Don't drink and drive kroonkurk

Geen idee hoeveel euro's er jaarlijks gespendeerd worden aan de verschillende campagnes voor een betere verkeersveiligheid. Of het genoeg is blijft de vraag? Ten opzichte van 2010 is het aantal verkeersdoden  met 3,7% gestegen tot zo'n trieste 770. Dat cijfer loopt zelfs op tot 875 als je de mensen meerekent die tot 30 dagen na hun ongeval overlijden. Gelukkig is het niet allemaal kommer en kwel. Straffe designer die met onderstaande kroonkurk op de proppen is gekomen als je het mij vraagt. Drinken, geen enkel probleem, maar als je dan toch beslist te rijden heb je een idee hoe je auto er mogelijk uit kan zien.

Don't drink and drive kroonkurk

De grote whisky en water wisseltruc

Een van de troeven van Turnhout is zijn speelkaartenindustrie. Nuja, industrie is misschien wat overroepen, maar het in de kempenhoofdstad gevestigde Carta Mundi voorziet toch een aardig deel van de wereldbevolking van speelkaarten. Dat is mooi meegenomen als je bijvoorbeeld een kei bent in 'kleurenwiezen', 'jokeren' of godbetert 'pokeren'.

Indien je, zoals dat mij het geval is,  niet het minste idee hebt waarom de 'koeken' nu juist troef zijn, dan komen die speelkaarten hoop en al op café van pas om indruk te maken bij de bevriende drinkebroers. Zo is er die ene geweldige truc die me in mijn korte studententijd menig bak bier en flessen sterke drank heeft opgeleverd. Allemaal dankzij de speelkaart!

Eentje voor de gevorderden is misschien 'de grote whisky & water wisseltruc' die in onderstaand filmpje meer dan behoorlijk wordt gedemonstreerd. Proberen!

The Whisky Water Trick van Casey Neistat

Westvleteren 12 - in de winkel te koop

Westvleteren 12, al jaren gekend als één van de beste, zoniet het beste bier ter wereld. Jammer alleen dat het zo verdraaid moeilijk is om een voorraadje in te slaan. Bellen naar de hotline van de paters, nummerplaat doorgeven, een afspraak maken op een door hen opgelegde dag/uur... klantvriendelijk is het allemaal niet echt hoor. Vorig jaar was er al eens sprake van om het bier in de winkel aan te bieden, een gerucht dat een stille dood stierf. Tot vandaag, want nu is het zo officieel als wat!

Vanaf 3 november, en zolang de voorraad van 93.000 eenheden strekt, kan je in Colruyt terecht voor wat heet een ‘bouwsteenbox’. Die boxen bestaan uit 6 flesjes trappist, 2 degustatieglazen, en moeten zo’n 25 euro kosten. Nu ja 25 euro? Eigenlijk kosten ze een tikkeltje meer, want je hebt ook een aankoopbon nodig en deze vind je dan weer in De Standaard, Knack of Le Vif van 2 november. Reden van deze (éénmalige) actie is het financieren van de hoognodige verbouwingen aan de abdij. Dat ze nog lang mogen verbouwen denk ik dan!

Tikkeltje aan de dure kant, maar gebruiksgemak kent zijn prijs en dat is dus 25 €. Als bierliefhebber laat ik me daardoor natuurlijk niet afschrikken om bij deze actie van een geweldig initiatief te spreken. Enige probleem is natuurlijk dat ik op 2 en 3 november nog in Berlijn zit, en de hamsterwoede van de Belgen kennende, bij terugkomst allicht weer naast het net ga vissen. Een oproep dringt zich op:

Liefste vriendjes en vriendinnetjes, beste familie, gewaardeerde collega’s en geachte lezers van deze foodblog: “Mag ik u vriendelijk verzoeken een bezoekje te brengen aan een krantenwinkel en Colruyt naar keuze, om mij zo van enkele flesjes Westvleteren te voorzien?” Eeuwige dank, en niet noodzakelijk 25 €, zullen uw deel zijn. Al had ik dat laatste beter in kleine lettertjes gezet zeker. Bedankt!

