Dream BIG, #bestjobinfood - mijn motivatie!

Een beetje foodie heeft ontgetwijfeld al gehoord van #bestjobinfood, een wedstrijd uitgeschreven door ieders favoriete online magazine Food Inspiration. Dit jaar blazen ze vijf kaarsjes uit en zoals we van hen gewoon zijn doen ze dat dus met stijl. Zeven dagen Brazilië, proeven van de lokale eetcultuur, trends beleven en dit volledig vergoed, dat is de inzet. Om over een bijkomende onkostenvergoeding van 500 € nog maar te zwijgen. Ik heb reeds voor minder het woord ‘snoepreisje’ in de mond genomen.

Het lijkt me niet meer dan logisch dat er voor deze tijdelijke ‘culinaire topjob’ enkel mensen met een affiniteit voor eten, drinken, gastvrijheid en reizen in aanmerking komen. En wat wil het toeval? Ik pas perfect binnen dat profiel en in niet minder dan 9 puntjes wil ik jullie dat met plezier aantonen. Mensen die geen zin hebben in mijn promopraatje, die kunnen via deze link al stemmen. Doen!

#bestjobinfood - eentje om voor te solliciteren!

#1 Het prille begin: Als zoon van een restauranteigenaar kun je zonder overdrijven over mij zeggen dat ik tussen de potten en de pannen ben opgegroeid. Het reilen en zeilen in een restaurantkeuken is me alvast niet onbekend. Akkoord, ik ben een lange tijd een ‘viesneus’ geweest maar daar is gelukkig tijdig verandering in gekomen.

#2 Kokschool: Nog voor koken de hipst mogelijke hobby van de lage landen was ben ik me ‘s avonds gaan bijscholen. Eerst tot hulpkok en vervolgens tot kok. De periode van de grote ommekeer, ‘viesneus’ die omnivoor wordt!

#3 Foodblog: Sinds november 2005 pen ik op mijn foodblog ‘Coolinary’ met veel plezier mijn culinaire bedenkingen neer. Eten, koken, trends, nieuwigheden, cocktails, producten, events… ‘All things coolinary’ zeg maar, waarbij ‘culinair’ en ‘cool’ door middel van vlot geschreven teksten met een kenmerkende eigen schrijfstijl één worden.

#4 Restaurants: In eigen regio of op verplaatsing, in binnen- of buitenland, ik ga dolgraag op restaurant! Er zijn uiteraard de restaurants met één of meerdere Michelin sterren die we proberen mee door te pikken. Niet om de ster, maar omdat we geloven in het verhaal van de chef. Stuur mij richting een brasserie met een geweldige vol-au-vent of een gezellige bistro met een heerlijk ongedwongen sfeer en ik ben minstens even tevreden.

#5 Reizen is eten: Reizen staat bij mij hoog genoteerd in het lijstje van favoriete vrijetijdsbestedingen, gaande van gezellige weekendjes en citytrips tot heuse roadtrips. Niet zelden is een welbepaald culinair adres of event stiekem de motivatie om te vertrekken. Het 'Ninth Avenue Foodfestival' in New York, 'Nordic Cuisine' in Copenhagen, 'Fastfood' in California, 'Cocktailbars' in London, noem maar op! De reservaties voor de restaurants hebben we vaker sneller op zak dan onze vliegtuigtickets, om maar te zeggen. Voor een culinaire uitstap neem ik graag vakantie en dat geldt ook voor een culinaire ontdekkingstocht doorheen Rio de Janeiro!

#6 BBQ: Wat begon als een eenmalige uitdaging in 2009 – een wedstrijdbarbecueteam met enkele vrienden - werd al gauw een uit de hand gelopen hobby. Na een veelbelovende start in België (Belgisch kampioen Vis / Vice Europees kampioen Vis) volgde een doortocht in Nederland (3x op rij eerste plaats NK BBQ), Duitsland (3e plaats dessert WK BBQ) en Marokko (Regerend Wereldkampioen BBQ saus). Mooi meegenomen die prijzen maar dat is bijkomstig, de opgedane ervaring blijft voor altijd.

