Hendrickx Feesten Pop-up restaurant

Hendrickx Feesten is in Turnhout en wijde omgeving geen onbekende als het komt op piekfijn uitgewerkte feesten. Culinair steeds in orde, nooit alledaags. Dat het jonge team wel te vinden is voor een uitdaging mocht blijken toen ze in mei op uitnodiging van B-I-N hun intrek namen in de sinds 16 jaar leegstaande gebouwen van badkamerspecialist Zelliën voor hun eerste pop-up restaurant. Een schot in de roos!

Voor herhaling vatbaar moeten ze bij Hendrickx gedacht hebben, waarna ze besloten een vervolg te breien aan hun tijdelijke carrière als restaurantuitbaters. Vorig weekend trapte ze het tweede luik van hun pop-up avontuur af en Coolinary was daar uiteraard bij. Te zeggen dat er in Turnhout niets te beleven is!

Tijdens de vorige editie lag de focus op mooi afgewerkte bordjes met culinair lekkers, deze keer mocht het iets ruwer, bonkiger. De toonzaal van Zellien in de Paterstraat werd ingeruild voor de laaddokken in de Korte Begijnenstraat, de Parijse kunstenares Mathilde Roman tekende voor de uit stellingen opgetrokken restaurantruimte. Cool is een understatement.

Kregen we geserveerd bij onze 'La Cala n° 19', de sangria van Albert Adrìa, een keur aan fijne hapjes. Een krokant streepje 'filo met guacamole en piment', een botermals stukje 'licht gegaarde zeepaling', een kraakverse 'pizza met ganzenlever' en twee mooi gegaarde stukjes 'rode biet met rode bietenmayonaisse', geserveerd in een rode biet. De toon was alvast gezet!
 

Bij het toekomen viel ons oog onmiddellijk op de Oklahoma, een Primo grill en een houtoven. Bonkig, dat is ook teruggrijpen naar de roots. De piepjonge keukenbrigade - twee dames, één man, gemiddelde leeftijd 23 jaar - was druk in de weer met vuur en rook. Niet direct de makkelijkst te temmen elementen maar ze brachten het er met verve vanaf.

 

Als voorgerecht kregen we een op de Oklahoma gegaarde makreel, geserveerd op een met rozemarijn beladen houten plank. Hierbij een bordje fijne gemarineerde groentjes. Mooi gepresenteerd, fijn afgewerkt, ons hoorde je alvast niet klagen.

Voor het hoofdgerecht was er de keuze, tarbot of Holstein, geserveerd met gesmoorde groentjes. Het leek ons een logische keuze beiden te proeven, vriendin de vis, ik het vlees. De flinke tartbot - perfect gegaard trouwens - werd aan tafel vakkundig gefileerd tot groot jolijt van de wederhelft. Even dacht ze deze taak op zich te moeten nemen.

De tijd dat ik enkel genoegen nam met een doorbakken stuk vlees ligt gelukkig genoeg in een ver verleden. Aan zo'n mooi stuk krokant gekorste Holstein zou ik me twintig jaar geleden nooit gewaagd hebben. Wijsheid komt met de jaren! Eervolle vermelding ook voor de luchtigste béarnaise die ik in jaren gegeten heb. Om op te lepelen, zo lekker.

De porties in de Kempen, die zijn om het zacht uit te drukken redelijk 'royaal'? Als je dan een indrukwekkende houten plateau met allerlei zoetigheden krijgt voorgeschoteld, dan durft een mens zich wel eens afvragen hoe die weg te werken. Geen paniek, wij zijn ondertussen ervaringsdeskundigen in die materie.

 

Het ijs op een stokje - Magnum, eat your heart out - moest er eerst aan geloven, gevolgd door de in sangria gedrenkte watermeloen. De marshmallows op een stokje waren een verwijzing naar de betere kampvuurmomenten en als de foor in de stad is, dan kunnen ook smoutebollen niet ontbreken. Normaal gezien eet ik geen ananas maar de frisse geur die me tegemoet kwam nadat ik de antieke weckpot opende was dermate uitnodigend dat ik toch overstag ging. Geen seconde spijt van gehad. Last but not least, een mooi amandeltaartje met bosbessen. De koekjes bij de koffie, die hebben we gelaten voor wat ze waren!

Dit weekend (14, 15 en 16 augustus) kunt u nog terecht in de pop-up van Hendrickx Feesten. Vrijdag is er een shift om 18.00 h en eentje om 21:00 h. Zaterdag staat er een moederdagsbrunch op het programma van 11 tot 15 h en 's avonds kunt u er vanaf 19.00 h terecht. Zondag zijn er opnieuw twee shiften, om 18.00 h en 21.00 h. Er zijn elke dag nog enkele plaatsen vrij, wil u niet voor verrassingen staan, dan adviseren wij u alvast om te reserveren.

Een haar in de boter...

Een ronduit negatief verslag na een restaurantbezoek, ik denk dat ik zoiets nog nooit geschreven heb. In een al bij al lovend verslag over restaurant Luzine, toen nog met Jeroen Meus aan het roer, ben ik een keertje hard geweest voor de bediening. Voor de rest ben ik gewoon een vriendelijke rakker die zijn eetgelegenheden goed weet te kiezen en zelden tot klagen toe komt. En als het dan een keertje niet naar m’n zin is, dan schrijf ik er liever niet over. Coolinary blijft een hobby en wie ben ik om mensen onderuit te halen.

 

Een beetje een jammere zaak die ‘positieve feedback’ altijd, want als er iemand zijn gelijke niet kent op het gebied van doelgericht taalgebruik met een 16+ indicatie, dan is het ondergetekende wel. Vuilbekkend iets neerpennen, dat doe je doorgaans weldoordacht, de anonieme lezersreacties op pakweg HLN en een handvol tweets en statusupdates op Facebook niet te na gesproken. Een grondige reden, het lijkt me een minimum, en ik heb er verdorie eentje gevonden.

