen lunchmenu te kiezen. (175 Kr / 24 € pp). Helemaal niet duur als je het ons vraagt.
 
De menu wordt geserveerd op het tempo van de chef - nogal wiedes lijkt mij - en zijn stuk voor stuk bordjes om te delen. De gerechtjes worden kort aan tafel voorgesteld, door de chef zelf, dan wel door iemand van het zaalpersoneel. Starten deden we met 'stukjes gepekelde biet, schapenyoghurt, rozenbottelazijn en postelein'.
 
Tierlantijntjes moet je bij Manfreds niet verwachten, bonkige bordjes en eerlijke smaken des te meer. Ook hier geweldige stukken zuurdesembrood waaraan je je tegoed kunt doen. Eerlijk, in Kopenhagen niet één keer slecht brood gegeten.
 
 
Onze frisse 'komkommersoep met munt' kregen we wel in een apart bord gepresenteerd, 'de gebrande prei, boekweit en kaas' was wel een bordje om te delen. Die prei, zo zacht als heb ik me hier, krokante stukjes boekweit en heerlijke schilfers kaas die net niet overheersen. Zalig!
 
Ik kan me trouwens perfect voorstellen dat er bij Manfreds geweldige zakendeals gesloten worden. "Als ik dat laatste stukje prei mag, dan mag je gerust een optie nemen op een extra stukje brood". "Akkoord, maar dan moet je dit en dat ook mee in rekening brengen bij de overname." Zoiets!

 
De zon mocht dan fel schijnen in Kopenhagen, de wind was er meer dan ooit op gebrand ons te doen beseffen dat het weer in april niet altijd een lolletje is. Na die frisse komkommersoep was een flink stuk 'gebraiseerd rund met weisaus en bieslook' dan ook een welgekomen gerecht.' Mooi gekorst boterzacht vlees gaat er altijd wel in en ook de 'purperen worteltjes met daslook' waren een schot in de roos.

 
Of we nog een plaatsje hadden voor een dessertje? Ik dacht het wel. De keuze ging unaniem naar de 'chocolademousse met rode bosbes en moutcrumble'. Dikke brokken zalige crumble, smeuïge chocomousse en frisse crème van rode bes... topcombinatie!
 


Manfreds & Vin is het kleine broertje van het bij foodies evenzeer hoog aangeschreven Relae dat je aan de overkant van de straat kunt terugvinden. Daar waar de focus bij Manfreds ligt op de wijnen, een gemoedelijke sfeer en gerechtjes om te delen - veelal op basis van groenten - kun je bij Relae terecht voor een meer gastronomische ervaring. Enkel zin in een glas wijn? Ook daarvoor kan je bij Manfreds aan de bar aanschuiven.

Manfreds & Vin                                                             Relae
Jægersborggade 40                                                         Jægersborggade 41   
Kopenhagen                                                                   Kopenhagen

donderdag, mei 22, 2014

Restaurant Pony - Kopenhagen

Een understatement van jewelste maar op het vlak van restaurants heeft Kopenhagen een pak meer te bieden dan dat ene restaurant dat ook dit jaar weer hoge toppen scheert. In die mate zelfs dat het voor ons quasi onbegonnen werk was om op amper 5 dagen het merendeel van de restaurants op ons verlanglijstje te bezoeken. Op zich niet direct slecht nieuws want dat biedt ons de gelegenheid nog eens terug te keren. En Kopenhagen, dat is gewoon een superstad. Barcelona van het Noorden, zeg dat ik het gezegd heb.

Pony was alvast één van de zaken die we mochten aanvinken op ons lijstje. Helemaal ons ding! Pony is het kleine zusje van Kadeau - ook op het lijstje, niet geraakt - en doet denken denken aan pakweg Veranda of Lewis. Deftige gerechtjes, geen poespas en een super relaxe sfeer. Eten doe je in de kleine eetzaal achteraan het restaurant of met een gelukje aan één van de weinige tafeltjes in de open keuken. Gelukkige mensen wij!

Restaurant Pony, Kopenhagen - Open keuken

Terwijl Black Sabbath op de achtergrond van jetje gaf bestudeerden wij de kaart. We lieten de à la carte gerechten voor wat ze waren en gingen eensgezind voor de 'Pony Kick', een greep uit de kaart geserveerd in vier gangen.
 
Starten deden we met een 'tartaar van griet, komkommer, radijs, crème van gerookt ei en een spelt cracker'. Frisse starter, mooie smaken... wij waren helemaal in onze sas.


Restaurant Pony, Kopenhagen - Griet, komkommer, radijs, gerookt ei


Geen idee wat het is daar in Kopenhagen maar ik heb in geen tijden zo'n lekker brood gegeten. Niet alleen in de verschillende restaurans, maar ook gewoon on the go. Overal zuurdesem, overal super lekker. In Pony was het ook prijs! Prachtige 'hompen' brood op basis van haver, een dikke korst en lekker vol van smaak. Hierbij zachte, met botermelk opgeklopte boter. Een waar genoegen!