#7 Streetfood: Op restaurant gaan is één ding, maar eten kun je overal! Op straat bijvoorbeeld. Het steeds toenemend aanbod aan foodtrucks en foodcarts, maar ook de vernieuwende horecaconcepten die zich specifiek toespitsen op mensen die 'on the go’ zijn valt dan ook toe te juichen. Ik ben alvast fan en zal geen gelegenheid laten schieten om me te laten verleiden door een verantwoorde snelle hap!

Streetfood - Best Kept Secret festival

#8 Cocktails: Een goede cocktail wordt al te vaak onderschat. Het is zoveel meer dan een ijsgekoeld maatje alcohol aangelengd met softdrink en een overbodige slecht gekozen garnituur. Cocktails shaken is niet minder dan een vak, de barmannen die dit tot de perfectie beheersen als het ware kunstenaars. Geen mooier vertier aan de bar dan een barman die vol overgave ‘stirred’ of ‘shaked’, luistert naar het ijs en vakkundig proeft. Voor mij mag je altijd wel een plaatsje aan de bar reserveren. Voor een ‘perfect serve’, of om inspiratie op te doen voor het kleine broertje van Coolinary, ‘Tales from the Home Bar’.

#9 Dreams: Wat heeft iemand met een pracht van een vriendin, een goede gezondheid, een dak boven zijn hoofd en op de koop toe enkele geweldige hobby’s nog te dromen? Wel, er zijn zo nog van die dingen en een eigen bescheiden foodtruck is er daar eentje van. Op papier heb ik nog enkele ideeën die mits de nodige samenwerking tot mooie boeken kunnen resulteren. Verre toekomstmuziek! In de nabije toekomst lijkt een trip naar Latijns Amerika me wel iets. Proeven, ontdekken, beleven, genieten… ook dat is dromen!

#bestjobinfood - Stem op mij!

Jullie waren op zoek naar iemand met affiniteit voor eten en drinken, gastvrijheid en reizen? Iemand die van het allerbeste weet te genieten, maar daarnaast ook een eerlijke maaltijd naar waarde weet te schatten. Iemand die vakmanschap niet alleen herkent, maar ook dezelfde passie en liefde deelt. Gastronoom pur sang, foodie in hart en nieren… I’m your man! Mooi meegenomen is alvast dat ik het ook nog eens netjes weet neer te pennen.

In het uitzonderlijke geval dat ik zou winnen - je weet maar nooit - dan komt die extra 500 € mooi van pas om jullie op een klein feestje te trakteren. Lijkt me niet meer dan eerlijk!

Stemmen, dat doe je via deze link, eeuwige dank is alvast uw deel!

Green-Aid, War on Plastic

Nu Barack 'el Presidente' Obama in België is kun je er donder op zeggen dat hij het nieuws gaat domineren zoals enkel hij dat kan. Met stijl! Mits enig geluk kan er wel een stiekeme 'fistbump' met Elio af, bij voorbaat reeds het beeld van de dag! Wist je trouwens dat Obama op aanraden van Michelle The Hotel als uitvalsbasis heeft gekozen? Blijkt dat zij zich af en toe ook aan de strapatsen op Coolinary waagt en van 'teen kom tander'. Nice!

 

Ok, hij mag de verwachtingen niet helemaal hebben ingelost, Obama heeft tonnen meer charisma dan die houten Klaas uit Texas met zijn 'War on Terror'. Wat me op geheel slinkse wijze naadloos brengt bij de 'War on Plastic', een bescheiden oorlog die wel de moeite om te voeren is.

 

Green-Aid, War on Plastic

Plastic zakken, kunnen ze dat niet gewoon bij wet verbieden? Bannen uit alle winkels die rotzooi, want dat is het! Hebben ze in een ver verleden ook met de bruin papieren zakken gedaan en daar kon je jandorie nog coole maskers mee knutselen. Ondertussen heeft iedereen toch wel zo'n opplooibare bak van deze of gene supermarkt in de auto staan en aan herbruikbare zakken geen gebrek.

 

Over herbruikbare zakken gesproken! Die van Green-Aid in de vorm van een granaat is er eentje die op een ludieke manier de 'war on plastic' kracht bij zet. Een iets betere wereld voor 12,5 €, dat is een investering waarmee je niets te verliezen hebt. Advies van Coolinary: best niet mee spelen in de buurt van Obama en zijn veiligheidsmensen. Of in de buurt van veiligheidsmensen in het algemeen.

