Die dag in de kookwinkel

Tijdens mijn vakantie kreeg ik via Facebook een berichtje van de lokale kookwinkel met de melding dat mijn hamburgerpers was toegekomen. De middenstand, volledig mee hoor. Mailtjes of - god beware - een telefoontje, dat is zo 2002. Gisteren uiteindelijk toch maar even op de fiets gesprongen en mijn hamburgerpers gaan halen. Dat, en nog vanalles!

Kooktijd, de vangst

Stel, je gaat zelf hamburgers maken en het zijn er nogal wat, dan kun je wel wat hulp gebruiken dacht ik zo. In dat opzicht zijn twee persen natuurlijk veel makkelijker. Gewoon iemand mee aan het werk zetten en je gaat dat nogal vooruit zien gaan. Om maar te zeggen dat ik één hamburgerpers nodig had (echt?) en er met twee naar buiten ben gekomen. Ze zien mij daar graag komen denk ik!

Hamburgerpers

Het gevoel is trouwens wederzijds want in mijn lokale kookwinkel, daar kom ik ook graag. Niet alleen omdat het daar één grote foodie speeltuin is, - lees potentieel gevaar voor de bankrekening van een impulsieve koper - ook omdat uitbaatster Caroline perfect mee is met nieuwe spulletjes en... die soms ook eens uitgetest mogen worden.

Koken op hout, het principe is mij als barbecuefanaat natuurlijk niet geheel onbekend. Een mooi stuk zalm op een cederhouten plankje op de grill, er zijn weinig dingen lekkerder dan dat. Dat je nu ook herbruikbare cederhouten planken hebt voor in de oven, dat wist ik dan weer niet. Een uurtje weken in water, de oven in en na bereiding kan je smullen van een lekker gerecht met een heerlijke rooksmaak. Uitpakken bij de vrienden, neem dat maar van mij aan!

Cedar plank

Geen idee of ik bekend sta als tettenzot maar om één of andere reden kreeg ik ook een pakketje "Small Boobies" onder de arm gestopt. Deze chocolaatjes, gevuld met marshmallows zijn het resultaat van een samenwerking tussen de Turnhoutse chocolatier Verleye en topchef Bart Desmidt van restaurant Bartholomeus. Bezoek zeker eens hun website, of liever nog hun winkel in Brugge. Hmmm boobies, love 'em!

Verleye boobies!

Keukenweegschaal

Je kunt er bij Goe Gebakken niet naast kijken - ik althans niets - die glimmende retro keukenweegschaal met dubbele wijzerplaat. Vriendin heeft al langer nood aan een deftige keukenweegschaal, mijn digitale "kijk eens wie er hier tot op minder dan één gram nauwkeurig wegen" toestelletje voldoet niet voor het grotere weegwerk. Altijd weer kullen! 

Strak design, glimmend metaal en voor de handigheid ook een waterpas... die weegschaal van Norbert Piceu, dat is de fabrikant, is een pareltje. In mijn lokale foodiehotspot Kooktijd staat ie achter de toonbank, een beetje ongelukkig geplaatst want hem in vol ornaat bewonderen kan je vooral vanuit de verkoperspositie. Niets wat een glimlach niet kan oplossen trouwens. 

't Is een weegschaal voor op het verlanglijstje geworden, daar zit de prijs voor iets tussen. Maar... het staat wel op het verlanglijstje en dat is ook al iets.

Norbert Piceau weegschaal

En wat heb ik in de tussentijd op de rommelmarkt gescoord voor een 200ste van de prijs? Juist ja, een keukenweegschaal. Er is nog wat werk aan om ze zelfs maar in de buurt van 'glimmend' te krijgen maar hey, voor 3 Euro kunt ge niet gekloot zijn. En wegen dat dat doet... zo correct als maar kan zijn! Iedereen content. Voorlopig toch!

Rommelmarkt weegschaal

Slaapmutsje - Warme melk³

Warme melk voor het slapen gaan, ik denk niet dat ik dat ooit al gedronken had. Maar aangezien een mens niet enkel op pijnstillers alleen kan leven - nee Dr House - mezelf toch maar een virgin slaapmutsje gegund. En er stond hier trouwens ook nog die melkopschuimer van Espressions dus veel werk zou ik er niet mee hebben. Reden te meer om die warme melk op zijn minst een beetje te pimpen, want op het einde van de rit blijft melk maar melk.

