Qlinaria Belgisch Kampioen Culinair Barbecue

‘Qlinaria Belgisch Kampioen Culinair Barbecue’, het is een titel die ik hier altijd al een keertje boven een blog wou posten. En kijk, na het 'barbecue kampioenschap van het Waasland’ in Sint-Niklaas gisteren mag het gewoon. Qlinaria, het barbecueteam dat ik in 2009 met enkele bevriende hobbykoks heb opgericht, werd er na een fijne wedstrijd Belgisch Kampioen Culinair Barbecue. Eindelijk, denk ik dan!

 

Met zes waren we, een gedecimeerd team – 2 rakkers zijn in het buitenland zeilen – dat zowel aan de KCBS (Amerikaans BBQ) als de culinaire wedstrijd deelnam. Als ik eerlijk moet zijn, dan had ik vooraf gedacht dat de twee wedstrijden simultaan afwerken voor stress zou zorgen, maar niets was minder waar. Zelden dat we zo relax aan een barbecue stonden.

 

 

Bij de uitreiking van de prijzen voor de individuele categorieën werden we maar liefst drie keer - vis (3e plaats), varken (3e plaats), hert (2e plaats) - het podium opgeroepen. En eigenlijk hadden we nog ‘een walk’ - veggie (3e plaats) - tegoed, maar een lapsus zorgde ervoor dat dat niet het geval was. Geen probleem want de puike organisatie zette dit na de plechtigheden nog zelf recht.

 

Met drie (vier dus) podiumplaatsen begin je natuurlijk te hopen, en na de vrienden van De Smaakmakers (3e plaats) en de BBCats (2e plaats) was het onze beurt om de eerste prijs in ontvangst te nemen. Heel het team tevreden? Ik dacht het wel!

Sunset Gomera Black, op de proef gesteld...

Onlangs kon u hier lezen dat ik sinds enige tijd twee nieuwe barbecues in mijn bezit heb, de Sunset Gomera Black (Gas) en de Sunset Tortuga (houtskool). Een povere zomer, vakantie en mijn eigen technische onkunde maakte dat ik de twee speeltjes nog niet al te vaak gebruikt heb. En dat is jammer!

 

Niets zo makkelijk om snel even van barbecue te doen, dan een gasbarbecue. Er wordt in wedstrijdmiddens - ja, ik doe soms aan barbecuewedstrijden mee - wel eens lacherig gedaan over gasbarbecues, maar eerlijk is eerlijk, na een lange werkdag is het verdraaid makkelijk om met de klik van een knop je barbecue aan te maken. Direct al geode punten voor die Gomera Black.

 

Maar toch even terugkomen op die technische onkunde welke ik mezelf toeschrijf. Natuurlijk is die niet geheel alleen aan mij toe te wijzen. Er zijn verzachtende omstandigheden! Zo zat er bij de BBQ geen slang met zelfontspanner welke ik aan een gasbus kon koppelen. Via de vertegenwoordiger van Sunset heb ik deze alsnog bekomen. Probleem was hier dat deze nog steeds niet aan mijn gasbus (buitendraad) te koppelen was, iets wat mijn inziens niet zou mogen.

 

Nadat Rudi de handyman van Qlinaria van twee gasaansluitingen eentje maakte - het lijkt me niet ideaal, maar het werkt wel - kon de Gomera Black eindelijk van stal gehaald worden. En toen regende het dagen aan een stuk. Belgische zomers, typisch! Gelukkig kwam het zonnetje ondertussen ook al even piepen. Merk trouwens ook op dat onze BBQ een trouwe supporter was van Team Belgium in Rio!

 

Uiteraard heb ik de laatste jaren meermaals met verschillende gasbarbecues gewerkt, nog nooit had ik er eentje thuis staan. Het mag gezegd, het is echt wel makkelijk. In no time is het toestel op temperatuur  en je vlees, vis of groenten ligt sneller op de gril dan je BBQ kunt zeggen. Ne, mij hoor je niets slecht over een gasbarbecue zeggen.

 

Een veggiespiesje, een stuk steak en enkele pittige worstjes, meer dan het gezelschap van een fris slaatje, wat couscous en koude in de schil gegaarde aardappeltjes moet het op een doordeweekse dag niet zijn.

 

Ik zie jullie allicht met verbazing kijken naar de twee worstjes die in de lekbak liggen te rusten. Wel, dat zit zo. Ze waren redelijk pikant, dus eenmaal gegaard kregen ze een Duvelbad. Het nam de pit een beetje weg en de worstjes bleven zo super sappig. Nu reeds mijn favoriete bierworst!

Het is allicht des mensens, maar als er ergens een barbecue wordt aangestoken gaat dat vaak gepaard met een overdaad aan vlees en vis. Bij een normale maaltijd houden we het bij één stukje vlees / vis, maar als het van een grill komt, how maar! Dan zijn verschillende stuks niet meer dan normaal.

 

Gevolg? Er blijft een overdaad aan stukken in de koelkast liggen. Niet dat dit een problem dient te zijn weet ik nu. Waar die stukken vroeger van de koelkast naar de vriezer verhuisden, gaan die nu gewoon de volgende dat opnieuw op de gasbarbecue. It's that simple. 

 

Ik zou er in een niet zo ver verleden niet eens aan gedacht hebben een houtskoolbarbecue warm te stoken voor twee papillotjes met vis en een hamburger. Maar nu...

 

De opmerkzame lezer heeft ongetwijfeld de witte indicatie in de rechteronderhoek van onderstaande foto gezien. Wel, dat is de indicatie van het bijzonder makkelijke Heat Leading System van deze barbecue. Iets waar ik je in de volgende post meer over ga vertellen!

Welkom Sunset BBQ

Sinds kort ben ik de trotse bezitter van twee nieuwe barbecues, de Sunset Gomera Black en een Sunset Tortuga. De Gomera (links) is een gasbarbecue en de Tortuga (rechts) eentje op houtskool. Beide werden in een flink uit de kluiten gewassen doos afgeleverd, wat maakte dat ondergetekende in de weer mocht met schroevendraaiers en sleutels allerhande. En zoiets kan twee kanten uit!

 

Kant 1: Het monteren van de Tortuga, de houtskoolbarbecue.

 

De verschillende onderdelen netjes voor me uitstallen, de instructies volgen, hier en daar wat vijzen aandraaien en in no time was de houtskoolbarbecue gebruiksklaar. Fluitje van en cent.

