donderdag, maart 16, 2017

De Serre - Antwerpen

Een zaak genaamd De Serre bombarderen tot nieuwe Antwerpse hotspot, het zou zomaar een schoolvoorbeeld uit het grote boek van halfbakken woordspelingen kunnen zijn. Ondergetekende trok gisteren zijn stoutste tuinlaarzen aan om zich onder te dompelen in de wondere wereld van De Serre: ontbijt- en lunchstek, eventlocatie en testlaboratorium voor horecatechnologie. Dat schept alvast verwachtingen.
 
Interieur
 
M’n eerste indruk van de zaak, die had ik makkelijk van thuis op de bank kunnen schrijven. Want als je weet dat Pinkeye – u allicht bekend van zaken zoals Frank & Brut of Savage Dining – voor het concept tekende, dan is de kans groot dat er op interieur niets af te dingen valt. Een sober, maar in het oog springend toogelement, monumentale raampartijen en hun speelse neon tegenhangers, 2 indrukwekkende muurtuinen. Nee, zijn naam doet De Serre alvast geen oneer aan. En dan heb ik de prachtige binnentuin nog niet bij daglicht gezien.

 


Horeca-lab
 
De term horeca-lab op de uitnodiging schepte wat mezelf betreft alvast de nodige verwachtingen. Dixit de website is De Serre naast restaurant tevens een netwerk van toeleveranciers voor de horecasector en wil het als opleidings- en innovatiecentrum een schoolvoorbeeld zijn voor de digitalisering van de hospitality sector. Denk hierbij aan het bestellen met een app (Tsjing), virtual reality (?) of een naadloze koppeling tussen kassa, stock en foodcostberekening.
 
Food
 
Als je weet dat De Serre - en bij uitbreiding de volledige Startup Village - gevestigd is in een oud schoolgebouw, dan kunnen we hier wel eens te maken hebben met de hipste refter van’t stad. Een prachtig kader en innovatief denken, het zijn twee niet onbelangrijke dingen, maar de focus hoort ook in een eetgelegenheid 2.0 in de eerste plaats op eten en drinken te liggen. En net die focus bleek gisterenavond een beetje zoek.
 
De foodie kant van mijn hedendaags bestaan is een aaneenrijging van huisbereide healthy slaatjes en guilty pleasures op basis van lokale producten, aan het concept zal het alvast niet gelegen hebben.

Laten we zeggen dat er aan de uitvoering nog geschaafd kan worden. Niet direct iets mis met de ‘handgerolde couscous met humus, licht gepekelde zalm, zure room, ras el hanout radijs en cress’. Bezwaarlijk lokaal te noemen, maar dat is muggenziften. De ‘salade van witte kool met gerookte kip, crème van pompoen, hazelnoot en pompelmoes’ was op z’n minst een niet voor de hand liggende combinatie te noemen. Gedurfd volgens de ene, een misslagen bal volgens de andere.
 
En dan moest de rookworst met zuurkool nog komen, ongetwijfeld uit de stal van de guilty pleasures. Allemaal goed en wel, maar met de lente die luid op de voordeur bonkt gewoon een verkeerde keuze. Mijn advies? Schrappen tot midden oktober dat gerecht. Serveer me liever nog een portie van die begeleidende puree of krieltjes, maar dan met een gehaktbal of een huisgemaakte fishstick ofzo. Comfortfood for the win!

 
 
Het was van dit ontbijt / lunchrestaurant misschien niet de juiste keuze een stel kritische (food)bloggers op een diner uit te nodigen. Blij dat we erbij waren, daar niet van, maar als voorstelling van het concept bleek het niet ideaal. Dat het met voorsprong de prachtige setting is die me bij blijft hoeft niet eens negatief te zijn. Een kaart aanpassen is immers lang niet zo moeilijk als een interieur.

De Serre is op weekdagen open van 8 uur 's ochtends tot 5 uur 's avonds. In het weekend doet het pand dienst als eventlocatie en is het bijgevolg af te huren. Iemand die hier een feestje wenst te organiseren? Mij zeker niet vergeten uitnodigen!
 
