Crick's - tomatenplezier

Tijdens de laatste editie van het door ons opnieuw geweldig bevonden Best Kept Secret festival  stond er een heuse tomantenkas - in België houden we het op serre - op het terrein. Op gezette tijden kon je in de kas terecht voor een korte infosessie over kerstomaten. Ondergetekende zou zichzelf niet zijn mocht hij geen kwartiertje van zijn tijd opofferen om in de loden hitte wat wijzer te worden in de wondere wereld van de kerstomaat en ook van Crick's, het bedrijf achter dit initiatief.

 

Initieel was de van Amerika ingevoerde tomatenplant - waarvoor dank Columbus - een sierplant. Na verloop van tijd kwam men in Italië te weten kwam dat de gouden appels - pomo d'oro iemand? - eetbaar waren, de rest is geschiedenis. Het kweekproces kwam te sprake waarbij het belangrijk is de 'oksel tijdig te stekken' voor een beter resultaat. De eerste tomaten aan de plant zouden trouwens slecht van smaak zijn, een beetje zoals de eerste pannenkoek van een baksel.

 

Tijdens de sessie werd er trouwens ook voldoende ruimte gelaten om te proeven. Drie variëteiten kerstomaten, umamipasta, doorzichtig groene ketchup en tomatenjam. Stuk voor stuk topkwaliteit. Logische stap was om het mij onbekende Crick's bij thuiskomst te googlen en op Twitter te volgen, iets wat nog een staartje kreeg.

Best Kept Secret meets Crick's - De Tomatenkas

Een aangenaam staartje trouwens, want als 100ste volger op Twitter mocht ik mij binnen afzienbare tijd aan een tomatenpakketje verwachten. Geluk kun je blijkbaar onbewust afdwingen! Het pakketje, dat was een pareltje. De pittige confituur, de groene ketchup, die zalig smakende umamipasta, drie flinke trossen tomaatjes en dat alles in een mooi houten krat. Dank is hier meer dan op zijn plaats!

Crick's pretpakket

Enkele kerstomaatjes belandden in een slaatje, de rest werd langzaam gedroogd in de oven en vervolgens in een bokaaltje overgoten met extra vierge olijfolie uit Kreta. Het ene tomaatje al wat zoeter  en intenser van smaak dan de andere, een aperitiefhapje dat zijn gelijke niet heeft. Zalig!

Kerstomaatjes drogen

 

Nee, voorlopig is het gamma van Crick's nog niet verkrijgbaar in België. Een jammere zaak waar misschien maar eens verandering in moet komen.

Restaurant Souvenir - Ieper

Het in hartje Ieper gelegen restaurant Souvenir van de Ijslandse chef Vilhjalmur - Willy voor de vrienden - Sigurdarson en zijn wederhelft Joke Michiel is er eentje dat sinds de prille opening eerder dit jaar op mijn verlanglijstje stond. Na een geplande lunch in restaurant In de Wulf, uitgebreid met een overnachting in Mesen (Le Cloître St Joseph is een aanrader) en een gezonde dosis 'oorlogstoerisme' in eigen land, bleek er nog een gaatje in onze agenda alsook in het reservatieboek van Souvenir. Iedereen gelukkig, ik niet het minst.

 

'Nordic' is het etiket dat het strakke en stijlvolle interieur van Souvenir (denk warme houtaccenten, designelementen en een Ijslandse chef in een open keuken) al snel mee krijgt. Zoals te verwachten was vriendin direct mee en ook ik wist het ons toebedeelde tafeltje aan de raam met zicht op zowel omgeving als restaurant onmiddellijk te smaken.

 

Als aperitief gaf ik de voorkeur aan een sprankelende 'Le Petit Beaufort' boven een gin tonic, aan de overkant van de tafel werd de non alcoholische aperitief meer dan op prijs gesteld. Hierbij twee hapjes, een correcte 'tartaar met gebrande sesam' en 'radijs met yoghurt en geraspte zalm'. Zo subtiel de aanwezigheid van de zalm, zo verbluffend het resultaat. Alvast eentje om te onthouden.

