vrijdag, juli 22, 2016

Brompton World Championships 2016 - de voorbereiding

Doekjes moet ik er niet om winden, de laatste tijd (lees gerust jaren) post ik een pak minder op Coolinary. Niet zonder reden trouwens. Zo schreef ik naast mijn voltijdse dagtaak de laatste jaren een pak artikels voor o.a. VTM Koken, Miles Magazine, Bru, Visit Antwerpen en andere partijen. En kijk, dan stond Coolinary gewoon als laatste in de rij.
 
Sinds dit voorjaar kan ik ook een andere reden aanhalen, met name mijn Brompton. Al jaren vind ik deze in Engeland gemaakte vouwfiets een fijn staaltje design. Mijn woon-werkverkeer bedraagt amper 2 km (enkele rit), wat maakt dat ik zo'n prijzige fiets - ik betaalde de mijne 1550 € - niet eerder heb gekocht. Tot begin dit jaar dus, met reden!
 
Waarom een Brompton kopen?
 
Op 1 februari zag ik op Instagram een aankondiging voor het 'Wereldkampioenschap Bromton rijden 2016' passeren, en wie mij kent weet dat ik - opgepast, understatement of the year - relatief impulsief beslissingen durf nemen. Enkele klikken later had ik me ingeschreven voor het kampioenschap. Wat restte was een rondje wachten in de hoop ook effectief geselecteerd te worden voor de wedstrijd. Dat mailtje kwam er drie weken later! Reden genoeg om een Brompton te kopen.
 
Daar stond ik dan, bij Fietsen Bart in Turnhout, de reden van mijn aankoop goed te praten. Zelden een verkoper zo hard weten lachen. Geweldige service trouwens, en Bart is gewoon ook een topkerel.
 
Op 16 maart bestelde ik m'n fiets, op 14 april kreeg ik een mailtje dat hij vanuit Londen was gearriveerd. Geweldige fiets. Je kunt dat naast de televisie parkeren en dat ziet er ronduit geweldig uit. Zalig!
 
 
Een kampioenschap indachtig wil ook zeggen dat er getraind moet worden. Hoe ludiek die wedstrijd ook - 8 rondjes van 2,15 km rond het park aan Buckingham Palace, op een Brompton en in een net kostuum - je kunt maar beter goed voorbereid voor de dag komen. Voor een a-sportief person als mezelf geldt dat allicht dubbel.
 
Eén week had ik m'n Brompton en het leek oprecht een goed idee om 's nachts na een festival huiswaarts te keren op de fiets. Kilometers malen, dat idee. De details bespaar ik jullie met plezier, maar als er ooit een discipline 'rijden met een gapende hoofdwonde en twee gekneusde ribben' komt, dan win ik die met de vingers in m'n neus.
 
 
's Nachts rijden bleek dus geen goed idee, m'n lesje had ik wel geleerd. Een helm leek me ook geen overbodige luxe. Zes hechtingen is goed voor één sterk verhaal, maar niet voor herhaling vatbaar.
 
Trainen
 
Eenmaal hersteld van m'n tuimelperte kroop ik terug het zadel op en fietse ik al eens een keertje naar Antwerpen (45 km). Verder was  trainen in de maanden mei nog redelijk à l'improviste. Ik vogelde een toer uit van zo'n 17 km en een keertje of twee in de week reed ik die dan, afgewisseld met wat cardio-oefeningen in de fitness. Kous af!
 
Afvallen
 
Gaandeweg merkte ik dat ik fanatieker - en ook consistenter - werd wat het trainen betrof. M'n doel was niet alleen aanvaardbaar presteren op de wedstrijd (top 100 is al ambitieus), maar ook ettelijke kilo's overboord te gooien.
 
Repen chocolade, taartjes en koffiekoeken werden verbannen, het broodje 's middags werd vervangen door slaatjes allerhande en de dag 's ochtends starten doe ik met ongezoete yoghurt met fruit of een misosoepje. Ohja, als het effe kan probeer ik ook geen pintjes of cocktails te drinken. Lukt matig laten we zeggen!
 
Om dwangmatig m'n eigen gewicht meten kocht ik een smartscale, zo eentje die info doorstuurt naar m'n iPhone. Wel nu, de teller van dat spel ging alvast van 88 naar 81 kg. Maar liefst 7 kilo eraf. M'n einddoel is 75 kg - iets wat ik tegen einde van deze zomer hoop te halen. Voor de wedstrijd in Londen hoop ik af te klokken op 80 kg rond.
 
