donderdag, december 17, 2015

Op bezoek bij wijnhuis Bernard-Massard

Tijdens de feestdagen wordt er traditiegetrouw altijd wel ergens een flesje bubbels gekraakt. Bij voorkeur champagne, maar ook Spaanse cava of Italiaanse prosecco weten te bekoren. Ziet eveneens zijn oorsprong volgens de ‘méthode traditionelle’ – méthode champegnoise is sinds 1994 beschermd – de mousserende wijnen van het Luxemburgse huis Bernard-Massard.
 
Druiven plukken op een wijndomein stond al langer dan vandaag op m’n wishlist en dit seizoen kon die activiteit eindelijk afgevinkt worden. Het was in één van de op een zonovergoten heuvel gelegen wijngaarden van Bernard-Massard dat ondergetekende met gevaar voor eigen vingers de vlijmscherpe druivenschaar mocht hanteren. Maar wel eerst even lunchen want met een lege maag kan ik niet werken. Het fenomenale zicht op de Moezel – aan de overkant woont ‘den Duits’ – kregen we er gratis bij.


 
Met zo’n 80% aandelen in het bezit van de familie Clasen kunnen we hier zonder problemen van een familiebedrijf spreken. Zoon Antoine, een stijlvol manspersoon, was tijdens ons tweedaags bezoek aan Grevenmacher onze gids en aanspreekpersoon. Hij beantwoordde niet alleen netjes onze vragen, maar toonde ons ook hoe je de druiventrossen behandelt, waar je op moest letten en wat te doen met ‘slechte’ druiven.


 
Van het geromantiseerde beeld dat ik van de druivenpluk had – denk gezellige picknickdekens, stokbrood, wijn en ander lekkers – bleef na dik twee uur niet veel meer over. Druiven plukken is jandorie hard labeur! Om te beginnen moet je er de juiste trossen weten uit te pikken, de ‘slechte’ druiven verwijderen, vooral niets over het hoofd zien en ook nog eens opletten met je schaar dat je geen vinger – de jouwe of die van iemand anders – mee door hebt. Om van het zeulen met zo’n volle bak druiven, het plakkende druivensap en de brandende zon nog maar te zwijgen. Los daarvan, absoluut een topervaring. Mag je me altijd voor opbellen!


 
Een glas mousserende wijn op een zonnige heuvelflank omringd door niets dan druivenranken, beter wordt het niet. Tenzij Antoine je uitnodigt op het landgoed van zijn ouders om te ervaren of hun wijnen ook recht blijven bij een waar feestmaal. Strak in het pak gehesen nam ik mijn plaats aan de feestdis naast de vrouw des huizes. De verschillende wijnen lieten we ons welgevallen terwijl we gebombardeerd werden met verhalen en anekdotes door vader Clasen.
 
Dat ze in de Tweede Wereldoorlog flink wat wijngaarden moesten verkopen om toch maar eigenaar van het domein te kunnen blijven bijvoorbeeld. Dat ze later betere wijngaarden kochten rolde vervolgens triomfantelijk van zijn lippen. Mousserende wijnen, witte wijnen, daar is Bernard Massard voor gekend, maar ook hun rode wijn van de Pinot Noir druif welke ons bij het hoofdgerecht werd geserveerd mocht er meer dan zijn. Met een productie op jaarbasis van slechts 1500 flessen blijft deze rode wijn redelijk exclusief. Een hobbyproject van vader Clasen, die een fervent liefhebber van een goede Bourgogne is.
 
Een bezoek aan het epicentrum van Bernard Massard – een statig roos gekleurd pand aan de oevers van de Moezel – stond de volgende ochtend op het programma. Van het rijpen van de wijn tot de ‘remuage’ en het bottelen tot de etikettering en opslag, de volledige productielijn hebben we doorlopen.
 


Tijdens onze tocht door de 'kelders' strooide Antoine kwistig met cijfers en weetjes. Van de 3.000.000 flessen mousserende wijn is zo’n derde voor de Belgische markt bestemd, niet verwonderlijk als je weet dat ze al 90 jaar exporteren naar ons land. Ook Canada en Finland zijn trouwens fervente afnemers. Terloops maakt hij ons diets op een krijtlijn zo’n flinke meter boven ons hoofd. “Tot daar stond het water van de Moezel bij de felste overstroming die het huis ooit heeft gekend”, zuchtte hij.
 
