maandag, september 19, 2016

Qlinaria Belgisch Kampioen Culinair Barbecue

‘Qlinaria Belgisch Kampioen Culinair Barbecue’, het is een titel die ik hier altijd al een keertje boven een blog wou posten. En kijk, na het 'barbecue kampioenschap van het Waasland’ in Sint-Niklaas gisteren mag het gewoon. Qlinaria, het barbecueteam dat ik in 2009 met enkele bevriende hobbykoks heb opgericht, werd er na een fijne wedstrijd Belgisch Kampioen Culinair Barbecue. Eindelijk, denk ik dan!
 
Met zes waren we, een gedecimeerd team – 2 rakkers zijn in het buitenland zeilen – dat zowel aan de KCBS (Amerikaans BBQ) als de culinaire wedstrijd deelnam. Als ik eerlijk moet zijn, dan had ik vooraf gedacht dat de twee wedstrijden simultaan afwerken voor stress zou zorgen, maar niets was minder waar. Zelden dat we zo relax aan een barbecue stonden.
 
 
Bij de uitreiking van de prijzen voor de individuele categorieën werden we maar liefst drie keer - vis (3e plaats), varken (3e plaats), hert (2e plaats) - het podium opgeroepen. En eigenlijk hadden we nog ‘een walk’ - veggie (3e plaats) - tegoed, maar een lapsus zorgde ervoor dat dat niet het geval was. Geen probleem want de puike organisatie zette dit na de plechtigheden nog zelf recht.
 
Met drie (vier dus) podiumplaatsen begin je natuurlijk te hopen, en na de vrienden van De Smaakmakers (3e plaats) en de BBCats (2e plaats) was het onze beurt om de eerste prijs in ontvangst te nemen. Heel het team tevreden? Ik dacht het wel!

vrijdag, augustus 26, 2016

Terrazza Martini, Luik

Op vrijdag 26 en zaterdag 27 augustus strijkt Terrazza Martini ter ere van de GP van België neer aan het station van Luik Guillemins. Met een oppervlakte van maar liefst 800 m³ is de Terrazza met voorsprong het grootste terras van België, en huisvest het niet 1, maar drie Martini bars.
 
 
Zo is er de Martini Racing Bar die vanop een luxueus terras zicht biedt op een indrukwekkende bolide van Team Williams Martini. Hier nipt u in stijl van een verfrissende Martini e Tonic.
 
Liefhebbers van vermout kunnen in Luik – naar voorbeeld van het eerdere Gentse Caffè Torino – terecht in de Luikse variant van deze vermuteria. Hier staan cocktails op basis van de fijne Martini Reserva Speciale centraal, geserveerd met overheerlijke antipasti.
 
Verder mag ook een Bottle Bar niet ontbreken op de Terrazza Martini. Formule 1 is nu eenmaal een million dollar business en niets maakt meer indruk op wannabe pitspoezen dan een vers gekoelde fles Martini Brut of Rosé. Toch?
 
 
Wie van zichzelf vindt een meer dan behoorlijke chauffeur te zijn, die kan misschien de daad bij het woord voeren. Op de aanwezige Formule 1 simulator kun je de racepiloot in jezelf naar boven halen en een denkbeeldig toertje doen op het circuit van Francorchamps. Wie weet zet jij wel een betere tijd neer dan Felipe Massa.
 
  
Of ik zelf iets heb met Formule 1 hoor ik u denken? Neen, niet direct. Toegegeven, ik had er dit weekend tijdens de GP van België op Francorchamps graag een keertje bijgeweest - een uitnodiging met toeters en bellen doet veel - maar mijn agenda besliste er anders over. Volgend jaar misschien.
 
Mijn herinnering aan Formule 1 zijn niet echt mooi. Vijftien jaar was ik, toen ik uit verveling had post gevat voor de televisie tijdens de kwalificaties van de GP van San Marino. Het was tijdens die kwalificaties dat de Oostenrijkse piloot Ratzenberger voor mijn ogen crashte, zijn bolide het scherm binnengleed en die helm die vervaarlijk levensloos aan het lichaam bungelde. En dan die reanimatie. Tevergeefs!
 
De race een dag later ging gewoon door, want Formule 1, daar draait het om miljoenen. En toen stierf Ayrton Senna! Als het even mag ga ik mezelf nu een glas vermouth inschenken. Daar word ik terug gelukkig van.
 
Terrazza Martini
Gare de Liège – Guillemins
Place des Guillemins 2
4000 Luik

maandag, augustus 22, 2016

Sunset Gomera Black, op de proef gesteld...

Onlangs kon u hier lezen dat ik sinds enige tijd twee nieuwe barbecues in mijn bezit heb, de Sunset Gomera Black (Gas) en de Sunset Tortuga (houtskool). Een povere zomer, vakantie en mijn eigen technische onkunde maakte dat ik de twee speeltjes nog niet al te vaak gebruikt heb. En dat is jammer!
 
