Zelf kaas maken: Make Cheese Inc - Mozzarella Kit

Het moet sinds afgelopen zomer zijn dat ik redelijk verslingerd ben geraakt aan 'crowdfunding projectjes' zoals je die op pakweg Kickstarter kan terugvinden. Op dergelijke sites kunnen mensen met geweldige ideeën maar een gebrek aan fondsen op zoek gaan naar 'backers'. Die backers, dat zijn mensen die niet alleen in dat goede idee geloven, maar ook bereid zijn een bepaald bedrag neer te tellen om zo'n idee tot uitvoering te krijgen. Tegenover jouw bijdrage - pledges zijn dat - staat een tegenprestatie. Enkel en alleen als het project van de grond komt wordt je rekening belast en krijg je waar je recht op hebt. Klinkt ingewikkeld allemaal maar dat is het zeker niet. Gewoon even naar één van dergelijke sites surfen en er gaat een nieuwe wereld voor je open.

Mijn allereerste succesvolle 'pledge' was een Mason Cocktail Shaker. Ondertussen zitten er nog een soortement snijplank, cocktailbitters, een iPhonebumper en een 'Yolkr' in de pijplijn. Mijn kit om thuis zelf kaas te maken is deze week aangekomen. En die was ik dan weer helemaal vergeten. Dolletjes!

Mozzarella Cheesemaking kit

Mijn input mag dan beperkt zijn, als ik naar Make Cheese Inc surf weet ik dat ik heb bijgedragen tot het realiseren van de droom van deze mensen. Daar kan je zelfs geen prijs op plakken! Logisch ook dat ik maar wat gretig was om m'n kit uit te pakken. Zout, acid citric, een thermometer, starttabletten, een neteldoek en een uitgebreide handleiding... voldoende om me thuis in gang te zetten.



Mozzarella Cheesemaking Kit - de inhoud

 

Dit weekend ga ik van start. Mijn klompen worden van stal gehaald, net als de denkbeeldige kaasboerin in mezelf. Starten doe ik met vier liter melk (of room) en binnen afzienbare tijd - ze spreken van een uurtje - heb ik mezelf zo'n 500 gram kraakverse mozzarella gemaakt. Als je rekening houdt dat één kit goed is voor 30 'batches', dan komt dat neer op zo'n 15 kilo mozzarella. Ik gok dat er veel pizza op de barbecue zal komen te liggen. En kruidige gemarineerde cadeaupotjes, nog zoiets!

Mozarella Cheesemaking Kit - uitgelicht

Mozarella maken, binnen de kortste keren ben ik daar met een klein gelukje heer en meester in. Nu alleen nog ergens een fikse buffel weten te vangen, deze vervolgens terug vrijlaten omdat het een mannetje was en een heuse koe op de kop tikken. Spannende tijden.

Noord-Hollandse Gouda met Rode Zegel

We zijn amper drie ellendig koude maanden ver in 2013 dus allicht is het wat voorbarig om al te hard van stapel te lopen, maar toch. Toch verdienen de mensen van RCA alvast een pluim op hun hoed voor de manier waarop ze mijn interesse wisten te wekken. Niet dat er iets mis is met een aangekondigd pakketje speculaas of een zak chips op tijd en stond, maar soms mag het net dat ietsje mysterieuzer zijn. Bucky says "Surprise me"!

Het begon met een onverwacht pakje in de bus, een fietsbel met een koe op. Geen verdere uitleg, gewoon... een koebel. Omdat iedereen weet dat ik een fervent fietsgebruiker ben dacht ik zo. Een goede week later, opnieuw een pakketje in de bus, deze keer iets groter. Het bleek een kaasstolp te zijn met begeleidend schrijven: "we hopen dat deze kaasstolp bij u een belletje doet rinkelen". Een woordspeling in de praktijk gebracht, goed gevonden denk ik dan.

Of ze mij een kaaswiel Noord-Hollandse Gouda met Rode Zegel mochten aanbieden? Kaas, ik? Mijnheer broodje kaas, mijnheer croque monsieur zonder hesp, mijnheer portie kaas met selderijzout... Wel natuurlijk lieve vrienden, natuurlijk mogen jullie dat!