Een optie is hier nog meer cijferwerk en wist-je datjes op jullie los te laten, maar dat neemt natuurlijk jullie plezier weg mochten jullie zelf naar Grevenmacher afzakken voor een bezoekje. Een aanrader, en dat op amper 2.30 h van Brussel!

Dank aan het bonte gezelschap (Pam, AlexHerman, Inge & Yentl en last but not least Bavo & Isabelle)  die van deze trip er eentje maakten om niet te vergeten.
 
 


Van april tot eind oktober kun je dagelijks terecht ten huize Bernard-Massard. Een bezoekje met degustatie is er reeds vanaf 6 €. Passeer je de giftshop om een flinke keldervoorraad in te slaan, dan is de kans niet gering dat je geholpen wordt door een Belg. Uit Herentals dan nog!

Route du Vin 22
Grevenmacher
Luxemburg

maandag, december 14, 2015

Michelin 2016 - België, een overzicht

Met enige vertraging - terrorismedreiging weet u nog wel - werden er vandaag weer enkele restaurants voorzien van sterren. Eerlijk, die sterren waar Michelin jaarlijks mee zwiert, daar lig ik hoe langer hoe minder wakker van. Vroeger keek ik daar nog naar uit, durfde ik me zelfs aan een pronostiek wagen, maar nu. Meh!
 
Met acht zijn ze, de Belgische zaken die hun eerste ster verdienen. Drie restaurants promoveren van één naar twee sterren (waaronder The Jane, amper 20 maanden na opening). In de hoogste regionen verandert er verder niets. De heilige drievuldigheid blijft met drie. Tot volgend jaar, want dan staat er met de sluiting van De Karmeliet wel iets te gebeuren..
 
Het volledige lijstje kan je hieronder terugvinden.

***

De Karmeliet - Brugge

Hof Van Cleve - Kruishoutem
Hertog Jan - Sint-Michiels

**


't Zilte – Antwerpen
The Jane - Antwerpen
d’Eugénie à Emilie - Baudour
Sea Grill - Brussel
Comme Chez Soi - Brussel
La Villa in The Sky - Brussel
Le Fox - De Panne
Nuance - Duffel
St. Nicolas - Elverdinge
Château du Mylord - Elzele
Aan tafel bij Luc Belling – Hasselt
La Duree - Izegem
l'Air du Temps - Noville-sur-Méhainge

Slagmolen - Opglabbeek
Pastorale - Reet
L' Eau Vive - Rivière
De Jonkman - Sint-Kruis
Bon-Bon - Sint-Pieters-Woluwe
Le Chalet de la Forêt – Ukkel

*


't Overhamme - Aalst

La Paix - Anderlecht
Bistrot du Nord -  Antwerpen
Dôme - Antwerpen
't Fornuis – Antwerpen
Lépicerie du Cirque – Antwerpen
The Glorious - Antwerpen

Kommilfoo - Antwerpen
Het Gebaar - Antwerpen
Bij Lam en Yin - Antwerpen
Hofke van Bazel - Bazel

De Tuinkamer - Beerzel
Le Comptoir de Marie- Bergen
Het Land - Berlaar
Philippe Nuyens - Blankenberge
Les Gourmands - Blaregnies
Sans Cravate - Brugge
A'Qi - Brugge
Den Gouden Harynck - Brugge
Alexandre - Brussel
Da Mimmo - Brussel
La Truffe Noire - Brussel
Le Monde est Petit - Brussel
La Pigeon Noir - Brussel
Villa Lorraine – Brussel
Wy - Brussel
Pouic-Pouic - Chapelle-lez-Herlaimont
De Zuidkant - Brugge
Marcus - Deerlijk
't Truffeltje - Dendermonde
Du Pecheur (Orangerie) - Deurle
Vivendum - Dilsen-Stokkem
In De Wulf - Dranouter
Le Pilori - Ecaussinnes
Jacques Marit - Eigenbrakel
Philippe Meyers - Eigenbrakel
Diependael - Elewijt
Kamo - Elsene
Le Château de Strainchamp - Fauvillers
San Daniele - Ganshoren
Bruneau - Ganshoren
Aux Petis Oignons - Geldenaken
Jan Van den Bon – Gent
La Belle –Geel
Chai Gourmand – Gembloux
De Kristalijn – Genk
Horseele – Gent

