Posts weergeven met het label Brussel. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label Brussel. Alle posts weergeven

vrijdag, mei 27, 2016

Wildpluk in Brussel met The Botanist

Er zijn zo van die uitnodigingen die iemand als ik moeilijk kan afslaan. Die van The Botanist bijvoorbeeld, eentje om te gaan wildplukken in de wondermooie Brusselse natuur. Gooi nog een heerlijk natuurlijke maaltijd en enkele cocktails in de mix en je weet dat ik geheid van de partij ben!
 
Waarom wildplukken hoor ik jullie denken. Een goed vraag met een meer dan voor de hand liggend antwoord. The Botanist is een small batch gin, gemaakt uit 9 basisaromaten en 22 lokale, in het wild groeiende botanische ingrediënten. Deze 'botanicals' - zo heet dat onder connaisseurs - worden met de hand geplukt rond de lochs en rotsen, op de Hebriden eilanden voor de kust van Schotland. Hoofdleverancier is het gekende eiland Islay waar ook de distilleerderij van Bruichladdich gevestigd is.
 
Niemand beter dan international Brand Ambassador Joanne Brown om ons de geschiedenis van deze relatief jonge gin (2010) toe te lichten. Met een sappige Schotse tongval vertelde Joanne over haar ervaringen met wildplukken op het eiland. Ogen dicht en wegdromen naar Islay, zo makkelijk kan het soms zijn.
 
Wie een beetje bij de zaak is heeft ongetwijfeld opgemerkt dat The Botanist niet meer in een slanke rechthoekige fles zit,  maar wel in een mooi vormgegeven rond exemplaar. Tip voor de liefhebbers, de gebruikte botanicals zijn in relief op de fles terug te vinden.
 
 
Als er iets is wat een mens opkikkert na een intensieve fietstocht van een half uurtje doorheen het glooiende Brusselse landschap, dan wel een kraakverse salade. En kraakvers mag je letterlijk nemen, verschillende smaakvolle blaadjes en bloemen waren zich luttele uren ervoor niet eens bewust van hun gruwelijk lot. De struik met met chickennuggets hebben we tijdens de wildpluk jammer genoeg niet meer gevonden. Stel je voor! 
 
Direct in de cocktails vliegen - mensen weten waar mijn prioriteiten doorgaans liggen - was er niet bij. Het programma voorzag dat we onze gin eerst gewoon puur proefden alvorens de Brusselse flora onveilig te maken.
 
 
 
De persoon die onze wildpluk in goede banen zou leiden was Geert Heyneman, Gents stadsbotanicus en fervent wildplukker. Voor een divers publiek dat verschillende talen spreekt is de Engelse taal zelden een slechte keuze.
 
Wildplukken mag dan misschien wel een geitenwollensokken imago hebben, zodra Geert het had over zware metalen (Heavy Metal) aan de oevers van rivierbeddingen of de culinaire toepassingen van een dovenetel (Deaf Nettle) rockte het als de beesten. Bijna m'n luchtgitaar boven gehaald.
 
Alle gekheid op een stokje, we laten teveel lekkers aan ons voorbij gaan. We kunnen wel met grote ogen kijken naar chefs zoals René Redzepi of Kobe Desramaults die in de nabije omgeving van hun restaurant 'foerageren', zelf doen we het te weinig of helemaal niet. Met wisselend success zelf kruiden en groentjes telen omdat het hip is, doe maar eens lekker gek, maar al het moois dat de natuur ons geeft... dat laten we netjes links liggen. Waarom? We weten niet beter! 
 
Wie zelf aan de slag wenst te gaan maar - net zoals zowat iedereen - niet weet hoe te beginnen kan ik het  Grote Wildplukboek van Edwin Florès alvast aanraden. Hiermee kan je zo aan de slag.
 

 
Dat ik op amper een uurtje tijd bijzonder smaakvolle 'dingskes' geproefd heb, het is een understatement. En dan heb ik het niet eens over de fenomenale wildplukpesto van Geert, maar gewoon blaadjes, wortels en knopjes. Uiteraard lieten wij ons al het groen welgevallen, met smaken die varieerden van bitter tot pittig en zoet. Alles wat je in de keuken nodig hebt met andere woorden. M'n geheugen laat me even in de steek maar ik denk dat het de meidoorn was me wist weg te blazen met een hemelse amandelsmaak. Ongelofelijk straf!

