Posts weergeven met het label Gadget. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label Gadget. Alle posts weergeven

dinsdag, april 22, 2014

Inspector Gadget - R2D2 keukenhulpje

Het moeten niet alijd de flink uit de kluiten gewassen keukenrobots genre KitchenAid of Thermomix zijn die hier om uw onverdeelde aandacht staan te springen. Kleine en fijne robots zoals pakweg de legendarische R2D2 verdienen hier ook een plaatsje. Wat had je van Coolinary gedacht met een '... may the forks be with you!' slogan!
 
Presenting: de exclusieve Star Wars R2D2 measuring set die voor amper 20 dollar de uwe kan zijn. Ontmantel het alleraardigst robotje en je hebt vier verschillende afmetingsmaatjes, 1 cup, 1/2 cup, 1/3 cup en 1/4 cup. But wait, there's more! De armen - of zijn dat benen? - meten perfect 1/4, 1/2 of 1 theelepel af, 1/3 eetlepel krijg je er ook nog bij.
 
R2D2 - measuring cups

Mocht C-3PO zich nu nog afvragen waar R2D2 mee bezig is, dan is de kans groot dat het antwoord te zoeken is in de richting van het bakken van een cake. Tenzij u dit hebbedingetje natuurlijk voor totaal andere doeleinden zoekt te gebruiken. We don't judge! Te koop via ThinkGeek!

maandag, februari 17, 2014

Inspector Gadget - Jean Daudignac dresseerlepel

Het moet ergens in september geweest zijn toen ik mezelf een set van twee Jean Daudignac dresseerlepels aanschafte. Jean Daudignac, voor mij een nobele onbekende, blijkt een bekende Franse chocolatier te zijn, eentje die dus twee gekke lepels op de markt heeft gebracht. Het onweerlegbare nut van 's mans dresseerlepels werd middels een filmpje aangetoont. Eentje dat ruim lang genoeg duurde om mij in een ander tabblad ondertussen tot aankoop te doen overgaan trouwens.



Moraal van het verhaal? Meer dan één filmpje is er niet nodig om mij sneller dan mijn schaduw iets op 'tinternet' te doen kopen. Ik betwijfel of dat een geruststellende gedachte is maar ach, ik heb toch maar mooi twee dresseerlepels die ik welgeteld één keertje gebruikte. Een typisch geval van gat in hand denk ik dan.

dinsdag, januari 21, 2014

Inspector Gadget - Legless Pirate Corkscrew

Onder de nom de plume Inspector Gadget heb ik voor VTM Koken een reeks stukjes geschreven over, hoe kan het ook anders, keukengadgets. Van feestelijke gadgets en gadgets voor kinderen tot specifieke gadgets voor eieren, citrusvruchten of kruiden. Aan die reeks hebben we ondertussen een eind gebreid, wat wil zeggen dat er op Coolinary terug volop ruimte is voor fijne hebbedinges in allerlei soorten en maten. Inspector Gadget is dood, lang leve Inspector Gadget. Laat die totaal van de pot gerukte gadgets maar komen.
Een flessenopener is maar een flessenopener, zoveel is zeker. Tot je die een lapje voor zijn denkbeeldige oog geeft natuurlijk. Veel fantasie (lees geen) is er niet nodig om in de 'Legless Corkscrew' een gevaarlijk ogende bebaarde piraat te herkennen.

Legless Corkscrew

Ik mag dan een pak flessenopeners in huis hebben rondslingeren, voor een extra exemplaar dat de tongen doet rollen is er altijd nog plaats. 'Jack the Pirate' - yep, ik heb hem ondertussen een naam gegeven -  haal je voor een luttele 12,50 € in huis (papegaai niet inbegrepen). Geef toe, zo'n kurk als houten been, als dat geen fijn staaltje productdesign is, dan weet ik het ook niet meer.  

Legless Corkscrew

Legless Corkscrew via SuckUK

donderdag, oktober 10, 2013

Skull Pancakes voor Halloween


De tijd dat we makkelijk met een grote boog omheen Halloween konden, die ligt in een ver verleden, zoveel is wel duidelijk. In een niet nader genoemde tuinzaak in het Turnhoutse botste ik in augustus reeds op een flink uit de kluiten gewassen  afdeling met Halloween prullaria.
 
Laat mij gerust degene zijn die deze uit de States overgewaaide en volledig commercieel opgeklopte feestdag glansloos aan zich voorbij laat gaan, dat wil niet zeggen dat ik jullie kop niet zot mag maken met potentieel leuke gadgets. Een titel als 'Inspector Gadget' moet je immers verdienen!
 