Restaurant Pony, Kopenhagen - Brood en boter

De twee chefs die in de open keuken het mooie weer mochten maken hielden er een aardig tempo op na. Het ene gerechtje na het andere werd uitgeserveerd en als het zaalpersoneel hun strak werkritme niet wist bij te houden, dan presenteerden ze hun creaties lekker zelf. Zo was dat bijvoorbeeld het geval bij de 'kalfstartaar met wilde look, croutons en champignons'. Mooie stukken kalfsvlees verstopt onder flinterdun gesneden champignons, daarbij kort gebakken enoki, crème van wilde look en licht geparfumeerde croutons voor de krokante toets.

Restaurant Pony, Kopenhagen - Kalfstartaar, wilde look, champignon, crouton

Als het wintert in Kopenhagen - lage temperaturen, motregen en een snijdende wind - dan weten wij een heerlijk hartverwarmend gerecht wel te apprecieren. De 'gebraisseerde ossenstaart met knolselder, gepekelde wortel, zilverui, kruiden en een machtige rundsbouillon' was dan ook zeer welgekomen. Winter op het bord, een mooi stuk vlees, rijke en pure smaken... Kopenhagen in april smaakt!

Restaurant Pony, Kopenhagen - Ossenstaart, knolselder, wortel, zilverui, ...
 
Veel had het dessert niet om het lijf. Wij zagen één van de twee koks het voor onze neus bereiden in een tijdspanne waarbij de secondewijzer amper de volledige klok rond ging. Het resultaat, 'compote van appel, ijs van zure room, een bros amandelkoekje en krokante nootjes' was ronduit verbluffend. Zuur, fris, kruidig, smeuïg, krokant, ... noem maar op, dit dessert had het allemaal. Een absoluut winnertje in al zijn eenvoud.

Restaurant Pony, Kopenhagen - Appel, zure room, amandel

Staat Kopenhagen in de nabije toekomst op het programma, dan kunnen wij u Pony alleen maar aanbevelen. Gezellig tafelen, vriendelijk voor de beurs en vooral... heel lekker! Ons advies? Ga voor de Pony Kick!
 
Pony
Vesterbrogade 135
T - 0045 33 22 1000

vrijdag, april 11, 2014

Yellow Bistro - Brugge

Wat is er mooier dan op een ronduit stralende zaterdagvoormiddag in Brugge onder het goedkeurend oog van Guido Gezelle op het gelijknamige plein gezapig genieten van een tripel Karmeliet van’t vat? Meer moet dat niet zijn, maar het mag natuurlijk wel! Met een welverdiende lunch in de tijdelijke Yellow Bistro van de heren De Mangeleer en Boudens bijvoorbeeld, u allen bekend als de drijvende kracht achter ’s lands jongste driesterrenrestaurant Hertog Jan.

Drie keer in evenveel jaar tijd hebben we bij Hertog Jan onze benen onder tafel geschoven. Na het laatste bezoek hadden we ons voorgenomen de opening van het restaurant in de gerenoveerde hoeve in Zedelgem (augustus 2014) af te wachten, maar toen kwam Yellow op de proppen dat ons wist te verleiden tot een bezoekje. Geen sterrenkeuken, maar eerlijke bistrogerechten van de hand van een volwaardig sterrenteam.

Dat Yellow voor dit ambitieuze, hetzij tijdelijke project een beroep doet op een handvol partners wordt nauwelijks onder stoelen of banken gestoken. Zo is Veuve Clicquot bijvoorbeeld meer dan nadrukkelijk aanwezig in de Yellow Bar waar wij van onze aperitief (Demi Sec / Rosé) genoten.
 
Yellow Bistro - Yellow Bar
 
In de vrij toegankelijke Yellow Bar kun je niet alleen terecht voor een uitgebreide selectie champagnes, er staan ook 6 uiterst fijne tapas van de hand van Gert De Mangeleer op de kaart welke wij met plezier de revue lieten passeren.
 
De 'Gillardeau oester n° 4' (3stuks, 12 €) werden natuur geserveerd. Snuifje peper, een miniem druppeltje citroensap en slurpen maar. Er werd afgesproken dat ik twee oesters voor mijn rekening mocht nemen indien de wederhelft evenveel 'crispy meat sticks babi pangang' (3 stuks, 9 €) soldaat mocht maken. Een faire deal leek mij al had ik met plezier een oester opgeofferd voor zo'n smaakvolle extra meatstick. 
 
Yellow Bistro - Tapas in de Yellow Bar

Met een stralende voorjaarszon die deed verlangen naar een vroege vakantie zaten we in de Yellow Bar helemaal goed. De tapas deden immers ook wegdromen van zuiderse oorden. Een bordje boterzachte ‘Ibérico ham’ (12 €) die smolt op de tong, heerlijk krokante ‘grissini met verschillende Marokkaanse groentendips’ (7 €), frisse ‘pulpo met olijfolie, citroen en Pimenton’ (8 €) en een geslaagde klassieker, ‘pan con tomate met zwarte olijf en ansjovis' (3 stuks, 9 €).

