Domo Croque Madame

Voor de eindejaarsperiode hadden de vrienden van Domo een aardigheidje voor Mr. Coolinary in petto, hun nieuwste Croque Madame toestel. Ze konden het niet weten, maar als er iets is wat ik echt nooit eet, dan is het wel een croque madame. Teveel gedoe met die spiegeleieren die - zo maniakaal ben ik dan ook weer - perfect rond moeten zijn enzo.

 

Tijdens de 6 minute opwarmtijd die het toestel nodig heeft kun je perfect enkele croques voorbereiden. Mijn eitjes breek ik in kommetjes om enig ongemak met hardnekkige stukjes schaal te vermijden. Volgens de handleiding hebben ze vier minuutjes nodig die eitjes, al mag dat wat mij betreft gerust een minuutje minder. Hoogwaardige antaanbaklaag, dat bleek ook niet gelogen. De eitjes sprongen jandorie bijna zomaar op mijn bord.



Domo Croque Madame, niets dan lachende gezichtjes

Ondertussen heeft het toestel hier al verschillende malen dienst gedaan en elke keer opnieuw vind ik het behoorlijk lachen als die grote gele ogen en gapende mond me aanstaren. Serieus, voor croques gebruik ik nog steeds mijn Domo Croque XL - daar gaat dit toestel niets aan veranderen - maar een spiegeleitje bij het ontbijt? Haal maar boven die handel.

 

Tip voor de fabrikant! Het feit dat de bakplaten uitneembaar zijn maakt dat je op dat vlak perfect kunt uitbreiden. Vier spiegeleitjes en geen croques, dat lijkt me wel iets. Of een uitsparing waarin je naast je eitjes direct ook enkele strips spek kunt bakken. Zal ik een patent nemen op de 'XL Breakfast Machine' of willen we hier even omtrent samenwerken. Goede ideeën ik hoor.

Slim, Steady, Fit & Detox met Uzuma

Afgelopen zomer – nuja, zomer - werd de Braun sapcentrifuge nog eens van stal gehaald om ondergetekende te voorzien van een rijke selectie huisgeperste sapjes. Allerhande fruit en groenten werd vakkundig tot sap herleid, het ene drankje al smaakvoller dan het andere. Het ambitieuze plan om de groentepulp alsnog tot een bouillon te herleiden stierf nog voor de start een stille dood.

 

Weet je wat het is met die sapjes? Zelfs al heb je een relatief onderhoudsvriendelijk toestel, het blijft toch altijd een gedoe om die proper te maken. Dankzij Uzuma heb ik een volledige week kunnen genieten van een gevarieerd gamma aan sapjes zonder gedoe. Makkelijk zat.

 

Uzuma grossiert  in gezonde 'Green Juices', sapjes met ronkende namen als daar zijn 'Fuse', 'Vibe', 'Shine', 'Rise', 'Zen', 'Aura' en 'Karma'. Bij Uzuma gaan ze er prat op dat één flesje sap van 250 ml evenveel voedingsstoffen bevat als één kilo vers fruit en groenten. Leuk is alvast dat je op de flesjes niet alleen perfect kunt aflezen welke producten erin zitten, ook de hoeveelheid komt duidelijk aan bod. Een handige leidraad wil je zelf nog eens aan de slag gaan met de sapcentrifuge of slowjuicer.

Uzuma Green Juice

Al kunnen de verschillende sapjes afzonderlijk besteld worden (3,5€), het is het overwegen waard om één van de vier programma's te volgen. Naargelang het programma krijg je dan 21 of 28 sapjes thuisgeleverd.

- Slim: Snel en gezond afvallen (73,50 €) - een sapjeskuur van 3 dagen waarbij je 7 flesjes per dag soldaat maakt.

- Steady: Op gewicht blijven (98 €)- een sapjeskuur van een volledige week die je garandeert dat je de nodige bouwstoffen binnenkrijgt.

- Fit: Gezond en fit leven (98 €) - een sapjeskuur van twee weken waarbij je 2 sapjes per dag drinkt.

- Detox: Reinig je lichaam (73,5 €) - opnieuw een sapjeskuur van drie dagen waarbij je 7 flesjes per dag achter de kiezen werkt.

Zelf ging ik vol voor het 'Steady' programma, 7 dagen vier verschillende sapjes drinken, aangevuld met een lunch, diner en snack. Op gezette tijden water drinken is volgens het programma aangeraden, maar dat doe ik sowieso al.

 

Goed om weten is dat de sapjes (welke geen conserveringsmiddelen, geur-, kleur - of smaakstoffen bevatten) in bevrozen toestand verstuurd worden en vervolgens in de koelkast ruim twee weken houdbaar zijn. Perfect voor elk gekozen programma.

 

Uzuma Green Juice

 

Tussen de verschillende sapjes valt een duidelijk onderscheid op te maken . Zo heb je de rode en oranje sapjes welke eerder een zoete smaak hebben, de groene dan weer eerder een 'hartige' toets. Goed nieuws is dat de verschillende sapjes zich allemaal vlot laten drinken, zelfs lekker zijn. Enkel de 'Aura' kon mij minder bekoren. Het moet de spitskool zijn.

Het verdict? Het sapjes drinken ging mij behoorlijk makkelijk af. De occasionele Actimel die ik als ontbijt beschouw werd vervangen door een eerste sapje (8.00 h), waarna ik het makkelijk zonder snacken uithield tot 10.00 h (sapje 2). Na de middagpauze van het zelfde laken een broek, de sapjes van 14.00 h en dat van 16.00 h gingen er allebei vlotjes in.

 

Klinkt gek, maar ik voelde me effectief 'vitaler' tijdens de periode dat ik de sapjes dronk. Dat komt natuurlijk omdat ik die hoeveelheid groenten en fruit tijdens een normale dag gewoon niet weggewerkt krijg. De proef op de som? De weegschaal klokte - 2 kilo af ten opzichte van een week ervoor.

 

Akkoord, echt goedkoop zijn de sapjes niet, maar je krijgt er wel een programma op maat bij. Dat de sapjes mooi uitgebalanceerd zijn en er een gedetailleerde opgave van de effectieve ingrediënten op de flesjes staan in een absolute plus. Mooi meegenomen is de gratis levering en het feit dat je zelf geen toestellen meer dient af te wassen. Coolinary approved!

Target - Kippenborst in blik

Van een beetje foodie mag je wel verwachten dat die weet wat er zoal in de winkelrekken is terug te vinden. Nu gok ik onder de categorie 'beetje foodie' te vallen, toen ik hoorde van de kip in blik van Target viel ik wel bijna van mijn stoel. Kip in blik??!! Nee, gekker moet het niet worden!

 

Onder het motto "Wat de boer niet kent, dat eet hij niet" kreeg ik een pakketje ingeblikte kippetjes toegestuurd. Dit op voorwaarde dat ik ze niet alleen zou proeven, ook werd er verwacht om de glazen bokaal te vullen met een alleraardigst lunchgerechtje, kip incluis!