Beter trainen
 
Als je nooit sport en dan plots intensief begint te bewegen, dan is een uithoudingstest bij een sportdokter nooit een slecht idee. Kwestie van je tikker niet te overbelasten tijdens het onbezonnen trainen enzo. Dankzij een volledig hartslagrapport en een pak trainingsadvies sport ik nu een pak gerichter. En fietsenmaker Bart heeft ondertussen ook een groter blad op m'n Brompton gelegd. Kwestie van - komt ie - een tandje te kunnen bij steken!
 

Nog negen dagen en dan is het zover, de Brompton World Championships in Londen. Nog een weekje trainen en dan om zaterdag omstreeks 19.15 h knallen! Serieus, ik maak me geen illusies. Met kleppers als David Millar (ooit gele trui Tour de France) en Michael Hutchinson (UK kampioen tijdrijden) maak ik geen schijn van kans. 
 
Met een deelnemersveld waar flink wat sportievelingen tussen zitten is m'n beoogde top 100 plaats al ambitieus, maar het blijft het doel. Misschien moet ik me gewoon een ronde of twee laten uitzakken om er zo voor te zorgen dat ik met de winnaars op de finish foto kom te staan?
 
Net zoals het ooit met het barbecueën was, is dit eerste kampioenschap voor mij om eens te zien wat het allemaal inhoudt. 'Daarna kan ik nog zien...'  alzo sprak de regerend wereldkampioen barbecuesaus!

 

maandag, juli 11, 2016

Welkom Sunset BBQ

Sinds kort ben ik de trotse bezitter van twee nieuwe barbecues, de Sunset Gomera Black en een Sunset Tortuga. De Gomera (links) is een gasbarbecue en de Tortuga (rechts) eentje op houtskool. Beide werden in een flink uit de kluiten gewassen doos afgeleverd, wat maakte dat ondergetekende in de weer mocht met schroevendraaiers en sleutels allerhande. En zoiets kan twee kanten uit!
 
Kant 1: Het monteren van de Tortuga, de houtskoolbarbecue.
 
De verschillende onderdelen netjes voor me uitstallen, de instructies volgen, hier en daar wat vijzen aandraaien en in no time was de houtskoolbarbecue gebruiksklaar. Fluitje van en cent.
 
Kant 2: Het monteren van de Gomera Black, de gasbarbecue
 
Eerlijk, ik heb gevloekt bij het monteren van die Gomera Black. Om te beginnen omdat het begon te regenen nadat ik alle elementen netjes op het terras had uitgestald. En vervolgens omdat ik er rotsvast van overtuigd was dat er geen handleiding was meegestuurd. Een zoektocht op het internet mocht niets opleveren, een telefoontje naar de vertegenwoordiger leerde me dat de handleiding wel degelijk in de doos zat. gewoon over het hoofd gezien.
 
Met behulp van een logische handleiding was het geen probleem om samen met de wederhelft - ja, ik heb een hulplijn moeten inroepen - ook de gasbarbecue te assembleren zoals het hoort.

Sunset Gomera Black & Sunset Tortuga

Dan heb je twee splinternieuwe barbecues, wil het weer in België niet mee. Die enkele dagen dat de zon in juni scheen zat ik in Ierland of Italië en de overige dagen was het armoe troef. Regen, onweer en alles daartussen...
 
Afgelopen weekend was het eindelijk geweldig weer, maar pendelde ik dan weer tussen verschillende verjaardagsfeestjes (proficiat Seb & Katrien), het legendarische Sjockfestival en m'n eigen slaapkamer. Mag ik hopen dat het eindelijk gaat zomeren zodat ik die Tortuga en die Gomera Black eens aan het werk kan zetten. Wordt zonder enige twijfel vervolgt.
 
 

maandag, juni 06, 2016

Negroniweek: 6 tot 12 juni 2016

‘A drink for your cause’, onder die slogan gaat vandaag de internationale Negroniweek van start, een initiatief van Campari en Imbibe Magazine. Voor deze vierde editie worden bars, restaurants en winkels wereldwijd aangespoord om een deel van hun omzet – 1 Euro per verkochte Negroni of Negroni product – af te staan aan een goed doel naar keuze.
 
Een Negroni drinken - voor de goeder orde, een cocktail met gelijke delen Campari, Gin en Vermouth drinken en terzelfdertijd een goed doel steunen, da’s twee keer gewonnen, niet?
 
