Ikea for Foodies!

In hoeverre is een beetje blogger geneigd om op voorstellen van pr-agencies of bedrijven in te gaan. Het is om te beginnen vooraf altijd een beetje bekijken of één en ander haalbaar / bereikbaar is. Verder moet er ook een relevante post inzitten welke ik op de mij ondertussen kenmerkende stijl kan neerpennen, en als het kan ook nog voorzien van snapshots van eigen makelij. Een link met eten of drinken, dat lijkt me een evidentie!

Een uitnodiging van Ikea om met een Zweedse chef aan de kook te gaan... moest ik daar bijvoorbeeld lang over nadenken? Onze keuken - de kastjes in ieder geval - komt uit Ikea en wat opbergfaciliteiten betreft draagt ook quasi alles de naam van de Zweedse meubelgigant. Om van het bed en de boekenkast nog maar te zwijgen.

Leuk allemaal, maar op de keukenkastjes na is de culinaire link ver zoek. De uitnodiging links laten liggen was een optie, ware het niet dat je mij bij een bezoek altijd wel even in dat bedrijfsrestaurant kan terugvinden, net zoals ik vroeger altijd - echt altijd - richting parking stapte met een hotdog in mijn klein vettige pollekes.

En sinds enkele jaren is er ook de afzonderlijke shop met Zweedse specialiteiten. Dingen die we hier mogelijk ook kennen maar dan net dat ietsje anders. Met een ¨ op de klinkers bijvoorbeeld. Altijd leuk. En net al dat lekkers kregen wij als 'smörgåsbord' voorgeschoteld tijdens de Ikea foodie workshop waar de focus voornamelijk op zalm lag. Het moeten niet altijd 'kötbullar' zijn! Had ik al gezegd dat er een Zweedse chef in huis was? Reden genoeg om deze muppet over de streep te trekken.


Kant en klaar Smörgåsbord



Creatief met zalm dus, dat was de opzet. De vermaarde Zweedse chef Kasper Kurdahl zou het zootje ongeregeld - een bonte verzameling foodies uit beide landsdelen - aanvuren en stevig aan het werk zetten daar in het atelier van 'Les Filles Culinaires'. Vier gerechten met de toegankelijke roze delicatesse als hoofdrolspeler en een dessertje toe. Handjes wassen en aan het werk!

Starten deden we met de 'Zalm 55°', een gerechtje waarvoor de 'Lax Filé' vanuit het vriesvak werd opgediept. Ver moeten we niet zoeken naar de oorsprong van de naam van dit gerecht als je weet dat er een stoomoven aan te pas komt waarin de zalm 11 minuten op, jawel, 55 ° C mocht kamperen. Voor de afwerking kwamen er een fijne stukjes julienne van Chioggia biet, gedroogde zwarte olijfcrumble, erwtencoulis en wortelsliertjes aan te pas.



Kasper Kurdahl / Ikea - Zalm 55°

Worst, brood, mosterd, ajuin... voor de 'Rollade van Lax Gravad' deed de chef duidelijk van leentjebuur bij de iconische snelle hap 'Hot Dog' genaamd. Maar niet zonder eigen, gezonde en Zweedse accenten te leggen natuurlijk. Zo werd de worst vervangen door gevulde Gravad Lax met verse kaas en 'smörgåskaviar'.  Van de sandwich geen spoor, daar kwam gedroogd 'Tunnbrott' - dun brood, what's in a name - in de plaats. De mosterd was de gekende IKEA variant met dille (gezeefd) en de uitjes voor de gelegenheid krokante stukjes. Nog enkele liflafjes hier en daar en de Zweedse Hotdog was een feit. Verkoop die aan de uitgang van je warenhuis en je hebt opnieuw een besteller in huis!


Kasper Kurdahl / Ikea - Rollade van Lax Gravad

Of er nog zalm moest zijn? Alvast geen twijfelende blikken onder de foodies. Als de chef er lustig op los blijft variëren dan wordt er immers zelden geklaagd. Zalmparfait, dat hadden we nog niet gehad. Deze kwam gehuld in peterseliegelei alsook in de vorm van gekoelde pastilles met bitesize stukjes zalm erin. Smakelijk, al vond ik de peterseliegelei nogal flets smaken. Mijn mening maar hé!



Kasper Kurdahl / Ikea - Zalmparfait met balletjes van gerookte zalm



Als het team achter deze 'Ikea for Foodies' in één ding geslaagd was, dan wel de opzet om aan te tonen dat zalm een meer dan veelzijdig product was. Ikeaproductjes in de kijker en een leuke workshop erbij... het zat dermate snor dat het wel 'movember' leek.

Drie zalmgerechten achter de rug, nog ééntje te gaan. Eéntje waar ik naar uitkeek zelfs. Schorseneren en kort gebakken zalmtartaar, allemaal goed en wel, ieder foodie keek vooral vol enthousiasme naar het 'ei zéro'. Dat eitje werd immers ingevrozen, zachtjes ontdooid, met de hand het wit van het geel gescheiden met als resultaat een mooie smeuïg dooierbolletje.

Dat eitje, ik zie er wel mogelijkheden in. En dan was er nog de mozarella. Een grote bol - opnieuw ingevrozen - werd gebruikt om netjes boven de bordjes te raspen als subtiele smaakmaker. Vroeger, toen chef Kasper klein was en nog in Zweden woonde deden ze dit trouwens regelmatig met boter. Je moet er maar opkomen!



Kasper Kurdahl / Ikea - Mi-cuit van zalmtartaar, schorseneren, ei zéro



Hoera dessert! Maar goed ook want in de verte hoorde ik de laatste trein richting Turnhout al luid toeteren. Chocolade, dan ben je bij mij aan het goede adres! Het dessert was opnieuw een schat aan leuke culinaire spitsvondigheden. Bosbessensaus met Mentos, wie komt erop? Verkruimelde Werther's Original als basis voor flinterdunne karamelkrokantjes... iets dat hier ongetwijfeld thuis nog potten gaat breken.



Kasper Kurdahl / Ikea - Chocoladebollen met Bosbessenblokjes

Hoe beslis je op welke uitnodigingen en aanbiedingen je als foodblogger allemaal kunt ingaan, dat was de vraag? De vooruitzichten van een leuke avond in fijn gezelschap, ook dat is een grondige reden om de zetel te ruilen voor het onbekende. Genoten? Het zal wel zijn? En indien ik een 'go' krijg van mijn Zweedse connectie, dan volgen er zeker nog recepten van al dit lekkers!

