Food line-up: Best Kept Secret en We Can Dance

Met de zomer in het vooruitzicht stijgt ook de festivalkoorts overal ten lande. De laatste twee jaar was ik eind juni steeds terug te vinden op het ronduit fantastische Best Kept Secret festival, een parel op het domein van de Beekse Bergen in Nederland waar eten een haast even prominente plaats kreeg als muziek. Hippe foodtrucks nog voor die een hype waren (in een volgende post meer daarover), oog voor een uitgekiend menu en voldoende ruimte voor allergieën. Een topfestival dat zich laat smaken met andere woorden!

 

Twee fantastische edities achter de rug (verslag 2013 en verslag 2014 voor de liefhebbers), een hattrick wordt er dit jaar niet gescoord. Ondergetekende trekt naar Dessel voor een potje metal. Faith No More staat er op de affiche en daar mag ‘goei voeier’ al een keertje voor wijken. Omdat ik er van overtuigd ben dan ik het eten er enorm ga missen stuur ik een afgevaardigde om polshoogte te nemen. Zelf ook proeven? Hier is alvast de Best Kept Secret Menukaart.

 

 

Weet mijn aandacht tevens te trekken met een steengoede foodie line-up, het We Can Dance festival – #WCD15 voor de vrienden - op 8 en 9 augustus in Zeebrugge. Niet alleen weten ze daar 11 fijne zaken te strikken voor de catering, in de aanloop naar het festival (van 08/06 tot 01/08) kun je in diezelfde zaken terecht voor hun exclusieve ‘festival dish’.

 

De line-up: Oesterput, Umami, Mondada, Bùn, Sommar, Capriani, Bamboedha, Essence, Sweetlime, Bar Jan Cremer, Balls & Glory. Een mooi aanbod diverse wereldsmaken? Ik dacht het wel.

 

Mocht je tussen 8/6 en 1/8 je voorgeproefde gerecht ook nog via social media delen met hashtags #WCD15 en #wecantaste terwijl je op de koop toe @wecandancefest tagt, dan maak je kans op food- en drinktickets voor 50 €. Waarom niet, in tijden dat iedereen alles deelt!

Brasa, Contemporary Grill Cuisine - Knokke

In mijn column  voor Miles Magazine van maart was ik iets te voorbarig wat betreft de opening van het nieuwe Knokse restaurant Brasa. Tussen geplande en effectieve opening durft schijnbaar al eens speling te zitten. Maar kijk, Brasa - met als onderschrift Contemporary Grill Cuisine - is sinds half deze maand geopend. Reden genoeg om naar Knokke te karren? Ik dacht het wel.

Laten we Brasa vooral niet het kleine broertje van het in dezelfde straat gelegen Cuines 33 noemen. Oneerbiedig lijkt me dat, zoals appelen en peren vergelijken, ook al is er wel degelijk een connectie. 

De opstart van beide zaken heb ik op social media trouwens nauwgezet gevolgd. En ondanks het sinds zijn prille start op m'n wishlist staat werd Cuines 33 nog niet bezocht door team Coolinary. Als rechtgeaarde barbecueliefhebber - binnen 3 weken sta ik terug op het WK BBQ - onmiddellijk na opening maar werk gemaakt van een bezoek aan Brasa. Geen seconde betreurd!

Brasa Contemporary Grill Cuisine, Knokke

In onze zoektocht naar een parkeerplaats - mogen wij u 's middags de parking van het gemeentebestuur en 's avonds die van de Carrefour aanraden - viel de stijlvolle gevel onmiddelijk op. Een donker pand dachten we maar eenmaal binnen bleek niets minder waar. De voortreffelijke inrichting houdt wat ons betreft het midden tussen een 'upscale diner' en de betere cocktailbar. Toegankelijk, maar met oog voor zowel detail als finesse!

Brasa Contemporary Grill Cuisine, Knokke

Valt aan tafel onmiddellijk op, het ronduit prachtige bestek en de vaatdoek welke dienst doet als serviette, beiden voorzien van het strakke huislogo. Een handeltje in deze hebbedingen dringt zich op, ondergetekende belooft plechtig uw eerste klant te zijn. Een tip, gewoon doen!