Green-Aid, War on Plastic

Mocht u als persoon of winkel toch de voorkeur geven aan plastic zakken, dan is dat uw terechte keuze. En als die keuze weloverwogen is, dan kunnen jullie me ongetwijfeld enkele redenen geven waarom plastic zakjes niet mogen verdwijnen. 'Omdat dat handig is' vind ik alvast een domme reden. Ik ben 'benift'.

KitchenAid Artisan, het kloppende hart van de keuken

Het gros van ‘s lands bloggers heeft ongetwijfeld al eens een uitnodiging gekregen om deel te nemen aan een ‘blogevent’, een door een PR- of reclamebureau opgezet avondje in het teken van één of meerdere producten. De inzet? Enkele zieltjes winnen voor de opdrachtgever met als tegenprestatie een al dan niet leuk neergepend verhaaltje op de blog.

 

Mijn allereerste keer, ik herinner het me nog als ware het gisteren. We schrijven maart 2009, de locatie een kookstudio in Antwerpen en het organiserende merk het toen 90-jarige KitchenAid. Van de aanwezige bloggers werd verwacht dat ze met vereende krachten een vooraf bepaald menuutje tot een goed einde zouden brengen. Nu hoor ik je denken dat dit voor foodbloggers pur sang geen probleem mocht zijn en dat klopt, ware het niet dat ik tussen een bont allegaartje vooraanstaande tech, lifestyle en fashion bloggers zowaar de enige foodblogger was. Ja, ook dat was 2009!

 

Het heeft wat voeten in de aarde gehad maar naar welgeteld 5 jaar ben ik overstag gegaan en heb ik mezelf een zwarte Artisan KitchenAid cadeau gedaan. 't Spel zal ongetwijfeld een pak dingen gaan kneden, opkloppen en mengen, de rest van de tijd mag het netjes staan blinken op het eiland.

KitchenAid Artisan - het kloppende hart van de keuken

Rats vergeten trouwens dat ik van de lokale kookwinkel - Kooktijd is dat - nog een aankoopbon had liggen. Nu is zoiets nooit weg en kan ik mezelf daar perfect een kleinigheidje mee cadeau doen. Een andere optie is natuurlijk om één van de extra's bij deze keukenrobot aan te schaffen? Laat gerust weten welke toebehoren jullie onmisbaar vinden voor de KitchenAid.

VENUEZ14 - Benelux Barshow

Afgelopen maandag en dinsdag vond in de Parkloods van het Antwerpse Park Spoor Noord een bijzonder fijn event plaats, VENUEZ14, de Benelux Barshow. Naar eigen zeggen is VENUEZ14 het meest inspirerende horecaevent op het gebied van design, concepts, drinks & experience en wie ben ik om dat ook maar in twijfel te trekken. Feit dat ondergetekende in de laatste editie van het driemaandelijkse blad Venuez nog een opiniestuk mocht neerpennen bewijst nu eenmaal dat ze kwaliteit hoog in het vaandel dragen. Of zoiets!

 

Met enkele gelijkgestemde zielen besloot ik maandag af te zakken. Het programma sprak ons alvast aan en, we moeten daar niet onnozel over doen, die eerste dag duren de feestelijkheden gewoon ook twee uur langer. Na een blik op het opgekomen publiek bleek VENUEZ14 de plaats voor horeca ondernemers, brand managers, bartenders, koks en diens meer om elkaar te ontmoeten. Veel bekende gezichten uit de opgesomde branches en ook de genaamde ‘Denzel’ wisten wij te spotten. Als dat geen reden is ‘to pump it up’!
 

Venuez Benelux Barshow - day 1

Voor de invulling van onze dag hadden we enkele niet te missen masterclasses in de ‘showbar’ aangestipt. Na een eerste snelle ronde over de beursvloer, waarbij de nodige proevertjes Zacapa, Monkey 47, Crystal Head en Affligem werden genuttigd, vatten we post voor het podium om de heren Dries ‘every inch a ladykiller’ Botty (l’Apereau) en Patrick Pistolesi aan het werk te zien. Onder het motto “if you don’t pretend, you can bartend”, stond hospitality bij beide heren centraal. Tikkeltje jammer dat hardnekkige technische problemen de vaart uit de verder relaxte en joviale presentatie haalde. Gelukkig was er nog humor - of goedbedoelde pogingen tot - om dat euvel te doen vergeten.