Koebel en kaasstolp

Nu was die stolp niet dermate groot dat ik me aan zo'n gigantisch kaaswiel diende te verwachten. Zo'n bescheiden bolletje dat net onder dat glas zou passen, ideaal om met enkele vrienden te degusteren in combinatie met een lekker biertje. Wat wegmijmeren bij de mooie vooruitzichten aan kaas en bier en voor ik het wist zaten mijn gedachten elders. En toen stond er een koerier voor de deur!

Of hij hier moest zijn voor die kaas. Euhm, yep! "Maar dat is hier toch geen winkel, en het is wel aardig wat kaas..." Dat was niet gelogen, wat een joekel. Daar stond ik dan in de deuropening, met een portie kaas ter grootte van een autoband en het gewicht van ongeveer drie flinke baby's in mijn pollen. Een baby, daar kun je je op voorbereiden, maar als die plots een fikse 10 kilo weegt is dat toch ook schrikken denk ik zo. Weet je direct hoe ik me even voelde. 



Noord-Hollandse Gouda met Rode Zegel



Ja, daar sta je dan, trotse vader van een flink wiel Noord-Hollandse Gouda. Met Rode Zegel! Dat kwaliteitslabel of Europees keurmerk wat de Noord-Hollandse herkomst garandeerd, dat krijgt natuurlijk niet elke kaas.

Dat dit teveel kaas is voor twee personen, dat lijkt me overduidelijk. Blij dat ons ma bereid was haar snijmachine even uit te lenen want zo'n flinke rakker, daar begin je niet met een simpele kaasschaaf aan.

Zij die wensen mogen op afspraak steeds een pakketje kaas komen halen. Een blok of gesneden, zo u wil. En voor een keertje mag dat zelfs wat meer zijn, zonder dat ik u daarvoor iets aanreken. Als dat niet mooi is. Een vlotte babbel over zwarte Holstein-koeien, de ondergrond van zilte zeeklei waarop die beesten grazen of het feit dat ze tot 20 liter melk per dag kun 'leveren'... in mijn rol als kaasmeisje draai ik zelfs daar mijn hand niet voor om.

Rode Zegel, you can ring my bell!

Meer info over het Rode Zegel, dat kan je hier terugvinden. Nog een gaatje in je agenda - nee, dat verzin ik niet zelf - dan moet je zeker eens afzakken naar de kaasmarkt in Alkmaar. Kaas boren, wegen, onderhandelen met handjeklap, proeven, folklore, ... slechts één adres en dat vanf 5 april. Surf naar Kaasmarkt en kom meer te weten over deze voor kaasliefhebbers tot verbeelding sprekende markt.

Brugge Kaas - sponsored video

Het is niet de eerste keer dat ik hier mijn liefde aan Brugge Kazen verklaar. Een ruim aanbod, aangename smaken, wat wil een mens nog meer? Het was mijn moeder die de liefde voor Oud Brugge bij mij heeft aangewakkerd. Als ze naar de markt of winkel was geweest nam ze steevast een flink stuk kaas mee, wat ik thuis vakkundig tot kleine blokjes versneed tot ieders plezier. Met of zonder selderijzout, altijd lekker.

Het doet me enorm plezier om de nieuwe reclamefilmpjes van de Brugge Kazen te zien. Niet dat deze van superieure cinematografische aard zijn - niets mis daarmee trouwens - maar wel omdat ze subtiel komaf maken met een oud zeer! Geef mensen de kans om drie verschillende kazen in huis te halen en je mag er donder op zeggen dat er uit de kelder ook een fles wijn wordt opgediept. Een doodzonde!

Tijdens de twee modules 'wijnles' die ik heb gevolgd - en waar twee collega studenten steeds kaas meebrachten - kwam tot vervelens toe steeds dezelfde vraag naar boven. "En welke wijn zou je nu bij deze kaas serveren"? Kriebels kreeg ik daarvan. Mijn repliek liet zelden lang op zich wachten, "een tripel Karmeliet", het favoriete biertje van dat jaar. De aanhouder wint, zo luidt het gezegde. Geen idee wie dat jaar aan het langste eind trok.