Tevens terug te vinden op tafel, een bordje met een hemelse auberginedip en krokant lekkers om de dip mee op te lepelen. Tip twee, die auberginedip in potjes in eerdervernoemd handeltje aan de man brengen. Verkoopt als zoete broodjes!

Ongeschreven regel in de wereld van de betere grillrestaurants in ons land - denk Elckerlijc en Carcasse - de menukaart is zonder enige  uitzondering opgesteld als ware het een krant met een bijzonder oog voor fijne lettertypes.

Naast een ruim aanbod gin & tonic krijgen ook bourbon  en cocktails een prominent plaatsje op de voorpagina van de 'Brasa Daily', waaruit wij een 'Dark & Stormy' en een 'Horses Neck' kiezen. Ginger is the new tonic indeed!

Brasa Contemporary Grill Cuisine, Knokke - Dark & Stormy

Niet alleen het interieur in Brasa is toegankelijk, ook de kaart. Zo kost een lunchmenu op weekdagen (voor- en hoofdgerecht) slechts 24 euro. Lunch je liever iets rijkelijker, dan kun je zonder problemen je hart ophalen in de meer dan uitgebreide kaart.

Mijn disgenoot liet zich verleiden tot de 'spicy grilled gambas' met een begeleidend slaatje van avocado om de potente portie pit te counteren. Zelf ging ik overstag voor het 'gegrild en gelakt Baambrugs buikspek' dat tot mijn verbazing eerder lauw geserveerd werd. Mooi gelakt, zalig van smaak en perfect in combinatie met de groentjes in fijne julienne, dat wel.

Dat Sid Frisjes zijn restaurantgezelschap goed weet te kiezen mag duidelijk wezen. Doorgaans word ik geflankeerd door een ravissante schone die ik mijn wederhelft mag noemen, maar die gaf verstek wegens nakende examens. Een rasechte vleeseter als doublure dan maar, kan je niets verkeerd mee doen in een grill restaurant. Zijn keuze was alvast snel gemaakt!

Zorgvuldig tot in de perfectie gegrild 'Hereford rund' voor de carnivoor, crisp aan de buitenkant en verder botermals en vol van smaak. Niets dan lachende gezichten aan onze tafel. Van contentement omdat dit een puik stuk vlees was, maar ook omdat ik wat onwennig op mijn stoel zat te schuifelen met een 'slabbetje' aan .

Brasa Contemporary Grill Cuisine, Knokke - Hereford rund

  

Een slabbetje? Zeg gerust een flink uit de kluiten gewassen vaatdoek! Bestel je een halve kreeft op restaurant, dan is dit  lachwekkende 'ongemak' iets waar je door moet. 'Louisiane Style Lobster, gegrilde groene asperges en Patati Canari', een feest voor de smaakpapillen. Ziltzoete kreeftvlees rijkelijk genapeerd met een spicy dressing, krokant gegrilde asperges met romesco en aardappeltjes in zout gegaard. Killer flavours, niet voor watjes!

Brasa Contemporary Grill Cuisine, Knokke - Louisiana Lobster

Aan een dessert waren we eerlijk gezegd niet toe maar als je tijdens de volledige lunch vanuit je ooghoeken die heerlijke ananassen aan het spit ziet draaien, dan kan je toch niet anders dan bestellen, niet? Een bordje dessertplezier om te delen dan maar. De  zoute karamel gegrilde ananas werd geserveerd met een bolletje vanille-ijs en baba au rhum en is absoluut een dessert dat je geproefd moet hebben. Fantastisch, en dan ben ik het niet eens zo op ananas begrepen.

Deborah Hellburg en Maurice De Jaeger hebben hun start in het mondaine Knokke niet gemist. Een prachtige zaak waar zowel de kleine als de goed gevulde beurs aan zijn trekken komt. Visueel aantrekkelijk, correcte bediening en op het bord niets dan topkwaliteit. Ik kijk al uit naar een volgend bezoek. Kwestie van me die zwartpootkip meester te maken. Brasa, Contemporary Grill Cuisine is zonder meer een restaurant dat vonken geeft. Een aanrader!