 

Over humor gesproken, hoe noemt men drie bloedverwante mensen die één of meerdere bars bestieren? Juist ja, de familie Van Ongevalle! Op VENUEZ14 stonden Jan, Hannah en Ran in voor de presentatie van de verschillende masterclasses, bijgestaan door Dieter ‘no beard no glory’ Van Roy.

 

Venuez Benelux Barshow - Day 1

Cocktails, spirits, bier... alvorens ik mezelf - geheel onterecht trouwens - hier een imago als onvervalste drinkebroer aanmeet misschien even zeggen dat VENUEZ14 zoveel meer is dan drinken. Dat de schaars geklede deernes aan de inkom mijn imago allicht ook weinig goed doen is dit misschien het moment om het over andere zaken te hebben.

 

Zo kon je bij de mensen van Affligem niet alleen proeven van hun tripel - alweer drank - er was ook een kalligrafist aanwezig die een mooi leder ingebonden notitieboek voorzag van een persoonlijke toets. Terwijl hij daarmee bezig was kon je de overburen van Foodpairing bezoeken of een halve 'cronut' - part donut, part croissant - achter de kiezen slaan.

Venuez Benelux Barshow - Day 1

Een 'ciabatta met brie, honing en walnoten' en een 'broodje pulled pork', dat moest ruim voldoende fond zijn om de masterclass van de Daniele Dalla Pola en Matteo Palladino van de ons welgekende Nu Lounge Bar in Bologna zonder zorgen aan te vatten.

 

"Dat ze een presentatie van een uur of zes gingen samenvatten in een kwartiertje of drie", zo startte Mr. Tiki. Er volgden een handvol cocktails, minstens zoveel slides met recepten om je eigen siropen te maken en de occasionele shoutout naar m'n homie Tiki Flap. Voor de gelegenheid had die niet alleen een pak tikimugs maar ook zijn allereerste zelfsgemaakte Volcano Bowl meegenomen. Die laatste vormde het sluitstuk van Danielle's presentatie. Fire included!

 

De presentatie van 'de dokters' uit Rotterdam - of was het nu toch Amsterdam? - hebben we helaas gemist. Hun geweldige punch gelukkig niet zodat wij aan VENUEZ14 goedgemutst - en dat mag je letterlijk en figuurlijk nemen - een einde breiden.

 

Venuez Benelux Barshow - Day 1 - Here's how we roll!

VENUEZ15,  ik noteer u met veel plezier in mijn agenda! Wel ga ik mezelf een iets strakker schema opleggen zodat ik alles wat ik vooraf aankruiste ook daadwerkelijk 'in the flesh' meemaak.

Dessertbattle 4 - Hot Cuisine de Pierre vs. Sander Goossens

Terwijl de zon hoog aan de hemel brandde, schoven wij vorige zondag gezellig aan voor een epische 'dessertenbattle' van collega foodblogger, globetrotter en allround nice guy Pieter Declercq. Voor deze vierde editie zou restaurant L'Epicerie du Cirque het strijdtoneel vormen, de concurentie bestond voor de gelegenheid uit niemand minder dan Sander Goosens, een onvervalste krak in zijn vak.

Beide heren zouden ons meenemen op een zoete reis rond de wereld, welke ons ondermeer tot Oceanië, Afrika, Noord- en Zuid -Amerika en Azië zou brengen. Hooggespannen verwachtingen waren alvast ons deel!

Na een korte voorstelling mocht een zichtbaar zenuwachtige Pieter - Pierre voor de vrienden - de spits afbijten.

Links op het bord kregen we de 'McPierre', een fijn, door het Noord-Amerikaanse continent geïnspireerde desserthamburger op basis van 'zoete aardappel, veenbes en amandel'. Het verrassende blaadje rucola zorgde voor een nootachtige toets wat zeker niet misstond.

