Big Appetites: Uit het leven gegrepen

Ja jongens, wat was dat gisteren allemaal. Zware kost in vergelijking met het licht verteerbare dat ik u doorgaans als ware het een suikerspin voorschotel. Uiteraard nam die Amélie O. niet la femme Valkiers op de korrel maar wel zowat heel bloggend Vlaanderen, dat had u ook al begrepen. Vandaar dus!

Nieuwe dag, nieuwe onzin en kijk... Om het vederlicht te houden ben ik een keertje op zoek gegaan naar enkele plaatjes van de in Seattle gevestigde fotograaf Christopher Boffoli. Onder de noemer 'Big Appetites' heeft die een fijne reeks foto's genomen. Uit het leven gegrepen, maar dan wel met voedsel en petieterige mannetjes in de hoofdrol.

De Ronde van Vlaanderen staat voor de deur en kijk, wie rijdt daar aan kop op de banaan welke voor de gelegenheid dienst doet als Patersberg? Volledig in het zwart, dat kan maar één ding betekenen. Het is niemand minder dan Tom Boonen. En het regent want hij heeft zijn regenjasje nog aan. Alles geven Tom!



Big Appetites, 'De Ronde van Vlaanderen'



Staat ook voor de deur, Pasen. Eieren allerhande sieren onze tuinen en woning maar niet alvorens deze grondig gecontroleerd zijn door de gezondheidsinspectie. Een ei, dat komt nu eenmaal uit het gat van een beest dus als er een gat in dat ei zit kan er vuiligheid in dat ei kruipen en dat is niet de bedoeling. Soit, u begrijpt waarom die mensen hun werk moeten doen!

 

Big Appetites, 'Controle van de paaseieren'



Heb je dat soms ook? Dan zit je gezellig naar Baantjer, CSI, Flikken of iets dergelijks te kijken en vanaf dat ene ogenblik dat die ene persoon in beeld komt weet je het, die heeft het gedaan. Gewoon, omdat hij of zij er het bakkes voor heeft. Dat er aan mij alvast een geweldig rechercheur is verloren gegaan staat als een paal boven water maar ach. Over onderstaande tafereel dan maar. Die ene braambes rechts met die bloeddoorlopen ogen, die moet je hebben, laat daar geen twijfel over bestaan.



Big Appetites, 'CSI Blackberry'



Van de week heb ik een blik Zwanworstjes gekocht. Dagen zonder Vlees loopt op zijn einde en ik weet nu al dat ik met plezier een hotdog of drie ga binnensloeberen. Zonder mosterd, die rotzooi mag je er inderdaad afhalen. Hotdogs, dat eet je met ketchup en mayonnaise. Zo is het maar net!

Big Appetites, 'Clean-up on isle Hot Dog'

Overkoken: Bitchfight in blogland!

Een beetje modder, een nagelnieuwe jurk van Marc Jacobs en iemand die middels enkele rake volzinnen de eerdergenoemde modder tegen de eerdergenoemde jurk keilt. Meer is er niet nodig om de blogosfeer in rep en roer te zetten. Als iedereen een mening heeft, dan ik ook. Of niet, wie zal het zeggen. In ieder geval, bitchfights, you gotta love em!

Degene die alles in gang zette was Els De Pauw die, in een column in Elle onder haar nom de plume Amélie O.  - een beetje zoals pakweg 'ontheroad' of 'WillyWortel' in hun reacties in Het Laatste Nieuws maar dan met een beter gevoel voor taal - modeblogster Sofie Valkiers van de populaire modeblog Fashionata flink in de zeik wist te zetten.

Van Amélie O. kon ik de stukjes in de ter ziele gegane bladen Deng en Mao wel smaken, Valkiers ben ik ergens in 2009 eens tegen het lijf gelopen op een blogevent van KitchenAid.  Dat de fashionista me na een korte babbel (en op expliciet verzoek) wist toe te vertrouwen dat er hoegenaamd niets mis was met mijn shirt van Thee Andrew Sufers - rock 'n roll chique - deed haar in mijn good books belanden. Zo gaan die dingen.

De ene haar columns lees ik af en toe in De Morgen, bij hoge uitzondering in Elle, de andere haar foto's passeren dan weer met de regelmaat van een koekoeksklok op Facebook zodat ik haar tandpastasmile - niet mijn woorden - en uitgebreide garderobe kan aanschouwen. Ik durf denken dat de genaamde Rudy Verboven ten huize Valkiers gouden zaken zou doen.

Het probleem is dus dat de dartele hinde Sofie wel eens op kosten van deze en gene mag gaan jetsetten. New York, Paris, Milano, dat steekt de ogen uit natuurlijk en meer nog, tijdens dat reizen durft men wel eens zijn geloofwaardigheid een eergevoel verliezen want alle bloggers laten zich omkopen...

Dat laatste stukje, het bleef even nazinderen. Alle bloggers laten zich omkopen! Die stelling, er valt iets voor te zeggen want de postbode staat hier wel verdacht vaak aan de deur met pakjes. Een uitnodiging voor een etentje of snoepreisje, ook daar ga ik volgaarne op in. Duz zat Amélie O. daar stiekem ook mij een beetje te schofferen ja? Te veel blogs, te weinig kwaliteit! En bloggers die - hou u vast aan de takken van de bomen - wel eens de plaats van een gediplomeerde en door ervaring gedreven journalist zouden durven innemen.

Toen ik in 2005 met Coolinary begon was er geen sprake van postpakketjes, snoepreisjes en blogevents voor foodbloggers. Die waren er gewoon niet. Toen ik vrouwe Valkiers tegen het ranke lijf mocht lopen was dat voor mij de eerste keer dat ik werd uitgenodigd op een dergelijk event. Als ik het lijstje deelnemers er nog eens op nalees bleek ik ook de enige foodblogger te zijn. Om maar te zeggen dat tijden veranderen, zeker op een tijdspanne van 8 jaar.