Chocolademelk, er zijn nog zekerheden. 200 ml melk in de de melkopschuimer tesamen met wat cacaopoeder, een druk op de knop en klaar in drie minuten. Heerlijk warm, drinkklaar en vooral, niets aangebrand. Tot zover deel één van mijn nachtmutsje.

Kaneelmelk, waarom niet? 250 ml melk in het apparaat, een halve afgestreken theelepel kaneelpoeder en de machine zijn werk laten doen. Makkelijker kan niet, ik zou me zowaar overbodig gaan voelen in mijn eigen keuken.

En tot slot, vanillemelkschuim. Om te beginnen het schuimopzetstukje aanbrengen anders komt er natuurlijk niets van in huis. 95 ml melk en een flinke snuif vanillepoeder, meer is er niet nodig voor het warme melkschuim. Het enige wat nog rest is het warme vanilleschuim toe te voegen aan het glas met de overige twee melkbereidingen. 

Drie lagen melk

Bijna een halve liter melk, chocolade, kaneel en vanille, dat is goed voor ruim een half uur genieten. Voor de televisie of boven de krant bijvoorbeeld. De mogelijkheden, dat spreekt uiteraard voor zicht, zijn onbeperkt.  Warme melk met honing, kardemom, een lepeltje nutella, een scheutje bruine rum... ga maar door. Dat krijg je dan als een niet koffiedrinker een toestel gaat uitproberen dat in eerste plaats vooral mikt op koffieliefhebbers. Rest me nog te zeggen dat koud opschuimen ook tot de mogelijkheden behoort. Met een smaakje misschien een mooi extraatje bij een milkshake of een dessertje.

Drie lagen melk + opzetschuimer

Te verkrijgen in de betere kookzaak zoals bijvoorbeeld het Turnhoutse Kooktijd. Dat wil zeggen, het toestel natuurlijk. De drie-lagen-melk moet je uiteraard zelf maken.

Feest in de keuken

Er is absoluut niets makkelijker dan foodies een plezier doen met wat nieuw speelgoed. Topmomenten zijn uiteraard verjaar- en feestdagen, gevolgd door die schaarse momenten  dat het geld bijna uit je zakken brandt, smekend om uitgegeven te worden. Een pan, een sauteuse, ne klopper of een patattenscheller... ondergetekende is al snel heel content. Kun je nagaan welke vreugdedans er voorafging aan het uitpakken van  de drie pakketten tjokvol plezanterijen.

Plezant speelgoed

Het meest in het oog springende toestel was ongetwijfeld de 'Superchef' van 'Espressions of Australia', een product dat nog niet zo lang op de Belgische markt te verkrijgen is.  Oogt fris, degelijk en zelfs een tikkeltje industrieel. Het toestel is een echte alleskunner, zo eentje dat mixt en blendt, kookt en stoomt... noem maar op. En ja, het heeft wel wat weg van dat 'ding' dat in menig topkeuken staat.

Espressions Superchef

Om niet te zeggen dat de Superchef verdraaid veel weg heeft van de Thermomix. Mijn opdracht voor de komende dagen en weken? Beide toestellen aan een vergelijkende proef onderwerpen. Soep, spaghetti, risotto, gestoomde vis met groentjes, chocolademousse, sabayon... die zaken. Een mens moet toch eten, nietwaar?

Superchef vs Thermomix

Feit dat vriendin vanaf dinsdag 10 dagen de Italiaanse schone uithangt mag ook niet direct een probleem.   zijn. Leftovers van de vergelijkende proef - mochten die er al zijn - kan ik met de 'Foodsaver' netjes vacumeren. Blijft langer goed, neemt minder plaats in beslag, niets dan voordelen dus. Voor de volgende barbecuesessie met Qlinaria direct ook eens proberen hoe ik vlees kan marineren door te vacumeren. 