Strange Fruit - Sarah Illenberger

Dat een mooi plaatje of een aardig stukje kunst mij wel kan bekoren is al langer dan vandaag geweten. Dat moet zelfs niets met eten te maken hebben, maar hier op coolinary is dat wel mooi meegenomen. Ben ik helemaal van mijn sokken geblazen, dan kan daar zonder enige twijfel een post aan gewijd worden. De reeks Strange Fruit van Sarah Illenberger bijvoorbeeld.

Fruit dus - er zitten ook groenten tussen maar laten we daar niet moeilijk over doen - het resultaat mag in ieder geval gezien worden. Deze keer is het niet zozeer de fotografie die me aanspreekt. Een eentonige achtergrond met een fruitje erbij, dat zo ik misschien nog tot een goed einde kunnen brengen. Nee, het is het idee achter de foto, het fruit in kwestie is net niet je doorsnee fruit. Wat dacht je misschienvan een 'Hairy Apple'? Ik zou er niet meteen mijn tanden inzetten maar knap is het wel.



Hairy Apple - © Sarah Illenberger



Ook leuk, 'Slippery', waar je niet al te veel verbeelding nodig hebt om er een sneaker genre de klassieke Converse All Star in te herkennen. Wat één enkele nestel al teweeg kan brengen. Job well done!

Slippery - © Sarah Illenberger



Bij de 'Bamboo Aubergine' - eggplant zo u wil - begint het me zo'n beetje te dagen dat hier mogelijk niet alles het werk is van een kundig fotograaf. Laatste keer dat ik een aubergine langs de mandoline ritste was daar namelijk nergens een spoor van bamboe terug te vinden. Los daarvan, ook een schoontje!

Bamboo Aubergine - © Sarah Illenberger



Zotte dingen met wortel en lippenstift, een discobol meets ananas of een haute couture jurkje gemaakt van bladgroen... slechts één adres en dat is de website van Sarah Illenberger.

Lichtmis: tijd voor pannenkoeken

Zaterdag 2 februari is het Lichtmis en dat zal mij een worst wezen. Een 'feestdag' waarvan amper iemand de herkomst nog weet maar wel een beetje devoot pannenkoeken staat te bakken dat het een lieve lust is...toe maar. Des duivels zeg ik u, want het eten van pannenkoeken proberen te beperken tot één luttele feestdag - er zijn altijd slechte verstaanders - dat is een doodzonde. Pannenkoeken, dat is voor verjaardagsfeestjes, carnaval, luie zondagen of gewoon, zomaar.

Lichtmis dus, reden genoeg voor de mensen van Delhaize om mij middels een pannenkoekenpretpakket (zie foto) te bekeren tot het oud Christelijke gebruik van de pannenkoekenslag. Een mengkom met antislipbodem (10,95 €), zo'n handige suikerverdeler (9,59 €), een pakje vanillesuiker (0,64 €), een fles halfvolle melk (0,72 €) en een kg patisseriebloem (0,63 €). Uiteraard is het niet dat pretpakket ter waarde van 22,63 € dat me overstag heeft doen gaan voor deze post. Neen, het feit dat hier zowaar een openbaring gaat volgen, ongezien sinds de onthulling van de ware identiteit van Batman, dat is de echte reden!



Pannenkoekenpretpakket


In een ver verleden - lang voor ik mezelf al schertsend de barbecuegod van de kempen noemde - was ik zowat de pannenkoekenkoning van Turnhout. Opnieuw, een zelf toegedichte geuzennaam maar toch, wel verdiend. In 'Het Binnenhof' nam ik indien aanwezig naast de afwas namelijk ook de desserts voor mijn rekening en als er iets was dat er de deur uitvloog, dan waren het wel pannenkoeken. Zes pannetjes op het vuur en simultaan pannekoeken bakken, dat was geen 'eurigheid'!

Van diezelfde pannetjes staan er twee bij mij in de kast en eerlijk, je kan je geen betere wensen. Vergeet die regel dat de eerste pannenkoek altijd mislukt, dan doe je ofwel iets verkeerd of zijn je pannen niet veel waard. Misschien maar eens mijn geheimen prijsgeven!

Pannetje op het vuur, ready for action

Nodig: 200 gr bloem, 4 eieren, halve liter melk, 2 zakjes vanillesuiker (8 gr), 2 el kristalsuiker, scheutje arachideolie, scheutje bruiswater, extra arachideolie (om te bakken)

Doen:

- Bloem, eieren en suiker in een mengkom doen en al kloppend met een garde de melk toevoegen. Vervolgens een scheutje bruiswater toevoegen alsook de arachideolie*. Zeef het beslag om klontertjes te verwijderen*.

- Je pannetje op het vuur verwarmen en arachideolie toevoegen. De olie flink verwarmen en zodra deze lichtjes begint te roken weggieten in een potje*. Het nodige beslag toevoegen, een keertje rollen met de pan en deze op het vuur zetten. Met een palletmesje onmiddellijk de zijkantjes vrijsteken en zodra het beslag gestold lijkt met het palletmes je pannenkoek volledig losmaken en deze omdraaien. Dat mag met de nodige show!

- Met een beetje keukenpapier de arachideolie in het kommetje opdeppen en hiermee he pannetje insmeren. Op het vuur zetten en het hele proces herhalen tot al het beslag op is. Dit recep is goed voor zo'n 12 mooie flensjes. Eén ding is zeker, de pannenkoekenkroon zou mij lang niet misstaan!



Twaalf heerlijke flensjes!

De aandachtige lezer heeft ongetwijfeld enkele sterretjes zien staan bij het receptje. Niets mis met de normale manier van pannenkoeken maken, maar deze extra tips kunnen misschien wel eens het verschil maken. Laten we zeggen dat de koning er alvast bij zweert!

* Aangezien ik de pannenkoeken altijd (tenzij er iemand met een notenallergie aan de dis zit) met arachideolie bereid gaat er hiervan een scheutje in het beslag in plaats van boter!