Wat mijn inziens ook veranderd is in diezelfde tijdspanne, dat zijn de budgetten die worden vrijgemaakt voor wat heet 'Sociale Media'. Bloggers dus! En bij uitbreiding ook zij die succesvol in de weer zijn op Twitter, Facebook, Instagram en dergelijke. Magazines zijn, hoe aangenaam lezen ook, relatief trage media en time dat is geld. Sociale media, dat gaat vooruit, ook al verschijnt dit stukje naar diezelfde normen rijkelijk laat maar het was voetbal en boys will be boys!

Terug naar die 'fringe benefits'. Naast snoepreisjes - nog steeds een uitzondering trouwens - pakketjes en plezanterijen krijg ik als blogger ook een resem voorgekauwde persteksten door mijn stort geramd. Dat deze enkele dagen later magazines en de daaraan gelieerde websites vullen is uiteraard niet het werk van diezelfde gediplomeerde en door ervaring gedreven journalist, althans dat mag ik hopen. Dat diezelfde magazines voor een groot deel leven bij de gratie van adverteerders dat zou ik zo nog even over het hoofd zien maar het is wel zo. Het verschuiven van budgetten, wringt daar misschien het schoentje rond de poezelige voet?

Op zoek naar de bewuste column van Amélie O. stootte ik op de site van Elle op een hardnekkige reclame voor Coca Cola Light, eentje die met geen klik op de juiste plaats weg te krijgen was. De popupreclame van Hennes & Mauritz bij la Valkiers maakte middels een welgemikte klik onmiddellijk plaats voor een verslag over haar ontmoeting met Marc Jacobs in Londen, op kosten van dezelfde frisdrankgigant. Twee keer geïnvesteerd en twee keer prijs. Bloggers noch journalist baas, het grote geld wint altijd!

Kunnen we misschien afspreken dat bij de eerstvolgende bitchfight (of catfight, ik wil niet oneerbiedig klinken) de kleren uitgaan en beide partijen elkaar in een bikini naar keuze en onder een dikke laag choco van het best betalende merk bekampen ter ons aller vermaak? De voltallige eenmansredactie van coolinary dankt u vriendelijk.

Noord-Hollandse Gouda met Rode Zegel

We zijn amper drie ellendig koude maanden ver in 2013 dus allicht is het wat voorbarig om al te hard van stapel te lopen, maar toch. Toch verdienen de mensen van RCA alvast een pluim op hun hoed voor de manier waarop ze mijn interesse wisten te wekken. Niet dat er iets mis is met een aangekondigd pakketje speculaas of een zak chips op tijd en stond, maar soms mag het net dat ietsje mysterieuzer zijn. Bucky says "Surprise me"!

Het begon met een onverwacht pakje in de bus, een fietsbel met een koe op. Geen verdere uitleg, gewoon... een koebel. Omdat iedereen weet dat ik een fervent fietsgebruiker ben dacht ik zo. Een goede week later, opnieuw een pakketje in de bus, deze keer iets groter. Het bleek een kaasstolp te zijn met begeleidend schrijven: "we hopen dat deze kaasstolp bij u een belletje doet rinkelen". Een woordspeling in de praktijk gebracht, goed gevonden denk ik dan.

Of ze mij een kaaswiel Noord-Hollandse Gouda met Rode Zegel mochten aanbieden? Kaas, ik? Mijnheer broodje kaas, mijnheer croque monsieur zonder hesp, mijnheer portie kaas met selderijzout... Wel natuurlijk lieve vrienden, natuurlijk mogen jullie dat!

Koebel en kaasstolp

Nu was die stolp niet dermate groot dat ik me aan zo'n gigantisch kaaswiel diende te verwachten. Zo'n bescheiden bolletje dat net onder dat glas zou passen, ideaal om met enkele vrienden te degusteren in combinatie met een lekker biertje. Wat wegmijmeren bij de mooie vooruitzichten aan kaas en bier en voor ik het wist zaten mijn gedachten elders. En toen stond er een koerier voor de deur!

Of hij hier moest zijn voor die kaas. Euhm, yep! "Maar dat is hier toch geen winkel, en het is wel aardig wat kaas..." Dat was niet gelogen, wat een joekel. Daar stond ik dan in de deuropening, met een portie kaas ter grootte van een autoband en het gewicht van ongeveer drie flinke baby's in mijn pollen. Een baby, daar kun je je op voorbereiden, maar als die plots een fikse 10 kilo weegt is dat toch ook schrikken denk ik zo. Weet je direct hoe ik me even voelde. 



Noord-Hollandse Gouda met Rode Zegel



Ja, daar sta je dan, trotse vader van een flink wiel Noord-Hollandse Gouda. Met Rode Zegel! Dat kwaliteitslabel of Europees keurmerk wat de Noord-Hollandse herkomst garandeerd, dat krijgt natuurlijk niet elke kaas.

Dat dit teveel kaas is voor twee personen, dat lijkt me overduidelijk. Blij dat ons ma bereid was haar snijmachine even uit te lenen want zo'n flinke rakker, daar begin je niet met een simpele kaasschaaf aan.

Zij die wensen mogen op afspraak steeds een pakketje kaas komen halen. Een blok of gesneden, zo u wil. En voor een keertje mag dat zelfs wat meer zijn, zonder dat ik u daarvoor iets aanreken. Als dat niet mooi is. Een vlotte babbel over zwarte Holstein-koeien, de ondergrond van zilte zeeklei waarop die beesten grazen of het feit dat ze tot 20 liter melk per dag kun 'leveren'... in mijn rol als kaasmeisje draai ik zelfs daar mijn hand niet voor om.

Rode Zegel, you can ring my bell!

Meer info over het Rode Zegel, dat kan je hier terugvinden. Nog een gaatje in je agenda - nee, dat verzin ik niet zelf - dan moet je zeker eens afzakken naar de kaasmarkt in Alkmaar. Kaas boren, wegen, onderhandelen met handjeklap, proeven, folklore, ... slechts één adres en dat vanf 5 april. Surf naar Kaasmarkt en kom meer te weten over deze voor kaasliefhebbers tot verbeelding sprekende markt.

Tao Inner Strength, het zit hem in de basis!