 
Een derde onderdeel van het grote wildpluk avontuur was het bereiden van cocktails op basis van The Botanist met verse planten, bloemen en kruiden als verrassende smaakmakers. Nick Baeyens, voormalig barman van ondermeer Baar in Gent had duidelijk wat opgestoken tijdens de weken dat hij Geert Heyneman vergezelde op zijn wildpluktochten. Het resultaat waren smaakvolle siroopjes die niet alleen cocktails ten goede komen, maar ook een prachtige basis zijn voor zomerse limonades.
 
De cocktail waarvan ik hier het recept deel, een variatie op de French 75,   kreeg de welluidende naam 'De Zonnekoning' mee. Hij verwijst niet naar Lodewijk XIV, maar wel naar de gele paardebloem die als basis diende voor de siroop. Het ligt waarschijnlijk aan mij, maar 'Manneken Pis' had als naam ook niet misstaan. Pisbloem, Brussel...
 
Nodig:
 
40 ml The Botanist, 30 ml citroensap, 28 ml paardenbloemsiroop, witbier.
 
Doen:
 
Doe gin, citroensap en siroop in een met ijs gevulde shaker en shake krachtig gedurende 10 à 15 seconden. Strain en top af met het witbier. Heerlijk verfrissend.


The Botanist, te koop bij de betere drankenhandel. Adviesprijs 39,95 €

woensdag, april 13, 2016

Villa in the Sky - een Brusselse parel

Wat denk je over Brussel vroeg iemand me onlangs. Niet omdat ik er zo'n 20 jaar geleden op kot heb gezeten - in Schaarbeek was dat -  wel omdat het tegenwoordig makkelijk is een mening te hebben over onze hoofdstad vermoed ik.
 
Ik zie Brussel graag, eerlijk waar. Niets dan mooie herinneringen aan de negen maanden dat ik Brussel met mijn BMX onveilig wist te maken. Schaarbeek als uitvalsbasis, de stad als speeltuin. Tripjes naar Molenbeek - de VK ofte Vaartkapoen was vaste prik voor deze concertliefhebber - werden dan wel met de nodige voorzichtigheid aangevat, de drang tot cultureel vertier won steeds.
 
De latente dreiging van allerhande soort gespuis, het was er toen al, eigen aan een grootstad zo vonden we. Inbraak, overval, het betere duw-en-trekwerk... we hadden jandorie iets te zeggen op het einde van de week. En los van dat alles, een prachtstad!
 
"Dat je er je weg een beetje moet kennen", zei ik onomwonden,"en je er op de gekste plaatsen goed kunt eten". Ik haalde La Villa in the Sky aan, letterlijk een toprestaurant, gelegen op het dak van een kanjer van een kantoorgebouw. Niet direct het antwoord dat verwacht werd, maar wel het eerste waar ik aan dacht.
 
 
 
Goedkoop is de Villa niet, zoveel is zeker, maar het magnifieke zicht over Brussel en ver daarbuiten krijg je er wel gratis bij. M'n iPhone erbij genomen en foto's gezocht. Zowel de toren als het uitzicht gevonden. Fenomenaal, toch?
 
Brussel, fantastische stad, en ook al heeft deze net als ander steden 'zijn kantjes', afschrijven doe ik de stad niet en een jaar zonder weekendje Brussel is gewoonweg niet compleet.
 

La Villa in the Sky
Louisalaan 480
1050 Brussel

woensdag, juli 16, 2014

Foodbloggersdiner in AUB SVP - Brussel

Door de band genomen zijn foodbloggers aangename mensen. Mensen van het soort die een flinke portie vrije tijd veil hebben om het hoogste goed - lekker eten en drinken - ter vermaak van de anonieme medemens neer te pennen op hun blogs. Iets dat lijkt te werken want het aantal foodblogs in België schiet als verrukkelijke paddenstoelen uit de grond.
 