* Bruiswater, je leest het goed! In 'Het Binnenhof' ging er steevast een scheutje in het beslag en daar ben ik - inmiddels zo'n 20 jaar later - nooit van afgeweken. Het resultaat? Luchtigere, minder dikke pannenkoeken.

* In een perfecte wereld zal je een mooi egaal beslag hebben als je vooraf je bloem zeeft maar eerlijk, voeg je melk iets te snel toe, klop te weinig en je hebt alsnog klontertjes. In plaats van de bloem zeef ik gewoon het beslag. Klontertjes fijnwrijven met de bolle kant van een lepel en je hebt geen verlies. Makkelijk zat.

* De truc met de olie! Waarom je mooi egaal deel om zeep helpen met een teveel aan olie. Eenmaal opwarmen in de pan, weggieten en vervolgens met keukenpapier in de pan deppen voor het volgende baksel. Werkt perfect, snel en zonder plakkende pannenkoeken.

Handig materiaal bij een pannenkoekenslag

Op naar Oud Sluis

Een beetje mens komt de grote Sergio Herman zo hier en daar al eens tegen. Bij de voorstelling van het Pure C boek, bij de aankondiging van Sergiology, op Chefs Summit, tijdens The Flemish Primitives... noem maar op. Overal en nergens zeg maar, behalve in zijn restaurant! Tot op heden was ik er niet in geslaagd daar een reservatie voor in de wacht te slepen.

Volledig mijn schuld is dat trouwens! Ruim vooraf reserveren, om één of andere reden zit dat er bij niet direct in. Ik ben het slag volk dat in al zijn naïviteit denkt dat een weekje van tevoren bellen volstaat om een tafeltje te bemachtigen. Er zal last minute wel iemand zijn weggevallen en ze zitten daar op mijn telefoontje te wachten. Niet echt dus!



Proeven, zien, horen...in't echt. Mooie vooruitzichten!



Een verlengd weekend in mei indachtig toch maar eens een mailtje gestuurd naar Oud Sluis. Om dat weekend fijn door te brengen was er twijfel over Barcelona, Genève, Bordeaux en Marseille. Er was een barbecue welke ik in goede banen zou leiden, maar niets van dat alles. Er rolde zowaar een mailtje mijn inbox binnen, om die reservatie te bevestigen datzelfde weeken in mei. In Oud Sluis! Voor mij en mijn madam! Ja, dan cancellen wij vakantieplannen en barbecues - excuses daarvoor - en dromen wij weg bij mooie vooruitzichten. Hoe zou je zelf zijn.

Wintersoep

Er is geen ontkennen aan, de winter is in het land. Dat gaat gepaard met een flinke laag sneeuw, temperaturen die amper boven het vriespunt komen piepen en een hoop zwarte drek op de baan. Gelukkig is er nog soep, dat maakt veel goed! Geef die van tierlanntijntjes een handvol groenten en er staat geheid verse soep op tafel. Elke dag opnieuw. Gisteren was er een wintersoepje in de aanbieding, gepresenteerd in een recente aanwinst uit de lokale kringloopwinkel.

Wintersoep

Nodig:

1/2 knolselder, geschild en in blokjes gesneden

1 pastinaak, geschild en in blokjes gesneden

3 gele wortelen, geschild en in blokjes gesneden

2 gesnipperde ajuinen

1,5 à 2 liter groentebouillon*

peper, zout en olijfolie

Doen:

De gesnipperde ui in olijfolie fruiten tot deze glazig is, de overige groenten toevoegen en 5 minuutjes laten meestoven. De groentebouillon toevoegen en een kwartiertje op een zacht vuurtje laten pruttelen. Mixen, desgewenst passeren door een zeef en op smaak brengen met peper en zout. Smakelijk!

* Sociale media, blogs, facebook...als ze één ding gemeen hebben dan is het wel dat alles steeds rozengeur en maneschijn lijkt. Schijn bedriegt natuurlijk want niets is minder waar. Er is een reden waarom er bij de hoeveelheid groentebouillon een asterisk staat. Zo zal Ann steevast minder bouillon in de soep doen, ik dan weer een pak meer. Zij eet graag dikke soep, voor mij mag het al wat lopender. Allebei wat water bij de soep wijn doen en ik heb alweer mijn zin.

Smaakmeester Herman Tackaert - Gelato Factory

Niet dat er deze dagen nog ijs moet zijn maar toch, in het kader van de 'Antwerpse Smaakmeesters' zo hier en daar eens op de koffie gaan, dat is plezant. En ijsjes, die laten zich ook in de wintermaanden smaken, liefst zonder strooizout.

Een ontslag, dat staat als een paal boven water, is altijd een ingrijpende gebeurtenis in een mensenleven. Dat dit niet noodzakelijk negatief hoeft te zijn kan onze smaakmeester Herman Tackaert van Gelato Factory met het nodige enthousiasme beamen. Hij werd voor 100 % geleefd door zijn drukke job tot die bewuste dag dat de financiële crisis zijn job als jurist bij een Amerikaans vastgoedkantoor kostte. Het moment van de grote ommekeer, want zo’n onverwachte tegenvaller kan net dat duwtje in de rug betekenen om iemand zijn leven over een compleet andere boeg te gooien. De geboorte van de allereerste Antwerpse ‘maestri del gelato’, vrij vertaald meester ijsbereider.

Smaakmeester Herman Tackaert

De stap om zonder enige voorkennis een eigen zaak te starten - om niet te zeggen een eigen ‘Gelateria’ - was geen evidentie, maar 1 januari 2010 is een datum die bij Herman in zijn geheugen gegrift staat. Op die dag werden er immers knopen doorgehakt, toen schreef hij zich in aan de geroemde ‘Carpigiani Gelato Universiteit’ in Bologna. Maar waarom nu juist die opleiding in Italië? Een vraag die Herman reeds meer dan eens moest beantwoorden. “Gezien de absolute topkwaliteit van het product vanaf het allerprilste begin het uitgangspunt was kwam ik al snel terecht bij het wereldwijd gesmaakte Italiaanse ‘gelato’, dus waar kon ik me beter bekwamen in de fijne kunst van het bereiden van ijs dan in Italië, de bakermat van gelato en sorbetto?”