2013, het lijkt het jaar van de goede voornemens wel. 'Bewust omgaan met voeding', dat deden we hier al, wat ons niet mocht weerhouden om deel te nemen aan Dagen zonder Vlees. En dan was er nog die mail van Oona of niet wou deelnemen aan een programma onder de noemer Tao Inner Strength. Iets met een gamma drankjes van het genoemde merk, gezonde voeding, bewegen, Elodie Ouedraogo... Waarom ook niet!

Tao dus, een op en top Belgisch drankje dat met veel plezier zijn kleurige zelf weet te handhaven naast tal van giganten in het rek van de supermarkt. Voor ieder wat wils ook!

* 'Tao Drinks': Vier bruisende frisdranken zonder artificiële kleurstoffen of bewaarmiddelen...

* 'Tao Pure Infusions': Puur thee plezier, het beste van de de natuur en arm aan calorieën...
* 'Tao Fruity Natural Energizer': Een natuurlijke bron van energie en antioxidanten...

Een selectie van deze drankjes heeft twee maanden mogen kamperen in mijn ijskast en eigenlijk wisten die op één thee na - de combinatie rooibos / pruimen / rozenbottel - gretig aftrek te vinden. De drankjes met prik waren voor 's avonds op de sofa, de theetjes kwamen van pas tijdens het sporten en de energydrank was voor erna. Zeggen dat die laatste zijn doel niet miste is zelfs een understatement, al drink ik normaal gezien geen energydrankjes.

Tao - het uitgebreide gamma

Meer info over 'Tao Inner Strength', het trainings- en voedingsprogramma dat - wat had je gedacht - zich focust op gezondheid van binnenuit, kregen we tijdens een eerste infosessie in januari. En ook al mag de naam van het programma zweverige toestanden doen vermoeden, niets bleek minder waar. Met behulp van een intensief sportprogramma en de bezoekjes van een personal trainer werd er aardig de pees opgelegd.

Het doel? De nadruk leggen op je 'Core Stability', iets wat je bereikt door de versteviging van de dieper liggende spieren van de romp, buik, rug en bekken. Maarten Thysen, kinesist van tal van topsporters zorgde voor een uitgekiend programma terwijl personal trainer Wout Verhoeven er zich bij iedereen thuis van zou komen vergewissen dat dit programma ook opgevolgd werd. Nee, tijdens het eten van dat slaatje met scampi's die donderdagavond in januari had ik nog geen flauw vermoeden dat ik luttele tijd later spiergroepen zou aanspreken waarvan ik het bestaan niet eens wist.

Tao Foodpairing

Als er één ding duidelijk was na het eerste huisbezoekje van de personal trainer, dan wel dat ik het aspect 'bewegen' in dit programma schromelijk onderschat had. Armen, schouders, buikspieren, benen... het moest er allemaal aan geloven met de nodige stijfheid als resultaat. Dagelijks het programma volgen - eentje dat trouwens na verloop van tijd verzwaard werd -  dat bleek lang niet zo evident als een tijdje geen vlees eten.

Hiermee zijn we naadloos aanbeland bij het tweede luik van het programma, de gezonde voeding. Het mag niet verbazen dat het vooral dit aspect van het programma was - al mogen we de ravissante Elodie natuurlijk ook niet uit het oog verliezen - dat mij deed overstag gaan. De link naar lekker en gezonde voeding indachtig was het maar wat logisch dat niemand minder dan Frank Fol ofwe de Groentenkok dit deel voor zijn rekening zou nemen.
 

Gezond koken met Frank Fol

Licht, gezond en lekker eten... met de nodige receptenfiches mag dat voor foodies geen probleem zijn, zelfs als blijkt dat er bij het gezelschap mensen zaten die van hun leven nog geen ui gesnipperd hadden. Vereende krachten en dan is dan loopt dat allemaal op rolletjes! 

Passeerden de revue met de klok mee: 'Slaatje van kool, citroengras, gember, gedroogde papaya, cashewnoten, tijgergarnaal, limoen, légumaise Thai en Ghoa Cress', 'Slaatje van veldsla en selderij, zure sjalot, sinaasappel, gelakt kafsvlees met oranjebloesemvinaigrette', 'Drinkgazpacho van kerstomaat, rozenbottelthee, citroensap, mosseltjes met selder en gedroogde pruim' en 'Salade van wortel, citroengras, sesamzaadjes, gember, linzen, granaatappelpitten, verse munt en vinaigrette van passievruchtsap'. Niet op deze foto maar daarom niet minder gesmaakt, een dessert met 'Roze pompelmoes, komkommerslierten, gedroogde aardbei, bosbessensaus en vanille-ijs met poederkoffie'. Nice!



Resultaat van een kooksessie met de Groentenkok Frank Fol

En dan is het tijd voor het eindoordeel! Heb ik spijt dat ik enkele vrije avonden heb opgeofferd om hieraan deel te nemen? Ondanks ik niet alle sessies heb kunnen meedoen denk ik niet dat ik mijn keuze betreur en wel om volgende redenen.

- Sporten, als ik daaraan begin dat is dat als een 'madman'. Te veel en te snel met blessures als gevolg waarna er van sporten niets meer in huis komt. Eerst aan de Inner Strength werken dus en geleidelijk aan opbouwen.

- Ik zou nooit een energydrankje kopen in de winkel. Niet alleen omdat ik daar niet in 'geloof', maar ook omdat ik dingen genre Red Bull en Monster redelijk niet te drinken vind. In dat opzicht was die Tao Fruity Natural Energizer een meevaller. Twee (en meer) kort na elkaar bleek dan weer geen al te best idee. Getuige daarvan mijn slapeloze nacht. Maar het werkt dus wel en die overige drankjes voldeden ook als dorstlessers.

- Een beetje aanmodderen in de keuken onder het goedkeurend oog van Frank Fol, daar kan een innerlijke mens alleen maar beter van worden en ik niet alleen. De receptjes heb ik netjes in mijn inbox zitten en deze worden ten gepaste tijden met veel plezier gedeeld op Coolinary. Iedereen gezond, daar gaan we voor.