Nieuwe reclamefilmpjes voor Brugge Kazen dus, vier in totaal. Ik hou het hier bij drie omdat het vierde een ontbijtfilmpje betreft en tot deze post eigenlijk niets bijdraagt. De filmpjes hierboven tonen een zaligmakende constante. Kaas en gelukkige mensen, akkoord er zijn meer constanten, de aandachtige kijker begrijpt ongetwijfeld wat ik bedoel. Wat drinken die mensen? Juist ja, bier!

Mag ik bij deze oproepen om die verschrikkelijke kaas- en wijnavonden naar een ver verleden te verbannen? Kaas en bier, een gouden combinatie! En waarom er geen abdijbroodje bij presenteren. Zalig! België telt zoveel lekkere biertjes en kazen lieve mensen. Combineer ze dat het een lieve lust is!

J.E.F Gent - Lunch

Vroeger gingen we een weekendje weg en keken ter plaatse of er ergens iets lekkers te eten viel. Tegenwoordig reserveren we wat tafeltjes en bouwen we daar een weekendje rond. Even leuk maar wel een pak lekkerder. 't Was van juni geleden dat we nog in Gent waren geweest - iets met Flemish Foodies - en er was sinds een maand ofzo een nieuw restaurant dat ik zeker wou uitproberen. Wij dus recht van het station naar de Lange Steenstraat om onze voeten bij J.E.F - dat is Jason en Famke - voor de lunch onder tafel te schuiven.

Lunch bij J.E.F, dat is de keuze uit 2 voorgerechten, 2 hoofdgerechten en een dessert of kaas (+4€) voor een luttele 25 €. Een meer dan schappelijke prijs als je het ons vraagt. Nippend van een glaasje Champagne Bérèche et Fils (9,5 €) maakten we onze keuze en gaven we onze ogen de kost.

Lunchkaart

Er valt wat te zien in het strakke, warme interieur van J.E.F. De tafels bijvoorbeeld, met prachtige massieve houten planken als tafelblad, netjes voorzien van het J.E.F huislogo. Het zou een eeuwige zonde zijn zulke robuuste parels met tafellinnen te bedekken.

JEF brandmerk

Het wachthapje, 'een crème van geitenkaas, gemarineerde knolselder en waterkers', werd ons vanuit het doorgeefluik van de keuken, pal over onze zitplaats, aangereikt. Fris, smeuïg, en vol van smaak,... ik ga het nog ettelijke keren mogen gebruiken. Niets leuker trouwens dan zo'n deelbordje met duellerende vorken te lijf te gaan. Ik ben er onvoorwaardelijke fan van.

Amuse

Woordje van lof toch ook over het brood. Dikke sneden zo lekker dat een mens al snel geneigd is zich ermee vol te proppen. Boter, een beetje grof zeezout... de simpelste aller zaligheden!

Brood

'Gerookte makreel, rode biet, geitenkaas en pompelmoes',  een voorgerecht dat direct tekenend is voor de keuken van Jason Blanckaert. (h)Eerlijke producten, puur geserveerd zonder overbodige franjes. Het smakenspel van de gerookte makreel, het aardse van de biet en het frisse van de pompelmoes is er eentje om van te genieten. 

Voorgerecht

Na het voorgerecht vonden we het maar wat jammer dat we allebei hetzelfde besteld hadden. Stiekem wilden we gewoon alles proeven. Groot was dan ook de verwondering / het geluk toen er een deelbordje met het andere voorgerecht,  'hammousse, mosterdzaad, rode ui en mimolette', aan tafel verscheen. We zagen de chef ons met een brede grijns aankijken terwijl we niet anders konden dan smullen van dit extra gerechtje. Opnieuw mooi complementerende smaken met in de hoofdrol een sublieme hammousse met een fluwelen zachtheid om u tegen te zeggen. En die mosterdzaadjes, jongens toch. 

Voorgerecht 2

Als hoofdgerecht kozen we beiden voor het "buikspek, spruit salade, mayo citroen/look en geplette aardappel. Spek met patatten, met een beetje slechte wil klinkt het wat banaal maar dat was het allerminst. De dikke stukken boterzacht buikspek, zalig gegaarde groentjes en een gewoonweg lekkere patat met fijn afgesmaakte mayonaise. Nee, meer moet dat niet zijn. Tenzij...