Brasa, Contemporary Grill Cuisine

Smedenstraat 57

8300 Knokke

resto@brasagrill.be

Foodography - Tel Aviv

Wij foodies maken er ons (bijna) allemaal schuldig aan, op restaurant snel een foto nemen  met onze smartphone. Snel en subtiel, tot daar aan toe, maar als plots iedereen een kwartier met een digitale spiegelreflex boven zijn bord hangt, dan is de lol er snel af. Iets om over na te denken, want zelfreflectie is zelden slecht.

 

Driewerf hoera voor het Israelische bureau Baumann Ber Rivnay - BBR Saatchi & Saatchi voor de vrienden - dat in opdracht van Carmel Wineries chef Meir Adoni van restaurant Catit, keramiste Adi Nissani en foodfotograaf Dan Perez samenbracht om het gegeven 'foodfotografie op restaurant' opnieuw uit te vinden. Foodography was geboren.

 

Zo kwam Nissani met enkel verrassende borden op de proppen, waarvan de Limbo en de  360 ° het meest tot de verbeelding spreken. Bij de Limbo valt zowel de geïntegreerde houder voor je iPhone en de hoog opstaande zwarte rand op, een ideale cobinatie voor de perfecte Instagram foto zonder achtergondruis. De 360° is een bord dat je letterlijk volledig om zijn as kunt laten tollen, kwestie van op zoek te gaan naar de ideale invalshoek.

Foodography - The Limbo

 

Foodography - The 360°

 

Tijdens elke gang stond Dan Perez de aanwezige foodies - een mix van sterrenchefs, recensenten en foodbloggers - met raad en daad bij om het perfecte plaatje te schieten. Nee, er is niets zo 'instant' aan Instagram. Voor de liefhebbers, de gedeelde foto's kregen de hashtag #fdgr mee. Kun je direct nagaan of het resultaat de moeite is.

 

Onderstaande foto geeft perfect weer hoe een avondje Foodography eruit ziet. Een pak mensen die meer met hun smartphone bezig zijn dan met het eten en elkaar. Ongetwijfeld veel geleerd, maar of het hoog scoort in het lijstje 'gezelligste avond uit', dat is nog maar de vraag.

 

Om niet te kritisch uit de hoek te komen toch even meegeven dat, indien dit concept ook ons land zou aandoen, ik nog altijd geïnteresseerde partij blijf. Er zijn immers plannen om dit concept op wereldreis te laten trekken en een ingedekt man is er nu eenmaal twee waard.

 

Rest nog de vraag wat er onder andere op het menu stond. Indien mijn Hebreeuws me niet in de steek laat was dat 'kalfszwezeriken met yoghurt en Perzische limoencrème' en 'eendenlever met krokante pruim en Cabernet Sauvignon marmelade. Lang niet slecht!

Masterclass foodfotografie met Piet De Kersgieter

Al langer dan vandaag heb ik een zwak voor goede fotografen. Zo voor de vuist weg denk ik hierbij aan Anton Corbijn, Stephan Vanfleteren, Mario Testino, om er maar enkele te noemen. Een beetje foodie kan niet anders dan zich te laten bekoren door het lekkers dat 's lands helden zoals Tony Le Duc, Heikki Verdurme of Piet De Kersgieter weten te produceren.

 

Toeval wil dat die laatste, Piet De Kersgieter, voor een tweede keer zijn kennis wil delen in een heuse 'masterclass foodfotografie' en wel op maandag 25 mei. Mooi meegenomen want dat is een verlofdag. De ideale gelegenheid dus om gedurende een sessie van 4 uur de kneepjes van het vak te leren. Dat, of alvast een doorgedreven basis!

Masterclass foodfotografie - Piet De Kersgieter

Tijdens deze hands-on masterclass foodfotografie doorspekt met praktische tips  ligt de nadruk op styling en ga je aan de slag met een vijf-gangenmenu welke door BOEF wordt bereid. Heerlijk eten stijlvol vereeuwigen op een plaatje, de basis van deze workshop. Piet wijst je de goede richting waarna je de vrijheid krijgt zelf je setting te kiezen om aan de slag te gaan. Binnen met daglicht, buiten, of toch maar liever met studioflitsers.

 

Voor deze masterclass betaalt u 150 €, de 5-gangenlunch inbegrepen. Want als er één ding duidelijk mag zijn, een beetje foodfotograaf verspilt geen eten. Inschrijven kan je via deze link maar opgelet, de plaatsen zijn beperkt. U weet wat gedaan volgende maandag!