Dat wij ook de personen achter die blogs graag beter leren kennen deed ons de 'Foodbloggersdiners' in het leven roepen. Met zes waren we in 2012 om Chez Lucia in Brussel onveilig te maken, waarna er passages volgden in Veranda in Berchem, Coeur d'Artichaut in Gent en Trente in Leuven.
 
In april namen Frank Be-Gusto, Kristof Belge en ondergetekende het voortouw om een flinke bende lekkerbekken riching het Brusselse AUB SVP te loodsen, een gemoedelijk etablissement dat mij bij twee eerdere passages wist te bekoren.

AUB SVP - Foodbloggersdiner

Dat foodbloggers tijdens een uitstapje al eens op hete kolen durven zitten mocht blijken uit het aantal gegadigden dat er te vinden was voor de 'Aperitivo met Ivo', een frisse pint op een naburig terras voor aanvang van het foodie plezier. Altijd een goed idee!

Tegen de klok van zeven trokken we naar AUB SVP, dat ondermeer gekend is voor de verschillende soorten brood welke er bij je de maaltijd geserveerd worden. Om te beginnen kregen we 'verse focaccia met verschillende smakelijke dips, gevolgd door een potent pompoensoepje, afgekruid met gerookt paprikapoeder'.

AUB SVP - Foodbloggersdiner - Foccacia & Dips

Voor de gelegenheid vroegen we geen vaste plaatsen te voorzien, kwestie van iedereen de gelegenheid te geven een babbeltje te kunnen slaan met de verschillende talrijk opgekomen foodbloggers. Een afgewerkt bordje van de toog plukken en gepast gezelschap uitkiezen, eten was zelden zo complexloos.
 
Als voorgerecht kregen we 'zacht gekonfijte makreel met een crème van avocado en mierikswortel, gepekelde komkommer en raapjes, oesterblad en een krokantje van kamut'. Makreel, heb ik al gezegd dat ik daar wel fan van ben? Lang geleden dat ik mijn visserskostuum nog eens uit de kast heb gehaald.

AUB SVP - Foodbloggersdiner - Makreel

Als hoofdgerecht had chef / kempenzoon Mathias Dircx 'krokant gebakken snoekbaars met witte asperges, tuinbonen, texturen van daslook, crumble van bloemkool en geroosterde hazelnoot' voorzien. Het begeleidende broodje was er eentje op basis van groene peper. Smaakvol, perfect gegaarde asperges, aangename structuren in de mond... Lente op het bord! Snoekbaars, als jonge snaak gingen ik daar ook wel eens op vissen trouwens.

AUB / SVP - Foodbloggersdiner - Snoekbaars, asperges

Als aflsuiter werd ons een bord voorgeschoteld - opnieuw keramiek uit de Serax reeks van de hand van Pascale Naessens - met daarop 'een frisse, luchtige biscuit van kafirlimoen, een crème van limoenblad en Griekse yoghurt, licht gekonfijte kiwi en een crunch van chocolade, zeezout en citroentijm'.
 
Er werden nog enkele tassen koffie, thee en wijn genuttigd - schrappen wat niet past - waarna we besloten dat het weer meer dan gezellig was. De vier man sterke Kempense delegatie durfde reeds vooruitblikken naar een volgende editie waarbij zowel Lewis in Hoogstraten, het dan mogelijk vernieuwde Vin Perdu in Oud-Turnhout alsook Helsen in Kasterlee als mogelijke locaties werden genoemd. Ik kijk er hoe dan ook naar uit! 
 
AUB SVP - Foodbloggersdiner - Biscuit, kiwi, yoghurt

AUB SVP
Schildknaapstraat 36
1000 Brussel
T - 32 / 473 90 24 91

woensdag, oktober 23, 2013

The Hotel - Brussel

Je moet al van slechte wil zijn mocht je The Hotel in Brussel weten te negeren. Het onlangs gerenoveerde, statige vier-sterren hotel torent immers flink boven de aanpalende gebouwen uit. Het aanblik van het hotel bij nacht maakte zo'n indruk dat we onlangs - na een te kort bezoek aan de pop-up cocktailbar Casa Bacardi - besloten hier te logeren. Afgelopen weekend was het zover en ja,  ook die cocktailbar stond terug op het programma.
 