Hoewel het om de haverklap als roomijs vertaald wordt is gelato wel degelijk een ander product en het verschil, dat zit niet alleen in de volledig artisanale bereiding. De basis, een gepasteuriseerde mengeling van room en melk (geen eieren), is met zijn vetgehalte van slechts 6 % minder vet dan traditioneel roomijs. In combinatie met het gebruik van uitsluitend verse producten en een minder koude temperatuur bij het serveren heeft dit een meer smaakvol resultaat. En dat proef je!

In de koeltoog van Gelato Factory ligt er een ware regenboog aan verschillende smaken op ons te wachten. Er zijn de klassiekers zoals vanille op basis van vanillepeulen uit Madagascar, stracciatella, chocolade op basis van een zelfbereide chocopasta of pistache (100 % puur) voor de gewoontedieren, maar ook de avontuurlijke smaakzoeker komt zeker aan zijn trekken. Of wat dacht je bijvoorbeeld van ricotta met honing en gekarameliseerde vijgen, kibana (kiwi/banaan), Elixir d’Anvers of gember. “Een twintigtal uiteenlopende smaken, allemaal met liefde ter plaatse bereid. Een keuze maken is niet makkelijk maar als je hier je ding niet vindt dan lukt het nergens” grapt onze smaakmeester. En dat Herman Tackaert graag met smaken experimenteert is ondertussen ook alom geweten. Zo was er pas nog een dame die van haar reis naar het zuiden van Frankrijk ongevraagd verse lavendel had meegenomen. Met de smakelijke combinatie van lavendel en Antwerpse stadshoning als resultaat!

Sinds zijn eerste bezoek aan de ijsuniversiteit keerde Herman nog twee keer terug om zich verder te perfectioneren. Suikervrij ijs, ijspralines en zelfs ijstaarten, ze hebben geen geheimen meer voor Herman. ‘Mannelijk abstract’, zo omschrijft Herman de stijl van zijn ijstaarten, welke hij op bestelling maakt.

Het strak ingerichte interieur – Italiaans, wat dacht je – doet hier op het hippe Zuid misschien anders vermoeden maar zo divers het aanbod van smaken, zo divers ook het cliënteel. “Ik hou bewust rekening met de diversiteit van de Antwerpse bevolking, want een ijsje van topkwaliteit moet voor iedereen toegankelijk zijn,” aldus Tackaert. Een mooi voorbeeld hiervan is het limoncello- en het mojito-ijs waar geen druppel alcohol aan te pas komt. Proeven doe je dat niet, maar op deze manier kan bijvoorbeeld ook de Marokkaanse groenteboer die de verse munt levert van beide smaken genieten. Jong of oud, locale restaurateur of toerist, nieuwe Belg of rasechte Antwerpenaar… de weg voor een ijsje naar de Verschansingsstraat hebben ze allemaal gevonden.

Alsof het lot ermee gemoeid is parkeert er pal over de zaak een prachtig blinkende Italiaanse bolide, een cabrio van het merk Ferrari. Een koppel, op zoek naar Italiaans lekkers. Artisanale Italiaanse gelato, een op en top Antwerps verhaal!

Arlecchino, Ristorante Italiano

Geen idee hoe het komt, maar al te vaak ga ik niet eten in een Italiaans restaurant. Afhaalpizza, daar durf ik me wel eens aan bezondigen maar de betere Italiaan, dat moet alweer van ons laatste bezoek aan Cucina Marangon geleden zijn.

Onlangs in Hasselt onze voeten onder tafel geschoven bij restaurant Arlecchino. Met een snoepreisje naar Bologna in het verschiet leek het ons geen slecht idee gericht in de stemming te geraken en de Italiaanse keuken, die is toch ook gewoon lekker!

Arlecchino, ristorante Italiano

Goed geoliede machine daar bij Arlecchino. Van het controleren van de reservatie en het begeleiden naar de tafel tot het brengen van de kaart en de broodjes (in alleraardigste broodzakjes) en het noteren van de bestelling... spreken van een vlotte bediening is een understatement.

Een voorgerechtje, hoofgerecht, bijhorend flesje wijn - dessert dat viel te bezien na de hoofddis - starten doen we nog altijd met een aperitiefje. En waarom ook geen prosecco? Geen idee wat de prosecco van het huis juist is, maar deze serveren in een glas van het champagnemerk Moët & Chandon, daar mag ik al eens hartelijk om lachen. Smaken deed de prosecco alleszins en het oog, dat wil stiekem toch ook wat, niet?



Glaasje prosecco



Carpaccio, dat was ook alweer een tijdje geleden dus mijn beslissing was snel genomen. Wist ik op dat moment veel dat ik een dag erna in het Smaaksalon opnieuw hetzelfde ging bestellen. Nu ja, hetzelfde, dat valt te bezien. Carpaccio bij een Italiaan, dat is vlees, kappertjes, rucola, citroen en Parmigianno, tierlantijntjes moet je daar niet bij verwachten. Zacht vlees, kaas die lekker afsmaakt, het zurige van de kappers in contrast met het nootachtige van de rucola, tierlantijntjes zijn ook niet altijd nodig. Behoorlijk alledaags, maar toch!

Een klassieke carpaccio

'Stracci di mare con pesce fresco e scampi affumicato', dat rolt van de tong als ware het een liedjestekst van pakweg Zucchero of Eros Ramazzotti. Een wereld van verschil met 'lasagneblaadjes met verse vissoorten en huisgerookte scampi', iets wat krek hetzelfde wil zeggen maar net een pak minder vlot wegbekt. Dat gezegd zijnde, die huisgerookte scampi's waren om duimen en vingers bij af te likken, zo zalig. Pasta netjes al dente, een kruidig sausje, mooi gegaarde vis... wij waren er weg van!

Stracci di mare con pesce fresco e scampi affumicato

Met een beetje chocolade kan je bij mij al niet gek veel verkeerd doen. 'Chocoladeschuim' mag dan een luchtige vertalling zijn van het in het Italiaans welklinkende 'schiumma al cioccolato fondente', meer had ik bij het lezen van de kaart niet nodig om overstag te gaan. Worden die flinke dotten chocolade dan nog gepresenteerd als ware het pronte borstjes, dan hoor je mij helemaal niet klagen. Signore? Ancora!