Hoofdgerecht

Tenzij er in het midden van de tafel een flinke 'halve bloemkool met zuurdesemtoast, manchego, mosterd en sjalot' - het tweede hoofdgerecht - wordt gezet natuurlijk. Opnieuw die grijns in de keuken, opnieuw genieten. Vanop mijn plaats zag ik Jason meermaals in de weer met de opbouw van dit gerecht. De gegrilde bloemkool werd vakkundig te lijf gegaan met een spuitzak, waarmee elke porie gevuld werd met lekkers. Echt waar, een machtig gerechtje! 

Het vegetarische meisje aan het tafeltje naast ons, ik gok dat ze een jaar of tien was - genoot er evenzeer van. Ze had strootjetrek gedaan met haar vader die het onderspit moest delven, waardoor zij de mama mocht vergezellen. Topkeuken en tegelijk heel toegankelijk, iets waar Gent alleen maar blij mee kan zijn.

Hoofdgerecht

Met zijn wat aparte neus ben je liefhebber of niet, maar de 'Blancas Nobles Barranco Oscuro' uit 2008 is wat mij betreft een geweldige witte wijn. Net als die fris geserveerde rode wijn uit Pure C neigde de neus naar een lichte stalgeur. Opnieuw haalde het bij mij de pony's van de Turnhoutse kermis uit mijn jeugdjaren voor de geest. Zo indrukwekkend de pony's toen ik 5 was, zo lekker de wijn nu. 

Wijn, water en champagne, dan durft een sanitaire stop zich wel eens op te dringen. Nu ben ik een ongelofelijke fan van de nobele kunst streetart, een dergelijk pareltje van 'Resto' op de toiletmuur weet ik ook wel te appreciëren. Leuke details enzo, ideaal voor bij het betere zitwerk!

Canard du Jour

België, land van bieren, en toch wordt het gouden gerstennat te weinig in gerechten gebruikt. Om maar te zeggen dat je het in een dessert helemaal niet verwacht. Nu, de 'manjari chocolade, caramel St Bernardus 12°, yoghurt' was er eentje om duimen en vingers bij af te likken. De frisse yoghurt staat netjes zijn mannetje  naast het bitterzoete, zowel terug te vinden in de chocolade als in het bier. Zo schoon in balans.

Dessert

Niets dan lof over J.E.F, waarmee de derde Flemish Foodie niet alleen zijn spitsbroeders, maar vooral ook zichzelf alle eer aandoet. Een pluim ook voor de puike bediening. Er stond voor mij nog een bezoekje aan Knifeforger Antoine Van Loocke en een film met vriendin op het programma, wat ons nipt de tijd gaf om 's avonds terug te keren voor de 'goestjes'! Ik had er nu al zin in!

J.E.F
Lange Steenstraat 10
9000 Gent
09/336 80 58 

Hertog Jan **

De vorige keer dat we bij Hertog Jan in Sint Michiels aan tafel zaten, was om vriendin haar verjaardag te vieren. Niets dan lof daarover zodat we afgelopen vrijdag, een jaar en zo’n drie maanden later, er voor een tweede keer de voeten onder tafel mochten schuiven. Nu met mezelf in de rol van het feestvarken.

Dat er in de kast nog een bongobon ‘Sterrenrestaurants’ lag, was reden genoeg om werk te maken van die reservatie. De bon in kwestie ter waarde van 135 € was goed voor 3 gangen, exclusief wijnarrangement. Upgraden met een extra gerechtje (en extra hapjes, dessert, snoeperijen) bleek geen enkel probleem, dus waarom ook niet. Her en der vallen er op internet klaaggezangen te lezen over het reserveren via zo’n bongobon, afwijkende goedkopere menu’s en dergelijke, maar daar was hier absoluut niets van te merken. Niet dat we daar ook maar een seconde aan twijfelden.

Het was gastheer Joachim die ons opwachtte en naar onze tafel in de knusse veranda begeleidde. Voor mij wederom een plaatsje met zicht op de open keuken, zodat ik terloops een blik kon werpen op het kloppend hart van Hertog Jan. Ongeacht het feit dat onze menukeuze reeds per mail werd doorgegeven kregen we toch de kaart aangeboden, al was het maar om een indruk te krijgen van het lekkers dat werd aangeboden. Iets wat ik trouwens wel wist te appreciëren.