Publiek - Gent
Vrijmoed – Gent
De Verborgen Tuin - Geraardsbergen

Michel - Groot-Bijgaarden
A Priori - Haaltert
JER - Just Eat Right – Hasselt
Le Fou est Belge - Heure
Arenberg - Heverlee
Couvert Couvert - Heverlee
d'Oude Pastorie - Hifte
Eyckerhof - Hingene
Li Cwerneu - Hoei
De Barrier - Houthalen
Terborght - Huizingen
Hof Ter Hulst- Hulshout
Jardin tropical – Knokke Cuines 33 - Knokke Heist
Sel Gris - Knokke-Heist
Ten Bogaerde - Koksijde
Table d'Amis - Kortrijk
La Source - Lanaken
De Pastorie - Lichtaart
La Bergerie - Lives-sur-Meuse
Cuchara - Lommel

Le Jardin des Bégards – Luik
Héliport Brasserie – Luik
Danny - Maasmechelen
Arabelle Meirlaen - Marchin

Les Piers dans le Plat - Marenne
L'impératif - Mons
L' Éveil des Sens - Montigny-le-Tilleul
Cuisinémoi - Namen
Hof ter Eycken - Ninove
Le Moulin Hideux - Noirefontaine
Margaretha's - Oudenaarde
Benoit en Bernard Dewitte – Ouwegem
Alain Bianchin - Overijse
La Table de Maxime - Paliseul

Boury - Roeselare
Zur Post - Sankt Vith
Senza Nome – Schaarbeek
Au Gré du Vent - Seneffe

De Herborist - Sint-Andries
Centpourcent - Sint-Katelijne-Waver
Margaux - Sint-Martens-Bodegem
Philippe Fauchet - Saint Georges sur Meuse
 d’Essensi - ’s Gravenwezel
Le Coq aux Champs - Soheit-Tinlot
Le Prieuré Saint-Géry - Solre-Saint-Géry
Gilain - Sorinnes
't Stoveke - Strombeek-Bever
l' Essentiel - Temploux
Magis - Tongeren
De Mijlpaal - Tongeren
La Grappe d'Or - Torgny
Le Passage - Ukkel
Herbert Robbrecht – Vrasene
Le Menuiserie - Waimes

Berto - Waregem
Le Cor de Chasse - Wéris
Ter Leepe - Zedelgem

Venuez Hospitality Awards 2015 - the winners are...

Vorige maandag werden in de Eskimofabriek in Gent de Venuez Hospitality Awards uitgereikt. De organisatie van deze awards ligt zoals de naam reeds doet vermoeden in handen van Venuez, het Belgische Hospitality magazine bij uitstek.

Net als vorig jaar mocht 'Sid Frisjes' categorie 'Best Bar Concept' voor zijn rekening nemen, wat maakte dat ik in de aanloop van de awards te spotten viel in bars van Brugge tot Antwerpen en Oudenaarde tot Gent. Na een stevige deliberatie kwam de Antwerpse bar The Dirty Rabbit als winnaar uit de bus. Zowel hun concept - het meest doorgedreven van alle 5 de genomineerden - als een onfeilbaar gevoel voor hospitality gaven hier de doorslag. Vijf sterke kandidaten, maar slechts één winnaar.


Een zichtbaar geëmotioneerde Dries Botty, barman van The Dirty Rabbit, mocht later die avond ook de award voor 'Best Bartender' in ontvangst nemen. Mooi om te zien was dat de overige aanwezige bartenders er als de kippen bij waren om hun vakbroeder te welgemeend te feliciteren. Mooi!


We schrijven december 2014. Ondergetekende stond met wat later als 'Gourmet Hotdogs' door het leven zou gaan het mooie weer te maken op een pop-up markt in Turnhout. Met ronkende namen als The Bicky Minaj, The Kevin Bacon, The Bob the Builder... was het voor smulpapen en vrienden wel duidelijk. Een pand huren in Antwerpen, concept uitwerken en vervolgens scoren.
 