 

Dat het blikje kip zo ongeveer een maand op het keukenblad heeft rondgescharreld, mij ondertussen angstvallig aankijkend uit dat ene oog, betekende dat ik er nog niet klaar voor was. Tot deze week!

#TargetChickenBloggerChallenge

Belofte maakt schuld, direct ook de reden waarom ik eerder deze week mijn moed bijeen raapte en het blikje kip onbevreesd te lijf ging. Bij 'Kip Natuur' - zoals het etiket aangaf - verwachtte ik me aan een vrolijk kakelend beestje met rosse pluimen maar dat bleek uiteraard niet het geval. Een maagdelijk wit blokje kippenborst was mijn deel, de smaak nogal aan de zoute kant. Dat laatste kon trouwens kloppen want het ingrediëntelijstje telde slechts twee producten. Kip en zout!

 

Mijn glazen bokaal diende gevuld te worden met lekkers en na het proeven van de kip wist ik waar ik naartoe wou. Een 'Jar Food' versie van een Caesar Salad, toch wel een onvervalste klassieker.

 

#TargetChickenBloggerChallenge

Nodig:

 

1 blikje Target Kip Natuur, een mengeling slablaadjes (bv veldsla, jonge spinazie), 4 kwarteleitjes, 1 volkoren boterham, stuk Parmezaanse kaas, olijfolie, limoen, *

 

Doen:

 

- Op het blik Kip Natuur en laat het vocht weglekken. Pluis de kip in hapklare stukjes

 

- Kook de 4 kwarteleitjes 4 minute, laat schrikken in ijskoud water en pel de eitjes en halveer

 

- Snijd de volkoren boterham in stukjes en bak deze krokant in een weinig olijfolie.

 

- Haal met een dunschiller mooie krullen van de Parmezaanse kaas.

 

- Meet met behulp van de schaal van een kwarteleitje 3 delen olijfolie en 1 deel limoensap en meng deze tot dressing. Kruiden doen we enkel met peper.

 

- Vul je bokaal met royaal met sla, voeg de kip, kwarteleitjes, broodkorstjes en Parmezaanschaafsel toe. Werk af met je frisse vinaigrette natuur en laat het smaken.

 

* Geen ansjovis in dit recept gezien de wat zoute smaak van de kip. De typische Romaanse sla hebben we voor deze 'Jar Food versie' vervangen door jonge slavariëteiten.



Brita Navelia Pink Kiss

Gebotteld water, ’t is een raar beestje! Het feit dat er in België perfect drinkbaar water uit zowat elke kraan stroomt zou voldoende reden mogen zijn geen gebotteld water te kopen. Kraantjeswater, dat scheelt niet alleen de spreekwoordelijke slok op de borrel, je spaart er ook nog eens een pak afval mee uit.

‘Een Brita’ was gemeengoed in het huishouden van ons beider ouders, wat maakte dat zo’n kan één van de aankopen was waar we niet over twijfelden toen we gingen samenwonen. Er werd gewikt, gewogen en de zwarte Elmaris XL - de patser van het gamma goed voor 3,5 liter gezuiverd water - kwam als winnaar uit de bus. Dat het paradepaardje van het gamma een aanwinst is op elk aanrecht kan je wel raden, al is de  keerzijde van de medaille dat zo'n volledig gevulde flink uit de kluiten gewassen kan zich niet altijd even makkelijk laat hanteren.

Een oplossing hiervoor werd ons aangereikt door de mensen van Meet the Blogger in de vorm van een Brita Navelia. De knalroze Pink Kiss deed de licht bebaarde foodblogger die ik ben even de wenkbrauwen fronsen, vriendin daarentegen was onmiddellijk verkocht. "De ideale kan om op de bureau te gebruiken" zo klonk het. Sinds ontvangst is de Pink Kiss zowat overal in huis terug te vinden, terwijl mijn flinke Elmaris in de keuken heerst als nooit tevoren.

Brita Navelia Pink Kiss

Mocht roze niet direct je ding zijn - mijn blik op bovenstaande foto spreekt alvast boekdelen - dan heb ik daar alle begrip voor. Weet wel dat de kan in nog 5 andere leuke kleuren en patronen beschikbaar is. De Pink Kiss is wel de enige waarmee je een goed doel steunt, namelijk Think Pink. Per aankoop gaat er 1 Euro naar de goede zaak.

Duurzaam water drinken, een goed doel steunen en genieten van gefilterd water? Bij deze weet je bij deze wat gekocht. En mocht je voorkeur alsnog uitgaan voor gebotteld water, dan mag ik hopen dat de voorkeur uitgaat naar glazen flessen. Just sayin!

Inspector Gadget - Traveling Sushi Bag Cover



Twee weken geleden bij aankomst op de luchthaven van Chania was het zover. Welgemikt plukte ik een koffer van de bagageband in de veronderstelling dat het de onze was. Om zeker te zijn ritste ik ze nog even open om vast te stellen dat het lang niet de onze was. Dezelfde koffer, andere inhoud... kan gebeuren.

 

Zelf ben ik niet de man van de 'nametags' om dergelijke vergissingen te voorkomen. Nee, doe mij maar de 'Traveling Sushi Bag Cover' - een hebbeding waarvan de naam de ladig volledig dekt - die exclusief bij Omise Parco in de Narita luchthaven van Tokyo te verkrijgen zijn. 



Traveling Sushi Bag Cover

 

De Traveling Sushi Bag Cover is een uit nylon vervaardigd kleinood dat je baggage tegen vuil en water beschermt en er op de koop toe nog eens super cool uit ziet. Reuze sushi, wie is daar nu niet zot van? Van links naar rechts en met de klok mee: 'Tamago Nigiri', 'Ebi Nigiri', 'Sake Nigiri' en 'Toro Nigiri'. 

 

Traveling Sushi Bag Cover

Nu het dan toch vakantie is, tijd voor een kleine oproep. Mocht iemand één van de volgende richting Tokyo afzakken, dan kunt u mij altijd een plezier doen met zo'n sushi suitcase cover. De 'Tamago Nigiri' zoals afgebeeld op onderstaande foto bijvoorbeeld., daar heb ik geen enkel probleem mee.

Traveling Sushi Bag Cover

Domo Croque XL

Sinds mijn vader in Kreta woont maken we er een gewoonte van in de maand juli op visite te gaan in zijn Villa Metochia. Beetje nietsen aan het zwembad, snorkelen in de zee, het prachtige landschap doorkruisen met de auto en een keer of drie genieten van de Kretenzische keuken van ons favoriete restaurant daar, Prima Plora.

Allemaal mooi, al zijn het vaak de kleine zaken die de vakantie reeds ruim tevoren kleur geven. Zo kan ik maanden uitkijken naar de spaghetti bolognése van het lokale eethuis of de pepersalami bij het ontbijt, iets wat ik anders doorgaans nooit eet.