Halloween dus, Amerika...dan is een link naar pancakes en doodskoppen wel heel snel gemaakt. En dat treft, want weet je wat je op tinternet kunt kopen. Juist ja, iets om doodskopvormen voor pancakes!
 
Skull Pancakes, ideaal voor Halloween

Halloweenfans overal ten lande kan ik alvast aanraden niet te snel victorie te kraaien, de vormen zijn immers zo uitverkocht als maar kan zijn. Of had je gedacht dat de Amerikaanders dit hebbedingetje zomaar links zouden laten liggen? Niets is minder waar!

Halloween Skull Pancakes
 
Lezers en gadgetfreaks een beetje teasen met gans uitverkochte toestanden... niet erg netjes van mij, ik weet het. Als het alvast een troost mag zijn, stiekem zou ik die vormen ook wel willen. Mocht je mij zo'n pancake voorschotelen, ik zou hem niet weigeren. Een beetje verse aardbeienconfituur of warme chocoladesaus in die lege oogkassen druppelen... deze zombie weet wat lekker is!
 
Halloween Skull Pancakes

vrijdag, september 20, 2013

Eetbare insecten in een blikje

Als zo'n twee miljard mensen frequent insecten eten, dan kan dat niet zo erg zijn. Akkoord, van de meelwormen die de mensen van Green Kow mij serveerden op Culinaria Pure Street was ik niet direct een grote fan - dat 'plopt' - die krokante krekels liet ik me met plezier welgevallen.
 
En zoals dat gaat met mensen die wel eens enige tijd op 'tinternet' vertoeven, daar komt ge al eens iets tegen. Eetbare insecten bijvoorbeeld. Zeven minimalistisch maar wel prachtig vormgegeven blikjes, elk met een andere inhoud.
 
- Bacon & Cheese Grashoppers
- BBQ Bamboo Worms
- Nori Seaweed Armor Tail Scorpions
- Salted Queen Weaver Ants
- Sour Cream & Onions Dung Beetles
- Wasabi House Crickets
- Giant Waterbug Chili Paste
 
Euhm ja, ongedierte om op te eten dus. Kokhalzen is niet eens zo'n abnormale reactie, maar niets van dat alles. Neen, mijn visakaart kroop spontaan uit zijn goed beveiligde schuilplaats en mijn muisvinger wist blindelings het 'winkelkar' icoontje terug te vinden!
 

 
Eetbare insecten - a Coolinary must have!

Met een glimlach op mijn gezicht was ik al aan leuke pairings aan het denken bij deze alleraardigste hapjes. "Tequila, en wel shitloads", dacht ik bij mezelf toen mijn oog viel op een ontnuchterend zinnetje. Shipping restrictions: We cannot ship this item outside of the U.S.
 
Dik belachelijk! Ik had mijn zinnen al gezet op een portie gezouten Queen Ants voor bij de televisie. Dat mag allemaal van Thailand naar de U.S. versast worden, dat krijgt een hip jasje aangemeten, dat wordt door de Thaise F.D.A (Food & Drug Administration) gecontroleerd en nog een keertje extra door de Amerikaanse evenknie. Maar als zijne Sid Frisjesness een pakketje wil bestellen mag het de landsgrenzen niet over. Opnieuw, dik belachelijk!

Eetbaar ongedierte - Schorpioen!

Nu zou ik me erbij kunnen neerleggen dat ik nooit ga weten hoeveel schorpioenen er in zo'n blikje zitten maar dat ligt niet direct in mijn aard. Rest me niet anders dan mijn enige Amerikaanse contacten aan te spreken om even mee te werken. Ik heb de keuze uit de Anna Kournikova fanclub of mijn Sierra Madre connecties. Fingers crossed, wordt hopelijk vervolgd!

donderdag, september 19, 2013

In één minuut naar het kookpunt!

Herinnert er zich iemand dat ene spelprogramma op de Nederlandse televisie waarbij mensen één minuut gratis winkelen in een supermarkt konden winnen? Ik was daar als kleine bengel zot van! Ja, dat sprak dermate tot de verbeelding dat ik ’s nachts minutieus uitstippelde langs welke rayons ik met mijn winkelkarretje zou vliegen. Webwinkels - en bij uitbreiding gewoon ‘tinternet’ - zijn voor mij een gevaarlijke plaats, gewoon omdat gratis winkelen niet bestaat. Tenzij je een al dan niet virtuele aankoopbon in je portefeuille hebt zitten natuurlijk. Nooit gesnapt waarom mensen dat een belachelijke cadeau vinden trouwens. Winkelen op kosten van een ander, dat is altijd plezant. Vraag dat maar aan Astrid Bryan.
 