WK BBQ 2013 Marokko - wij doen mee!

Geen idee wat u van plan bent eind mei maar ik trek, in het gezelschap van mijn vrienden van Qlinaria, richting Marokko. Na alles wat ons mooie barbecueteam vorig jaar heeft meegemaakt vonden we dat het tijd was om te herbronnen. Een verlengd weekend in de zon, dat was de opzet, maar kijk... Ondertussen zijn we ingeschreven voor het Wereldkampioenschap Barbecue 2013 aldaar. Alles geven!

Van 23 tot en met 26 mei staan wij dus in de Noord Marokkaanse badplaats Saïdia te grillen dat het een lieve lust is. Na een opgelegd programma - op zaterdag een volledig lam en op zondag lamsribben, brisket, lamsschouder, volledige kippen en een freestyle dessert - komen we te weten wie er zich dit jaar Wereldkampioen Barbecue 2013 mag noemen. Slechts twee Belgische teams verdedigen 's lands kleuren en wij zijn er daar eentje van.

Omdat er logistiek en vooral financieel bij de voorbereiding en deelname aan zo'n wedstrijd één en ander komt piepen mogen bedrijven, sponsors of mensen met gouden plannen en goede bedoelingen ons steeds vrijblijvend contacteren mochten zij  denken ons op één of andere manier te kunnen helpen. Slechts één e-mailadres, info@qlinaria.be en wie weet maken we er samen een mooi verhaal van!



Qlinaria - 24 tot 26 mei 2013  present op het WK BBQ in Marokko



Voor ons zal het dus iets anders zijn dan we gewoon zijn. Geen twee volle vrachtwagens met materiaal meezeulen, maar onze plan trekken met datgene we in onze bagage kwijt kunnen. Het is eens iets totaal anders. Benadeeld zou ik het nog net niet noemen, maar goed geëquipeerd op het strijdtoneel verschijnen is het zeker niet. 

Het barbecueën zal trouwens gebeuren volgens Amerikaanse regels, wat wil zeggen dat alles gepresenteerd dient te worden in aluminium doosjes. Niet direct ons ding maar we maken er het beste van. Het dessert, daar valt eventueel nog mee te scoren want dat is freestyle. Op het wereldkmapioenschap in 2011 wisten we binnen die categorie een mooie de bronzen medaille binnen te rijven. Dit jaar hopelijk opnieuw al moeten we dan vooral hopen dat onze patissier enkel dagen vrij krijgt!

Zelf afzakken naar Marokko, dat kan? Meer zelfs, men is nog op zoek naar juryleden en de wedstrijdorganisatie stelt daarvoor kamers (3 nachten) in een 5-sterren hotel (all in) ter beschikking. Lijkt je dat iets, dan moet je je als de bliksem hier aanmelden.

Flemish Food Fest - Dok Gent

Over de Flemish Foodies is al veel gezegd en geschreven en niet in het minst door mij. De lotgevallen van de drie musketiers van de Vlaamse keuken weet ik tot vandaag met veel plezier te smaken. Niet alleen tijdens de bezoekjes aan hun restaurants Jef, In de Wulf  en Volta, maar ook bij de door hen opgezette events Bruut en Bloot. Less is more! Franjes overboord maar vooral inspirerend werken. Dat gold ook voor hun website waar het tot mijn grote spijt al veel te lang ijzig stil is.

Die stilte, dat is natuurlijk maar relatief. Zo blijft het heerlijk grasduinen in het Flemish Foodies archief, zijn er nog altijd hun restaurants en was er de passage op televisie waar ze met glans zichzelf mochten vertolken.

En wat staat er vandaag in de krant? De jongens gaan jandorie een waar 'Flemish Food Fest' op poten zetten in Gent Dok. 30 juni, wat er ook gepland stond het zal moeten wijken want de uitspattingen van deze heren staan altijd garant voor vuurwerk. Nu we op basis van één luttel krantenartikel toch al de loftrompet over dit event laten schallen kan een rondje namedroppen er ook wel af. René Redzepi (Noma), de vriendelijk viking Magnus Nilsson (Fäviken), David Chang (Momofuko) en Inaki Aizpitarte (Chateaubriand) om er maar enkele te noemen.

Als er één kookboek is dat ik koester - het zijn er uiteraard meerdere - dan wel 'Het Spaarzame Keukenboek' van de historische Gentse kok Cauderlier. En laat net het kruim van de eerder genoemde chefs op het Flemish Food Fest aan de slag gaan met recepten van Philippe Cauderlier. Dolletjes!

En er is meer! Verwacht je alvast aan  een resem chefs, een flinke portie rock 'n roll, een culinaire markt, lezingen, voor ieder wat wils. Vakantieplannen in de zomer, allemaal goed en wel maar niet op 30 juni. Of het moest een weekendje Gent zijn natuurlijk.

Magimix 4200 XL

Of ik een tijdje de nieuwe Magimix 4200 XL wou uitproberen? Die vraag kreeg ik eind december op mijn boterham en aangezien  er op het aanrecht altijd nog wel een plaatsje te vinden was voor wat keukenspeelgoed heb ik daar maar positief op geantwoord. 

Ooit heb ik reeds geschreven dat het iets magisch heeft, zo'n 'keukenrobot'! Iets met herinneringen uit mijn prille jeugd die ik ook voor deze gelegenheid graag weer oprakel. Zo was er die tante waar ik, na vernomen te hebben dat die in het bezit was van een (keuken)robot, maar al te graag op bezoek ging. Een robot, dat was zoals die kleine R2D2 en de gouden C-3PO uit Star Wars, dat wakkert de interesse van een kleine sloeber als mezelf altijd aan. Nooit gezien trouwens die keukenrobot van mijn tante. Die zat jammer genoeg altijd in de kast.

Maar de Magimix 4200 XL dus! Op een keukeneiland - meer bepaald het mijne - ziet die er ongeveer zo uit. Flinke jongen met enkele troeven achter de hand. Zo heeft hij bijvoorbeeld niet één, maar drie mengkommen, wat handig is als je de ene keer veel en de andere keer iets minder te verwerken hebt.

