Laatst aan bod maar daarom niet minder belangrijk, een pittig garnaalpompoensoepje. Met de soep begin je best eerst, dan kan je bovenstaande kleine bereidingen tussendoor maken en verlies je geen tijd.
woensdag, november 25, 2009
3 x Garnaal
Laatst aan bod maar daarom niet minder belangrijk, een pittig garnaalpompoensoepje. Met de soep begin je best eerst, dan kan je bovenstaande kleine bereidingen tussendoor maken en verlies je geen tijd.
dinsdag, november 24, 2009
Michelin 2010 (Nederlandse editie)
Oud Sluis - Sluis
Apicius - Castricum
Beluga - Maastricht
Boreas - Heeze (nieuw)
Ciel Bleu - Amsterdam
Da Vinci - Maasbracht
De Bokkedoorns - Overveen
De Leest - Vaassen
De Leuf - Ubachsberg
De Lindenhof - Giethoorn
De Zwethheul - Schipluiden
Inter Scaldes - Kruiningen
Parkheuvel - Rotterdam
Ron Blaauw - Ouderkerk a/d Amstel
't Schulten Hues - Zutphen
Aan de Poel - Amstelveen
Amarone - Rotterdam
Au Coin des Bons Enfants - Maastricht
Aubergine - Steyl
Avant-Garde - Eindhoven
Basiliek - Harderwijk
Bretelli - Weert
Brienen aan de Maas - Well
Bij Jef - Den Hoorn (Texel)
Calla's - Den Haag
Chalet Royal - Den Bosch
Chapeau! - Bloemendaal
Château Neercanne - Maastricht
Cheval Blanc - Heemstede
Cordial - Oss
Cour du Nord - Nooitgedacht
De Bokkepruik - Hardenberg
De Fuik - Aalst
De Gieser Wildeman - Noordeloos
De Heer Kocken - Vught
De Hoefslag - Bosch en Duin
De Karpendonkse Hoeve - Eindhoven
De Kromme Dissel - Heelsum
De Kromme Watergang - Hoofdplaat
De Lindehof - Nuenen
De Moerbei - Warmond
De Molen - Kaatsheuvel
De Nederlanden - Vreeland
De Saffraan - Amersfoort (nieuw)
De Stenen Tafel - Borculo
De Treeswijkhoeve - Waalre
De Vlindertuin - Zuidlaren
De Vrienden van Jacob - Santpoort
De Wanne - Ootmarsum
De Zwaan - Etten-Leur
Fred - Kralingen (nieuw)
Frouckje State - Ryptsjerk
Grand Restaurant Karel V - Utrecht
Hermitage - Rijsoord
Het Koetshuis - Bennekom
Ivy - Rotterdam (nieuw)
Kaatje bij de Sluis - Blokzijl
Katseveer - Wilhelminadorp
Koriander - Drachten
La Rive - Amsterdam
Lakes - Hilversum
Latour - Noordwijk aan Zee
Le Restaurant - Amsterdam (nieuw)
Le Marron - Malden
Librije's Zusje - Zwolle
Merlet - Schoorl
Muller - Groningen
Mijn Keuken - Wouw (nieuw)
Niven - Rijswijk (nieuw)
Nolet / Het Reymerswale - Yerseke
Mundo - Wageningen (nieuw)
Onder de Linden - Aduard
Paul van Waarden - Rijswijk
Posthoorn - Monnickendam
Savelberg - Voorburg
Schathoes Verhildersum - Leens
Seinpost - Scheveningen
Soigne - Bussum (nieuw)
Solo - Gorinchem
Sonoy - Emmeloord (nieuw)
Tante Koosje - Loenen aan de Vecht
Toine Hermsen - Maastricht
Tout à Fait - Maastricht
Valuas - Venlo
Vinkeles - Amsterdam (nieuw)
Wolfslaar - Breda
Wollerich - Sint-Oedenrode (nieuw)
Yamazato - Amsterdam
maandag, november 23, 2009
Michelin 2010 (Belgische editie)
Sea Grill (Brussel)
L'Eau Vive (Profondeville – Arbre) Nieuw
Clos St. Denis (Vliermaal)
’t Fornuis (Antwerpen)
Les Gourmands (Blaregnies) Nieuw
In de Wulf (Dranouter)
zondag, november 22, 2009
Quiz
Afgelopen vrijdag nog eens naar een quiz geweest met het vriendinnetje en de schoonvader. Zo op gezette tijden doe ik dat wel graag, al was het maar omdat ik van veel een beetje weet. Van de +/- 30 deelnemende ploegen waren er 5 die beter dan ons waren, het verschil met de winnaar was amper 11 punten.