Testlab: Moulinex Cuisine Companion

Spreek mij over een keukenrobot en nostalgische gevoelens nemen de bovenhand. Zo mooi de korte periode waarin mijn rijke fantasie de keukenrobot voorzag van mechanische armen, piepende wieltjes en een krakende computerstem, zo groot de desillusie toen dit alles niet meer dan een jongensdroom bleek. Het woord trauma neem ik net niet in de mond, maar zo’n dertig jaar nadat een droom abrupt aan diggelen werd geslagen ben ik op mijn hoede wanneer ik een ‘keukenrobot’ als de Moulinex Cuisine Companion mag uittesten.  

Moulinex Cuisine Companion

 

De Moulinex Cuisine Companion claimt de ideale partner te zijn in uw dagelijkse voorbereidingen, van voorgerecht tot nagerecht. Een manusje-van-alles dus, iets wat alvast mocht blijken op een voorafgaand event waarin ’s lands fine fleur van de foodbloggers kon kennismaken met deze alleskunner. Geflankeerd door een ervaren demonstratrice enkele receptjes tot een goed einde brengen, daar draaien wij onze hand niet voor om, maar hoe deed die Cuisine Companion het thuis, zonder hulp? Wij verwezen het fornuis een week naar de achtergrond en gaven de keukenrobot vrij spel. Al snel mocht blijken dat de gebruiksaanwijzing en het handige kookboekje met 300 gevarieerde recepten (100 voor- hoofd- en nagerechten) mijn beste vriend werden.  

 

Moulinex Cuisine Companion - receptenbundel

 

Moulinex Cuisine Companion - receptenbundel

 

Bestond er zoiets als de Olympische Spelen voor huishoudtoestellen, dan zou de Cuisine Companion als een ware tienkamper uitkomen in disciplines zoals koken, stomen, mengen, hakken, kneden, stoven, emulgeren… Veelzijdig? Ik dacht het wel. Tijd om aan de slag te gaan. Soep passeerde als eerste de revue. Ik stelde het apparaat handmatig in, fruitte de uitjes, waarna de rest van de groenten en de bouillon hun heil zochten in de ruime kom (4,5 liter). Soep met stukjes groenten of toch liever gemixt? No problemo!

 

In de voorraadkast vond ik nog een zakje risotto van The Flavor Shop en ook daar wist m’n nieuwe beste vriend raad mee. Al het goede van risotto en geen twintig minuten in de pan roeren. Akkoord, het ontbreekt aan charme, maar indien je agenda net als de mijne tjokvol staat dan is 20 minuten tijdswinst mooi meegenomen. Gewoon op de gebruiksvriendelijke interface de juiste knoppen indrukken en je bent vertrokken.

 

Geen idee wat we juist vieren op ‘Cinco de Mayo’ maar deze Mexicaanse feestdag staat in mijn agenda aangestipt met volgend bevel: “Drink Tequila!” En wie ben ik om mijn agenda tegen te spreken. Soep maken, risotto roeren, deeg kneden en diens meer, de machine smachtte gewoon naar een klusje met een surplus aan testosteron. Een ‘Crushed Ice Margarita’, op een dinsdag moet dat al eens kunnen dacht ik en aangezien de Cuisine Companion niet protesteerde vloeide de tequila, Grand Marnier, limoen- en citroensap rijkelijk. Ijsblokjes erbij en ‘pulsen’ maar. Makkelijk zat, het dekt de lading.

Moulinex Cuisine Companion - Cinco de Mayo style

  

Punt van ergernis bij huishoudelektronica allerhande, waar blijf je met al de accessoires en hoeveel tijd vergt het afwassen ervan niet? Wel, de accessoires zijn zowat allemaal vaatwasbestendig en ze komen met een handige opbergbox.

 

Als we vergelijken met de thermomix – we kunnen haast niet anders – dan mis ik persoonlijk het ontbreken van een weegschaalfunctie. Iets wat Moulinex dan weer countert met het feit dat ze een perfecte keukenweegschaal in hun gamma hebben die je er voor de gelegenheid ook nog eens bij krijgt. Als tekortkomingen en sterktes elkaar aanvullen, wie ben ik dan om moeilijk te doen. Dat de Cuisine Companion met zijn adviesprijs van 699 € een stuk goedkoper is dan zijn Duitse tegenhanger is ook mooi meegenomen. U had graag nog een pikant weetje als afsluiter? Op het moment dat de Cuisine Companion andere oorden opzocht na een uitgebreide testweek bestelde ik een pizza. Zelf koken? Daar begint een mens toch niet meer aan.

