dinsdag, februari 21, 2012

25 jaar Balade = gratis taart!

Het heeft wel iets, ’s ochtends een vers gewet koksmes in een etui stoppen en deze mee naar het werk nemen. Koel, maar toch zeer bij de pinken. Zo moet televisies favoriete seriemoordenaar Dexter zich ongeveer voelen. Niet dat ik trouwens plannen in die strekking heb hoor, maak je geen zorgen. Die enkele collega’s die te pas en te onpas het bloed onder mijn nagels weten te pesten verdienen hoop en al jeuksel op plaatsen waar ze niet kunnen krabben. Wat ze zeker niet verdienen is taart, en laat nu net een heerlijk op kantoor geleverd exemplaar de reden zijn waarom ik die flink uit de kluiten gewassen demi chef mee naar de werkplek nam.

Baladebox


Even na drie ging de telefoon. Bieke van de receptie, met de melding dat er een taart van Balade werd afgeleverd voor mij. Het merk dat vooral gekend is van zijn lightproducten zoals boter en room viert zijn 25ste verjaardag en daar hoort - hoe kan het ook anders - taart bij. Niet zomaar een taart, maar eentje van meesterpatissier Marc Ducobu uit Waterloo, iemand die zijn sporen ondermeer verdiende bij Wittamer en Mahieu in Brussel.

Dat het een pareltje van een taart was, daar waren alle collega's het roerend over eens, net zoals het feit dat het niet slecht is een foodie als collega te hebben. Goed nieuws is ook dat  Balade nog tot 31 maart 25 van deze verjaardagstaarten van de hand doet. Enige wat je moet doen is op hun vernieuwde website een originele, pakkende, tedere of overheerlijke verjaardagswens nalaten. Piece of cake denk ik dan! De winnaars worden persoonlijk op de hoogte gebracht en zien hun taart thuis geleverd in de week van 2 april. En er is meer!

Balade verjaardagstaart van Marc Ducobu

Het feit dat Coolinary ook 3 van deze exclusieve taarten mag weggeven is natuurlijk geweldig. Overtuig mij in de commentbox of via mail naar info@coolinary.be waarom net jij deze taart verdient en wie weet komt jouw naam op het einde van deze week wel uit de bus. Pogingen tot omkoping worden niet gediskwalificeerd, al is het maar de vraag of je dat uiteindelijk ook iets oplevert.

Portie taart, amper 150 kcal

Lichte biscuit, fris zurige framboosvulling, chocolade, schoon bloemekes, smeuïge topping en macarons... hartelijke bedankt Balade. En u? U moest al een reden aan het verzinnen zijn waarom u zou moeten winnen. Om een of andere reden zit ik hier met het melodietje van de Franse klassieker 'Balade rend gens heureux' in mijn hoofd, al zou het kunnen dat dit niet de originele tekst is.

maandag, februari 20, 2012

Dulce de leche

Tot voor kort - lees gisteren - had ik geen flauw idee hoe het welklinkende 'dulce de leche' gemaakt werd. Dat het iets met melk was kon ik nog uit de naam afleiden. En ik weet van die ene keer in Starbucks dat het vooral naar Werthers Echte smaakte, maar daar stopte het bij. Tot gisteren dus.

Vriendin had ergens het boekje 'Heerlijke spreads' op de kop getikt en daarin stond een recept voor melkconfituur. Melkconfituur? Jakkiebah! Confituur, daar hoort fruit in thuis, geen melk. Blijkt dat  melkconfituur niet meer of minder dan 'dulce de leche' is. 

Omdat ik, zoals het een rechtgeaarde foodie betaamt, altijd wel een liter volle melk, 300 gram suiker, een vanillepeul en een halve theelepel fleur de sel in huis heb, was ik op zondagochtend druk in de weer achter het fornuis.

Dulce de leche in de maak

Dulce te leche maken, dat wil zeggen kloppen en roeren dat het een lieve lust is. Anderhalf uurtje ofzo, dan is de melk voldoende gereduceerd om, éénmaal afgekoeld, een lekker smeuïg smeersel over te houden.  Mierzoet, maar wel ongelofelijk lekker. Op een boterwafeltje bijvoorbeeld.

