Ferran Adrià: Notes on creativity - Marres Maastricht

Hij komt naar Nederland, de legendarische chef-kok Ferran Adrià van het al even legendarische restaurant El Bulli. Noteer 18 maart 2016 alvast in je agenda, want dan zakt de chef af naar Maastricht voor de speciaal aan hem gewijde tentoonstelling Ferran Adrià: Notes on Creativity. Deze tentoonstelling loopt van 10 maart tot en met 3 juli 2016 en is exclusief te zien is in Marres, Huis voor Hedendaagse Cultuur in Maastricht.

 

Ter gelegenheid van zijn komst organiseert Marres een reeks van activiteiten en ontmoetingen: cookouts in de wijk, meet en greets voor studenten en ontmoetingen met jonge kooktalenten. Op zaterdag 19 maart is er een uniek, exclusief diner, waarop bekende chef-koks die schatplichtig zijn aan Adrià – en bij elkaar goed zijn voor negen Michelin sterren – hun krachten bundelen.

 

 

 

De tentoonstelling: honderden tekeningen, kleimodellen en de soep-geur-lepel

 

Verwacht je aan honderden tekeningen, kleimodellen, foto’s, spraakmakende gerechten, prachtige menu’s, bijzonder serviesgoed – zoals de soep-geur-lepel – en opmerkelijk kookgerei. Het hoogtepunt van de tentoonstelling is een speciaal ontworpen spiegelzaal met een eindeloos landschap van meer dan honderd zwevende eetobjecten: glazen tumblers in alle mogelijke vormen, metalen amuseplaatjes, leistenen en glazen borden en plasticines, die de grootte van een gerecht aangeven. Ook de films Cooking in Progress en 1846 komen hier aan bod.

 

Enkele jaren geleden liep ik als bij toeval de tentoonstelling El Bulli: Ferran Adrià and the Art of Food binnen in het Londense Sommerset House. Amper vijf uur bleek de tentoonstelling geopend, en een half uurtje na mijn toerkomst stond ik al oog in oog met Ferran. Zelden starstruck, maar toen even wel. Om maar te zeggen dat die tentoonstelling in Maastricht ook dik de moete gaat zijn. Ik voel dat er een daguitstap zit aan te komen.

 

 

 

Uniek diner: negen Michelin sterren bijeen

 

Marres organiseert op zaterdag 19 maart rond Adrià’s komst een ongekend, spectaculair en uniek fondsenwervingsdiner. Sterrenkoks voor wie Adrià een belangrijke inspiratiebron is geweest, zullen dit uniek diner bereiden, dat zal bestaan uit tien gangen. Het gaat om de sterrenchefs Jonnie Boer (De Librije, Zwolle, drie Michelin sterren), Sergio Herman (The Jane, Antwerpen, twee sterren), Hans van Wolde (Beluga Loves You, Maastricht, twee sterren), Margo Reuten (DaVinci, Maasbracht, twee sterren) en het grote, nieuwe patisserietalent Marieke Harkema. Er zijn nog enkele plaatsen voor € 1.000,00 per stoel beschikbaar. Niet direct voor mijn portefeuille denk ik dan. De opbrengst gaat naar een innovatief scholenproject van Marres over de zintuigen. Voor informatie en reserveringen: dinerferranadria@marres.org.

 

 

Diageo World Class 2016 - First Belgian Finalists

Een uitnodiging om een goed glas te drinken laat ik zelden aan mij voorbij gaan. Eentje waar 's lands betere, zoniet beste bartenders hun opwachting maken al helemaal niet. Plaats van gebeuren? The Dirty Rabbit in Antwerpen. Reden? Het bekendmaken van de 4 eerste finalisten van het Belgische luik van de prestigieuze cocktailwedstrijd Diageo World Class.

 

Met een stijgend aantal kwaliteitsvolle bars in ons land, wordt het steeds moeilijker je als bartender te verzekeren van één van de tien finaleplaatsen. Vroeger kon je er goud op verwedden wie in die finale zat, tegenwoordig... not so much.

 

Vergeet protocol en lange speeches, gezelligheid troef deze avond. Enkel de bekendmaking van de 4 finalisten ging gepaard met het nodige gevoel voor ceremonie.

