Restaurant Bartholomeus ** - Heist aan Zee

Afgelopen weekend stond er een bezoekje aan restaurant Bartholomeus van Bart en Sandra Desmidt op het programma. Een heerlijk zonnetje aan de hemel, weinig verkeer op de baan... ideaal om richting Heist aan Zee te trekken. Het restaurant mocht in november een tweede Michelinster in ontvangst nemen, wij lieten ons vooral leiden door de lovende commentaren van collega foodies.

Hoewel menu 'Bartholomeus' meer dan aanlokkelijk oogde (4 gangen, 74 € / 5 gangen, 84 € - aperitief inbegrepen) ging onze voorkeur uit naar de degustatiemenu 'Terre et Mer' (6 gangen, 138 €). Ook bij deze menu was een glaasje huischampagne 'Mailly' Grand Cru inbegrepen, welke het gezelschap kreeg van drie aardige hapjes. 'Krokante vischips', een stukje 'schelvis op een zacht miniatuurbroodje' en een 'fris schuimend soepje met  rog, bloemkool en linzen'.

Bartholomeus - Voorproevertjes

Bij de omschrijving 'Wagyu tartaar, Gillardeau oester, limoen en soja' kan een beetje foodie zich wat presentatie betreft wel één en ander voorstellen. En dan krijg je het eerste gerecht van de Terre et Mer menu voorgeschoteld dat alle verwachtingen overtreft. Er was de verrassende bal van licht gezouten karamel met daarin de fijne handgesneden tartaar, het ijspoeder op basis van limoen en daaronder een heerlijke oester. Zacht, zuur, krokant, zilt, fris... een harmonieus uitgekiend pallet van smaken en texturen.

Bartholomeus - Wagyu tartaar, Gillardeau, limoen, soja

Gouden regel op restaurant, de Iphone is er enkel om snel een foto te nemen en kleine bedenkingen neer te pennen. Geen Instagram, geen Twitter, geen Facebook! Regels waar het mij vaag bekend voorkomende heershap van  het aanpalende tafeltje zich niets van aantrok en naarstig aan het tweeten sloeg. Een tweet! Of 'Sid Frisjes' mogelijk ook in Bartholomeus aanwezig was. Hilariteit alom, het gezicht kreeg terug een naam maar meer daarover in een later post, ons tweede gerecht op basis van 'Noordzeekreeft, spinazie, kokos, cumbava' was gearriveerd.

Een restaurant aan zee, dat heeft onmiskenbaar zijn voordelen. Al het lekkers dat de zee te bieden heeft   bijvoorbeeld, waaronder ook de Noordzeekreeft, verstopt onder een dun vel van kokos. Daarbij een 'springroll' gevuld met het vlees uit de scharen. Veel heeft het delicate kreeftenvlees niet nodig om te schitteren. Kokos, spinazie en een jus op basis van cumbava - kaffirlimoen voor de vrienden - die voor de frisse toets zorgde, bleken ruim voldoende.

Bartholomeus - Noordzeekreeft, spinazie, kokos, cumbava

De hopscheuten in het volgende gerecht - een pareltje van een compositie - was de reden waarom wij overstag gingen voor het Terre et Mer menu. 'Hopscheuten, zeetong, postelein, ei', de nadruk op de krokante hopscheuten die zelfs het perfect gegaarde stuk zeetong van het toneel speelden. Extra punten ook voor het ronde kroketje van eidooier die, eenmaal aangesneden, zijn gouden vulling perfect deed samengaan met het op zich reeds fantastische sausje op basis van postelein. Een plaatje waar alles klopt, een oscar waard.

Bartholomeus - Hopscheuten, zeetong, postelein, ei

Geen aangepaste wijnen bij de door ons gekozen menu, het was enigszins een verrassing. In een doorsnee wijnkaart raak ik al snel het noorden kwijt, de flink uit de kluiten gewassen kloefer die ik bij Bartholomeus voorgeschoteld kreeg gaf me een idee hoe 'Alice in Wonderland' zich gevoeld moest hebben toen ze dat gat in duikelde. 

Twee halve flessen wijn waaronder een Pouilly Fumé, het is heel even een optie geweest. Omdat enig  chauvinisme mij echter niet vreemd is liet ik mij verleiden door de Belgische parel Clos d'Opleeuw (89 €). Uiteraard wel pas nadat sommelier Marino Opsomer me wist te verzekeren dat deze 100 % Chardonnay zeker de eerste drie gerechten perfect zou begeleiden. Het bleek niet gelogen.

Bartholomeus - Clos d'Opleeuw

Als hoofdgerecht kregen we verschillende stukjes 'melklam uit de Pyreneeën, kikkererwt, paprika en M'hamsa'. Het bord met lam werd eerst ingezet, op de voet gevolgd met een apart kommetje heerlijk kruidige handgerolde couscous. Omdat je vlees met een beentje met de handen mag eten - ook in een restaurant met twee sterren - verschenen er op tafel twee fingerbowls. "Nog een fris theetje", lachte de jonge ober. Altijd gelukkig dat zoiets nog kan, al moet je daar allicht mee oppassen. In Oud Sluis heeft iemand die fingerbowl namelijk ooit echt opgedronken.