Dat de vrienden smulpapen gelijk kregen heeft u de laatste 8 maanden uitgebreid in de krant gelezen. Jeroen Meus met zijn Würst maar ook Frank & Brut waren niet uit het nieuws te branden. Kiarash Nabavieh van Frank & Brut mocht uit handen van Tom Palmaerts (check het boek Futures dat hij met Herman Konings en Joeri Van Den Bergh schreef) de 'Dare Devil Award' in ontvangst nemen.


Nog een winnaar die me na aan het hart ligt, Old Fashioned uit Gent die 'Best Cocktailbar' achter hun naam mochten schrijven. Wat Steve en de zijnen in die uiterst gezellige kelder doen vind ik echt schitterend. Een must-visit wanneer je in Gent bent.


Didier Van Den Broeck mocht dan wel nipt achter het net gevist hebben in de categorie 'Best Bartender', deze van 'Rookie of the Year' was hem helemaal op het lijf geschreven. Zondag 20 december viert zijn bar Dogma zijn tweejarig bestaan. Reden genoeg om naar Antwerpen af te zakken.


De overige winnaars waren Colonel (Best Restaurant Concept), Familie Michiels, Kolombo (Best Coffee Concept), Hotel Van Cleef (Best Hotel Concept), Den Bonten Os (Best Restyling) en Silo's (Best Hospitality Concept). Allen gefeliciteerd!

woensdag, december 02, 2015

Bacardi Legacy, Benelux Finals

De Bacardi Legacy Cocktail Competition is in 2016 aan zijn zevende editie toe. Orgelpunt van deze prestigieuze wedstrijd is uiteraard de grote finale welke in San Francisco zal doorgaan. Wie deel wenst uit te maken van het selecte kransje topbartenders dat een kans maakt op de oppergaai, die kan maar beter uit het juiste hout gesneden zijn. Bij de tien geselecteerde finalisten voor de onlangs gehouden Benelux finale waren drie Belgen. Uw nederige dienaar trok alvast naar Amsterdam om Dries Botty (The Dirty Rabbit), Jim Geurts (Triple J) en Thierry de Bruyne (Take Two) aan te moedigen.
 
Plaats van gebeuren, de arena waar onze gladiatoren gewapend met jiggers, barspoons en strainers zouden strijden, was Vondelpark 3. Een prachtige locatie zoveel was zeker, 100% Legacy proof. Bij onze aankomst hadden de 10 finalisten het namiddagluik van de wedstrijd er reeds opzitten. Dit bestond uit de presentatie van hun marketingplan. Bij eventuele winst moeten de drie ‘most promising’ bartenders hun cocktail immers promoten en daar begin je maar beter niet onbezonnen aan.
 
 
Drie Belgen in deze Benelux finale dus, maar de concurrentie was op zijn minst sterk te noemen. Luxemburg vaardigde met Cathy Akila Mutis (Kjub) en Filoo About (Mamacita) twee mij total onbekende kandidaten af. De vijfkoppige Nederlands delegatie, bestaande uit Airto Cramer (Tales & Spirits), Anya Lily Montague (Mr. Porter), Remco Babay (Porem), Thomas Datema (Hiding in Plain Sight) en Timo Janse (Door 74), was een volledig Amsterdams onderonsje. Dat laatste liet zich duidelijk merken in de talrijk opgekomen supporters die hun boys 'n girls onder luid gejoel kwamen bijstaan. Alsof twee cocktails bereiden voor een vakjury niet zenuwslopend genoeg is!

 
Ieder mag zo zijn favorieten hebben in het deelnemersveld - de barcommunity is een hechte wereld waarin  vriendschappen worden gesmeed die je zelden elders ziet - de jury is streng en rechtvaardig.
 
Volgende klasbakken kregen de (on)dankbare taak alle cocktails zorgvuldig te proeven, te wikken en te wegen... De immer charmante Dickie Cullimore (NZ, Global Brand Ambassador van Bacardi), Mads Voorhoeve (NL, Barman en directeur van European Bartender School Amsterdam), Richard Hunt (UK, Cocktail Consultant, gespecialiseerd in Tiki drinks) en onze eigen Rolf Schollaert (BE, The Cocktail Nation).
 