 

Kant 2: Het monteren van de Gomera Black, de gasbarbecue

 

Eerlijk, ik heb gevloekt bij het monteren van die Gomera Black. Om te beginnen omdat het begon te regenen nadat ik alle elementen netjes op het terras had uitgestald. En vervolgens omdat ik er rotsvast van overtuigd was dat er geen handleiding was meegestuurd. Een zoektocht op het internet mocht niets opleveren, een telefoontje naar de vertegenwoordiger leerde me dat de handleiding wel degelijk in de doos zat. gewoon over het hoofd gezien.

 

Met behulp van een logische handleiding was het geen probleem om samen met de wederhelft - ja, ik heb een hulplijn moeten inroepen - ook de gasbarbecue te assembleren zoals het hoort.

Sunset Gomera Black & Sunset Tortuga

Dan heb je twee splinternieuwe barbecues, wil het weer in België niet mee. Die enkele dagen dat de zon in juni scheen zat ik in Ierland of Italië en de overige dagen was het armoe troef. Regen, onweer en alles daartussen...

 

Afgelopen weekend was het eindelijk geweldig weer, maar pendelde ik dan weer tussen verschillende verjaardagsfeestjes (proficiat Seb & Katrien), het legendarische Sjockfestival en m'n eigen slaapkamer. Mag ik hopen dat het eindelijk gaat zomeren zodat ik die Tortuga en die Gomera Black eens aan het werk kan zetten. Wordt zonder enige twijfel vervolgt.

 

 

Peter De Clercq - Prime Barbecue workshop

Voor wie een beetje van barbecueën houdt is Peter De Clercq absoluut geen onbekende. Zo is zijn restaurant Elckerlijc al jaren een vaste waarde op het gebied van het betere gegrilde stuk vlees. In 2003 mocht hij met zijn team het Wereldkampioenschap Barbecue achter zijn naam schrijven, iets wat geen enkele Belg hem sindsdien nadeed, enkele verdienstelijke pogingen van mezelf ten spijt. En zijn uitgebreide gamma barbecueproducten, gaande van puike boeken tot toebehoren, dat mag ook gezien worden.

 

Het laatste paradepaardje van De Clercq is zijn kookstudio 'Prime', te vinden in een recentelijk verbouwde stal aanpalend aan het restaurant. Hier wordt het merendeel van de mise en place voor het restaurant gedaan en de demokeuken dubbelt tevens als eetruimte voor het personeel. In zijn centraal gelegen bureau, een open ruimte in de studio waar glas en zwart staal hoogtij vieren, wacht Peter ons op. Alvorens de knappe kookstudio te verkennen - eyecatchers zijn ongetwijfeld de barbecueluchters, de rijpingskast en de mooi gedekte tafel - krijgen we inzage in de net ontvangen proefdruk van zijn volgende boek. Ons verdict? Een pareltje!

Peter De Clercq - Prime Barbecue Workshop

 

Onze workshop ging van start met een geleid bezoek aan de Elckerlijcfarm. Deze 7000 m² tellende moestuin aan de overkant van de straat herbergt zo'n 80 soorten halfstam fruitbomen waaronder kippen van diverse pluimage scharrelen. Dat er tevens een grote verscheidenheid aan groenten en kruiden te vinden is, dat laat Peter De Clercq ons met veel plezier aan de lijve ondervinden.

 

De alom gekende kruiden zoals pakweg basilicum laten we om begrijpelijke redenen links liggen. Rij na rij opnieuw weet de chef / tuinman te verbazen met verrassende smaken van onbekende kruiden. Pittig, zuur, zilt... het passeerde allemaal de revue en ging netjes in het mandje.

De verscheidenheid aan beschikbare kruiden en groenten maakt dat het restaurant zijn gasten een dagelijks wisselende kaart in de vorm van een krant kan presenteren. En het is de 'Paling in't groen' die nog het meest profiteert van al deze rijkdom. "Naargelang het aanbod gaan daar wel 30 verschillende kruiden in" aldus Peter.

 

Peter De Clercq - Kruiden plukken in de Elckerlijcfarm

Hoezeer de chef op het veld ook in zijn element is, pas in de keuken komt zijn gedrevenheid helemaal op kruissnelheid. De kolenstarter blijkt bij onze terugkomst in de studio op punt, waarna iedereen aan de verschillende keukenblokken onder het toeziend oog van de meester zich van zijn beste kant laat zien. En eerlijk is eerlijk, de naadloos op elkaar aansluitende menu was er eentje die zoals beloofd niet al te veel werk vroeg. Barbecueën is genieten en dat heeft Peter De Clercq maar wat goed begrepen.

Prime Barbecue Workshop - de meester aan het werk

Een favoriet gerecht kiezen uit het door ons voorbereidde lekkers is niet direct een makkelijke klus. Zo waren de 'mosselen in de Qbag met huisgemaakte vermouth' bijvoorbeeld om duimen en vingers bij af te likken. Letterlijk! De 'lot van de zoutsteen met gemarineerde' venkel was evenzeer een schot in de roos, net als het flink uit de kluiten gewassen stuk vlees dat in zijn geheel de Weber op ging. Om van het dessert, een met 1 volledige fles Bacardi Gold 'gemarineerde ananas' nog maar te zwijgen.

 

Nu weet ik mijn weg wel te vinden in de keuken en aan de barbecue, krielaardappelen had ik nooit eerder gegaard in een mengeling van zeezout en olijfpitten. Het resultaat, 'heerlijk gepofte aardappelen' mocht er meer dan zijn! Dat zijn nog eens zaken waarvoor je naar een workshop trekt.
 

Peter De Clercq - schatjes van patatjes

In de kookstudio kunnen 20 personen aan de slag, een workshop kost 100 €. Is inbegrepen in de prijs: aperitief, wijn, water, koffie, een mooie keukenschort en op de koop toe nog een boek van de hand van Peter De Clercq. Al het lekkers dat je zelf  bereidt eet je natuurlijk ook effectief op en geloof mij, dat was ruim voldoende. De workshops gaan op donderdag door, de studio is in zijn volledigheid af te huren.

 

Praktisch:

 

Restaurant Elckerlijc

Kraailokerkweg 17 - 9990 Maldegem

T - 050 / 71 52 63

info@elckerlijc.be

Een varkenskroontje en aardappelen op de barbecue

Het weer laat het even afweten, maar tijdens de maanden mei en juni - en bij uitbreiding ook tijdens de rest van het jaar - kan je perfect van barbecue doen. Denk je aan BBQ, dan denk je doorgaans ook aan vlees. Niet geheel onterecht want doorgaans zijn hamburgers, worsten en satés de hoofdrolspelers van deze vurige hoogmis. Pakken we het iets 'deftiger' aan, dan durven we al eens een groter stuk vlees zoals een varkenskroontje op de barbecue gooien. En als we dan toch bezig zijn, waarom geen aardappel en groenten?