Schiumma al cioccolato fondente



Mijn Contigo beker

Een tijdje geleden kreeg ik een gepersonaliseerde Contigo koffiebeker toegestuurd, zo'n flashy rood ding waarmee je lekker handig on the go koffie kunt slurpen zonder daarbij te morsen. Klein probleem, ik drink geen koffie en mijn woon/werkverkeer beperkt zich tot een luttele vijf minuten fietsen waardoor die rode Randolph - zo heet het ultieme exemplaar voor de pendelaar - in de kast belandde. Toch bedankt hoor!

Was me dat een klassiek geval van vergeten 'outside the box' te denken, jongens toch. Omdat ik geen pendelaar ben en omdat koffie niet tot mijn dieet behoort zou ik die handige travel mug niet gebruiken? Waar zat ik met mijn gedachten. Er staat jandorie 'mijn naam' op en laat die tijdens deze winterse dagen nog net dat tikkeltje 'cooler' klinken.

Mijn tweedehandse Ludo Classic, één bidonhouder, dampend hete bouillon en de gepersonaliseerde Contigo beker, vier dikke vrienden en ik ben de lachtende vijfde. Van die bouillon kan ik op het werk een hele voormiddag genieten - die blijft zo'n 4 uur warm - al durf ik onderweg op de fiets stiekem al eens een slokje nemen. Winterpret heet dat!

Mijn Contigo beker

Koffiebeker, het is een naam die mijn eigenste exemplaar oneer aandoet. Die rode beker met 'Sid Frisjes' op, ik doop hem om tot Hertog van Bouillon!

Antwerpen Proeft verhuist, van datum en locatie!

Het was puffen tijdens de vorige editie van Antwerpen Proeft, waar naast een keur aan lekkernijen vooral de zon zeer nadrukkelijk aanwezig was. Ze zal aardig uit hoek moeten komen die zon wil ze er dit jaar opnieuw het mooie weer maken, want Antwerpen Proeft verhuist. Van locatie en van tijdstip.

Het culinair festival Antwerpen Proeft slaat in 2013 zijn tenten op aan evenementenlocatie Waagnatie op het Eilandje, dé Antwerpse binnenstadswijk in opkomst aldus de mensen die het kunnen weten. Ook de datum voor de zevende editie - van donderdag 9 mei tot en met zondag 12 mei - is nieuw.

Het festivalterrein aan de Waagnatie is bekend van zijn imposante historische havenkranen, stadsstrand Bocadero, de magistrale events van theatergezelschap Royal de Luxe, FIS Snowboard World Cup en Jumping Antwerpen. Het biedt een onbetaalbaar uitzicht op de Schelde en ligt in de schaduw van internationale toeristische magneet MAS, Museum aan de Stroom.

”Met een eigen datum en nieuwe toplocatie bij het MAS zal Antwerpen Proeft zijn eigen identiteit als restaurantfestival sterker in de verf zetten,” vertelt ambassadeur van Antwerpen Proeft en tweesterrenchef Viki Geunes. ”Verder komt gastronomie vanaf nu nog meer in de spotlight te staan.”

De afgelopen zes jaar hadden culinair festival Antwerpen Proeft en stadsfestival Bollekesfeest gelijktijdig plaats in het voorlaatste weekend van augustus. Daar komt nu verandering in, de twee evenementen worden ontkoppeld.

”De datum 15 augustus, Moederdag voor Antwerpen en dit jaar de eerste dag van het Bollekesfeest, bleek voor restaurants een moeilijk tot onhaalbare kaart,” zegt Claudia Engelen, organisator van Antwerpen Proeft. ”Voor de sector is dat een hoogdag. De eigen zaken zitten op Moederkesdag afgeladen vol.” De stad maakt van de gelegenheid gebruik om het Bollekesfeest te vernieuwen, meer informatie over deze plannen volgt op korte termijn.

”Waar het Bollekesfeest een breed stadsfestival is geworden, is Antwerpen Proeft uitgegroeid tot een nationaal evenement waarbij toprestaurants en bekende chef-koks de hoofdrol spelen,” aldus Engelen. Zo waren tv- en sterrenchefs Roger van Damme en Johan Segers eerder al ambassadeur en stonden in 2012 meer dan 15 koksmutsen uit Gault&Millau op de affiche. De inschrijvingen voor restaurants gaan eerstdaags van start.

Afspraak op Antwerpen Proeft van 9 tot 12 mei aan de Waagnatie.

Lay's Maak je smaak, The Battle - Win 25.000 Euro

Vanaf maandag 14 januari 2013 tot en met 3 maart 2013 betrekt Lay’s alle Belgen opnieuw in haar zoektocht naar nieuwe smaakideeën voor de volgende Lay’s Limited Edition 2014. Via de wedstrijdpagina of hun facebookpagina kunnen alle Belgen nooit geziene en creatieve smaakideeën ingeven, deze motiveren en een strijdleuze bedenken. Na de actie in 2011 wil Lay’s deze keer nog meer zeggenschap aan de Belgen geven en introduceert online “battles”. Via dit extra online spelelement nemen twee ingezonden smaken het ludiek tegen elkaar op in de Lay’s-boksarena en “battelen”. De speler bepaalt wie wint op basis van de smaaknaam én de strijdleuze. Iedere smaak krijgt evenveel kansen en wordt at random gekozen. Deze online battle-mechaniek bepaalt de top 1000, waaruit de smaakjury de top 100 zal selecteren. Bovendien maakt Lay’s de ultieme top 5 al in maart 2013 bekend zodat de Belgen minstens 1 van de 2 finalisten kunnen kiezen via een extra stemronde.



Wie wint de Maak je Smaak Battle?



Wie o wie zetelt er dit jaar naast enkele hoge mensen van PepsiCo in de smaakjury ? Als dat Kwinten De Paepe van restaurant Trente en Arabelle Meirlaen van Li Cwerneu niet zijn. De Paepe gaat op zoek naar seizoensgebonden producten uit eigen tuin, Meirlaen valt dan weer te overtuigen met smaken die emotie oproepen.

Een gouden smaakcombinatie, een motivatie om u tegen te zeggen en een strijdleuze waarmee die van in Braveheart maar klein bier is, dat zijn de wapens waarmee u het strijdtoneel dient te betreden. 25.000 € en 1% van het verkoopcijfer, ik denk dat ik ook maar eens de bokshandschoen opneem voor een rondje battlen. Mijn excuses alvast mocht ik u een saflet verkopen.