Een vriendelijke ontvangst aan de receptie, dat is het minste en niet meer dan normaal ook. Geen klagen over trouwens. En die welgekomen ontvangst, die laat zich trouwens op de kamer ook merken. Een handgeschreven kaartje, een doosje pralines van Pierre Marcolini... 't zijn die kleine dingen die voor mij de beleving kleur geven.
 
De kamer zelf - we zouden er uiteindelijk amper in vertoeven - daar zou ik me met plezier enkele dagen in verschanst hebben. Mooi ruim, praktisch ingericht, een uitzicht om u tegen te zeggen... ze deed de naam 'Panorama Deluxe' alvast alle eer aan!
 
The Hotel - Panorama Deluxe Kamer
 
Indien het bescheiden assortiment drankjes (Nespresso, Stella, witten en rode wijn, water) in de kamer niet voldoende mocht blijken, dan waren we steeds welkom in de Panorama Lounge van het hotel. Wij namen één van de razendsnelle liften richting 24ste verdieping om er middels onze keycard toegang te krijgen tot de exclusieve trendy ingerichte  lounge.
 
De persoon die op een blauwe maandag besloten heeft om enkele luxe-kamers te schrappen (lees minder inkomsten) en er een trendy lounge neer te poten die verdient wat mij betreft een bescheiden standbeeld. Van een meerwaarde gesproken! Rustig de krant of één van de vele hippe boeken lezen, even op je laptop werken, jezelf een drankje inschenken en ondertussen genieten van het uitzicht. Het mag allicht niet verbazen dat wij het bij het laatste hielden. Een basic bloody mary of een glaasje Mercier champagne, Brussel wordt er alleen maar mooier van.
 

Versnapering waren er trouwens ook te vinden. Doorgaans wil dat zeggen dat er chips en snoepgoed te vinden is en met een beetje geluk enkele kleffe broodjes. Niets van dat alles in The Hotel. Kraakverse belegde broodjes en verrines gevuld met allerlei lekkers zoals gerookte vis, zeewiersalade met sesamolie en zalm... Zalig, om van de dessertjes nog maar te zwijgen!


Zeggen dat er in The Hotel met zorg de nodige aandacht aan luxe besteed wordt zou een understatement zijn. En toch is het niet diezelfde voor de hand liggende luxe, maar wel de kleine accenten die ons verblijf zo aangenaam maakten. Fris water, spekjes en winegums in de lobby, een handgeschreven welkomstbrief, een assortiment verse koekjes bij een ruim uitgebreid ontbijt of een korte vriendelijke babbel. Luxe, daar betaal je voor, maar het zijn de kleine dingen die het verschil maakten.
 
In onze kamer was trouwens ook een telescoop te vinden. Geen flink uit de kluiten gewassen sterrenkijkers zoals deze uit de Panorama Lounge, maar een handig uitschuifbaar exemplaar zoals menig piraat er ooit één mocht hanteren. Ideaal om Brussel van dichtbij te bekijken, want het uitzicht, dat was onbetaalbaar!

The Hotel Brussel - een panorama als geen ander

The Hotel
Boulevard de Waterloo 38
1000 Brussel
T - + 32 (0) 2 504 33 35

maandag, augustus 12, 2013

AUB SVP

Aan het begin van de zomervakantie hadden vriendin en ik een zaterdagdag in Brussel te spenderen. Stond al een tijdje op het programma en aangezien we op vrijdagavond met de Eurostar vanuit Londen terugkeerden besloten we in de stationsbuurt een hotel te boeken.
 
Vroeg in het nest is vroeg uit de veren! Mocht dat nog geen spreekwoord zijn, dan wil ik er bij deze graag aanspraak op maken. Om maar te zeggen dat we onze ogen op een ontiegelijk vroeg uur op de Vossenmarkt (croque bij Chez Willy) de kost gaven. Van daaruit trokken we naar het justitiepaleis, de Zavel (chocolade) om ergens tegen de lunch aan AUB SVP te arriveren. Bij mijn vorige bezoekje zat ik er letterlijk alleen te tafelen, nu dus in goed gezelschap. En een lichte lunch, daar past een Oude Geuze van Oud Beersel perfect bij.