Alles van de barbecue, dat is ook wat we met ons barbecueteam Qlinaria doen als we aan heuse barbecuewedstrijden meedoen. Vlees, vis, groenten, aardappelen... simpelweg alles van de barbecue! Het resultaat met een varkenskroontje in de hoofdrol kan je hieronder op de foto zien.

Qlinaria - Varkenskroon, verschillende groentjes en aardappel

Het varkenskroontje werd voor bovenstaand gerecht vakkundig met een mes te lijf gegaan. De beentjes werden zo versneden dat we deze als fijne gelakte ribbetjes konden bereiden. Het grote stuk vlees werd gepekeld en geïnfuseerd en vervolgens als gebraad op de barbecue bereid. De overgebleven afsnijdsels werden fijngehakt en op smaak gebracht met kruiden. Hiermee vulden we een klein uitje dat ook op de barbecue werd gegaard. Om maar te zeggen dat je met een varkenskroontje alle kanten uit kunt.

Geen idee wat te serveren bij je varkenskroontje? Weet dan dat mosterd maar ook uitjes perfecte partners zijn van dit edel stukje varkensvlees. Gebruik mosterd om je varkenskroontje in te smeren en zo een heerlijk kruidige korst te geven. Uitjes in alle soorten en maten kan je op de barbecue bereiden. In zijn geheel of versneden in partjes. En waarom fijngesneden uitjes niet eens volledig uitdrogen op de barbecue. Bickyuitjes zonder vet maar met een lekker rokerig smaakje!

Mijn favoriete aardappelbereiding bij een barbecue? In de schil gekookte krieltjes met nog een beetje beet aan. Heerlijk! Krieltjes - en aardappelen bij uitbreiding - kan je natuurlijk ook gewoon in een alu bakje garen op je barbecue zoals je dat in een over zou doen. Beetje olijfolie toevoegen, grof zeezout, wat rozemarijn en desgewenst wat paprikapoeder. Zalig!

Een traditionele aardappelbereiding op de barbecue is natuurlijk de 'gepofte aardappel' die geserveerd wordt met een dot zure room. Waarom zo'n gepofte aardappel niet eens pureren met zure room? Het resultaat zal je aangenaam verrassen en je kunt er alle kanten mee uit als je je bord gaat dresseren. Ja, varkenskroontjes en aardappelen, die zijn verdraaid veelzijdig!

Qlinaria op het BK BBQ 2013

Zoals je hier al kon lezen vond op 25 augustus in Oostende het Belgisch Kampioenschap Barbecue plaats. Mijn barbecueteam Qlinaria tekende na rijp beraad voor de vierde maal present en keerde een pak ervaringen en een 9de plaats in de eindrangschikking huiswaarts. Dat er foto's werden getrokken lijkt me een evidentie. Ik hou het hierbij bij de meest relevante, namelijk een teamfoto en een foto van de verschillende gerechtjes met een woordje uitleg.


BK BBQ 2013, Qlinaria - Team

Zoals steeds start de wedstrijd met het inleveren van een visgerechtje. Geen idee wie er zat te slapen toen de vis voor het kampioenschap gekozen diende te worden, maar het werd dus 'langoustine'.  De laatste keer dat ik keek niet direct een vis, laat staan dat je veel kanten uitkunt met dit fragiele beestje.

 

Een kort gegrilde langoustine - veel heeft het beestje echt niet nodig - daar ga je natuurlijk geen potten mee breken dachten wij zo. Dan maar creatief voor de dag komen. We bakten een broodcupje en serveerden daarin een smaakvol soepje van 'het afval' dat we in een 'dutch oven' op de bbq lieten garen. We rookten een tartaar van langoustines koud over appelhout en poften aardappels welke we als basis gebruikten voor een karnemelkpuree. Ook de krokante vel van de pladijs kwam van de barbecue, net als het krokantje bij onze tartaar. Dat we garnalenkoppen op de Green Egg droogden, en hiermee een crumble en een olie maakten zal ik even achterwege laten voor iedereen denkt dat we zot zijn geworden. In ieder geval, veelzijdig aan het werk dus!

BK BBQ 2013, Qlinaria - Langoustine

Als tweede dienden we een bereiding met kip in te leveren. Het beest werd vakkundig gefileerd, de filet netjes bijgesneden, er werd een rollade gemaakt, de sot-l'y laisse apart gegaard, krieltjes op de barbecue gegaard, pijpajuintjes en verdere garnituur gegrild... toch ook redelijk barbecue denk ik dan.

BK BBQ 2013, Qlinaria - Kip

Ook voor het varkensgerechtje werden verschillende registers open getrokken. Het varken werd in zijn geheel gegaard en gerookt nadat het geïnfuseerd was met een palm/pekel mengeling. Uitjes werden op de barbecue gegaard, bloemkoolroosjes en romanesco in papillot gegaard en er kwam een barbecuesausje op basis van palm en een picklesmayonaisse aan te pas.  Er werden ook nog uitjes op de barbecue krokant gebakken en geserveerd als crumble en poeder. Gekkenwerk!

 

BK BBQ 2013, Qlinaria - Varken

Soms mag het ook wat meer basic zijn hoor, daar doen we niet moeilijk over. Een entrecote aankorsten op de barbecue en deze langzaam verder garen terwijl hij een mooi rookjasje krijgt bijvoorbeeld. Doe daarbij een gegrild slahart, bierhop gerookte kerstomaatjes, een eetbare frietzak met barbecuefrietjes, een spiesje met zwezeriken en een verse béarnaise. Belgischer kan haast niet.

BK BBQ 2013, Qlinaria - Runds

Laat onze patissier los op een barbecue en die doet de gekste dingen. Crumbles, meringues, cakes, suikerwerkjes, gegrilde vruchten, gerookte vruchten, chocolade. De crumble als strand, het cakeje als zandkasteel, een echte bloem zowaar, een chocolade mossel... Een ode aan Oostende met andere woorden.

BK BBQ 2013, Qlinaria - Dessert

Fijn kampioenschap, blij dat we er terug bij waren. Laat mij de laatste zijn die het oneens is met de exquise verzameling chefs welke in de jury zetelden. Zolang ze er zich maar van bewust zijn wat een beetje fanatiekeling op een barbecue allemaal tevoorschijn kan toveren. En laat nu blijken dat daar net lang niet elke mooi met sterren gedecoreerde chef zich in de verste verte van bewust geweest zijn. Getuige daarvan een in mijn ogen redelijk misplaatste opmerking bij de prijsuitreiking van de juryvoorzitter, "Onze focus lag op het hoofdbestanddeel, in mindere mate op de garnituur die al dan niet van de barbecue kwam". Al dan niet van de barbecue? Dat lijkt mij op zo'n kampioenschap toch een vereiste, niet? En volgend jaar het dessert terug vol laten meetellen, het is een categorie als een ander!