Australië werd vertegenwoordigd door een eigen interpretatie van de gekende  'Lamington'. De versie van Pieter bestond uit een 'biscuit op basis van pistache met limoen en enkele dotjes chocolade', iets wat erin ging als zoete koek.

Koffie uit Kenia was het uitgangspunt voor het Afrikaanse avontuur en kwam in de vorm van een een glaasje 'bittere chocolademousse met sinaasappel'. Nu ben ik niet direct 's werelds grootste liefhebber van koffie, hier wist ik wel weg mee. Benieuwd hoe Sander het zou aanpakken.

Sander Goossens had bij zijn voorstelling reeds kort laten weten dat hij niet zou goochelen met technieken en moeilijk te evenaren bereidingswijzen. Hij had zin om te koken, met smaken te spelen ook en dat hebben we geweten.

Om te starten kregen we twee kommetjes gepresenteerd. In het ene kommetje 'julienne van Granny Smith, limoen en een infusie van gember en limoengras in de vorm van een ijspastille', in het andere 'gelei van abrikoos, geconfijte citroen, wortel en safraan'. Fris, vederlicht, verrassend, aangenaam van textuur.... kortweg indrukwekkend.

Als laatste hapje kregen we een luchtige 'whiskeycrème met poeder van popcorn' gepresenteerd. De subtiele smaak van whiskey, een onmiskenbare popcorntoets en een licht zoutje. Na drie hapjes van beide kemphanen was het overduidelijk dat de uitdager een meer dan vette kluif zou hebben aan Sander Goossens. Game on!

  

Hot Cuisine de Pierre: Dessertbattle #4 - Sander Goossens

Niet zo heel lang geleden zat Pieter in Azië en die reis, een ervaring aan smaken, kregen we in een glaasje geserveerd. Onderaan een 'crumble van havermout en gember, een mousse van mango, gelei van munt, kokoskaviaar en Kampot peper'.  Op smaak viel niets af te dingen, de portie was misschien gebaat met een tikkeltje minder generositeit. Tip van de aanwezige patissiers, in glaasjes geen geleermiddelen gebruiken. In dat andere glas, het wijnglas, een beendroge Moscato Secco die een mooi contrasteerde tegen de zoetigheid.

Dessertbattle #4 - Hot Cuisine de Pierre

Bij het inzetten van Sanders Azië interpretatie viel mij de ogenschijnlijke eenvoud op. Crumble, ijs en vruchten, basic nietwaar? Ik kan je nu reeds zeggen dat één van de meer intrigerende desserts is dat ik in tijden gegeten heb. "Een mindfuck van een bordje" schreef ik in mijn schriftje. Die geur van  Indische specerijen, je verwacht dat niet bij een dessert. En dan proeven! Stukjes 'mango, crème van yoghurt en de Indische specerijen, currycrumble en ijs van kokos'. Goossens zat duidelijk op de eerste rij tijdens de les 'smaakbalans'. Na de hapjes schreef hij ook dit punt achter zijn naam. 

Hot Cuisine de Pierre: Dessertbattle #4 - Sander Goossens

Ga er maar eens aanstaan, als enthousiaste amateur een vakman in zijn eigen domein een beetje uitdagen. En toch stond Pieter mooi zijn mannetje. Hij serveerde een 'cremeux van tonka en mousse van chocolade in een chocolade bal', daarbij 'in rum gemarineerde ananas en een pittige sorbet van chili'. Luchtige chocolademousse, een mooie uitgevoerde chocolade bal en een sorbet die vlot over de tongen ging. Behoorlijk spicy, maar dit dessert kon dat perfect hebben.

Dessertbattle #4 - Hot Cuisine de Pierre

Ananas, ik ben daar niet zo'n fan van en toch wist ik die in zowel het dessert van Pieter als Sander te smaken. In het laatste dessert kreeg de 'ananas het gezelschap van Jamaicaanse specerijen, een sablee van cacaoboon, ijs van molasse en schuim van gember'.

En het verdict van het smaakpanel? Ook het derde dessert ging naar Sander, al was het nipt.Alleen al voor de spicy sorbet had Pieter dit dessert van mij gekregen. Winst of verlies, uiteindelijk doet dat er niet toe. Pieter was een ervaring rijker, net als wij.