 

De Turnhoutse Horeca-ondernemers gelegen op de Grote Markt maken al langer dan vandaag misbaar dat er een parkeerprobleem is. Dat er binnen een straal van amper 500 meter minstens drie parkings zijn durft men al eens vergeten. Het eigen businessplan in vraag stellen, ho maar. Zaterdag in de vooravond even snel een pizza eten, wie had kunnen denken dat dit zoveel ergernis en ongeloof kon opwekken

 

De naam van de zaak, laat ik die uit respect even niet noemen. In een ver verleden – toen nog op een andere locatie – kwam ik hier immers best graag. Een deftige keuken, een correcte bediening en dat in een aangenaam kader. Ergens bij de verhuis moeten die kernwaarden in een vergeethoekje zijn geraakt.

 

Van ontvangst was alvast geen sprake. Na een minuutje dralen in de gang – een eeuwigheid zo leek het – op eigen initiatief de eetzaal ingegaan en plaats genomen aan een jammerlijk onafgeruimd tafeltje. Dat het kind in de bediening er alleen voor stond lag allicht aan de basis en kunnen we door de vingers zien. Als je niet weet van welk hout pijlen te maken, dan roei je met de riemen die je hebt. Of zoiets!

 

Veel woorden dienen er aan het interieur niet gespendeerd te worden, goed kan niemand hier zich voelen. Zielloos, ongeïnspireerd, geen oog voor detail… Een interieurvormgever kan hier, dat mag ik althans hopen, niet verantwoordelijk voor zijn. Een bloemetje op de tafel, het zou wonderen kunnen doen zelfs al waren ze van plastiek.

 

Op de pizza’s viel weinig aan te merken. Good nog great, maar het kalf was toen al verdronken. De schromelijke onderbezetting van het personeel – ik gok op twee personen - deed ons besluiten dat een portie stokbrood met kruidenboter vooraf een slimme zet was. Warme afbakbroodjes – zucht - en een gigantische haar in de kruidenboter. Ei zo na overwogen een handtekening van Rapunzel te vragen.

 

Dat één van de dames van ons gezelschap bij een toiletbezoek door de eigenaar / kok werd aanzien als het meisje van de bediening – “nu volgen toch die 8 voorgerechten, niet?” – sloeg helemaal alles. Ik zou overwegen kamers te verhuren. Fawlty Towers in Turnhout, komt dat zien!

 

Terug naar de kern van de zaak dan maar, dat imaginaire parkeerprobleem als basis van alle kwaad. Als deze zaak in de al dan niet nabije toekomst de boeken dient neer te leggen, dan zal dat niet zijn omdat de klanten niet voor de deur kunnen parkeren gok ik. Dat kon vroeger trouwens ook niet.

Bar - Bistro Puur, Turnhout

Op de Heizijde 99 in Turnhout opende vorige week Puur, een nieuwe zaak die het midden houdt tussen een bar en een bistro. Eentje om naar uit te kijken, aldus mijn vooruitblik op 2015.  Een zonnige zaterdagnamiddag, het uitgelezen moment om de koe bij de horens te vatten, het kanaal over te fietsen en de weidse achterlanden van Turnhout in te trekken. Maar niet zonder eerst de eendjes in het kanaal brood te voederen, zo ben ik ook wel weer.

Wie zich de oude, vervallen hoeve kan herinneren welke middels een architecturaal hoogstandje is omgetoverd tot de uitnodigende bar - bistro die Puur is, die zal ongetwijfeld versteld staan van de indrukwekkende metamorfose die het pand heeft ondergaan. Kamerhoge ramen, een stijlvol interieur een hippe bar met zicht op de open keuken... troeven zat denken we dan.

Puur, Turnhout - bar met zicht op open keuken

 

Dat zaakvoerders Dominique en Lauren een boontje hebben voor Spanje schemert uitdrukkelijk door op de uitgebreide menukaart. Wij tellen maar liefst 28 gerechtjes - 32 als we de dessertjes en de kaas meetellen - welke op het Rubia Gallega rund na (15 €), allen democratisch tussen de 4 € en 10 € geprijsd zijn.

 

Met plezier laten wij ons verleiden door de twee cocktails van het huis, waaronder een verrassende interpretatie van een rum cola met cacaopoeder, kaneel en steranijs. Een puike cocktail waarbij we kleine olijfjes geserveerd krijgen. Niet dat die olijfjes onze honger, laat staan onze interesse weten te stillen.

 

Het is weekend en de zon schijnt, dan durven wij al eens in vakantiemodus te verkeren. Logisch ook dat we ons met volle overgave tegoed doen aan de mini-gerechtjes die dat vakantiegevoel weten te versterken. Zo startten we met een mooie portie fris smakende 'boquerons met tomatenconfituur (5 €)', 'patatas bravas in de schil (5 €) ' en 'spring rolls met thai salsa' (6 €). Vakantie in het bord, laat die parasol maar aanrukken. 

Ondertussen werd ons gezelschap uitgebreid - genieten doe je zelden alleen - en lieten we ons een beetje gaan. Passeerden tevens de revue: 'kroketjes van Duroc varken (6 €)', 'vollegrondsgroenten met romesco 6 €)',  'pijlinktvis met paella en venkel (6 €)', 'venusschelpen met koriander en citroengras (7 €)', 'hoeve-ei met crème van aardappel (5 €), 'Duroc buikspek met Westmalle Trapist (6 €)' en 'entrecote met pesto en trostomaat (10 €)'.  Laten gaan voor gevorderden heet dat.

 

Deze kleine bereidingen laten zich netjes delen en als er eentje je echt bevalt, dan plaats je dat bordje gewoon strategisch onder je eigen neus en verdedig je dat alsof je leven er van af hangt. Pure smaken, wat had je gedacht. De kroketjes waren mogelijk gebaat met een stevigere kruiding en maar dat is allicht muggenziften van mijn kant. Op vakantie maken we ons daar niet druk over dus hier ook niet.

 

Wij hopen alvast dat de bevolking van Turnhout deze parel in de groene rand snel weet te ontdekken. En als we iets te vieren hebben - ook daar is de zaak op voorzien - dan weten we zeker aan Puur te denken. Tot snel!

Puur
Heizijde 99
2300 Turnhout
T - 0474 / 44 07 19
info@heizijde99.be

Kabas Pop-Up, de laatste dag...