Dankzij een fijne speling van het lot kwam Sid Frisjes zelve in het bezit van een bon van Kookpunt voor een bedrag van 50 €. Ruim onvoldoende om een minuut gratis te winkelen, maar ruimschoots genoeg om mij een klein half uurtje in stilte bezig te houden. Toestellen van pakweg Boretti, een keukenmachine of pannen van Fissler heb je niet voor 50 € weet ik nu. En ook voor zo’n Versapers die ze ook in de lokale kookwinkel hebben staan diende ik een aardige duit bij te passen. Nee, ik kon maar beter mijn heil zoeken bij het kleine keukenmateriaal.
 
Bij Joseph Joseph maken ze wel leuke dingen maar mijn ding vond ik er niet direct bij. Misschien omdat er hier thuis al ‘teen en tander’ van ligt. En Alessi heb ik helemaal links laten liggen wegens niet mijn ding. In een rechte lijn naar de de gadgets dan maar. Onvoorwaardelijke fan ik hoor. Hebbedinges zoals een champignonmesje van Opinel en twee handige decoratielepels, maar ook parels om mijn vintage karaffen te reinigen. In minder dan een minuut zat mijn karretje vol. Jeugdsentiment!
 
Opinel Champignonmesje - een hoogstnoodzakelijke aankoop
 
Gegevens ingebracht, bestelling doorgegeven en vervolgens merken dat ook zo’n handige ‘gootsteen organiser’ van SimpleHuman in het gamma zat. Voor een volgende keer maar weer!

donderdag, juli 25, 2013

Steak & Snijplank Inpakpapier!

Ergens heb ik eens horen waaien dat mannen grote kinderen zouden zijn. Geen flauw idee of dat nu een belediging, dan wel een compliment is. Kinderen – ik heb er geen – dat zijn toch die kleine wezentjes die door het dolle heen zijn als ze cadeautjes krijgen, om vervolgens razend enthousiast met het inpakpapier te spelen, niet? Wel, in dat geval kan ik volmondig beamen dat mannen grote kinderen zijn. Ik althans toch!
 
De vrienden van Gift Couture hebben in navolging van het ongelofelijk coole cheeseburger inpakpapier een nieuw Kickstarter projectje gelanceerd, eentje waarover ikzelf onmiddellijk razend enthousiast was. Mag ik u voorstellen, hun ‘steak wrapping paper’, inpakpapier dat er als vlees uitziet dus. En dat is niet alles, ook aan de snijplank hebben ze gedacht! Yep, ook inpakpapier. Geef toe, met zo’n papier in huis ga je je cadeautjes toch niet in de winkel laten inpakken? Ik zie de boeken al onder de kerstboom liggen.
 
Steak & Snijplank inpakpapier - Gift Couture

De ideeën van Gift Couture, dat doet toch aan de slager denken, ‘daar mag het ook wel een ietsje meer zijn’! Zo van dat ‘vintage’ papier om mijn vlees in te pakken, dat kan er ook nog wel bij. Als het om cadeautjes inpakken gaat, dan moet je je beste beentje voorzetten natuurlijk.

Steak, Snijplank & Vintage inpakpapier

En zoals dat zo vaak het geval is als ik een beetje op de golven van het wereldwijde web aan het surfen ben, dan klik ik op een knopje en heb ik iets gekocht. Bewust! Twintig luttele dollars - dertig met de transportkosten erbij - dat weegt niet op tegen al het leuks dat binnenkort in de brievenbus zit.
 
Een schoon pakketje met daarin twee vellen 'steakpapier', één vel 'snijplankpapier', één vel 'slagerspapier', een slagerskoord, een isimo vleesbakje en een etiket. Nu al razend benieuwd welke cadeautjes voor mezelf ik hiermee ga inpakken!
 
Gift Couture 20 $ inpakset

Als er dit jaar van Secret Santa gedaan wordt, dan kan ik maar beter niet één van mijn groentenminnende vrienden trekken. Dat vegetariërs een schromelijk gebrek aan humor hebben zul je mij niet snel horen zeggen, maar zo'n cadeautje is er misschien net over. Misschien!
 