11 punten! Dan begin je te zoeken waar je onherroepelijk de mist in bent gegaan.
- De samenstelling van een "Lait Russe" misschien? Koffie & melk! Maar moet daar dan geen alcohol bij? Koffie & vodka dan maar? Natuurlijk niet, want dan zou de naam Lait Russe" wel heel belachelijk zijn. In ieder geval heeft de koffie / vodka het antwoordenblad gehaald.
- Het losroeren van braadresten in een pan? Deglaceren, ik zou het 1000 keer zeggen, alleen niet tijdens een quiz zo blijkt. Twee culinaire punten laten liggen, het is een schande.
Het voordeel van op een zesde plaats te eindigen is dat je wel behoorlijk snel aan de prijzentafel mag gaan aanschuiven. Vooraf had ik mijn zinnen gezet op een vlieger, of een enorme zak groenten. Het zijn de groenten geworden. 1 kg wortelen, een prei, een halve kilo spruiten, een witte kool en een bussel selder om u tegen te zeggen... great.
donderdag, november 19, 2009
Grijze Garnaal
Als zelfverklaarde “foodie” (of “culi” zo u wilt) kan ik volmondig 2 keer ja typen. Als liefhebber van grijze garnalen - ik kan niet naar Oostende zonder langs de vismijn te passeren voor een portie - is de site me gekend, en van iets winnen ben ik nooit vies geweest. In deadlines halen (buiten de werkvloer) ben ik dan weer geen kei. Voor 6 december moet ik een receptje posten met grijze garnalen als ingrediënt, eventueel met een foto, wil ik kans maken op die kookworkshop met Felix Alen. Eens geselecteerd voor de grote kookfinale maak je dus kans op een weekendje Waddenzee bestaande uit:
2 overnachtingen met ontbijt
1 dag Waddenzee op een echte garnalenkotter
bezoek aan zeehonden
garnalenvissen met een duwnet
wadlopen indien het getij het mogelijk maakt
vis schoonmaken (ik moet het ooit leren)
vis bakken of roken aan boord van Johanna II
…
Kan iedereen mij er op gezette tijden aan doen herinneren dat ik nog een recept met grijze garnalen moet posten want dit is een wedstrijd die op mijn lijf geschreven is. Vissen op zee, vis roken, zeehonden spotten, iets met een topchef…c’mon. Hou me met andere woorden een tikkeltje alert aub.
In afwachting van een receptje misschien een anekdote waaruit blijkt dat onze grijze Noordzeegarnalen echt wel lekkerder zijn dan de roze soortgenoten.
Lang geleden toen Sid Frisjes nog gewoon Yves heette hadden we thuis een kat, Doggie genaamd. Daarvoor hadden we ook een hond (Kittie, I kid you not) en een kuiken Kakkefoesj, maar die beesten doen hier niet ter zake. Doggie de kat daarentegen. Het moet een zaterdagmiddag geweest zijn toen, net nadat mijn moeder de tafel gedekt had, de telefoon ging. Draadloze toestellen waren nog niet in schwung zoals nu, dus mama richting living. Tijdens het telefoongesprek en dus terwijl de keuken onbewaakt was, had Doggie er niet beter op gevonden zich tegoed te doen aan de uitgestalde etenswaren. Het is te zeggen, aan de etenswaren een fijnproever als Doggie waardig. Resultaat! De ganse eettafel, roze garnalen incluis, bleef onaangeroerd maar de grijze garnalen waren ribbedebie. Koken mag ik dan van thuis uit / avondschool mee hebben gekregen, mijn smaakzin komt overduidelijk van de kat.
woensdag, november 18, 2009
Michelinster voor Rouge Tomate (NY)

Het New Yorkse restaurant Rouge Tomate van Brusselaar Emmanuel Verstraeten, die prat gaat op een gezonde keuken, mag amper een jaar na opening een ster achter zijn naam schrijven. Het Brusselse Rouge Tomate was met zijn vele vermeldingen in internationale reisgidsen reeds een succes en de evenknie in de Big Apple doet het dus minstens even goed. Om te weten of ook de Belgische Michelin inspecteurs het Brusselse Rouge Tomate van een ster voorzien is het nog even wachten. Het zou mooi zijn voor Dhr. Verstraeten natuurlijk, al denk ik dat er over de oceaan net iets guller met punten wordt omgesprongen. Een tip dus voor mensen die Brussel of New York bezoeken.