Dulce de leche

zondag, februari 19, 2012

Online prullaria - me gusta

Een beetje rondsurfen op het net is gevaarlijk, zeker als je weet dat er her en der wel eens leuke dingen te vinden zijn. Zo van die zaken waar een mens niet zonder kan. Of net wel! In ieder geval, het mag niet verbazen dat er enkele dagen na zo'n onbezonnen surfsessie een pakje aan de deur staat. Deze keer stond er in vette letters Design 3000 op de doos.

Ons zelf rijkelijk van eten voorzien, het is één van de prioriteiten ten huize Coolinary. Dat we de plantjes echter wel eens over het hoofd durven zien is, daar moest maar eens iets aan veranderen. En kijk, deze 'Bördy' weet het wonderwel perfect te vinden met het groen in onze living. Wij content, de plantjes content en het vogeltje zien we ook niet klagen.

Bördy plantfeeder

Eén van de redenen waarom ik zo weinig aan de slag ga met Amerikaanse recepten is omdat ze daar met 'cups' werken in plaats van gram of milliliter. Cupmaten dus, en niet het soort waar ik wel fan van ben. Uiteraard kan een simpele omrekentabel soelaas bieden, maar dat bleek niet half zo cool als deze geweldige 'matroesjkas'. Drie stuks, dat wil zeggen zes verschillende hoeveelheden, gaande van een volledige cup tot een kwart cup en alles daartussen. En ze zijn zo leuk dat ze gerust op het aanrecht mogen blijven staan.

Matroschka maatbekers

En als we dan toch koekjes volgens Amerikaans recept aan het maken zijn, dan kunnen we ze misschien een eigen toets meegeven. Met de 'Home Made' koekjesstempel bijvoorbeeld! Nog geen koekjes gebakken, maar wel al een beetje aan het kliederen geweest voor de foto. 

Homemade koekjesstempel

Zwarte Woud Cupcake - laatste dagen om te stemmen

Het loopt zowat op het einde, die cupcake wedstrijd van Chocolade Jacques. De reden waarom ik besloot een kans te wagen was uiteraard de prijs die wordt toegekend aan de beste cupcake, namelijk een dag in de keuken van het legendarische Brusselse restaurant Comme Chez Soi. Een prachtprijs! Reken maar dat er op zo'n dag iets te leren valt.

Op dit eigenste ogenblik staat mijn 'licht gerookte Zwarte Woud cupcake met Dark Pearls' op een derde plaats. De tweede, maar ook de vierde plaats zijn nog mogelijk, de eerste plaats lijkt dan weer uitgesloten. Is dat een ramp? Niet direct want de publieksstemmen zijn goed voor 50%, de overige 50 % wordt gegeven door een professionele jury op basis van recept en uitvoering.

Nog tot en met de 22ste februari kan er dagelijks gestemd worden op mijn cupcake en wel via deze link. Klik links op de pagina van Chocolade Jacques op 'Cupcake Wedstrijd', en breng je stem uit. Liefst op mij, dat spreekt voor zich.

Licht gerookte Zwarte Woud cupcake met Dark Pearls

Iedereen alvast bedankt voor jullie uitgebrachte stemmen. Cupcakes maken voor iedereen zou me iets te lang bezig houden, maar hou Coolinary deze week in de gaten want er worden een stuk of drie taarten van patissier  Ducobu uitgedeeld.

donderdag, februari 16, 2012

De collectie 'oude dranken' van Bay van der Bunt

Verzamelwoede, het is de mens niet vreemd. De ene verzamelt sigarenbandjes, de andere postzegels en Bay van der Bunt, die sprokkelde doorheen de jaren 's werelds grootste collectie 'oude dranken' bij elkaar. Zijn grootvader begon met enkele honderden flessen, zag opvolging in Bay's vader, die op termijn de microbe aan zijn zoon doorgaf. Zo gaan die dingen. Nu, op 63 jarige leeftijd,  heeft de kinderloze verzamelaar met pijn in het hart de knoop doorgehakt en beslist zijn collectie  van ruim 5.000 flessen van de hand te doen.

Zelf drinken doet Bay niet, van cognac moet je immers nippen. Als je weet dat er uit een fles 20 à 25 glazen te schenken zijn en dat één glas bestaat uit 20 kleine slokjes, dan komt dat neer op zo'n 500 keer nippen per fles. Sigaartje erbij, het leven van een verzamelaar kan mooi zijn.


