Quick & Fruity

Altijd leuk om telefoontjes te krijgen van Talking Heads, al was het maar omdat die soms zo – hoe moet ik het zeggen – ‘grappig’ verlopen. “Of ik wel eens confituur maakte”, wilde Joke weten. “En indien niet, of ik het eens een keertje wou proberen”.

Nu moet ik zeggen dat ik ons ma vroeger wel eens in de weer heb gezien met gigantische hoeveelheden aardbeien, een grote ketel, suiker, pec… en dat leken me altijd van die toestanden zodat ik er niet veel zin in had. Maar, zo werd mij verzekerd, met die Quick & Fruity pakketjes van Tiense Suiker heb je geen gedoe, wel confituur binnen luttele minuten. Proberen dan maar.

Na veel vijven en zessen, een mailtje of twee en dito telefoontjes werd uiteindelijk het proefpakketje geleverd. Jampotjes, zakjes Quick & Fruity, een receptenboekje... genoeg om aan de slag te gaan dus. Eigenlijk eet ik alleen aardbeienconfituur, en meerbepaald nog de lopende variant die ons ma speciaal voor mij maakt dus het leek een logische stap om met aardbeien in de weer te gaan. Met een twist, wat dacht je.

Nodig:

260 gr aardbeien, gewassen
1 pakje Quick & Fruity
Verse muntblaadjes
Versgemalen zwarte peper

Doen:

240 gr aardbeien samen met Quick & Fruity 1 minuutje mixen. Munt fijnhakken en samen met zwarte peper naar smaak toevoegen. Overige aardbeien in fijne blokjes snijden en tevens toevoegen.

Zoet, pittig, fris, en ongelofelijk lekker op een beschuitje of waarom niet, op een bolletje vanille-ijs.

Qlinaria presteert op NK Barbecue

Zondag was het eindelijk zover, het Nederlands Kampioenschap Barbecue. Amper een jaar na het ontstaan van Qlinaria deden we mee aan onze tweede officiële barbecuewedstrijd. Dat de titel Nederlands Kampioen 2010 niet door een Belgisch Team gewonnen zou kunnen worden wisten we van te voren, vandaar dat we het NK vooral als een voorbereiding op het Belgisch Kampioenschap zagen. We kunnen alvast zeggen dat we veel geleerd hebben.

Hierbij alvast de foto's van onze wedstrijdgerechtjes:

Rollade van kemperkip met in saffraanolie gemarineerde coquille, gegrilde kreeft, in de schil gegaarde zoete aardappel en een met limoenzest, knoflook en gerookte peper geparfumeerd botersausje. Goed voor een derde plaats in de categorie 'kip'.

Duo van Claressefilet. Eentje gegrild met ham en tomatenpesto, eentje op mesquite gerookt. Zeekraal, lamsoren gegrilde groentjes en een puree van zoete aardappel.

Traag gegaarde livarrack, barbecuewokgroentjes, in ganzevet gebakken aardappeltjes en een honingmosterdsausje.

Trio van mini wagyuburgers. Eén met foie gras en rode uienconfituur, een cheeseburger met Roquefort en eentje met een truffeleitje. Goed voor een 2de plaats in de categorie 'runds'.

Verschillende bereidingen van jonagold waaronder met vanille, kardemom en steranijs geparfumeerde appelblokjes, een gedroogd appelschijfje, een flensje met fijne vruchten, een candyapple. Goed voor de eerste prijs in de categorie 'dessert'. eerste plaats.

Nederlands kampioen zijn we niet geworden, maar we eindigden in het eindklassement wel mooi op de eerste plaats. De volledige rangschikking kan je hier terugvinden.

Het team netjes op twee rijtjes. Van linksboven naar rechtsonder ziet u Rudi Nagels, Rob Janssens, Ronny Jacobs, Karel Janssens, Erwin Hofkens, Jan Christiaensens, Ronny Hertogs en Yves Van De Ven.

The Chocolate Line - Cola & Munt

De enige manier om een doosje pralines van Persoone niet in een keer op te eten... is door even de tijd te nemen om er een foto van te nemen. En zelfs dan is het aartsmoeilijk zoals uit volgende foto's mag blijken! Gelukkig heb ik een klantenkaart van The Chocolate Line, zodat ik, buiten de chocolaatjes uiteraard, nog een reden heb om bij een leeg doosje terug te gaan.

De Godevaart

Zaterdagmiddag in Antwerpen met veel plezier gaan lunchen in De Godevaart. Op The Flemish Primitives had ik al de eer en het genoegen om te mogen proeven van een hapje van chef Dave De Belder, nu was het tijd voor een tikkeltje meer.