Bier is Plezir

Ja, de start van de nieuwe module 'Bierkenner'... ik keer er wel naar uit. Keek ja, want gisteren kreeg ik telefoon dat deze minstens een half jaar wordt opgeschort. Jammer! Dat wordt dus geen half jaar bier proeven en mijn ongezouten en genadeloze mening geven over de etiketten van onze Belgische bieren. Echt, er zijn gatlelijke etiketten, dat hou je niet voor mogelijk. Gelukkig zijn er ook een reeks bieren die doorhebben dat de 'styling' van hun etiket / fles het verdere imago van het bier bepaalt. Bij de beteren van de klas zitten ondermeer Omer, Deus, Estaminet, Blauw...

Wat mij betreft mag je daar direct ook het nieuwe Plezir toe rekenen. Mooie flessen en glazen, stijlvolle etiketten. Als nu ook de smaak nog goed zit mogen ze mij direct als onvoorwaardelijke fan rekenen.

In hun gamma zit de 'Plezir Blond', een premium pilsbier en direct het vlaggenschip van het gamma. 5,5 % alcholpercentage, een exclusieve fles en naar verluidt een verrassende smaak voor een pilsbier. U heeft mijn aandacht!

Naast een blonde pils zit er ook de bruine 'Plezir Brown' in het gamma. Even exclusieve fles, een alcoholpercentage van 7,1 % en hergisting op de fles. Voor de liefhebbers van pure moutbieren met hun kruidige geur en afdronk.

Geen gamma compleet zonder enkele speciallekes en ook daar hebben ze aan gedacht. Wat dacht je bijvoorbeeld van de 'Plezir D Lux Blond', een pittig blondje met 6,7% op de teller. Deze komt in een prachtige 75 cl fles en leent zich uitstekend als verrassend aperitiefbier.

Met de 'Plezir D Lux Rosé' gaan we op hetzelfde stijlvolle elan verder. Deze rosé is een blend van witbier op basis van tarwemout, in combinatie met natuurlijke kriekensappen. Met zijn 5,2 % aloholpercentage laat dit bier zich vlotjes drinken.

Bon, ik heb hetvolgende half jaar op woensdagavond niets om handen. Indien iemand graag een pintje wil gaan drinken, ik ben er wel voor te vinden. In de tussentijd wil ik die Plezirkes wel eens proberen.

Brouwerijbezoek: Het Anker

The many varieties of beer!

Eerder deze week in de brievenbus en absoluut 100 % cool bevonden door de voltallige eenmansredactie van Coolinary. Recht uit Brooklyn New York, een pakketje van 'PopChartsLab' met een T-Shirt en een poster. Lang geleden dat ik nog iets via 't net gekocht had maar hey, een zo goed als volledig overzicht van alle bieren op een shirt... dat kan bij een examen in de bierles wel eens van pas komen.

Blijkt nu dat er geen examen komt, aanwezig zijn is goed genoeg. Waarom zou je in hemelsnaam afwezig zijn als je weet dat je een stuk of tien biertjes mag proeven.

Iemand trouwens een idee wie het onzalige idee heeft gekregen om 'French' bij in het circeltje met 'Belgian Ale' te zetten? Die hebben wijn toch al, niet? Mocht je trouwens de poster kopen in plaats van het T-Shirt, dan krijg je er per bier nog enkele merken bij. Net nog eens naar de site geweest, staan er weeral enkele nieuwe coole shirts en posters bij!