Rouge Tomate Brussels
190 avenue Louise
1050 Brussels
Rouge Tomate New York
10 East 60th Street
(between Madison & 5th Avenue)
dinsdag, november 17, 2009
Stil!
En dan te bedenken dat er in de gemiddelde Vlaamse ijskast altijd wel iets staat dat “over tijd” is. Brood kan je dan weer zonder wroeging oud laten worden, de eendjes en geitjes in het park lusten dat namelijk graag. En op vakantieafstand zitten er kindjes zonder eten.
Geen smaakzin meer hebben lijkt me al vreselijk, wat moet het dan wel niet zijn om gewoon niks te hebben om te eten, laat staan proeven? Geen vers brood, geen water, geen soep, niets. Op de televisie lieten ze een klein meisje zien dat een lepeltje brij slechts voor de helft op at. Niet verwonderlijk, want dat spul is niet te eten dacht ik bij mezelf. Waarschijnlijk zat ik er zelfs niet ver af maar toch, het andere beetje brij was voor een nog kleiner ukje dat aan haar voeten zat. Lepeltje delen en met een gelukje oud(er) worden. Schrijnend.
Ondanks de crisis waarin we ons bevinden hebben we toch nog de luxe om ons aan onze eetpatronen te houden. Ontbijt, lunch, vieruurtje, avondeten, versnaperingen… Kan er mij iemand zeggen waarom het dan een nationale sport is om de godganse dag te lopen jammeren en zaniken over banale zaken?
Dat iedere zeurkous ’s nachts het bezoek mag krijgen van de geest van 17.000 kindjes.
woensdag, november 11, 2009
The Grand Carousel of Senses

Luttele minuten na aankomst werden de reeds aanwezige lekkerbekken meegetroond naar wat ik vermoed de balzaal was, om er alvast te genieten van een fris glaasje Champagne van Gosset. Een lekker gekoeld glas champagne van een goed huis, een ontbijt waar ik zou kunnen wennen, zoveel is zeker. Eenmaal in de zaal kon je niet buiten de stijlvol gedekte tafels. Tot op dat punt was ik in de veronderstelling dat "The Carousel" een dynamisch iets was, en dus ook rechtstaand zou plaatsvinden maar niets was minder waar. Eenmaal gezeten was kennismaken met de disgenoten aan de orde want eten in goed gezelschap is altijd een plus. Het spreekt dan ook voor zich dat ik het met personen zoals oa. Dhr. Antoine Westerman (chef restaurant Drouant ***), Dhr. Weythingh (adjunct directeur The Grand), Dhr. Croupie (Résidence Wijnen), en een vriendelijke dame van De Morgen meer dan getroffen had. Laat die carrousel maar draaien.
Onder begeleiding van de mensen van Woodstock69 kwam de “carousel” zachtjes op gang en werd een eerste gerechtje om ons in de “sensuele” sfeer te krijgen geserveerd. Vooraf gokte ik voor deze "mood" op oesters en kijk eens aan. De dames kregen hun ‘oester met een zalf van tomaat, een schuimpje van roos en peper’ in een mooie dampende bowl gepresenteerd, de heren moesten het doen met dezelfde Gillardeau oester uit het vuistje. Misschien wel de lekkerste oester die ik ooit gegeten heb. In het glas een bijpassende champagne van Gosset.
Voor de “stoere” stemming kregen we Jonnie’s “Cocktails and dreams, nieuwe stijl garnalen & krab cocktail” aangeboden, een inventief gerecht bestaande uit twee niveaus en dat ook op de kaart in De Librije staat. De hemel bracht ons heerlijk handgepelde garnaaltjes, een frisse gelei van tomaat, leuke groene accenten… Een bordje om in te kaderen, waar we met spijt in het hart door moesten om het tweede niveau te kunnen ontdekken.
