Boekenbeurs - Ingemaakt

Vanaf 31 oktober tot en met 11 november kun je in de Antwerp Expo weer terecht voor de jaarlijkse boekenbeurs, de ultieme hoogmis voor boekenliefhebbers. Hier is het al boeken wat de klok slaat, met als kers op de taart de talrijke signeersessies. Een kolfje naar de hand van de lezers. Met heelder horden drommen ze samen rond hun favoriete schrijver, gewillig hun beurt afwachtend tot hun held ook de binneflap van hun nieuw aangekochte boek van een herinnering in verse inkt voorziet.

Bij Coolinary maken we de verplaatsing dit jaar niet. Angst voor een mensenmassa in gesloten ruimtes, zoiets! Wat niet wil zeggen dat we niet met plezier even stil staan bij enkele kookboeken welke onlangs de rijke collectie mochten vervolledigen. Geen overloos gezwets over boeken, gewoon elke weekdag van de beurs een ander boek, voor ieder wat wils!

Bijten de spits af, de gezusters Debremaeker die na 'Brunch! Uit de keuken van de zussen' met 'Ingemaakt' een fijn tweede boek geschreven hebben.

 

Ingemaakt - Els en Iris Debremaeker - Uitgeverij Manteau

Inmaken, pekelen, opleggen, die dingen... dat is toch iets voor de bomma! Waarom moet u 'Ingemaakt' dan toch in huis halen? Wel al langer dan vandaag gaan vooraanstaande chefs niet alleen eigen groenten kweken, maar ook inmaken. Ook een beetje foodie waagt er zich er met veel plezier aan. Denk maar aan confituren, chutneys en dergelijk meer. Een boot om niet te missen met andere woorden, dat mag je gerust van mij aannemen!

De Pastorale ** - Reet

De Pastorale in Reet stond al enkele jaren op mijn wishlist en sinds kort heb ik dit restaurant mogen aanvinken op datzelfde lijstje. In navolging van een recent bezoek aan WY in Brussel - en eerder ook het pop-up restaurant op de triomfboog van het Ijzerpark - was het nu eindelijk tijd om de culinaire speeltuin van Bart De Pooter te ontdekken. In goed gezelschap trouwens, want ook de heren van Belgian Taste Buds en Be Gusto tekenden present.

Over het prachtige, sfeervol maar ook gedurfd ingerichte pand zouden mensen die er iets van kennen ongetwijfeld een boek kunnen schrijven, maar laat mij het gewoon bij het culinaire luik houden. En dat startte met een mooie plateau 'fingerfood'. 'Mosseltjes met selderij, scheermessen met pompelmoes en spiering met lavas', perfect bij een glaasje Bollinger.

De Pastorale - Fingerfood

We hadden niet anders verwacht dan een chef die alle registers zou opentrekken en dat liet zich onmiddellijk vanaf de eerste hapjes merken. Wat dacht je van een heerlijk zachte, subtiel 'gemarineerde coquille met galanga en rode curry', een 'salade van gekonfijte eendemaagjes met bulgur en scamorza' (Siciliaanse kaas) of 'structuren van escargots en look met een crème van trompets de mort'. Drie fijne hapjes, drie uiteenlopende smaken en structuren en drie keer prijs. Een hattrick heet dat in voetbaltermen. En dan ben ik nog niet lyrisch aan het worden over het erbij geserveerde zuurdesembrood. Ook alle lof waard!

De Pastorale - Hapjes

Het mocht dan het einde van het seizoen zijn, dankzij die puike nazomer kon het bordje met 'verschillende tomatenvarieteiten, tartaar van langoustine en een frisse sorbet van tamarillo (boomtomaat) ' perfect. Zoiets doet instant opnieuw verlangen naar de zomer!

De Pastorale - Tartaar van langoustine met tomaat

Een ode aan de zee, dat mogen ze me overal voorschotelen. Denk 'oester, mosselen en  scheermessen in al hun glorie, maar ook zeevenkel en algen geserveerd als zand'. De smaak moest alvast niet onderdoen voor de presentatie en op dat laatste viel niets af te dingen.

De Pastorale - De Zee

Met de 'gemarineerde goudbrasem met hibiscus, rode biet, geitenkaas en crème van wasabi' ging De Pooter onverminderd voort op hetzelfde elan. De wasabi en rode biet, doorgaans niet mijn beste vrienden kwamen hier uitstekend hetzij subtiel tot hun recht. De hand van de meester heet dat!

De Pastorale - Gemarineerde goudbrasem

Ongetwijfeld weet u dat staartvis hetzelfde is als zeeduivel, maar voor mij was dat nieuw. De zeedeuivel, excuseer, 'staartvis kregen we geserveerd met een sierlijk krokant van zuurkool en pancetta'. In tegenstelling tot de eerdere, licht verteerbare gerechten, was dit er eentje met uitgesproken diepe, rijke smaken.

De Pastorale - Staartvis, zuurkool, pancetta ...

Opnieuw koos de chef voor een uitgesproken smaakervaring, deze keer in de vorm van een stevig stuk rijkelijk 'gelakte Oosterschelde paling met radijs en boekweit'. Een aandenken aan een eerder bezoek aan Japan zo mocht later blijken. Niets op aan te merken, zoveel was zeker, al was het niet mijn favoriete gerecht van de avond. En ach, hoe beter een reeks visbereidingen afsluiten dan met een paling, een beestje dat er niet vies van is zijn stoute schoenen aan te trekken en vertrouwde wateren achter zich te laten op zoek naar andere oorden.