Lange Gasthuisstraat 29-31
2000 Antwerpen

maandag, maart 06, 2017

Frites Atelier - Sergio Herman

Tijdens het openingsweekend van de eerste vestiging van Frites Atelier - de eettent van Sergio Herman die de ambitie heeft ’s lands nationale trots naar een hoger niveau te tillen - liepen we even langs in de Antwerpse Korte Gasthuisstraat om met eigen ogen te aanschouwen dat mensen best bereid zijn een flinke duit neer te tellen voor een portie gouden geluk.
 
Frites Atelier Antwerpen - eigenlijk heet het voluit Frites Atelier Amsterdam -  zat die zaterdag afgeladen vol. De wachtrij reikte tot ver achter de zwart velours afscheiding op gouden voet die het piepkleine terrasje van deze luxe friet boetiek mee vorm geeft. Tikkeltje over de top leek me, maar Sergio Herman is nu eenmaal niet iemand die gekend staat half werk te leveren. Wij lieten onze geplande proefsessie voor wat het was, aanschuiven voor frieten zo vonden we, was niet aan ons besteed.
 
Afgelopen weekend stond er een kleine smikkeltocht in Utrecht op het programma – fijne stad trouwens – waar we als bij toeval ook op een vestiging van Frites Atelier botsten. Van een overrompeling of wachtrij was hier geen sprake. Meer zelfs, een hip geklede lokvogel met proevertjes kweet zich aardig van zijn taak toevallige passanten als ondergetekende de zaak binnen te loodsen. Niet dat wij na amper één hap moeilijk te overtuigen waren. Vogel voor de kat heet dat. Dat de keuze beperkt is ten opzichte van een standaard frituur beschouw ik als een extra plus. Frieten, saus en een extraatje, meer moet dat niet zijn..


 
Acht euro en vijfenzeventig cent telde ik neer voor een frietje met stoverij en een sausje naar keuze. Het werd een koude béarnaise, vers getapt uit de daartoe voorziene coole dispensers. Advies van ondergetekende: “tapt met enig voorbehoud lieve foodies, want je wordt rijkelijk van saus voorzien”.
 
Ik deelde m’n portie frieten met de wederhelft en het mag gezegd, topfrieten. Heerlijk krokant, zelfs dat laatste frietje dat geruime tijd mocht baden in luxe, béarnaise en stoverij. Absoluut niets op aan te merken, zijn geld dubbel en dik waard zo luidde ons oordeel. Kan moeilijk anders, alsof Sergio Herman iets aan het toeval zou overlaten. Frieten, inrichting en zelfs de servetten met opdruk van Kamagurka… het plaatje klopt gewoon.


 
Een flinke duit schreef ik in het begin van dit stuk, maar dat blijkt enigszins overroepen. Voor een portie friet betaal je 3,50 Euro, een sausje kost 1,50 Euro. Met zijn 4,50 € is de stoverij het duurste op de kaart en zelfs dat is zijn prijs meer dan waard. Want laten we eerlijk zijn, na een nachtje stappen hebben we allemaal wel eens een handvol euro’s neergeteld voor bedenkelijke (frituur)snacks die achteraf bekeken niet de slimste zet bleken.
 
Is het nu allemaal hosanna in den hoge wat Frites Atelier betreft? Mij hoor je alvast niet klagen, tenzij over de naam. Daar kan ik makkelijk een boom over opzetten. Je met een luxe-frituur op Belgische bodem wagen, en het kind vervolgens Frites Atelier Amsterdam dopen, dat is uiteindelijk om commentaar vragen.  Atelier, goed gevonden, maar ‘Frites’, what the fry?! En die Amsterdam, laat dat gewoon weg. Kunnen we dat afspreken?

dinsdag, januari 31, 2017

Tournée Minérale, je doet toch ook mee?

Morgen is het zover, dan start Tournée Minérale en ondergetekende doet voor de gelegenheid ook mee. Een maand lang zal ik geen alcohol drinken en ik weet nu reeds dat dit een fluitje van een cent zal zijn. Een vluchtig blik in m'n archief leert me dat ik dat in  2010 ook een keertje heb gedaan.