De “extravagante” toer gingen we opnieuw op met een tweeluik, terwijl de zoetgevooisde stem van zangeres Eva een klaagzang had ingezet over vreemdgaan in de kroeg. Niet direct mijn idee van extravagant maar wie ben ik natuurlijk. Terug naar de maaltijd dan maar. De rug van kabeljauw combineerde perfect met de baby-paksoi en shimei paddenstoeltjes terwijl de aan tafel geserveerde smakelijke jus zijn weg door het geperforeerde bord naar een andere dimensie vond.
De kin en wangen van de kabeljauw met citroengras en peterseliewortel werd apart gepresenteerd in het “onderbord” en konden het perfect vinden met de jus. En dan te bedenken dat er mensen zijn die al dit lekkers aan zich voorbij laten gaan door de kop simpelweg weg te gooien. Doodzonde.
Laatste etappe van het culinaire parcours was er eentje met een nostalgisch tintje. En als een Nederlander aan een nostalgisch dessert denkt, dan mag je er donder op zeggen dat het appeltaart is. Nu zou Jonnie Boer sporen noch sterren verdient hebben met een simpel stukje taart, zijn “grootmoeders appeltaart, compleet losgeslagen” bewijst mans meesterschap.
Zodra het deksel van de houten Hollandse kist met daarin het dessertenbord werd gelicht, kreeg je een pallet aan ingrediënten voorgeschoteld, nodig om een geslaagde appeltaart te maken. Uiteraard was de vanillepeul geen vanillepeul, de kaneelstok geen kaneel en de steranijs… ook geen steranijs. Decompositie van appeltaart zou men zoiets noemen. Ik verkies “grootmoeders appeltaart, compleet losgeslagen”.
Meer dan geslaagd evenement, waarbij het eten duidelijk de hoofdrol speelde. De Woodstock69 crew deed netjes hun ding, maar stonden er uiteindelijk toch bij als “piraten voor aristocraten”.
Rest me nog te zeggen dat deze drie daagse maar liefst 11.180 € op heeft gebracht ten voordele van de Amsterdamse tak van het Nederlandse Rode Kruis. Reken maar dat hun project “2 aan tafel” dat geld goed kan gebruiken.
zondag, november 08, 2009
Burgermeester - Amsterdam
In een ver veleden zou ik tijdens zo'n weekendje misschien wel eens een hamburgerkeet type Quick of McDonalds zijn binnengestapt om mezelf tegoed te doen aan een paar happen onverantwoorde fastfood. Ook nu voel ik me niet te beroerd om een hamburgertent binnen te stappen, maar dan moet het wel een goede zijn.
Zoals Burgermeester bijvoorbeeld. Na een eerder bezoek heb ik al eens geschreven dat hier kwaliteit voorop staat en de beste ingrediënten worden gebruikt. En dat dankzij duidelijke afspraken met leveranciers je à la minute bereidde burgers met respect voor de seizoenen kan eten. En omdat ik volledig achter deze keten sta zet ik het er nog eens een keertje op.
Ongewongen sfeertje binnen, de koetjes aan de muur kijken je vriendelijk aan, en terwijl je wacht op je burger(s) kan je nog even de tijd nemen om op een kaartje jouw droomburger te noteren. Wie weet wordt die wel de burger van de maand.
donderdag, november 05, 2009
Lang leve Koekiemonster

Wat een geweldige televisie was dat zeg. Bert & Ernie, Grover, Meneer Aart, Tommie & Innieminnie, Sien, die dikke rosse kat, Pino, Elmo, Oscar het vuilbakmonster, een vampier… en uiteraard ook Koekiemonster.
Ik mocht het dan wel altijd jammer vinden dat er zoveel koekjes naast zijn mond vielen, vooral was ik jaloers. Zoveel koekjes mogen schransen, zalig. Een keer heb ik in een opwelling een pak chips à la koekiemonster proberen weg te werken maar dat grapje eindigde na enkele happen behoorlijk abrupt met een kleine Sid die straf kreeg wegens geen manieren. Gelukkig ben ik er sindsdien wel op vooruit gegaan.
Nog altijd geen idee wat 'koekwauser' betekent trouwens.