Foodsaver

Slow Cooking, dat is toch het originele garen op lage temperatuur, niet? Stoofvlees uren sudderen op een vuurtje, die dingen. Akkoord, zelfs dat deed ons bomma indertijd eigenlijk gewoon in een snelkookpan,  maar toch. Sinds 1970 zowat terug te vinden in elk Amerikaans huishouden: de Crock Pot ofte original Slow Cooker. Stiekem vind ik die stenen pot alleen al ongelofelijk stoer. Benieuwd wat de varkenswangen er van gaan vinden. 

Crock-Pot

Geen koffiedrinkers hier in huis dus die 'melkopschuimer' van Espressions verdwijnt in no-time in de kast zou je denken. Niets is minder waar. Als er iets is waar iedereen wel in slaagt, dan is het wel het laten aanbranden van melk. Warme melk, lepeltje bruine rum, en als ik dan toch bezig ben een melkschuimpje met cacao en kaneel. Ik zou het bijna jammer vinden dat die winter voorbij is.

Espressions Melkopschuimer

Mocht u mij de volgende dagen plots niet zien of horen, vrees niet. Met al dat nieuwe speelgoed in huis kan ik niet anders dan even loos gaan. De kans is dan ook groot dat ik gewoon in de keuken zit. 

Coolinary testkeuken

Dat een goede verstandhouding met de lokale kookwinkel geen overbodige luxe is mocht vorige week blijken. Eén van de leveranciers van Kooktijd wou die Turnhoutse foodblogger wel eens ontmoeten en dus spraken af in de winkel, dronken er een koffietje (versgemalen bonen) en keuvelden flink wat af. Over Coolinary,  het fenomeen ‘bloggen’ en uiteraard ook over zijn gamma producten waarvan ik enkele foldertjes kreeg toegestopt.  Na een uurtje ging ieder terug zijn eigen weg, zij het niet zonder mezelf ‘Ovenschotels’ en ‘Tajine’, twee superleuke boekjes van Le Creuset, cadeau te doen.

Twee dagen later kreeg ik telefoon van Caroline. Dat mijn pakketjes werden afgeleverd. Tijdens dat uurtje keuvelen waren we namelijk overeen gekomen dat ik enkele toestellen mocht testen en m'n bevindingen online zou posten.  De volgende weken wordt de keuken dus omgetoverd tot een soortement testkeuken en kan ik loos gaan met leuke speeltjes. De bovenste doos licht alvast een tipje van de sluier. 


De brievenbus, officieel te klein!

 

Stoofpotten: Le Creuset mini cocottes

Heel af en toe heb ik last van stemmen in mijn hoofd. Die laten me weten dat ik iets willekeurig nodig heb, waarna er niets anders op zit dan snel naar de winkel te rennen. Ik dus onlangs als de bliksem naar Kooktijd in Turnhout om mezelf een mooie purperen Cocotte van Le Creuset te kopen. Kreeg ik er van de immer sympathieke uitbaatster Caroline toch niet gratis en voor niks het kookboek 'Stoofpotten' bij. Gewoon, omdat ik een vriendelijke klant ben, al beweren kwatongen dat er toevallig een actie liep.

Stoofpotten - Borgerhoff & Lamberigts

Plezant boekje met 33 leuke receptjes waaronder enkele klassiekers zoals kalfsblanket, lamsnavarin en stoverij. Voor het merendeel heb je stiekem niet eens een cocotte nodig, al heb je dat vooral niet van mij.  En waarom zou je nu geen prachtige geëmailleerde gietijzeren kanjer in huis willen hebben, laat staan z'n kleine broertjes...

Le Creuset mini cocottes

't Is het seizoen niet, ik weet het maar al te goed, maar aangezien die mini-asperges toch al in het rek van de supermarkt lagen kon het nog net. Het kwaad was toch al geschied. Mini-asperges dus, een eitje en wat Parmaham. Kruiden met peper en zout, en dit alles een minuutje of 18 in een voor 3/4 met heet water gevulde ovenschaal in een voorverwarmde oven van 200° C plaatsen. Lekker met een goei stuk bruin brood!

Mini-asperges - ei - Parmaham

En trouwens, als ik die impulsaankopen ook nog eens een keertje laat inpakken, zit ik thuis helemaal op rozen. Ja, zo ben ik wel!