De Pastorale - Gelakte Oosterscheldepaling

Een beetje 'foerageren', daar is men in De Pastorale alvast niet vies van. Getuige daarvan de handgeplukte paddenstoelen uit de nabijgeleven kleiputten welke het fijne gezelschap van de  'wilde patrijs, crosnes en aardperen' kreeg. Herfst op het bord, volledig in het seizoen, dat is puur genieten!

De Pastorale - Wilde patrijs

Ook erg herfstig en ook bijzonder smakelijk was de 'hazerug met crumble van bloedworst, spruitjes en peer'. Een hagelbolletje, dat kan altijd gebeuren. Teken dat het 'echt wild' is zou mijn vader dan zeggen. Mooi stukje haas, perfect in combinatie met de peer, de spruitjes en de crumble. En die crumble van bloedworst, hoe simpel dat ook mag klinken, die was zo zalig, dat hou je niet voor mogelijk. Een absoluut winnertje!

De Pastorale - Hazenrug

Of we zin hadden in enkele dessertjes? Ik dacht het wel! Het eerste van de reeks was een tweeluik,  waarin op het bord 'vijgen, kweepeer en sorbet van Roquefort' en onder het deksel exact diezelfde ingrediënten doch in een andere bereiding, aangevuld met een crème van Poire Williams en peren uit eigen tuin het mooie mochten waren. Een dessert even smakelijk als verrassend, en tegelijk ook eentje dat komaf maakt met de 'dessert of kaas' keuze. Mooi!

De Pastorale - Vijg, kweepeer, Roquefort

'Druifjes en rozijnen, structuren van walnoot, mikado, caramel en een druivensorbet', ook het tweede dessert was een lust voor het oog en - dat spreekt voor zich - het smaakpalet. 

De Pastorale - Druifjes, rozijnen, karamel

Een ideale avond uit eten, die sluit je niet af met een oververzadigd gevoel, maar met het stiekeme verlangen naar meer. En dat trof want De Pooter had na de koffie en tal van snoeperijen nog een laatste troef achter de hand in de vorm van een laatste dessertje, een kleintje op basis 'vanille, ijs van cepes, en een crumble van bittere chocolade'. Ijs van eekhoorntjesbrood, je moet er maar op komen! Het is in ieder geval typerend voor de verfijnde en doordachte keuken van De Pastorale.  Ik ben fan!

De Pastorale - Vanille, ijs van cepes, bittere chocolade

Ik Kook van Woede - toon ons uw Angry Food Face!

Het wereldwijde succes van Angry Birds valt in één woord makkelijk te verklaren. Entertainment! Meer moet je daar absoluut niet achter zoeken want bekijk je dat met nuchtere ogen, dan valt er één ding op. Een stel vogels van diverse pluimage die op zelfmoordmissie vertrekken om wraak te nemen op een bende smerige groene eierrovende varkens die op de koop toe niet direct de beste architecten blijken… een sterke verhaallijn kun je dat moeilijk noemen.

 

Verslavend spelletje, daar niet van, doe mij de Angry Food Faces maar welke 11.11.11 onder de noemer 'Ik Kook van Woede' in het leven hebben geroepen. Het verhaaltje dat hierachter schuilt is allerminst van de pot gerukt en triest genoeg ook nog eens volledig waarheidsgetrouw. Terwijl wij na de maalijd ons rustig druk maken welk dessertje te kiezen zijn er wereldwijd zo'n 842 miljoen mensen die honger lijden.

 

Honger, we kennen dat knagende gevoel allemaal. Dat duurt meestal zo'n 5 minuten en dan proppen we iets in onze muil. Datzelfde hongergevoel, maar dan continu, daar heeft één achtste van de wereldbevolking mee te maken en dat is ronduit oneerlijk. Zeker als je weet dat we doorgaans ruim voldoende voedsel produceren, genoeg om de volledige wereldbevolking anderhalve keer van eten te voorzien. Hoog tijd dus om uw 'Angry Food Face' te laten zien. Of niet, want eerlijk, u gaat er uw slaap toch niet voor laten, wel? Toch maar eens aan denken als je nog eens een hongertje voelt opkomen!

 

Ik Kook van Woede - My Angry Food Face

Guerilla Battle - Ellis Gourmet Burger

Dat ik na één bezoekje aan Ellis Gourmet Burger, dat konden jullie hier al lezen. Amper een week na mijn eerste bezoek tekende ik opnieuw present aan de Keyserlei, dit keer in het gezelschap van mijn wederhelf en Frank Be Gusto. Wij hadden wel zin in de Guerilla Battle welke zich pal voor onze ogen zou afspelen. Lokale held Wouter Keersmaekers van De Schone van Boskoop vs. Frederik Boussy van Cuines 33, in bokstermen spreekt men dan al snel van een 'main event'.

 

We laten de hapjes voor wat ze waren - uiterst aangenaam - en vliegen er direct in met de eerste ronde waarin de visiterende chef met zijn spierballen mocht rollen. Gezien de Spaanse invloeden mocht het niet verbazen dat Boussy met plezier zijn 'Mac Catalan' aan ons presenteerde, eentje waarvoor ze mogelijk nog wel een plaatsje op de kaart in Cuines 33 konden vinden. 'Een burger op basis van Rubia Gallega en chorizo, romesco van gebrande tomaat en amandel en dat alles tussen een heerlijk brioche broodje.' Een uppercut van heb ik me hier, Barcelona tussen een broodje!