BK BBQ 2013 - Oostende

Zondag staat het Belgisch Kampioenschap Barbecue op het programma. Plaats van gebeuren is Oostende en mijn barbecueteam Qlinaria zal opnieuw present tekenen. Gemengde gevoelens, dat kan je wel raden. Enerzijds haalden we vorig jaar in de categorie ‘vis’ maar mooi de titel ‘Belgisch kampioen’ en ‘vice Europees kampioen’, anderzijds was er het triest verlies van ons teamlid Karel, waarna resultaten er niet meer toe doen.

 

Qlinaria, klaar voor BK BBQ 2013 te Oostende

Eén jaar later, dat gaat verbazingwekkend snel. En ook al passerde er in die periode een incidentrijk wereldkampioenschap in Marokko, het zal vooral fijn zijn onze Belgische en Nederlandse barbecuevrienden terug te zien, zoals dat steeds het geval is. Laat vooral die vriendschap de grote reden zijn waarom wij zondag in onze inmiddels gekende groen en bruine outfit present tekenen. Prijzen - altijd mooi meegenomen - maar er zijn belangrijkere dingen in het leven. Iedereen is bij deze welgekomen om ons zondag op het Zeeheldenplein van Oostende te komen aanmoedigen en ook een hart onder de riem te komen steken. Dat laatste, het gaat met momenten nodig zijn gok ik.

Too hot to blog...

De zomer is eindelijk in het land en dat werd maar wat tijd ook. Ik zie ze graag hoor, de zon, al hoort het puffen, zweten en zuchten er toch ook een beetje bij. Festivals, daguitstapjes, barbecueën, werken en tussendoor een weekje vakantie plannen, het zijn zo van die dingen die deze dagen op de agenda staan. Bloggen, dat schiet er wan weer af en toe over maar laat jullie nu net de mensen zijn die daar niet al te hard van wakker liggen, wel? Too hot to blog, ook dat is zomer.

 

Niet dat er helemaal niets meer geschreven wordt hoor, enkel de frequentie zal deze zomermaanden iets lager liggen dan u doorgaans gewend bent. Achter een toetsenbord zitten in een duffe kamer bij dit weer? Laat ik dat maar tot een minimum beperken. Doe dan die Green Egg maar!

 

Big Green Egg - love it!

 

Over barbecue gesproken! Sinds drie weken schrijf ik onder de noemer 'Coole Kolen' een rubriekje daaromtrent voor VTM Koken. Passeerden reeds de revue: 'Welke BBQ te kiezen', 'Enkele tips' en mijn gepatenteerde 'snelle tortilla's' van de grill. Ik denk dat ik deze week maar eens een stukje vlees op de kolen gooi! En in de tussentijd genieten wij hierbuiten van een fris glaasje Rosé D'Anjou. Ook dat is zomer!

WK BBQ 2013 - Applaus voor de barbecuesaus!

Vorig weekend met mijn barbecueteam Qlinaria en zo'n 40 andere teams uit maar liefst 26 verschillende landen het mooie weer mogen maken op het Wereldkampioenschap Barbecue in Marokko. Laten we het erop houden dat het een redelijk hectisch avontuur was waar geduld een nobele zaak was.

Even leek het er niet op maar de barbecuewedstrijd op zondag ging uiteindelijk gewoon van start en dit onder grote belangstelling van de plaatselijke bevolking. Daar stonden we dan, met zeven aan onze Weber keteltjes te bakken in de zon. Dat laatste trouwens letterlijk en figuurlijk, ik heb de 'zonnebrandwonden' om het te bewijzen.

Hadden we grote verwachtingen bij deze wedstrijd? Niet direct, wat meteen ook de reden was waarom we redelijk rustig alle onvoorziene omstandigheden het hoofd konden bieden. Was het plezant? Zeer zeker! Alleen al voor de samenhang tussen de teams, daar doe je het voor. En per toeval op het podium gestaan? Heel zeker!

Qlinaria - Wereldkampioen Barbecuesaus



In zes verschillende categoriën - lamsribben, kip, lamsschouder, runds en barbecuesaus - viel er te scoren. Ondanks de beperkt infrastructuur en een man minder draaide het team als een goed geoliede machine. Toen ik even 20 minuutjes de tijd had ben ik dan aan mijn barbecuesaus begonnen, de 'zoete tand' van het gastland indachtig. Maar wat fier dat net die saus uitverkozen werd tot winnende saus van het wereldkampioenschap!

Een jaar lang - of zijn het er twee - mag ik mezelf, en bij uitbreiding het ganse team op de borst kloppen in de wetenschap dat wij met onze barbecuesaus Wereldkampioen zijn geworden. Respect!

WK BBQ 2013 Marokko - wij doen mee!

Geen idee wat u van plan bent eind mei maar ik trek, in het gezelschap van mijn vrienden van Qlinaria, richting Marokko. Na alles wat ons mooie barbecueteam vorig jaar heeft meegemaakt vonden we dat het tijd was om te herbronnen. Een verlengd weekend in de zon, dat was de opzet, maar kijk... Ondertussen zijn we ingeschreven voor het Wereldkampioenschap Barbecue 2013 aldaar. Alles geven!

Van 23 tot en met 26 mei staan wij dus in de Noord Marokkaanse badplaats Saïdia te grillen dat het een lieve lust is. Na een opgelegd programma - op zaterdag een volledig lam en op zondag lamsribben, brisket, lamsschouder, volledige kippen en een freestyle dessert - komen we te weten wie er zich dit jaar Wereldkampioen Barbecue 2013 mag noemen. Slechts twee Belgische teams verdedigen 's lands kleuren en wij zijn er daar eentje van.

Omdat er logistiek en vooral financieel bij de voorbereiding en deelname aan zo'n wedstrijd één en ander komt piepen mogen bedrijven, sponsors of mensen met gouden plannen en goede bedoelingen ons steeds vrijblijvend contacteren mochten zij  denken ons op één of andere manier te kunnen helpen. Slechts één e-mailadres, info@qlinaria.be en wie weet maken we er samen een mooi verhaal van!



Qlinaria - 24 tot 26 mei 2013  present op het WK BBQ in Marokko



Voor ons zal het dus iets anders zijn dan we gewoon zijn. Geen twee volle vrachtwagens met materiaal meezeulen, maar onze plan trekken met datgene we in onze bagage kwijt kunnen. Het is eens iets totaal anders. Benadeeld zou ik het nog net niet noemen, maar goed geëquipeerd op het strijdtoneel verschijnen is het zeker niet. 