Als toeschouwer beoordeel je toch vooral op de presentatie van de barman, iets wat bij het bekend maken van de winnaars niet zelden tot verrassingen leidt. Om je een idee te geven waar de jury naar kijkt wisten we Dickie een 'judge sheet' afhandig te maken. Op de naam van de cocktail staan 10 punten. Deze moet aantrekkelijk en memorable zijn en de tand des tijds weten te doorstaan. Voor de inspiratie van de cocktail heeft de jury tot 20 punten veil. Is het een verhaal dat de cocktail eer aan doet? Aroma en smaak van de cocktail is logischerwijs goed voor maar liefst 30 punten, net als de voorstelling door de barman trouwens.  Op orginaliteit, maakbaarheid, en presentatie van de cocktail staan telkens 10 punten. 
 

Na een zenuwachtige start van Anya Lily Montague die wel haar moedertaal mee had - de presentaties zijn immers in het Engels - en een vlotte presentatie van Thomas Datema was het aan Dries Botty (the Dirty Rabbit) om het beste van zichzelf te geven.
 
Zijn cocktail genaamd 'Josephine's Last Wish' was een eerbetoon aan de gelijknamige Antwerpse bar waar Dries een tijdlang het mooie weer mocht maken. Een sterke presentatie - double shaken, wat had je gedacht - en ingrediënten zoals dragon, sherry azijn en appelbloesemhoning die voor de verrassende toets zorgden. Wat ons betrof alvast een kandidaat voor de most promising 3...
 

Als achtste barman was Thierry De Bruyne (Take Two) aan de beurt om zijn 'Inner Strenght' cocktail voor te stellen. Onder het motto "you can do anything" vatte hij zijn beurt een tikkeltje zenuwachtig aan, de liefde voor het vak en familie als centraal thema. Die zenuwen, niets om zich echter zorgen over te maken, het gros van het deelnemersveld had wel te lijden onder 'the shakes'.


De laatste der Belgen was de immer rustige Jim Geurts met zijn signature cocktail Jimzalabim. Jim is iemand die je op onmiddellijk op je gemak laat voelen, zonder enige twijfel een niet te missen kwaliteit voor een barman. Misschien mag het tijdens een wedstrijd wat meer zijn. Een badjas en een pompend muziekje zoals boksers dat ook doen, ik zeg maar iets. Zijn indrukwekkende gestalte kan het zeker wel verdragen. Mooie presentatie, daar niet van, maar in een zaal dolgedraaide Nederlanders - zijn eigen meegereisde fans ten spijt - is meer nodig dan een goede presentatie.


De juryleden gingen in afzondering onmiddellijk nadat de 10 bartenders de revue waren gepasseerd. Een belangrijke taak rustte immers op hun schouders en  dergelijke beslissingen neem je maar beter niet onder het gejoel van een inmiddels licht aangeschoten meute. De cocktails van de deelnemende barmannen mochten dan niet voor onze smaakpapillen bestemd zijn, dorst hebben we alvast niet geleden.
 
Kon alvast meer dan bekoren, een 'Anejo Highball', een 'Ocho Old Fashioned', een 'Old Cuban''Le Latin' en uiteraard ook een 'Bacardi Daiquiri'. Verder waren er ondermeer broodjes met kreeft om de innerlijke mens te sterken en herinner ik me ook nog een fenomenaal goede bitterbal van Nederlandse makelij. Kwam niet uit de muur, nee!

"If we were ready for the winners" schalde uit de boxen. De beraadslaging van de jury was ten einde en ze hadden meteen een verrassing voor ons in petto. Niet 3, maar 4 bartenders mochten zich onder het kransje 'most promising' rekenen. Reken er maar op dat de zenuwen even strak gespannen stonden.
 
De ravissante Anya Lily Montague (Mr. Porter, Amsterdam) was de eerste naam die uit de bus kwam. Haar cocktail 'The Companion' - en niet haar duizelingwekkende décolleté zo verzekerde een jurylid me achteraf - wisten  duidelijk te overtuigen. Sterke naam, The Companion, vind ik. Eentje die je makkelijk kan drinken als je ergens alleen aan de bar beland.