Ellis Gourmet Burger - Mac Catalan - Cuines 33

Zij die Wouter Keersmaekers een keertje van dichtbij hebben gezien, die weten dat de impossante chef aardig kan incasseren. Zijn antwoord in de vorm van een 'Brasvar Burger' liet dan ook niet lang op zich wachten. Boenk erop als je het mij vraagt!  Mooi gegaard varkensvlees, gestoofd witlof, krokante varkensoor, picklestartaar, ... Het viel ten zeerste in de smaak, al was de wedstrijdjury het er over eens dat het varkensoor te groot, te krokant was. Indien geserveerd als crumble, dan hadden we hier een winnaar via rechtstreekse knock-out!

Ellis Gourmet Burger - Brasvar Burger - De Schone van Boskoop

Naar aloude Amerikaanse worsteltraditie werd er ook bij deze battle ter elfder ure een onaangekondigde speler uit de coulissen getoverd om de bokspartij extra cachet te geven. In de blauwe shorts betrad patissier Del Rey de ring om al molenwiekend zijn hoogstpersoonlijke zoete burger in elkaar te boksen. Een pareltje waar wij met plezier onze tanden in zetten trouwens! 'Macaron met aardbei, frambozen, basilicum, pannacotta en ingedikte vinaigrette van citroen.'

 

Ellis Gourmet Burger - Del Rey Sweet Sensation

Elke chef heeft gestreden voor wat hij waard was, de uiteindelijke winnaar was zonder enige twijfel Ellis Gourmet Burger. Dat die guerilla battles een gesmaakt concept zijn, dat staat wel vast. En met openingen in Maasmechelen en Gent in het vooruitzicht zullen we niet lang op onze honger moeten zitten om opnieuw getuige te zijn van culinaire battles.

 

Flashforward, twee weken later, Brussel. Hongerige magen diende gevuld en ach, waarom niet! Milkshake banaan, een Ellis Special Bacon en French Fries... hamburgers gaan nooit vervelen!

Ellis Gourmet Burger - Ellis Special Bacon

The Hotel - Brussel

Je moet al van slechte wil zijn mocht je The Hotel in Brussel weten te negeren. Het onlangs gerenoveerde, statige vier-sterren hotel torent immers flink boven de aanpalende gebouwen uit. Het aanblik van het hotel bij nacht maakte zo'n indruk dat we onlangs - na een te kort bezoek aan de pop-up cocktailbar Casa Bacardi - besloten hier te logeren. Afgelopen weekend was het zover en ja,  ook die cocktailbar stond terug op het programma.

 

Een vriendelijke ontvangst aan de receptie, dat is het minste en niet meer dan normaal ook. Geen klagen over trouwens. En die welgekomen ontvangst, die laat zich trouwens op de kamer ook merken. Een handgeschreven kaartje, een doosje pralines van Pierre Marcolini... 't zijn die kleine dingen die voor mij de beleving kleur geven.

 

De kamer zelf - we zouden er uiteindelijk amper in vertoeven - daar zou ik me met plezier enkele dagen in verschanst hebben. Mooi ruim, praktisch ingericht, een uitzicht om u tegen te zeggen... ze deed de naam 'Panorama Deluxe' alvast alle eer aan!

 

The Hotel - Panorama Deluxe Kamer

 

Indien het bescheiden assortiment drankjes (Nespresso, Stella, witten en rode wijn, water) in de kamer niet voldoende mocht blijken, dan waren we steeds welkom in de Panorama Lounge van het hotel. Wij namen één van de razendsnelle liften richting 24ste verdieping om er middels onze keycard toegang te krijgen tot de exclusieve trendy ingerichte  lounge.

 

De persoon die op een blauwe maandag besloten heeft om enkele luxe-kamers te schrappen (lees minder inkomsten) en er een trendy lounge neer te poten die verdient wat mij betreft een bescheiden standbeeld. Van een meerwaarde gesproken! Rustig de krant of één van de vele hippe boeken lezen, even op je laptop werken, jezelf een drankje inschenken en ondertussen genieten van het uitzicht. Het mag allicht niet verbazen dat wij het bij het laatste hielden. Een basic bloody mary of een glaasje Mercier champagne, Brussel wordt er alleen maar mooier van.

 

Versnapering waren er trouwens ook te vinden. Doorgaans wil dat zeggen dat er chips en snoepgoed te vinden is en met een beetje geluk enkele kleffe broodjes. Niets van dat alles in The Hotel. Kraakverse belegde broodjes en verrines gevuld met allerlei lekkers zoals gerookte vis, zeewiersalade met sesamolie en zalm... Zalig, om van de dessertjes nog maar te zwijgen!

Zeggen dat er in The Hotel met zorg de nodige aandacht aan luxe besteed wordt zou een understatement zijn. En toch is het niet diezelfde voor de hand liggende luxe, maar wel de kleine accenten die ons verblijf zo aangenaam maakten. Fris water, spekjes en winegums in de lobby, een handgeschreven welkomstbrief, een assortiment verse koekjes bij een ruim uitgebreid ontbijt of een korte vriendelijke babbel. Luxe, daar betaal je voor, maar het zijn de kleine dingen die het verschil maakten.

 

In onze kamer was trouwens ook een telescoop te vinden. Geen flink uit de kluiten gewassen sterrenkijkers zoals deze uit de Panorama Lounge, maar een handig uitschuifbaar exemplaar zoals menig piraat er ooit één mocht hanteren. Ideaal om Brussel van dichtbij te bekijken, want het uitzicht, dat was onbetaalbaar!