Twee maanden, zolang heft Ann samen met zes nieuwbakken creatieve vriendinnen de Kabas Pop-Up shop in de Turnhoutse Sint-Antoniusstraat open gehouden. Een avontuur, even onvoorspelbaar als aangenaam. Mijn inbreng binnen het concept ‘winkeltje spelen’ was eerder beperkt. Een helpende hand in de periode voor de opening, culinaire hapjes voor pers en genodigden bij de voorstelling van de winkel en een selectie van mijn favoriete snoepwaren aan de kassa (Tony’s Chocolonely, Propercorn en Urban Fruit).

 

Aan het avontuur van deze pop-up komt nu zaterdag 10 januari een einde. Alvorens het kaarsje dooft wil de Kabas Pop-Up shop nog een laatste keer schitteren.

 

Snoepgoed aan de kant, op het einde van de rit is het aan de grote mensen! Van 16.00 h tot 18.00 eigen ik mezelf een plaatsje aan de verkoopbalie toe om barman te spelen. Gin Tonics, Rum of Bourbon & Ginger Ale en een gepaste garnituur... Fris, fonkelend en feestelijk, exact wat zo'n laatste dag nodig heft. Kom zeker langs om samen met de dames het glas te heffen op een geslaagd avontuur.

 

Sid Frisjes, the Candyman

Verder staat Vloeibar de ganse dag voor de etalage geparkeerd om klanten en passanten van hartverwarmende soep te voorzien. Enjoy!

Wedstrijd: Hongaars koken met paprika

Op zaterdag 18 oktober zijn er verschillende herdenkingen in Turnhout waaronder het 225-jarig jubileum van de ‘Slag van Turnhout’ en de veertigste verjaardag van de jumelage met Hammelburg. Ook een delegatie uit de Hongaarse zusterstad Gödöllö komt meevieren.

 

Ter gelegenheid van dat bezoek organiseert de adviesraad Turnhout- Gödöllo een kookwedstrijd met als centraal ingrediënt … de Hongaarse paprika. De deelnemers kunnen vooraf kiezen uit zes Hongaarse recepten. De nodige paprika’s en het paprikapoeder krijgen ze aan huis geleverd, maar voor de andere ingrediënten dienen de kooklustigen zelf te zorgen. De bereiding van de gerechten gebeurt thuis, opwarmen kan op de Turnhoutse Grote Markt tussen 15.30 uur en 18 uur. Voorbijgangers mogen misschien wel meeproeven!

 

Wees creatief met paprika en win!

 

 

De delegatie uit Gödöllő, waaronder burgemeester György Gémesi, maakt deel uit van de jury. De winnaar wordt beloond met een citytripje voor twee personen naar Gödöllő. Daarin zijn de vliegreis en twee overnachtingen in Hotel Erzsébet inbegrepen. Inschrijven kan tot 1 oktober 2014 bij voorzitter Simonne Evrard (0472 83 09 73). Je vindt hier het wedstrijdreglement, de recepten en het inschrijvingsformullier.

 

Zin in een citytrip naar Hongarije? Misschien moet je dan deze kookwedstrijd maar eens overwegen. De recepten krijg je al dus echt moeilijk mag dat niet zijn.

Restaurant St Joseph - Turnhout

Nu mag ik op gezette tijden al eens mijn benen onder tafel schuiven in restaurants overal ten lande, de etablissementen in het Turnhoutse durf ik al eens schromelijk over het hoofd te zien. Restaurant St Joseph op de Turnhoutse Grote Markt bijvoorbeeld. Ware het niet dankzij de invitatie van een lokale foodtrucker, dan was ik er misschien wel nooit geweest. En eerlijk, dat zou een beetje jammer zijn!

 

Het interieur van het gerenoveerde pand ademt de sfeer van de betere Parijse bistro en moet in niets onderdoen voor de statige poort en dito gevel. Een gevel dus die ik tot op het moment van mijn bezoek steeds links liet liggen.

 

Terwijl er gemoedelijk gedronken werd van onze aperitief bekeken we de kaart met daarop een duidelijk voorkeur voor de Vlaamse keuken. Wat het voorgerecht betrof was enige twijfel alvast niet aan de orde. Doel van het bezoek was immers de huisbereide garnaalkroketten te proeven. Twee mooie kroketten, gefrituurde krulpeterselie en een stuk citroen... meer moet dat soms niet zijn!

Restaurant St Joseph, Turnhout - Huisbereide garnaalkroketten

 

Nu weet ik dat ze bij St Joseph gekend zijn voor hun flinke stukken gerijpt vlees, als er varkenswangetjes op de kaart staan laat ik me daar graag toe verleiden. Toen we vijf jaar geleden met het barbecueteam 'stoverij van  varkenswangen met Turnhoutse Tripel' verkochten op een wedstrijd moest je de mensen echt overtuigen van het gegeven wangetjes. Gelukkig is het nu beter gesteld met 's mens tolerantie ten opzichte van minder gekende stukken 'beest'.

 

Soit, ik had me aan een stoverij van varkenswangen verwacht, maar niets was minder waar. Mooie stukken rijkelijk 'gelakte varkenswangen, fijne stukken geglaceerde wortelen en enkele quenelles puree' en dit alles netjes gepresenteer. Nee, dit had ik niet zien aankomen. Een absolute winner!

Restaurant St Joseph
Grote Markt 13
2300 Turnhout
T - 0486 22 10 27
info@restaurant-stjoseph.be

Dobbelewitjes ofte Nobele Witjes

Nu vervaarlijk ogende attracties en kansspelen waar 'brol uit China' te winnen valt de Turnhoutse markt weer hebben ingepalmd, is het nog eens tijd om nostalgisch terug te kijken naar diezelfde foor. Iets wat ik zo'n 5 jaar geleden ook kort deed toen ik over 'dobbelewitjes' schreef.

 

Moeder Frisjes was gisteren jarig, wat met zich meebracht dat er koele pintjes genuttigd konden worden op haar kosten. Op de markt van Turnhout natuurlijk, kwestie van het kleine grut een gigantische speeltuin aan te bieden zonder achteraf met een opkuis te zitten van heb ik me hier. Goed bekeken!

 

Nu ben ik zelf niet te beroerd om een wandeling over de kermis te wagen, op de 'kakkewalk' en de 'botsottokes' na krijgen ze me in die attracties niet in. Allemaal haastig opgebouwd door volk in wiens handen ik mijn leven liever niet leg.