 

Wie de volgende vier maanden niet in Mr. Porter geraakt en toch wil genieten van The Companion, die kan misschien thuis aan de slag gaan. Hierbij alvast het recept. 50 ml Bacardi Carta Blanca, 10 ml Noilly Prat (droge vermouth), 25 ml citroensap, 15 ml honing, 2 barspoons perenpuree en een vleugje versgemalen zwarte peper. Shaken met ijs en double strainen in een porto glas.

 
We moeten daar eerlijk in zijn, het Engels van de twee Luxemburgse kandidaten kan in een later stadium van de wedstrijd wel eens als een struikelblok ervaren worden. Desalniettemin wist Phillipe - Filoo voor de vrienden -  About (Mamacita, Luxembourg) zich te verzekeren van een plaatsje bij de final four.  Met Richard Hunt als Tiki specialst in de jury was de exotische cocktail Nictyceius van Filoo dan ook lang geen slechte keuze.

 
Wij maken ons geen illusies, de kans dat we in de nabije toekomst in de Mexicaanse bar van Filoo in Luxemburg belanden is nihil. Neemt niet weg dat ook zijn cocktail Nictyceius - verschrikkelijke naam, dat wel - het drinken meer dan waard is.
 
50 ml Barcardi Carta Oro, 40 ml, Jus de Mangoustan, 20 ml Eau de Coco, 20 ml Velvet Falernum, 10 ml Leblon signature Merlet en 2 dashes Old Fashioned Bitters. Swizzle in bamboo glas gevuld met crushed ice.


Airto Cramer (Tales & Spirits, Amsterdam) had nog voor zijn sterke presentatie het publiek aan zijn kant. Dat hij als laatste barman moest aantreden was te wijten aan het feit dat hij eerst nog een shift moest draaien. Zoiets brengt natuurlijk tonnen respect met zich mee! Zelfverzekerd vatte hij post voor de bar waar hij 'Wolf of Wallstreet-gewijs'  zieltjes wist te winnen. Timing bleek geen probleem, een sterke cocktail afleveren evenmin.

 
Tales & Spirits is een bar die we je in Amsterdam absoluut kunnen aanraden. Spot je Airto achter de bar, vraag hem dan zeker zijn signature A Capella Cocktail met 60 ml Bacardi Carta Oro, 20 ml versgeperst citroensap, 20 ml honingpolleneucalyptussiroop, 1 dash Fernet Branca en 1 eiwit. Shaken met ijs en double strainen in een coupe.

 
De lachende vierde was Remco Babay (Porem, Amsterdam) met zijn cocktail The Foreigner. In tegenstelling tot zijn concullega's geen strak pak, bretellen of obligatoir strikje maar een kickass baseball outfit voor Remco. Sterk! Timo Janse van Door 74 liet zich eerder dit jaar ontvallen dat ze bij de opening van hun bar voor de outfit 'hemdje, bretel, strikje' kozen omdat het bij het concept van hun bar paste. Op één of andere manier lijkt dit wel het vaste uniform van de hedendaagse Europese barman te zijn geworden. Blij met Remco dus die daarmee breekt en wel net tijdens een dergelijke belangrijke wedstrijd.
 
 
De presentatie van The Foreigner in een baseballglove bleek een gedurfd huzarenstukje. Zo'n handschoen is immers niet al te stabiel. We vergeven het je mocht je dit thuis zonder sportattributen doen, aan smaak verandert het alvast niets. Wat heb je wel nodig? 65 ml Bacardi Carta Blanca, 25 ml versgeperst limoensap, 15 ml Amontollado Sherry en 15 ml Kamillehoning. Shaken met ijs en double strainen in een coupe.
 

Geen Belgen bij de laatste vier, we vinden het een tikkeltje jammer. Langs de andere kant was deze wedstrijdfinale wel weer een prachtig event om mee te maken. De vier overgebleven kandidaten mogen zich nu verheugen op verdure ondersteuning van Bacardi om hun cocktail, verhaal en presentatie volledig op punt te zetten en heel misschien wordt één van deze drankjes er wel eentje voor de geschiedenisboeken. En nu, op naar San Francisco!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...