Het barbecueën zal trouwens gebeuren volgens Amerikaanse regels, wat wil zeggen dat alles gepresenteerd dient te worden in aluminium doosjes. Niet direct ons ding maar we maken er het beste van. Het dessert, daar valt eventueel nog mee te scoren want dat is freestyle. Op het wereldkmapioenschap in 2011 wisten we binnen die categorie een mooie de bronzen medaille binnen te rijven. Dit jaar hopelijk opnieuw al moeten we dan vooral hopen dat onze patissier enkel dagen vrij krijgt!

Zelf afzakken naar Marokko, dat kan? Meer zelfs, men is nog op zoek naar juryleden en de wedstrijdorganisatie stelt daarvoor kamers (3 nachten) in een 5-sterren hotel (all in) ter beschikking. Lijkt je dat iets, dan moet je je als de bliksem hier aanmelden.

Groentjes bij de winterbarbecue

Afgelopen maandag voor het eerst sinds 26 augustus een keertje achter de barbecue gestaan. Die 26ste augustus, dat was de dag van het Belgische en Europese Kampioenschap Barbecue. Een hoogdag als je weet dat we dan met ons barbecueteam Qlinaria telkens opnieuw het mooie weer proberen te maken. Belgisch kampioen en vice-Europees kampioen met ons visgerecht, toch iets om over naar huis te schrijven!

Die 26ste was ook de dag dat Karel, één van onze teamleden,  het leven liet bij een verkeersongeval op de terugweg van datzelfde kampioenschap. Direct ook de reden waarom ik sindsdien niet meer achter een barbecue heb gestaan en waarom die titel hier niet ter sprake is gekomen. Logisch lijkt me dat!

Een basic winterbarbecue dus. Daar kan je met geraspte worteltjes, komkommer en tomaten afkomen, maar wie zit daar bij temperaturen rond het vriespunt op te wachten. Warme groentjes dan maar en eerlijk, dat is even makkelijk als koude groentjes.

Neem nu boontjes in een spekjasje, een klassieker tijdens de feestdagen en zonder enige twijfel zullen die volgende week hier of daar wel op mijn bord zal belanden. Altijd lekker en het leent zich perfect voor de barbecue.

Boontjes blancheren, verfrissen, afdeppen, kruiden, omwikkelen met een spekjasje en klaar is de voorbereiding. Het enige wat je nog moet doen is de boontjes in een gesloten barbecue afwerken. Een beetje aluminiumfolie en wat olijfolie zijn hierbij je beste vriend.

 

Winterbarbecue: boontjes in een spekjasje

Schreeuwt winter dat het geen naam heeft: spruitjes! Niet iedereen is er fan van - ik beken, het heeft lang geduurd - maar tijdens een winterbarbecue kan je er wel altijd mensen blij mee maken. Waarom ook niet dan.

Je kan je spruitjes volledig op de barbecue 'en papillot' klaarmaken, nog simpeler is om een beetje vals te spelen. Spruitjes beetgaar koken en verfrissen,  spekjes krokant bakken en samenvoegen. Verdelen in verschillende porties en verder garen in een gesloten barbecue. Opnieuw zijn aluminiumfolie en een beetje olijfolie of boter hierbij je beste vriendjes.



Winterbarbecue: spruitjes met gebakken stukjes spek



Groentjes, allemaal goed en wel, maar moet dat spek daarbij? Stukjes, een jasje... dat is meer vlees dan groenten. Neen, natuurlijk moet dat niet, maar de universele stelregel is wel dat 'everything tastes better with bacon'.

Laat je overigens ook niets wijsmaken door die foto's. Ik slaag er lang niet in mijn barbecueroosters zo proper te houden. Dit was gewoon een rooster die nog niet gebruikt werd. 't Is dat je het weet.

2 minuten marinade

Het lijkt me duidelijk, de zomer is voorbij en hiermee voor vele mensen ook het barbecueseizoen. Onzin natuurlijk want barbecueën kan je makkelijk het hele jaar door. Dat is dus herfst, winter, lente en zomer. Eén barbecueseizoen, pfft, laat je vooral niets wijsmaken.

We hebben natuurlijk het ongeluk dat het weer in België wel eens wispelturig durft te zijn. Een ganse dag regen, maar tegen etenstijd is ze daar, een stralend zon die zijn gloed laat schijnen op tal van barbecues die hun weg nog niet naar het tuinhok gevonden hebben. Nu is snel barbecueën nooit een goed idee, maar tegen de tijd je je vlees netjes gemarineerd hebt en  het toestel volgens de regels van de kunst is aangemaakt zit je terug zonder zon. Welkom in België!

Ze hebben het naar't schijnt geprobeerd bij Verstegen, iets te doen aan het Belgische klimaat, maar toen dat ijdele hoop bleek heeft men hun pijlen geicht op een snelle marinade. Eentje waarvoor je vlees of gevogelte geen hele dag van te voren dient te marineren. Het resultaat? Hun geconcentreerde '2-minuten-marinade'. Je hoeft zelfs geen geleerde te zijn om uit te rekenen hoe lang er gemarineerd dient te worden.



2 minuten marinade

Uiteraard is er niets beter dan een zelf samengestelde marinade maar we moeten eerlijk zijn, dit snelle alternatief is zeker niet slecht. En je wint er effectief behoorlijk wat tijd mee. Subtiele smaaktoetsen toevoegen aan je gevogelte, varkens-, lams- of rundsvlees, het kan. Een flesje is voldoende voor ongeveer 1 kilogram vlees dus je komt al een eind op weg. Kleine tip indien het te sterk zou smaken naar je goesting, voeg een beetje olijfolie toe, dat helpt. Weet je direct wat te doen deze herfst! Te verkijgen bij Delhaize!

NK BBQ 2012 - Qlinaria wint!

Wim Ballieu en Sergio Herman, ze zullen later deze week wel eens aan bod komen maar vandaag mag ik mezelf - en bij uitbreiding ook meteen ons barbecueteam Qlinaria - eens in de bloemetjes zetten. Voor het derde jaar op rij - dat is een drie op drie - gingen we lopen met de oppergaai op het Nederlandse Kampioenschap Barbecue.