AUB SVP - Oud Beersel als aperitief

Een lichte lunch dus dan kan er gerust een voorgerechtje gedeeld worden. Simpel maar lekker, een 'carpaccio van Coeur de Boeuf, jonge slablaadjes en mooie krullen Parmezaan', dat weten wij onder een loden zon wel te smaken. Dat het restaurant het 's middags goed doet viel af te leiden aan de tafeltjes die aardig gevuld raakten.
 
AUB SVP - carpaccio van Coeur de Boeuf
 
Op de kaart hadden we allebei ons oog laten vallen op een gerechtje met 'makreel, tomaat, krokant van olijven en wasabimayo'.  Een goed huwelijk tussen mezelf en wasabi zal er allicht nooit inzitten maar dat weerhield me er niet van dit gerechtje met plezier te verorberen. Mooi gegaarde makreel, fijne crunch, een lekker broodje...  dat moet 's middags niet meer zijn!

AUB SVP - Makreel

Een dessertje gingen we aan ons laten passeren. Er waren nog enkele macarons van Marcolini en de desserts op de kaart klonken 'redelijk stevig'. Dat er nog een fris dessertje was dat niet op de kaart stond wist, wist de chef ons te vertellen. Eentje met aardbeien! Direct genoeg informatie voor vriendin om zich te laten verleiden tot zoetigheid. Niet alleen heb ik ze niet horen klagen, vier dagen later schoof ze met collega's opnieuw aan. Het bewijs dat het bij AUB SVP dik in orde is.

AUB SVP - Aardbeien

AUB-SVP
Schildknaapstraat 36
1000 Brussel
T - 0032 473 90 24 91

maandag, mei 13, 2013

Hopdog - City2

Wijs mij iemand aan die geen hotdogs eet en ik zeg u dat die persoon voor geen haar te vertrouwen is. Akkoord, de herkomst van het vlees - of wat voor vlees moet doorgaan - kan je misschien wel in twijfel trekken maar hotdogs, dat is toch vooral jeugdsentiment. Van verjaardagsfeestjes tot voetbalmatchen, de hotdog als rode draad. En de zoveelste treinvertraging valt makkelijker te aanvaarden met deze snelle hap in de handen. Voor mij trouwens zuurkool noch mosterd maar tomatenketchup en mayonaise. Ja, met zo'n bestelling geraak je nogal snel aan de klap in Amerika, ik kan het je verzekeren. Hotdogs, tot u spreekt een fan!

Dit alles indachtig mag het niet verbazen dat de opening van het tweede filiaal van Hopdog hier op gejuich werd onthaald. Een reden als geen ander om richting Brussel te sporen denk ik dan!

Hopdog

Het mag misschien verbazen dat ik hier de loftrompet afsteek voor een beginnende hotdogketen, maar is dat wel zo raar? Kijken we even naar de zaken welke vorig jaar het podium mochten bevolken tijdens de 'Concept Restaurant Awards', dan vinden we daar Balls & Glory, Hopdog en Ellis Gourmet Burger terug. Oersimpele dingen zoals gehaktballen, hotdogs en hamburgers dus, maar telkens vernieuwend gebracht en dat in een aangenaam kader. Gehakt van diverse pluimage en een portie lef, de sleutel tot succes zo lijkt het.

Dat Hopdog zijn tweede vestiging opende in de ogenschijnlijk weinig toegankelijke kelderverdieping van de Brusselse City 2 mag enige wenkbrauwen doen fronsen, het klopt wel degelijk. Geen plaats waar mensen zo 'on the go' zijn als hier, en zo'n hopdog, dat hapt vlot weg.

Hopdog

En dat brengt ons bij de hopdogs, niet de zaak, maar het hapje. De worstjes zijn van 100 % kippengehakt waardoor er minder calorieën en vet aan te pas komen. Het brood wordt dagvers (af)gebakken in het restaurant, er is een biologische en een veggie variant en de seizoensgebonden sausjes zijn ook huisgemaakt. Klinkt bijzonder mooi, het staat ook heel netjes op de muur gedrukt maar het uiteindelijke resultaat, dat wou ik vooral proeven.

