Restaurant Saturne, Parijs

Aan eetgelegenheden in Parijs geen gebrek, het is allicht een understatement. Dat je goed kunt eten in de lichtstad staat als een paal boven water, dat je mits een beetje pech van een kale reis terugkomt echter ook. Geen paniek, een beetje foodie weet waar hij moet zijn en restaurant Saturne stond dan ook met een dike stift aangevinkt in onze agenda. 16 jaar samen, dat moest nu eenmaal gevierd worden.

 

Comfortabele designstoelen en mooi afgewerkte tafels - tot u spreekt de meubelmaker in spe - een indrukwekkende wijnklimaatkast, aangename houtaccenten en een glazen koepel die het restaurant van voldoende licht voorziet, van een Scandinavische invloed gesproken! Vriendin was onmiddellijk verkocht en stiekem was dat ook de bedoeling.

 

Voor het aperitief had ik mijn zinnen gezet op een fles Oude Gueze 3 Fonteinen maar de wederhelft deed de keuze overhellen richting twee feestelijke glazen champagne. Nooit een slechte keuze.

 

Dat men bij Saturne gewend is om tijdens de lunch voornamelijk voor een zakenpubliek te koken liet zich vooral merken in de snelheid van de service. In geen tijd stond ons voorgerecht voor onze neus, 'sardines, komkommer, bottarga en monniksbaard'. Fris en smaakvol, zo hebben ik mijn starters graag. Amuses, daar lijken ze in Parijs dan weer niet aan mee te doen. Zonde.

Saturne, Parijs - Sardine, komkommer, bottarga, monniksbaard

Aangezien het aspergeseizoen ook in Parijs was aangebroken kon ik niet anders dan het witte goud een kans te geven, iets wat ik me geen seconde beklaagd heb. Het hoentje, een 'poularde de Dordogne' in wiens gezelschap de asperges geserveerd werd was van een opperste klasse. Zacht vlees, krokante vel, heerlijke jus... een simpele braadkip gaat nooit meer hetzelfde smaken.

Saturne, Parijs - Hoen, witte asperges, lijnzaad

Aan de overkant van de tafel werd er ook vrolijk gelachen want de 'wijting met koolblad, erwtjes en venusschelpen' wist tevens te bekoren. Met een goede dertig graden op de thermometer was het niet alleen vol lente in de stad, ook in het bord.

Saturne, Parijs - Wijting, kool, erwtjes, venusschelpen

De lokroep van chocolade, vriendin is allicht niet de enige persoon die hier als een blok voor valt. 'Chocolade, boekweit en nootjes' mag dan wel verleidelijk klinken - dat was het gelukkig ook - de kans is reëel dat het ook een 'zwaar' dessert is. "Dat het smaakte" wist Ann, maar de volgende keer zou ze iets frisser kiezen. We komen dus terug zo blijkt.

Saturne, Parijs - Chocolade, boekweit, nootjes

Een doorwinterd foodie als mezelf weet natuurlijk dat je de maaltijd maar beter 'licht' probeert af te sluiten. Ik bedankt vriendelijk voor het kaasaanbod ook al had ik daar zin in, en opteerde voor de tot de verbeelding sprekende beschrijving 'wortel, sinaas, yoghurt'. Fris, tikkeltje zuur, aangename structuren, licht... alles wat ik ervan verwacht had and then some!

Saturne, Parijs - Wortel, appelsien, yoghurt

Restaurant Saturne
Rue Notre-Dame des Victoires 17
75002 Parijs
Info Saturne

Win een doos chocolade uit de Neuhaus lentecollectie!

Je zou ze van plat opportunisme kunnen beschuldigen maar niets is minder waar, de vrienden van Neuhaus waren er al redelijk snel na mijn post over hun paascollectie bij om me ook hun lentecollectie te laten proeven. Eerlijk, als er iets is waar je me de weken na pasen geen plezier mee kunt doen, dan wel chocolade.

 

Een doosje uit de collectie weggeven op Coolinary dan maar, iets wat 'mijn lezers' dubbel en dik verdienen omdat ze deze culinair geïnspireerde onzin al tien jaar als zoete koek slikken. Dat wedstrijdje, dat zou ik na mijn tripje Parijs wel even organiseren. And then the internet broke...