Bay van der Bunt bij zijn levenwerk

 's Werelds oudste Cognac uit 1760, verschillende elixirs uit de tijd van de Franse Revolutie, eentje die banden heeft met Napoleon (en zo'n 100 à 150.000 € moet kosten) ... een bezoek aan de kelder van de verzamelaar is als een reis doorheen de rijke geschiedenis van de betere eau de vie.

Een overijverige poetsvrouw heeft het ooit gewaagd enkele flessen grondig af te stoffen, iets wat na al die jaren nog steeds een gemeende boosheid bij Bay naar boven brengt. Met het verwijderen van het stof, verdwijnt immers een deel van de emotie. Een verschrikking.

Zelf een zeldzame fles openen is trouwens ook niet aan de orde, hij zou het niet over zijn hart krijgen. Proeven en nippen, daarvoor dienden de geopende flessen welke hij bij de betere restaurants op de kop kon tikken. Zo komt het dat hij zich op een druilerige februaridag een bodempje Cognac uit pakweg 1789 of 1811 kan inschenken. Of Chartreuse, Port, Armagnac...


Met stof bedenkte passie

Van der Bunt schat dat verkoop van al zijn flessen zo'n 10 tot 15 kan duren. Tenzij er een verzamelaar is die het geschatte bedrag van zo'n 6 miljoen euro veil heeft voor de ganse collectie. Dat is inderdaad één zes met evenveel nullen. Dat laatste zou Bay nog het liefste hebben, iemand die de gehele collectie overneemt om ze met evenveel zorg te koesteren. Het mag alvast blijken dat zijn levenswerk een mooie investering was.

Onder de indruk? Op zoek naar een exclusieve fles met een rijk verleden? Neem gerust eens een kijkje op de site van Old Liquors. Voor een luttele 42.500 € heeft u bijvoorbeeld al een unieke in 1938 gebottelde fles Remy Martin, al zijn er mits wat zoekwerk ook budgetvriendelijkere flessen te vinden. Ik ben snel content, dat u het weet.


Enkele prijsstukken


Nog een tip van de kenner, een fles Cognac van minder dan 300 € is het kopen niet waard. 't Zal nog een tijdje duren vooraleer ik Cognac leer drinken denk ik dan.

woensdag, februari 15, 2012

I (feel) like... Choc-o-lait

Zo'n papiertje van de postbode in de brievenbus, het blijft altijd het dubbeltje op zijn kant. Goed nieuws of slecht nieuws, het kaartje geeft zelden iets prijs. Met knikkende knieën naar het postkantoor dan maar in de hoop dat het geen rekening is die door de mazen van het net glipte. Na het zien van onderstaand logo op de mooie bruine doos, kon ik alvast gerust adem halen. Chocolade. Goed nieuws dacht ik zo!

... choc-o-lait

Choc-o-Lait, gekend van die chocolade op een stokje en ideaal om een heerlijk warme chocomelk mee te bereiden,  heeft zijn gamma uitgebreid. Reden genoeg om mij een samplekit toe te sturen, een initiatief om toe te juichen! In de proefdoos een zakje chocoladedruppels en 4 chocoladetabletten.

Choc-o-lait proefdoos

De 'Milk Hazelnut' tablet met 35 % cacao was de eerste van vier om eraan te geloven. De zachte, volle smaak met fijne stukjes hazelnoot viel zowel bij vriendin als mezelf in de smaak. Blij dat ik haar het kleinste stuk had gegeven. De tabletten gaan telkens een trapje omhoog wat intensiteit betreft. Met 40,5 %, 53,5 % en 65 % naast de eerder vermelde 35 % komt elke chocoladeliefhebber dus aan zijn trekken.

I feel like having a bite of ...

De chocoladedruppels komen in een handige hersluitbare verpakking van 250 gram en is beschikbaar in vier smaken: Extra Dark (70%), Dark (53%), Milk (40,5 %) en White (33,5 %). Dubbel handig is ook het meegeleverde recept van de hand van meester-patissier Jean-Yves Wilmot. Het ziet er naar uit dat ik de volgende dagen koekjes ga bakken met Extra Dark druppels.