Gift Couture, het eindresultaat

Nog snel één reden waarom ik de mensen van Gift Couture wel weet te smaken. Ze beloven bij het verzenden van de 'rewards' eind augusts geen enkele fout te maken. In het Engels gaat dat dan zo: "We can assure you there won't be any missteaks". My kind of people!

vrijdag, april 26, 2013

Keukenplezier: Rockin' Spoons

Een beetje rondwandelen in Newcastle, in het kielzog van vriendin een Urban Outfitters binnen  dartelen en je vingers kruisen dat er niet teveel gadgets zijn die je het hoofd zot maken. Amper één rek ver en ik had het al vlaggen. Twee houten lepels in de vorm van een gitaar, zodra ik ze  'in het snuitje' kreeg was ik verkocht. Nu is er niets mis met de dosis rock 'n roll in onze keuken maar met deze lepels  stijgt die ongetwijfeld verder tot ongekende hoogtes. Volumeknop op 11, ik ga in wat potten roeren!

Kikkerland - Rockin' Spoons

Natuurlijk is 15 pond voor twee houten lepels een tikkeltje aan de dure kant maar hey, op cool staat geen prijs. En als het niet de lepels waren die mij overstag deden gaan, dan wel het kartonnetje waaraan deze bevestigd zaten. 'Amp' staat erop, ongetwijfeld voor diegenen die nog nooit een gitaarversterker van dichtbij hebben gezien. Akoestische gitaar, allemaal goed en wel, de 'electrische' geniet vooralsnog mijn voorkeur. Er is een nieuwe rock ' roll chef in het land, en die gaat bij de naam Sid Frisjes! 't Is dat je het weet!

Kikkerland - Rockin' Spoons

Laat je niets wijsmaken door de mensen van Kikkerland, dit is geen slabestek! De Rockin' Spoons zijn gemaakt om in potten te roeren. Wild in potten te roeren zelfs, molenwiekend als het kan. Vuiligheid op muren en plafond, een beetje rocker ligt daar lang niet wakker van!

woensdag, april 17, 2013

Een klasse theetas!

Euhm ja! Als ik vriendin in één of andere Engelse low budget hypermarket een stel theedoosjes van een bedenkelijk huismerk zie kopen en wel om de eenvoudige reden dat er leuke prints en patroontjes op die dozen staan, wel dan gok ik dat ik mij ook mag laten gaan. Niet?

Tuurlijk wel! De theetas van Lionel Richie bijvoorbeeld - zonder meer een internetklassieker in zijn genre -eentje die het helemaal moet hebben van een op en top woordspeling... 't Zal wel zijn dat ik daar na al die jaren nog mee kan lachen. Aangeschaft in Primark, een kledingketen zo goedkoop en trashy dat het niet anders kan dan mee aan de basis liggen van Newcastle's pertinent gebrek aan stijl! Maar hey, terug naar mijn theetas, een pareltje!

Lionel Richie - Hello, is it tea you're looking for?

"Hello, is it tea you're looking for?" Geef toe, daar wil je toch zelf mee op de proppen gekomen zijn, niet? Nog trashy pareltjes gekocht in die winkel zoals behoorlijke bangelijke maar valse All Star Regenjasjes voor mijn voeten. Aangezien die dingen echter geen bal met eten of drinken te maken hebben dien ik u daarvoor door te verwijzen naar de rocker zelve!

dinsdag, februari 19, 2013

Slingshot Tea Cup

Hier ten huize Coolinary zitten we met een levensgroot probleem. Het is te zeggen, ik zit met een levensgroot probleem, voor mevrouw Frisjes is er namelijk geen vuiltje aan de lucht. Dat zit zo! Iemand hier thuis drinkt graag sloten thee en ziet er geen graten in dat theezakje gewoon in de tas te laten zitten. Makkelijk zat, geen geklieder en de thee die smaakt haar allicht nog dat tikkeltje sterker. En het probleem?

Fast forward naar het moment (later die avond / de volgende ochtend) dat ik de afwasmachine vul. Niet zelden staan daar één of meerdere kopjes met een klets koude thee en een doorweekt zakje dat mij stiekem aangaapt alsof het "en dat moogt gij nu opruimen makker" wil zeggen. Thee wegkieperen, geen probleem, maar ik krijg kriebels bij de gedachte dat ik die ellendige theetampon in mijn hand moet nemen - geen vlekken op het aanrecht - om vervolgens weg te flikkeren. De kleine ongemakkken in 's mens leven. Mooi toch!

Onlangs in het web bij wijze van ludiek protest een tas gekocht met zo'n gedrukt theezakje erop. Ze was er blij mee. Meer zelfs, de boodschap was aangekomen. Alleen ergert die tas mij nu geweldig, niet alleen omdat die gewoon lelijk is, ik denk altijd dat er een echt theezakje in hangt. Macht der gewoonte! Enige resterende optie om de huisvrede te bewaren is om mezelf zo'n bijzonder mooi gestyleerde 'Slingshot Tea Cup' aan te schaffen.