 

En kijk wat we zijn tegen gekomen? Dobbelwitjes! In een onbewaakt moment heb ik één van de kindjes een half vel 'dobbele witjes' afhandig gemaakt. Wat meer is, ik mocht er zelfs enkele proeven! Nee, dobbelewitjes smaken toch niet zoals ik het mij al die jaren had voorgesteld. Dat  subtiel vleugje saffraan, dat kon ik me zelfs helemaal niet herinneren. Misschien binnen 10 jaar nog eens proberen.

 

Heimwee naar vroeger - Dobbelewitjes, Turnhout kermis

De Weerelt, vegetarisch alternatief

Omdat ze niet direct een keuze kon maken uit het aanbod vis en vlees besloot vriendin bij een recent bezoek aan De Weerelt in Turnhout vol te gaan voor vegetarische alternatieven. Makreel noch slibtongetjes dus - mijn keuze du jour - maar groentjes en meer van dat lekkers. Of ze ook effectief vegetarisch was wou men weten, dan zou men daar rekening mee houden bij het wachthapje. Alerte bediening, dat is altijd fijn, al was een aanpassing voor ons niet direct aan de orde.

Ik had een beetje schrik voor haar voorgerechtje, 'humus met gegrilde aubergines, gemarineerde artisjok en butternut pompoen' en wel omdat humus al eens 'zwaar op de maag' wil liggen. Niets van dat alles, deze was zo luchtig als een passerend zomers wolkje bij heldere hemel. Mooi gepresenteerd en lekker in combinatie met de aubergine en artisjok. Dat het stil was aan de overkant van de tafel.

De Weerelt - Humus met gegrilde aubergines, artisjok, butternut

Ook met het vegetarische hoofdgerecht, de 'gestoofde paksoi met risotto, oesterzwammen en bouillon van verse tuinkruiden' haalde Ann opnieuw een winnertje in huis. Dat het makkelijk is je als restaurant te beperken tot een pasta met groenten en een slaatje als vegetarisch alternatief. Pak je het echter met net dat tikkeltje meer beroepseer aan zoals hier in De Weerelt, dan gaan zelfs niet vegetariers overstag. Extra punten!

De Weerelt - Gestoofde paksoi met risotto, oesterzwammen ...

De Weerelt
Warandestraat 17-19
info@deweerelt.be
T - 014/72 48 65

Turnhout Culinair

Afgelopen weekend vond in Turnhout de eerste editie van 'Turnhout Culinair' plaats, een eetfestijn zoals er inmiddels in meerdere steden eentje op de agenda staat. Ze hebben nog aan onze mouw getrokken om er iets met een barbecue te komen doen maar uiteindelijk hebben we toch maar besloten daar niet op in te gaan.

 

Zaterdag - ik was het ei zo na vergeten dat het afgelopen weekend was -  op de markt beland, eens vluchtig rondgekeken en vastgesteld dat een aanzienlijk deel van de standhouders van buiten de stad was. Oud-Turnhout tot daar toe, maar Hoboken, Malle, Hoogstraten, Antwerpen, Borgerhout... ik vond dat een beetje vreemd. Vervolgens post gevat op het mijn inziens mooiste terrasje, dat van Hendrickx Feesten. Terwijl we rustig onze keuze maakte kregen we een frisse karaf water met limoen en munt voorgeschoteld. En ik die dacht dat deze enkel en alleen in onze ijskast stond tijdens deze stralende zomer.

Turnhout Culinair

Ann had haar oog laten vallen op een gerechtje met 'geitenkaas uit Lichtaart' dat het gezelschap kreeg van verschillende structuren van radijs. Fris, crèmig en met de nodige dosis pit. Perfect op zo'n zomerse namiddag.

Turnhout Culinair - Hendrickx Feesten - Geitenkaas uit Lichtaart

Zelf koos ik voor 'de koud gerookte zalm met canneloni van zomer wortelen, enoki, komkommer en een kruidige jus van karnemelk'. Boterzachte zalm, heerlijk van smaak en dat in combinatie met die krokante groentjes. Goed bevonden en onmiddellijk door de wederhelft opnieuw besteld wegens gigantisch lekker.

Turnhout Culinair - Hendricks Feesten - Koud gerookte zalm

Een karafje ijsgekoeld water met munt en limoen, hoe verfrissend dat ook mag zijn, het mag ook iets meer zijn. Vriendin wist de rosé van het huis wel te smaken bij haar zalm, ik liet me verleiden door een Hendrick's Gin & Fentimans. Dat staat allebei wel in de Home Bar, maar dat was alweer een eindje fietsen.

 

Die zalm was reeds goed bevonden, 'de gepekelde ree met handgerolde couscous en zomergroenten' liet zich ook goed smaken. Ik denk dat we de juiste stand er hadden uitgekozen.

Turnhout Culinair - Hendrickx Feesten - Ree

WK BBQ 2013 - Applaus voor de barbecuesaus!

Vorig weekend met mijn barbecueteam Qlinaria en zo'n 40 andere teams uit maar liefst 26 verschillende landen het mooie weer mogen maken op het Wereldkampioenschap Barbecue in Marokko. Laten we het erop houden dat het een redelijk hectisch avontuur was waar geduld een nobele zaak was.

Even leek het er niet op maar de barbecuewedstrijd op zondag ging uiteindelijk gewoon van start en dit onder grote belangstelling van de plaatselijke bevolking. Daar stonden we dan, met zeven aan onze Weber keteltjes te bakken in de zon. Dat laatste trouwens letterlijk en figuurlijk, ik heb de 'zonnebrandwonden' om het te bewijzen.

Hadden we grote verwachtingen bij deze wedstrijd? Niet direct, wat meteen ook de reden was waarom we redelijk rustig alle onvoorziene omstandigheden het hoofd konden bieden. Was het plezant? Zeer zeker! Alleen al voor de samenhang tussen de teams, daar doe je het voor. En per toeval op het podium gestaan? Heel zeker!