Niets zo makkelijk om snel even van barbecue te doen, dan een gasbarbecue. Er wordt in wedstrijdmiddens - ja, ik doe soms aan barbecuewedstrijden mee - wel eens lacherig gedaan over gasbarbecues, maar eerlijk is eerlijk, na een lange werkdag is het verdraaid makkelijk om met de klik van een knop je barbecue aan te maken. Direct al geode punten voor die Gomera Black.
 
Maar toch even terugkomen op die technische onkunde welke ik mezelf toeschrijf. Natuurlijk is die niet geheel alleen aan mij toe te wijzen. Er zijn verzachtende omstandigheden! Zo zat er bij de BBQ geen slang met zelfontspanner welke ik aan een gasbus kon koppelen. Via de vertegenwoordiger van Sunset heb ik deze alsnog bekomen. Probleem was hier dat deze nog steeds niet aan mijn gasbus (buitendraad) te koppelen was, iets wat mijn inziens niet zou mogen.
 
Nadat Rudi de handyman van Qlinaria van twee gasaansluitingen eentje maakte - het lijkt me niet ideaal, maar het werkt wel - kon de Gomera Black eindelijk van stal gehaald worden. En toen regende het dagen aan een stuk. Belgische zomers, typisch! Gelukkig kwam het zonnetje ondertussen ook al even piepen. Merk trouwens ook op dat onze BBQ een trouwe supporter was van Team Belgium in Rio!


 
Uiteraard heb ik de laatste jaren meermaals met verschillende gasbarbecues gewerkt, nog nooit had ik er eentje thuis staan. Het mag gezegd, het is echt wel makkelijk. In no time is het toestel op temperatuur  en je vlees, vis of groenten ligt sneller op de gril dan je BBQ kunt zeggen. Ne, mij hoor je niets slecht over een gasbarbecue zeggen.
 
Een veggiespiesje, een stuk steak en enkele pittige worstjes, meer dan het gezelschap van een fris slaatje, wat couscous en koude in de schil gegaarde aardappeltjes moet het op een doordeweekse dag niet zijn.
 
Ik zie jullie allicht met verbazing kijken naar de twee worstjes die in de lekbak liggen te rusten. Wel, dat zit zo. Ze waren redelijk pikant, dus eenmaal gegaard kregen ze een Duvelbad. Het nam de pit een beetje weg en de worstjes bleven zo super sappig. Nu reeds mijn favoriete bierworst!



Het is allicht des mensens, maar als er ergens een barbecue wordt aangestoken gaat dat vaak gepaard met een overdaad aan vlees en vis. Bij een normale maaltijd houden we het bij één stukje vlees / vis, maar als het van een grill komt, how maar! Dan zijn verschillende stuks niet meer dan normaal.
 
Gevolg? Er blijft een overdaad aan stukken in de koelkast liggen. Niet dat dit een problem dient te zijn weet ik nu. Waar die stukken vroeger van de koelkast naar de vriezer verhuisden, gaan die nu gewoon de volgende dat opnieuw op de gasbarbecue. It's that simple. 
 
Ik zou er in een niet zo ver verleden niet eens aan gedacht hebben een houtskoolbarbecue warm te stoken voor twee papillotjes met vis en een hamburger. Maar nu...
 
De opmerkzame lezer heeft ongetwijfeld de witte indicatie in de rechteronderhoek van onderstaande foto gezien. Wel, dat is de indicatie van het bijzonder makkelijke Heat Leading System van deze barbecue. Iets waar ik je in de volgende post meer over ga vertellen!

woensdag, augustus 17, 2016

De grote Jack Daniel's Barrel Hunt

Wie net als ik in z'n tienerjaren een ongelofelijke fan was van Guns N' Roses, die slaat geheid wel eens een glaasje Jack Daniel's achterover. Ik beken, ik ben fan. Niet alleen van de band, maar vooral ook van de iconische fles met zijn ronkende naam: Jack Daniel's! Dient er her of der een stevig potje gerockt te worden, dan is onze goede vriend Jack Daniel's - Jef Daneels in de kempenmond - nooit ver weg.
 
Om zijn 150ste verjaardag luister bij te zetten verstopt Jack Daniel's ter uwer vermaak 150 vaten op historische plaatsen over de ganse wereld. Onder de noemer Jack Daniel's Barrel Hunt deed deze wereldwijde schattenjacht alvast Munchen, Praag en Londen aan. Belgische liefhebbers mogen alvast beginnen nagelbijten want weldra is het aan ons...
 