De Maak je Smaak jury, Kwinten de Paepe & Arabelle Meirlaen



Misérable van Paul Gaelens

Hoe lekker is een stukje Misérable? Misschien maar direct met de deur in huis vallen en zeggen dat de naam 'Misérable' het gebakje alle oneer aandoet. Zó zalig dat niet is, jongens toch. Wanneer we  vroeger zelfs maar in de wijde omgeving van Knokke waren, dan werd er geheid afgezakt naar Gaelens voor een Misérable taartje. Ik kan me zelfs een 'trein tram bus dag' voor de geest halen met de befaamde bakkerij als einddoel en ik denk dat die toen gesloten was. De Misérable van tante Hilda, die kwam goed in de buurt maar tot op heden heb ik nog niets geproefd dat kon tippen aan die van Gaelens.

Met het verdwijnen van de bakkerij Gaelens is er voor mij ook een stukje jeugdsentiment verloren. En ja, ik weet dat die Misérable ondertussen ook al een tijdje in de Delhaize beschikbaar is, ik heb ze wel naar mij zien lonken! Jeugdsentiment, dat moet je koesteren, direct ook de reden waarom ik die patisserie-afdeling steeds zonder dralen voorbij ga. Een taartje dat niet aan de verwachting voldoet en weg mooie dromen... ik dacht het niet. Tot afgelopen dinsdag!

Op mijn duizendste gemak stond ik aardappelen te kiezen toen mijn oog viel op die verduivelde patisserie-afdeling. Eén Misérable taart en jandorie nog in de afslag ook. Er zijn grenzen aan hetgene waar een mens aan kan weerstaan en dit was daar zo'n 30 % over. Viel het tegen, dan kon ik mezelf nog altijd wijsmaken dat de taart zijn beste tijd had gehad. Faire deal zo leek mij!

Miserable - een gouden zaakje!

Mijn enthousiasme was ook een andere klant niet onopgemerkt voorbijgegaan. "Of ik per toeval een pot goud tussen de taartjes had gevonden", lachtte ze. Ze moest eens weten.

Pats boem, niets dan voordelen. Niet alleen was de taart nog beter dan ik ze me kon herinneren - die koek is en blijft de winner - ze moest ook nog eens dezelfde dag opgegeten worden. Alsof ik daar een probleem mee zou hebben!

Smaaksalon - Hasselt

Wij zagen er maar wat naar uit om bij ons bezoekje aan de stad Hasselt binnen te springen in het Smaaksalon en daar waren verschillende redenen voor. Om te beginnen hebben wij het wel voor chef Giovanni Oosters, met wie we vorig jaar reeds tijdens 'Vrienden van de Smaak' mochten kennismaken. En dan is er nog de unieke locatie in het 'Huis de Corswarem', een statig herenhuis dat je met zijn indrukwekkende interieur - denk kroonluchters, schilderijen, fijn afgewerkte schouwelementen -  even doet wegdromen naar machtige banketten die hier in ver verlogen tijden ongetwijfeld hebben plaatsgevonden.

Maar terug naar het nu! Het Smaaksalon is opgedeeld in een brasserie- en restaurantgedeelte, waarbij je langs de ene kant terecht kunt voor een drankje, borrelhapjes of een snelle hap,  de andere kant staat garant voor een menu 'Puur Limburg' (24 €). Wat beiden delen verenigt is dat zowel de brasserie als het restaurant bijzonder scherp geprijsd zijn. Toegankelijkheid troef en daar profiteren zowel dagjesmensen als de inwoners van Hasselt van.

Smaaksalon Hasselt, een uniek interieur

Onze reservatie voor het restaurantgedeelte was alvast een schot in de roos, de plaatsjes bleken immers gegeerd. Een vol huis al belette het de chef niet om ons even welkom te heten. Zaterdagmiddag staat hij immers niet achter het fornuis van 'grote broer' Vous lé Vous en mag hij hier het mooie weer maken. Dat heet dan een vrije middag!

Twee fijne proevertjes, rillettes van Hoevekip met gepekelde wortel en een Hasseltse erwtensoep, bleken ideaal gezelschap bij onze aperitiefwijn Schorpion (8 €), een mousserende wijn erkend met label 'Streekproduct'. Het verhaal van er erwtensoep alsook het authentieke recept krijg je er op de menukaart gratis bij.


Rilette van hoevekip, gepekelde wortel en Hasseltse erwtensoep



Veel heeft een carpaccio niet nodig om zich tot een mooi voorgerecht te kronen, op voorwaarde dat er kwaliteitsvlees gebruikt wordt natuurlijk. Het Belgische Wit Blauw mag afgelopen jaar redelijk wat stof hebben doen opwaaien, voor een koude bereiding als carpaccio is het zeker geschikt. Voor de garnituur werden alle registers open getrokken zonder de smaakbalans uit het ook te verliezen: mosterdstructuren, groene kruiden zowel mousse als vers, anijszwam... dit was niet alleen een plaatje, het ging er ook in als zoete koek.

Landschapje van Belgisch Wit Blauw, dragon, anijszwam, Kempische mosterd

Aan de andere kant van de tafel werd geopteerd voor het vegetarische voorgerecht, een waar kleurenpallet met 'rode biet, tofu en geitenkaas' als belangrijkste spelers. Een foto, dat kon er nog af maar van proeven was er geen sprake. Een groter compliment voor een chef is er niet denk ik.

Rode biet, tofu, geitenkaas

Allebei hetzelfde gerecht kiezen, dat vonden we een beetje jammer. Zowel de kip als de vis leken ons interessant zodat 'een snel rondje strootjetrek' mocht beslissen wie wat zou eten. De wederhelft kreeg 'heilbotfilet, pompoen, pommes parisiennes, knolselder en kroketjes van kikkererwten' op haar bord en was dar lang niet rouwig om. Sober bordje, niet te veel tierlantijntjes, pure smaken... en extra punten voor de kroketjes.