Qlinaria - Wereldkampioen Barbecuesaus



In zes verschillende categoriën - lamsribben, kip, lamsschouder, runds en barbecuesaus - viel er te scoren. Ondanks de beperkt infrastructuur en een man minder draaide het team als een goed geoliede machine. Toen ik even 20 minuutjes de tijd had ben ik dan aan mijn barbecuesaus begonnen, de 'zoete tand' van het gastland indachtig. Maar wat fier dat net die saus uitverkozen werd tot winnende saus van het wereldkampioenschap!

Een jaar lang - of zijn het er twee - mag ik mezelf, en bij uitbreiding het ganse team op de borst kloppen in de wetenschap dat wij met onze barbecuesaus Wereldkampioen zijn geworden. Respect!

Stem Sergiology

Rond de pot draaien heeft geen zin, ik ben wel fan van de boeken van uitgeverij Minestrone. Niet in het minst omdat de plaatjes die Tony Le Duc schiet altijd fenomenaal zijn, de vormgeving en de inventiviteit waarmee die boeken worden uitgebracht, ongezien!

Een boek beoordelen louter op de cover, netjes is dat niet. Denk bijvoorbeeld aan al het werk dat schrijvers, layouters en fotografen erin steken. Trekken ze zich bij de Plantin-Moretusprijs voor een keertje niets van aan, zij gaan op zoek naar 'de best vorm gegeven boeken'. Zelf je stem uitbrengen, dat kan via deze link en wie weet win je zelf een pracht van een Weber Barbecue. Geen inspiratie om te stemmen, kies dan voor de cover die het hardst op onderstaande foto lijkt. Altijd een winnertje!

Sergiology, niet alleen de cover is de moeite!

Turnhout, daar komen 'eigenlofstinktgewijs' niet alleen fijne foodbloggers uit voort, daar zitten ook geweldige bands. Misschien eens The Baboons aanraden, een bijzonder fijne band die ik maar wat graag hun cover van Bo Diddley hoor brengen. You can't judge a book by it's cover? Ik dacht het wel!

You can't judge an apple by lookin' at the tree

You can't judge honey by lookin' at the bee

You can't judge a daughter by lookin' at the mother

You can't judge a book by lookin' at the cover

Oh, can't you see -- whoa, you've misjudged me

I look like a farmer but I'm a lover

You can't judge a book by lookin' at the cover

( Aww, come on in here closer baby, hear what else I got to say --

You got your radio turned down too low -- turn it up! )

You can't judge sugar by lookin' at the cane

You can't judge a woman by lookin' at her man

You can't judge a sister by lookin' at her brother

You can't judge a book by lookin' at the cover

Oh, can't you see -- whoa, you've misjudged me

I look like a farmer but I'm a lover

You can't judge a book by lookin' at the cover

Aw, how am I doin', baby?

You can't judge a fish by lookin' in the pond

You can't judge right from lookin' at the wrong

You can't judge one by lookin' at the other

Oh, can't you see -- whoa, you've misjudged me

I look like a farmer but I'm a lover

You can't judge a book by lookin' at the cover

House of inventions - Blikgoed

Het 'House of Inventions', het was maar één van onze stops afgelopen weekend tijdens het 'Festival van de creativiteit' in Turnhout. Plezant, want in elke kamer stond bij elk object een plaatje waarop te lezen viel wanneer het desbetreffende artikel werd uitgevonden. En wat doet een rechtaarde foodie dan? Die trekt met rasse schreden naar de keuken!

Pakweg een blik tomaten, behoorlijk alledaags, maar anno 1810 was dat minder het geval. Toen kwam Peter Durand op het geweldige idee om eten te bewaren in blikken, iets waar we nu nog altijd de vruchten (of groenten) van plukken.

Peter Durand, uitvinder van het blik, 1810

Het grote voordeel van in blik bewaarde producten is zonder enige twijfel de lange houdbaarheid en dat kwam in de jaren stilletjes maar al te goed uit. Zo zou het tot 1858 duren vooraleer Ezra Warner met een degelijke blikopener op de proppen kwam. Juist ja, zo'n 48 jaar na de uitvinding van het blik.

't Is niet zo dat er in die 48 jaar geen blikken geopend werden, uiteraard wel, alleen verliep dat niet altijd even vlekkeloos. Wat zeg ik? Meer dan eens kwamen er zelfs ongelukken van, zeker als je weet dat in het leger de bajonet een van de meest gebruikte voorwerpen was om een blikje 'corned beef' te openen.



Ezra Warner, uitvinder van de blikopener, 1858



48 jaar ongein met blikken, probeer je dat maar eens voor te stellen. Het stemt wel tot nadenken natuurlijk. Misschien zijn er wel dingen die wij nu doen die net dat tikkeltje sneller, handiger kunnen. Rendez-vous binnen 48 jaar?

Koken met Wim Ballieu

Of ik zin had om in Antwerpen in een door Sergio Herman himself ontworpen keuken naar een kookdemo van Wim Ballieu te gaan? Dat er ondertussen een beetje promo - en dat viel trouwens  nog heel goed mee - zou worden gemaakt voor fijne merken zoals Le Creuset, Oil & Vinegar, Cuisinart en Chateau Castigno namen we er maar bij.

Sid @ Obumex Antwerpen

Je moet het me nageven, een kookdemo van Wim Ballieu volgen en het Goe Gebakken Godenkind niet op de gevoelige plaat vastleggen. Dat is er maar weinige gegeven. Drie glazen wijn en ik ben mijn focus helemaal kwijt, maar als je heel goed kijkt lieve jongens en meisjes, dan zie je tussen de verschillende spatels door de rug van Wim Ballieu.  En hij heeft uitstekend gekookt! Een beetje chaotisch maar toch, uitstekend!

Le Creuset spatels

Een eerste bordje verscheen al snel ten tonele. Een stukje zalm, komkommer, witlof... lekker. En ondertussen kwamen er allerlei mensen zich ook voorstellen, waaronder ook de kok van dienst. "Hallo, ik ben Wim", maar dat hadden we natuurlijk al lang begrepen. Vriendelijke rakker!



Zalm, komkommer, witlof



In Turnhout op de markt zit er iemand en die verkoopt allerlei afgeleide producten van lavendel. Dat ruikt ongelofelijk lekker, maar in eten zouden ze het moeten verbieden, een stelling die ik gestaafd zag bij het presenteren van het volgende bordje. Een erwtenmuntsoepje met een coquille en jawel, lavendel. Lekker op zich, daar niet van, maar die lavendel, voor mij moet dat niet. Voor de rest, niets mis mee.