Als aperitief gingen we uiteraard voor een glaasje champagne van het huis (André Clouet) - we hadden nu eenmaal iets te vieren - welke het gezelschap kreeg van maar liefst 6 fijne hapjes: ‘een passievruchtmeringue met ganzenlever en zoethout’, ‘aardappelkrokantjes met een hemelse huisbereidde currydip’, ‘een scheermes met ponzu en komkommerbloem’, ‘parmezaanchips met poeder van tomaat’, de oude getrouwe en persoonlijke favoriet ‘aardappel met koffie, vanille en mimolette’, en als laatste 'een gelei van mango met een krokante canneloni van cola gevuld met ganzenlever'. Starten in stijl!

Zitplaats met perfect zicht op de keuken, allemaal goed en wel, dat wou ook zeggen dat vriendin de trotse bezitter was van een plaatsje dat net dat tikkeltje beter belicht was dan de mijne. Om maar te zeggen dat ik niet van alle gerechten foto’s heb. Zoals van het eerste bijvoorbeeld, een gedurfde maar fel gesmaakte ‘tartaar van langoustine met framboos en vanille’. De zachte smaak van langoustine, in combinatie met de frisse zuurtjes van framboos en de subtiele vanilletoetsen … het werkte wonderwel.

Let bij de volgende foto’s direct ook even op het aantal ‘handeling per bord’. De moeite als je thuis aan de slag wil gaan om dergelijke kunstwerkjes te reproduceren. ‘Coquilles, aardappel, haringkaviaar en fijne groenten uit eigen tuin’. Een toefje hier, een rondje daar, een likje jus en gerechtje klaar. Iets in mij zegt dat het net niet zo simpel is. De huisleuze 'Eenvoud is niet eenvoudig' indachtig was dit ongetwijfeld mijn favoriete gerecht van de avond.

Dat de boerderij in Zedelgem ondertussen op volle toeren draait werd per gerecht duidelijker. De dagverse oogst kreeg steeds een prominentere rol. Bij het volgende gerecht bijvoorbeeld, een creatie van ‘gemarineerde en gerookte gele en rode bietjes met een gazpacho van kersen’, een extraatje van de chef. Geloof me als ik zeg dat de foto het gerecht oneer aan doet.

De luxe van zo'n groentetuin, of liever private boerderij, kan niet anders dan de droom zijn van elke chef. Getuige daarvan de alleraardigste worteltjes bij het volgende gerecht. 'Gekonfijt Limousinlam, met wortel, specerijen en sinaasappel'. Vriendin vond het een tikkeltje jammer voor het beestje, maar het getrancheerde stukje lamsnek was zo zalig zacht dat de gevoelens van meelij al snel naar de achtergrond werden gedreven. Smaken dat het deed!

Of er iemand per toeval zin had in kaas voor het dessert? Dat moet je mij natuurlijk geen twee keer zeggen. Vriendin en ik deelden een bordje en lieten ons bij de keuze uit het gigantisch aanbod met plezier leiden door de sommelier en de kaasmeester, twee jonge snaken die een fantastische kundigheid wisten te etaleren. Lekkere kaasjes, compote van vijgen en eentje van abrikoos... waarom kiezen tussen kaas of dessert als beiden een optie zijn? Het valt trouwens echt op dat Hertog Jan uitermate jong talent in hun rangen heeft, zonder daardoor aan kwaliteit te moeten inboeten. Heel bemoedigend voor de toekomst.

Bij onze vorige passage kregen we niet één, maar twee desserts. Deze keer drie, stuk voor stuk en lust voor het oog. In het eerste dessert primeerden de smaken 'Pinda, banaan en chichorei'. Van smaak deed het een beetje denken aan een Snickers Ice Cream. De luxeversie weliswaar!

Het tweede dessert bestond uit 'gepofte rijst, boterkaramel en yoghurt'. Smeuïg, krokant, zuur... allemaal present, lekker!