Qlinaria, NK BBQ 2012 © Bart Althuizen

Tot vijf maal toe mochten we tijdens de prijsuitreiking met het ganse team het podium beklimmen. Een tweede plaats voor het kippengerecht, een tweede plaats voor het visgerecht, een gedeelde eerste plaats voor het varkensgerecht en een tweede plaats voor het dessert,... een prestatie die voldoende constant bleek om 'Nederlands Kampioen' Lowland Smokers af te houden. Binnen een bijzonder sterk deelnemersveld zijn wij maar wat fier met deze prestatie!

NK BBQ 2012

Zaterdag en zondag is het weer zover, het Nederlands Kampioenschap Barbecue. Met Qlinaria, het barbecueteam dat ik als jongste van de bende mag aanvuren, tekenen we voor de derde keer present. De vorige twee keren mochten we - enigszins tot onze verbazing - afsluiten als winnaar. Uiteraard hopen we ook deze keer niet teleur te stellen, het besef is er wel dat je niet kunt blijven winnen. Plezier prioritair zou ik zeggen, het resultaat komt op een tweede plaats.



Groepsfoto Qlinaria



Iedereen welkom in Hoofddorp (NL) dit weekend. Zo'n kampioenschap, dat moet je gewoon eens van dichtbij gezien hebben. Na het weekend volgt er ongetwijfeld een verslag. Tenzij we het rotslecht gedaan hebben natuurlijk, zo zijn we dan ook weer.

De Buck Barbecue

Het weer doet het niet vermoeden maar het barbecueseizoen is wel degelijk in aantocht. En akkoord, voor een barbecue-enthousiasteling als mezelf is het heel het jaar barbecueseizoen maar toch... zomer = barbecue!

Het toestel dan. Een beetje barbecuefanaticus heeft zo zijn eigen voorkeuren (Weber OTG, Green Egg, Oklahoma) en niet zelden zit een simpele grill daar niet bij. Want, zo wil de stelregel, een goede barbecue moet je kunnen afsluiten met een deksel, kwestie van je de mogelijkheid te bieden om indirect te garen. Om het toestel als een oven te laten werken zeg maar. Geen deksel op je barbecue, dan spreken wij gemakshalve van een simpele grill, goed voor worstjes, saté's, hamburgers, een stukje vis of wat groentjes.

Zo'n simpele barbecue grill, ze zien er ook allemaal hetzelfde uit mijnheer. Net als die spuuglelijke bakstenen tuinhaarden / barbecues zou er geen haar zijn op mijn kop om er eentje in huis te halen. Tot afgelopen zaterdag.

Onder het 'voor wat hoort wat principe' mocht ik zaterdag voor onze houtskoolsponsor eens loos gaan op hun nieuwste modelletje, de Buck. Heb je een beetje oog voor trendy vormgeving dan kan je er niet omheen, de Buck is een heel mooi gestyleerde grill. En veel fantasie heb je niet nodig om er een schattig konijntje in te ontwaren, wel? 

De Buck Barbecue

Een beetje Reservoir Dogs iemand? De Bucks zijn verkrijgbaar in vijf verschillende kleuren en kregen de namen Mr. White, Mr. Black, Mr. Blue, Mr. Yellow en Mr. Orange mee. De laatste, hierboven afgebeeld, is een limited edition model. Onze noorderburen kunnen er maar wat blij mee zijn.

Het ziet er allemaal lekker strak uit en zou in menig trendy tuininterieur niet misstaan, maar werkt het ook naar behoren. Image is nu eenmaal niet everything. Drie praktische troeven:

- De conische voet zorgt voor een grotere stabiliteit ten opzichte van andere standaard grillmodellen. Zeker niet onbelangrijk mochten er kleine kindjes of zatte nonkels rond de grill rondhangen, al hebben die beiden natuurlijk niets te zoeken in de buurt van een gloedheet vuurtje.

- Met het neusje van het konijn bedien je de ogen die als luchttoevoer fungeren. Ideaal om je barbecue zonder al te veel problemen op te starten. Kooltjes, zuurstof, vuur... je weet wel.

- De grootste troef is natuurlijk het 'easy ash removal systeem'. Een hendeltje naar boven klikken, de assen en resterende kooltjes uit de kuip in het gapende gat borstelen, laten afkoelen en de asopvangkuip ten gepaste tijden ledigen. Zo simpel als wat!

Op zoek naar een eenvoudig te gebruiken grill voor occasioneel gebruik? Geen zin om een overdreven dure barbecue aan te kopen? Misschien is de trendy Buck wel iets voor u. Voor een luttele 149 € haalt u dit model reeds in huis, en als je een beetje rondkijkt kan je ze misschien zelfs goedkoper vinden. Coolinary Approved!

Gegrilde tortillapuntjes

Er kan geen barbecue in mijn directe omgeving aangemaakt worden of binnen de kortste keren liggen mijn gepatenteerde tortillapuntjes erop. Het is zo één van die hapjes waar je hoegenaamd geen werk mee hebt, die je zonder enig probleem volledig naar je hand kunt zetten en waar de variaties eindeloos zijn. Veggie, vlees, vis, pittig, hartig of zoet... Alles kan en belangrijker, iedereen is er zot van.

Afgelopen zaterdag op onze inmiddels legendarische pré-Groezrock-brunch snel een basisvariant op de barbecue gegooid. Vier heren, een fles champagne, Bacardi Cola en pintjes à volonté, het zal wel zijn dat die gegrilde tortillapuntjes de deur uit vlogen.

Gegrilde tortillapuntjes

Zelf aan de slag? Veel heb je alvast niet nodig om de tortillapuntjes tot een goed einde te brengen. Een pak tortilla's, tomatensaus of pesto en geraspte kaas zijn alvast een goeie basis. Hier kan je naar eigen smaak uiringen, champignonschijfjes, hesp of salami aan toevoegen. Kort grillen en klaar is kees. Lekker met een beetje 'limonaise'.

Eerder fan van vis? Probeer dan de reeds fel beproefde combo kruidenkaas en gerookte zalm eens. In dit geval zou ik wel kiezen voor basic tomatensaus in plaats van de fel afsmakende tomatenpesto. Het zal wel zijn dat bagels en patent hebben op deze combinatie.

Beetje een zoetebekje? Besmeer een halve tortilla rijkelijk met Nutella en wat banaanschijfjes, grill en kijk wat er gebeurt.

Eieren in de barbecue

Alsof barbecueën op zo'n flink uit de kluiten gewassen Oklahoma nog niet genoeg was besloot Qlinaria teamlid Rudi zijn toestel op een remork te bevestigen. Rudi, dat is een beetje de handigaard in het team. Bij onze eerste deelname aan het BK BBQ kwam hij met plots met een biervatgrill op de proppen en nu is er dus deze kanjer. Roken, indirect garen, grillen en zelfs wokken... geen enkel probleem.