In vergelijking met de eerder gepasseerde gerechten was het hoofdgerecht eerder klassiek maar daarom niet minder smaakvol. Ik ben nogal gevoelig voor achtergrondmuziek. Dat Portishead hier ondertussen subtiel uit de speakers galmde getuigt in mijn ogen trouwens ook van goede smaak.

Bartholomeus - Melklam 'Pyreneeën', kikkererwt, paprika, M'hamsa

Een bord met enkele dotjes 'mandarijn en yuzu' is niet meer dan exact dat. Tot men er vakkundig een met allerlei lekkers gevulde chocoladen bal van zo'n 30 cm hoogte in laat vallen. Spreekwoordelijk vuurwerk aan tafel! Dat bolletje met liquide mandarijn, die brosse chocolade, de speculaas, de combinatie van frisse zuurtjes, krokant, kruidig en zoet... een dessert dat nu reeds meedingt naar de titel van 'dessert van het jaar'. Onder de indruk is een understatement!

Bartholomeus - Mandarijn, speculaas, yuzu, chocolade

Wat deden de mensen vroeger als ze een dag naar zee waren geweest? Juist ja, een kaartje versturen met daarop een strandtafereel. Hier speelde het tweede dessert netjes op in. Een zandkasteel op basis van Babelutte-ijs, een schelpje, krokant van muscovadosuiker met daaronder rijstpap en passievrucht. Extra punten voor het speelse postkaartje met de namen van Sandra en Bart.

Bartholomeus - Babelutte 'aan Zee', passievrucht, rijstpap, muscovado

Afsluiten deden  we met thee. Daarbij verschenen nog enkele snoeperijen waaronder een mini boule de berlin, een stukje nougatine en uiteraard ook een chocolaatje uit de BbyB reeks van Bart, een samenwerking met de Turnhoutse chocolatier  Jan Verleye. 

Een lunch op dit niveau met zicht op zee, ik kan het iedereen aanraden. Niet dat je enkel je blik op de zee of in je bord dient te richten, ook in het restaurant kan je je ogen trouwens de kost geven. Aan kunst namelijk geen gebrek. Onderweg naar het kleinste kamertje spotten wij bijvoorbeeld een volledig erkende Boël en ook het tafereel uit 'Popeye' kon ons meer dan bekoren. Net als de geweldige lunch!

Restaurant Bartholomeus

Zeedijk 267

8301 Heist aan Zee

050 / 51 75 76

Kook makkelijk met KOOKmakkelijk

Te weinig tijd om een volledige weekmenu in te plannen en de nodige aankopen te doen, maar wel zin om te koken? Weet dan dat er mensen zijn die de lastige klus van het winkelen en het uitvogelen van een menu voor hun rekening nemen. KOOKmakkelijk bijvoorbeeld!

Net zoals dat bij andere bedrijven het geval is levert KOOKmakkelijk de verse producten op een vooraf afgesproken moment. Handig is alvast dat de ingrediënten zijn opgedeeld in twee verschillende zakken. Een old school papieren tas  met daarin de 'gewone' producten en een biologisch afbreekbaar exemplaar met de ingrediënten die je in de koelkast dient te bewaren. Hoef je ook daar je hoofd niet over te breken!

Kookmakkelijk - boodschappentas, week 10 februari

Zoals te verwachten dook ik onmiddellijk die twee tassen in om te zien wat voor lekkers me zoal te wachten stond. Bekende producten, dingen die hier wel vaker in de koel- of voorraadkast mogen resideren. Even heb ik overwogen om me een frietketel aan te schaffen gezien er verse kroketten in het pakket zaten. Die bleken echter ook perfect in de oven op te warmen, aldus begeleidende boekje met instructies, waardoor ik nog steeds een 'frietketelloze foodie' ben.

Kookmakkelijk - boodschappentas, week 10 februari

De eerste dag stonden er 'balletjes met knolselderpuree' op de kaart. Makkelijk te bereiden - iets in mij wees me erop dat dat allicht ook de bedoeling was - en meer dan smakelijk. Lekker sausjes, deftige puree en balletjes die naar meer smaakten. Die keren dat de pot vlees schaft ben ik niet te houden dus geen foto.

De volgende dag was het de beurt aan de 'Brocollitaart met ricotta en walnoten'. Opnieuw een toegankelijk gerecht dat niet al te veel voeten in de aarde had om te bereiden. Omdat ik een iets grotere bakvorm gebruikte dan stond opgegeven diende ik wel de hoeveelheid van het kaasmengsel aan te passen. Goed dat ik nog een beetje bij de pinken ben. Deftige brocollitaart die zowel warm als koud wist te smaken.