 
Bij de eerste editie in 2013 namen er 100 bars deel, vorig jaar waren er dat maar liefst 3533 uit 44 verschillende landen. Samen brachten ze ruim 321.000 dollar in het laatje voor 1714 goede doelen. Wat het aantal deelnemers betreft haalde België zelfs de top 5. Dit jaar staat de teller op 6044 deelnemende bars wereldwijd, waarvan 103 uit België. Hierbij ook enkele ronkende namen zoals Old Fashioned (Gent), Sofie’s Living Room (Koksijde), Apereau (Blankenberge), Jones & Co (Antwerpen) en The Pharmacy (Knokke). Op de website van Negroniweek kun je de volledige lijst terugvinden.
 
Omdat wij nieuwsgierig van aard zijn vroegen we Jan Van Ongevalle, de pater familias van The Pharmacy clan, naar het goede doel dat ze dit jaar steunen. “Iedereen gaat op zoek naar een goed doel dat hen nauw aan het hart ligt, eentje waar ze een persoonlijke binding mee hebben. Voor The Pharmacy wordt dat net zoals vorig jaar dus To Walk Again”, aldus Jan. Bij Coolinary hopen we alvast dat de Knokse beau monde de Negroni’s deze week weten te smaken.
 
 
In tijden waarin sociale media onmogelijk weg te denken zijn mag het niet verbazen dat er ook voor Negroniweek een hashtag in het leven is geroepen. Wil je je cocktail delen op Instagram of Twitter, voorzie deze dan van de tag #NegroniWeek. Of wat had je gedacht?
 
Ben je net als ik een liefhebber van de Negroni en hou je wel van een fijn kunstwerkje? Dan is onderstaande print van Alyson Thomas misschien wel iets voor jou. Goed om weten is dat bij aankoop 3 dollar naar het goede doel gaat. Mocht iemand zich afvragen wat te kopen voor mijn verjaardag - 24 oktober, ahum – schaamtelozer kan ik geen tips geven.
 
 
 
 

vrijdag, mei 27, 2016

Wildpluk in Brussel met The Botanist

Er zijn zo van die uitnodigingen die iemand als ik moeilijk kan afslaan. Die van The Botanist bijvoorbeeld, eentje om te gaan wildplukken in de wondermooie Brusselse natuur. Gooi nog een heerlijk natuurlijke maaltijd en enkele cocktails in de mix en je weet dat ik geheid van de partij ben!
 
Waarom wildplukken hoor ik jullie denken. Een goed vraag met een meer dan voor de hand liggend antwoord. The Botanist is een small batch gin, gemaakt uit 9 basisaromaten en 22 lokale, in het wild groeiende botanische ingrediënten. Deze 'botanicals' - zo heet dat onder connaisseurs - worden met de hand geplukt rond de lochs en rotsen, op de Hebriden eilanden voor de kust van Schotland. Hoofdleverancier is het gekende eiland Islay waar ook de distilleerderij van Bruichladdich gevestigd is.
 
Niemand beter dan international Brand Ambassador Joanne Brown om ons de geschiedenis van deze relatief jonge gin (2010) toe te lichten. Met een sappige Schotse tongval vertelde Joanne over haar ervaringen met wildplukken op het eiland. Ogen dicht en wegdromen naar Islay, zo makkelijk kan het soms zijn.
 
Wie een beetje bij de zaak is heeft ongetwijfeld opgemerkt dat The Botanist niet meer in een slanke rechthoekige fles zit,  maar wel in een mooi vormgegeven rond exemplaar. Tip voor de liefhebbers, de gebruikte botanicals zijn in relief op de fles terug te vinden.
 
 
Als er iets is wat een mens opkikkert na een intensieve fietstocht van een half uurtje doorheen het glooiende Brusselse landschap, dan wel een kraakverse salade. En kraakvers mag je letterlijk nemen, verschillende smaakvolle blaadjes en bloemen waren zich luttele uren ervoor niet eens bewust van hun gruwelijk lot. De struik met met chickennuggets hebben we tijdens de wildpluk jammer genoeg niet meer gevonden. Stel je voor! 
 
Direct in de cocktails vliegen - mensen weten waar mijn prioriteiten doorgaans liggen - was er niet bij. Het programma voorzag dat we onze gin eerst gewoon puur proefden alvorens de Brusselse flora onveilig te maken.
 
 
 
De persoon die onze wildpluk in goede banen zou leiden was Geert Heyneman, Gents stadsbotanicus en fervent wildplukker. Voor een divers publiek dat verschillende talen spreekt is de Engelse taal zelden een slechte keuze.
 