Slingshot Tea Cup

De Slingshot Tea Cup dames en heren. Dat er niet eerder iemand op dit geniale staaltje vormgeving is gekomen. Gedaan met die ellendige plastic tangetjes van Lipton of de truk met de theelepel waarna dat zakje uiteindelijk barst en je ganse tas onder de theeblaadjes zit.  Je thee de gewenste tijd infuseren, het touwtje als een katapult voorzichtig naar achter trekken om zodoende het zakje 'uit te wringen' en voila, klaar! Als dit geen must have is, dan weet ik het ook niet meer!

Slingshot Tea Cup

Beste mensen van Yanko Design, dat heeft u prachtig gedaan. Niets dat de jonge man sneller doet bijdraaien dan een vernuftig hebbedingetje. De inwoners van Huize Coolinary danken u bij deze oprecht.

maandag, februari 04, 2013

Sunny Side Up

Als je een eibereiding 'sunny side up' noemt, dan is het maar een kwestie van tijd vooraleer iemand op de proppen komt met een gadget dat refereert naar de bereiding in kwestie. Avihai Shurhin is zo iemand die de daad bij het woord voegde en creatief aan de slag ging. Het resultaat? De Sunnyside die je hier kan bestellen.

Sunnyside

Om een of andere reden lijkt het me nogal een gedoe om zo je spiegeleitjes te bakken, maar als je zo je kroost speels eitjes doet eten, hey, waarom niet! En zodra je dan behoorlijk komische eitjes aan het bakken bent, dan kan je maar beter je creativiteit - net als de kippetjes trouwens - de vrije loop laten en in één trek heel het bord mee onder handen nemen. Broccoli wordt een boom, radijsjes worden vogels of fietswielen... noem maar op.

Sunnyside

Sunny Side Up, waar is de tijd dat ik een T-shirt van Pavement had met twee spiegeleieren op. The time is now gok ik want van oude bandshirts kan ik blijkbaar geen afscheid nemen. Dat godbetert Raf Van Brussel in die tijd een bandje had met de naam 'Sunny Side Up' was niet meer dan een jammerlijk toeval.

donderdag, januari 03, 2013

Kamasutra Koekjesuitstekers

Dat 2012 een aangenaam blogjaar was kon je hier al lezen, op hetzelfde elan verder gaan lijkt me geen slecht idee. En hoewel ik absoluut van mening ben dat een foodblog niet noodzakelijk receptjes moet posten - please, daar zijn kookboeken voor - ga ik op dat vlak ook een beetje mijn best proberen te doen. Voor jullie! In de tussentijd alvast één constante... culinaire getinte onzin!

Koekjes en dergelijke bakken, 't is niet direct iets voor mij. Het aanschouwen van de illustere 'Kamasutra Koekjesuitstekers' deed me dan ook weinig. Veel fantasie is er alvast niet voor nodig om te zien dat die koekjes 'vuile manieren' aan het doen zijn. Er zal wel een markt voor zijn gok ik zo.


Kamasutra koekjesuitstekers

En lang niet slecht gegokt zo mag blijken na een vingervlug rondje doelgericht surfen. Geen evidentie trouwens zo met kamasutra in de searchbox. In ieder geval, de 'Kamasutra koekjesuitstekers' in combinatie met wat eetbaar decoratiemateriaal en een 'dirty mind' geeft volgende stoute koekjes als resultaat. 't Zijn sloebers die koekjes!

Kamasutra koekjes

Zelf aan de slag? Via volgende link kan je de koekjesuitstekers terugvinden op Amazon en dat voor een luttele 5,5 €. Voor liefhebbers! Toegegeven, voor deze duizendste post - mja, ik doe dit al even -  had ik een relevanter onderwerp kunnen kiezen dan kamasutrakoekjes maar ach! Als ge al eens niet zot moogt doen.

donderdag, december 13, 2012

Een Iberico ham om te kussen!

Als ik ergens zo'n ongelofelijk heerlijke Iberico ham - poot incluis - zie liggen dan heb ik het vlaggen. Niet alleen wil ik daar mijn tanden eens inzetten, nog groter is de drang om dat spel bij de poot te pakken en daar iemand een pets mee te geven. Vreemd, daar ben ik me maar al te hard van bewust, maar ik roep verzachtende omstandigheden in mijnheer de juge. Als televisieseries als Bottom en The Young Ones je jeugd mochten kleuren, dan is dergelijk afwijkend gedrag niet geheel onverklaarbaar. Een milde afranseling met zo'n flink uit de kluiten gewassen ham, op televisie ziet dat er ongetwijfeld hilarisch uit, in het echte leven zijn de gevolgen allicht niet van de poes. Tenzij!