Pesto voor twee personen, dat lukte perfect in de kleinste mengkom. De groentjes voor een barbecuebuffet voor 10 personen, dat wou nog net lukken in de 'middelste' mengkom en het deeg voor een huisgebakken brood, dat ging dan weer perfect in de grootste kom. Makkelijk zat!

De Magimix 4200XL op het eiland

Zoals we van een beetje keukenrobot mogen verwachten komen er een hele reeks accessoires aan te pas, voor het gemak aangeleverd in een handige opbergbox. Wortelen raspen, deeg kneden, eiwit opkloppen, komkommers snijden, parmezaan fijnhakken... noem maar op. En indien je niet erg inventief aangelegd bent valt er nog beroep doen op de Magimix 'Ma Cuisine', een kookgids die je een aardig eind op weg helpt met je robot!

Ik mag dan wat trots zijn op mijn manuele juicers, als je kilo's appelsienen of citroen te persen hebt, dan wil dat net een pak sneller vooruitgaan als je dat met zo'n robot met handig opzetstuk doet. Opnieuw, makkelijk zat!

Magimix receptenschriftje en box met accessoires

Dat het een gerief is zo'n keukenrobot, laat daar vooral geen twijfel over bestaan. En groot! Flink uit de kluiten gewassen is zelfs een understatement. Hij heeft dan ook XL in zijn naam staan. Ergens deze week wordt er afscheid genomen en verdwijnt hij van het eiland. Terug richting fabrikant of onderweg naar nieuwe avonturen. Met robotten weet je nu eenmaal nooit.

Geen idee hoe het met de keukenrobot van mijn tante is gesteld. Het zou me alvast niet verbazen mocht deze hetzelfde lot als C-3PO zijn ondergaan. Die is tot op heden ook nog altijd niet uit de kast gekomen.

Ondertussen in de home bar ...

Don't get drunk, get awesome! Je mag dat interpreteren zoals je wil, bij 'the Home Bar' wil dat toch vooral zeggen dat we leuke dingen doen waar alcoholische dranken aan te pas komen. We, inderdaad, want op mijn eentje proeverijen doen of cocktails drinken, dat is toch een beetje zielig. In goed gezelschap smaakt alles beter.

Een gintasting bij Miraflor, één van mijn vaste aan-huis-leveranciers, dat stond een tijdje geleden reeds op het programma. Flap - die met zijn Tiki Mugs - was meer dan bereid daar een vrije zondagmiddag aan op te offeren. Goed gezelschap, dolle pret en vooral... lekkere dingen geproefd. Meer daarover lees je via deze link op Tales from the Home Bar.

Miraflor gintasting

Diezelfde gintasting was het decor om nieuwe vrienden te maken. Wat dacht u van legendarisch pornoacteur Ron Jeremy. Of liever, de naar hem vernoemde Ron de Jeremy. Met zijn 'long smooth taste' een instant favoriet in de Home Bar, waarop één van de barbuddies erop wees dat enige gelijkenissen met Eppo Janssen niet van de poes zijn. Dat moet van een kebabbezoek in 2006 geleden zijn dat ik nog een dubbelganger van hem gespot heb. Meer over de rum via deze link op Tales from the Home Bar.



Ron de Jeremy



Drank in huis, allemaal goed en wel, maar ook fruit eten hè jongen. Dat eten is er deze week niet van gekomen, maar ik heb wel fruit gedronken. Telt ook als je het mij vraagt. Nooit gedacht dat bloedappelsienen het zo goed met gin zouden vinden. Wat blijkt? Die hebben samen in de kleuterschool gezeten en zijn beste vriendjes. Het receptje voor onderstaande cocktail kan je via deze link terugvinden op Tales from the Home Bar.

Cocktail: Gin, bloedappelsien...

Kijk eens aan. Dat zou genoeg leesvoer en drinkideetjes voor het komende weekend moeten zijn. Maak er iets moois van. Volgende week, meer van dit!

De Kringwinkel - Retrobeurs, 16/03/2013

Nu zaterdag (16 maart) is het niet alleen retro-actie in de Kringwinkel, ook in het flink uit de kluiten gewassen Flanders Expo kun je op de Retrobeurs terecht voor je portie hippe dingen met het obligatoire vleugje heimwee naar vroeger. Speciaal voor deze gelegenheid hebben de Kringwinkels de leukste spulletjes opzij gehouden. Niet dat er zo af en toe geen 'coolinary' pareltjes door de mazen van het net geglipt zijn natuurlijk.

Op zoek naar een schoon bestek durf ik - het risico op tetanus indachtig - wel eens rommelen in van die afgeladen volle bakken klein goed. Als ik daar dan een oude handklopper terugvind, zo eentje waar je zelf aan moet draaien, dan krijgt die van mij een kans op een tweede leven. Dat kleine beetje roest aan het hendeltje, dat werken we wel weg.

Vintage handklopper

Een porseleinen vergiet, dat mensen dat weg doen snap ik niet. Akkoord, dat weegt iets en in tegenstelling tot al die novelty toestanden kunt ge dat niet handig in elkaar klappen maar los van dat alles... handig en mooi. Een enkeltje richting coolinary cuisine, ik dacht het wel.

Porseleinen vergiet

Zij die wel eens een kookwinkel binnenwandelen weten dat goei gerief handen vol geld kost. Bots je in de kringwinkel of op de rommelmarkt op een oud pannetje van Le Creuset waar je de spreekwoordelijke 'appel en een sik' voor moet betalen, dan mag je niet twijfelen. En dat deed ik dan ook niet! 't Is een schoontje dat dringend meer gebruikt moet worden.

Vintage Le Creuset pannetje

Het spreekt voor zich dat ik eens een vintage Eames stoel, een prachtig antiek bestek of een cocktailshaker uit de tijden van de drooglegging op de kop wil tikken voor een prijsje. Met de nadruk op 'voor een prijsje', dat spreekt voor zich. Kringwinkels die hun prijzen kennen, altijd een beetje balen. In ieder geval, mocht u zaterdag niet weten wat doen. Retro in je lokale kringwinkel dus.