Kookmakkelijk - Broccolitaart met ricotta en walnoten

Het 'Valentijnsmenu' werd door de wederhelft voor haar rekening genomen, net als die twee voorziene hartvormige chocolaatjes, maar dat is een ander verhaal. Het werd een feest uit de oude doos dankzij de 'kalkoenstukjes met romige champignons, een verliefd koppel van appel en bes, een boeketje veldsla en kroketjes'. Note to self: kroketten uit de oven, die worden warm maar niet krokant. Misschien toch maar eens een friteuse aanschaffen.

Kookmakkelijk - Kalkoenstukjes met romige champignons...

KOOKmakkelijk biedt pakketten aan voor drie of vier dagen. Voor drie dagen betaal je 58 € (2 p), 68 (3p) of 75 € (4p). Voor vier dagen is dat 65 € (2p), 80 € (3p) of 89 € (4p). Bij een eerste bestelling krijg je een korting van 10 €, indien je je pakket afhaalt (Haasrode) krijg je een korting van 5 €.

Hoewel we absoluut niet onaardig gegeten hebben mochten de gerechten van mij een ietsje inventiever, minder klassiek. Langs de andere kant was alles meer dan makkelijk te bereiden, toch ook de leuze van het bedrijf. 

Inspector Gadget - Popchartlab denkt aan foodies!

Ik ben al langer dan vandaag helemaal zot van alle coole spullen die het in Brooklyn gevestigde PopChartLab op de markt brengt. Hun uitgangspunt zijn doodsaaie grafieken, maar daar doen ze dan wel super grave dingen mee.

 

's Werelds verschillende bieren, opgesplitst per type en herkomst, bekende rockkapsels, coole dingen met videogames, rapnames, schoenen, gitaren, koffie, katten, fototoestellen, audioaparatuur... Het passeert allemaal de revue en  een beetje hippe vogel vindt dat geweldig. T-shirts, posters - al dan niet in een fijne kader - totebags, coasters. Met een klik op de knop koop je je hier een hoop credibility bij elkaar

 

Vandaag is het de laatste dag dat foodies in de watten gelegd worden. Het is te zeggen, er is altijd iets voor foodies te vinden op de site maar nu gaan all things coolinary culinary er aan korting de deur uit. Nog nooit naar Popchartlab gesurft? Dan is dit de moment!

 

Popchartlab - The Kitchen Bundles

 

Een paar jaar geleden samen met enkele T-Shirts op de kop getikt, 'The Splendiferous Array of Culinary Tools'. Een beetje foodie heeft alles op de poster wel in één of andere keukenlade zitten. De ontnuchterende vastelling dat het gebruik van sommige van die dingen beperkt is tot een eenmalige gebeurtenis, dat moet je er voor lief bij nemen.



 

Popchartlab - The Splendiferous Arraf of Culinary Tools

 

Basic Bites - Coquille, knolselder, ham

Coquilles ofte Sint-Jakobsnootjes, ik vind dat een schoon productje. Als het even kan zo vers mogelijk en uiteraard kundig klaargemaakt, een vanzelfsprekendheid. Zowel thuis als met het barbecueteam durf ik me – net zoals ongeveer elke hobbykok - af en toe wel eens te wagen aan een coquille. Het resultaat valt gelukkig altijd in de smaak. Met een minimum aan extra ingrediënten kan je al een mooi hapje maken. Basic, maar wel lekker, soms moet het gewoon niet meer zijn.

Basic Bites - Coquille, knolselder, ham

Nodig:

 

Coquilles, knolselder, Gandaham, melk, peper van de molen

 

Doen:

 

- Bak de sneetjes Gandaham op de rooster (boven een druipbakje) in een op 150 ° voorverwarmde oven tot deze mooi krokant zijn. Dep droog, laat afkoelen en hak fijn tot kruimels.

 

- Voor het pureetje van knolselder de gewenste hoeveelheid knolselder schillen en in gelijke blokjes snijden. Zet deze blokjes net onder met melk en breng zachtjes aan de kook. Giet af wanneer je de blokjes makkelijk met een vork kunt doorprikken, maar bewaar het kookvocht. Pureer de knolselderblokjes, voeg kookvocht toe om de gewenste smeuïgheid te bekomen en kruid met peper en zout.

 

- Bak de coquilles kort langs beide zijden in een hete pan, het midden mag zeker nog glazig zijn. Doorbakken coquilles daar zit niemand op te wachten. Bij het serveren kun je overwegen grote coquilles doormidden te snijden. Serveer met het pureetje van knolselder en wat crunch van spek. Werk af met een klein oesterblad.

Food Film Festival - Amsterdam

Op 9, 10 en 11 mei kan je in Amsterdamse terecht voor de vierde editie van het Food Film Festival. Niet meer in Studio/K, die is ondertussen te klein geworden voor dit event, maar wel in de Westergasfabriek waar je enkele weken later ook voor het weekend van de rollende keukens terecht kunt. Twee culinaire hoogmissen in één maand en dat op dezelfde locatie, iets om naar uit te kijken.

 

Ben je gebeten door eten, dan is het Food Film Festival - FFF voor de vrienden - ongetwijfeld iets voor jou. Kortfilms, spraakmakende documentaires en ontroerende speelfilms met eten in een glansrol, het komt er allemaal aan bod. Dat en meer. Veel meer!