 

 

 

Je moet het ze nageven, Neuhaus' interpretatie van mijn vakantiefoto was één van de beter uitgevoerde photoshops. Zo kom ik toch nog tot aan het topje van de Eiffeltoren, mocht dat al de bedoeling geweest zijn.

 

Een geschenkverpakking chocolade winnen dus, daarin 16 overheerlijke pralines met de fijnste smaakcombinaties. Wat dacht u bijvoorbeeld van 'ananas / szechuanpeper', 'framboos / rozenblad', 'violet / merengue' of 'groene thee / limoengras'?

 

Winnen is makkelijk, een simpele reactie op de facebookpagina van Coolinary waar dit bericht gedeeld wordt is voldoende. Of had u echt gedacht dat ik jullie nog meer Eiffeltorens zou laten bewerken? Die heb ik nu wel even genoeg gezien.

 

Laten we zeggen dat u tot woensdagavond de tijd heeft om een al dan niet humoristische poging te wagen om gratis chocolade in huis te halen. Daarna pikt een onschuldige hand - niet de mijne, die heeft directiestoornissen - een winnaar uit de verschillende inzendingen.

Pierre Hermé, Parijs

Net vijf dagen Parijs achter de kiezen en dat mag je vooral letterlijk nemen. Er stonden een paar patissiers op het programma, enkele eetgelegenheden, het occasionele museum en een pak cocktailbars. En een bezoekje aan de lichtstad is natuurlijk niet compleet zonder foto van de Eiffeltoren dus zo gezegd, zo gedaan.
 

Eiffeltoren, Parijs - #NailedIt

 

Die foto waarbij ik doelbewust een klassieke fotogelegenheid de nek om wring - goed voor een pak likes op social media - is op 'tinternet' een eigen leven gaan leiden. Drie keer raden wie er deze week hip en trending is op The Poke in de UK? Een sponsordeal voor leuke reizen dringt zich op zodat ik nog meer cultureel verantwoorde ongein kan uithalen.

Een beetje rondlopen met zo'n klein kartonnen tasje uit een dure boutique, in Parijs zie ik er geen graten in zolang dat tasje maar gevuld is met lekkers. Van de legendarische patissier Pierre Hermé bijvoorbeeld! Hermé startte zijn rijke carrière als leerjongen bij geroemde patissier Gaston Lenôtre alvorens het mooie weer te maken bij Fauchon en Ladurée.

Bij het horen van deze namen gaat er bij zoetebekken nu ongetwijfeld een belletje rinkelen. Pierre Hermé is net als zijn vorige werkgever Ladurée gekend voor verfijne patisserie, waaronder ook die hemelse macarons waarvoor ik met plezier een kwartiertje in de rij stond.
 



Van alle macarons die Pierre Hermé maakt is de 'Ispahan' allicht de meest iconische. Om te beginnen is deze groter dan een normale macaron, er zijn de in het oog springende frambozen waarachter een fantastische crème op smaak gebracht met rozenblad en lychee schuil gaat. Een waar feest voor de smaakpapillen! Voor al dit lekkers - 5 macarons en de Ispahan - telde ik om en bij de 18 € neer.

 

 

Pierre Hermé heeft zes winkels in Parijs, zeven in Tokyo, vier in Hong Kong en eentje in Londen. Van een filiaal in Turnhout is voorlopig nog geen sprake, al houdt niets me tegen om me tegoed te doen aan al het lekkers dat ook in de online shop te koop is.

L'éclaire de Génie, Parijs

Niets mooier dan eten dat - hoe banaal ook - volledig uit het niets de schoonste herinneringen weet op te roepen. Bij het verlaten van restaurant Saturne in Parijs stond ik plotsklaps oog in oog met 'La Fabrique', het atelier waar Christophe Adam van l'Éclair de Génie zijn hemelse luxesoezen maakt.

 

Een geweldig maal in een deftige zaak achter de kiezen, allemaal goed en wel, voor een éclair is er altijd wel plaats. Met plezier telde ik 4,5 € neer voor éclair n°5  met yuzu en citroen. Frisse toetsen, zoveel is zeker als je weet dat deze éclair gevuld is met een crème van citroen, geglaceerd werd met yuzu en afgewerkt werd met een 'meringue Suisse'.