Bij het presenteren van het derde dessert kon ik mijn enthousiasme amper verbergen. De 'Koffie, zoethout en passievrucht', hadden we al een keertje gegeten en meer dan goed bevonden. Een uitermate frisse afsluiter, met die ongelofelijk verfrissende ijsparels.

Bij een thee uit eigen tuin - éénmaal citroengras, éénmaal verbena - konden we nog even mijmeren over de culinaire wandeling doorheen de keuken van Hertog Jan waarvan we de afgelopen 4 à 5 uur konden genieten. Niet dat die er al op zat, want er volgden nog verschillende snoepertjes in de vorm van pralines. Toen er ook nog eens oliebollen uit de keuken tevoorschijn getoverd werden, was het tijd om van een digestiefje te genieten. Het werd een Madeira van 1977, mijn geboortejaar, die ik de sommelier bij een aanpalende tafel had horen aanprijzen. Niet dat ik ooit Madeira drink, maar een folieke op je verjaardag moet er af kunnen. Een folieke van 29 € zo bleek achteraf tot groot jolijt van vriendin.

Na zo'n relaas kunnen we niet anders dan besluiten dat we het weer enorm naar onze zin hadden in restaurant Hertog Jan. Bij wijze van cadeautje kreeg ik zelfs nog een pin aangeboden van huiskeramist Carlo Van Poucke. Een uniek stuk waardoor ik in één klap ook nog eens lid ben geworden van een exclusieve club. Waarmee ik eigenlijk al teveel heb gezegd, zo exclusief. Mag ik u Hertog Jan aanraden? Ja? Bij deze, zeker doen!

Kazen van bij ons - de gedichtencampagne

Sinds 3 oktober loopt er een nieuwe, campagne om de kazen van bij ons in de kijker te zetten. Zo deelt Vlam 8 kaasfeesten uit aan de beste ‘kaasdichters’ onder ons en dit wordt kenbaar gemaakt via allerlei kanalen zoals televisie, affiches, postkaartjes etc. Iedereen kan meedoen, tot twee keer toe. Gewoon je gedichtje neerpennen op de site Kazen Van Bij Ons en het lot doet de rest. Dat ik zelf een kaasliefhebber ben is al geweten, dat er onderhuids een ware dichter schuilt heb ik net zelf mogen ondervinden. Een dichterlijke poging om de kaas en wijnavonden definitief naar de verdoemenis te katapulteren. Ode aan een portie kaas en een pintje bier!

Eeuwig jong, jij op café
In fout gezelschap,
Ach, weet jij veel
Rode tranen, aan zijn glas
Ik wou dat jij de mijne was

Eeuwig jong, jij op café
In mijn gedachten
Huil je mee
Mijn gouden tranen
Jouw zilt verdriet

Tikkeltje mysterieus en abrubt einde, er is dus nog werk aan mijn dichtkunst. Feit dat het stukje tekst niet meer dan 200 karakters mocht tellen deed er ook niet direct goed aan. Geen idee of er ook iemand op een alternatief einde als 'eeuwig jong, jij op café - eeuwig jong wij alle twee' zit te wachten. Het staat je vrij om beter te doen!

Brugge Kaas - déjà vu

Hoe leuk is het, thuis te komen en een verrassing op de drempel terug te vinden? Geweldig leuk begot! Ok, ik werd per mail reeds verwittigd, en eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat het pakket eigenlijk gewoon op het werk werd afgeleverd. Maar dat is lang zo'n goede opener niet, dus mag ikzelf wel beslissen een klein loopje met de waarheid te nemen. Ik ben hier toch de baas!

Even terug naar midden januari, toen de vriendelijke mensen van Belgomilk me een flink uit de kluiten gewassen kaaspakket bezorgden. Bij wijze van wederdienst werd ons gevraagd een receptje te maken, iets simpel wat de mensen thuis ook makkelijk zouden kunnen maken. Bij mij werd dat naast een verrukkelijke pizza, dus ook een ander kleinigheidje, m'n flinterdunne kaaschips. Dat laatste receptje, zo simpel dat het de naam recept amper waardig is, heeft me een nieuw kaaspakket opgeleverd. Deze keer niet in een mand, maar in een mooie geëmailleerde ovenschotel van S&P. Er zat trouwens ook nog een schort van Brugge Kaas bij, iets wat ik als verwoed schortenverzamelaar uiteraard helemaal geweldig vind. Namens de vriendjes die mee mogen smullen hartelijke bedankt!