 

Food Film Festival - Westergasfabriek - Amsterdam

Zo is er niet alleen het 'Food Film Festival Restaurant' dat aangevuurd wordt door chef Joris Bijdendijk van het met een ster bekroonde restaurant Bridges, maar zal er ook heerlijk te bikken zijn bij een rits foodtrucks. In het restaurant wordt alvast gewerkt volgens de principes van Slow Food. Duurzame producten van lokale producenten en dit volgens het seizoen met andere woorden.

 

Voor de liefhebbers zijn er workshops voorzien waarin je niet alleen je ogen volop de kost kunt geven maar ook zelf de handen uit de mouwen mag steken. Onder supervisie van een vakman natuurlijk, dat spreekt! Proeven, kijken en koken staat er centraal, geen wonder dat deze workshops zeer geliefd zijn. Film- en foodliefhebbers weten waarheen!

Inspector Gadget - Jean Daudignac dresseerlepel

Het moet ergens in september geweest zijn toen ik mezelf een set van twee Jean Daudignac dresseerlepels aanschafte. Jean Daudignac, voor mij een nobele onbekende, blijkt een bekende Franse chocolatier te zijn, eentje die dus twee gekke lepels op de markt heeft gebracht. Het onweerlegbare nut van 's mans dresseerlepels werd middels een filmpje aangetoont. Eentje dat ruim lang genoeg duurde om mij in een ander tabblad ondertussen tot aankoop te doen overgaan trouwens.

Moraal van het verhaal? Meer dan één filmpje is er niet nodig om mij sneller dan mijn schaduw iets op 'tinternet' te doen kopen. Ik betwijfel of dat een geruststellende gedachte is maar ach, ik heb toch maar mooi twee dresseerlepels die ik welgeteld één keertje gebruikte. Een typisch geval van gat in hand denk ik dan.

Heimwee naar jaren '80 reclame!

Er was eens een tijd - commerciële televisie moest zijn intrede nog maken in België - dat mijn zus en ik aan het televisiescherm gekluisterd zaten tijdens de reclamefilmpjes. En dan om ter eerste raden welk product er werd aangeprezen. Zij won, ik won, ruzie... het kon alle kanten uit.

Denk ik daar nu aan terug, dan valt het me op dat er van die filmpjes bijzonder veel is blijven hangen. Stukken tekst bedoel ik dan, die tot een soort mythische status verheven werden. Een handvol woorden en iedereen wist over welk product het ging. Gouden tijden voor reclamemakers!

Zo blijft McDonalds voor mij na 25 jaar onlosmakelijk verbonden met dat ene jongetje die "Ze zei mijnheer tegen mij" wist te stamelen. Jeugdsentiment uit 1989!

En Jägermeister, die drink ik effectief  "alleen als ie ijs- en ijskoud is". Met de paplepel meegekregen. Dat zinnetje, niet de Jägermeister!

Hoe sterk die reclame erin zit mocht onlangs nog blijken toen ik in Albert Heijn voorbij een pot Heinz Sandwichspread wandelde. Nooit gegeten, maar het liedje uit het filmpje bleek ik na 30 jaar nog vlot van buiten te kennen. Voor de liefhebbers: "Ik hou van lekker fris, ik hou van lekker anders. Ik hou van lekker anders lekker fris. Ik hou van bruin. Ik hou van wit. Ik hou van brood waar fris op zit. Dus wat ik steeds op tafel zet is lekkere frisse sandwich spread." Opnieuw niet gekocht trouwens!

Restaurant Publiek - Gent

Er kwam geen helderziende aan te pas om te weten dat Olly Ceulenaere ooit als kapitein aan het roer zou staan van zijn eigen schip. Net zoals zijn twee spitsbroeders – de genaamde heren Desramaults en Blanckaert, u allen bekend – vaart ook de derde Flemish Foodie sinds kort geheel onder eigen vlag. Het was een kwestie van tijd en sinds enkele weken is restaurant Publiek dus een feit. Reden genoeg om richting Gent te trekken.

Dat we ruim de tijd namen om te aperitieven in Jigger's, een gewoonte als we op bezoek zijn in de Arteveldestad, wil niet zeggen dat we ook maar overwogen dit in Publiek over te slaan. Vermouth, cava, tomatensap... het bonte gezelschap liet het zich vrolijk welgevallen. Hierbij kregen we brosse koekjes met een sausje op basis van walnoot gepresenteerd. Fijn, smaakvol... de toon was gezet.

Restaurant Publiek, Gent - Aperitief

Naast mijn vriendin bestond het tafelgezelschap uit twee Gentse lekkerbekken en zoals het deftige foodies betaamt hadden zij in de openingsweek Publiek reeds bezocht. Dat het botertje bij het brood van een opperste klasse was verzekerden ze ons en dat bleek niet gelogen. Het werd een alleraardigst torentje boter boordevol lekkers – denk zaden, pitten, bieslook - dat qua looks moeiteloos de mooiste kaasjes naar de kroon steekt. Het kreeg het gezelschap van een gevierendeeld brood dat werd gepresenteerd op een schoteltje met een soortement jute zak waarvan de vulling – vraag ons vooral niet hoe maar werken deed het wel – fungeerde als warmhouder. Straf, zowel het brood, de boter als die vernuftige warmhouder.  