The Hotel Brussel - een panorama als geen ander

The Hotel
Boulevard de Waterloo 38
1000 Brussel
T - + 32 (0) 2 504 33 35

Meteor Food Truck

Afgelopen zondag stond 'Krachtvoer' op mijn programma, het festival over eten van Alle Dagen Honger en Villanella. Met veel plezier luisterde ik naar de inspiratiebronnen van Corazon de Raeymaeker, Dorien Knockaert en Kobe Desramaults, deed ik van cocktailworkshop met Olivier Jacobs van Jigger's, keek ik aandachtig naar twee docu's over ggo's en struinde ik over het marktje dat werd samengesteld door de mensen van Thursday Dinners. En als ik niet één van eerder vernoemde dingen aan het bezigen was, dan hing ik volkomen terecht aan de toog bij de mannen van de Meteor Food Truck! 

 

Meteor Food Truck - Maarten aan de Boretti

 

Veel ruimte om te manoeuvreren heb je alvast niet in zo'n foodtruck, maar dat hoeft niet per sé een nadeel te zijn. Zo hoef je niet niet nodeloos van hot naar her te lopen mocht je iets mankeren want alles heb je gewoon bij de hand. Naast Maarten en Floris, de twee chefs van dienst was er nog voldoende ruimte voor een Boretti gaspit met frytop - waar ken ik dat toch van - een koeling, een oven en voldoende opbergruimte voor ingrediënten, glazen en toebehoren. Als pakweg Kwinten de Paepe van Trente in een in omvang bemeten keuken de pannen van het dak kan koken, dan moet zoiets in een mobiele keuken evenzeer lukken.

Meteor Food Truck - Floris & Maarten

 

Iemand aan het fornuis en iemand aan de passe, meer is er op een goede mise-en -place na niet nodig om het ene na het andere kleine culinaire hoogstandje uit je hoge hoed te toveren. Twaalf gerechtjes stonden er op de kaart - ik durf een dergelijk aanbod al gedurfd noemen - en bij het zien van twee afgewerkte bordjes werd ik gesterkt in mijn voornemen om het hier niet bij één gerechtje te houden.

 

'Bouchots (uitverkocht) met oude gueuze en peterselie', 'wortel met duindoornjus en zachte kaas', 'oester met warmoes en beurre blanc' of 'BBQ style ribben met een kruidige dip'... alles klonk even verleidelijk. 

 

Meteor Food Truck - Heerlijk eten

Mijn eerste keuze was snel gemaakt, 'varkensrillettes met uiencompote en zuurdesembrood'. Nothing fancy, maar wel een heel eerlijk bordje. En omdat goede voornemens niet enkel voor met nieuwjaar zijn besloot ik op dat eigenste moment om thuis ook rillettes te maken. Ideale activiteit om al die gewonnen tijd optimaal te benutten want het leven, zo leerde ik op Krachtvoer, dat is uiteindelijk een nuloperatie. Perfect bordje om mee te starten en ideaal in gezelschap van een Saison Dupont.

Nog tijdens de cocktailworkshop van Olivier leerde ik dat de 'geroosterde varkensnek met gerookte bouillon, granen en ui' dik in orde was. En wie ben ik om goed advies in de wind te slagen? Opnieuw richting foodtruck met andere woorden om het opgekomen hongertje te stillen, opnieuw geen spijt van. Zachte varkensnek, een smakelijke bouillon, mooi gegaarde granen en een licht gekarameliseerd uitje. Comfort food heet dat!

Roet in mijn eten, ik ben daar geen fan van. Mijn plan mezelf aardig vol te proppen met allerlei lekkers - ik was immers niet één van de gelukkigen die plaatsjes kon bemachtigen voor het Transguardia diner - kwam abrupt tot een einde toen er vriendelijk doch kordaat gemeld werd dat de mensen van Meteor ermee moesten stoppen. Tot de verbazing van Floris en Maarten trouwens die duidelijk op een langer shift voorzien waren. Een laatste stuk steak van 't paardje was mijn deel, net als de resterende Saison uit de 75cl fles alvorens netjes zoals het hoorde mijn afwas op de daartoe voorziene plaats te deponeren. Afscheid in mineur, al was het wel bijzonder lekker!



Meteor Food Truck



Milk Pin Ups door Jaroslav Wieczorkiewicz

Wel ja, ik moet zeggen dat ik redelijk onder de indruk ben van de foto's van Jaroslav Wieczorkiewicz en dat niet alleen omdat er mooie madammen met weinig om het lijf mee gemoeid zijn. Behoorlijk straffe toestanden wat de man en zijn team Aurum Light laten zien en dan ben ik nog niet verder geraakt dan zijn recente 'Milk Pin Up' reeks. Toch net iets anders dan het 'melkmeisje' waar ik mee groot ben geworden.

 

Het mag niet verbazen dat de workshops die onze Poolse vriend overal ter wereld inricht op bijzonder veel enthousiasme kan rekenen. Mocht ik zelf een deftige foto kunnen trekken en ik had de kans, ik zou me er ook op intekenen. Maar ik ben geen fotograaf en ik trek geen herinneringswaardige foto's.