Ham kussen

Tenzij ik me online bij Culismo een levensecht 'hamkussen' aanschaf natuurlijk. Zelfde grootte, propere afwerking, laag aan calorieën en de sloop ook nog eens uit 100 % katoen... laat die tenzij maar vallen, het kussen is besteld. 16,90 € een koopje zeg ik u en de verzendingskosten zijn helemaal te verwaarlozen. Een nachtelijk kussengevecht ten huize coolinary gaat nooit meer hetzelfde zijn. Kleine tip voor de vriendin: You can run but you can't ham!

Ham kussen


dinsdag, juni 12, 2012

Peper en zout stelletje

Ja, na zo'n vakantie is het er toch terug een beetje inkomen. Een writers block zou ik het niet noemen - er is genoeg om over te schrijven - maar toch. Bloggen, hoe doe je dat ook weer? Een onderwerp uitkiezen, een al dan niet hilarische witz bedenken, wat letters uit een vlotte pen schudden en het geheel opleuken met een plaatje. Zo moeilijk kan het niet zijn. C'mon, you can do it!

Heel veel gezien op vakantie, van die bordjes die ons waarschuwen voor beren. Wilde beren! En in Yosemite ook bordjes die aantoonden waar er beren werden aangereden. Heel weinig gezien op vakantie, wilde beren! Die ene ijsbeer in San Diego zoo weiger ik uiteraard mee te tellen want echt cool zijn beren achter glas niet. Zelfs niet als het een ijsbeer betreft.

Tenzij! Tenzij het dan van die beren zijn in zo'n old school sneeuwbal. En als die sneeuwbal niet echt een sneeuwbal is maar een novelty peper en zout stelletje, dan kan het natuurlijk weer wel. Misschien de mensen van Beresterk eens op de hoogte brengen van deze vondst.

Peper en zout stelletje

donderdag, april 12, 2012

Melkkaraf met een vleugje heimwee naar vroeger

Een rondje 'culinary coolhunting' op donderdag, dat was al weer een tijdje geleden. Niet dat er geen absoluut te gek spul meer te vinden zou zijn. Au contraire! 

Sinds mijn verhuis naar Turnhout heb ik samen met de weilanden ook de bijhorende grazende koeien achter gelaten. En te weten dat ik daar in mijn jeugdjaren ooit nog verse melk heb gedronken. En met verse melk bedoel ik natuurlijk lauwe melk, quasi recht van de uier vers! Gekocht voor enkele franken van het boerke dat daarnet met eigen handen nog de koeientiet beroerde, zo vers. Geen idee of het nu nog gaat, maar via collega Anniek weet ik alvast dat er automaten zijn die de rol van boer hebben overgenomen.

Herinneringen, niets dat een mens zo afleidt van de kern van de zaak dan dat! Gespot op het net, een melkkaraf van Fred & Friends die je toch het gevoel geeft dat je 'de witte motor' recht van de koe drinkt. Hoe zou dat nu komen?


Fred & Friends Calf and Half karaf


zaterdag, maart 31, 2012

Slaapmutsje - Warme melk³

Warme melk voor het slapen gaan, ik denk niet dat ik dat ooit al gedronken had. Maar aangezien een mens niet enkel op pijnstillers alleen kan leven - nee Dr House - mezelf toch maar een virgin slaapmutsje gegund. En er stond hier trouwens ook nog die melkopschuimer van Espressions dus veel werk zou ik er niet mee hebben. Reden te meer om die warme melk op zijn minst een beetje te pimpen, want op het einde van de rit blijft melk maar melk.

Chocolademelk, er zijn nog zekerheden. 200 ml melk in de de melkopschuimer tesamen met wat cacaopoeder, een druk op de knop en klaar in drie minuten. Heerlijk warm, drinkklaar en vooral, niets aangebrand. Tot zover deel één van mijn nachtmutsje.

Kaneelmelk, waarom niet? 250 ml melk in het apparaat, een halve afgestreken theelepel kaneelpoeder en de machine zijn werk laten doen. Makkelijker kan niet, ik zou me zowaar overbodig gaan voelen in mijn eigen keuken.

En tot slot, vanillemelkschuim. Om te beginnen het schuimopzetstukje aanbrengen anders komt er natuurlijk niets van in huis. 95 ml melk en een flinke snuif vanillepoeder, meer is er niet nodig voor het warme melkschuim. Het enige wat nog rest is het warme vanilleschuim toe te voegen aan het glas met de overige twee melkbereidingen. 