Restaurant Publiek, Gent - Brood, boter, zeezout

Het is gezellig tafelen trouwens in Publiek. Van de open keuken als subtiele eyecatcher tot de robuuste betonelementen, van de centrale toog tot de oude stoelen die doen herinneren naar ver vervlogen schooltijden, het plaatje klopt. Zonder de minste twijfel het resultaat van twee mensen die volledig hun zin kunnen doen.

Dat merk je ook aan de menu – één vaste menu voor het diner aan 55 € - welke gepresenteerd wordt op een luttel blaadje gerecycleerd papier. De wijnkaart, met keuze zowel per fles als per glas moet de meest frisse zijn die ik in jaren heb gezien. Zowel voor wit als rood zijn er vier onderverdelingen voorzien - uitbundig Publiek, curieus Publiek, klassiek Publiek en trouw Publiek - aan u de keuze in welke u zich het beste kunt terugvinden.

Kelly Dehollander, de vriendin van Olly, kweet zich perfect van haar taak als gastvrouw en kwam met de nodige flair (en op de hipste sneakers van het westelijke halfrond) onze bestelling opnemen. Gulzig als we zijn lieten we ons onder het motto ‘zo veel mogelijk genieten’ met veel plezier het optionele extra gerechtje aanprijzen. En of we er zin in hadden!

Restaurant Publiek, Gent - De wijnkaart

  

Het was Olly die het eerste gerecht kwam inzetten, 'een tartaar van rund met rode biet, crunch van pitten en zaden, een pikant sausje en pittige mosterdsla'. De keuken mag dan wel de comfort zone van de chef zijn, ik weet het wel te smaken als de keukenbrigade zelf de gerechten in de zaal komt voorstellen. Niemand die de passie voor een bereiding beter kan overbrengen dan de persoon die achter het fornuis stond. Die rundertartaar, die wist trouwens zeer te smaken!

Restaurant Publiek, Gent - Rundertartaar met rode biet

'Een mooi stuk correct gegaarde schelvis, boerenkool met bite, enkele fijne tapijtschelpjes en een smaakvolle jus van karnemelk', ook het tweede gerecht wist ons te bekoren. In het glas een mollig smakende Saint-Josephe 'Fruits d'AVilleran' uit de Côtes-du-Rhône. Een mooie keuze.

Restaurant Publiek, Gent - Schelvis, tapijtschelp, boerenkool en karnemelk

Twee gerechten, meer had het keukenteam van Publiek niet nodig om mij voor hun creaties te winnen. Gerechten met de focus op de pure smaken van zijn bestanddelen, vaak niet meer dan een handjevol mooie ingrediënten. De kunst van het weglaten, daarvoor mag je zonder problemen het extra gerechtje op basis van 'skrei, aarpeer en gebrande sjalot' als toonvoorbeeld nemen. Blij dat wij van het gulzige type zijn.

Restaurant Publiek, Gent - Skrei, aardpeer, sjalot

Dat ik een fan ben van makreel is een understatement.  Een goedkoop en veelzijdige vis, een plezier om op te vangen en op de koop toe een geweldige smaakbom. De 'puree van Rouge de Flandres met gerookte makreel en ingelegde zandwortel' was dan ook een schot in de roos. Knapperige stukjes gele en oranje wortel, heerlijk rokerige makreel en een roderoos pureetje om u tegen te zeggen van een zeldzaam aardappelras. Waauw!

Restaurant Publiek, Gent - Makreel, rouge de flandres, zandwortel

Als hoofdgerecht kregen we 'een rundslonghaas met een smeuïge crème van look, champignon en praliné van hazelnoot' voorgeschoteld. 's Werelds grootste vleeseter zal ik allicht nooit worden, een mooi stukje onglet gaat er altijd wel in. En die crème van zachte look, wat was dat allemaal? Om duimen en vingers bij af te likken.

Restaurant Publiek, Gent - Longhaas, champignon, zachte look, hazelnoot

Geloof me, ik heb getwijfeld over de door Het Hinkelspel geaffineerde kazen, maar het is bij een dessert gebleven. Twee desserts om precies te zijn want op één been kan een mens niet staan. Het eerste werd een 'peer in rode wijn, platte kaas en meringue van speculaaskruiden'. Absoluut niets mis mee. Een mooie balans tussen fris en kruidig.

Restaurant Publiek, Gent - Peer in rode wijn, platte kaas en speculoos

Als tweede dessert verscheen er een bordje met 'in Calvados gegaarde Cox-appel, granité van geuze en crème van witte chocolade'. Hoewel ik een geweldig liefhebber ben van geuzebieren werd ik niet direct door die granité omvergeblazen. Als het dat maar is...