Heilbotfilet, pompoen, pommes parisiennes, knolselder

Ook ik had het getroffen met mijn 'hoevekip, bloemkool, pommes parisiennes, kikkererwtenkroketjes en béarnaise'. Boterzacht stukje kip en een béarnaise om u tegen te zeggen, dat moest men aan de overkant van de tafel ook geproefd hebben zodat er wat wat vorkjes werden gewisseld. En die kikkererwtenkroketjes... daar gaan we thuis toch ook eens werk van maken.



Hoevekip, bloemkool, pommes parisiennes, béarnaise

Of er nog een dessert (8 €)  mocht volgen? Het moet de meest overbodige vraag van de dag geweest zijn. Winkelen tijdens de soldendrukte stond niet op ons programma dus een extra half uurtje laagdrempelige culinaire verwennerij kon er makkelijk af. Hoe verleidelijk de sabayon ook klonk, het werd tweemaal een 'crème brûlée met peer, Oxfam chocolade en Hasseltse koffie'. Maar kijk hoe schoon die crème brûlée niet gepresenteerd werd. Brunoise van peer, een krokantje en wat moes, kleine dotjes chocolade, fijne kruiden en een bolletje sorbet van peer. Dat extra half uurtje, reken maar dat het een goede keuze was.



Crème brulee, peer, oxfam chocolade, Hasseltse koffie

Bij de koffie - excuseer, thee - kregen we nog twee snoepertjes toe, een lekkere macaron en kruidige Hasseltse speculaas. De lunchstandaard voor 2013 is hiermee gezet, dat er nog veel van dit niveau mogen volgen.

Hasseltse speculaas, macaron

Smaaksalon

Maastrichterstraat 61

3500 Hasselt

info@smaaksalon.be

Limburg Proeft - 7 tot 9 juni 2013

De initiatiefnemers van het culinair festival Antwerpen Proeft presenteren - tromgeroffel - Limburg Proeft. Van vrijdag 7 tot zondag 9 juni 2013 slaat het culinair festival Limburg Proeft voor het eerst zijn tenten op in Hasselt en wel op het Kolonel Dusartplein waar een 20-tal sterrenchefs, gastronomische restaurants en hippe bistro's uit heel Limburg proevertjes aanbieden. Ook de beste artisanale producenten zijn drie dagen van de partij.

De ambassadrice van het event is Annemie Ramaekers, societygezicht van Het Belang van Limburg en Tjing Tjing op TVL. Chef-kok van La Botte en Njam!-vedette Peppe Giacomazza flankeert haar als trotse ambassadeur.

De zesde editie van Antwerpen Proeft / Taste of Antwerp was een overdonderend succes. Meer dan 100.000 bezoekers vonden in 2012, ondanks een hittegolf, hun weg naar het culinair festival aan de Schelde. Daarmee onderstreepte Antwerpen Proeft nogmaals zijn positie als Belgisch marktleider en vaste waarde op de toeristische kalender. Zoals steeds gaven de meest gelauwerde chef-koks acte de présence. Sterrenchefs als Viki Geunes, Roger van Damme, Johan Segers en Wouter Keersmaekers stonden op de affiche en ook een tv-kok zoals Piet Huysentruyt maakte mee het mooie weer.

En als dat in Antwerpen kan, dan moet dat in Hasselt ook lukken! Limburg Proeft is er voor iedereen en wordt de nieuwe Limburgse culinaire hoogmis. Afspraak vanaf 7 juni in Hasselt, Hoofdstad van de Smaak. Meer informatie: www.limburgproeft.be.

En waarom er geen weekendje van maken? Op zoek naar tips betreffende een geschikte slaapplaats, musea of interessante stadszichten? Wij gingen u voor en dat kon u hier lezen.

Weekendje Hasselt

Eén van de goede voornemens voor 2013, er meer op uit trekken. Ons land - en bij uitbreiding de wereld - is groter dan de eigen living, dat niet ontdekken zou zonde zijn. Na een blik op het uitgebreide gamma van de online plezierleverancier weekendesk - echt voor ieder wat wils - kwam Hasselt als winnaar uit de bus. Mij quasi onbekend maar toch dichtbij en met voldoende troeven voor een weekendje weg. Onze tweedaagse ontdekkingstocht vatte aan in het station van Turnhout. De trein, altijd een beetje reizen!

De trein, altijd een beetje reizen!

Eerste wat ons bij aankomst opviel was dat Hasselt bijzonder goed bewandelbaar is. Het Radisson Blu Hotel, onze thuis voor één nacht,  liet zich met zijn subtiel verlichte toren - de hoogste van de stad - alvast even makkelijk vinden als een stalletje bij een sterrennacht ergens in december. Aangename ontvangst, een ruime kamer en een alleraardigst welkomstwoordje van de 'General Manager'... Hasselt, wij waren er klaar voor, maar eerst iets eten.

Radisson Blu Hotel, zo gastvrij als iets

In de Minderbroederstraat liepen we bij Arlecchino binnen, één van de oudste Italiaanse restaurants van de stad. Binnen een maand trekken we naar Bologna en dan is een restaurant met een traditie van meer dan vijfentwintig jaar lang geen slechte plaats om bij dat vooruitzicht weg te mijmeren. Pasta, huisgerookte scampi, dolci... later meer daarover.

Arlecchino, Italiaanse zekerheid in Hasselt

Ergens tussen het diner en het ontbijt de volgende ochtend zijn we nog in de Sky Lounge van het hotel beland. Vanop de 19de verdieping heb je een perfect panoramisch zicht op de stad welke hoog daarboven stiekem de allure van een metropool krijgt. De bar mag zich dan wel profileren als champagne- en wijnbar, voor mij werd het een 'long island iced tea' om de dag af te sluiten. Een stevige cocktail die snel deed verlangen naar mijn bed, zo'n 11 verdiepingen lager.

Als ik nu zeg dat wij 's ochtends de allereerste gasten waren die in het inhuizige restaurant Koper langs het uitgebreide ontbijtbuffet passeerden - denk brood, beleg, eieren, vleesjes, granen, vruchtensappen, yoghurt, koffie en thee... - dan weet je wel dat we vroeg uit de veren waren. Er was een stad te ontdekken en onze planning was op zijn zachts gezegd lijvig te noemen. Ja, dan gaat een koffiekoek er wel in!