Bierles 3

Na amper drie lessen zijn we nog lang geen volleerd bierkenner, dat spreekt voor zich. Maar ondertussen komt het wel vaker voor dat we rake dingen zeggen tijdens het blind proeven, en dat is toch ook al iets om trots op te zijn, niet? Niet meer dan een halve slok had ik nodig om zelfverzekerd 'pils' te roepen en driewerf hoera, ik had gelijk. 'Estaminet, Premium Pils', van brouwerij Palm uit Steenhuffel, ik had er nog nooit van gehoord. Een degelijk pilsbier met en ietsje meer hoparoma, en wat meer is, een mooi strak etiket. Dat laatste zo zal helaas nog vaak mogen blijken, is echt geen evidentie. 5.2 % alcoholpercentage voor zij die graag de tel bijhouden.

Tweede proevertje en tweede keer prijs. Opnieuw pils en wel het blonde biobier 'Spelziale' van brouwerij Millevertus uit Toernich. Ik noteerde dat de mooie witte schuimkraag het snel voor bekeken hield. Wat de smaak betrof kwam ik niet verder dan een licht zurige smaak. Met een alcoholpercentage van 4.5 % kwam het nog in de buurt van de Estaminet die we eerder proefden, het verschil met het volgende bier kon niet groter zijn.

Een roodbruin bier, volle schuimkraag en meer body dan de bevallige Lesly-Ann Poppe in een miniscule bikini. In het glas de befaamde 'Malheur 12', van brouwerij De Landtsheer uit Buggenhout. De 12 in de naam, dat laat zich al raden, verwijst naar het alcoholpercentage en is daarmee een van de zwaarste bieren in België. Straffe kost, en dat is niet gelogen.


Met het blonde 'La Guillotine', van brouwerij Huyghe uit Melle zaten we weer bij een medaillewinnaar. Deze Guillotine met zijn 9.3 % was recent op een bierfestival in Nürnberg nog goed voor een zilveren medaille. Toen we de witte fles voor ogen kregen was de link met dat andere paradepaardje van Huyghe, de Delirium Tremens, trouwens snel gelegd.


Scherpstellen op een 'Jezuiet', veel meer heeft pakweg een Geert Hoste in deze tijden niet nodig om een grap uit zijn mouw te schudden. Gezien het mij met het fototoestel niet direct wou lukken, laten we die grap veiligheidshalve ook maar achterwege. Blond , amberkleurig, fris, zoet en toch niet super. Mogelijk begon de Malheur zijn sporen al na te laten. Desondanks toch een schrijffout op het etiket teruggevonden. Pittih karakter die Jezuiet van Brouwerij Boelens.

Na de 'Spelziale', het eerder geproefde speltbier was het opnieuw tijd voor een biobier. 'Leireken' van Brouwerij Strubbe bleek een bier op basis van boekweit. Een snelle blik op het etiket deed vermoeden dat ze onze goede vriend Mao daar in Ichtigem wel genegen zijn.

Met de 'Bush Amber' van brouwerij Dubuisson was het tijd voor een tweede stevige knaller. Opnieuw 12% alcoholgehalte, opnieuw een body om u tegen te zeggen. Zo weinig supersterke bieren in België, zo veel in een les! Eente om in huis te halen.

Iets helemaal anders dan, een biertje met een fruitige geur die zijn weerga niet kent. Een hint van aardbeien en bosbessen misschien? In tegenstelling dan de geur doet vermoeden is de smaak van de 'Bon Secours Myrtille' lang niet zo zoet. Een biertje voor de liefhebber, die de beugelfles ongetwijfeld ook weten te apreciëren. Brouwerij Caulier, Péruwelz, 7 %.

Als uitsmijter kregen we nog een 'Dulle Teve', een stevige (10 %) bittere tripel van de Dolle Brouwers uit Esen. Nu mogen smaken al wel eens verschillen, over het etiket waren we het unaniem eens. Het verdict was dat het misschien geen slecht idee zou zijn om bij het ontwerpen van het etiket in de toekomst een vakman te betrekken. En wat blijkt, de etiketten zijn van de hand van een Brugse kunstenaar. Ik zeg niets!