Restaurant Publiek, Gent - Cox-appel, geuze en chocolade

 

Indien je net als mezelf geen kei bent in het ruim vooraf reserveren van een tafeltje in je restaurant naar keuze, dan heb je allicht al ettelijke spontane restaurantbezoekjes in rook zien opgaan wegens volledig volgeboekt. Weken tot maanden vooraf volgeboekt zelfs.

 

Niets van dat alles bij restaurant Publiek waar een kwart van de couverts wordt vrijgehouden voor de ‘late beslissers’. Deze plaatsen worden op de dag zelf vrijgegeven, een telefoontje vanaf 10.30h volstaat. “Een bewuste keuze”, aldus Kelly Dehollander, “want tijdens de verbouwingen aan het restaurant hebben we maar wat vaak aan de lijve mogen ondervinden dat ter elfder ure reserveren niet altijd een optie is”.

 

Restaurant Publiek

Ham 39, 9000 Gent

T - 09/330 04 86

Online reserveren

Zondag en maandag gesloten

Mijn Pop-Up Restaurant - Wat, wie en waar!

Met de start van het reeds lang aangekondigde televisieprogramma ‘Mijn Pop-Up Restaurant’ in zicht – vanaf 4 maart op VTM – willen wij bij Coolinary wel even de moeite doen om een tipje van de sluier te lichten. Het grote wie, wat en waar zeg maar! Dat de immer ravissante Evi Hanssen niemand minder dan Sergio Herman aan haar zijde krijgt stond in de sterren geschreven. Maar Sergio gaat niet alleen als jury aan de slag gaat, hij krijgt het gezelschap van twee minder gekende bekende Vlamingen.

 

De Iraanse Sepideh Sedaghatnia kent u ongetwijfeld als de geheel uit charisma en vakkundigheid opgetrokken sommelière van twee-sterrenrestaurant ’t Zilte. Haar focus zal voornamelijk liggen op het zaalgebeuren en de dranken. De van kunst en design doordrongen Gentenaar Max Borka zal van zijn kant waken over de concepten van de verschillende pop-up restaurants. Enkel nog een rits kandidaten en een stuk of vijf gaststeden en we kunnen beginnen.



Mijn Pop-Up Restaurant

Wie: Noémie en Jeremy
Waar: Antwerpen, Koningin Astridplein

Noémie en Jeremy strijken met hun pop-up restaurant neer op het recentelijk vernieuwde Koningin Astridplein aan het majestueuze station van Antwerpen. Met de trein, de tram, de bus, de taxi of de ‘Velo’ - Halve Neuro Halve Neuro - raak je zonder enig probleem ter plaatse, een slechte bereikbaarheid mag alvast niet als excuus gelden. Indien hun concept erin zou bestaan zich volledig toe te leggen op de catering voor de beestjes van de nabijgelegen Antwerpse zoo dan draaien ze zonder enig twijfel de hoogste recette. Weet echter wel dat leeuwen, olifanten, slangen en dergelijk niet direct zo behendig zijn in het versturen van sms’jes, iets waar één en ander uiteindelijk allicht toch vanaf zal hangen.

Famous first words van Jeremy & Noémie: “Hoewel we alle twee nog vrij jong zijn, dromen we er van om ooit een eigen zaak uit de grond te stampen waarin we ons eigen ding kunnen doen. Via Mijn Pop-uprestaurant! hopen we al eens van deze droom te kunnen proeven. Met ons concept willen we vrij breed gaan, maar de bedoeling is dat mensen zich geen seconde vervelen. Vanaf het eerste moment dat ze binnenkomen, tot wanneer ze terug buitengaan: ze moeten er een leuke ervaring aan overhouden en niet enkel lekker gegeten hebben.”


Mijn Pop-Up Restaurant - Noèmie & Jeremy

Wie: Hanne en Jaro
Waar: Brussel, Muntplein

Als je weet dat het Muntplein pal aan het begin – of het einde, dat ligt er al aan waar u vertrekt – van de Brusselse Nieuwstraat ligt, tot nader order nog steeds de duurste straat op het Belgische ‘monopolybord’, dan weet u dat ook Hanne en Jaro niet om passanten verlegen zullen zitten. Heeft de Belgische hoofdstad een pop-up restaurant nodig om extra bezoekers te trekken? Allicht niet. Is het een aanvulling om de reeds aanwezige culinaire scene? Zeer zeker! Bijkomend voordeel is alvast dat Hanne en Jaro op slinkse wijze ook het Franstalige landsdeel voor zich kunnen winnen. Om van Eurocraten nog maar te zwijgen.

Famous first words van Hanne en Jaro: “In ons eigen pop-uprestaurant willen we voor een niet te klassiek concept kiezen, maar inzetten op kleine, verfijnde smaakbommetjes. Geen grote porties, maar verschillende kleine gerechtjes die wegsmelten in je mond. Als we daarmee de kijker kunnen overtuigen en de 100.000 euro in de wacht slepen, zal die geïnvesteerd worden in een eigen zaak. Een klein, gezellig restaurantje waarin we ons ding kunnen doen en waarin we originele gerechten kunnen presenteren: dat is onze ultieme droom.”