I feel like cooking

In navolging van de beroemde chocolatier Sjakie geeft Choc-o-lait 25 'gouden tickets' weg, die je kan winnen bij aankoop van de chocoladedruppels. De gelukkige winnaars krijgen niet alleen een rondleiding achter de schermen bij vaste partner Barry Callebout, er volgt achteraf ook nog eens een workshop met Jean-Yves Wilmot. Reden genoeg om die druppels eens uit te proberen denk ik dan. Win je niets, dan kan je nog altijd op de website terecht voor enkele recepten. Een beetje hetzelfde als zo'n workshop, zonder de verplaatsing zeg maar.

dinsdag, februari 14, 2012

Coquille - knolselder - aardappel

Zondagmiddag. Terwijl vriendin boven in alle stilte voor school werkt, lummel ik wat in huis rond. Televisie, zetel, krant, iPad… tot het begint te kriebelen. Misschien moest ik maar eens iets lekkers maken. Bij foodbloggers is zo’n kriebel bij effectieve uitwerking trouwens tweeledig. Het levert naast een gesmaakte maaltijd namelijk ook nog eens stof op om over te schrijven. Een fototoestel werd erbij gezocht en ik wist wat me te doen stond.

Het is te zeggen, aan het fornuis wist ik wat me te doen stond. Over de bordpresentatie moet meestal nog nagedacht worden als alle potten reeds op tafel staan en dan mag ik me gelukkig prijzen als ik me daadwerkelijk herinner dat het fototoestel voor een reden op tafel ligt. Misschien moet ik vooraf maar eens een schets maken van een mogelijke bordschikking. En eventueel ook enkele proeffoto’s nemen zodat het eten niet staat te verpieteren terwijl ik er op los klungel met het fototoestel. Maar er werd dus in ieder geval gekookt zondagmiddag.

Op pit 1 werden de uitgestoken aardappelen in een lichte bouillon gegaard. Pit twee mocht dienen om een fijngesneden palingfilet uit te bakken voor een crumble. Gezien op ‘Komen Eten’ en uiteindelijk toch niet zo van overtuigd. Doe mij maar de heerlijke vettige en volle smaak van een versgerookte paling. Maar ik dwaal af.

Op pit drie werd de knolselder gegaard in een melk/bouillonmengeling om vervolgens gepureerd te worden. Het kookvocht van de knolselder kon – eenmaal opgemixt - dienen als schuimpje. In de sauteuse op pit vier werden simultaan aardappelstaafjes gekorst en kwarteleitjes gegaard, waarmee het fornuis officieel te klein werd verklaard. De puree, de aardappelstaafjes en het schuim verhuisden naar de ‘frytop’ zodat er terug voldoende plaats was om de coquilles kort maar hevig te bakken. Als je dan alles met een half idee in gedachten op een bord flanst ziet dat er ongeveer zo uit. Een tikkeltje gekunsteld, maar wel heel lekker.


Coquille, knolselder, aardappel

Geen idee voor wie ik het meeste ontzag moet hebben. De koks die in no time een pareltje van een bord weten te presenteren, dan wel voor de fotografen die er prachtige foto’s van weten te schieten, om vervolgens het alsnog warme gerecht te verorberen. Nee, zo vlot ging het bij mij toch allemaal niet.

De overschotjes verdwenen in een ovalen kommetje, een smakelijk hapje dat vriendin zich uiteraard liet welgevallen.

Coquille, aardappel, kwartelei, knolselder

Actionplan 2012. Doordacht bordjes dresseren en minstens even doordacht daar foto's van trekken. Zien wat er van in huis komt.

zondag, februari 12, 2012

Pompoensoep - winterpostelein

Ik zou eens moeten optellen op hoeveel manieren er hier deze winter al pompoensoep werd gemaakt door mevrouw coolinary. Handen en vingers tekort om het te weten te komen gok ik. Gisteren was het de beurt aan een lichte variant van de 'Pompoensoep met kerrie, kokos en koriander' uit het boek Soep in 30 minuten van de Standaard Uitgeverij. Zo lieten we de koriander achterwege, al was het maar omdat die in een andere vorm alsnog op tafel zou verschijnen.

Nodig:

1/2 kilo vruchtvlees van een pompoen in dobbelstenen gesneden, 2 grofgesneden uien, 1 fijngesneden teentje knoflook, 1 cm fijngesneden gember, 1 liter groentebouillon, 1 theelepel kerriepoeder, 2,5 deciliter kokosmelk, 1 grofgesneden aardappel.