 

Milk Pin Up - Jaroslav Wieczorkiewicz

Photoshop denk je dan natuurlijk - het komt er inderdaad aan te pas - maar de foto's zijn wel degelijk het resultaat van een flinke fotosessie. Hieronder alvast een idee hoe ze tewerk gaan wat belichting betreft. De foto's zelf zijn het resultaat van meerdere - een pak - opnames die in hoge snelheid na elkaar genomen worden en op elkaar worden gemonteerd. Het resultaat, ik denk dat we het daar eens over kunnen zijn, dat is verbluffend.

 

Over verbluffende foto's gesproken, wat is dat de laatste tijd toch met al die foto's met 'credits' op? Indien je naam Jaroslav Wieczorkiewicz is en je fotografische pareltjes als bovenstaande aflevert, dan kan ik dat begrijpen. Indien niet, je bent geen fotograaf die er zijn brood mee verdient en op de foto staat een half wazig - of nagelscherp, het kan me gestolen worden - bord met eten... what's the point! 't Was zo één van die kleine ergernissen waarvan ik vond dat ik die op de wereld moest loslaten. Een reden gevonden, laat het gerust weten want ik ben 'benieuwd'. Voor de rest, even goede vrienden!

How to Milk Pin Up -  Jaroslav Wieczorkiewicz

Sheffield Wednesday: Op vel gebakken kabeljauw met Puy linzen en boerenkool

Er is de voetbalploeg, het ter ziele gegane Kempische bandje en nu ook een tweewekelijkse rubriek op coolinary om duimen en vingers bij af te likken. Sheffield Wednesday! Mag ik u über foodie Erik voorstellen, kempenzoon maar toch vooral wereldburger.

 

Oorspronkelijk van de Noorderkempen, net over de grens van de geboorteplaats van Vincent Van Gogh. Na 6 jaar francofilie in Canada werd het tijd voor een gezonde portie anglofilie in 'Britannia'! Sheffield dus! Geobsedeerd door eten, koken en cocktails met een bitter kantje.

 

Linzen zijn niet meteen sexy groenten maar deze donkergroene linzen uit Puy blijven heerlijk al dente en hebben een lekkere nootachtige smaak. En boerenkool dan? Die is in onze contreien voornamelijk bekend om zijn bijdrage aan hutsepot, stoemp en andere hartige boerenkost, bezwaarlijk de meeste trendy kost met andere woorden. In de Engelstalige wereld wordt boerenkool (kale) al enkele jaren als superfood beschouwd, barstevol antioxidanten en vitamines. Kan perfect gekookt of gestoomd worden, maar je ziet hem ook vaak rauw opduiken in salades en sapjes. Eerherstel voor de boerenkool dus!

 

Sheffield Wednesday: Op vel gebakken kabeljauw...

 

 

Nodig:

 

Fijngehakte mirepoix (een wortel, een stengel selder, sjalotje), 50 gr gerookte spekblokjes, 125 ml Puy linzen, 125 ml droge witte wijn, 250 ml groentebouillon, 2 el room (of Griekse yoghurt), handvol verse dragon, 100g boerenkool (harde stengels en nerven verwijderd), vastkokende aardappels, 2 kabeljauwfilets op vel (of andere witte vaste vis)

 

Doen:

 

- Stoof de mirepoix aan in boter en voeg de spekblokjes erbij. Kort aanbakken en daarna de linzen, witte wijn en bouillon toevoegen. Laat zo’n 30 à40 minuutjes sudderen op een laag vuurtje tot al het vocht opgenomen is.

 

- Kook de aardappelen gaar. Indien je een stoommandje hebt kun je hierboven tevens de boerenkool stomen. - Kruid de kabeljauwfilets met peper en zout en haal ze door bloem. Bak kort alle kanten aan en gaar deze vervolgens verder in het midden van een voorverwarmde oven.

 

- Zodra de linzen gaar zijn er de room (of de iets gezondere Griekse yoghurt) en de fijngehakte vers dragon onder mengen. - Roerbak de gestoomde boerenkool in boter en kruid naar smaak af met peper, zout en desgewenst ook nootmuskaat.

 

- Dresseer de aardappelen, linzen met de boerenkool en daarop de vis op een bord. Werk eventueel af met een likje verse tartaar (mayo, kappertjes, peterselie, dragon, ui, fijne uitjes en augurkjes in azijn) en wat peulscheutjes. In plaats van gekookte aardappelen is puree (met truffels) hierbij ook zeer lekker. En durf te variëren. Gebruik gerust snijbiet of zwarte kool (cavolo nero), de donkere variant van boerenkool.

De Padpivot - mijn nieuwe kookboekenstand

Na de aankoop van mijn iPad, nu alweer zo'n jaar of twee geleden, heb ik hier een stukje geschreven hoe dat spel hier het dagelijkse keukenleven probeert te beïnvloeden. Culinaire apps die kookboeken vervangen, die dingen!

We zijn ondertussen twee jaar verder en ik moet vaststellen dat die iPad vooral dienst doet om op vakantie te nemen en om in de zetel mee rond te lummelen. En op de kookboekenstand, daar staat op dit moment een exemplaar Ons Kookboek uit 1943. Vooruitgang, daar moet dat boek niet van weten, al kun je hem net als je flesje ketchup en je bokaal hazelnootpasta tegenwoordig wel personaliseren!

Kookboekenstand - Ons Kookboek 1943

Akkoord, ik ga daar eerlijk in moeten zijn, die iPad heeft wel eens postgevat in die kookboekenstand maar 't een was duidelijk niet voor 't ander gemaakt. Ondertussen heb ik mezelf zo'n padpivot aangeschaft, een 'kookboekenstand 2.0' zeg maar.