Een haar in de boter...

Een ronduit negatief verslag na een restaurantbezoek, ik denk dat ik zoiets nog nooit geschreven heb. In een al bij al lovend verslag over restaurant Luzine, toen nog met Jeroen Meus aan het roer, ben ik een keertje hard geweest voor de bediening. Voor de rest ben ik gewoon een vriendelijke rakker die zijn eetgelegenheden goed weet te kiezen en zelden tot klagen toe komt. En als het dan een keertje niet naar m’n zin is, dan schrijf ik er liever niet over. Coolinary blijft een hobby en wie ben ik om mensen onderuit te halen.

 

Een beetje een jammere zaak die ‘positieve feedback’ altijd, want als er iemand zijn gelijke niet kent op het gebied van doelgericht taalgebruik met een 16+ indicatie, dan is het ondergetekende wel. Vuilbekkend iets neerpennen, dat doe je doorgaans weldoordacht, de anonieme lezersreacties op pakweg HLN en een handvol tweets en statusupdates op Facebook niet te na gesproken. Een grondige reden, het lijkt me een minimum, en ik heb er verdorie eentje gevonden.

 

De Turnhoutse Horeca-ondernemers gelegen op de Grote Markt maken al langer dan vandaag misbaar dat er een parkeerprobleem is. Dat er binnen een straal van amper 500 meter minstens drie parkings zijn durft men al eens vergeten. Het eigen businessplan in vraag stellen, ho maar. Zaterdag in de vooravond even snel een pizza eten, wie had kunnen denken dat dit zoveel ergernis en ongeloof kon opwekken

 

De naam van de zaak, laat ik die uit respect even niet noemen. In een ver verleden – toen nog op een andere locatie – kwam ik hier immers best graag. Een deftige keuken, een correcte bediening en dat in een aangenaam kader. Ergens bij de verhuis moeten die kernwaarden in een vergeethoekje zijn geraakt.

 

Van ontvangst was alvast geen sprake. Na een minuutje dralen in de gang – een eeuwigheid zo leek het – op eigen initiatief de eetzaal ingegaan en plaats genomen aan een jammerlijk onafgeruimd tafeltje. Dat het kind in de bediening er alleen voor stond lag allicht aan de basis en kunnen we door de vingers zien. Als je niet weet van welk hout pijlen te maken, dan roei je met de riemen die je hebt. Of zoiets!

 

Veel woorden dienen er aan het interieur niet gespendeerd te worden, goed kan niemand hier zich voelen. Zielloos, ongeïnspireerd, geen oog voor detail… Een interieurvormgever kan hier, dat mag ik althans hopen, niet verantwoordelijk voor zijn. Een bloemetje op de tafel, het zou wonderen kunnen doen zelfs al waren ze van plastiek.

 

Op de pizza’s viel weinig aan te merken. Good nog great, maar het kalf was toen al verdronken. De schromelijke onderbezetting van het personeel – ik gok op twee personen - deed ons besluiten dat een portie stokbrood met kruidenboter vooraf een slimme zet was. Warme afbakbroodjes – zucht - en een gigantische haar in de kruidenboter. Ei zo na overwogen een handtekening van Rapunzel te vragen.

 

Dat één van de dames van ons gezelschap bij een toiletbezoek door de eigenaar / kok werd aanzien als het meisje van de bediening – “nu volgen toch die 8 voorgerechten, niet?” – sloeg helemaal alles. Ik zou overwegen kamers te verhuren. Fawlty Towers in Turnhout, komt dat zien!

 

Terug naar de kern van de zaak dan maar, dat imaginaire parkeerprobleem als basis van alle kwaad. Als deze zaak in de al dan niet nabije toekomst de boeken dient neer te leggen, dan zal dat niet zijn omdat de klanten niet voor de deur kunnen parkeren gok ik. Dat kon vroeger trouwens ook niet.