Lotus Speculaas Martini

Een knalrood koffertje met Lotus logo voor de deur, dat kan doorgaans maar één ding betekenen namelijk een 'Speculaas Pretpakket'. Speculaas, dat lees je goed want ik ben van De Kempen. Die twee oo's mag je op je buik schrijven, zeg dat ik het gezegd heb. Veel speculaas dus, maar ook de van 'De Bedenkers' gekende speculaaspasta, chocopasta met speculaas en een potje kruimeltjes. Kijk, dat er mensen zijn die niet weten hoe speculaas te verkruimelen, de wonderen zijn de wereld niet uit.

Nu durf ik mezelf wel eens wijsmaken dat ik 'best wel nen toffe' ben, zo'n pakketje dient natuurlijk vooral om mij - en bij uitbreiding gans Vlaanderen - te overhalen om receptjes met Lotus Speculaas in te dienen om zo bij te dragen tot het allereerste Lotus receptenboek. Hier leest u er alles over!



Lotus Speculaas goodiebag



Een receptje insturen en met speculaas dan nog! Dat wordt bakken was mijn eerste gedacht. Iets met een crumble van speculaas, of een tiramisu met het koekje daarin verwerkt. Maar hoe origineel ben je dan bezig? Echt, speculaas, dan denkt iedereen meteen aan zoetigheid en laat mij nu niet direct de koning van de desserten zijn. Verrassend uit de hoek komen met speculaas? Begin er maar aan dacht ik toen ik een stukje voor Tales from the Home Bar aan het neerpennen was en pats! Daar was het. Een idee!



Lotus, de hoofdrolspeler



Herinneringen aan een James Bond film dan wel aan enkele Martini's die ik onlangs dronk, een Lotus Martini zou het worden. Alleen, hoe krijg je dat koekje subtiel in het glas zonder dat het koekje ook effectief in het glas zit? Met 007 in het achterhoofd besloot ik mijn Lotus Martini te maken met vodka in plaats van gin. Gewoon voor de iets neutralere smaak.

Gedurende 2 dagen liet ik twee speculaasjes trekken in een bokaal met daarin 120 ml vodka (Absolut). Het resultaat - dat laat zich raden - was bijhoorlijk wansmakelijk van uitzicht maar dit was nog maar de eerste stap. Giet het mengsel van vodka en speculaas door een fijn zeefje in een koffiefilter en wat krijg je dan? Een heldere bruin gekleurde vodka met subtiele toetsen van speculaas. Mission accomplished!

Een olijf als garnituur, het leek me logisch die achterwege te laten. In plaats daarvan heb ik een beetje speculaaspasta aan mijn martiniglas aangebracht en dit in de kruimeltjes gedept. Kijk, komen die dingen ook van pas. Ideaal om na het degusteren van de martini op te eten.

Lotus garnituur

En zo komen we stilaan bij het receptje voor de Lotus Martini, een knaller met subtiele toetsen van speculaas en een zoet einde.

Nodig:

- 60 ml speculaasvodka, 15 ml vermouth, speculaaspasta en -kruimels, ijsblokjes

Doen:
- Doe de ijsblokjes in een mengglas en giet hier de vermouth bij - ik gebruikte lichte Noilly Prat - en roer de vermouth gedurende 15 à 20 seconden met een 'barlepel' door het ijs.

- Giet de vermouth af maar behoud de ijsblokjes. Nu de ijsblokjes gecoat zijn met vermouth kun je de speculaasvodka toevoegen. Roer deze gedurende 20 à 30 seconden om met een barlepel, naargelang je een droge martini wil of niet. Hoe korter het 'stirren', hoe droger de martini.

- Zeef in een martiniglas dat je hebt afgewerkt met de speculaaspasta en -kruimels en laat je Lotus Speculaas Martini smaken.



Lotus Speculaas Martini

Zelf een receptje insturen? Dat kan en wel via deze link.

Dit kommetje is nuts!

Geen idee waarom maar als er een noot is die ik maar zelden eet, dan wel de pistachenoot. Lekker, daar niet van maar het is altijd zo'n gedoe met die notedopjes. Daar zitten namelijk altijd van die sloebers tussen die zodanig vast zitten dat je niet anders kunt dan met je tanden aan de slag gaan. En als er dan ook maar één potje op tafel staat, dan belanden die notedopjes - ja, ook die waar jij of je vriendjes net nog op zitten bijten hebt - ook nog een keertje terug in de bokaal met ongeopende nootjes. Jakkiebah! 't Zijn van die kleine dingen waardoor ik dus minder pistachenoten eet dan ik zelf zou willen.

Coolste pistachiobowl ever!

Dat twee simpele kommetjes een oplossing zijn voor mijn 'belachelijk' probleem, dat is één ding, dat er van die immens coole 'pistachiobowls' bestaan, dat is een ander. Een nootje dat smeekt om twee kommetjes, daar kunt ge - als die kommetjes zo übercool zijn - toch niet nee tegen zeggen. Wel?

Stem Sergiology

Rond de pot draaien heeft geen zin, ik ben wel fan van de boeken van uitgeverij Minestrone. Niet in het minst omdat de plaatjes die Tony Le Duc schiet altijd fenomenaal zijn, de vormgeving en de inventiviteit waarmee die boeken worden uitgebracht, ongezien!

Een boek beoordelen louter op de cover, netjes is dat niet. Denk bijvoorbeeld aan al het werk dat schrijvers, layouters en fotografen erin steken. Trekken ze zich bij de Plantin-Moretusprijs voor een keertje niets van aan, zij gaan op zoek naar 'de best vorm gegeven boeken'. Zelf je stem uitbrengen, dat kan via deze link en wie weet win je zelf een pracht van een Weber Barbecue. Geen inspiratie om te stemmen, kies dan voor de cover die het hardst op onderstaande foto lijkt. Altijd een winnertje!

Sergiology, niet alleen de cover is de moeite!

