Arlecchino, Ristorante Italiano

Geen idee hoe het komt, maar al te vaak ga ik niet eten in een Italiaans restaurant. Afhaalpizza, daar durf ik me wel eens aan bezondigen maar de betere Italiaan, dat moet alweer van ons laatste bezoek aan Cucina Marangon geleden zijn.

Onlangs in Hasselt onze voeten onder tafel geschoven bij restaurant Arlecchino. Met een snoepreisje naar Bologna in het verschiet leek het ons geen slecht idee gericht in de stemming te geraken en de Italiaanse keuken, die is toch ook gewoon lekker!

Arlecchino, ristorante Italiano

Goed geoliede machine daar bij Arlecchino. Van het controleren van de reservatie en het begeleiden naar de tafel tot het brengen van de kaart en de broodjes (in alleraardigste broodzakjes) en het noteren van de bestelling... spreken van een vlotte bediening is een understatement.

Een voorgerechtje, hoofgerecht, bijhorend flesje wijn - dessert dat viel te bezien na de hoofddis - starten doen we nog altijd met een aperitiefje. En waarom ook geen prosecco? Geen idee wat de prosecco van het huis juist is, maar deze serveren in een glas van het champagnemerk Moët & Chandon, daar mag ik al eens hartelijk om lachen. Smaken deed de prosecco alleszins en het oog, dat wil stiekem toch ook wat, niet?



Glaasje prosecco



Carpaccio, dat was ook alweer een tijdje geleden dus mijn beslissing was snel genomen. Wist ik op dat moment veel dat ik een dag erna in het Smaaksalon opnieuw hetzelfde ging bestellen. Nu ja, hetzelfde, dat valt te bezien. Carpaccio bij een Italiaan, dat is vlees, kappertjes, rucola, citroen en Parmigianno, tierlantijntjes moet je daar niet bij verwachten. Zacht vlees, kaas die lekker afsmaakt, het zurige van de kappers in contrast met het nootachtige van de rucola, tierlantijntjes zijn ook niet altijd nodig. Behoorlijk alledaags, maar toch!

Een klassieke carpaccio

'Stracci di mare con pesce fresco e scampi affumicato', dat rolt van de tong als ware het een liedjestekst van pakweg Zucchero of Eros Ramazzotti. Een wereld van verschil met 'lasagneblaadjes met verse vissoorten en huisgerookte scampi', iets wat krek hetzelfde wil zeggen maar net een pak minder vlot wegbekt. Dat gezegd zijnde, die huisgerookte scampi's waren om duimen en vingers bij af te likken, zo zalig. Pasta netjes al dente, een kruidig sausje, mooi gegaarde vis... wij waren er weg van!

Stracci di mare con pesce fresco e scampi affumicato

Met een beetje chocolade kan je bij mij al niet gek veel verkeerd doen. 'Chocoladeschuim' mag dan een luchtige vertalling zijn van het in het Italiaans welklinkende 'schiumma al cioccolato fondente', meer had ik bij het lezen van de kaart niet nodig om overstag te gaan. Worden die flinke dotten chocolade dan nog gepresenteerd als ware het pronte borstjes, dan hoor je mij helemaal niet klagen. Signore? Ancora!



Schiumma al cioccolato fondente



Smaaksalon - Hasselt

Wij zagen er maar wat naar uit om bij ons bezoekje aan de stad Hasselt binnen te springen in het Smaaksalon en daar waren verschillende redenen voor. Om te beginnen hebben wij het wel voor chef Giovanni Oosters, met wie we vorig jaar reeds tijdens 'Vrienden van de Smaak' mochten kennismaken. En dan is er nog de unieke locatie in het 'Huis de Corswarem', een statig herenhuis dat je met zijn indrukwekkende interieur - denk kroonluchters, schilderijen, fijn afgewerkte schouwelementen -  even doet wegdromen naar machtige banketten die hier in ver verlogen tijden ongetwijfeld hebben plaatsgevonden.