Erwtenmuntsoep, coquille, lavendel



Ik zou me nu niet direct een pechvogel durven noemen maar als mij iets geprestenteerd wordt waar het hoofdingrediënt ontbreekt - was het tonijn, ik zal het nooit weten - dan kan ik alleen maar zeggen dat de tomaatjes fel gesmaakt hebben. Niets meer, niets minder.




Tomaat



Geen idee welke kabouters er tijdens Goe Gebakken allemaal aan het werk zijn maar na een goed uurtje koken was die Obumex keuken van Sergio herschapen tot een slagveld. Potten, pannen, snijplanken en messen - allen van een goed merk - ze lagen erbij alsof er net een bom ontploft was. Ach, zolang ik er zelf niet moet koken.



Obumex slagveld



Zoals op restaurant kondigden ook hier de desserts het nakende einde van de kookdemo aan. Aardbei, sponge en framboos dacht ik, en dat smaakte. Ik meen me zelfs te herinneren dat ik twee van die bordjes heb binnengesloeberd. Oprechte excuses aan de persoon die er geen had en als het een troost kan zijn, het heeft dubbel zo goed gesmaakt.



Sponge, aardbei, framboos



Die wijn begon zijn tol te eisen. Ik herinner me nog dat het laatste dessertje op basis van koffie lekker was maar daar is dan ook alles mee gezegd. Ja, notaboekje niet bij, dat is om problemen vragen. Als ik het zo zie zou ik durven gokken dat het iets is met mascarpone, koffie en koekjes... Een deconstructie van tiramisu zeg maar, al kan ik de bal natuurlijk ook helemaal misslaan.



Iets met koffie



Onze ervaringen? Vriendelijke mensen, tikkeltje chaotisch verloop, fijne productjes, veel wijn, lekkere gerechtjes en ook heel veel bordjes van Pieter Stockmans. Laten we zeggen dat ik niet direct ongelukkig het pand verliet.



Stockmans bordjes, jammer genoeg niet in de goodiebag

NK BBQ 2012 - Qlinaria wint!

Wim Ballieu en Sergio Herman, ze zullen later deze week wel eens aan bod komen maar vandaag mag ik mezelf - en bij uitbreiding ook meteen ons barbecueteam Qlinaria - eens in de bloemetjes zetten. Voor het derde jaar op rij - dat is een drie op drie - gingen we lopen met de oppergaai op het Nederlandse Kampioenschap Barbecue.

Qlinaria, NK BBQ 2012 © Bart Althuizen

Tot vijf maal toe mochten we tijdens de prijsuitreiking met het ganse team het podium beklimmen. Een tweede plaats voor het kippengerecht, een tweede plaats voor het visgerecht, een gedeelde eerste plaats voor het varkensgerecht en een tweede plaats voor het dessert,... een prestatie die voldoende constant bleek om 'Nederlands Kampioen' Lowland Smokers af te houden. Binnen een bijzonder sterk deelnemersveld zijn wij maar wat fier met deze prestatie!

Die dag in de kookwinkel

Tijdens mijn vakantie kreeg ik via Facebook een berichtje van de lokale kookwinkel met de melding dat mijn hamburgerpers was toegekomen. De middenstand, volledig mee hoor. Mailtjes of - god beware - een telefoontje, dat is zo 2002. Gisteren uiteindelijk toch maar even op de fiets gesprongen en mijn hamburgerpers gaan halen. Dat, en nog vanalles!

Kooktijd, de vangst

Stel, je gaat zelf hamburgers maken en het zijn er nogal wat, dan kun je wel wat hulp gebruiken dacht ik zo. In dat opzicht zijn twee persen natuurlijk veel makkelijker. Gewoon iemand mee aan het werk zetten en je gaat dat nogal vooruit zien gaan. Om maar te zeggen dat ik één hamburgerpers nodig had (echt?) en er met twee naar buiten ben gekomen. Ze zien mij daar graag komen denk ik!

Hamburgerpers

Het gevoel is trouwens wederzijds want in mijn lokale kookwinkel, daar kom ik ook graag. Niet alleen omdat het daar één grote foodie speeltuin is, - lees potentieel gevaar voor de bankrekening van een impulsieve koper - ook omdat uitbaatster Caroline perfect mee is met nieuwe spulletjes en... die soms ook eens uitgetest mogen worden.

Koken op hout, het principe is mij als barbecuefanaat natuurlijk niet geheel onbekend. Een mooi stuk zalm op een cederhouten plankje op de grill, er zijn weinig dingen lekkerder dan dat. Dat je nu ook herbruikbare cederhouten planken hebt voor in de oven, dat wist ik dan weer niet. Een uurtje weken in water, de oven in en na bereiding kan je smullen van een lekker gerecht met een heerlijke rooksmaak. Uitpakken bij de vrienden, neem dat maar van mij aan!

Cedar plank

Geen idee of ik bekend sta als tettenzot maar om één of andere reden kreeg ik ook een pakketje "Small Boobies" onder de arm gestopt. Deze chocolaatjes, gevuld met marshmallows zijn het resultaat van een samenwerking tussen de Turnhoutse chocolatier Verleye en topchef Bart Desmidt van restaurant Bartholomeus. Bezoek zeker eens hun website, of liever nog hun winkel in Brugge. Hmmm boobies, love 'em!

Verleye boobies!

Vin Perdu, vier gangen genieten

Een blik in de historiek van Coolinary leert me dat hier nog nooit een stukje heeft gestaan over de Oud-Turnhoutse parel Vin Perdu. Straf is dat! Na enkele te duur betaalde troosteloze maaltijden in de US was ik zondag maar wat blij mijn voeten onder tafel te schuiven bij één van de 'Jeunes Restaurateurs d'Europe'.

Een 'zondagmenu' volgens all-in formule, dat is dus aperitief, begeleidende wijnen en koffie inbegrepen. Daar kun je niet mee sukkelen.  59 € voor 3 gangen, 76 € voor 4 en 89 € voor 5, dat lijkt ons alvast meer dan schappelijk geprijsd.