Het zijn de kleine dingen waar je vaak het meeste plezier aan hebt. Een Croque Monsieur bijvoorbeeld, ik mag dat bijzonder graag en veel eten. De toaster deed hier tot voor kort dienst als croque-machine, maar sinds de intrede van de Domo Croque XL mag die laatste hier vol aan de bak. Eerlijk, als handtas is hem geen lang leven beschoren maar croques maken doe hij als de beste.

Domo Croque XL

Het mogen dan wel de kleine dingen zijn die het leven kleuren, bij Domo plakken ze maar wat graag XL achter de productnaam (zie ook hun Teppanyaki). Bigger is lang niet altijd beter maar in het geval van hun eenvoudig te bedienen Croque machine weet ik het wel te appreciëren. Een croque waarvan de randen niet eens gegrild zijn, daar zit toch niemand op te wachten, wel? Supersize it! 

Domo Croque XL

Wat croques betreft ben ik trouwens een behoorlijk saaie foodie. Een lapje oude kaas, een sneetje Zwarte Woudham en een likje Heinz ketchup, meer moet dat niet zijn. Alhoewel! Croques met gerookte zalm en kaas, of met banaan en Nutella gaan er ook altijd in. Weet ik direct weer wat eten zodadelijk, een flink uit de kluiten gewassen Croque Monsieur.

Domo Croque XL

Shoppen bij Bol.com

Er was een tijd dat ondergetekende geen boekenwinkel kon binnenwandelen zonder een flink uit de kluiten gewassen gevulde draagzak kookboeken mee naar buiten te zeulen. Die tijd ligt gelukkig in een ver verleden. Nadat de grote Pieter Van Dooveren me polste naar mijn favoriete kookboek kon ik niet anders dan vaststellen dat op jaarbasis zelfs één gerecht koken per kookboek onbegonnen werk was.

Goed nieuws voor de portefeuille, ware het niet dat de vrienden 'kredietkaart' en 'tinternet' mij maar al te vaak tot impulsaankopen 'dwingen'. Nuja, dwingen? Als ik iets leuk zie op het internet en er staat een 'buy' knop naast, dan is de kans groot dat ik er op druk. In dat opzicht mocht het best verbazen dat ik tot recent nog nooit iets gekocht heb bij Bol, u allicht gekend van de leuze Bol punt com.

Een cadeautje in de vorm van een geschenkenbon loodste me naar de website en voor ik het wist voelde ik me hopeloos verloren als ware ik een 10-jarig jongetje dat net zijn moeder is kwijtgeraakt tussen de rekken van de supermarket. Wat een gi-gan-tisch aanbod! 6.700.000 artikelen aldus de website, begin dan maar eens te zoeken wat je kunt gebruiken en het bedrag van je cadeaubon iets of wat benadert. Trouwens, voor kortingen en deals op bol is Flipit altijd nog wel handig. 't Is maar dat je het weet.

Ik navigeerde me in geen tijd richting 'de keukenafdeling' en als snel mocht blijken dat ik het compulsief aankopen van keukenmateriaal lang niet verleerd ben. Niet dat ik per sé een electrische zoutmolen van Peugeot nodig had, maar zijn peperige broertje voelde zich wat eenzaam daar op het aanrecht. Een Mix en Measure set van Royal VKB mocht ook niet mankeren, al was het maar om het restbedrag op te maken. En dan volgt het spannende/lange wachten tot de levering van het pakket

 

Bol.com - thuislevering die kan tellen

Niets lang wachten dus. Voor vier uur besteld wil blijkbaar echt wel zeggen, de volgende dag geleverd. Nu bestel ik op meer dan regelmatige basis online spulletjes, zelden is de levering zo snel. Petje af daarvoor hoor. Dat de Peugeot zoutmolen stuk bleek valt moeilijk op het konto van de verdeler te schrijven. Gelukkig blijk ik handiger dan verwacht en blijft plakband een wondermiddel!

Of ik nog een volgende keer mijn aankopen ga doen op Bol is de vraag. Het aanbod intimideert me een beetje en zelfs virtueel look ik niet zo graag verloren.

Biotona Raw Superfoods

Of ik eventueel zin had om eens loos te gaan met enkele producten uit het nieuwe gamma van Biotona Raw Superfoods van het in Oostkamp gevestigde KeyPharm Laboratories. Die naam mocht dan enige scepsis oproepen, de mail liep binnen net na een lunch in het Deense 42 Raw. Ach, laten we maar eens gek doen! Uit het gamma koos ik 'Wheat grass', 'Red beet' en 'Superfruits', het bereiden van snelle gezonde sapjes indachtig.

De rode biet en de superfruits vielen hier 'rauw en onverwerkt' onmiddellijk in de smaak, het tarwegraspoeder was een ander paar mouwen. Gelukkig viel dat in een smoothie wel volledig mee. Poedertjes proeven en sapjes maken was één ding, er moesten 'kleine' gerechtjes gemaakt worden.

Biotona Raw Superfoods

Nu had ik me aan alle principes van de 'raw food movement' kunnen houden, stiekem besliste ik dat niet te doen. Het zou iets met rabarber worden, een groente - inderdaad ja, een groente - die me altijd weer terug katapulteert naar mijn jeugdjaren. Zo'n zure stengel in een pot suiker 'soppen' en genieten maar.

Ingrediënten voor 4 personen:

1 stengel rabarber, 100 gr mascarpone, 20 ml vanille-olie*, Biotona Superfruits, Biotona Wheat Grass, 100 ml room, 10 gr agavesiroop

Doen:

- Schraap de rabarber om de buitenste vliesjes te verwijderen indien je niet van de kenmerkende zure smaak houdt. Doe je dit niet, zorg er dan voor dat je de stengel goed schilt. Snijdt in gelijke stukken en gaar kort in en pannetje op een laag vuur.

- Klop de mascarpone los en meng hier een afgestreken eetlepel Biotona superfruits onder. Zet koud weg.

- Meng de room met de agavesiroop, doe in een siphon en zet hier één 'bommetje' op. Zet koud weg.

- Voeg een halve theelepel Biotona Wheat Grass toe aan de vanille-olie en meng tot een geheel.

- Werk een bordje af met de Superfruit-mascarpone, rabarber en slagroom. Werk af met enkele druppels groene vanille-olie en een weinig superfruitpoeder.

Biotona Superfruits, mascarpone, rabarber

* Om vanille-olie te maken neem ik een klein flesje (250 ml) en vul dit met druivenpitolie en een geschraapte vanillepeul. Des te langer je deze laat trekken, des te sterker de smaak.