Oklahoma trailer



Het is te zeggen. Misschien hebben we toch een probleem. Een kleintje maar desalniettemin, een probleem. De luchttoevoer, welke je met een soort ventiel kan regelen, bepaalt grotendeels de temperatuur van je barbecue. En laat nou net datzelfde ventiel, indien niet gesloten, groot genoeg zijn om een vogeltje binnen te laten. Gevolg?  In de vuurkorf van de Oklahoma heeft een klein pietje een gigantisch nest gemaakt?

Vuurkorf / nest

Heelder kadavers grillen, we draaien er ons hand niet voor om, maar toekomstig leven zomaar de nek omwringen? Nee, daar doen we niet aan mee. Zeker nu er 10 schattige eitjes in het nestje liggen.  Mocht het nestje nu verplaatst worden dan is de kans groot dat mamavogel het laat voor wat het is. Dus trekken we af en toe voorzichtig een foto en wachten tot de kleintjes geboren zijn.

Een tweede Oklahoma werd ondertussen ter plaatse gereden en in gereedheid gebracht om dienst te doen als moederhuis. Zodra de kleintjes het ei uit zijn verhuizen ze van nest zodat wij ons eindelijk op het barbecueseizoen kunnen voorbereiden. Nee, wij zijn nog lang de slechtsten niet.

Vrienden van de Smaak

Stel je voor: een zachte zomeravond, één lange tafel ergens in een veld, tafelgasten van overal en nergens, de zon die langzaam ondergaat en een topchef die in openlucht staat te koken met producten van de lokale boer, die meteen ook maar bij aanschuift... ziedaar de pure essentie van het rondreizende restaurant van de Vrienden van de Smaak. Een concept zo schoon dat ik het bij voorbaat iedereen al had kunnen aanraden. Maar hey, uitnodigingen zijn er om op in te gaan en ook op een zondagmiddag moet er gegeten worden.

Een prachtig blauwe hemel, hier en daar bezoedeld met een fiks dreigende wolk, het lijkt wel een constante bij onze bezoekjes aan het Limburgse. Hoe graag we onze ogen ook de kost hadden willen geven in de prachtige tuin van Kasteelhoeve de Kerchem, we waren maar wat blij dat onze nieuwe Vrienden van de Smaak op het allerlaatste nippertje een locatiewissel naar De Tuin van de Smaak van de Wroeter doorvoerden.

De Serres van De Wroeter

Zo'n tuinbouwcentrum, dat valt wonderwel om te vormen tot ontvangstruimte voor een stel foodies met honger. Een groentehal, afgeschermd van de aanpalende serre met een pak blauwe veilingbakken, dat werd de plaats waar we van onze aperitiefhapjes mochten genieten. Het eerste hapje dat de revue passeerde was een spiesje met asperge, marshmallow van kervel en crunch van Gandaham, netjes geserveerd in een pot met heerlijk geurende ananassalie.

Asperge, marshmallow van kervel en Gandaham

De eerste spiesjes waren amper achter de kiezen of daar kwamen de lepelhapjes met preskop van varken uit Alken en structuren van mosterd op de proppen. Zoals dat gaat in een gezelschap van foodies klikten de spiegelreflexcamera's dat het een lieve lust was. Zo'n uitnodiging, dat moet je natuurlijk wel een beetje verdienen. Twee lepeltjes voor ondergetekende was voldoende, er zou namelijk nog lekkers volgen. 

Preskop (van varken uit Alken)

Tartaar en crème van lokaal geteelde asperges (Kinrooi), volop in het seizoen is er niets dat zo juist smaakt. En asperges, dat is zo één van die dingen waarvan het een eeuwigheid geduurd heeft voor ik dat lustte. Maar laat nu vooral komen dat witte goud.

Eitje gevuld met asperge uit Kinrooi

Na de hapjes gingen we de boer op. De wild om zich heen razende hagelbui had andere oorden opgezocht wat ons de kans gaf om onder begeleiding het domein van De Wroeter te verkennen. Het lekkers groeit hier trouwens niet enkel in serres, ook in openlucht wordt er geteeld dat het een lieve lust is. Daarstraks nog gezegd dat ik perfect in een grootstad zou kunnen wonen, maar den boerenbuiten, dat blijft toch ook iets hebben. 

Boomgaard van De Wroeter

Serres, daar kweekt men niet alleen, daar eet men ook. Jasjes gingen uit, hemdjes werden opengeknoopt en dat 'marcelleke' onder mijn shirt heeft het ook niet lang volgehouden. Helemaal vergeten dat in een serre de temperatuur al eens durft oplopen.

Shared meals, het is maar één van de zaken die  'Vrienden van de Smaak' dat ongedwongen extraatje geven. Terwijl  je zelf een stuk roggebrood (Limburgse rogge) uit de houtoven van de Wroeter afbreekt schept de buurvrouw je een zalige salade met verse kruiden uit de Mombeekvallei op. Heel relaxed allemaal.

Salade met verse kruiden uit de Mombeekvallei

Ik had de eer en het genoegen de asperges met gedroogd rundvlees (uit Alken) te mogen serveren. Een snelle blik in het rond leerde me dat een stuk of vijf asperges wel moest lukken. Een beetje vers groen erbij, iedereen content. En niet onbelangrijk, niks gesmost, dankuwel!

Asperges uit Kinrooi met gedroogd rundvlees uit Alken

Daar zitten ze, de stille genieters. Een zeventigtal foodies, verdeeld over twee tafelhelften, netjes op een rijtje. Binnen de kortste keren heerste er een übergezellig ons kent ons gevoel, al is dat met disgenoten als Anniek en Mel nu ook weer niet zo verwonderlijk.

De vrienden van de smaak

Wat je allemaal niet tegenkomt in een serre zeg. Kraakverse sla, wie had dat kunnen denken. Nee, ik was lang niet de enige die er graag met een krop sla ging lopen. Maar we waren te gast en dan doe je zoiets niet. Stel je voor! Klein geheugensteuntje, dringend pluksla planten!

Sla, verser kan niet!

Een bar in een serre, maak dat van overheidswege verplicht en het aantal tuiniers en mensen met groene vingers stijgt exponentieel, dat mag je van mij aannemen. Goed gedronken dat we hebben, jongens toch.

Bubbels als aperitief (Scorpion Zwart Brut / Vliermaal), een frisse witte bij het voorgerecht (Chardonnay Blauw / wijnkasteel Genoels-Elderen), een verrassende rode bij het hoofdgerecht (De Vroege Loonse / wijndomein Cohlenberg, Borgloon) en zoet bij het dessert (Bosbessenwijn / bosbessenkwekerij 'Blueberry Fields, Koersel). 