Drie lagen melk

Bijna een halve liter melk, chocolade, kaneel en vanille, dat is goed voor ruim een half uur genieten. Voor de televisie of boven de krant bijvoorbeeld. De mogelijkheden, dat spreekt uiteraard voor zicht, zijn onbeperkt.  Warme melk met honing, kardemom, een lepeltje nutella, een scheutje bruine rum... ga maar door. Dat krijg je dan als een niet koffiedrinker een toestel gaat uitproberen dat in eerste plaats vooral mikt op koffieliefhebbers. Rest me nog te zeggen dat koud opschuimen ook tot de mogelijkheden behoort. Met een smaakje misschien een mooi extraatje bij een milkshake of een dessertje.

Drie lagen melk + opzetschuimer

Te verkrijgen in de betere kookzaak zoals bijvoorbeeld het Turnhoutse Kooktijd. Dat wil zeggen, het toestel natuurlijk. De drie-lagen-melk moet je uiteraard zelf maken.

zaterdag, maart 24, 2012

Feest in de keuken

Er is absoluut niets makkelijker dan foodies een plezier doen met wat nieuw speelgoed. Topmomenten zijn uiteraard verjaar- en feestdagen, gevolgd door die schaarse momenten  dat het geld bijna uit je zakken brandt, smekend om uitgegeven te worden. Een pan, een sauteuse, ne klopper of een patattenscheller... ondergetekende is al snel heel content. Kun je nagaan welke vreugdedans er voorafging aan het uitpakken van  de drie pakketten tjokvol plezanterijen.

Plezant speelgoed

Het meest in het oog springende toestel was ongetwijfeld de 'Superchef' van 'Espressions of Australia', een product dat nog niet zo lang op de Belgische markt te verkrijgen is.  Oogt fris, degelijk en zelfs een tikkeltje industrieel. Het toestel is een echte alleskunner, zo eentje dat mixt en blendt, kookt en stoomt... noem maar op. En ja, het heeft wel wat weg van dat 'ding' dat in menig topkeuken staat.

Espressions Superchef

Om niet te zeggen dat de Superchef verdraaid veel weg heeft van de Thermomix. Mijn opdracht voor de komende dagen en weken? Beide toestellen aan een vergelijkende proef onderwerpen. Soep, spaghetti, risotto, gestoomde vis met groentjes, chocolademousse, sabayon... die zaken. Een mens moet toch eten, nietwaar?

Superchef vs Thermomix

Feit dat vriendin vanaf dinsdag 10 dagen de Italiaanse schone uithangt mag ook niet direct een probleem.   zijn. Leftovers van de vergelijkende proef - mochten die er al zijn - kan ik met de 'Foodsaver' netjes vacumeren. Blijft langer goed, neemt minder plaats in beslag, niets dan voordelen dus. Voor de volgende barbecuesessie met Qlinaria direct ook eens proberen hoe ik vlees kan marineren door te vacumeren. 


Foodsaver

Slow Cooking, dat is toch het originele garen op lage temperatuur, niet? Stoofvlees uren sudderen op een vuurtje, die dingen. Akkoord, zelfs dat deed ons bomma indertijd eigenlijk gewoon in een snelkookpan,  maar toch. Sinds 1970 zowat terug te vinden in elk Amerikaans huishouden: de Crock Pot ofte original Slow Cooker. Stiekem vind ik die stenen pot alleen al ongelofelijk stoer. Benieuwd wat de varkenswangen er van gaan vinden. 

Crock-Pot

Geen koffiedrinkers hier in huis dus die 'melkopschuimer' van Espressions verdwijnt in no-time in de kast zou je denken. Niets is minder waar. Als er iets is waar iedereen wel in slaagt, dan is het wel het laten aanbranden van melk. Warme melk, lepeltje bruine rum, en als ik dan toch bezig ben een melkschuimpje met cacao en kaneel. Ik zou het bijna jammer vinden dat die winter voorbij is.


Espressions Melkopschuimer

Mocht u mij de volgende dagen plots niet zien of horen, vrees niet. Met al dat nieuwe speelgoed in huis kan ik niet anders dan even loos gaan. De kans is dan ook groot dat ik gewoon in de keuken zit. 

woensdag, maart 07, 2012

USA (Foodie)trip / United Skillets of America


Geen idee hoe die dingen juist gaan maar eind mei vertek ik voor 2 weken naar de Westkust van Amerika. San Diego, Palm Springs, Las Vegas, Los Angeles en tussendoor een trits woesternijen en natuurfenomenen - denk Grand Canyon, Death Valley, Horseshoe Bend, Joshua Tree National Park, Sequoia National Forest - die deze steden met elkaar verbinden. Mits tijd op overschot, iets wat ik trouwens ten zeerste betwijfel, breien we er nog een kort bezoek aan Tijuana aan. Tequila, je weet wel.