Het huisaperitief, een glaasje cava, kreeg gezelschap van twee mooie amuses. Het eerste was een 'tartaar van coquille met geperste varkenskop, mosterdzaadjes en mosterdpoeder'. Coquilles, het past toch maar mooi in het rijtje producten (naast tonijn, zalm of een mooi stuk vlees) die je mij zowel als tartaar, carpaccio en gebakken mag voorschotelen. Dit smaakte naar meer.

Tartaar van coquilles met geperste varkenskop

En meer kregen we. Hapje twee was een 'maatje met gel van tomaat en een fris komkommersoepje'. De smaakpapillen aangescherpt, wij waren klaar voor dat menuutje. En in afwachting daarvan viel er van heerlijk krokant brood te genieten. Beetje olijfolie, grof zeezout en peper... hmmm.

Maatje, gel van tomaat, komkommersoepje

Het eerste gerecht, 'rode mul met asperges, tomaat en grijze garnaal' zag er niet alleen veelbelovend uit, het was ook direct een schot in de roos. Zelden zo stil aan tafel. De heerlijk krokant gebakken rode mul werd perfect aangevuld door de 'stoverij' van beetgare asperges, zilte grijze garnalen en stukjes tomaat. Favoriet van vriendin, wat wil zeggen dat rode mul hier nogal eens op de weekmenu gaat staan.

Rode mul, asperges, grijze garnaal, tomaat

We zouden het bij drie gangen houden. 's Middags hadden we bij de mama al goed gegeten en als ik me niet vergis had ik mezelf ook voorgenomen er een kilo of vijf af te doen. Voornemens waar natuurlijk geen spaander van heel blijft als er 'kabeljauw met meringue van intvisinkt en inktvis' als optionele vierde gang op de kaart staat. Inktvisinkt, om één of andere reden intrigeert mij dat keer op keer. 

Er was er wel eentje die wat twijfels had bij de inktvisjes, maar die waren zo zalig zacht dat er na één keer proeven van twijfels geen sprake meer was. En met al die zachte zaligheden en gitzwarte lekkernijen zouden we de kabeljauw ei zo na over het hoofd zien. Perfect gegaard, wat dacht je. Mijn favoriete gerecht, dus reken maar van yes dat ik blij was dat we ook voor die vierde gang kozen.

Kabeljauw, meringue met inktvisinkt, inktvis

En ja, de kempen zouden de kempen niet zijn mocht er geen flink uit de kluiten gewassen gerecht de revue passeren. Dat mag uiteraard geen ramp heten als dat royaal geportioneerd gerecht een mooie stukje 'parelhoen met pasta, fijne champignons en zomertruffel' betreft. Grote porties, het is maar wat jammer  als je zo'n boterzacht stukje parelhoen met krokante korst moet laten liggen. Het zal me leren teveel van dat overheerlijk brood te eten. Mental note to self, do not fill up on bread!

Parelhoen

Langs de andere kant is het ook geen schande als je een klein stukje parelhoen opoffert om plaats te laten voor het dessert. En dat geldt zeker als je 'crème brûlée, mangobrunoise, ijs van passievrucht en crème van kokos' voorgeschoteld krijgt. Met een goede crème brûlée kan kan je bij mij niets verkeerd doen en dat ijs, jongens toch. Om duimen en vingers bij af te likken. Duimen en vingers zeg ik u!

Crème brûlée, mango, kokoscrème, ijs van passievrucht

Afsluiten deden we met thee, geserveerd in een Magisso kommetje dat ik als goede foodie onmiddellijk herkende. De enige reden waarom we zo'n theekopje nog niet in huis haalden was omdat het van kunststof gemaakt is en niet van porselein. Vriendin is er ondertussen zo door gecharmeerd dat het niet lang zal duren voor er hier zo plots twee staan. Lekkere koekjes trouwens ook bij de thee!

Vin Perdu, vier gangen genieten en dat op een steenworp van thuis. Meer moet dat niet zijn! En de ongedwongen babbel met de  uiterst sympathieke chef en de gastvrouw kregen we er gratis bij. Kempen Troef!

Vin Perdu
Steenweg op Mol 144
2360 Oud-Turnhout
014/ 72 38 10

Délio No Mayo - allemaal slaatjes!

Gisteren zo rond de klok van vijf stond er iemand voor de deur. Met een welgevulde mand, maar ook  met welgemeende excuses. Het betrof immers een lunchpakket - aangeboden door Délio - en laten we eerlijk zijn, vijf uur is nu niet direct het juiste moment om te lunchen.

Nog geen week geleden postte ik hier het receptje van de in eigen huis award winning tonijnsalade van vriendin. Dat de slaatjes van de winkel er eens naast mochten komen staan en ook dat ik in een heel ver verleden nog in een slaatjesbedrijf op de loonlijst heb gestaan. Het is net dat bedrijf dat me deze mand cadeau heeft gedaan. Iets dat van een onfeilbare timing getuigt. En van een gezonde dosis durf. Vooral dat laatste!

Surprise lunchpakket

Terug te vinden in de mand, alles wat nodig is voor een snelle, gezonde lunch aldus de voedingsdeskundige  op de meegeleverde pancarte. Mineraalwater, fruit, soep, vers brood en hoe kan het ook anders... zelfs aan de slaatjes hadden ze gedacht. Slaatjes zonder mayo nota bene, drie variëteiten.

Volgens het verkoopspraatje bevatten deze slaatjes 50 % groenten en meer. En laat ik nu net op dat gebied jammer genoeg een moeilijk eter zijn. Peulvruchten, pompoen, venkel, wortel, ui... allemaal goed en wel maar ik heb dat niet zo graag in mijn tonijnsalade. Vriendin daarentegen lustte er dan weer wel pap van. Een kwestie van goesting.

Nee, doe mij dan maar de kip curry salade. Ook hier een pak groentjes zoals maïs, peulvrucht, aardappel, raap en ui maar gek genoeg weet ik dat dan weer wel te smaken. Mijn voorkeur, er zit geen lijn in, ik weet het. 