Hot Cuisine de Pierre: Dessertbattle #4 - Sander Goossens

Of er nog zoetigheid moest zijn? Zij die nog niet verzadigd waren konden zich tegoed doen aan pralines.  'Truffels met chicorei' van Sander of  'pralines met Wervikse tabak, Schotse whisky en donkere chocolade' van Pieter. Die laatste was mijn favoriet al is het er bij eentje gebleven. Ik zal eivol!



Ook eens een dessertbattle bijwonen? Dan hou je maar beter de blog van Pieter in de gaten. De avonturen van Sander ga ik uiteraard ook op de voet volgen? Die 'popt' binnenkort 'up' in de schaduw van The Jane. Benieuwd!

Zelf champignons kweken met Archi.Duc

Mijn jammerlijk gefaalde poging om thuis cantharellen of iets dergelijks te kweken, dat moet ook alweer een jaar of vier geleden zijn. Toen was dat met een koker van piepschuim welke je moest inprikken en in de kelder plaatsen. Vervolgens zou de natuur het zware werk overnemen en was het aftellen naar een heerlijke oogst. Die oogst bleef uit en ‘het ding’ werd naar de prullenbak verwezen toen een niet al te frisse geur in de kelder de bovenhand. Aan schimmels geen gebrek maar de verhoopte paddenstoelen bleven uit. Jammer!

Nee, doe dan maar de leuk vormgegeven oogstbakjes – kijk, dat is in de vorm van een champignon – van Archi.Duc. Nooit gedacht dat ‘champignonspotten’ een hobby zou kunnen zijn, maar die kleine rakkers, die schieten dus werkelijk als euhm, paddenstoelen uit de grond. Amper drie dagen na ontvangst van mijn pakket zagen de potten er zo uit. 

Archi.Duc - paddenstoelenkweekset

Zo'n kraakverse champignon, daar moet je gewoon je tanden een keertje in gezet hebben. Met wortel en al uit het kweekbakje trekken, voetje afsnijden en klaar. Ideale gelegenheid ook om dat fijne Opinel champignonmesje boven te halen.

Tot drie keer 250 gram zou je met de Archi.Duc kweekset kunnen oogsten, afhankelijk van de omstandigheden. Mijn eerste oogst kastanjechampignons ging alvast vlot boven de 250 gram. Zo'n 318 gram om  precies te zijn, waarvan na het opkuisen een 280 gram overbleef. De Parijse deden het een ietsje minder en hadden ook meer tijd nodig. 245 gram netto bij de eerste pluk, een dag later kwam daar nog een kleine 50 gram bij.

Onderstaande foto op instagram oogstte naast lof ook commentaar van de bedenker achter de kweekbakjes. "Dat ik de champignons vooral niet te groot mocht laten worden, dat put immers de veengrond uit".  De tips en tricks op de website zijn een handige tool, al had ik die misschien voor het oogsten moeten doornemen.

Archi.Duc - Champignonoogst, Opinel mesje

Champignons kweken! En dan te weten dat die in een niet zo ver verleden nog met stip op één genoteerd stonden in mijn lijstje 'dingen die ik niet lust'. In ieder geval, plots hadden we een kleine karrenvracht aan verse champignons ter onzer beschikking. Een risotto al funghi leek een evidentie, ik draaide wat champignons in een pastagerechtje en ook kort opgebakken met een fijngesnipperd sjalotje en knoflook waren ze meer dan lekker.

Archi.Duc - Champignonoogst

Nadat we de op de kweekbakjes meegegeven instructies nauwgezet volgden, verdwenen deze voor enkele dagen de kelder in. Een herfstsimulatie heet dat! Ondertussen staan ze terug op het aanrecht en het eerste dat opvalt is dat het allemaal wat minder vlot gaat. Er lijken minder champignons door te komen. Misschien dat de onderliggende veengrond effectief uitgeput is. 'Eigen schuld'... denk ik dan.

Binnenkort nog eens naar de Carrefour fietsen - daar zijn ze voorlopig exclusief te verkrijgen - om zo'n bakje op de kop te tikken. Voor 4,99 € ben je niet alleen verzekerd van een spannend groeiproces, er zijn natuurlijk ook nog de champignons. Vanaf mei ook in andere supermarkten verkrijgbaar. Welke juist, dat is voorlopig ook voor mij nog een raadsel.