Maar terug naar het nu! Het Smaaksalon is opgedeeld in een brasserie- en restaurantgedeelte, waarbij je langs de ene kant terecht kunt voor een drankje, borrelhapjes of een snelle hap,  de andere kant staat garant voor een menu 'Puur Limburg' (24 €). Wat beiden delen verenigt is dat zowel de brasserie als het restaurant bijzonder scherp geprijsd zijn. Toegankelijkheid troef en daar profiteren zowel dagjesmensen als de inwoners van Hasselt van.

Smaaksalon Hasselt, een uniek interieur

Onze reservatie voor het restaurantgedeelte was alvast een schot in de roos, de plaatsjes bleken immers gegeerd. Een vol huis al belette het de chef niet om ons even welkom te heten. Zaterdagmiddag staat hij immers niet achter het fornuis van 'grote broer' Vous lé Vous en mag hij hier het mooie weer maken. Dat heet dan een vrije middag!

Twee fijne proevertjes, rillettes van Hoevekip met gepekelde wortel en een Hasseltse erwtensoep, bleken ideaal gezelschap bij onze aperitiefwijn Schorpion (8 €), een mousserende wijn erkend met label 'Streekproduct'. Het verhaal van er erwtensoep alsook het authentieke recept krijg je er op de menukaart gratis bij.


Rilette van hoevekip, gepekelde wortel en Hasseltse erwtensoep



Veel heeft een carpaccio niet nodig om zich tot een mooi voorgerecht te kronen, op voorwaarde dat er kwaliteitsvlees gebruikt wordt natuurlijk. Het Belgische Wit Blauw mag afgelopen jaar redelijk wat stof hebben doen opwaaien, voor een koude bereiding als carpaccio is het zeker geschikt. Voor de garnituur werden alle registers open getrokken zonder de smaakbalans uit het ook te verliezen: mosterdstructuren, groene kruiden zowel mousse als vers, anijszwam... dit was niet alleen een plaatje, het ging er ook in als zoete koek.

Landschapje van Belgisch Wit Blauw, dragon, anijszwam, Kempische mosterd

Aan de andere kant van de tafel werd geopteerd voor het vegetarische voorgerecht, een waar kleurenpallet met 'rode biet, tofu en geitenkaas' als belangrijkste spelers. Een foto, dat kon er nog af maar van proeven was er geen sprake. Een groter compliment voor een chef is er niet denk ik.

Rode biet, tofu, geitenkaas

Allebei hetzelfde gerecht kiezen, dat vonden we een beetje jammer. Zowel de kip als de vis leken ons interessant zodat 'een snel rondje strootjetrek' mocht beslissen wie wat zou eten. De wederhelft kreeg 'heilbotfilet, pompoen, pommes parisiennes, knolselder en kroketjes van kikkererwten' op haar bord en was dar lang niet rouwig om. Sober bordje, niet te veel tierlantijntjes, pure smaken... en extra punten voor de kroketjes.



Heilbotfilet, pompoen, pommes parisiennes, knolselder

Ook ik had het getroffen met mijn 'hoevekip, bloemkool, pommes parisiennes, kikkererwtenkroketjes en béarnaise'. Boterzacht stukje kip en een béarnaise om u tegen te zeggen, dat moest men aan de overkant van de tafel ook geproefd hebben zodat er wat wat vorkjes werden gewisseld. En die kikkererwtenkroketjes... daar gaan we thuis toch ook eens werk van maken.



Hoevekip, bloemkool, pommes parisiennes, béarnaise

Of er nog een dessert (8 €)  mocht volgen? Het moet de meest overbodige vraag van de dag geweest zijn. Winkelen tijdens de soldendrukte stond niet op ons programma dus een extra half uurtje laagdrempelige culinaire verwennerij kon er makkelijk af. Hoe verleidelijk de sabayon ook klonk, het werd tweemaal een 'crème brûlée met peer, Oxfam chocolade en Hasseltse koffie'. Maar kijk hoe schoon die crème brûlée niet gepresenteerd werd. Brunoise van peer, een krokantje en wat moes, kleine dotjes chocolade, fijne kruiden en een bolletje sorbet van peer. Dat extra half uurtje, reken maar dat het een goede keuze was.