Doen:

- Stoof de uien, de knoflook en de gember in olijfolie
- Voeg de pompoen en de aardappel toe, alsook de groentebouillon
- Kruid met kerriepoeder en zout en laat goed doorkoken
- Kokosmelk toevoegen en verder laten koken tot de pompoen gaar is
- Mix vervolgens de soep

Geen snippers koriander in de soep dus, wel winterpostelein. Fris, lekker en een gemak om zelf te kweken dat het geen naam heeft.

Winterpostelein - pompoensoep

Zo'n soepje laat zich trouwens geweldig lekker eten met een stukje gegrild Turks brood. Humus met koriander als smeersel en eventueel nog wat winterpostelein. Winter en zomer op één bord!

Turks brood - humus met koriander - winterpostelein

vrijdag, februari 10, 2012

Spaghetti portie-meter


De dag moet nog komen, dat ik  - losjes uit de pols  - exact de juiste hoeveelheid pasta in het kokende water kieper. Vriendin voorziet altijd op het randje van genoeg pasta, ik daarentegen heb steeds overschot voor een half bataljon hongerige soldaten. Bewust natuurlijk, want er is niets zo gezond zalig dan dat late hongertje te stillen met heerlijke leftovers. Mensen die deze mening niet delen hebben allicht zo'n 'pastameter' in huis, zo eentje die voor jou kiest hoeveel honger je hebt. Om de simpele reden dat zowat iedere volwassene verschilt geloof ik niet zo in die meters. Tenzij!

Tenzij er rekening wordt gehouden met hongerige magen zoals bij de 'I Could Eat A Horse'.  Er is een portie voor een kindje, een meneertje of een mevrouwtje...


Spaghetti portie meter

... en jandorie een portie voor iemand die honger als een paard heeft. De familieportie zeg maar. Wegens redelijk cool een sterke poging om mij zo'n onzinnige pastameter te doen aanschaffen, maar het zal niet pakken. Doe mij maar de goede oude 'joepie er is teveel' manier.

Spaghetti portie meter - honger als een paard


Wel overtuigd? Dan zullen de mensen van deze webshop u met alle plezier zo'n kleinood bezorgen.

woensdag, februari 08, 2012

Rebranding - Less is more!

Antepro, een Turks multimediaal designers collectief heeft een tijdje terug eens een poging ondernomen om producten van enkele gekende merken te strippen tot de essentie. Weg tierlantijntjes, weg kleur... minimalisme troef zeg maar! Voor wie er aan zou twijfelen hieronder enkele foto's waaruit mag blijken dat het resultaat er wel degelijk mag zijn.

Nutella - de basis

Tabasco - de basis


Guinness - de basis

Die 'stripped down' Nutella vind ik geweldig. De naam van het merk, en een hele pot jummie hazelnootpasta. Dat zou verkopen als zoete broodjes. Zoete broodjes zeg ik u. Wat de Tabasco en de Guinness betreft gaat mijn voorkeur dan weer uit naar het op één na laatste design. In het geval van de Guinness mag de harp nog wel geschrapt worden.

zondag, februari 05, 2012

Zwarte Woud Cupcake met Dark Pearls

Cupcakes, het was een hype die volledig aan mij voorbij is gegaan. Geen ervaring mee en dat zou zo ook blijven, ware het niet dat ik vorige week de vraag kreeg aan de bak te gaan met de Dark Pearls van Jacques. Enige twijfel werd onmiddellijk weggevaagd toen bleek dat de inzet een dag in de keuken van de legendarische Comme Chez Soi was.

Luttele dagen later kreeg ik m’n Jacques chocoladepakketje toegestuurd en kon ik aan de slag. Wat het niet ging worden, cupcakes met van die stereotiepe, veel te zoete icing, dat stond op voorhand vast. Maar wat dan wel? De mogelijkheden werden gewikt en gewogen en toen viel mijn oog op de pot kersen die ik enige tijd geleden van mijn vader had gekregen. Handgeplukte kersen die sinds 2007 in een weckpot op likeur staan. Ik moet je niet vertelen hoe die likeur, laat staan die kersen, zo’n 4 jaar later smaken. Goddelijk! Chocolade, kersen en likeur... essentiële ingrediënten voor de iconische ‘zwarte woud taart’ uit de stille jaren 80. En wat als ik die op de barbecue zou maken, met een subtiele rooksmaak van kersenhout? Maar dat is voor later, eerst het beslag!