 

 

Wat zeven jaar geleden geen probleem was, een maand geen alcohol nuttigen, mag dat ook deze maand niet zijn. Meer zelfs, ik ben vorige week stiekem al begonnen. Een beetje training kan nooit kwaad denk ik dan. En een maand geen alchol drinken, dat biedt niets dan voordelen. Want een maand zonder, is een maand gezonder! De voordelen dus:
 
 
- Beter slapen
- Meer energie
- Gewichtsverlies
- Stralende huid
- Geld besparen
- Geen nare katers
- ...
 
Mocht je jezelf nog niet hebben ingeschreven, ik zou het nog snel doen. Sluit je aan bij de + 90.000 mensen die je zijn voorgegaan. Duwtje in de rug nodig? Februari is nog altijd de kortste maand.
 

dinsdag, december 13, 2016

Johnnie Walker Blue Label - exclusieve wintereditie

Wanneer Johnnie Walker voor de feestdagen een exclusieve fles van zijn fijnste blend Blue Label op de markt brengt, dan zet Coolinary die met veel plezier in de kijker. Dat komt omdat ik Johnnie Walker namelijk als een goede vriend beschouw.
 
Waren het niet dat 'The Striding Man' - wij noemen hem Jan Stappers -  enkele jaren geleden mijn pad kruiste, dan dronk ik nu allicht geen whisky. Een horizontale tasting van 'het volledige gamma gekleurde labels', meer was er niet nodige om deze ketter te bekeren. Mijn favorieten? Double Black, Gold, Platinum, en uiteraard het neusje van de zalm, de Blue Label.
 
 
De legende wil dat de whisky van Johnnie Walker al sinds 1820 een ideaal geschenk is voor liefhebbers. Speciaal voor zij die daar aan zouden twijfelen, is er nu dus een fonkelnieuwe fles Blue Label. En fonkelnieuw, neem dat gerust letterlijk. Zie die sterrenhemel fonkelen tegen de diepblauwe achtergrond.
 
 
Deze exclusieve editie van Johnnie Walker Blue Label - een collectors item zo u wil -  zou wel eens het ideale cadeau kunnen zijn voor de feestdagen. Een cadeau die de gelukkige zich lang na ontvangst ongetwijfeld nog zal koesteren.
 
Het enige nadeel aan een exclusief cadeau is uiteraard de beperkte oplage. Zo zijn er in België slechts 100 exemplaren beschikbaar. Nu ja, 99 om exact te zijn want ondergetekende is er reeds met eentje aan de haal gegaan. Vrienden liefhebbers weten me te vinden voor een kleine proeverij.

Proeven is genieten, puur of in een cocktail - © Jens Mollenvanger

Eerlijk, het zou niet direct in me opkomen om cocktails te maken met Johnnie Walker Blue Label. Niet dat de whisky er zich niet tot leent, maar wel omdat we hier toch met een ‘top shelf whisky’ te maken hebben. Terwijl hij druk in de weer was me van een ‘Four Corner’s Serve’ te voorzien, verzekerde Carl Van Droogenbroeck me dat deze cocktail de Blue Label geen oneer zou aandoen. En gelijk had hij, wat een pareltje! Een cocktail die ik met plezier standaard in de bar durf te bestellen.
 
Carl Van Droogenbroeck - © Jens Mollenvanger
 
Cocktail: Four Corner's Serve
 
Nodig:
 
Johnnie Walker Blue Label, 1 scheutje kokossuikersiroop, enkele druppels kardemom bitters, 1 Morello kers en een stukje sinaasappelschil
 
Doen:
 
Serveer de cocktail in een glas met ijsblokjes en stir kort.
 
 
 
Nog over Johnnie Walker Blue Label in cocktails was het de legendarisch barman Marian Beke die me ooit wist te vertellen dat wanneer een klant een cocktails met Blue Label vraagt, het niet aan de barman is om de purist uit te hangen. Als barman maak je die cocktail dan met de glimlach. Alleen niet vergeten om een supplement aan te rekenen voor het gebruik van de Blue Label, al spreekt dat voor zich.

woensdag, december 07, 2016

Venuez Hospitality Awards 2016 - And the winners are...

Afgelopen maandag werden in het casino van Knokke voor de 4e maal de Venuez Hospitality Awards uitgereikt. Maar liefst 14 prestigieuze awards wisselden die avond van eigenaar en pronken nu ongetwijfeld op een ereplaatsje van de trotse winnaars.
 