Crème brulee, peer, oxfam chocolade, Hasseltse koffie

Bij de koffie - excuseer, thee - kregen we nog twee snoepertjes toe, een lekkere macaron en kruidige Hasseltse speculaas. De lunchstandaard voor 2013 is hiermee gezet, dat er nog veel van dit niveau mogen volgen.

Hasseltse speculaas, macaron

Smaaksalon

Maastrichterstraat 61

3500 Hasselt

info@smaaksalon.be

Limburg Proeft - 7 tot 9 juni 2013

De initiatiefnemers van het culinair festival Antwerpen Proeft presenteren - tromgeroffel - Limburg Proeft. Van vrijdag 7 tot zondag 9 juni 2013 slaat het culinair festival Limburg Proeft voor het eerst zijn tenten op in Hasselt en wel op het Kolonel Dusartplein waar een 20-tal sterrenchefs, gastronomische restaurants en hippe bistro's uit heel Limburg proevertjes aanbieden. Ook de beste artisanale producenten zijn drie dagen van de partij.

De ambassadrice van het event is Annemie Ramaekers, societygezicht van Het Belang van Limburg en Tjing Tjing op TVL. Chef-kok van La Botte en Njam!-vedette Peppe Giacomazza flankeert haar als trotse ambassadeur.

De zesde editie van Antwerpen Proeft / Taste of Antwerp was een overdonderend succes. Meer dan 100.000 bezoekers vonden in 2012, ondanks een hittegolf, hun weg naar het culinair festival aan de Schelde. Daarmee onderstreepte Antwerpen Proeft nogmaals zijn positie als Belgisch marktleider en vaste waarde op de toeristische kalender. Zoals steeds gaven de meest gelauwerde chef-koks acte de présence. Sterrenchefs als Viki Geunes, Roger van Damme, Johan Segers en Wouter Keersmaekers stonden op de affiche en ook een tv-kok zoals Piet Huysentruyt maakte mee het mooie weer.

En als dat in Antwerpen kan, dan moet dat in Hasselt ook lukken! Limburg Proeft is er voor iedereen en wordt de nieuwe Limburgse culinaire hoogmis. Afspraak vanaf 7 juni in Hasselt, Hoofdstad van de Smaak. Meer informatie: www.limburgproeft.be.

En waarom er geen weekendje van maken? Op zoek naar tips betreffende een geschikte slaapplaats, musea of interessante stadszichten? Wij gingen u voor en dat kon u hier lezen.

Weekendje Hasselt

Eén van de goede voornemens voor 2013, er meer op uit trekken. Ons land - en bij uitbreiding de wereld - is groter dan de eigen living, dat niet ontdekken zou zonde zijn. Na een blik op het uitgebreide gamma van de online plezierleverancier weekendesk - echt voor ieder wat wils - kwam Hasselt als winnaar uit de bus. Mij quasi onbekend maar toch dichtbij en met voldoende troeven voor een weekendje weg. Onze tweedaagse ontdekkingstocht vatte aan in het station van Turnhout. De trein, altijd een beetje reizen!

De trein, altijd een beetje reizen!

Eerste wat ons bij aankomst opviel was dat Hasselt bijzonder goed bewandelbaar is. Het Radisson Blu Hotel, onze thuis voor één nacht,  liet zich met zijn subtiel verlichte toren - de hoogste van de stad - alvast even makkelijk vinden als een stalletje bij een sterrennacht ergens in december. Aangename ontvangst, een ruime kamer en een alleraardigst welkomstwoordje van de 'General Manager'... Hasselt, wij waren er klaar voor, maar eerst iets eten.

Radisson Blu Hotel, zo gastvrij als iets

In de Minderbroederstraat liepen we bij Arlecchino binnen, één van de oudste Italiaanse restaurants van de stad. Binnen een maand trekken we naar Bologna en dan is een restaurant met een traditie van meer dan vijfentwintig jaar lang geen slechte plaats om bij dat vooruitzicht weg te mijmeren. Pasta, huisgerookte scampi, dolci... later meer daarover.