 

Éclair de Génie, Parijs - Éclair n° 5 Citroen Yuzu

Soezen en éclairs, ik ga daar eerlijk in zijn, zelden heb ik dat gegeten in mijn leven. Met uitzondering van die van 'de bomma'. Als we vroeger op zondag met heel de familie samen bij bomma en bompa kwamen, dan was de kelder onherroepelijk verboden terrein voor het kleine snoepgrage grut. Daar bewaarde bomma immers haar schatten, verse soesjes gevuld met crème patissier en rijkelijk afgetopt met chocolade. Die soezen dienden uiteraard als dessert, niet als voorgerecht, vandaar ook ons kelderverbod. De soezen van de bomma, daar moest ik dus aan denken bij het eten van die ene éclair.

 

Als we twee dagen later, een zonovergoten zaterdag om precies te zijn, richting Place de Vosges wandelen passeren we een andere boutique van het huis Génie, vanop 100 meter te herkennen aan de wachtrij die voor de etalage staat. Ik neem plaats in de rij, mijn zinnen gezet op éclair n°1, eentje met mascarpone en gezouten caramel.

 

Eenmaal het mijn beurt is zie ik nog net dat mijn voorganger met de allerlaatste éclair met gezouten caramel gaat lopen. Doodzonde! Ik troostte me met drie reservere-exemplaren, de n°7 (pistache, appelsien), n°3 (vanilla, pecannoot) en eentje met nougat en haastte me richting Place de Vosges. In gezelschap smaakt alles beter!

La Fabrique
rue NotreDame des Victoires 32
75002 Parijs

rue Pavée 14
75004 Parijs



Liefmans Goudenband in een nieuw jasje

Naast het occasionele pintje heb ik lange tijd gezworen bij 'een Bolleke'. Sinds jaar en dag is mijn blogger profielfoto er eentje waarop ik mezelf tegoed doe aan lekkers van brouwerij De Koninck. Maar tijden veranderen, sinds kort is er een nieuwe liefde in mijn leven. Sinds ik in The Upper Room Bar een Liefmans Goudenband kreeg voorgeschoteld drink ik niet anders meer.

 

 

 

In november werd Liefmans Goudenband uit meer dan 200 bieren van 79 Belgische brouwerijen verkozen tot Best Belgian Beer tijdens Brussels Beer Challenge en dit nadat het reeds eerder driemaal een gouden medaille behaalde. Voorheen was de Goudenband enkel verkrijgbaar in flessen  van 75 cl of 37,5 cl, maar de brouwerij gaat nu overstag van flesjes van 33 cl. Niet enkel de fles maar ook de wikkel moet eraan geloven, die krijgt een meer in het oog springend kleurtje.

 

Nu probeert de brouwerij mij te verkopen dat ik dat 33 cl flesje niet meer moet delen, reken uit je winst. Probleem is echter dat ik die 37,5 cl fles ook niet deelde. Op de koop toe staat mijn "ik drink er nog eentje" nu niet meer garant voor een half uurtje langer op een zonnig terras. Toch ook een beetje jammer. Vijf dagen Parijs en ik zal het wel te boven komen zeker.

The Glorious - Deep in the Forest

Sinds maandag en nog tot en met 11 april vormt sterrenbistro The Glorious het decor waarin enkele van Europa's fijnste bartenders onder de noemer 'Deep in the Forest' het beste van zichzelf laten zien. Centraal staan de Forest Spirits, met name de drie reeds beschikbare Forest Dry Gins (Autumn, Winter, Spring) en de Forest Vermouth.

 

Niemand minder dan Marian Beke van de prestigieuze Londense bar Nightjar mocht samen met spitsbroeder Tony Pescatori de spits afbijten. Dat 's lands fine fleur van de cocktail scene 'hospitality' op Paasmaandag net iets minder hoog in het vaandel draagt - een seintje als je niet komt opdagen zat er duidelijk niet in- maakt dat ondergetekende in het gezelschap van slechts 5 gelijkgestemde zielen kon genieten van een unieke private masterclass. Front row seats, een understatement!