 

Restaurant Souvenir - Tartaar, gebrande sesam

Restaurant Souvenir - Radijs, yoghurt, geraspte zalm

Hoe verleidelijk de uitbreiding op de vaste menu ook mocht klinken - 'kreeft, rode biet,
paprika' (17 €) - vijf gangen leek ons rijkelijk voldoende voor een maandagmiddag. Starten deden we met een fris ogende compositie van 'keikop, wilde selder en tuinbonen' waarvan de smaken van de licht gebrande kaas uit Poperinge, de knapperige groenten en de jus op basis van lavas en selder mooi in balans waren. Noem dit gerust een bordje geluk!

Restaurant Souvenir - Tuinboon, selder

De bewust schuin geplooide kaart -  het logo dat subtiel komt piepen getuigt dat erover is nagedacht - vertelt ons dat het volgende gerecht er eentje is met 'kabeljauw, bloemkool en broccoli'. Een eerder summiere opsomming van ingrediënten geniet al langer dan vandaag de voorkeur boven de 'bedjes van' en 'torentjes'  van weleer.

De perfect gegaarde kabeljauw kreeg het gezelschap van een uiterst smaakvolle mousse van gebrande bloemkool, kleurige broccoli, klaverzuring en een sterke jus op basis van langoustines met witte bessen. Een streling voor het oog, plezier voor de smaakpapillen.  De onverlaten die hun reservatie die middag niet kwamen verzilveren hadden duidelijk ongelijk.

Restaurant Souvenir - Kabeljauw, bloemkool, broccoli

Een zinnenprikkelend gerecht presenteren met louter groenten als belangrijkste protagonisten - in dit geval 'knolselder, spitskool en lijnzaad'  - het is lang niet iedere chef gegeven. Vilhjalmur doet het met verve. Dat hij in het verleden post vatte aan de stoof naast fijn volk als Kobe Desramaults en Gert De Mangeleer heeft hem alvast geen windeieren gelegd. De bouillon en schuim van knolselder en de gepekelde spitskool, rijkelijk afgewerkt met lijnzaad en goudsbloem, was een schot in de roos.

Restaurant Souvenir - Knolselder, spitskool, lijnzaad

In mijn heimat de Kempen durft m'n zich al lachend wel eens laten ontvallen dat eten  niet goed, maar vooral veel moet zijn. Om maar te zeggen dat ik als rechtgeaarde kempenzoon lijvige porties gewoon ben. Nu kan ik u zeggen dat je de porties in restaurant Souvenir zonder enig probleem in de categorie 'royaal' kunt plaatsen. Ruim voldoende en op de koop toe ook nog eens bijzonder smaakvol!

 

Het was de chef zelf, brilletje op het punt van de neus, die het 'Brasvarken, snijbonen en groene bonen' kwam inzetten. Van de huisbereide ketchup en de jus van wortel over de krokante mangetouts tot het nekstuk van het Brasvarken, tot ons sprak een gepassioneerd man, fonkel in de ogen.

 

Over het stuk varken, en bij uitbreiding heel het gerecht, waren we eensluidend positief. Enig twistpunt was het kruid dat op het sappige stuk varken te vinden was. Jonge broccolischeuten zo dacht de wederhelf, ik hield het bij jonge knoppen van een mosterdplant. De man van de zaal werd richting keuken gestuurd om ons niet veel later breed lachend terug te komen. "Varkenskruid", zo wist hij, "allebei ernaast"!

Restaurant Souvenir - Brasvarken, snijbonen, groene bonen

Omdat de temperatuur achter het de raam inmiddels aardig opliep - zowaar ons enige puntje van kritiek en dan nog iets dat ze amper zelf in de hand hebben -  waren we maar wat blij toen het verkoelende dessert, 'Sorbet van ijzerkruid, gel van citroen, gekarameliseerde melk en verse bessen', aan tafel verscheen. Een mooi einde van een meer dan fijne lunch.

Restaurant Souvenir - Gekarameliseerde melk, ijzerkruid, bessen

"Hier komen we zeker nog een keertje terug" aldus vriendin bij het verlaten van het restaurant. Troeven genoeg, waarvan een fijne herinnering het mooiste souvenir!