Flinterdunne kaaschips met Brugge Kaas

Of ik met de gekregen Brugge Kazen ook nog een kleinigheidje in elkaar wou flansen was de vraag? Iets simpel, makkelijk om thuis te maken, en vooral lekker! Nu wil het toeval dat ik een groot liefhebber ben van een portie kaas, als het even kan met een lekker biertje erbij. Dat er geen uitgebreid recept van mij volgt laat zich dan ook raden. Gewoon, een kleinigheidje. Om bij een lekker pintje van te genieten. Flinterdunne kaaschips leek me wel iets, en dat is het uiteindelijk ook geworden.

Dat er voor de chips slechts één ingrediënt nodig is, met name versgeraspte kaas, maakt dat dit receptje zich wel heel goed laat catalogeren onder 'makkelijk thuis te maken'. Gezien een beetje promo rond de 'Brugge, gerijpt in Rodenbach' aan de basis lag van het gekregen kaaspakket leek het me niet meer dan logisch om deze te nemen voor de kaaschips. Niet direct een gouden keuze zo bleek, want de kaas is te zacht om te raspen. Met een beetje goede wil is het me uiteindelijk toch gelukt, maar een betere keuze zou bijvoorbeeld de 'Oud Brugge', of de 'Brugge Prestige' zijn. Die laten zich namelijk raspen alsof het niets is. Met behulp van een eetlepel, op een met bakpapier bedekte ovenplaat de geraspte kaas verdelen in kleine rondjes. Deze 8 à 10 minuten garen in het midden van een op 200 ° C voorverwarmde oven, en klaar is kaas! Het resultaat, flinterdunne kaaschips, ideaal als borrelhapje ter vervanging van een portie nootjes.

Mocht je die kaaschips - hoe lekker ze ook zijn - een tikkeltje pover vinden als hapje, dan kan je ze natuurlijk ook na altijd wat opwaarderen. Een mooi plakje donker brood en een schijfje rode biet kunnen wonderen doen. Afwerken met een blaadje winterpostelein uit de tuin, of een ander blaadje groen naar keuze.

Brugge Kazen

Met een beetje slechte wil zou ik durven denken dat de postbode een oogje op me heeft. Nu weet ik dat de man ook louter zijn job doet, maar deze week lijkt het wel of hij me dagelijks iets aan te bieden heeft. Eerlijk? Mij hoor je niet klagen want tot nog toe brengt hij alleen maar lekkers. Topkerel!

Om mij te overtuigen dat uit het pittoreske Brugge naast de heerlijke chocolade ook de kaas meer dan de moeite is, kreeg ik zaterdagochtend een mooi gevulde cadeaumand aangeboden. Nogmaals, mij hoor je niet klagen met zo'n mooi aanbod, zeker als één van mijn persoonlijke favorieten de 'Oud Brugge' verleidelijk door het plastic komt piepen.

In een ver vervlogen verleden toen Sid Frisjes Senior nog een taverne/restaurant had, at ik er nagenoeg enkel broodjes kaas. Ouder en wijzer, heb ik kaas uiteraard niet afgezworen. Deze volle mand, allemaal Brugse Kazen, zal me dan ook veel plezier verschaffen. Ik heb me voorgenomen om de zoveel dagen me te trakteren op een heerlijk stukje kaas. Ideaal 's middags tussen een lekker stukje brood, of gewoon 's avonds in blokjes voor de televisie. Het eerst aangebroken pakje was de 'Brugge Broodje Apero', met zijn aanlokkelijke stukjes mosterd-en fenegriekzaadjes. Licht nootachtig, smaakvol, en vooral jammer dat vriendin stiekem de helft op had. Morgen is het de beurt aan de Brugge Blomme, en dan zien we weer wel.

Ook zin in Brugge Kaas? Laat dan zeker niet na om voor 31 januari je lekkerste recept met één van deze zaligheden door te sturen naar het wedstrijdadres van Belgomilk, en win één van de vijf kaastafels voor maar liefst 10 personen. Gouden tip, gewoon meedoen!