 

Deep in the Forest - the funky bunch

 

Nightjar staat niet enkel gekend voor zijn sublieme cocktails, ook de garnituren waarvan Marian en de zijnen handig gebruik maken spreken tot de verbeelding. "Everybody always talks about our garnishes" aldus Marian "but they merely complement the flavors of the cocktail, add a little finesse. Garnishes for the sheer fun of it? That's just crazy".

 

De lederen toog van The Glorious - ik schat deze op zo'n 5 meter - was volledig volgestouwd met zaken die op één of andere manier als garnituur kunnen dienen. Van rechts naar links werkte Marian zich gestructureerd een weg doorheen 'rook', 'vetten', 'suikers', 'kruiden', 'porselein', noem maar op. Indrukwekkend, en dat als ik het alleen maar in één woord moet samenvatten. 

 

a Nightjar play on a smoked sake cocktail

 

Als ik post vat aan de toog van één van 's lands betere bars, dan mag ik met de nodige bewondering - misschien zelfs ontzag -  de barman in de gaten houden. Met een receptje bij de hand weet ik een cocktail nog wel tot een goed einde te brengen. Minder gracious, een stuk minder deftig en uiteindelijk ook niet zo snel als een echte barman, maar wel aangenaam drinkbaar. Voldoende voor thuis. Diezelfde barlui - Dries, Sofie, Steve, Jef, ze hebben uiteindelijk een naam - zaten nu aan mijn kant van de bar. Eveneens onder de indruk! Om u maar een idee te geven.

 

Cocofat on the rim, pineapple on the side

 

Het namiddagluik van Deep in the Forest mag dan voorbehouden zijn voor 'mensen uit de business' zoals dat heet, de guestbartenders staan elke avond van 20.00 h tot 01.00 h volledig tot uw dienst. Voor amper 10 Euro drinkt u cocktails waar je pakweg in Londen of Kopenhagen - Amsterdam en Gent laat ik makkelijkheidshalve in het midden -  'een klets meer' voor moet neertellen. Het volledige programma? Dat kan je hier vinden:

 

Woensdag / Donderdag 8 & 9 april

Gobo Hansen en René Hedeland van de majestueuze bar Ruby

 

Vrijdag 10 april

Jesse Den Dulk van Jigger's vertelt alles over de Japanse whisky Nikka

 

Zaterdag 11 april

Tess Posthumus en Timo Janse De Vries van Door 74

 

Ons advies? In je agenda noteren en zeker een cocktail komen proeven. Wel zo vriendelijk zijn om plaats te ruimen voor ondergetekende indien ik wegens groot succes de toegang tot het pand geweigerd wordt. Dat lijkt me logisch.

 

The Glorious

De Burburestraat 4a

2000 Antwerpen

Old Fashioned wordt tijdelijk Appleton Estate Punch Bar

Een bezoekje aan een cocktailbar, dat blijkt bij Sid Frisjes wel meer dan eens in de agenda te staan aangevinkt. Diezelfde agenda leert ons dat je mij vorig jaar rond deze tijd kon terugvinden in Antwerpen waar Appleton Estate een tijdelijk Tiki Bar uit de grond stampte. Plezante tijden to say the least!

 

Ook dit jaar heeft Appleton iets fijns in petto voor cocktailliefhebbers. Van donderdag 9 april tot en met zaterdag 23 mei toveren ze de fantastische Gentse bar Old Fashioned om tot de Appleton Estate Punch Bar. Allen daarheen, al was het maar omdat Old Fashioned sowieso één van 's lands fijnste bars is. En dan hebben we de punch nog niet geproefd! 

 

 Steve en zijn team hebben een vaste kaart van zes Appleton Rum punches samengesteld met ronkende namen als Voodoo en Appleton Mule. Deze blijven vast op de kaart staan. Gedurende de zes weken dat de bar open is, nodigen Steve en Appleton elf guest bartenders uit van over heel België en Nederland. Daar zitten grote namen bij als Jan van Ongevalle (The Pharmacy, Knokke), Jeroen Van Hecke (l’Apereau, Blankenberge), Timo Jansen (Door 74, Amsterdam) en acht andere kleppers van formaat. Zij komen één avond in de week het team van Old Fashioned vervoegen achter de bar en nemen hun eigen punch recept mee. Hierdoor blijft de kaart steeds verrassen en kunnen de gasten elke week een andere punch ontdekken.