Tijdens restaurantweek is het altijd een beetje afwachten hoe men je soigneert, maar een beetje restaurant doet dat uiteraard met de nodige verve. In De Godevaart was dat niet anders. Zo werd er ons voorgesteld om voor de aperitief nog even plaats te nemen in het knusse stadstuintje. Twee glaasjes cava, een lolly van geitenkaas met ananasgelei, een fris erwten/muntsoepje en een lekker zonnetje. Meer hebben we echt niet nodige om in de stemming te geraken.

Jammer dat ik geen fototoestel bij me had want de vier (we kozen nog voor een extra gang) gerechten waren om duimen en vingers van af te likken. Netjes alles als sms genoteerd om toch op zijn minst iets over de pareltjes van borden te kunnen vertellen.

We begonnen met een lekker stukje kabeljauw, crème van bloemkool, ponzu en mooie roosjes romanesco. Ponzu is een bouillon gemaakt van ondermeer mirin, rijstazijn en kombu. Vriendin met haar macrobiotische voorgeschiedenis kende het niet, maar wist het uiteraard meer dan te smaken. Net als ik trouwens.

Ons extra gerecht was een hoenderhaasje, peterseliewortel, aspergecarpaccio en misomosterd. We waren het er roerend over eens dat het een geweldige keuze was om voor die extra gang te gaan. Met de misomosterd zaten er opnieuw Japanse invloeden in het bord, tot grote tevredenheid van mijn disgenoot, dat spreekt.

Mooie stukjes pata negra, girolles, aardappelpuree en een asperge.... Geen overdaad van uiteenlopende smaken, noch een spielerei van technieken maar wel een schot in de roos. Het bijgeserveerde brood bleek al drie gangen op rij perfect van pas te komen om de borden zo mogelijk spiksplinternieuw terug af te leveren.

Voor het dessert, een creatie met aardbeien, witte chocolade, yoghurt en kokosespuma in de hoofdrol, mochten we terug op het terras plaatsnemen. De zon schijnt al zo weinig dus die gelegenheid grepen we uiteraard met beide handen aan. Na het dessert nog een tasje thee, al was het maar omdat de snoeperijtjes - een madeleine met speculaaskruiden, een caramel en een praline uit de collectie van Persoone - er zo lekker uit zagen.

Het verdict was unaniem lovend. Mooi uitgebalanceerde smaakcombinaties waarover nagedacht was. Wij aten vier heerlijke gangen zonder dat we getrakteerd werden op dat ongemakkelijke gevoel van overdaad. Misschien eerlijkheidshalve er nog even bij zeggen dat we, hetzij foutief, in de veronderstelling waren dat De Godevaart zijn eerste Michelinster reeds binnen had. Mochten wij van het rode boekje zijn, wij zouden wel weten aan welke hemel de sterren dit jaar hangen mogen.

Culinaria² 2010 - menu 3

Afgelopen zondag even snel snel met de trein een retourtje Turnhout - Brussel gemaakt. Gewoon, om op Culinaria² bij een paar sterrenchefs te gaan eten. Moet toch kunnen, niet? Dat het na een mooie eerste editie vorig jaar, deze keer opnieuw een schot in de roos zou zijn mocht alvast blijken uit de fikse wachtrij aan de balie die men mij had toegewezen. Er volgden vriendelijke verontschuldigingen dus zo erg was dat nu ook weer niet. Het gaf me verder ook de mogelijkheid om op mijn gemak in het programmaboekje te kiezen welke menu het zou worden.

Menu drie dus, met in de hoofdrol Mario Elias van Le Cor de Chasse *, Wout Bru van Chez Bru ** (al bleek hij noch zijn team, op zondag in geen velden of wegen te bespeuren), Peter Goossens van Hof Van Cleve *** en ook Tim Meuleneire en Wouter Van Tichelen van De Koopvaardij *. Klinkt goed, smaakte nog beter!

Eerste gerecht was: 'Kreeft 'in de mist', venkel, appelsien, algen, daslook'. Mario Elias mocht vorig jaar reeds verrassen met zijn dessert, een prachtige interpretatie rond het parfum 'Homme' van Guerlain. Voorgerechten gaan hem duidelijk even goed af. Een aangename starter.

Voor de tweede keer al liet Wout Bru me in de steek, en wederom is het Lionel Rigolet van Comme Chez Soi ** die de meubelen redt. Een frisse 'carpaccio van Sint-Jakobsvruchten, gemarineerd met oosterse kruiden' was mijn deel, net als een fikse handdruk en korte babbel met Lionel. Lang geen gummiballs trouwens zoals Goossens deze delicatessen rond deze tijd van het jaar wel eens durft te noemen.


Over Goossens gesproken, ook hem niet gezien deze zondag. Zijn team, dat net zoals in het restaurant op dergelijke momenten gelukkig ook zonder de meester kan, toverde een fel gesmaakte creatie van 'gesmoorde kalfswangen, knolselder, dragon en parmezaanse kaas', uit hun hoge hoed.