 

Geen idee waarom ik daar twee jaar mee gewacht heb eigenlijk. Om te beginnen past mijn tablet daar perfect op, iets wat ideaal is voor pakweg op het keukeneiland. 't Spel is ervoor gemaakt dus hier geen angsten voor metalen bolletjes die voor krassen zorgen. En dankzij dat gebogen onderstelletje kan je die trouwens ook supermakkelijk op je been plaatsen, iets wat ideaal is als je net als ik wel eens in de zetel ligt te lummelen. Winnertje, al zeg ik het zelf!

 

Padpivot

 

Skull Pancakes voor Halloween



De tijd dat we makkelijk met een grote boog omheen Halloween konden, die ligt in een ver verleden, zoveel is wel duidelijk. In een niet nader genoemde tuinzaak in het Turnhoutse botste ik in augustus reeds op een flink uit de kluiten gewassen  afdeling met Halloween prullaria.

 

Laat mij gerust degene zijn die deze uit de States overgewaaide en volledig commercieel opgeklopte feestdag glansloos aan zich voorbij laat gaan, dat wil niet zeggen dat ik jullie kop niet zot mag maken met potentieel leuke gadgets. Een titel als 'Inspector Gadget' moet je immers verdienen!

 

Halloween dus, Amerika...dan is een link naar pancakes en doodskoppen wel heel snel gemaakt. En dat treft, want weet je wat je op tinternet kunt kopen. Juist ja, iets om doodskopvormen voor pancakes!

 

Skull Pancakes, ideaal voor Halloween

Halloweenfans overal ten lande kan ik alvast aanraden niet te snel victorie te kraaien, de vormen zijn immers zo uitverkocht als maar kan zijn. Of had je gedacht dat de Amerikaanders dit hebbedingetje zomaar links zouden laten liggen? Niets is minder waar!

Halloween Skull Pancakes

 

Lezers en gadgetfreaks een beetje teasen met gans uitverkochte toestanden... niet erg netjes van mij, ik weet het. Als het alvast een troost mag zijn, stiekem zou ik die vormen ook wel willen. Mocht je mij zo'n pancake voorschotelen, ik zou hem niet weigeren. Een beetje verse aardbeienconfituur of warme chocoladesaus in die lege oogkassen druppelen... deze zombie weet wat lekker is!

 

Halloween Skull Pancakes

Lesieur Herfstrecept: Gebraden patrijs met knollenpuree



Euhm ja, die seizoenen vliegen er in een rotvaart door dit jaar. Na het lente- en zomerrecept is het ondertussen alweer tijd voor een herfstreceptje met Isio 4 olie van Lesieur. Het vallen van de bladeren, ik had het moeten weten natuurlijk.

 

Herfst, dan denk ik onherroepelijk aan wild, bospaddenstoelen en ook een hele rits groenten welke tot in de eeuwigheid allicht de stempel 'vergeten groenten' opgeplakt zullen krijgen. Patrijs, Parijse champignons en kervelwortel... drie keer prijs in het recept van chef Patrick Vandecasserie. Lang leve de herfst!

Lesieur Isio 4 - Wilde patrijs met knollenpuree

Nodig:

 

4 jonge patrijzen (gekuist door de poelier), 500 gr aardappelen (bintje), 200 gr kervelwortel, 20 gr bosbessen, platte peterselie, 4 mooie Parijse champignons, 10 cl Isio 4 olie, 10 cl melk, 10 cl room, 20 gr boter

 

Doen:

 

- Schil de aardappelen en de kervelwortels en kook deze in licht gezouten water. Wanneer deze gaar zijn het water afgieten en de aardappelen en kervelwortel vervolgens prakken met een pureestamper.

 

-  Zet een pan op een middelhoog vuur en voeg er de olie aan toe. De patrijzen kruiden met peper en zout en deze langs elke kant mooi aanbraden. Vervolgens zo'n 5 minuten verder garen in het midden van een op 180° voorverwarmde oven.

 

- Werk ondertussen de puree af door er de melk, room en boter aan toe te voegen. Kruid af met peper en zout.

 

- Versnijd de patrijs en serveer met de knollenpuree. Werk af met de bosbessen, platte peterselie en flinterdun gesneden champignons.

Ellis Gourmet Burger - Keyserlei

 Afgelopen zaterdag had ik een half uurtje te spenderen alvorens af te zakken naar Caffénation voor een geplande 'meeting'. Het was zo rond het middaguur, een hapje eten is dan zelden een slecht idee. De ideale gelegenheid om die nieuwe Ellis Gourmet Burger op de Keyserlei eens uit te proberen. Of liever, om eindelijk eens bij Ellis Gourmet Burger te gaan eten, iets wat er tot op heden om geheel onbegrijpelijke redenen nog niet van gekomen was.

Heel even heb ik getwijfeld de nu immens populaire  Red Star burger te bestellen maar daar komen nog gelegenheden voor. Binnen een week ofzo, wanneer lokale held Wouter Keersmaekers van De Schone van Boskoop de bokshandschoen opneemt en Frederik Boussy van Cuines 33 partij geeft in een rondje hamburgers bakken. In ieder geval, veel lekkers alvast op de kaart om mij voor deze lunch door te laten te verleiden!

Ellis Gourmet Burger - Keyserlei

Nippend van een Bolleke - hey, ik zat in Antwerpen - koos ik voor een 'Guaco-Waco Lamsburger', terwijl ik rustig even de geschiedenis van de hamburger doornam in de speelse 'Ellis krant'. Soms heb je zo het gevoel dat alles klopt, het interieur, de kaart, de bedrijfsfilosofie... een gevoel dat ik zaterdagmiddag absoluut had. Twee slokken De Koninck ver, op de sfeer na nog niets geproefd en al ongelofelijke fan van Ellis.