Of het ook een foodietrip wordt is voorlopig nog een vraagteken. Met een overvloed aan fastfoodzaken genre Taco Bell, Wendy's, KFC en diens meer lijkt een 'one way ticket to obesitas' alvast niet uitgesloten. Tips zijn trouwens altijd welkom en dan doel ik niet op de goedkoopste chirurg in Los Angeles voor een liposuctie. Goeie restaurants, farmers markets, foodie must visits, (cocktail)bars... die dingen.

En nu het toch over de States gaat, iemand een ideetje wat een skillet is? Wel, ik zal het u zeggen. Een skillet is een gietijzeren pan, iets wat in de barbecuemiddens waarin ik wel eens durf te vertoeven redelijk populair is. En kijk eens wat Alisa Toninato op een zonnige dag zomaar uit haar mouw schudde? 'Skillets' in de vorm van elke Noord Amerikaanse staat. Mits wat puzzelwerk levert dat volgend aardig plaatje op. Een zwaar staaltje kookkunst, neem dat gerust van mij aan.


United Skillets of America by Alisa Toninato

Amerikaans en patriotisch ingesteld? Via American States Skillets kan je jezelf zo'n hebbeding aanschaffen mocht je er zo'n 3 à 400 dollar voor veil hebben. Een kleine tip in het 'Amerikaanders' voor  de yanks die nu bij toeval op coolinary terecht komen: "Stay away from the East Coast states, their shape doesn't cook for shit. It's Texas you wanna be cooking with. Wyoming, Colorado and Utah will do as well". Graag gedaan.

vrijdag, februari 24, 2012

Coole bordjes van Boguslaw Sliwinski

Geen idee of volgende bordjes ontworpen zijn om ons even te doen nadenken over de ontelbare kilometers die worden afgelegd alvorens ze op ons bord belanden, dan wel om de kleinste eters onder ons een groot plezier te doen. Feit is wel dat deze borden mucho cool zijn.

't Is dat er hier geen koters op het erf rondlopen, anders had señor Visa vast en zeker een keertje van jetje mogen geven.  Boguslaw Sliwinski is de naam van de ontwerper. Mochten er ten huize coolinary ooit aan gezinsuitbreiding gedaan worden, dan beloven wij plechtig onze eerstgeborene niet Boguslaw te noemen. Kan je die naam bij de pronostiek alvast schrappen.

Coole bordjes © Boguslaw Sliwinski


zondag, februari 19, 2012

Online prullaria - me gusta

Een beetje rondsurfen op het net is gevaarlijk, zeker als je weet dat er her en der wel eens leuke dingen te vinden zijn. Zo van die zaken waar een mens niet zonder kan. Of net wel! In ieder geval, het mag niet verbazen dat er enkele dagen na zo'n onbezonnen surfsessie een pakje aan de deur staat. Deze keer stond er in vette letters Design 3000 op de doos.

Ons zelf rijkelijk van eten voorzien, het is één van de prioriteiten ten huize Coolinary. Dat we de plantjes echter wel eens over het hoofd durven zien is, daar moest maar eens iets aan veranderen. En kijk, deze 'Bördy' weet het wonderwel perfect te vinden met het groen in onze living. Wij content, de plantjes content en het vogeltje zien we ook niet klagen.

Bördy plantfeeder

Eén van de redenen waarom ik zo weinig aan de slag ga met Amerikaanse recepten is omdat ze daar met 'cups' werken in plaats van gram of milliliter. Cupmaten dus, en niet het soort waar ik wel fan van ben. Uiteraard kan een simpele omrekentabel soelaas bieden, maar dat bleek niet half zo cool als deze geweldige 'matroesjkas'. Drie stuks, dat wil zeggen zes verschillende hoeveelheden, gaande van een volledige cup tot een kwart cup en alles daartussen. En ze zijn zo leuk dat ze gerust op het aanrecht mogen blijven staan.

Matroschka maatbekers

En als we dan toch koekjes volgens Amerikaans recept aan het maken zijn, dan kunnen we ze misschien een eigen toets meegeven. Met de 'Home Made' koekjesstempel bijvoorbeeld! Nog geen koekjes gebakken, maar wel al een beetje aan het kliederen geweest voor de foto. 

Homemade koekjesstempel
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...