De Serre - Antwerpen

Een zaak genaamd ‘De Serre’ bombarderen tot nieuwe Antwerpse hotspot, het zou zomaar een schoolvoorbeeld uit het grote boek van halfbakken woordspelingen kunnen zijn. Ondergetekende trok gisteren zijn stoutste tuinlaarzen aan om zich onder te dompelen in de wondere wereld van De Serre: ontbijt- en lunchstek, eventlocatie en testlaboratorium voor horecatechnologie. Dat schept alvast verwachtingen.

 

Interieur

 

M’n eerste indruk van de zaak, die had ik makkelijk van thuis op de bank kunnen schrijven. Want als je weet dat Pinkeye – u allicht bekend van zaken zoals Frank & Brut of Savage Dining – voor het concept tekende, dan is de kans groot dat er op interieur niets af te dingen valt. Een sober, maar in het oog springend toogelement, monumentale raampartijen en hun speelse neon tegenhangers, 2 indrukwekkende muurtuinen. Nee, zijn naam doet De Serre alvast geen oneer aan. En dan heb ik de prachtige binnentuin nog niet bij daglicht gezien.

 

Horeca-lab

 

De term horeca-lab op de uitnodiging schepte wat mezelf betreft alvast de nodige verwachtingen. Dixit de website is De Serre naast restaurant tevens een netwerk van toeleveranciers voor de horecasector en wil het als opleidings- en innovatiecentrum een schoolvoorbeeld zijn voor de digitalisering van de hospitality sector. Denk hierbij aan het bestellen met een app (Tsjing), virtual reality (?) of een naadloze koppeling tussen kassa, stock en foodcostberekening.

 

Food

 

Als je weet dat De Serre - en bij uitbreiding de volledige Startup Village - gevestigd is in een oud schoolgebouw, dan kunnen we hier wel eens te maken hebben met de hipste refter van’t stad. Een prachtig kader en innovatief denken, het zijn twee niet onbelangrijke dingen, maar de focus hoort ook in een eetgelegenheid 2.0 in de eerste plaats op eten en drinken te liggen. En net die focus bleek gisterenavond een beetje zoek.

 

De foodie kant van mijn hedendaags bestaan is een aaneenrijging van huisbereide healthy slaatjes en guilty pleasures op basis van lokale producten, aan het concept zal het alvast niet gelegen hebben.

Laten we zeggen dat er aan de uitvoering nog geschaafd kan worden. Niet direct iets mis met de ‘handgerolde couscous met humus, licht gepekelde zalm, zure room, ras el hanout radijs en cress’. Bezwaarlijk lokaal te noemen, maar dat is muggenziften. De ‘salade van witte kool met gerookte kip, crème van pompoen, hazelnoot en pompelmoes’ was op z’n minst een niet voor de hand liggende combinatie te noemen. Gedurfd volgens de ene, een misslagen bal volgens de andere.

 

En dan moest de rookworst met zuurkool nog komen, ongetwijfeld uit de stal van de guilty pleasures. Allemaal goed en wel, maar met de lente die luid op de voordeur bonkt gewoon een verkeerde keuze. Mijn advies? Schrappen tot midden oktober dat gerecht. Serveer me liever nog een portie van die begeleidende puree of krieltjes, maar dan met een gehaktbal of een huisgemaakte fishstick ofzo. Comfortfood for the win!

 

 

Het was van dit ontbijt / lunchrestaurant misschien niet de juiste keuze een stel kritische (food)bloggers op een diner uit te nodigen. Blij dat we erbij waren, daar niet van, maar als voorstelling van het concept bleek het niet ideaal. Dat het met voorsprong de prachtige setting is die me bij blijft hoeft niet eens negatief te zijn. Een kaart aanpassen is immers lang niet zo moeilijk als een interieur.