Arlecchino, Italiaanse zekerheid in Hasselt

Ergens tussen het diner en het ontbijt de volgende ochtend zijn we nog in de Sky Lounge van het hotel beland. Vanop de 19de verdieping heb je een perfect panoramisch zicht op de stad welke hoog daarboven stiekem de allure van een metropool krijgt. De bar mag zich dan wel profileren als champagne- en wijnbar, voor mij werd het een 'long island iced tea' om de dag af te sluiten. Een stevige cocktail die snel deed verlangen naar mijn bed, zo'n 11 verdiepingen lager.

Als ik nu zeg dat wij 's ochtends de allereerste gasten waren die in het inhuizige restaurant Koper langs het uitgebreide ontbijtbuffet passeerden - denk brood, beleg, eieren, vleesjes, granen, vruchtensappen, yoghurt, koffie en thee... - dan weet je wel dat we vroeg uit de veren waren. Er was een stad te ontdekken en onze planning was op zijn zachts gezegd lijvig te noemen. Ja, dan gaat een koffiekoek er wel in!

Radisson Blu Hotel, geen ontbijtbuffet zonder chocoladekoeken

Nog voor we onze eerste halte zouden bereiken zat ik al op mijn knieën een foto te nemen van een nietszeggend muurtje. Althans zo leek het voor vriendin die dacht dat ik nu eindelijk mijn verstand had verloren. Niets van dat alles, de Hasseltse straten zijn rijk aan kunstige pareltjes die we gemakshalve onder de noemer 'streetart' kunnen plaatsen. En laat ik daar nu een ongelofelijk fan van zijn. Zelf heb ik een ingebouwde radar die deze werkjes vanop afstand weet te traceren maar je kunt ook langslopen bij de toeristische dienst waar ze je met plezier een plannetje overhandigen die al dit leuks in kaart brengt. Een mooie backup!

Hasselt, rijk aan streetart

Onze eerste stop was het modemuseum, iets wat vriendin op het lijstje had gezet. Vrouwenkleding doorheen de 20ste eeuw, het is eens iets anders. En terwijl vriendin haar vakkundig oordeel velde over nepen en afwerking probeerde ik te verbazen met een degelijke kennis van 's werelds ontwerperslandschap. Vivienne Westwood, Yves Saint Laurent, Issey Miyake, Veronique Branquinho... In primeur werd ons zelfs een blik gegund op enkele stukken van een volgende tentoonstelling, eentje waarvoor niemand minder dan de lokale rosse vonk Axelle Red carte blanche kreeg. Ga dat zien, maar doe wel een beetje deftige kleren aan.

Modemuseum

Het mocht dan lichtjes miezeren echt deren deed ons dat niet. We huppelden van hippe winkeltjes (een lp van Alberto Y Los Trios Paranoias gekocht)  langs plaatsen waar nog wat 'streetart' te spotten viel (check mijn instagram) om netjes op tijd te arriveren in het Hasseltse Smaaksalon. Wat zeg ik, te vroeg! Er was zelfs voldoende tijd om de kerstboom te bestuderen, zo mogelijk nog mooier dan het grotere broertje op de markt. En hoezeer die Boch bordjes ook de ogen van vriendin uitstaken, we zijn er netjes afgebleven. Goed gegeten, het zal wel zijn. Reken er maar op dat het hier op Coolinary nog uitgebreid over het Smaaksalon zal gaan! 

Het Smaaksalon

Geen modemuseum zonder een bezoekje aan het jenevermuseum. In een goede relatie moet er evenwicht zijn, zo is het maar net. Een inleidend filmje, een wandeling doorheen de verschillende gebouwen welke je een mooi zicht geeft op de geschiedenis van de vaderlandse jenever en als afsluiter een bezoekje aan de verbruikerszaal. Oranjebitters voor mijnheer, iets met cassis voor mevrouw. Daar kikkert een mens direct van op.

Jenevermuseum

Weekendjes weg, ik ben er wel voor te vinden. Ideaal om de batterijen terug op te laden voor een nieuwe werkweek. Hasselt, u was finntastisch! Dat wij elkaar nog vaak mogen ontmoeten in de toekomst.