 
 
Alvorens over te gaan tot de orde van de dag was er voor de aanwezige gasten vrijblijvend de mogelijkheid zich te laven aan de verschillende bars. Ideaal voor enkele juryleden om zich moed in te drinken alvorens het podium te bestijgen. Man van de wereld die ik ben, liet ik geen enkele bar links liggen. Kwestie van de kerk in het midden te houden.
 
 
 
Ondergetekende mocht zich voor het derde jaar op rij tot het intieme kransje van de vakjury rekenen, en reikte met veel plezier de award voor het ‘Best Bar Concept’ uit. Iets drinken in een bar, laat net dat één van m'n sterkste troeven zijn. And the winner is…
 
Best Bar Concept – Bar Burbure, Antwerpen
Best Hotel Concept – Jam, Brussel
Best Design – Jam, Brussel
Rookie of the Year – Sam D’Huyvette, BLVD Boutique, Sint-Martens-Latem
Daredevil – Proof, Gent
Best Restaurant Concept – Baracca, Leuven
Best Cocktailbar – Bijou, Antwerpen
Culinary Talent – Dimitri Proost, Dim Dining, Antwerpen
Best Restyling – Cucharra, Lommel
Best Barista – Marc Daniels, Kaffabar, Brussel
Best Coffee Concept – Butcher’s Coffee, Antwerpen
Best Bartender – Didier Van Den Broeck, Dogma, Antwerpen
Best Hospitality Concept – Boury, Roeselare
Entrepreneur of the Year – John Verept
 
Hoe straf was de delegatie uit Antwerpen dit jaar? Behoorlijk straf aan het lijstje winnaars te zien, dat is duidelijk. 't Stad kaapte maar liefst 6 awards weg, uniek in de geschiedenis van Venuez. Bar Concept, Cocktailbar, Beste Bartender.... drinkebroers weten alvast waarheen dit jaar!

donderdag, december 01, 2016

Duvel goes Studio Stockmans

Sinds enkele jaren – 2010 om exact te zijn – laten de vrienden van Duvel Moortgat de eer aan een keur fijne kunstenaars (oa Arne Quinze, Parra, Daan, Eley Kishimoto…) om het iconische Duvelglas een make-over te geven. Tot op vandaag heeft het bij mij weinig gevoelens losgemaakt. Als ik me niet vergis heeft m’n vader zaliger, een notoir Duvel liefhebber moet u weten, er wel eens eentje op de kop getikt. Zelfde glas, andere print… er zal wel een markt voor zijn.
 
Voor 2017 pakken ze het net hetzelfde aan, maar dan een tikkeltje anders. Niemand minder dan de grote Pieter Stockmans, porseleingoeroe - en met zijn wereldvermaarde Stockmansblauw stiekem ook inspirator voor de Coolinary huisstijl – ontwierp drie experimentele glazen in zijn gekende stijl. Porseleinen glazen, dat spreekt uiteraard voor zich. De kenmerkende stijl van het Duvelglas blijft behouden, maar Stockmans doet er zijn eigen ding mee. Het resultaat? Een prachtige, hetzij speelse interpretatie die het hart van menig Duvel liefhebber ongetwijfeld sneller zal doen slaan. 

© Rob Mitchell

Deze unieke, handgemaakte glazen zijn ontworpen in een beperkte reeks van 300 stuks en zijn per drie te koop in de Duvelshop in Puurs en bij Studio Stockmans C-Mine. Een bezoekje aan de Studio is trouwens een absolute aanrader. Naast de drie porseleinen glazen krijgt u er per geschenkverpakking nog een infoboek over Pieter Stockmans, een echtheidscertificaat en een fles Duvel van 75 cl bij. Kwestie van de aankoop direct feestelijk in te zetten. Voor een luttele 200 € kan dit alles van u zijn. Of van mij, mocht u mij zich afvragen wat te kopen voor de nakende feestdagen want geef toe, echt persoonlijk is een cadaeaubon niet. Subtieler dan dit gaan m'n eindejaarshints trouwens niet worden.

© Rob Mitchell
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...