Ellis Gourmet Burger -

Geen extra's genomen omdat ik toch min of meer op een strak schema zat en daar had ik natuurlijk direct spijt van. De 'french fries' zagen er zalig uit en ook de coleslaw moet niet te versmaden zijn. Direct ook één van de sterke punten van Ellis Gourmet Burger. Langs de ene kant nodigt het interieur uit om hier gezellig op een gezapig tempo van allerlei lekkers te genieten, langs de andere kant kun je er evenzeer genieten van een 'snelle hap'. En kijk, daar heb je mijn lamsburger al!

 

Een heerlijk krokant broodje, een flinke, sappige lamsburger, rode ui met een beet aan en als overige smaakmakers een licht kruidige guacamole, verse koriander en zoete chilisaus. Als ik niet om tijd verlegen zat, ik zou onmiddellijk een tweede burger besteld hebben.

 

Ellis Gourmet Burger - Guaco-Waco Lamsburger

Geen idee waar de mensen achter Ellis de mosterd gehaald hebben, gelijkenissen met het Amsterdamse Burgermeester zijn er alvast wel. Diezelfde Burgermeester is sinds jaren een Coolinary referentiepunt voor degelijke hamburgers geweest, iets wat deed vergeten dat ik het ondertussen gerust een pak dichter bij huis mag zoeken! Zover zijn we nu eindelijk wel! Verkoopt volgens mij trouwens ook als zoete broodjes, die bruine Ellis shirts die wel heel mooi vormgegeven zijn. 't Is maar een idee!

Goed nieuws ook voor diegenen die niet direct in de buurt van Antwerpen, Brussel of Knokke Heist,  de plaatsen waar een Ellis te vinden is, wonen. In november is de opening van een filiaal in Maasmechelen Village gepland, in maart 2014 volgen Gent en Brugge. En dan is er nog die retecoole foodtruck waar ik zo immer jaloers op ben!

De pot op met Oxfam

Choco- of hazelnootpasta - laten we een keertje niet pietje precies uithangen - ieder heeft zo zijn eigen favorieten. Zo wordt het mes ten huize Coolinary alvast duchtig in de potten van Nutella en Kwatta Choc & Nuts gedoopt. Wat zeg ik? Op een onbewaakt moment durft er hier eentje die potten wel eens te lijf gaan met een lepel. Het resultaat, lege chocopotten!

 

Diezelfde lege potten worden doorgaans netjes uitgewassen en gereycleerd, deze keer krijgen ze een andere bestemming. Zaterdag 12 oktober kan je je lege chocopot namelijk gratis gaan omwisselen in een Oxfam Wereldwinkel. In ruil voor je lege pot choco krijg je gratis en voor niets een nieuwe, volle pot Fair Trade-choco. Gratis choco dus, en niet enkel omdat u een ongetwijfeld toffe mens bent. Neen, ook om zo nog eens de aandacht te vestigen dat Fair Trade-producten wel degelijk helpen aan het ombuigen van van de oneerlijke verhoudingen in de internationale handel.

 

Zaterdag 12 oktober 2013, een gratis pot Fair Trade Choco in ruil voor...

 

Heb je hier of daar nog een lege pot choco rondslingeren, dan weet je zaterdag alvast waarheen. En als hij nog halfvol is, dan zul je een tandje moeten bijsteken deze week. Zo simpel is het.

WY Brussel - Quatre Mains met topchefs

Laat ik maar eens direct met de deur in huis vallen, afgelopen zaterdag ben ik gaan eten in 'een garage'. Uiteraard niet zomaar een garage  maar wel in The Mercedes House waar het WY restaurant van niemand minder dan Bart De Pooter (De Pastorale)gevestigd is. Deze unieke locatie mag dan al hoge ogen gooien, van deze met twee Michelin sterren gedecoreerde chef ben ik ondertussen al iets gewoon. Getuige daarvan een maaltijd in the Cube op de triomfboog in het Brusselse Ijzerpark. Om maar te zeggen!

 

Reden van mijn bezoek was de aftrap van een fijne reeks 'quatre mains', waarbij De Pooter telkens het gezelschap krijgt van een gerenommeerde buitenlandse collega. Kijk, sommige mensen sturen louter kerstkaartjes naar hun vrienden, anderen zoals Bart nodigen diezelfde vrienden al eens uit voor een creatief onderonsje. En laat dat laatste nu net mijn voorkeur genieten!

 

Mocht tijdens deze eerste editie zijn kunnen etaleren, Xavier Pellicer, de voormalige driesterrenchef van El Raco de Can Fabes en nu van Baracca. Een glaasje Bollinger om ons in de stemming te krijgen, gevolgd door drie fijne hapjes.

Wy Restaurant @ The Mercedes House

Ossenworst, het mag dan een vaste waarde in Nederland zijn, bij ons is het niet echt ingeburgerd. Een reden als geen ander om het hier eens aan bod te laten komen, als amuse bijvoorbeeld. 'Ossenworst, een zuur tomaatje, pittige crème van mierikswortel en een krokantje'. Netjes!