"Is zo'n vat Jack Daniel's de moeite om op schattenjacht te gaan" hoor ik u denken! Neen, absoluut niet! Zo werden de vaten niet eens machinaal gemaakt, maar met de hand. Wat zelfs erger is, de vaten hebben reeds gediend om het drankje van de rockgoden in te rijpen. Okay, dat proces is goed voor 100% van de kleurbepaling en zo'n 70 à 80% van de smaakbepaling maar toch.
 
Een tweedehands vat dus, daarmee probeert men ons te lokken. Dat het vat gevuld is met onder andere een exclusieve barkit gemaakt van witte eik en tal van andere uiterst exclusieve prijzen lijkt me niet meer dan een pleister op de wonde. Of toch niet?
 

Nu ik jullie er ongetwijfeld van overtuigd heb om absoluut niet op zoek te gaan naar zo'n mucho coole barrel zou het niet netjes van mezelf zijn jullie er niet op te wijzen dat er vanaf zaterdag eentje te vinden is in ons Belgiëland.
 
De tips over de locatie welke u volledig zult negeren zijn terug te vinden op de facebookpagina van Jack Daniel's, op zaterdag. Terwijl u zich zaterdag rustig van de dagtaak kwijt zal ik me - alvorens me naar de pukkelpopweide te reppen - het hoofd breken over de whereabouts van deze eerste Barrel. Want over één ding kunnen we het eens zijn neem ik aan... niets mooier dan ondergetekende die zaterdag de lofzang 'een vat, een vat, een vat' ten berde brengt.

vrijdag, juli 22, 2016

Brompton World Championships 2016 - de voorbereiding

Doekjes moet ik er niet om winden, de laatste tijd (lees gerust jaren) post ik een pak minder op Coolinary. Niet zonder reden trouwens. Zo schreef ik naast mijn voltijdse dagtaak de laatste jaren een pak artikels voor o.a. VTM Koken, Miles Magazine, Bru, Visit Antwerpen en andere partijen. En kijk, dan stond Coolinary gewoon als laatste in de rij.
 
Sinds dit voorjaar kan ik ook een andere reden aanhalen, met name mijn Brompton. Al jaren vind ik deze in Engeland gemaakte vouwfiets een fijn staaltje design. Mijn woon-werkverkeer bedraagt amper 2 km (enkele rit), wat maakt dat ik zo'n prijzige fiets - ik betaalde de mijne 1550 € - niet eerder heb gekocht. Tot begin dit jaar dus, met reden!
 
Waarom een Brompton kopen?
 
Op 1 februari zag ik op Instagram een aankondiging voor het 'Wereldkampioenschap Bromton rijden 2016' passeren, en wie mij kent weet dat ik - opgepast, understatement of the year - relatief impulsief beslissingen durf nemen. Enkele klikken later had ik me ingeschreven voor het kampioenschap. Wat restte was een rondje wachten in de hoop ook effectief geselecteerd te worden voor de wedstrijd. Dat mailtje kwam er drie weken later! Reden genoeg om een Brompton te kopen.
 
Daar stond ik dan, bij Fietsen Bart in Turnhout, de reden van mijn aankoop goed te praten. Zelden een verkoper zo hard weten lachen. Geweldige service trouwens, en Bart is gewoon ook een topkerel.
 
Op 16 maart bestelde ik m'n fiets, op 14 april kreeg ik een mailtje dat hij vanuit Londen was gearriveerd. Geweldige fiets. Je kunt dat naast de televisie parkeren en dat ziet er ronduit geweldig uit. Zalig!
 
 
Een kampioenschap indachtig wil ook zeggen dat er getraind moet worden. Hoe ludiek die wedstrijd ook - 8 rondjes van 2,15 km rond het park aan Buckingham Palace, op een Brompton en in een net kostuum - je kunt maar beter goed voorbereid voor de dag komen. Voor een a-sportief person als mezelf geldt dat allicht dubbel.
 
Eén week had ik m'n Brompton en het leek oprecht een goed idee om 's nachts na een festival huiswaarts te keren op de fiets. Kilometers malen, dat idee. De details bespaar ik jullie met plezier, maar als er ooit een discipline 'rijden met een gapende hoofdwonde en twee gekneusde ribben' komt, dan win ik die met de vingers in m'n neus.
 
 
's Nachts rijden bleek dus geen goed idee, m'n lesje had ik wel geleerd. Een helm leek me ook geen overbodige luxe. Zes hechtingen is goed voor één sterk verhaal, maar niet voor herhaling vatbaar.
 
Trainen
 
Eenmaal hersteld van m'n tuimelperte kroop ik terug het zadel op en fietse ik al eens een keertje naar Antwerpen (45 km). Verder was  trainen in de maanden mei nog redelijk à l'improviste. Ik vogelde een toer uit van zo'n 17 km en een keertje of twee in de week reed ik die dan, afgewisseld met wat cardio-oefeningen in de fitness. Kous af!
 