Bierles 2

Tijdens de tweede bierles werd er een tandje bijgestoken en hebben we maar liefst 10 bieren gedegusteerd. De twee eerste uit de reeks waren meegebracht door een medestudent.

De eerste was de ‘Omer, Traditional Blond’, die op de World beer Cup 2010 een gouden medaille mocht binnenrijven. Aangenaam biertje, licht bitter in de nasmaak, dat zich vlot liet drinken. Voorzichtigheid is echter geboden want met een alcoholpercentage van 8 % kan deze drieëndertiger van hoge gisting (nagisting op de fles) wel eens verrassend uit de hoek komen. Brouwerij Bockor, Bellegem

‘Blauw’, van Brouwerij Bockor uit Bellegem met een alcoholpercentage van 5,2 %, verbleekte wat smaak betreft toch tegenover grote broer ‘Omer Traditional Blond’, al was dat mogelijk ook omdat we gewoon appelen met peren aan het vergelijken waren. Dat het hier voornamelijk een exportbier betreft is mag dan ook geen ramp zijn.

De ‘Saison Dupont’ van brouwerij Dupont uit Tourpes, een drieëndertiger met alcoholpercentage van 6,5 % viel voornamelijk op door zijn verschijning. Ik noteerde ‘vlokkerig’ en ‘speciale smaak’. Of dat laatste nu een goed iets was, durf ik in het midden laten.

Volgende biertje op het programma was er eentje met een wel heel fruitige neus en zoetzure smaken die neigden naar limonade. Even twijfelden we of men ons een verduiveld ‘Sneeuwwitje’ had voorgeschoteld, maar het bleek om een ‘Appelbock’ van Brouwerij Bocq uit Purnode te gaan. Met een alcoholgehalte van 3,1% is dit biertje (25 cl) er eentje om ijskoud op een zomer terras te drinken. En bij het barbecueën van ribbekes moet hij het ook goed doen gok ik?

Flesjes bier met een overdreven grappig etiket moeten steeds met de nodige voorzichtigheid benaderd worden. Zo bleek ook bij ‘La Mère Supérieur' van brouwerij Millevertus. Dit amberkleurige bier, met een licht geur van sigaar of zelfs nat hout was duidelijk niet mijn ding. Te bitter naar mijn goesting, wat niet wil zeggen dat er geen mensen zijn die zich eens rustig voor deze drieëndertiger met een alcoholpercentage van 9% willen zetten.

Met het ‘Krawatencrossbier’ uit Lille, naar de gelijknamige veldrit, kregen we zowaar een Kempisch blondje voor de kiezen. Dat doet de naam toch vermoeden, want gebrouwen wordt het gerstennat in Brouwerij De Herberg in Buizingen. Het spijt me te zeggen dat ik meer plezier heb beleefd aan de cross, dan aan dit proefglaasje. Maar toch, verdienstelijke poging.

Nee, doe dan maar de ‘Urthel Hop-It’ van brouwerij de Leyerth uit Ruislede, met nota bene een vrouw als brouwer. Mooi blond, (zowel het bier als brouwster Hildegard) en lekkere hoppige toetsen. Flesje van 33 centiliter en 9,5% alcoholpercentage.

Via het boek ‘In De Wulf’ had ik al van de Struise Brouwers uit Oostvleteren gehoord en dus was ik ook benieuwd naar hun ‘Struise Witte’. Wat nog begon met een licht fruitige geur eindigde met unanieme opmerking als ‘dit riekt naar bejaardentehuis – pampers – pis’. Dat indachtig waren er, mag het je verbazen, over de smaak ook niet direct lovende woorden te horen. Ik mag hopen dat we hier met een paar flesjes (33cl) van slechte kwaliteit te maken hadden.