Restaurant Souvenir
Surmont de Volsbergestraat 122
8900 Ieper
T 00 32 57 36 06 06
eat@souvenir-restaurant.be

Cadbury ChocFix - Designer Cookies

Het Engelse chocoladebedrijf Cadbury gaf enkele studenten van de Londense University of Arts de opdracht om hun producten vanuit hun eigen oogpunt zo creatief mogelijk te benaderen. Een kolfje naar de hand van Robert Cooper zo mocht blijken. Zijn ChocFix koekjes – een verwijzing naar de gekende Airfix modelbouw vliegtuigjes – was niet minder dan een schot in de roos.

Robert Cooper - ChocFix Cookies

 

De koekjes bestaan uit holle, met Cadbury chocolade gevulde 'wafer biscuits', waarbij de chocolade de lijm is die het geheel bindt. Geen idee of Astrid Bryan - verschoning, Nuyens - ook deze keer mee leest maar een welgemikte "how cool is that" lijkt me hier wel op zijn plaats.

 

Robert Cooper - ChocFix Cookies

 

Cooper beperkte zich trouwens niet enkel tot vliegtuigjes. Ter vermaak van het kleine grut heeft hij zich ook aan raceauto's, dinosaurussen en paarden gewaagd. Voor ieder wat wils zeg maar.

Robert Cooper - ChocFix Cookies

 

De verpakking, speciaal ontworpen om makkelijk te stapelen in de winkelrekken, maakt trouwens gebruik van AR ofte 'Augmented Reality'. Bekijk het doosje door een smartphone of tablet en je krijgt een 3D versie van het paard, vliegtuig, raceauto of dinosaurus te zien. En dan te bedenken dat het in twee breken van mijn Vitabis om deze stukken vervolgens over elkaar te zagen zowat het zotste was wat ik in mijn jeugdjaren met een koek kon aanvangen. Times they are a changing!

Robert Cooper - ChocFix Cookies

Bon, geen idee of deze koeken ook werkelijk in productie gaan, maar indien dat het geval zou zijn... I want one!

Recept: Zomers slaatje met spinazie, mango, dadels en walnoot

Er moet een ongeschreven regel zijn die stelt dat slaatjes in broodjeszaken liefst zo inspiratieloos mogelijk zijn. Al dan niet verlepte sla - ook dat nog - geraspte worteltjes, schijfjes komkommer en tomaat, een eitje en dat alles aangevuld met tonijn of een rolletje hesp. Boring!

Vriendin dook vorige week in de ijskast en bewees dat je met enkele zomerse ingrediënten in een handomdraai een slaatje maakt dat die basic slaatjes al snel het nakijken geeft. Gepresenteerd op een zonovergoten terras zag er dat ongeveer zo uit! Met zijn tweetjes werkten wij ons zonder al te veel problemen door de gevulde slakom uit de kringwinkel. Zalig die zomer!

Slaatje met spinazie, mango, dadels, walnoot en kaasblokjes

 

Nodig (voor 2 personen): babyspinazie, een halve mango, een stuk of zes Medjoul dadels, een handvol walnoten en enkele aperitief kaasblokjes (naar smaak).

 

Doen:

 

- Was de babyspinazie onder stromend koud water en droog deze kort in een slazwierder. De steeltjes dien je niet te verwijderen al kun je dat desgewenst steeds doen.

 

- Halveer de dadels en snij deze in schijfjes, snij de mango in hapklare stukken en verkruimel de walnoten met je handen.

 

- Doe de babyspinazie in een saladekom, voeg mango, dadel en kaasblokjes toe en presenteer zo. Optioneel kan je nog parmaham toevoegen voor een zoute toets.

10 Years Tomorrowland - Foodwise

Trek aan die dansschoenen want het circus genaamd Tomorrowland trapt vandaag de eerste van twee feestedities op gang. Met die verstrengde drugcontroles kunnen zij die graag 3 dagen aan een stuk dansen maar best ten gepaste tijden een drink- en foodpauze inlassen.