En met al die alcohol zouden we het non-alcoholische alternatief nog vergeten. Natuurlijk ongefilterd appelsap van Hugo Jacobs uit Sint Truiden en tafelwater, geparfumeerd met roomse kervel en mosterdbloempjes. Dat laatste is er eentje om te onthouden.

De Vroege Loonse - Wijdomein Cohlenberg; Borgloon

Zei er iemand hoofdgerecht? De prijs voor salade van het jaar mag wat mij betreft nu al worden uitgereikt aan Giovani Oosters voor zijn ongemeen goede salade van spinazie en geitenkaas van "De Levende Aarde" (Alken). Fris en kruidig groen, smeuïge geitenkaas en hier en daar een krokant stukje noot. Super!

Salade van spinazie en geitenkaas

Die asperges, ik had dat zo goed gedaan dat ik ook het lamsvlees mocht uitserveren. En iedereen, op één fluffytariër na,  was vol lof van het lamsvlees "Hampshire Down" van 't Sint-Annahof. Zachter heb ik het nog nooit gegeten. En die worstjes, jongens die worstjes toch. Daar zou ik nu nog van eten ware het niet dat de schotel in geen tijd leeg was. Betrof het hier een voetbalmatch, dat werd er tijdens deze gang gescoord met niet één maar twee wereldgoals. Absolute klasse!

Lamsvlees "Hampshire Down" van 't Sint-Annahof

Het dessert mochten we zelf in de cuisine à l'improviste oppikken, kwestie van het aanwezige team van Vous lé Vous de nodige en volkomen welverdiende lofbetuigingen te geven. De pannacotta van geitenmelk met een toets van rabarber en hibiscus lieten we ons maar al te graag welgevallen.

Pannacotta van geitenmelk, rabarber, ...

En omdat koffie nog steeds niet echt aan mij besteed is - iemand gaat mij dat moeten leren drinken - werd het thee achteraf en wel lemon, pure vruchtenthee met citroengras en appel. Een koekje erbij, twee of drie misschien, ook dat is genieten.

Lemon thee & China Yunnan Green

Druppelsgewijs liep De Wroeter leeg en niets dan blije gezichten gezien. Niet het minst bij de organisatie voor wie dit de grote vuurproef was. Wat mij betreft hebben De Vrienden van de Smaak er met mij alvast een nieuwe dikke vriend bij. Het rondreizende restaurant doet de volgende maanden onder andere nog Limburg, Merksplas, Oostende, Meensel-Kiezegem, Sint Katelijne Waver en Dranouter aan. Tijdig reserveren kan wel eens de boodschap zijn! In de tussentijd kun je misschien overwegen om in de lokale kringloopwinkel alvast een leuk bord op de kop te tikken. Je gaat het nodig hebben!

Vrienden van de Smaak

Groezrock 2012

Festivalaankondigingen op een foodblog, ik draai er mijn hand al lang niet meer voor om. Groezrock in Meerhout – Merret voor de locals -  is sinds jaren hèt festival dat de lange festivalzomer met  ‘veel lawijt’ in gang mag trappen. Traditiegetrouw starten wij op deze hoogdag(en) ’s ochtends met een exquise barbecue in het gezelschap van de charmante Jack Daniels en zijn maîtresse Veuve Clicquot. En dan zijn er ook nog die felgekleurde gelaagde cocktails waarvan je zat wordt enkel door er naar te kijken. Schitterende combinatie want eenmaal op de wei kan je na enkele van die exotische cocktails zonder enig probleem van 2 podia tegelijkertijd genieten.

Groezrock 2012

Er valt trouwens ook flink wat te eten op zo’n festival. De catering beloofde voor deze editie alvast enkele ‘Banquets’, er is een standje waar je terecht kunt voor ‘Reel Big Fish’ en voor de zoetebekken staan er dan weer ‘Gorilla Bisquits’ op het menu. Zij die iets avontuurlijker zijn aangelegd kunnen misschien eens een ‘Zebrahead’ of ‘Cobra Skulls’ proberen. Alle gekheid op een stokje, zolang die zalige pizza’s waar ik – en velen met mij – de laatste jaren zo zot van was maar terug te verkrijgen zijn.

Groezrock vindt plaats op zaterdag 28 en zondag 29 april in het Kempische Meerhout. Er zijn 4 podia en Sid Frisjes kan je alvast vooraan terugvinden tijdens de shows van Rancid, Refused en The Bronx.

USA (Foodie)trip / United Skillets of America

Geen idee hoe die dingen juist gaan maar eind mei vertek ik voor 2 weken naar de Westkust van Amerika. San Diego, Palm Springs, Las Vegas, Los Angeles en tussendoor een trits woesternijen en natuurfenomenen - denk Grand Canyon, Death Valley, Horseshoe Bend, Joshua Tree National Park, Sequoia National Forest - die deze steden met elkaar verbinden. Mits tijd op overschot, iets wat ik trouwens ten zeerste betwijfel, breien we er nog een kort bezoek aan Tijuana aan. Tequila, je weet wel.

Of het ook een foodietrip wordt is voorlopig nog een vraagteken. Met een overvloed aan fastfoodzaken genre Taco Bell, Wendy's, KFC en diens meer lijkt een 'one way ticket to obesitas' alvast niet uitgesloten. Tips zijn trouwens altijd welkom en dan doel ik niet op de goedkoopste chirurg in Los Angeles voor een liposuctie. Goeie restaurants, farmers markets, foodie must visits, (cocktail)bars... die dingen.

En nu het toch over de States gaat, iemand een ideetje wat een skillet is? Wel, ik zal het u zeggen. Een skillet is een gietijzeren pan, iets wat in de barbecuemiddens waarin ik wel eens durf te vertoeven redelijk populair is. En kijk eens wat Alisa Toninato op een zonnige dag zomaar uit haar mouw schudde? 'Skillets' in de vorm van elke Noord Amerikaanse staat. Mits wat puzzelwerk levert dat volgend aardig plaatje op. Een zwaar staaltje kookkunst, neem dat gerust van mij aan.

United Skillets of America by Alisa Toninato

Amerikaans en patriotisch ingesteld? Via American States Skillets kan je jezelf zo'n hebbeding aanschaffen mocht je er zo'n 3 à 400 dollar voor veil hebben. Een kleine tip in het 'Amerikaanders' voor  de yanks die nu bij toeval op coolinary terecht komen: "Stay away from the East Coast states, their shape doesn't cook for shit. It's Texas you wanna be cooking with. Wyoming, Colorado and Utah will do as well". Graag gedaan.