5 days of health - StarMeal & Tao

Nog tot vrijdag kan je deelnemen aan ‘5 days of health’, een programma in het leven geroepen door Tao en StarMeal om jou aan een gezondere levensstijl te helpen. Denk hierbij aan een combinatie tussen een uitgebalanceerd weekmenu met alle voedingselementen die het lichaam nodig heeft en een bewegingsprogramma waar je minsten 5 dagen zoet mee bent. De voordelen van een uitgebalanceerd eetpatroon zijn legio: gaande van een stijgend energieniveau, een slankere lijn, minder kans op tal van ziekten en op de koop toe ook nog eens een mooiere huid. Feel good, look good… tot zover het verkooppraatje!

Vijf dagen de gezonde toer op, daar draai ik mijn hand niet direct voor om. Na de ‘core stability training’ van vorig jaar heb ik nog bijster weinig gesport. De ‘verpakking’ van Sid Frisjes kon met andere woorden een nieuwe boost gebruiken dus die 5 days of health campagne kwam op het juiste moment. Vijf dagen op rij onbezorgd naar het werk trekken in de wetenschap dat er telkens weer een ontbijt, lunch en diner geleverd wordt, dat klinkt niet alleen veelbelovend, dat is het ook. Dat het pakketje de eerste dag slechts omstreeks 14.30 h geleverd werd, ruim na de tijd dat ik doorgaans ontbijt en lunch, dat bedekken we voor de gelegenheid maar met de mantel der liefde.

In de pakketjes zat een dagelijks wisselend gamma Starmeal gerechten waaronder telkens twee rijkelijk belegde boterhammen, een slaatje en een pastagerecht, aangevuld met drie blikjes TAO. De boterhammen waren van de hand van Sonja Kimpen zo liet de verpakking uitschijnen. Ook op de pastaslaatjes mochten middels een sticker enkele bekende koppen pronken met onderschrift “het favoriete slaatje van”. Mijn favoriet, 'orecchiette met zalm' deelde ik aldus de sticker met Hans van Alphen. Ook een Kempenzoon trouwens.

Een stevig weekendje Groezrock - of de welverdiende recuperatie daarvan - lag direct aan de basis dat ik niet aan het sportieve luik ben gekomen. Excuses daarvoor maar als je 'tamme duvel' opzoekt in een woordenboek, dan bestaat de kans dat je op mijn foto stoot.

Gezonde voeding, een gezond lijf... merk je daar na amper vijf dagen iets van? Allicht wel al durf ik er mijn hand niet voor in het vuur steken. De weegschaal was alvast unaniem, er was bijna twee kilo af. Al kan dat ook zijn omdat ik een week gezond gesnackt heb.

Nog over de slaatjes zelf, die waren de slechtste nog niet. In het voorverpakte versvak mogelijk zelfs de betere. Maar vijf dagen aan een stuk niets anders eten gaf me wel het gevoel een foodie in het keurslijf van een camionchauffeur te zijn. Stoppen aan het tankstation, een energydrankje en een voorverpakte maaltijd kopen. Goed voor een keertje maar niet voor 5 dagen aan een stuk. Laat staan drie keer per dag.

Zelf nog inpikken in de 5 days of health, dat kan. Mooi meegenomen, je kan een reis naar Curacao vinden met de stickers op de producten van StarMeal welke je in de betere supermarkt of tankstation kan terugvinden. Hetzelfde geldt voor de drankjes van het op en top Belgische Tao. 

KitchenAid Artisan, het kloppende hart van de keuken

Het gros van ‘s lands bloggers heeft ongetwijfeld al eens een uitnodiging gekregen om deel te nemen aan een ‘blogevent’, een door een PR- of reclamebureau opgezet avondje in het teken van één of meerdere producten. De inzet? Enkele zieltjes winnen voor de opdrachtgever met als tegenprestatie een al dan niet leuk neergepend verhaaltje op de blog.

 

Mijn allereerste keer, ik herinner het me nog als ware het gisteren. We schrijven maart 2009, de locatie een kookstudio in Antwerpen en het organiserende merk het toen 90-jarige KitchenAid. Van de aanwezige bloggers werd verwacht dat ze met vereende krachten een vooraf bepaald menuutje tot een goed einde zouden brengen. Nu hoor ik je denken dat dit voor foodbloggers pur sang geen probleem mocht zijn en dat klopt, ware het niet dat ik tussen een bont allegaartje vooraanstaande tech, lifestyle en fashion bloggers zowaar de enige foodblogger was. Ja, ook dat was 2009!

 

Het heeft wat voeten in de aarde gehad maar naar welgeteld 5 jaar ben ik overstag gegaan en heb ik mezelf een zwarte Artisan KitchenAid cadeau gedaan. 't Spel zal ongetwijfeld een pak dingen gaan kneden, opkloppen en mengen, de rest van de tijd mag het netjes staan blinken op het eiland.

KitchenAid Artisan - het kloppende hart van de keuken

Rats vergeten trouwens dat ik van de lokale kookwinkel - Kooktijd is dat - nog een aankoopbon had liggen. Nu is zoiets nooit weg en kan ik mezelf daar perfect een kleinigheidje mee cadeau doen. Een andere optie is natuurlijk om één van de extra's bij deze keukenrobot aan te schaffen? Laat gerust weten welke toebehoren jullie onmisbaar vinden voor de KitchenAid.

VENUEZ14 - Benelux Barshow

Afgelopen maandag en dinsdag vond in de Parkloods van het Antwerpse Park Spoor Noord een bijzonder fijn event plaats, VENUEZ14, de Benelux Barshow. Naar eigen zeggen is VENUEZ14 het meest inspirerende horecaevent op het gebied van design, concepts, drinks & experience en wie ben ik om dat ook maar in twijfel te trekken. Feit dat ondergetekende in de laatste editie van het driemaandelijkse blad Venuez nog een opiniestuk mocht neerpennen bewijst nu eenmaal dat ze kwaliteit hoog in het vaandel dragen. Of zoiets!

 

Met enkele gelijkgestemde zielen besloot ik maandag af te zakken. Het programma sprak ons alvast aan en, we moeten daar niet onnozel over doen, die eerste dag duren de feestelijkheden gewoon ook twee uur langer. Na een blik op het opgekomen publiek bleek VENUEZ14 de plaats voor horeca ondernemers, brand managers, bartenders, koks en diens meer om elkaar te ontmoeten. Veel bekende gezichten uit de opgesomde branches en ook de genaamde ‘Denzel’ wisten wij te spotten. Als dat geen reden is ‘to pump it up’!
 

Venuez Benelux Barshow - day 1

Voor de invulling van onze dag hadden we enkele niet te missen masterclasses in de ‘showbar’ aangestipt. Na een eerste snelle ronde over de beursvloer, waarbij de nodige proevertjes Zacapa, Monkey 47, Crystal Head en Affligem werden genuttigd, vatten we post voor het podium om de heren Dries ‘every inch a ladykiller’ Botty (l’Apereau) en Patrick Pistolesi aan het werk te zien. Onder het motto “if you don’t pretend, you can bartend”, stond hospitality bij beide heren centraal. Tikkeltje jammer dat hardnekkige technische problemen de vaart uit de verder relaxte en joviale presentatie haalde. Gelukkig was er nog humor - of goedbedoelde pogingen tot - om dat euvel te doen vergeten.

