Beste Festivalhap 2010 - Graspop

Sinds jaren onherroepelijk verbonden aan de zomer zijn voor mij België’s talrijke zomerfestivals. In alle soorten en maten komen ze, en trekken een verscheidenheid van mensen aan die zijn weerga niet kent. Verschillende mensen, verschillend eten, dat spreekt!

Gezien ik in mijn vrije weekends ook wel van een muziekje durf te genieten ben ik vaak op menig festivalwei terug te vinden. Een pintje en een hapje hoort er dan onherroepelijk ben, wat meteen de reden is waarom ik me heb voorgenomen om op zoek te gaan naar de lekkerste festivalhap van de zomer. “Onbegonnen werk”, zo denk ik bij mezelf, want het aanbod aan foodstands is zo mogelijk nog groter dan het aantal zomerfestivals. Toch maar een poging!

Graspop was met zijn ‘Metal Meeting’ aan een zwoele 15e feesteditie toe en laat ik me nu voorgenomen hebben mee te stappen in dat feestgedruis. Geen vettige frieten, witte pensen of halfgare bouletten, zoals je op een metalfestival misschien zou verwachten, maar oesters. Er was toch iets te vieren, niet? Als de thermometer temperaturen boven de 30 °C aangeeft zijn oesters uiteraard een riskante gok, zeker op zo’n festival, maar of dat ons nu zou tegenhouden? Ik dacht het niet.

Professioneel opengestoken oesters, zilt van smaak, lekker vlezig en heerlijk gekoel geserveerd. Je mag je afvragen of die draai peper er bij moest, laat staan dat druppeltje citroensap. Een riskante gok, maar wel een hele goede! Een waardige opponent voor de geweldige pizza op Groezrock.

Op zoek naar de beste festivalhap van het seizoen!

Dit weekend besloten om het komende festivalseizoen op zoek te gaan naar ‘de lekkerste festivalhap’ en waarom ook niet eigenlijk? Als ik zo’n ganse dag op een wei zit, soms zelfs enkele dagen, dan speel ik uiteindelijk toch wel iets naar binnen. Waarom enkel zaken schrijven over exclusieve events, sterrenchefs, klasserestaurants en diens meer, terwijl er op festivals misschien ook wel pareltjes te eten vallen.

Spaghetti, pizza, frituursnacks en frieten, Vietnamese loempia’s, broodjes, wokschotels, kebab, gebakken vis, Mexicaans, oesters … je kunt het zo gek niet bedenken of je vindt het wel op één van de vele muziekfestivals die België telt. Grote cateringketens, lokale middenstanders, noest werkende huismoeders… ik maak er een erezaak van om zo gevarieerd mogelijk te gaan eten, maar op het einde van de festivalzomer kan slechts één iemand met de onwaarschijnlijk felbegeerde eretitel ‘lekkerste festivalhap 2010’ gaan lopen.

Van het ongemak dat vorig jaar na Groezrock volgde op mijn geheel ongevraagde wereldrecordpoging ‘curryworsten eten’ - 4 op evenveel minuten – was dit jaar geen sprake. Meer zelfs, in de persruimte viel een meer dan behoorlijke pizza te eten. Een ganse dag zagen we mensen met pizzaboxen rondlopen en zo rond de klok van tienen hebben we met drie personen een pizza gedeeld. Die versbereide pizza margerita moet een van de lekkerste pizza’s geweest zijn die ik in jaren heb gegeten. Lekkere krokante bodem, smaakvolle topping… jammer alleen dat er gedeeld diende te worden. Groezrock vaardigt alvast een eerste potentiële winnaar af, benieuwd waar Graspop mee op de proppen komt!