 

Ik ben de laatste die u alle magische geheimen van het feeërieke Tomorrowland wil verklappen – ik geef toe dat ik nog nooit aan tickets ben geraakt – als het om foodtips gaat ben ik zelden te houden. Here goes:

 

Pizza’s gebakken in houtovens

 

Niets bordkartonnen pizza’s uit een electrische oven. Tomorrowland trekt resoluut de Italiaanse kaart en liet enkele tientallen houtovens maken. Njam’s eigenste Peppe Giacomazza (zie ook La Botte in Genk) zal een legertje Siciliaanse aanvuren om heerlijke pasta’s en ovenverse pizza’s te bereiden.

 

10 Years Tomorrowland - Authentieke pizza's

Inspector Gadget - Traveling Sushi Bag Cover



Twee weken geleden bij aankomst op de luchthaven van Chania was het zover. Welgemikt plukte ik een koffer van de bagageband in de veronderstelling dat het de onze was. Om zeker te zijn ritste ik ze nog even open om vast te stellen dat het lang niet de onze was. Dezelfde koffer, andere inhoud... kan gebeuren.

 

Zelf ben ik niet de man van de 'nametags' om dergelijke vergissingen te voorkomen. Nee, doe mij maar de 'Traveling Sushi Bag Cover' - een hebbeding waarvan de naam de ladig volledig dekt - die exclusief bij Omise Parco in de Narita luchthaven van Tokyo te verkrijgen zijn. 



Traveling Sushi Bag Cover

 

De Traveling Sushi Bag Cover is een uit nylon vervaardigd kleinood dat je baggage tegen vuil en water beschermt en er op de koop toe nog eens super cool uit ziet. Reuze sushi, wie is daar nu niet zot van? Van links naar rechts en met de klok mee: 'Tamago Nigiri', 'Ebi Nigiri', 'Sake Nigiri' en 'Toro Nigiri'. 

 

Traveling Sushi Bag Cover

Nu het dan toch vakantie is, tijd voor een kleine oproep. Mocht iemand één van de volgende richting Tokyo afzakken, dan kunt u mij altijd een plezier doen met zo'n sushi suitcase cover. De 'Tamago Nigiri' zoals afgebeeld op onderstaande foto bijvoorbeeld., daar heb ik geen enkel probleem mee.

Traveling Sushi Bag Cover

Foodbloggersdiner in AUB SVP - Brussel

Door de band genomen zijn foodbloggers aangename mensen. Mensen van het soort die een flinke portie vrije tijd veil hebben om het hoogste goed - lekker eten en drinken - ter vermaak van de anonieme medemens neer te pennen op hun blogs. Iets dat lijkt te werken want het aantal foodblogs in België schiet als verrukkelijke paddenstoelen uit de grond.

 

Dat wij ook de personen achter die blogs graag beter leren kennen deed ons de 'Foodbloggersdiners' in het leven roepen. Met zes waren we in 2012 om Chez Lucia in Brussel onveilig te maken, waarna er passages volgden in Veranda in Berchem, Coeur d'Artichaut in Gent en Trente in Leuven.

 

In april namen Frank Be-Gusto, Kristof Belge en ondergetekende het voortouw om een flinke bende lekkerbekken riching het Brusselse AUB SVP te loodsen, een gemoedelijk etablissement dat mij bij twee eerdere passages wist te bekoren.

AUB SVP - Foodbloggersdiner

Dat foodbloggers tijdens een uitstapje al eens op hete kolen durven zitten mocht blijken uit het aantal gegadigden dat er te vinden was voor de 'Aperitivo met Ivo', een frisse pint op een naburig terras voor aanvang van het foodie plezier. Altijd een goed idee!

Tegen de klok van zeven trokken we naar AUB SVP, dat ondermeer gekend is voor de verschillende soorten brood welke er bij je de maaltijd geserveerd worden. Om te beginnen kregen we 'verse focaccia met verschillende smakelijke dips, gevolgd door een potent pompoensoepje, afgekruid met gerookt paprikapoeder'.

AUB SVP - Foodbloggersdiner - Foccacia & Dips

Voor de gelegenheid vroegen we geen vaste plaatsen te voorzien, kwestie van iedereen de gelegenheid te geven een babbeltje te kunnen slaan met de verschillende talrijk opgekomen foodbloggers. Een afgewerkt bordje van de toog plukken en gepast gezelschap uitkiezen, eten was zelden zo complexloos.