 

De eerste die door de laatste drie finalisten (Carl van Droogenbroeck, Hannah Van Ongevalle, Jurgen Nobels) op het hoogste schavotje werd geroepen was Naushad Rahamat, bartender bij Cocktails at Nine. Geen verrassing, ook vorig jaar was Naushad van de partij.

 

Wat wel een verrassing was - in die mate dat ik de bartender niet kende - was de volgende finalist, Lou Claes. De man kan je terugvinden in het Antwerpse Jones & Co

 

Dat Ran Van Ongevalle van The Pharmacy - vorig jaar goed voor een plaatsje in de top drie - voor het tweede jaar op rij in de finale zit mag niet verbazen. Of een tweede Van Ongevalle dit jaar met de oppergaai gaat lopen is nog maar de vraag.

 

Didier Van den Broeck vanhet Antwerpse Dogma had zich voor de gelegenheid in z'n winners-outfit van de Venuez Hospitality Awards gehesen en kijk, die op zijn minst opvallende broek levert niet alleen een finaleplaatsje op, maar ook het gezelschap van schoon vrouwvolk.

Het verdere traject voor de finalisten werd nog even geschetst, waarbij een bezoekje aan Hertog-Jan naast de uiteindelijke finale ongetwijfeld één van de hoogtepunten zal zijn. Wij deden ons ondertussen tegoed aan het barfood van The Dirty Rabbit en enkele fijne cocktails. Een hele avond New York Sours drinken, #nailed it.

Ondertussen ook even achter de bar gepolst of Dries Botty - vorig jaar tevens goed voor een derde plaats - zou deelnemen dit jaar. De eerste 'burst' heeft hij dan wel moeten missen wegens het opstarten van de bar, voor de tweede burst ging hij zijn beste beentje voorzetten. Er zijn nog zekerheden.

Rest me enkel Kasper nog te bedanken voor de uitnodiging en Collega blogger Bart voor de foto's. Wordt vervolgd, daar mag je zeker van zijn.

Koken onder druk

Benoît Violier, de Frans-Zwitserse driesterrenchef van restaurant l’Hôtel de Ville in het Zwitserse Crissier is gestorven, zo leert de media mij. Amper 44 jaar op de teller, de ordediensten ter plaatse spreken met de nodige voorzichtigheid over zelfdoding.

 

Een maand geleden werd restaurant l’Hôtel de Ville verkozen tot ‘Beste Restaurant van de Wereld’ door La Liste, dat is de Franse tegenhanger van het bekende 50 Best Restaurants. De officieuze titel van ’s werelds beste chef krijg je er dan gratis en voor niets bij, net als de immense druk die met een dergelijke eer gepaard gaat. Zeggen dat net die druk aan de basis zou liggen is bergrijpelijk, maar evenzeer op de feiten vooruit lopen.

 

Benoît Violier © Marcel Gillieron / AFP / Getty

 

Aan lijsten en gidsen die de beste willen eren trouwens geen gebrek. Vorige week nog werd Hof van Cleve van de ons allen gekende Peter Goossens door wbpstars verkozen tot ‘Beste Restaurant van de Wereld’. Goossens weet wat die druk kan betekenen. Enkele jaren geleden kwam hij immers ook in het oog van een storm terecht. Het gevolg was dat iedereen een mening had, iets dat aan een beetje mens hoe dan ook vreet. Fijn om zien dat Peter er nog altijd staat.

 

In het redelijk briljante Sergio Herman, Fucking Perfect krijg je ook een goed zicht van de druk en stress die eigen zijn aan leven in een keuken op hoog niveau. Nodig om op een zeker niveau te blijven presteren, maar evenzeer gaan er mensen aan ten onder. Dat lot was bijvoorbeeld ook de 52 jarige Bernard Loiseau beschoren, de driesterrenchef die zich na kritiek op zijn restaurant La Côte d’Or – hij zou zijn derde ster verliezen – van het leven beroofde. Triest!

 

Gidsen, lijsten, rankings… Er is ongetwijfeld een publiek voor, maar misschien moeten we het allemaal met een korreltje zout nemen. Hoe gefundeerd ook, het blijven meningen van een ander die je niet noodzakelijk slaafs moet volgen.  Dat er godbetert minstens drie restaurants zijn die zich de titel ‘beste restaurant’ mogen claimen, dat stemt op zijn minst tot nadenken!