Turnhout, daar komen 'eigenlofstinktgewijs' niet alleen fijne foodbloggers uit voort, daar zitten ook geweldige bands. Misschien eens The Baboons aanraden, een bijzonder fijne band die ik maar wat graag hun cover van Bo Diddley hoor brengen. You can't judge a book by it's cover? Ik dacht het wel!

You can't judge an apple by lookin' at the tree

You can't judge honey by lookin' at the bee

You can't judge a daughter by lookin' at the mother

You can't judge a book by lookin' at the cover

Oh, can't you see -- whoa, you've misjudged me

I look like a farmer but I'm a lover

You can't judge a book by lookin' at the cover

( Aww, come on in here closer baby, hear what else I got to say --

You got your radio turned down too low -- turn it up! )

You can't judge sugar by lookin' at the cane

You can't judge a woman by lookin' at her man

You can't judge a sister by lookin' at her brother

You can't judge a book by lookin' at the cover

Oh, can't you see -- whoa, you've misjudged me

I look like a farmer but I'm a lover

You can't judge a book by lookin' at the cover

Aw, how am I doin', baby?

You can't judge a fish by lookin' in the pond

You can't judge right from lookin' at the wrong

You can't judge one by lookin' at the other

Oh, can't you see -- whoa, you've misjudged me

I look like a farmer but I'm a lover

You can't judge a book by lookin' at the cover

To be or not to Bistronomie 2013

Zondagochtend, 11 uur, een schoon uur om brouwerij De Koninck binnen te wandelen. Als er mij een foto van mezelf gevraagd wordt gebruik ik al jaren een exemplaar waarop ik me enigszins probeer te verstoppen achter 'een Bolleke'. Gewoon, omdat ik dat graag drink. Er is natuurlijk ook de ijdele hoop ooit een vette sponsordeal in de wacht te slepen maar totnogtoe wordt mijn volharding karig beloond. Zondagochtend, 11 uur dus. Wat kwamen we hier ook alweer doen?

Verschillende restaurateurs en hun gevolg,  een handvol foodies en bekende koppen zoals daar zijn Alain Coninx en Gene Bervoets... Zou hier mogelijk de nieuwe Bistronomie 2013, de musthave gids bij uitstek worden voorgesteld? Het leek er alvast wel op.

Bistronomie 2103 - nieuwe gids!

Een voorstelling op zondagochtend in een brouwerij, ik weet dat wel te smaken. En omdat men in het huis des heres ook niet mag vloeken leek koffie drinken in een brouwerij ook niet direct een optie. 'Bollekes' dus en dat zo rond de klok van 11 uur? Niets mis mee, en al zeker niet als daar lekkere hapjes bij geserveerd worden. De heren Herman & De Mangeleer mogen dan wel hun buik vol hebben van coquilles, bij mij gaat dat er altijd in, zelfs tijdens Dagen zonder Vlees. Uitzonderingen,  die moeten er zijn, waarna ik nog een carpaccio en een quiche lorraine weglepelde.

Dagen zonder Vlees - don't mind if I don't

Ondertussen is het genoegzaam bekend, in de gebouwen van De Koninck kun je de prachtige rijpingscellen van kaasmeesters Van Tricht terugvinden. Nogal wiedes dat er dan een kaas en bierdegustatie op het programma staat.

Een vanillekaas - te herkennen aan een kenmerkende zwarte streep - met een overduidelijk aanwezig maar toch zacht vanille aroma in combinatie met een Bolleke, een stevige 'Comté Fort Saint Antoine' die zich geweldig laat begeleiden door een aperiefglaasje Duvel, of een Bio Bleu van het Hinkelspel in een pairing met Liefmans. Bijzonder fijn, een tekening moet id daar niet bij maken neem ik aan.

Kazekes van Van Tricht

Niets makkelijker dan nu enkele namen van restaurants te droppen die in de gids voorkomen. Geloof me vrij, er staan enkele bijzonder leuke zaken tussen - ahum, JeF, Veranda - maar ik ga er absoluut niets over zeggen. Amper 9,95 € kost deze parel en je kunt er donder op zeggen dat je daar veel plezier aan gaat beleven. Niet alleen aan het lezen, maar vooral aan het ontdekken en proeven. Is het aan mij om je net dat plezier van het ontdekken te ontnemen? Ik dacht het niet!

In het gezelschap van wijze mensen wordt al snel met quotes gestrooid. Eentje van Felix Timmermans wil ik u alvast niet onthouden.  "Samen eten is olie voor de vriendschap!" Nog eentje die Gene Bervoets zich liet ontvallen - "Het is pas crisis als bier en wijn op is" - zou een bekende tegelspreuk zijn. Tierlanntijntjes denk ik dan!

Ondertussen in de Home Bar...

Hoe zou het ook weer zijn met de 'Home Bar'? Wel, fijn dat u het vraagt! Zachtjes aan begin ik daar mijn draai te vinden - niet dat bloggen mij geheel onbekend is - maar het is toch even wennen zo'n nieuwe locatie. En omdat iedereen de weg naar de Home Bar mogelijk nog niet gevonden heeft krijgt u hier op gezette tijden toch nog een korte update!

Na een rondje pesto maken bleken er nog flink wat basilicumblaadjes aan het plantje te hangen. Onnozelaar hoor ik je denken, maak dan meer pesto. Dat zou een optie geweest zijn, ware het niet dat er een cocktail door mijn hoofd aan het spoken was en niet veel later was deze een feit. Meer over de 'Basil Smash' lees je hier...



Cocktails - Gin Basil Smash

Cocktailshakers, dat is voor een barman zoals potten en pannen voor een kok. Enkele praktische exemplaren die je leven lang meegaan zijn voldoende, maar het is verdraaid moeilijk om je ogen te sluiten als je net op dat ene leuke exemplaar stuit. Mij overkwam hetzelfde op Kickstarter met een shaker die zelfs nog niet in productie was. Blij als een kind dat er voldoende enthousiaste mensen waren waardoor de Mason Shaker effectief in productie ging. Meer tekst en uitleg? Hier lees je er alles over...