Appleton Estate Tiki Bar - Antwerpen

Deze tijd vorig jaar trokken we naar het ondergesneeuwde Bologna voor een korte 'tropische' winterbreak. Doel van de reis? Cocktails drinken in de Nu Lounge Bar, het Tiki geïnspireerde heiligdom van hogepriester Danielle Dalla Pola.

Sinds dit weekend kan je in Antwerpen terecht in de Appleton Estate Tiki Bar, 's lands allereerste, zij het tijdelijke Tiki Bar. Zij die zin hebben in een Mai Tai, een Zombie of zelfs een Volcano Bowl kunnen we deze pop-up bar - een samenwerking tussen Appleton Estate en Serge Buss en Marc Mathieux van Bar Bounce - ten zeerste aanraden.

Appleton Estate TIki Bar

Er werd hier ten huize Coolinary reikhalzend uitgekeken naar de opening van deze bar, niet in het minst omdat het merendeel van de mugs waarin de creaties van Marc geserveerd worden van de hand zijn van één van mijn partners in crime, Wim 'Flap' Thielemans.

Deze bar is een welgekomen afwisseling op de verschillende 'prohibition themed speakeasy bars'. Vergaap je aan een bont allegaartje Polynesische kunstvoorwerpen en waan je in een tropisch paradijs. Verwacht je aan spektakel en vuur. Veel vuur! En mocht je één van de vissen uit het aquarium een duik richting punchbowl zien inzetten, dan heeft iemand allicht teveel gedronken. Jij, of de vis?

Appleton Estate Tiki Bar

Appleton Estate Tiki Bar
Gillisplaats 3
2000 Antwerpen
Van 1 maart tot 30 april , open van woensdag t.e.m. zaterdag van 18u tot 2u.
Reserveren en informeren kan gedurende die 2 maand op 0475.25.50.55

Vrijdag = Visdag, Restaurant De Jonkman **

NorthSeaChefs - een initiatief van Danny Hughebaert (visser op rust, foto links), Filip Claeys (chef, foto rechts)n Rudi van Beylen (chef) en Eric Storm -heeft in feite geen introductie meer nodig, maar ach, het stuk heeft een inleiding nodig. De NCS is in het leven geroepen ter promotie van onbekende vissoorten, duurzame visvangst en het gebruik van de bijvangst. In het kielzog van de drie roergangers schaarden zich inmiddels een hele reeks geëngageerde chefs waaronder schoon volk zoals: Michaël Vrijmoed, Maarten Bouckaert, Sang Hoon Degeimbre, Jason Blanckaert, Olly Ceulenaere, Dave Martin, Kobe Desramaults, Rudi Van Beylen... 

Stilstaan is achteruit gaan en net om die reden lanceert Filip Claeys van De Jonkman een nieuw idee om de minder bekende vissoorten uit onze Noordzee in het licht te zetten. Vrijdag = Visdag, in ere herstelt! 

Op elke laatste vrijdag van de maand zal Filip Claeys een speciale menu bereiden waarbij hij volledig focust op de culinaire mogelijkheden die dergelijke vissen bieden. De ruimte van zijn restaurant De Jonkman zal hij daarvoor ombouwen tot een gezellige refter waar iedereen gezamenlijk aan lange tafels kan plaats nemen.

Het informatief en informeel diner begint met een gevarieerde, vergelijkende proeverij van grijze garnalen. NorthSeaChef medeoprichter en visser Danny Huyghebaert zal de verschillende vissoorten eerst in hun geheel tonen waarna Filip Claeys ze vakkundig bereidt en laat opdienen.

Grijze garnalen © Heikki Verdurme

De eerste Vrijdag = Visdag heeft plaats op 28 februari en zal telkens de laatste vrijdagavond van de maand plaats hebben. Een achtgangen menu met aangepaste wijnen of bieren kost 160 € (water en koffie inbegrepen). Bij reservatie graag ‘Vrijdag = Visdag’ vermelden. Visliefhebbers weten alvast waarheen!

De Jonkman
Maalsesteenweg 438,
8310 Sint-Kruis (Brugge)
tel.: 050-36 07 67