 

Over humor gesproken, hoe noemt men drie bloedverwante mensen die één of meerdere bars bestieren? Juist ja, de familie Van Ongevalle! Op VENUEZ14 stonden Jan, Hannah en Ran in voor de presentatie van de verschillende masterclasses, bijgestaan door Dieter ‘no beard no glory’ Van Roy.

 

Venuez Benelux Barshow - Day 1

Cocktails, spirits, bier... alvorens ik mezelf - geheel onterecht trouwens - hier een imago als onvervalste drinkebroer aanmeet misschien even zeggen dat VENUEZ14 zoveel meer is dan drinken. Dat de schaars geklede deernes aan de inkom mijn imago allicht ook weinig goed doen is dit misschien het moment om het over andere zaken te hebben.

 

Zo kon je bij de mensen van Affligem niet alleen proeven van hun tripel - alweer drank - er was ook een kalligrafist aanwezig die een mooi leder ingebonden notitieboek voorzag van een persoonlijke toets. Terwijl hij daarmee bezig was kon je de overburen van Foodpairing bezoeken of een halve 'cronut' - part donut, part croissant - achter de kiezen slaan.

Venuez Benelux Barshow - Day 1

Een 'ciabatta met brie, honing en walnoten' en een 'broodje pulled pork', dat moest ruim voldoende fond zijn om de masterclass van de Daniele Dalla Pola en Matteo Palladino van de ons welgekende Nu Lounge Bar in Bologna zonder zorgen aan te vatten.

 

"Dat ze een presentatie van een uur of zes gingen samenvatten in een kwartiertje of drie", zo startte Mr. Tiki. Er volgden een handvol cocktails, minstens zoveel slides met recepten om je eigen siropen te maken en de occasionele shoutout naar m'n homie Tiki Flap. Voor de gelegenheid had die niet alleen een pak tikimugs maar ook zijn allereerste zelfsgemaakte Volcano Bowl meegenomen. Die laatste vormde het sluitstuk van Danielle's presentatie. Fire included!

 

De presentatie van 'de dokters' uit Rotterdam - of was het nu toch Amsterdam? - hebben we helaas gemist. Hun geweldige punch gelukkig niet zodat wij aan VENUEZ14 goedgemutst - en dat mag je letterlijk en figuurlijk nemen - een einde breiden.

 

Venuez Benelux Barshow - Day 1 - Here's how we roll!

VENUEZ15,  ik noteer u met veel plezier in mijn agenda! Wel ga ik mezelf een iets strakker schema opleggen zodat ik alles wat ik vooraf aankruiste ook daadwerkelijk 'in the flesh' meemaak.

Zelf champignons kweken met Archi.Duc

Mijn jammerlijk gefaalde poging om thuis cantharellen of iets dergelijks te kweken, dat moet ook alweer een jaar of vier geleden zijn. Toen was dat met een koker van piepschuim welke je moest inprikken en in de kelder plaatsen. Vervolgens zou de natuur het zware werk overnemen en was het aftellen naar een heerlijke oogst. Die oogst bleef uit en ‘het ding’ werd naar de prullenbak verwezen toen een niet al te frisse geur in de kelder de bovenhand. Aan schimmels geen gebrek maar de verhoopte paddenstoelen bleven uit. Jammer!

Nee, doe dan maar de leuk vormgegeven oogstbakjes – kijk, dat is in de vorm van een champignon – van Archi.Duc. Nooit gedacht dat ‘champignonspotten’ een hobby zou kunnen zijn, maar die kleine rakkers, die schieten dus werkelijk als euhm, paddenstoelen uit de grond. Amper drie dagen na ontvangst van mijn pakket zagen de potten er zo uit. 

Archi.Duc - paddenstoelenkweekset

Zo'n kraakverse champignon, daar moet je gewoon je tanden een keertje in gezet hebben. Met wortel en al uit het kweekbakje trekken, voetje afsnijden en klaar. Ideale gelegenheid ook om dat fijne Opinel champignonmesje boven te halen.

Tot drie keer 250 gram zou je met de Archi.Duc kweekset kunnen oogsten, afhankelijk van de omstandigheden. Mijn eerste oogst kastanjechampignons ging alvast vlot boven de 250 gram. Zo'n 318 gram om  precies te zijn, waarvan na het opkuisen een 280 gram overbleef. De Parijse deden het een ietsje minder en hadden ook meer tijd nodig. 245 gram netto bij de eerste pluk, een dag later kwam daar nog een kleine 50 gram bij.

Onderstaande foto op instagram oogstte naast lof ook commentaar van de bedenker achter de kweekbakjes. "Dat ik de champignons vooral niet te groot mocht laten worden, dat put immers de veengrond uit".  De tips en tricks op de website zijn een handige tool, al had ik die misschien voor het oogsten moeten doornemen.

Archi.Duc - Champignonoogst, Opinel mesje

Champignons kweken! En dan te weten dat die in een niet zo ver verleden nog met stip op één genoteerd stonden in mijn lijstje 'dingen die ik niet lust'. In ieder geval, plots hadden we een kleine karrenvracht aan verse champignons ter onzer beschikking. Een risotto al funghi leek een evidentie, ik draaide wat champignons in een pastagerechtje en ook kort opgebakken met een fijngesnipperd sjalotje en knoflook waren ze meer dan lekker.

Archi.Duc - Champignonoogst

Nadat we de op de kweekbakjes meegegeven instructies nauwgezet volgden, verdwenen deze voor enkele dagen de kelder in. Een herfstsimulatie heet dat! Ondertussen staan ze terug op het aanrecht en het eerste dat opvalt is dat het allemaal wat minder vlot gaat. Er lijken minder champignons door te komen. Misschien dat de onderliggende veengrond effectief uitgeput is. 'Eigen schuld'... denk ik dan.

Binnenkort nog eens naar de Carrefour fietsen - daar zijn ze voorlopig exclusief te verkrijgen - om zo'n bakje op de kop te tikken. Voor 4,99 € ben je niet alleen verzekerd van een spannend groeiproces, er zijn natuurlijk ook nog de champignons. Vanaf mei ook in andere supermarkten verkrijgbaar. Welke juist, dat is voorlopig ook voor mij nog een raadsel.

Creatief met Lesieur Isio 4 - Win een Magimix Mini Plus!

Niet zelden wordt mij gevraagd naar de mogelijkheid om een bepaald product in de kijker te zetten. Aangezien ik sinds het prille begin van Coolinary besloten heb geen 'reclamebanners' te plaatsen, rest er enkel de mogelijkheid om een stukje te schrijven over deze of gene en dan vooral als dat voor Coolinary, mezelf en mijn schare lezers enigszins interessant is.