De Serre is op weekdagen open van 8 uur 's ochtends tot 5 uur 's avonds. In het weekend doet het pand dienst als eventlocatie en is het bijgevolg af te huren. Iemand die hier een feestje wenst te organiseren? Mij zeker niet vergeten uitnodigen!

 

De Serre

Lange Gasthuisstraat 29-31

2000 Antwerpen

Frites Atelier - Sergio Herman

Tijdens het openingsweekend van de eerste vestiging van Frites Atelier - de eettent van Sergio Herman die de ambitie heeft ’s lands nationale trots naar een hoger niveau te tillen - liepen we even langs in de Antwerpse Korte Gasthuisstraat om met eigen ogen te aanschouwen dat mensen best bereid zijn een flinke duit neer te tellen voor een portie gouden geluk.

 

Frites Atelier Antwerpen - eigenlijk heet het voluit Frites Atelier Amsterdam -  zat die zaterdag afgeladen vol. De wachtrij reikte tot ver achter de zwart velours afscheiding op gouden voet die het piepkleine terrasje van deze luxe friet boetiek mee vorm geeft. Tikkeltje over de top leek me, maar Sergio Herman is nu eenmaal niet iemand die gekend staat half werk te leveren. Wij lieten onze geplande proefsessie voor wat het was, aanschuiven voor frieten zo vonden we, was niet aan ons besteed.

 

Afgelopen weekend stond er een kleine smikkeltocht in Utrecht op het programma – fijne stad trouwens – waar we als bij toeval ook op een vestiging van Frites Atelier botsten. Van een overrompeling of wachtrij was hier geen sprake. Meer zelfs, een hip geklede lokvogel met proevertjes kweet zich aardig van zijn taak toevallige passanten als ondergetekende de zaak binnen te loodsen. Niet dat wij na amper één hap moeilijk te overtuigen waren. Vogel voor de kat heet dat. Dat de keuze beperkt is ten opzichte van een standaard frituur beschouw ik als een extra plus. Frieten, saus en een extraatje, meer moet dat niet zijn..

 

Acht euro en vijfenzeventig cent telde ik neer voor een frietje met stoverij en een sausje naar keuze. Het werd een koude béarnaise, vers getapt uit de daartoe voorziene coole dispensers. Advies van ondergetekende: “tapt met enig voorbehoud lieve foodies, want je wordt rijkelijk van saus voorzien”.

 

Ik deelde m’n portie frieten met de wederhelft en het mag gezegd, topfrieten. Heerlijk krokant, zelfs dat laatste frietje dat geruime tijd mocht baden in luxe, béarnaise en stoverij. Absoluut niets op aan te merken, zijn geld dubbel en dik waard zo luidde ons oordeel. Kan moeilijk anders, alsof Sergio Herman iets aan het toeval zou overlaten. Frieten, inrichting en zelfs de servetten met opdruk van Kamagurka… het plaatje klopt gewoon.

 

Een flinke duit schreef ik in het begin van dit stuk, maar dat blijkt enigszins overroepen. Voor een portie friet betaal je 3,50 Euro, een sausje kost 1,50 Euro. Met zijn 4,50 € is de stoverij het duurste op de kaart en zelfs dat is zijn prijs meer dan waard. Want laten we eerlijk zijn, na een nachtje stappen hebben we allemaal wel eens een handvol euro’s neergeteld voor bedenkelijke (frituur)snacks die achteraf bekeken niet de slimste zet bleken.

 

Is het nu allemaal hosanna in den hoge wat Frites Atelier betreft? Mij hoor je alvast niet klagen, tenzij over de naam. Daar kan ik makkelijk een boom over opzetten. Je met een luxe-frituur op Belgische bodem wagen, en het kind vervolgens Frites Atelier Amsterdam dopen, dat is uiteindelijk om commentaar vragen.  Atelier, goed gevonden, maar ‘Frites’, what the fry?! En die Amsterdam, laat dat gewoon weg. Kunnen we dat afspreken?