Jacques starterskit - Kersen op likeur

Nodig voor 12 stuks


125 gram boter op kamertemperatuur - 175 gram ultrafijne kristalsuiker - 2 biologische eieren - 200 gram zelfrijzende bloem - 2 eetlepels chocoladepoeder - 125 milliliter melk - 100 gram pure chocolade, gesmolten (Jacques Dessert Callets) Extra:  1/2 flesje kriekbier - 3 blokjes kersenhout.

Doen: 

- Verwarm de oven voor op 170° Celcius. Indien je net als ik een (gas)barbecue zou gebruiken, verwarm je deze ook voor, zelfde temperatuur. Plaats de papieren cupjes in de vorm. De barbecuefanaten mogen het kersenhout weken in het kriekbier.


- Boter en suiker in een ruime kom mengen tot deze licht en luchtig van consistentie is. Eén voor éen de eieren toevoegen, en deze goed mengen. Cacaopoeder en de bloem in de kom zeven en opnieuw goed mengen. Vervolgens de melk en de chocolade toevoegen en - u raadt het al - goed mengen. Met een keukenmachine is dit uiteraard een piece of cake, met de hand gaat ook, zoals u op de foto kunt zien.


Beslag in een handomdraai

- Het beslag verdelen over de 12 vormpjes. Standaard worden deze, naargelang het deeg, voor de helft gevuld. Omdat we hier een luchtig beslag hebben mag dit tot 2/3 van het cupje, zeker gezien de afwerking welke we in gedachten hebben. Zet de vorm in de oven / barbecue* en bak deze voor 20 à 22 minuten af.

* Indien je met de barbecue werkt dien je tevens het geweekte kersenhout toe te voegen. Dit zal na verloop van tijd zachtjes beginnen roken en een subtiel rookaroma aan de cupcakes geven.

Beslag in de cupjes


- Nadat je met een prikker gecontroleerd hebt of de cupcakes gaar zijn haal je deze uit de oven / barbecue, verwijder je de cakejes uit de bakvorm en laat je deze afkoelen op een taartrek.

Het bakken van de cakejes is slechts het halve werk. Hoe lekker ze ook mogen zijn, een echte cupcake die naam waardig verdient een heerlijke afwerking. In dit geval krijgen ze de 'zwarte woud behandeling'.

Nodig:

Kersen op likeur - 75 gram marsepein - 200 milliliter room - 20 gram suiker - bosvruchten - Jacques Dark Pearls. Extra: rond uitsteekvormpje, deegroller,  crème brûlée brander.

Doen: 

- Klop de slagroom met de suiker goed op, vul hiermee een spuitzak met ongekartelde spuitmond en zet deze weg in de koelkast voor later gebruik.

- Maak met een mesje voorzichtig een kuiltje in het midden van de cupcake. Je zal merken dat het een zeer luchtig cakeje is. Neem het cupje in je hand, voeg 2 theelepels van de kersenlikeur toe en draai het cupje rond zodat de likeur mooi wordt opgenomen door het cakeje. Voeg verder 3 à 4 gehalveerde kersen toe.

Kersen in de cupcake


- Het gat in onze cakejes gaan we netjes bedekken met marsepein. Rol de marsepein uit tot een dikte van ongeveer 2 millimeter en steek hier rondjes uit, groot genoeg om het met kersen gevulde gat te bedekken.

- Brand deze rondjes marsepein voorzichtig met een crème brûlée brander af (op bv de onderkant van een pan) en dek hier voorzichtig de kersen mee af.

Gebrande marsepein

De chocolade, de kersen en de kersenlikeur hebben we al, de allerlaatste fase van onze 'Zwarte Woud Cupcakes' is uiteraard de afwerking met de room, bosvruchtjes en Dark Pearls.

- Neem de spuitzak en spuit bolletjes room van verschillende grootte over de cupcake zodat de marsepein volledig bedekt wordt. Op de plaatsen waar de verschillende toefjes room elkaar raken kan je kleine bosvruchtjes naar keuze plaatsen. Werk verder af met de heerlijk krokante chocoladeparels van Jacques.

Afgewerkte cupcake in de sneeuw

Een dezer dagen kan er op facebook op de foto van deze 'Zwarte Woud Cupcake' gestemd worden, met een workshop in de keuken van Comme Chez Soi als prijs. Jullie stemmen tellen voor de helft van de punten en ik kan ze ongetwijfeld gebruiken. Wordt vervolgd!