De mensen van het Franse Lesieur bonden de kat de bel aan en engageerden de gerenommeerde chef Patrick Vandecasserie (ex Villa Lorraine, nu De Mayeur) om per seizoen een recept aan te leveren met de Isio 4 olie uit hun gamma. Ik die dacht dit product niet te kennen moest tot mijn eigen verbazing vaststellen dat net deze Isio 4 gewoon in het keukenrek stond. Het resultaat van een testsessie waarbij ik deze smaakneutrale olie voorzien heb van verschillende krachtige smaken!

U krijgt van mij dus vier seizoensgebonden recepten compleet met mooie foto's, en als klap op de vuurpijl mag ik ook nog eens een Magimix Mini Plus aan één gelukkige lezer wegschenken. U kunt naar onder scrollen om te weten te komen hoe u deze in de wacht kunt slepen, maar dan mist u wel het prachtige lentereceptje op basis van kwark en rood fruit.

Nodig: (voor 4 personen):

- 4 porties kwark, 250 g aardbeien, 100 g frambozen, 100 g aalbessen en 1 dl coulis van rode vruchten

- Voor de sorbet: ½ l water, 200 g suiker, 7 g verse munt, 9 g verse peterselie, 7 g verse koriander,  5 cl citroensap en 8 cl Isio 4-olie

Doen:

- Doe de kwark in een licht vochtige neteldoek en laat deze uitlekken.
- Verwarm het water en voeg de suiker toe om siroop te maken.

- Laat afkoelen en voeg vervolgens alle andere ingrediënten voor de sorbet toe.

- Mix en haal door de zeef.

- Laat de sorbet draaien in de sorbetmachine.

- Maak van de uitgelekte kwark welke nu steviger van structuur is per portie twee mooie quenelles en leg deze op het bord. Garneer met de rode vruchten, de coulis en leg er een bolletje kruidensorbet bij en besprenkel de kwark met enkele druppels Isio 4-olie. Smakelijk!

De wedstrijd en wat te winnen:

Als het water u niet in de mond loopt vanwege dit puike lentereceptje - nu het weer nog - dan wel bij het aanschouwen van deze prachtige zwarte Magimix Mini Plus. Zijn grote broertje mocht ik een tijdje terug uitproberen, de specifiaties van dit kleinood liegen er ook niet om.

Kwaliteitsspeelgoed voor de foodie vervaardigd in Frankrijk. Geleverd met de Mini-mengkom, citruspers, stalen mes, blendermix, eiwitklopper, plakjessnijder/rasp 2 mm, plakjessnijder/rasp 4 mm. Alle toebehoren passen netjes in een stijlvolle opbergdoos, de spatel en het receptenboek vervolledigen de prijs. Op de professionele motor (400W) krijg u 20 jaar garantie, aarzel dus niet om het beestje eens te laten werken. Prijskaartje, zo'n 200 € dus ik durf hier van een mooie give away spreken!


Te winnen: de Magimix Mini Plus



Nu ken ik mijn lezers, slechts een minderheid van diegenen die hier al dan niet dagelijks passeren zouden effectief een receptje maken op basis van de Isio 4 olie van Lessieur. Laat staan dat ze er nog eens een foto van zouden nemen en me deze doorsturen voor een wedstrijdje.

Lesieur Isio 4 is een olie die zich makkelijk laat gebruiken in de keuken, als basis voor een dressing of vinaigrette, om mee te bakken en zelfs om te frituren. Maar welke verschillende complementaire olieën vormen de basis van deze Isio 4? Antwoord in de commentbox - maar dan maak je het de concurentie wel gemakkelijk -  of stuur uw antwoord naar info@coolinary.be en wie weet ben jij de gelukkige winnaar?

Een kleine tip misschien? Op hun website kom je flink wat te weten al zul je wel je beste Frans moeten bovenhalen. Misschien biedt het web wel soelaas en indien dat niet het geval is kan je steeds in je locale Carrefourvestiging terecht voor een flesje olie. Succes, deze wedstrijd wordt afgesloten op zaterdag 1 juni!

Lacroix loodst u door de feestdagen

Toen ik vroeger als kleine jongen rondhing in de keuken van Het Binnenhof, het restaurant van mijn vader, dan was er niets dat meer indruk op me maakte dan die ene enorme ketel die altijd achteraan op een laag pitje stond te sudderen. In deze ketel werden de verschillende fonds gemaakt. Bruine fond, blanke fond, wildfond... en één ding hadden ze allemaal gemeen. Hoewel de onmisbare basis van superlekkere sauzen en bereidingen, in de ogen van een tienjarige zag het er met die beenderen en grove stukken groenten allemaal verschrikkelijk onappetijtelijk uit.

We zijn nu vijfentwintig jaar later en op zo'n tijdspanne durft er wel eens iets te veranderen. Het restaurant is gesloten, mijn vader naar Kreta verhuisd en die ene grote ketel, die staat bij mij in de kelder te blinken. Zelf fonds maken daar begin ik niet meer aan. Teveel werk en eerlijk, die handige potjes van Lacroix zijn minstens even lekker. Met runds-, kalfs-, gevogelte-, wild-, vis- en kreeftenfond in het gamma hebben ze alles in huis om een gevarieerde menu op tafel te toveren.



Vis-, kalfs-, gevogelte-, runds-, wild- en kreeftenfond


Perfecte timing want nu Kerstmis voor de deur staat - en de daaraan gelinkte feestdis - stijgt het stressniveau bij menig hobbykok tot ver boven het kookpunt. Er zijn nu eenmaal verwachtingen die moeten ingelost worden. Geen paniek, bij Lacroix hebben ze de nobele taak op zich genomen u niet alleen van de basis voor sausjes te voorzien, ze hebben zelfs een hele feestmenu bedacht, deze tot in de puntjes uitgewerkt en op hun website geplaatst. Scoren met Kerst wordt kinderspel, ondertussen probeer ik alvast hun gerecht met coquilles uit. 'Vanavond ben ik de chef', wees daar maar zeker van!

Wees daar maar zeker van. En morgen ook!

Coquilles met aardpeer en rode wijnsaus

Nodig:

8 middelgrote coquilles, boter, zeezout, 250 gr geschilde aardperen, 1 ongeschilde aardpeer, 1 dl melk, 1 dl room (min 35%), peper, zout, nootmuskaat, kurkuma, 2 dl kalfsfond, 1 sjalot, 1 tijmtakje, 1 dl rode wijn 1 el  room, 100 gr ijskoude boter (in blokjes), olie om te frituren.

Doen:

1/ Snijd de aardperen in gelijke stukken en kook ze gaar in melk en room. Giet de aardperen af maar houd een beetje van het kookvocht apart. Pureer de aardperen en breng op smaak met peper, zout, nootmuskaat en een snuifje kurkuma voor de kleur. Passeer de puree door een zeef om overgebleven stukjes te verwijderen, voeg eventueel een weinig kookvocht toe om het geheel smeuïger te maken. Zet weg en houd warm.