Wildplukken mag dan misschien wel een geitenwollensokken imago hebben, zodra Geert het had over zware metalen (Heavy Metal) aan de oevers van rivierbeddingen of de culinaire toepassingen van een dovenetel (Deaf Nettle) rockte het als de beesten. Bijna m'n luchtgitaar boven gehaald.
 
Alle gekheid op een stokje, we laten teveel lekkers aan ons voorbij gaan. We kunnen wel met grote ogen kijken naar chefs zoals René Redzepi of Kobe Desramaults die in de nabije omgeving van hun restaurant 'foerageren', zelf doen we het te weinig of helemaal niet. Met wisselend success zelf kruiden en groentjes telen omdat het hip is, doe maar eens lekker gek, maar al het moois dat de natuur ons geeft... dat laten we netjes links liggen. Waarom? We weten niet beter! 
 
Wie zelf aan de slag wenst te gaan maar - net zoals zowat iedereen - niet weet hoe te beginnen kan ik het  Grote Wildplukboek van Edwin Florès alvast aanraden. Hiermee kan je zo aan de slag.
 

 
Dat ik op amper een uurtje tijd bijzonder smaakvolle 'dingskes' geproefd heb, het is een understatement. En dan heb ik het niet eens over de fenomenale wildplukpesto van Geert, maar gewoon blaadjes, wortels en knopjes. Uiteraard lieten wij ons al het groen welgevallen, met smaken die varieerden van bitter tot pittig en zoet. Alles wat je in de keuken nodig hebt met andere woorden. M'n geheugen laat me even in de steek maar ik denk dat het de meidoorn was me wist weg te blazen met een hemelse amandelsmaak. Ongelofelijk straf!

 
Een derde onderdeel van het grote wildpluk avontuur was het bereiden van cocktails op basis van The Botanist met verse planten, bloemen en kruiden als verrassende smaakmakers. Nick Baeyens, voormalig barman van ondermeer Baar in Gent had duidelijk wat opgestoken tijdens de weken dat hij Geert Heyneman vergezelde op zijn wildpluktochten. Het resultaat waren smaakvolle siroopjes die niet alleen cocktails ten goede komen, maar ook een prachtige basis zijn voor zomerse limonades.
 
De cocktail waarvan ik hier het recept deel, een variatie op de French 75,   kreeg de welluidende naam 'De Zonnekoning' mee. Hij verwijst niet naar Lodewijk XIV, maar wel naar de gele paardebloem die als basis diende voor de siroop. Het ligt waarschijnlijk aan mij, maar 'Manneken Pis' had als naam ook niet misstaan. Pisbloem, Brussel...
 
Nodig:
 
40 ml The Botanist, 30 ml citroensap, 28 ml paardenbloemsiroop, witbier.
 
Doen:
 
Doe gin, citroensap en siroop in een met ijs gevulde shaker en shake krachtig gedurende 10 à 15 seconden. Strain en top af met het witbier. Heerlijk verfrissend.


The Botanist, te koop bij de betere drankenhandel. Adviesprijs 39,95 €

dinsdag, mei 24, 2016

Big Green Egg Flavour Fair België

De Flavour Fair van Big Green Egg is in Nederland al jaren een vaste waarde. Een oversteek naar het culinair superieure België – het is maar om te lachen Noorderburen - was de evidentie zelve en kijk, nu zondag 29 mei is het eindelijk zover. Wat ons betreft alvast een aanrader mocht u nog een gaatje in je agenda hebben.
 
 
 
De Chefs 
 
De allereerste Big Green Egg’s Flavour Fair Belgium belooft een exclusief en inspirerend event te worden, naar internationaal voorbeeld. Tientallen enthousiaste chef-koks en hun teams zullen u als gast laten proeven van de lekkerste bereidingen op de Big Green Egg en laten zien hoe zij deze klaarmaken. Alvast bevestigd zijn Dennis Broeckx van l'Epicerie du Cirque, groentenchef van het jaar Seppe Nobels, David Martin van La Paix, de NorthSeaChefs, Michiel Rabaey van Hotelschool Koksijde, Luc De Laet van Bistro De Laet & Van Haver, Sam D’Huyvetter van Boulevard, Davy Devlieghere en Gilles Bogaert van DGU, Gilles Draps van Eat Warm en Crisis Kok Joost van Hyfte.
 
 
Het Programma
 
Bent u reeds de trotse bezitter van een Big Green Egg, dan wordt dit niet alleen een namiddag genieten, in het ‘Terug naar school’ programma kun je nog een pak bijleren. Doet de naam Big Green Egg dan weer geen belletje rinkelen? Dan gaat er gegarandeerd een nieuwe wereld voor u open!
 