No Mayo salades

Het derde slaatje was er eentje met ham, iets waar noch vriendin, noch ik fan van zijn. Proeven deden we niet - flauw, ja we weten het - want dan verkommert het amper aangeraakte pakje toch maar in de koelkast. Dan kunnen we er beter enkele collega's mee blij maken. Enkele collega's, inderdaad, want er was nog wat materiaal om uit te delen bij ook. Iedereen content!

No Mayo give away

Bij het proeven van de tonijnsalade had ik een stukje groente in de mond dat ik niet direct kon plaatsen. Logische stap is dan even hulp zoeken in het ingrediëntenlijstje en wat zag mijn lodderoog? Plantaardige olie,    eigeel, azijn... Zijn dat nu niet de hoofdbestanddelen van mayonaise of zie ik dat verkeerd? Een beetje foodblogger mag naast razend vriendelijk toch ook een beetje kritisch zijn, niet?

Coolinary Cartoon

Met de regelmaat van de klok verschijnen er stukjes van Coolinary op de Gazet van Turnhout. Culinaire gastblogs heet dat dan. In het licht van de Weekend Knack Blogawards, waar u nog tot zondag in categorie 7 - dat is gastronomie - op coolinary kunt stemmen, besloot GVT huiscartoonist gie een cartoon ter mijner ere te maken. Awel, ik vind dat tof!

Coolinary door GVT huiscartoonist gie



Posteleinsoep, recept anno 1932

Mijn excuses mocht het hier op coolinary plots een tikkeltje retro aanvoelen. Er is namelijk iemand naar de kringloopwinkel geweest en die heeft voor een handvol kleingeld wat kommetjes, borden en glazen gekocht. Wat zeg ik? Zaterdag zijn we er nog eens gaan piepen en toen hebben we ons zelfs een vintage barkast cadeau gedaan. In afwachting van een likje verf voor de kast zul je het hier naast de doorsnee culinaire (on)zin voorlopig met het servies moeten doen. En zo erg is dat nu ook weer niet. 

Zo stond er zondagmiddag bijvoorbeeld een posteleinsoep op het menu en jawel, er kwam een oude soepkom met bruine oortjes en bijhorend bordje aan te pas om ze in te serveren. De vraag of ik een foto wou trekken was louter een formaliteit, dat spreekt natuurlijk voor zich.

Posteleinsoep, vintage kringloopwinkel servies

Met de nodige voorzichtigheid diepte vriendin vervolgens een zwart schriftje uit een kaft op. Eentje dat volledig door haar grootmoeder tijdens diens schooltijd was volgeschreven met recepten. Een voorzichtige gok leert ons dat het schriftje ondertussen toch wel zo'n 80 jaar oud is. Het authentieke recept voor die posteleinsoep is één van de receptjes uit het schriftje en laat ik je dat vooral niet onthouden.

Wat heb je nodig voor een vooroorlogse portie soep, voldoende om een half bataljon hongerige soldaten te voeden:

3 liter bouillon, 25 gr boter of vet, 4 lepels tapioca, twee handen vol postelein, peper en zout.

De postelein spoelen en stoven in de boter of vet. De tapioca in den bouillon koken, peper en zout aan toevoegen en alles bij de gestoofde postelein voegen. That's all!

Makkelijk zat denk ik dan. En die receptjes schrijven beste mensen, dat werd vroeger netjes in schoonschrift gedaan. Om één of andere reden zie ik dat onze chefs van tegenwoordig niet meer nadoen.

Vintage recept 

Een beduimeld schoolschriftje, door een prille tiener volgeschreven met het ene na het andere driegangenmenu en dat allemaal voor Jezus zo blijkt. Met de regelmaat van de klok staan er bemoedigende woordjes in de marge bijgeschreven, wat doet vermoeden dat Maria meer dan behoorlijk kon koken en schrijven. Een schriftje om te koesteren, maar wel eentje dat ei zo na met haken en ogen aan elkaar hangt. Dat dient dringend met de nodige voorzichtigheid gedigitaliseerd te worden denk ik dan. Uitgevers overal ten lande, het aanschuiven mag beginnen.

Lentebrunch

De tante en nonkel uitnodigen voor een ontbijt, dat stond ondertussen al een eeuwigheid op het programma. Een nobele tegenprestatie voor flink wat schilder- en behangwerk, dat smeekte minstens om een ontbijt, lunch en een diner aldus vriendin. Onder het motto 'first things first' was het vandaag de beurt aan het ontbijt, iets dat we na wat bubbels en het nodige getater voor de zekerheid maar tot brunch omdoopten.

Afbakpistolets, die moeten even de oven in dus technisch gezien heb je daar meer werk mee dan hun broertjes van bij de warme bakker. Om maar te zeggen dat ik u niet wil horen dat wij luie duvels zijn.  Om te beginnen was er lekkere omelet met fijne groentjes en spekjes. Het is te zeggen, een roerei met fijne groentjes en spekjes. De perfecte omelet, ik slaag er voorlopig niet. De schuld van de pan, van wie anders.

Pistolets en sandwiches

Ongeveer altijd ten huize coolinary te vinden, kwarteleitjes. Als ik ooit beesten in huis haal dan zijn het zonder enige twijfel kwartels. Kwartels of een landschildpad. De kwarteleitjes in Noma zijn voor mij alleen al reden genoeg om terug richting Kopenhagen te trekken. De gekookte eitjes kregen hier het gezelschap van wat jonge sla-variëteiten, zalmsnippers en een dressing op basis van een kruidige olie en chardonnay azijn. Lekker, wat dacht je!

Salade met zalmsnippers en kwarteleitjes

Vriendin had een geweldige tonijnsalade gemaakt en wat doe ik? Foto's trekken van de kommetjes met choco en perenstroop! Kommetjes uit de kringloopwinkel trouwens, voorzien van een schattig blauw randje dat doet vermoeden dat de grote Pieter Stockmans deze tijdens zijn jeugdjaren misschien wel op tafel had staan. In ieder geval, die tonijnsalade is nog niet op en krijgt hier een eigen post. Dat of op de zetel slapen!

Choco en perenjam

En omdat het een beetje sneu is voor de lokale warme bakker dat wij pistolets uit een pakje hadden gekocht ben ik er in zeven haasten naartoe gefietst om mijn excuses aan te bieden. Dat, en om van die schattige kleine koffiekoekjes te halen.

Minikoffiekoeken