Mijn Pop-Up Restaurant - Jaro & Hanne

Wie: Maël en Stefanie
Waar: Gent, Woodrow Wilsonplein

Uit mijn mond zul je geen kwaad woord horen over de bijzonder fijne provinciehoofdstad die Gent is. Mijn veelvuldige bezoekjes hebben steevast een culinaire aanleiding en het aanbod om er gezellig te gaan ‘lekkerbekken’ is enorm. Om maar te zeggen dat het met de pop-up zaak van Stefanie en Maël twee kanten op kant. Een prachtige aanvulling op de fijne selectie etablissementen die Gent nu reeds rijk is of net dat rijke aanbod als niets ontziende concurrenten ervaren. Langs de andere kant, een volledig vrouwelijk koppel, dat is toch altijd een beetje scoren, niet?

Famous first words van Maël & Stefanie: “Wij zaten samen op de middelbare school en kennen elkaar dus al 8 à 10 jaar. Horeca is altijd een deel van ons leven geweest, en een eigen zaak beginnen is onze grote droom. In ons pop-up restaurant gaan we de lat sowieso hoog leggen. Ons concept? We stappen af van het ‘alledaagse restaurant’ en kiezen voor gezelligheid. Vooral het interieur zal een bijzondere twist hebben. Het zal speciaal zijn, het zal anders zijn, het zal funky zijn. En die lijn zal ook doorgetrokken worden naar de keuken.”

Mijn Pop-Up Restaurant - Maël & Stefanie

Wie: Deborah en Nathan
Waar: Capucienenplein, Hasselt

Deborah en Nathan hebben het getroffen met hun tijdelijke stek in ’s lands ‘Hoofdstad van de Smaak’. Hasselt is dan ook de ideale plaats in Limburg om een pop-up restaurant neer te poten, dat spreekt voor zich. Voordeel voor deze kandidaten is ongetwijfeld ook weer het door de anderen fel gevreesde ‘Limburggevoel’ dat altijd goed is voor een pak morele support. Niet dat ik me op basis van één enkele perstekst tot enig favoritisme laat verleiden maar toch, uitpakken met een concept waar desserts centraal staan, dan heb je mijn aandacht. Durf ik hier – dat is als de uitvoering top is – al over een mogelijke winnaar spreken?

Famous first words van Deborah en Nathan: “Deborah en ik zijn collega’s en werkten in een kledingzaak. We hebben allebei wel wat horecaervaring. Toen ik een half jaar in Hong Kong verbleef, heb ik er speciale restaurants leren kennen die enkel desserts serveren. Dus geen voor- of hoofdgerechten. Toen Deborah dit hoorde, was ze meteen dolenthousiast en besloot ze ons in te schrijven voor Mijn Pop-uprestaurant!. Heerlijke desserts, dat is dus ook het concept dat we in ons pop-uprestaurant willen hanteren en waarmee we het onderscheid willen maken”.


Mijn Pop-Up Restaurant  - Deborah & Nathan

Wie: Barbra en Stefaan
Waar: Schouwburgplein, Kortrijk

Kortrijk, ooit één keer geweest, een uurtje of drie. Een Engelse punkband van backingvocals en roadiediensten voorzien om vervolgens direct naar Gent te karren. Tot zover mijn band met de stad. Nu als uw voornaamste wapenfeiten een ‘sterrenmeisje’ en de kibbelende heren Van Quickenborne en De Clerck zijn, dan is het misschien hoog tijd dat de stad een fijn nieuw restaurant - ook al is het er eentje van de tijdelijke aard - als publiekstrekker krijgt toegewezen.

Famous first words van Barbra & Stefaan: “Omdat wij vier jaar lang samen een bed & breakfast hebben gerund, zijn we als koppel al sterk op elkaar ingespeeld. De oproep voor Mijn Pop-uprestaurant! kwam net op tijd, want sinds januari zijn we gestopt met onze zaak. De ideale kans om een nieuwe uitdaging aan te gaan. In ons pop-up restaurant willen we de pure keuken terugbrengen. Zonder streepjes, zonder schuimpjes. Echt de pure keuken in al z’n eenvoud. Onze ultieme droom is om binnen enkele jaren een goed draaiende zaak te hebben. Die 100.000 euro kan alvast een duwtje in de rug zijn.”

Mijn Pop-Up Restaurant - Stefaan & Barbra

Men laat weten dat u vooral de hashtag #VTMpopup mag gebruiken indien u zich twittergewijs over dit programma wenst uit te laten. Verder neem ik aan dat niemand er aanstoot aan neemt dat ik pop-up en restaurant weiger aan elkaar te schrijven.