 

Als voorgerecht kregen we 'zacht gekonfijte makreel met een crème van avocado en mierikswortel, gepekelde komkommer en raapjes, oesterblad en een krokantje van kamut'. Makreel, heb ik al gezegd dat ik daar wel fan van ben? Lang geleden dat ik mijn visserskostuum nog eens uit de kast heb gehaald.

AUB SVP - Foodbloggersdiner - Makreel

Als hoofdgerecht had chef / kempenzoon Mathias Dircx 'krokant gebakken snoekbaars met witte asperges, tuinbonen, texturen van daslook, crumble van bloemkool en geroosterde hazelnoot' voorzien. Het begeleidende broodje was er eentje op basis van groene peper. Smaakvol, perfect gegaarde asperges, aangename structuren in de mond... Lente op het bord! Snoekbaars, als jonge snaak gingen ik daar ook wel eens op vissen trouwens.

AUB / SVP - Foodbloggersdiner - Snoekbaars, asperges

Als aflsuiter werd ons een bord voorgeschoteld - opnieuw keramiek uit de Serax reeks van de hand van Pascale Naessens - met daarop 'een frisse, luchtige biscuit van kafirlimoen, een crème van limoenblad en Griekse yoghurt, licht gekonfijte kiwi en een crunch van chocolade, zeezout en citroentijm'.

 

Er werden nog enkele tassen koffie, thee en wijn genuttigd - schrappen wat niet past - waarna we besloten dat het weer meer dan gezellig was. De vier man sterke Kempense delegatie durfde reeds vooruitblikken naar een volgende editie waarbij zowel Lewis in Hoogstraten, het dan mogelijk vernieuwde Vin Perdu in Oud-Turnhout alsook Helsen in Kasterlee als mogelijke locaties werden genoemd. Ik kijk er hoe dan ook naar uit! 

 

AUB SVP - Foodbloggersdiner - Biscuit, kiwi, yoghurt

AUB SVP
Schildknaapstraat 36
1000 Brussel
T - 32 / 473 90 24 91

Domo Croque XL

Sinds mijn vader in Kreta woont maken we er een gewoonte van in de maand juli op visite te gaan in zijn Villa Metochia. Beetje nietsen aan het zwembad, snorkelen in de zee, het prachtige landschap doorkruisen met de auto en een keer of drie genieten van de Kretenzische keuken van ons favoriete restaurant daar, Prima Plora.

Allemaal mooi, al zijn het vaak de kleine zaken die de vakantie reeds ruim tevoren kleur geven. Zo kan ik maanden uitkijken naar de spaghetti bolognése van het lokale eethuis of de pepersalami bij het ontbijt, iets wat ik anders doorgaans nooit eet.

Het zijn de kleine dingen waar je vaak het meeste plezier aan hebt. Een Croque Monsieur bijvoorbeeld, ik mag dat bijzonder graag en veel eten. De toaster deed hier tot voor kort dienst als croque-machine, maar sinds de intrede van de Domo Croque XL mag die laatste hier vol aan de bak. Eerlijk, als handtas is hem geen lang leven beschoren maar croques maken doe hij als de beste.

Domo Croque XL

Het mogen dan wel de kleine dingen zijn die het leven kleuren, bij Domo plakken ze maar wat graag XL achter de productnaam (zie ook hun Teppanyaki). Bigger is lang niet altijd beter maar in het geval van hun eenvoudig te bedienen Croque machine weet ik het wel te appreciëren. Een croque waarvan de randen niet eens gegrild zijn, daar zit toch niemand op te wachten, wel? Supersize it! 

Domo Croque XL

Wat croques betreft ben ik trouwens een behoorlijk saaie foodie. Een lapje oude kaas, een sneetje Zwarte Woudham en een likje Heinz ketchup, meer moet dat niet zijn. Alhoewel! Croques met gerookte zalm en kaas, of met banaan en Nutella gaan er ook altijd in. Weet ik direct weer wat eten zodadelijk, een flink uit de kluiten gewassen Croque Monsieur.

Domo Croque XL