Het eerste worstje dat eraan moest geloven was de genaamde 'classic', de oerhotdog tussen een klassiek wit broodje met ketchup, mosterd en zuurkool. 'The works' zoals dat in het New Yorkse heet. Ondanks de behoorlijk pittige mosterd en choucroute - zoals je weet niet direct mijn ding - viel de aangename uitgesproken smaak van het kippenworstje wel op. Anders dan pakweg een worstje van Zwan maar daarom niet minder lekker. Misschien nog eentje kiezen maar dan met een topping naar keuze.

Hopdog - Original

Voor het tweede rondje, en bij uitbreiding ook het derde - had ik al gezegd dat ik een fan van hotdogs was - ging mijn voorkeur naar de 'crispy barbecue', een hopdog met barbecuesaus en gefrituurde uitjes. Voor iemand die vaak het mooie weer mag maken op barbecuewedstrijden - later meer daarover - heb ik een gloeiende rothekel aan barbecuesauzen. Gewoon omdat die steeds een veel te overheersende smaak hebben, iets wat deze keer absoluut niet het geval was. Kippenworstje, lekker broodje, hemels sausje en gefrituurde uitjes..."a hopdog so nice, I ate it twice"!

Hopdog - Menu

Staan verder op de menu: 'Sweet Honey', 'Healthy', 'Country Basillico', 'Country Tomato', 'Veggie', 'Organic' en de 'Monthly Hop'. Met één hotdog niet gegeten? Er zijn ook verschillende combo's verkrijgbaar en er staan ook drankjes, dessertjes en soepen op de kaart. Allez, Hopdog!

maandag, april 08, 2013

AUB SVP - Brussel

Afgelopen vrijdag stond er een cocktailmasterclass in de Cointreau Fizz Garden in Brussel op het programma. Shaken, stirren, muddlen en alles opdrinken,  ik ben er wel voor te vinden alleen durft een mens daar al eens een hongertje van krijgen. Ver moest ik alvast niet lopen om die honger te stillen want om de hoek (twee hoeken eigenlijk) kon ik terecht bij het sinds drie maanden geopende AUB SVP.

Een toeval dat ik net hier halt hield was het niet, een verslagje op Be-Gusto wees me immers de weg. Geluk had ik alvast wel want het is nog maar sinds kort dat ze bij AUB-SVP - naast ontbijt en lunch - op vrijdag ook een avondservice draaien.

Het strakke interieur van de hand van Bart Lens - denk ruwe elementen, beton, glas en sfeervolle verlichting - nodigt echt uit om binnen te springen. Na de obligatoire foto van de vitrine zag ik dan ook geen enkele reden meer om buiten in de koude te blijven staan. Dat hongertje, weet je wel!

AUB SVP - Brussel

Daar zat ik dan, alleen op restaurant! Het moet de eerste keer geweest zijn in pakweg 25 jaar. Ik was allicht een jaar of 10 en liep tijdens de werkzaamheden in het restaurant van mijn vader aardig onder de voet waarna ik met een handvol franken naar de brasserie aan de overkant van de straat werd gestuurd om een kleinigheidje te gaan eten. Pannenkoeken! Ik herinner het me alsof het gisteren was.

Ook al had ik amper een uur ervoor enkele tot in de perfectie geschakete cocktails achter de kiezen, een aperitiefje sla ik nooit af. De Gueuze Girardin zou een voortreffelijke keuze geweest zijn ware het niet dat ik me had laten verleiden tot een Gin Tonic. Hendrick's en Fever Tree, enkele blaadjes munt en een paar partjes limoen. Een welgekomen afwisseling met het schijfje komkommer waarvan iedereen genoegzaam lijkt aan te nemen dat dit de enige mogelijke garnituur bij Hendrick's gin is.