Het 7de Weekend van de Rollende Keukens

Geen idee wat uw plannen dit jaar tijdens het Hemelvaartsweekend zijn, zelf plan ik ergens tussen de 28ste mei en de 1ste juni in Amsterdam te vertoeven. Uiteraard niet zomaar, dat spreekt voor zich. Een beetje rondkuieren, een gezonde dosis cultuur opdoen, ongetwijfeld wat shoppen, de betere cocktailbar onveilig maken en een hapje eten.

 

Voor dat laatste kan ik alvast terecht op de terreinen van de Amsterdamse Westergasfabriek waar de zevende editie van ‘Het weekend van de Rollende Keukens’ wordt gehouden. Zij die Coolinary een beetje volgen weten dat ik een deel van mijn culinaire hart verpand heb aan ‘all things foodtruck’.

 

Als zo’n 100 tot mobiele keuken, bakkerij of rookoven omgebouwde bakbrommers, campers, vrachtwagens, aanhangers, dubbeldekkers en busjes tijdens dit weekend één groot openluchtrestaurant vormen, dan is dat is voor ondergetekende dé reden om eindelijk een keertje aanwezig te zijn.

  

Piepermobiel - Weekend van de Rollende Keukens

Eten staat met andere woorden hoog op het programma. Net als ideeën op doen trouwens.  Er is namelijk nog altijd dat wilde plan om op termijn zelf een soortement food- of bartruck uit te werken. Iets dat zich leent tot multifunctioneel culinair plezier.

 

Liever Livar - Weekend van de Rollende Keukens

De keukens - excuseer, de rollende keukens - zijn dagelijks open vanaf 13:00 h tot 23:00 h. Verdere informatie omtrent dit gratis event dat een initiatief van Mister Kitchen en Pacific Park is, kan je op de website van de Rollende Keukens vinden.

 

Weekend van de Rollende Keukens

Het weekend van de Rollende Keukens, ik heb er verdorie al zin in!
Foto's © Jasper Faber

Klein feestje met een grote Teppanyaki

De eindejaarsfeesten mogen alweer een maand achter ons liggen, een reden om terug te blikken op de feestperiode is altijd makkelijk gevonden. Wie is er nu niet weg van een klein beetje nostalgie? Zo denk ik met plezier terug aan vroeger toen we bij ‘ons ma’ thuis – hallo ma (ze leest mee) – tijdens de feestdagen altijd wel iets leuks deden. Iets leuks, dat was dan bijvoorbeeld gourmetten, fonduen, steengrillen, racletten… die dingen. Klinkt onnozel, maar dat had iets. Wat zeg ik, dat heeft iets! Gezellig samen aan tafel, een beetje keuvelen en ondertussen met kleine vorkjes, pannetjes of pietluttige stukjes vlees en vis in de weer zijn. Zalig!

 

Via een gunstige wind belandde net voor de feestdagen de flink uit de kluiten gewassen Domo Teppanyaki XL in de Coolinary testkeuken. Gemakshalve had ik er tijdens diezelfde feestperiode een stukje over kunnen schrijven maar dat leek me iets te voor de hand liggend. Feest, dat is namelijk iets voor alle dagen, ook in februari!

 

Domo Teppanyaki XL

Ik vraag me wel eens af waarom sommige mensen een volledig gedekte feesttafel hebben staan in de eetkamer. Dat zijn zo van die dingen die je wel eens ziet bij pakweg MTV Cribs. Om mee uit te pakken denk ik dan, want een recente studie heeft aangetoont dat we tegenwoordig veel minder 'samen eten'.

 

Toen we ruim voor onze korte sessie op de Teppanyaki de tafel dekten - denk borden, bestek, water- en champagneglas, bloemetje en kaarslicht - begon het ons te dagen, er hing een hele namiddag een zekere feestsfeer in huis. Nu maken we er altijd een erezaak van samen aan tafel te eten, de tafel, die dekken we pas als het moment zover is. 

 

XL, die Teppanyaki heeft zijn naam alvast niet gestolen. Onze vleesjes - maar liefst 16 welliswaar kleine stukjes - pasten moeiteloos op de van twee kookzones voorziene bakplaten. Wat door ons alvast als positief ervaren werd is dat je het snoer ten alle tijden kunt ontkoppelen van het toestel. Zo kan je dit onmiddellijk voor en na de baksessie verwijderen zodat er niemand over valt. Het volledige toestel van tafel halen is dankzij de 'cool touch' handvaten' trouwens ook geen enkel probleem. Aan u de keuze. 



Domo Teppanyaki XL

Het enige nadeel van de Teppanyaki XL is de onvermijdelijk baklucht die je een tijdje in huis hebt hangen. Al is dat voor sommige mensen misschien wel een deel van de 'afterparty'.

Wist je trouwens dat je het toestel ook voor volstrekt andere doeleinden kunt gebruiken? Indien iemand na de maaltijd het in zijn hoofd krijgt om pakweg tafeltennis te spelen dan kan het toestel pefect dienst doen als net. Wel eerst even proper maken. Staat er karaoke op het menu en heb je nog een draagbaar toetsenbord of 'keytar' nodig, zoek niet verder! Plezier verzekerd, en dan had ik amper gedronken.