2/ Snijd de niet geschilde aardpeer met een mandoline in fijne plakjes en frituur deze in een op 160° voorverwarmde frituurketel. Schik de krokantjes op keukenpapier om het vet te absorberen en bestrooi ze met zeezout.

3/ Versnipper de sjalot en fruit deze in een weinig boter. Voeg het tijmtakje toe, laat even meegaren en blus met rode wijn en kalfsfond. Kruid met een beetje zout en laat tot 1/3 inkoken. Zeef het vocht, voeg er de room bij en klop er de ijskoude klontjes boter onder. Breng op smaak met peper en zout en eventueel enkele druppels citroensap.

4/ Bak de coquilles in een pan met antikleeflaag in boter. Reken hiervoor op ongeveer 1 minuut per kant. Kruid ze af met een beetje zeezout. Serveer met de puree van aardpeer, de rode wijnsaus en aardpeersnippers. Een beetje geoefende kok tovert dan volgend bordje op tafel.

Coquilles met aardpeerpuree en rode wijnsaus

Kom je bij één van de vele recepten op de Lacroixsite een woord of bereidingswijze tegen dat je niet kent, maak dan zeker gebruik van hun culinaire woordenboek. Ook handig is hun uitgebreide seizoenskalender met onderverdelingen voor vis en schaaldieren, groenten, fruit en wild. 't Is dat het hier op coolinary fijn vertoeven is, anders had u al lang naar één van de vorige links moeten doorklikken.

Braun Multiquick Sapcentrifuge - de winnaar is...

In juni had ik het genoegen hier op Coolinary een leuke wedstrijd uit te schrijven waarbij er een flink uit de kluiten gewassen Braun Multiquick Sapcentrifuge te winnen viel. Een overtuigend sapjesrecept was al voldoende om onderstaande kanjer in de wacht te slepen.

Het spreekt voor zich dat - gezeten op een schat van overheerlijke sapjesrecepten - we geen random internet applicatie de winnaar laten kiezen. Dat zou wel heel onnozel zijn. Uit alle inzendingen werd er een shortlist opgemaakt en vriending mocht, zonder te weten van wie de inzendingen waren, eens volledig loos gaan met de sapcentrifuge waarvan sprake. Het resultaat? Twee weken sapjes proeven waarvan het ene nog lekkerder was dan het anderen.

De shortlist:

* een handje spinazie - twee handjes groene druiven - een komkommer - een groene frisse appel - half glaasje water.  Omdat ik geen sapcentrifuge heb (hint-hint) beperk ik me nu tot linten komkommer, een handje munt en een stukje selder in een grote karaf water, ook lekker hoor!!

* 3 granny smith, halve komkommer, een limoen, enkele groene koolbladeren, handvol spinaziebladeren, drietal selderstengels, halve venkel, gember naar smaak, handvol Romeinse sla, dragon en muntblaadjes

* 400 gram wortels, geschrapt. - 1 appel - 2 theel. Gember

* appels en peren uit onze eigen boomgaard
* veel mango, een klein beetje rode ui, naar smaak een beetje chilipeper, koriander, witte balsamico en wat zure room. afwerken met limoensap! Een gewokte scampi erbij en je zomeravond kan niet meer stuk

* halve komkommer, een appel, een kiwi, door de centrifuge, een kwartje citroen in het glas uitpersen, handvol muntblaadjes en lepeltje honing erbij, eventueel afwerken met beetje ijs

* 2 appeltjes - 2 tomaten - Teentje knoflook - bosje peterselie - theelepel tabasco

* veenbessen, kersen, mango – yoghurt toevoegen, mengen en klaar.

*/ ¼ kop appelsap1 soeplepel kokosmelk½ banaan¼ theelepel verse gemberwortel 2 ijsblokjes

* rode paprika –tomaat - rode pompelmoes – en een perzik - beetje peper lekker en gezond

* 150gr tomaten 400gr wortelen 100gr peren Alles in stukken snijden en samen in blender mixen. Heerlijk en goed voor de zomer ,en te bruinen .

* 200gr witte verse selder 150 gr zoete appels (granny Smith) 150 gr tomaten ½ limoen ½ citroen

Braun Multiquick sapcentrifuge

De winnaar:

Twaalf mogelijke winnaars, maar zoals dat gaat is er slechts eentje die luid victorie mag kraaien. Te vlak van smaak, te veel verschillende smaken, een recept waar geen sapcentrifuge aan te pas komt, ... De jury was rechtvaardig doch onverbiddelijk en schrapte dat het een lieve lust was tot er uiteindelijk nog eentje over bleef.

Het winnende recept maakte niet alleen perfect gebruik van een sapcentrifuge, er werd ook de nodige aandacht besteed aan smaken en verdere afwerking.

Probeer de zomerse mocktail van Ruth - gefeliciteerd met je nieuwe keukenaanwinst - zeker eens thuis want hij is de moeite waard! Een tip van het huis: doe hier nog een scheutje rum bij en het feest kan helemaal beginnen.

* halve komkommer, een appel, een kiwi, door de centrifuge, een kwartje citroen in het glas uitpersen, handvol muntblaadjes en lepeltje honing erbij, eventueel afwerken met beetje ijs

Spaghetti portie-meter

De dag moet nog komen, dat ik  - losjes uit de pols  - exact de juiste hoeveelheid pasta in het kokende water kieper. Vriendin voorziet altijd op het randje van genoeg pasta, ik daarentegen heb steeds overschot voor een half bataljon hongerige soldaten. Bewust natuurlijk, want er is niets zo gezond zalig dan dat late hongertje te stillen met heerlijke leftovers. Mensen die deze mening niet delen hebben allicht zo'n 'pastameter' in huis, zo eentje die voor jou kiest hoeveel honger je hebt. Om de simpele reden dat zowat iedere volwassene verschilt geloof ik niet zo in die meters. Tenzij!

Tenzij er rekening wordt gehouden met hongerige magen zoals bij de 'I Could Eat A Horse'.  Er is een portie voor een kindje, een meneertje of een mevrouwtje...

Spaghetti portie meter

... en jandorie een portie voor iemand die honger als een paard heeft. De familieportie zeg maar. Wegens redelijk cool een sterke poging om mij zo'n onzinnige pastameter te doen aanschaffen, maar het zal niet pakken. Doe mij maar de goede oude 'joepie er is teveel' manier.



Spaghetti portie meter - honger als een paard



Wel overtuigd? Dan zullen de mensen van deze webshop u met alle plezier zo'n kleinood bezorgen.

Heinz My Secret Ingredient Cookbook

Geen saus zo iconisch als de tomatenketchup van Heinz. En deze heerlijke rode zaligheid is uiteraard meer dan de perfecte match bij frietjes. Waarom het vlaggenschip uit het Heinzgamma bijvoorbeeld niet gebruiken als ingrediënt?