De voorlaatste was een bier met toevoeging van een distillaat. De ‘Rader Ambrée’ van brouwerij Val-Dieu uit Aubel, was met zijn alchololpercentage van 10,5 % dan ook het krachtigste bier van de tien. De kenner zal er ongetwijfeld de geur van jenever in ontwaren, na een pak biertjes was dat voor ons niet direct een evidentie.

Als laatste kregen we de ‘Quintine’, een biobier met alcoholpercentage van 5,9 % van brouwerij des Légendes uit Ellezelles. Dit biobier (en bij uitbreiding alles wat Bio is) had voor en tegenstanders. ’t Laatste biertje, en bijgevolg ook gewoon verdere commentaar vergeten te noteren.

De eerste bierles

Het allereerste biertje in de allereerste bierles was de 'Tongerlo Prior', eentje met 9% alcohol op de teller. Deze bittere blonde hergist op de fles en, in tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, wordt de Prior niet in Tongerlo gebrouwen, maar in Haacht en dit onder licentie van die olijke rakkers de Norbertijnen. Een abdijbier dus.

Het contrast van de Prior naar de 'Framboise Max' kan haast niet groter. Dit zoetzure fruitbier met subtiele toetsen framboos wordt gebrouwen in Brouwerij Bockor in Bellegem. Het jeugdsentiment hier zat in de ‘poepegattekes’ die ik bij het proeven meende te ontwaren.

Met de ‘XX Bitter’ van brouwerij De Ranke uit Wevelgem gingen we terug het pad der bittere bieren op. Op’t randje had ik genoteerd, al denk ik dat na een fruitbier alles wel bitter smaakt. 6,2% alcoholpercentage.

De ‘Gueuze Girardin 1882’ van brouwerij Girardin uit Sint-Ulriks-Kapelle was de volgende in het rijtje. Geuze, dat weten we, ontstaat door een spontane gisting. Het bier met uitgesproken zuur karakter wordt op twee manieren gemaakt. Traditioneel en dus niet aangezoet, of commercieel en bijgevolg ook aangezoet. Eentje voor de liefhebbers. Alcoholpercentage 5%.

Jeugdsentiment 2 kwam er met de ‘Pony Stout’ van brouwerij Bavik uit – hoe kan het ook anders - Bavikhove op tafel. Ik doe het donkere bier allicht oneer aan, maar onmiddellijk moest ik denken aan het tafelbier van Piedboeuf, dat vroeger bij den bompa wel eens op tafel kwam. Ideaal voor kleine kindjes om eens mee te oefenen. Dat tafelbier dus, want de Pony Stout heeft een alcoholpercentage van 5,2%.

Volgende was nog een donker bier, de ‘Bink Bloesem’ van brouwerij Kerkom uit Sint-Truiden. Ongefilterd, hoge gisting en met nagisting op de fles. De scherpe proever haalt er de honing en perensiroop blindelings uit. Alcoholpercentage 7,1%.

Even dacht ik dat er ons een wijntje gepresenteerd ging worden. ‘Bourgogne de Flandre’, klinkt als een wijn, niet? Mijn notities spreken over donker, troebel, zoet, zuur, brouwerij Timmermans uit Etterbeek, en 5%. Deskundige commentaar leerde dat het een oud bruin bier betrof met gemengde gisting (genrebier, denk Rodenbach) De houttoetsen die ik proefde bleek afkomstig van het rijpen op eiken vaten, maar wie zal me dat bevestigen? Het internet dus!

Het achtste en laatste bier was een ‘Noir Dottignies’ van brouwerij De Ranke. Hun brouwactiviteiten vinden plaats over de taalgrens, (Dottenijs) waar de reglementeringen betreffende brouwen, zou wil de legende, net een ietsje minder strikt zijn. Amper een communautaire rel waard lijkt mij. Met een alcoholpercentage van 9% was dit alweer een van de straffere bieren van de dag. Ik proefde bittere chocolade en koffie en dat bleek niet geheel onlogisch gezien de mout ook gebrand wordt. Niet slecht geproefd voor een eerste les.