 

Mocht u Old Fashioned nog niet bezocht hebben sinds ze in eind vorig jaar van locatie veranderd zijn, dan is dit een uitgelezen gelegenheid. Deze kelderbar weet schitterend de sfeer van weleer op te reopen, wat maakt dat het de ideale locatie is voor dit tijdelijke punchconcept.

Er staat geen beperking op het aantal personen die een punch kunnen bestellen. Steve serveert hen per ‘single serve’ (1 pers) tot een bowl voor meerdere personen. Vast staat dat elke punch in zijn eigen specifieke bowl en met zijn eigen aangepaste glazen geserveerd wordt. Zo wordt elke punch een aparte beleving.

Appleton Estate Punch Bar – by Old Fashioned
9 april 2015 tot en met 23 mei 2015
Hoogpoort 19
9000 Gent
info & reservatie: 09 279 52 15 

Neuhaus paascollectie

Wijsheid komt met de jaren, is het niet vanzelf, dan wel onder lichte dwang. Onlangs met scha en schande mogen ondervinden, maar wel eerlijk genoeg om dat toe te geven, zo ben ik dan ook wel weer. 

Jaren heb ik 'gedweept' met chocolatiers zoals Marcolini en Persoone, de grote huizen liet ik categoriek links liggen. Flauw zo vonden ze bij Neuhaus, want ook hun chocolade mag best geproefd worden aldus ene Mr. Neuhaus die ik onlangs aan de lijn had. "We kunnen je inderdaad niet verplichten bij ons binnen te stappen" wist hij, "maar onze meer dan vastberaden koerier is nu onderweg naar je thuis, wimpel die maar eens af". 

Principes, die worden voor minder overboord gegooid als er een flinke manskerel voor de deur staat die van geen nee wil weten. Dat is zowat in een notendop hoe ik eigenaar werd van twee kleurige blinkende paaseieren en een roze konijntje met een strikje. Proeven maar. Dan toch!

Paaseitjes en pralines, daarmee ging Neuhaus dus zieltjes winnen. Als het op eitjes aankomt ben ik nogal een makkelijke prooi. Zolang er geen lopende vulling in zit - ik wist aardig weg te blijven van het groene ei met de vanillecrème - hap ik die makkelijk weg. Pralines, dat is een andere zaak, iets met jeugdtrauma's.

Heb ik in die tien jaar dat ik blog ooit verteld dat ik als kleine bengel ooit een praline toegestopt kreeg in één van die grote chocoladehuizen - een schattig bazeke met looks that could kill, logisch lijkt me - waarna ik instant ziek werd en vorm gaf aan de term die later de naam 'projectielkotsen' kreeg? Nee, op het vlak van pralines ben ik een moeilijke mens.

Neuhaus blijkt de uitvinder is van de praline, zo leerde ik uit een bijgeleverd foldertje waarin heel hun gamma stond opgelijst. Hun prijsstukken zijn de 'irrésistibles' en - toeval bestaat niet - daarvan zaten er enkele in mijn grote ei. Ik nam me voor eerst de 'plaisir' te proeven, nougatine met een ganache van subtiel geroosterde hazelnoten, daar kan je niet veel mee verkeerd doen. Viel dat mee, dan was het de beurt aan 'séduction' om me te verleiden. 

Na het proeven van die nougatine gevuld met verse room met frambozen werd er ten huize Coolinary een pact gesloten. De 'irrésistibles' waren voor mij - ik had toch die grote manskerel moeten trotseren - vriendin mocht zich tegoed doen aan de eitjes en overige pralines zover ik er nog niet me weg was. Faire deal, ik dacht het wel!

Heeft Neuhaus me overtuigd met hun paaschocolade? Moeilijk te zeggen. Zeker is wel dat ik snel nog een keertje binnenspring voor enkele van hun 'irrésitibles'. Die zijn ook het ganse jaar te verkrijgen, altijd mooi meegenomen.