Ligt sinds kort in de winkel, het enige echte 'Heinz, My Secret Ingredient Cookbook'. Voorgerechten, hoofdgerechten, bijgerechten en ja, zelfs nagerechten passeren de revue. Allemaal receptjes met een hoofdrol voorbehouden voor de 'Heinz Tomato Ketchup'.

Ik geef toe dat ik ook vragen had bij een pannenkoek met ketchup, maar tijdens de release van het boek heb ik ze geproefd en ze zijn echt super, daar zorgt het zoete van de ketchup voor. Komen verder onder andere aan bod: 'Gevulde calamares', 'Frittata', 'Pikante vegetarische pasta', 'Turkse pizza', 'Middernachtsoep', 'Visburger',... noem maar op.

Het merendeel van de 57 recepten - heb je hem - werd ingestuurd door ketchuplovers ten lande, aangevuld met recepten van de hand van Heinzchef Stefaan Daeninck. En ja, ik heb ook een poging gedaan.

Er is natuurlijk lef voor nodig, een recept voor een sausje sturen naar een sauzengigant, maar als de smaken goed zitten, waarom dan niet? En zo komt het dat mijn recept voor barebecuesaus op pagina 90 staat te blinken. De allereerste keer dat mijn naam officieel in een kookboek staat. En of ik er blij mee ben! Wat zeg ik, dat smaakt naar meer. Die saus trouwens ook!

Faux Gras - Faux Pas

Voor het derde jaar op rij verkoopt dierenrechtenorganisatie Gaia hun ‘Faux Gras’, een alternatief voor het tijdens de feestdagen geweldig populaire ‘foie gras ofte ganzenlever. Het eerste jaar gingen er 30.000 potjes over de toonbank, vorig jaar zelfs 105.000 stuks. Dit jaar wil Gaia die verkoopcijfers overtreffen en brengen ze maar liefst 160.000 potjes op de markt (supermarkten en natuurwinkels). Vorig jaar schreef ik al een stukje over die Faux Gras de Gaia, niet alleen omdat het voor mij iets nieuws was, maar ook wegens gigantisch lekker. Waarop vriendin me er netjes op wees dat die ‘Faux Gras de Gaia’ helemaal geen nieuw product is, maar gewoon een bestaand product in een iets hippere verpakking. Het is niet meer of minder dan ‘Tartex Truffel Champagne’ paté en deze is een pak goedkoper.

Nobele bedoeling die strijd tegen het dierenleed, daar niet van, maar hoe nobel is die strijd dan wel. Dat een deel van de opbrengst naar Gaia gaat - en volgens mijn welingelichte bronnen was dat vorig jaar 0,40 € per verkocht potje - lijkt me niet meer dan normaal. Dan maar even de cijfers van vandaag naast elkaar leggen. Zo kan je de paté van Tartex nog steeds kopen in de supermarkt voor 2,39 € (2,27 € indien je ze per 6 koopt), en dat terwijl de Gaia-variant ondertussen van 2,99 € is opgeslagen naar 3,49 €. Dat is maar liefst een verschil van 1,1 € ofwel 31% van de Gaia-verkoopprijs. Een grotere afname en een onveranderde prijs van het basisproduct doet ook vermoeden dat de prijsstijging nu niet direct te zoeken is bij de fabrikant. Is de campagne een pak duurder geworden, heeft Gaia een slechte overeenkomst bedongen bij de fabrikant, of strijken ze gewoon een pak meer op dit jaar? Wie zal het zeggen?

Feit is in ieder geval dat uit een door Gaia bestelde opiniepeiling 2 op 3 Belgen het product ‘Faux Gras’ kent, en maar liefst 1 op 2 het ook effectief overweegt te kopen. Ik ben geen vegetariër dus ik hoef hier ook niets te verkopen uit diervriendelijk oogpunt. Misschien moet ik gewoon een consumentvriendelijke kaart trekken en iedereen de originele ‘Tartex Truffel Champagne’ aanbevelen. Klinkt zo mogelijk nog luxueuzer met zijn truffels en champagne, is ‘gans’ het jaar door verkrijgbaar en bespaart je meer dan een volledige Euro. Laten we ons vooral niets wijsmaken, als ook deze campagne een succes is – wat ik niet betwijfel – dan wordt vooral Gaia er een pak beter van, en niet noodzakelijk onze lieve vriendjes de ganzen en de eendjes.

Brasvar & Spirits of the Sea

Eerlijk is eerlijk, ik had nog nooit van 'Brasvar'kens' gehoord. Tot ik tijdens Bloot! van de Flemish Foodies bij Kristof en Angelique van het gevierde landbouwbedrijf Verbivar aan tafel mocht zitten natuurlijk.

Los van het feit dat deze antibioticavrije beestjes op het einde van de rit op ons bord belanden, moeten dit zowat de gelukkigste varkentjes zijn die er rondlopen. Hun dieet, een uitgebalanceerd menu van rijstpap, gestoomde aardappelen, maïs van eigen teelt, kaaswei van een naburige kaasmakkerij, en draf van jeneverstoker en whiskydistilleerder Filliers. Parels voor de zwijnen zou je denken, maar niets is minder waar. Het bewijs wordt geleverd door de afnemers van dit kwaliteitsvarkensvlees: Restaurant Volta, L'Auberge du Pêcheur, Belgocatering, Slagerij Dierendonck,... om er maar enkelen te noemen.

Op 29 en 30 oktober kan je in het casino van Koksijde terecht voor Spirits of the Sea, de tweede editie inmiddels van dit whisky en spirits festival. Hoewel ogenschijnlijk vergezocht, ligt de link met het Brasvar'ken voor de hand. Chef Ivan Puystiens van Oh restaurant zal er immers de unieke smaak het Brasvar'ken koppelen aan de Goldlys whisky van Filliers. Indien een mals en sappig stukje varken - 18 uur gegaard en gegrild op de Green Egg - of een flinke borrel absoluut je ding zijn, dan weet je waarheen! Laat het smaken, maar geniet met mate. Van die borrels althans!

Studentenhaver

Euhm ja, mag ik schaamteloos die 'No Shit, Sherlock Award' kapen en vervolgens met plezier overhandigen aan de vriendelijke mensen van Colruyt? Niet meer dan normaal dat je informatie betreffende allergieën op de verpakking van je etenwaren zet, maar overdrijven is toch wel een tikkeltje belachelijk, niet?

Iemand met een notenallergie zou toch moeten weten dat er in studentenhaver noten zitten. Indien niet, dan is de doorzichtige verpakking toch een weggever zou je denken. En de slechte verstaander kan voor de zekerheid nog altijd even de ingrediëntenlijst checken. Maar als je na dat alles nog steeds de 'allergenen' waarschuwing nodig hebt - uiteraard iets van de fabrikant om zich in te dekken tegen eventuele schadeclaims - dan lig ik er echt niet van wakker dat je plots kortademig wordt en gemene uitslag krijgt. Idiots!