Als afsluiter was er het mooie 'ceci n'est pas une orange' van de heren van de Koopvaardij. Prachtig plaatje, lekkere smaken... allicht het mooiste bordje van de dag.

Maar waarom afsluiten als Pierre Marcolini ook een stand heeft op Culinaria²? Dan neem je zijn degustatiepalletje toch gewoon mee door, niet? Zo gezegd zo gedaan. Beetje wringen, maar het kon er nog net bij.

Algemene indruk, Culinaria² was wederom een winnertje. Akkoord, het was er druk, warm en er ontbrak zowaar een chef met zijn equippe maar los daarvan? Los daarvan blijft het een laagdrempelig event, waar een zeer breed publiek niet alleen de mogelijk krijgt om verschillende sterrenchefs aan het werk te zien, men kan hun creaties ook proeven. Rendez-vous volgend jaar? Ik dacht het wel. Niet twijfelen, doen!

Carte d'Or - dessertendiner

Als er iets is dat netjes hand in hand gaat, dan is het wel een stralend zomerzonnetje en een lekker ijsje. Niet meer dan logisch dat ik afgelopen donderdag met veel plezier inging op het aanbod van Carte d’Or om in het Brusselse te gaan genieten van een heus dessertendiner. Deze ‘culitrend’ komt overgewaaid van mooie oorden zoals Barcelona, New York en Amsterdam, waar de formule succesrijk werd ontvangen. Even leek het erop dat we in België die boot zouden missen, maar dat was buiten Carte d’Or gerekend. Zij hebben zich namelijk de nobele taak toegedicht om iedereen deze zomer aan het ‘dessertendineren' te krijgen.

Laten we eerlijk zijn, een bol ijs – hoe lekker hij ook mag zijn – is op het einde van de rit mààr een bol ijs. Hoog tijd dus om onze desserten tot een hoger niveau te verheffen, en er zelfs een volwaardig diner van te maken. Toppatissier Fabrice Collignon (foto) deed het ons even voor, en zoals te verwachten, was dat meer dan de moeite. Om duimen en vingers bij af te likken!

Een frisse starter als voordessert: citroensorbet, zanddeegkoekje, citroen-basilicumgelei en een crème van aardbeien uit Wépion. Nice!

Vervolgens een warm en romig hoofddessert: Stracciatella-ijs, speculooskoek, frambozen(confituur met viooltjes)

De laatste gang, hoe kon het ook anders, was het nadessert: yoghurtmousse met amandelen, koffie-ijs, caramel met koffie, peperkoek en anijs.



Dat bij een goed gerecht een lekkere wijn hoort spreekt voor zich. Bij een dessertendiner is dat niet anders. Wijnconsulent Steve Bette koos voor ons 3 begeleidende dranken, volledig in harmonie met het gerecht. Zijn vakkundige uitleg kregen we er gratis en voor niets bij.

Het frisse voordessert schreeuwde als het ware om een lekkere Riesling en de Trittenheimer Apotheke uit 2008 was wat mij betreft een schot in de roos. Fruitige aroma's die me tegemoetspringen nog voor het glas de lippen bereikt, dat is zomer!

Bij het hoofddessert kregen we een 21 jaar oude port uit Zuid-Australië geserveerd met een leuk verhaal. De dame achter het wijnhuis 'Anvers' uit Langhorne Creek blijkt namelijk uit de koekenstad afkomstig te zijn. Ideaal bij een stevig dessertje, nog beter als cadeautje voor de vrienden in 't Stad.

De Blandy's Alvada, een 5 jaar oude Madeira, in combinatie met een koffiedessert en een brandende zon die piekt zo rond de 30 ° C... afsluiten in stijl heet dat.

Dessertendinertje spelen en thuis vrienden ontvangen, met de nodige muisklik naar de Carte d'Or dinersite, of hun facebookpagina, wordt het alleen maar makkelijker. Om nog maar te zwijgen over hun handige receptenfiches die je 'in a shop near you' kan terugvinden. Genoeg geschreven, ik heb een ijsje verdiend!

Culinaria² 2010

Zelden een affiche gezien die een lading met zoveel verve dekt, dan die van Culinaria². De ondertitel 'het restaurant met de meeste sterren ter wereld' doet het event alle eer aan, en is meteen ook de reden waarom u allen één van de volgende 4 dagen naar de Brusselse Tour & Taxis gebouwen dient af te zakken.

Workshops, degustaties, een bezoek van de 'Mijn restaurant' finalisten, 4 verschillende 4-gangen-menu's, 16 chefs, 26 sterren, het zonnetje dat zal schijnen... redenen te over om aanwezig te zijn.

Een coolinarytip als een andere, maar wel eentje die je best ter harte neemt!