 

'Paling in't groen' is één van de  gerechten waarvan ik na een halve portie meestal wel genoeg heb. Geserveerd als een klein smaakbommetje weet ik het helemaal te smaken. De heerlijk frisse accenten, het 'mollige' van de paling,... zalig gewoon. Fijn starten heet dat! 

WY Restaurant - Ossenworst, paling in't groen

Met de 'oester met zilte groentjes' volgde alweer het laatste hapje en wat voor één! Van de mooie oester tot de complementerende fijne groentjes, hier was het al zilt dat de klok sloeg. Het 'less is more' principe opnieuw kracht bij gezet!

Wy Restaurant - Oestertje met zilte groenten

 

De 'quatre mains' ging van start met een gerecht van Xavier en zijn 'Shabu-Shabu' was een binnenkomer van jewelste. Shabu Shabu is een Japans gerecht waarbij dun gesneden stukken rundsvlees in bouillon worden gegaard. Bij de interpretatie van de Catalaanse chef kwamen er cannelloni van 50 dagen gerijpte lende van het Holsteiner rund aan te pas, biologische groenten uit de moestuin van Xavier en een bouillon van Bellota ham. Die bouillon, die mag je me gerust heel de winter voorschotelen.
 

Wy Restaurant - Shabu Shabu

Het tweede bordje van de hand van Xavier Pellicer blonk uit in eenvoud. Snijbiet, tomaat en rauwe garnalen. Met een beetje slechte wil zou je kunnen zeggen dat dit niet direct iets was om over naar huis te schrijven, maar dat zou buiten de migas op de rauwe garnalen gerekend zijn. Wat een smaakbom die migas, ongelofelijk. Deze knisperend krokante Catalaanse specialiteit op basis van broodkruim, knoflook en salie was onmiskenbaar de smaakmaker van dit gerecht.

Wy Restaurant - Rauwe garnaal, migas, snijbiet

Men zegt wel eens dat je aan het schilderij de hand van de meester herkent. Het is een vlieger die vaak ook opgaat bij chefs en hun borden. Getuige daarvan het eerste gerecht van de hand van Bart De Pooter, een vegetarisch gerecht met '3 uur langzaam gegaarde witte kool, girolles en een gerookte eierdooier' als hoofdrolspelers. Nooit fan geweest van witte kool in witte saus maar dit daarentegen. Die smeuïge dooier, de zachte kool, die girolles... iets om thuis te proberen!

Restaurant Wy - Witte kool, girolles, eierdooier

 

We moeten niet rond de pot draaien, niets dat zoveel tweedracht zaait in het culinaire landschap dan ganzenlever. Liefhebbers en haters, twee meningen. Het lijkt me een evidentie dat ik het als foodie wel eens gegeten heb, in terrines of een crèmeke ofzo. En nu lag er een flinke portie 'ganzenlever met jong witlof, een kwartje peer, maïs en gevogeltejus met gezouten boter' op mijn bord. Laten we zeggen dat deze keuze van de Catalaan niet direct mijn ding was. Even goeie vrienden.

Restaurant Wy - Ganzenlever, jong witlof, ...

Nee, doe dan het hoofdgerecht van Bart De Pooter maar, een heerlijk stukje '50 dagen gerijpt Holsteiner rund met verschillende structuren van prei'. Na de Shabu Shabu van Xavier was dit de tweede keer dat het Hosteiner rund - waarvan Bart trouwens importeur is - de revue passeerde. En opnieuw een schot in de roos, wat had je gedacht! Perfect gegaard vlees, mooi gekorst en zalig mals. Sterk in combinatie ook met de prei welke zowel gebrand, gebakken als in puree geserveerd werd.

Wy Restaurant - Holsteiner, structuren van prei

Geen dessert dat zo de herfstsfeer weet op te roepen dan 'gekarameliseerde appeltjes met vanille-ijs, karamel en een crumble'. Altijd een gouden combinatie en dan heb ik het niet alleen over de kleur. Smaken die gewoon kloppen, daar hoef je niets meer aan toe te voegen.

Wy Restaurant - Appel, karamel, crumble, ijs

Naar goede gewoonte paste ik voor de koffie, maar de rijkelijk gevulde schaal met snoeperijen liet ik natuurlijk niet aan mij voorbij gaan. Een 'multivruchten ijslollie, een chocolade Mercedesster, macarons met yuzu, spekjes met kalamansi'... dat zou moeten volstaan als een afsluiter van een memorabele lunch denk ik dan.

 

Wy Restaurant - snoeperijen

In het kielzog van Xavier Pellicer zullen nog een resem topchefs hun opwachting maken in het Brusselse Wy Restaurant. Zo tekent op 12 oktober Benallal Akrame uit Parijs present. Daarna zullen onder meer de Zweedse topchef Mathias Dahlgren van het gelijknamige twee-sterren-restaurant in Stockholm, de Nederlandse twee sterrenkok Jacob Jan Boerma (De Leest), de Engelsman Alyn Williams (The Westbury, *) en de Portugese chef Nuno Mendes van het uitermate populaire Londense sterrestaurant Viajante naast Bart de pannen van het dak koken. Of er ook nog gekust wordt hangt van de lunch af.

 

Reserveren kan op het nummer 02/400 42 63. Een zes gangenmenu zal 72 € kosten, inclusief dranken is dit 125 €. Dit menu zal zowel 's middags als 's avonds geserveerd worden. Let wel, de plaatsen zijn beperkt.



Wy Restaurant - Xavier Pellicer - Bart De Pooter

Wy Restaurant
Bodenbroekstraat 22 - 24
1000 Brussel
T - 02/400 42 36