Radisson Blu Hotel, geen ontbijtbuffet zonder chocoladekoeken

Nog voor we onze eerste halte zouden bereiken zat ik al op mijn knieën een foto te nemen van een nietszeggend muurtje. Althans zo leek het voor vriendin die dacht dat ik nu eindelijk mijn verstand had verloren. Niets van dat alles, de Hasseltse straten zijn rijk aan kunstige pareltjes die we gemakshalve onder de noemer 'streetart' kunnen plaatsen. En laat ik daar nu een ongelofelijk fan van zijn. Zelf heb ik een ingebouwde radar die deze werkjes vanop afstand weet te traceren maar je kunt ook langslopen bij de toeristische dienst waar ze je met plezier een plannetje overhandigen die al dit leuks in kaart brengt. Een mooie backup!

Hasselt, rijk aan streetart

Onze eerste stop was het modemuseum, iets wat vriendin op het lijstje had gezet. Vrouwenkleding doorheen de 20ste eeuw, het is eens iets anders. En terwijl vriendin haar vakkundig oordeel velde over nepen en afwerking probeerde ik te verbazen met een degelijke kennis van 's werelds ontwerperslandschap. Vivienne Westwood, Yves Saint Laurent, Issey Miyake, Veronique Branquinho... In primeur werd ons zelfs een blik gegund op enkele stukken van een volgende tentoonstelling, eentje waarvoor niemand minder dan de lokale rosse vonk Axelle Red carte blanche kreeg. Ga dat zien, maar doe wel een beetje deftige kleren aan.

Modemuseum

Het mocht dan lichtjes miezeren echt deren deed ons dat niet. We huppelden van hippe winkeltjes (een lp van Alberto Y Los Trios Paranoias gekocht)  langs plaatsen waar nog wat 'streetart' te spotten viel (check mijn instagram) om netjes op tijd te arriveren in het Hasseltse Smaaksalon. Wat zeg ik, te vroeg! Er was zelfs voldoende tijd om de kerstboom te bestuderen, zo mogelijk nog mooier dan het grotere broertje op de markt. En hoezeer die Boch bordjes ook de ogen van vriendin uitstaken, we zijn er netjes afgebleven. Goed gegeten, het zal wel zijn. Reken er maar op dat het hier op Coolinary nog uitgebreid over het Smaaksalon zal gaan! 

Het Smaaksalon

Geen modemuseum zonder een bezoekje aan het jenevermuseum. In een goede relatie moet er evenwicht zijn, zo is het maar net. Een inleidend filmje, een wandeling doorheen de verschillende gebouwen welke je een mooi zicht geeft op de geschiedenis van de vaderlandse jenever en als afsluiter een bezoekje aan de verbruikerszaal. Oranjebitters voor mijnheer, iets met cassis voor mevrouw. Daar kikkert een mens direct van op.

Jenevermuseum

Weekendjes weg, ik ben er wel voor te vinden. Ideaal om de batterijen terug op te laden voor een nieuwe werkweek. Hasselt, u was finntastisch! Dat wij elkaar nog vaak mogen ontmoeten in de toekomst.

Kamasutra Koekjesuitstekers

Dat 2012 een aangenaam blogjaar was kon je hier al lezen, op hetzelfde elan verder gaan lijkt me geen slecht idee. En hoewel ik absoluut van mening ben dat een foodblog niet noodzakelijk receptjes moet posten - please, daar zijn kookboeken voor - ga ik op dat vlak ook een beetje mijn best proberen te doen. Voor jullie! In de tussentijd alvast één constante... culinaire getinte onzin!

Koekjes en dergelijke bakken, 't is niet direct iets voor mij. Het aanschouwen van de illustere 'Kamasutra Koekjesuitstekers' deed me dan ook weinig. Veel fantasie is er alvast niet voor nodig om te zien dat die koekjes 'vuile manieren' aan het doen zijn. Er zal wel een markt voor zijn gok ik zo.



Kamasutra koekjesuitstekers

En lang niet slecht gegokt zo mag blijken na een vingervlug rondje doelgericht surfen. Geen evidentie trouwens zo met kamasutra in de searchbox. In ieder geval, de 'Kamasutra koekjesuitstekers' in combinatie met wat eetbaar decoratiemateriaal en een 'dirty mind' geeft volgende stoute koekjes als resultaat. 't Zijn sloebers die koekjes!

Kamasutra koekjes

Zelf aan de slag? Via volgende link kan je de koekjesuitstekers terugvinden op Amazon en dat voor een luttele 5,5 €. Voor liefhebbers! Toegegeven, voor deze duizendste post - mja, ik doe dit al even -  had ik een relevanter onderwerp kunnen kiezen dan kamasutrakoekjes maar ach! Als ge al eens niet zot moogt doen.

Coolinary wishlist 2013

Het begint hier een jaarlijkse traditie te worden, het bijeen pennen van enkele restaurants welke ik dat jaar wel wil gaan ontdekken. Dat er van dat lijstje meestal maar een enkeling mag aangevinkt worden is geen erg, doorgaans vallen er her en der nogal wat onverwachte bezoekjes uit de bus. Altijd leuk. Voor 2013 blijken er voornamelijk dezelfde namen op het lijstje te prijken als voorgaande twee jaren. Verder merk ik ook een zekere drang op om enkele andere zaken opnieuw te bezoeken. Ontdekkkingsdrang vs herontdekkingsdrang dus. Het lang niet allesomvattende lijstje!

Te ontdekken:

Oud Sluis

De Pastorale

De Jonkman

Nuance

De Vitrine

Vrijmoed

Helsen

La Belle

Te herontdekken:

Pure C

De Veranda

J.e.F

Volta

Trente

 

Knopen doorhakken, nog zoiets voor 2013. Een ingeving van het moment, wie zal het zeggen, feit is in ieder geval dat ik een reservatie op zak heb voor dat popup-restaurant van Wout Bru. Raar, want bij het opmaken van dit jaarlijkse lijstje komt de naam Bru niet voor. Bizar want dat zou toch iets moeten zijn om naar uit te kijken. Niet direct dus! Knopen doorhakken, gebruik maken van mijn recht om te annuleren en met het vrijgekomen budget een restaurant van de lijst bezoeken. Zo simpel kan het leven zijn.

Dat er in 2013 lekker gegeten mag worden, dat is het minste dat ik u kan wensen. Dat en een goede gezondheid, geluk en voorspoed natuurlijk!