Afvallen
 
Gaandeweg merkte ik dat ik fanatieker - en ook consistenter - werd wat het trainen betrof. M'n doel was niet alleen aanvaardbaar presteren op de wedstrijd (top 100 is al ambitieus), maar ook ettelijke kilo's overboord te gooien.
 
Repen chocolade, taartjes en koffiekoeken werden verbannen, het broodje 's middags werd vervangen door slaatjes allerhande en de dag 's ochtends starten doe ik met ongezoete yoghurt met fruit of een misosoepje. Ohja, als het effe kan probeer ik ook geen pintjes of cocktails te drinken. Lukt matig laten we zeggen!
 
Om dwangmatig m'n eigen gewicht meten kocht ik een smartscale, zo eentje die info doorstuurt naar m'n iPhone. Wel nu, de teller van dat spel ging alvast van 88 naar 81 kg. Maar liefst 7 kilo eraf. M'n einddoel is 75 kg - iets wat ik tegen einde van deze zomer hoop te halen. Voor de wedstrijd in Londen hoop ik af te klokken op 80 kg rond.
 
Beter trainen
 
Als je nooit sport en dan plots intensief begint te bewegen, dan is een uithoudingstest bij een sportdokter nooit een slecht idee. Kwestie van je tikker niet te overbelasten tijdens het onbezonnen trainen enzo. Dankzij een volledig hartslagrapport en een pak trainingsadvies sport ik nu een pak gerichter. En fietsenmaker Bart heeft ondertussen ook een groter blad op m'n Brompton gelegd. Kwestie van - komt ie - een tandje te kunnen bij steken!
 

Nog negen dagen en dan is het zover, de Brompton World Championships in Londen. Nog een weekje trainen en dan om zaterdag omstreeks 19.15 h knallen! Serieus, ik maak me geen illusies. Met kleppers als David Millar (ooit gele trui Tour de France) en Michael Hutchinson (UK kampioen tijdrijden) maak ik geen schijn van kans. 
 
Met een deelnemersveld waar flink wat sportievelingen tussen zitten is m'n beoogde top 100 plaats al ambitieus, maar het blijft het doel. Misschien moet ik me gewoon een ronde of twee laten uitzakken om er zo voor te zorgen dat ik met de winnaars op de finish foto kom te staan?
 
Net zoals het ooit met het barbecueën was, is dit eerste kampioenschap voor mij om eens te zien wat het allemaal inhoudt. 'Daarna kan ik nog zien...'  alzo sprak de regerend wereldkampioen barbecuesaus!

 

maandag, juli 11, 2016

Welkom Sunset BBQ

Sinds kort ben ik de trotse bezitter van twee nieuwe barbecues, de Sunset Gomera Black en een Sunset Tortuga. De Gomera (links) is een gasbarbecue en de Tortuga (rechts) eentje op houtskool. Beide werden in een flink uit de kluiten gewassen doos afgeleverd, wat maakte dat ondergetekende in de weer mocht met schroevendraaiers en sleutels allerhande. En zoiets kan twee kanten uit!
 
Kant 1: Het monteren van de Tortuga, de houtskoolbarbecue.
 
De verschillende onderdelen netjes voor me uitstallen, de instructies volgen, hier en daar wat vijzen aandraaien en in no time was de houtskoolbarbecue gebruiksklaar. Fluitje van en cent.
 
Kant 2: Het monteren van de Gomera Black, de gasbarbecue
 
Eerlijk, ik heb gevloekt bij het monteren van die Gomera Black. Om te beginnen omdat het begon te regenen nadat ik alle elementen netjes op het terras had uitgestald. En vervolgens omdat ik er rotsvast van overtuigd was dat er geen handleiding was meegestuurd. Een zoektocht op het internet mocht niets opleveren, een telefoontje naar de vertegenwoordiger leerde me dat de handleiding wel degelijk in de doos zat. gewoon over het hoofd gezien.
 
Met behulp van een logische handleiding was het geen probleem om samen met de wederhelft - ja, ik heb een hulplijn moeten inroepen - ook de gasbarbecue te assembleren zoals het hoort.

Sunset Gomera Black & Sunset Tortuga

Dan heb je twee splinternieuwe barbecues, wil het weer in België niet mee. Die enkele dagen dat de zon in juni scheen zat ik in Ierland of Italië en de overige dagen was het armoe troef. Regen, onweer en alles daartussen...
 
Afgelopen weekend was het eindelijk geweldig weer, maar pendelde ik dan weer tussen verschillende verjaardagsfeestjes (proficiat Seb & Katrien), het legendarische Sjockfestival en m'n eigen slaapkamer. Mag ik hopen dat het eindelijk gaat zomeren zodat ik die Tortuga en die Gomera Black eens aan het werk kan zetten. Wordt zonder enige twijfel vervolgt.
 
 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...