Bar Essentials - Mason Shaker, een Kickstarter project

We hebben hier wel eens het vliegtuig genomen om lekker te gaan eten in Kopenhagen, een reisje rond het bezoek aan een cocktailbar bouwen, dat was nieuw maar daarom niet minder geslaagd. Tattoo's, tikimugs, shaken en genieten... hier lees je waarom de Nu Lounge Bar in Bolgona een aanrader is...

Nu Lounge Bar - Bologna

De Zilveren Lepel - Vis

Natuurlijk hoeft een boek als 'De Zilveren Lepel',  de steun en toeverlaat van menig Italiaanse huisvrouw geen introductie. Sinds de Nederlandstalige versie in 2007 op de markt verscheen volgden er nog enkele extra uitgaven, waarvan De Zilveren Lepel voor Kinderen misschien wel de meest opmerkelijke was. Daar wordt nu met 'De Zilveren Lepel - Vis' een mooi vervolg aan gebreid.

De Zilveren Lepel - Vis

Lege pagina's bespreken? Op de covers van de Kook Ze! reeks na zou het me verbazen mocht ik me daar eerder aan gewaagd hebben. En toch ga ik  dat nu doen want hoe saai zijn ze wel niet, die lege, nietszeggende pagina's in een boek zo ergens tussen cover en inhoud. Maagdelijk wit, ideale ruimte voor handtekeningen maar vooral oersaai!

Een boek over vis, laten we daar eens wat schubben tegenaan gooien. Zo simpel kan het zijn. Een verademing om een keertje geen sneeuwlandschap te moeten aanschouwen. Twee lege pagina's ver in dit boek en ik ben al fan!



De Zilveren Lepel - Vis



Met een titel als 'De Zilveren Lepel - Vis' weet je natuurlijk onmiddellijk waar de (k)lepel hangt. Platvis, rondvis, vette vis, zoetwatervis... noem maar op. En voor diegenen die gemakshalve alles wat uit het water komt als vis catalogeert nemen we de schaal- en schelpdieren er ook bij. Laten we eens zot doen moeten ze gedacht hebben. Mij niet gelaten want ik mag daar wel fan van zijn. Van vis, schaal- en schelpdieren!

De Zilveren Lepel - Vis

Een boek voor visliefhebbers, zoveel is zeker. Pagina na pagina word ik geconfronteerd met foto's die me de zever uit de mondhoeken doen lopen. 'Ik hartje Vis', zoveel is duidelijk al zie ik er geen graten in nog tot einde maart te verzaken aan dit culinaire genot. Dagen zonder Vlees, weet u wel.

Een 'vissoep op de manier van de marché', daar kan ik nu al met veel plezier naar uitkijken en dan te weten dat hiernaast nog zo'n 200 recepten de revue passeren. Voor ieder wat wils zeg maar!

De Zilveren Lepel - Vis

Liefhebber van vis maar niet direct grote voorstander om deze glibberige duvels te lijf te gaan? Dan moet je zeker de basistechnieken doornemen. Vis ontschubben, fileren en ontvellen... Alles is een kwestie van techniek, het juiste materiaal en productkennis. Binnnen de kortste keren heeft dit voor jou geen geheimen meer en voel je je als een sterrenchef in je eigen keuken. Als een vis in het water, dat had ook gekunnen maar geef toe, iets te voor de hand liggend, niet?

De Zilveren Lepel - Vis

De Zilveren Lepel - Vis
Uitgeverij Van Dishoeck
ISBN - 9789000315581

Prijskaartje - 35 €

Makkelijke groenten - Speed Cooking Challenge

Als het even kan zouden wij foodies u graag wijs maken dat wij al vers, biologisch, streekgebonden en volgens de seizoenen koken. Groenten uit blik, bokaaltjes of de diepvries, daar lachen wij eens mee! Larie en apekool natuurlijk, al heb ik die laatste nog nooit gevonden in het versvak. Zo is er ten huize Coolinary 'teen en tander' steeds terug te vinden in het voorraadrek:

- Blikjes kikkererwten. Geen huishouden is compleet zonder kikkererwten - denk huisgemaakte falafel, slaatjes, dipsausjes - en een lokale boer die ze op zijn akker heeft staan heb ik nog niet weten vinden. Kikkererwten dus, in blik! Wel goed spoelen voor gebruik.

- Geen mooiere herinnering aan groenten dan aan verse erwtjes, recht uit de peul. De kleine groene rakkers uit de peul halen, het heeft trouwens iets therapeutisch. Eén met de erwt! Probleem is natuurlijk dat ze niet het ganse jaar door vers te verkrijgen zijn. Net daarom zal er in onze vriezer steeds een zak met erwtjes liggen. Kwestie van smaak maar deze krijgen hier de voorkeur op hun broertjes die in blik of bokaaltjes wonen.

- Bokaaltjes dan! Vriendin zou ze alleen al kopen om er leuke dingen mee te doen, er moet natuurlijk wel iets lekkers inzitten. Augurkjes, uitjes of kappertjes bijvoorbeeld. Bokaaltjes, dat gaat hier gepaard met gepekeld lekkers.


Diepvries, blik of bokaal... niets mis mee!



Om groentjes in blik, bokaal of diepvries in de kijker te zetten pakt VLAM uit met de toepasselijke website Makkelijke Groenten. Eentje die de lading volledig dekt want moeilijk, dat zijn deze groentjes niet. Tenzij je die bokaal niet open krijgt, dan heb je een probleem.

En om een en ander extra in de verf te zetten is er nog een leuke wedstrijd aan gekoppeld ook, eentje met een etentje voor twee in de Sea Grill als inzet. Presenting: de 'Speed Cooking Challenge' waarin je het tegen chef Kenny Bernaerts opneemt om binnen tien minuten een heerlijk gerechtje op tafel te toveren. Om je toch enige schijn van kans te geven krijgt de chef een gemene handicap aangemeten. Denk hierbij aan een lasbril, handboeien of iets dergelijks. Lees er hier alles over, inschrijven kan nog tot 8 maart dus wees snel als je wenst deel te nemen!



Speed Cooking Challenge