Hendrick's Gin / Fever Tree Tonic

Uit het aanbod op de kaart met daarop 5 gerechten en 5 desserts had ik inmiddels mijn keuze gemaakt. Twee plats zouden het worden, eventueel uit te breiden met een dessertje. Een keuze die ik direct zou omgooien toen de suggestie van de dag werd voorgesteld, 'makreel met tomaat'. Een gerechtje wisselen dan maar want ik ben zot van makreel!

Chef Mathias Dircx - een kempenzoon nota bene - trok zich terug 'achter den toog' welke tevens fungeert als open keuken en zette zich aan het eerste gerechtje. Noma, In De Wulf, Veranda, ik heb het al vaker geweten dat mensen uit de keuken gerechtjes komen inzetten. Dat er effectief slechts één persoon zowel zaal als keuken voor zijn rekening neemt, dat was dan weer de eerste keer.

Een mooi stuk makreel, boterzacht maar toch met de nodige bite, dat is genieten. Daarbij een smeuïge crème van tomaat om de vis in te dippen, kraakverse partjes tomaat, rucola en geroosterde amandelen. Veel meer heb ik niet nodig om in de wolken te zijn. Zomer op het bord, gelogen was het alvast niet! Extra punten voor de amandelen.

Makreel, tomaat, amandel

Dat Kenny Bernaerts - u allen allicht bekend als creatieve rechterhand van Yves Mattagne of van Masterchef op VTM - mee tekent voor het uitwerken van de kaart is alvast een garantie voor kwaliteit. Het gebruik van artisanale producten, de natuurlijke toetsen, het ambachtelijk brood van Yves Guns en dan net die binnenkomer met makreel... redenen genoeg om vriendelijk te vragen of er misschien nog een extra gerechtje mogelijk was.

Dat extra gerechtje, dat werd een toast champignons, en wat voor één! Een brioche van Parmezaanse kaas verstopt onder een rijkelijke hoeveelheid heerlijke bospaddenstoelen en dat alles afgewerkt met peterselie en zure room.
Toast Champignons

Omstreeks half zes gaan dineren, ook dat was een eeuwigheid geleden. Rond dat uur mag je 'alleen eten' trouwens ook letterlijk nemen, iets wat toch wel jammer maar ook niet geheel onlogisch is. Gaan eten, dat is natuurlijk voor later op de avond. In een ongedwongen kader als dat van AUB-SVP laat het wel ruimte om even met de chef te babbelen. Over de keuze om op vrijdagavond ook te openen bijvoorbeeld.

Dat er schoon volk meewerkt aan het verhaal van AUB-SVP wil niet zeggen dat de gerechten vergezocht zijn. Om iemand overstag te doen gaan voor een (h)eerlijke keuken volstaan soms de simpelste dingen. Getuige daarvan de 'Boulettes, drie manieren van ui, emulsie van gueuze, crème van pastinaak en een desembrood'.   Keuken voor de gewone man, geen franjes maar oh zo machtig!

Bouletten en ajuin

De gerechten werden aan een gezapig tempo uitgeserveerd, ik had niet direct iets anders gepland dus waarom geen dessertje proberen. 'Fijne schijfjes mango met appelsiendressing, een bolletje ijs en een gekarameliseerd deegkoekje', een uitdaging na drie gangen maar wel eentje waar ik weg mee wist. Fris eindigen, altijd een goed idee. Ik klokte na een kleine twee uur af op exact 60 euro. Voor vier gerechten, een aperitief, een glaasje wijn, een pintje en een fles water durf ik dat redelijk schappelijk te vinden.

Mango, appelsiendressing, deegkoekje

AUB-SVP heeft alles in huis om het in Brussel te maken. Een toegankelijke keuken aan betaalbare prijzen, mooie gerechten, hip maar toch ook authentiek interieur, noem maar op. Fijn ook dat ze naast het initiële concept als ontbijt- en lunchrestaurant de stap zetten naar vrijdagavond. En dat de mensen hun weg naar het restaurant nog wat moeten zoeken is amper drie maanden na de opening niet eens verwonderlijk. Ik kijk alvast uit naar een volgend bezoek.

AUB-SVP
Schildknaapstraat 36
1000 Brussel
T - 0032 473 90 24 91
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...