Yellow Bistro - Tapas in de Yellow Bar

Eenmaal de aperitief achter de kiezen werden we meegetroond naar onze plaats in de eigenlijke bistro. De witgelakte tafels met betonnen tafelblad en de verschillende hippe stoelen pasten perfect in het frisse, bewust onafgewerkte interieur van dit monumentale pand. Het oog voor detail en branding werd ook aan tafel doorgetrokken waar het mooie Yellow logo alomtegenwoordig was. Van de kaart, de onderleggers tot het botertje toe! Met een maximale bezetting bruiste de bistro dat het een lieve lust was. Leven in de zaal, zo hebben we het graag.

Yellow Bistro - Hippe stoelen en tafels

Omdat de dag ervoor rijkelijk laat gedineerd werd zouden we het houden op enkele tapas en een hoofdgerecht. Althans dat was het plan! De voldoende gevarieerde kaart, aangevuld met de meer dan aanstekelijke jonge garde van Yellow deed ons anders beslissen. Vriendin koos voor de vegetarische variant van ‘gegrilde puntpaprika, gevuld met verse geitenkaas, groene olijf en ansjovis’ (19 €). “Sober gepresenteerd maar wel top van smaak” zo luidde het verdict.

Yellow Bistro - Gegrilde puntpaprika

Kalfstong is iets waar ik doorgaans graag ver uit de buurt blijf maar toch liet ik me verleiden tot een ‘Vitello tonato Yellow Style’ (24 €). Het was de doorslaggevende factor om uiteindelijk ook een voorgerecht te bestellen en dat heb ik me geen seconde beklaagd. Flinterdunne sneetjes kalfstong, smeuïge tonijnmayo, kappertjes als kleine zurige smaakbommetjes en verrassende stukjes aardappel. Dat alles met de nodige schwung gepresenteerd en – hoe kan het ook anders - uitmuntend van smaak. Hands down de beste Vitello die mij ooit geserveerd werd.

Yellow Bistro - Vitello Tonato Yellow Style.

Aan de overzijde van de tafel werd ‘de salade van handgepelde Zeebrugse garnalen met aardappelen gekonfijt in ossenvet’ ingezet. (30 €), een licht hoofdgerecht om mee af te sluiten. Op het bord sla, kerstomaatjes, croutons en handgepelde garnalen, de dikke goudgele frietjes werden in een apart kommetje geserveerd. Op smaak viel niets af te dingen al verbaasde het vriendin enigszins dat het toch eerder een rijk dan wel licht gerecht was. Die mening werd gedeeld door een bevriend koppel dat later die dag krak hetzelfde zou bestellen

Yellow Bistro - Salade met handgepelde grijze garnalen

De zomer was overduidelijk in het land. In het straatbeeld niets dan t-shirts, zwierige rokjes en her en der zelfs foute sandalen. Allemaal goed en wel, ik had mijn zinnen gezet op een ‘stoofpotje van Duke of Berkshire, gepekelde groentjes, krielaardappelen en mosterdjus’ (28 €). Dit lekkers werd gepresenteerd in een stevige zwarte pot van Staub, dusdanig flink uit de kluiten gewassen dat het niet altijd even makkelijk was om uit te eten.
 
Boterzacht buikspek, een krokante varkenswang en een smakelijk stukje worst, drie keer hetzelfde varken, drie keer prijs! Extra punten voor de fantastische mosterdjus en de beetgare krieltjes. Het is dan ook met spijt in het hart dat ik mijn meerdere heb moeten erkennen in dit machtige gerecht, maar vol is vol! Zelfs met mijn Vedett Extra Blond was ik op het einde van de rit het worstelen.

Yellow Bistro - Stoofpotje 'Duke of Berkshire'

Geen van ons beiden dacht nog aan een dessertje, laat staan koffie of thee. Niet alleen hadden we heel goed gegeten, we hadden vooral ook meer dan voldoende gegeten! En toch wist men ons over de streep te trekken een ‘à la minute gedraaid vanille ijsje’ te delen. Met chocolade saus! A la minute gedraaid, dat mag je letterlijk nemen want het gebeurt met het nodige gevoel voor spektakel gewoon aan tafel. Meer zelfs, op simpel verzoek mocht Ann zelf nog een quenelle of twee ‘proberen’ te draaien. Kwestie van de lepel onder de juiste hoek te houden zo bleek.
 
Yellow Bistro - A la minute gedraaid ijs

Bij Yellow kun je terecht voor correct geprijsde bistrogerechten welke door een topteam in elkaar worden gebokst. Verwacht je verder aan een fris interieur, een vlotte bediening en mogelijk ook aan een occasionele stroompannen. De charmes van een oud pand in leen. Reservatie is aangewezen.
 
Braambergstraat 10
8000 Brugge
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...