Verwacht je op de Flavour Fair aan een middag tjokvol culinaire inspiratie. Denk hierbij aan een reeks chefs die hun passie met u delen, gebruikmaken van een Big Green Egg. Ook staan er verschillende masterclasses op het programma en komen diverse thema’s zoals daar zijn ‘Vlees’, ‘Vis’, ‘Groenten’, maar ook ‘Deegwaren’ en ‘Patisserie’ aan bod.
 
 
 
Kinderen:
 
Goed om weten is dat er ook volop vermaak voorzien is voor de kleinsten onder ons. Door middel van een reeks activiteiten en animaties, waaronder het maken van leuke, lekkere en gezonde gerechtjes onder professionele begeleiding, zal je kroost zich niet snel vervelen.
 
Tickets:
 
Opgepast, het maximaal aantal deelnemers voor deze eerste editie is absoluut beperkt. Tickets vooraf bestellen is dan ook een must. Aan de kassa worden er trouwens geen verkocht. U betaalt 50 Euro voor een ticket (10 € voor kinderen), maar krijgt hiervoor wel 6 exclusieve gerechten van de verschillende chefs aangeboden. Proevertjes kan je overal vinden en bij vertrek krijg je ook het exclusieve Big Green Egg Flavour Fair kookboek mee naar huis. Kwestie van thuis aan de slag te gaan!
 
 
 
Praktisch:
 
zondag 29 mei 2016 van 11:30 tot 16:30
 
Locatie:
 
CVO Centrum Volwassenen Onderwijs Gent, Martelaarslaan 13, 9000 Gent, België

woensdag, mei 11, 2016

De Grootste Chef, uitgekookt!

De officieuze titel van ‘Grootste Chef’, eenmalig uitgereikt door de eenmansredactie van Coolinary, die heb je wat mij betreft dubbel en dik verdiend pa.
 
Vijftien dagen, zo lang is het geleden dat jij, ‘de Grootste Chef’ het tijdelijke voor het eeuwige hebt omgeruild. In alle stilte, ’s ochtends om tien na vijf. Het lichaam op, de chef uitgekookt!
 
Je laatste dagen pa, iedereen had je die op je berg in Kreta gegund. Jammer dat het anders is gelopen, maar je had er vrede mee. Langs de andere kant hebben we je de laatste twee maanden plotsklaps een pak vaker gezien. De laatste twee weken zelfs dagelijks. Achteraf bekeken een zegen.
 
Vijftien dagen, het is in niets te vergelijken met de periode tussen de zomervakanties waarin we je de laatste 5 jaar met veel plezier in je paradijs op Kreta kwamen bezoeken. Die periodes waren afgemeten. Nooit echt een jaar, maar veel scheelde het ook weer niet. Afscheid nemen viel ons toen al zwaar. Op een jaar kon er immers veel gebeuren.
 
Van een kookhype was er elf jaar geleden nog lang geen sprake toen ik de domeinnaam voor m’n blog registreerde. Het kan niet anders dat de kiem voor Coolinary ergens in m’n prille jeugdjaren gelegd werd. Misschien wel die ene keer dat je me tegen wil en dank een volledige kist Noordzeetong liet kuisen, al durf ik dat te betwijfelen.
 
Het zou mooi geweest zijn, samen nog een keertje aan tafel zitten, anekdotes opdiepen uit de 38 jaar die we samen deelden als vader en zoon, als chef en keukenkluns. Dat het gros van die herinneringen zich afspelen in één van je restaurants (Het Binnenhof, Den Tikkenhaan), je Bed & Breakfast (Mise en Bouteille) of je guesthouse in Kreta (Villa Metochia) is misschien wel tekenend voor het drukke leven van een chef. Geen kwaad woord daarover, al hoop ik dat de culinaire helden van vandaag zichzelf tijdens hun carrière net iets meer tijd en ruimte gunnen. Zoals jij dat de laatste jaren ook deed!
 
Wist je trouwens dat ik nog nooit een weekmenu heb opgemaakt? Omdat ik toch onmogelijk kan weten waar ik de volgende dag zin in zal hebben. Principes zijn er om af en toe te verloochenen. Passert volgende week allemaal de revue: een garnaalkroketje van St Joseph, Turnhoutse kaviaar, een curryworst speciaal, mosselen, misérable van Gaelens en een Duveltje. Een menuutje van de Chef heet dat dan. Of liever, een menuutje voor de Jef!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...