Naast een blonde pils zit er ook de bruine 'Plezir Brown' in het gamma. Even exclusieve fles, een alcoholpercentage van 7,1 % en hergisting op de fles. Voor de liefhebbers van pure moutbieren met hun kruidige geur en afdronk.
Geen gamma compleet zonder enkele speciallekes en ook daar hebben ze aan gedacht. Wat dacht je bijvoorbeeld van de 'Plezir D Lux Blond', een pittig blondje met 6,7% op de teller. Deze komt in een prachtige 75 cl fles en leent zich uitstekend als verrassend aperitiefbier.
Met de 'Plezir D Lux Rosé' gaan we op hetzelfde stijlvolle elan verder. Deze rosé is een blend van witbier op basis van tarwemout, in combinatie met natuurlijke kriekensappen. Met zijn 5,2 % aloholpercentage laat dit bier zich vlotjes drinken. 
De rockers hebben - hoe kan het ook anders - een nieuwe single genaamd 'My Perception' te promoten, wat direct ook de aanloop naar de release van de zelfgenaamde derde langspeler is welke op 3 oktober uitkomt. De plaat werd eerder dit jaar in het verre LA opgenomen onder het toeziend oog van Alain Johannes en is vanaf drie oktober te koop in de betere platenzaak om de hoek. 
En laat die nieuwe plaat nu net de inzet zijn van de gehele "Jack Daniel's meets Black Box Revelation" marketingstunt. Koop je een sixpack dan maak je immers kans om één van de 100 platen te winnen die worden verloot. Een gelukkige rocker mag trouwens thuis 'Dré Steemans spelen' en alle stoelen aan de kant zetten, want wie de hoofdvogel afschiet krijgt het jonge geweld Jan en Dries over de vloer voor een privé optreden. U moest al aan het drinken zijn!
Eerst een vermelding De Morgen Magazine, nu eentje in Njam Magazine... what's next? Een reportage in een vrouwenblad? Dat zou helemaal zot zijn!
Er staat straks namelijk een etentje met enkele collega's op het programma, - een volledig buffet dat we wonnen als hoofdprijs in een culinaire quiz. En daar mag uiteraard een tikkeltje lekkers in het glas niet ontbreken. Als de zon mee wil zit dat zomerse feestje er straks alsnog aan te komen. Indien niet, dan kan je nog altijd op de facebookpagina van Aperol terecht om te zien waar zij hun feestjes bouwen. Zon onder voorbehoud!
Tijd voor het eerste echte gerecht, ongetwijfeld licht geïnspireerd door het nabijgelegen Jerez de la Fontera, ‘gemarineerde tonijn & sherry kersen’. En in het glas, hoe kan het anders, ‘Amontillado Escuadrilla D.O. – Sherry’. Tonijn blijkt enorm populair te zijn in de regio en duikt dan ook in alle vormen op in gerechten. Mooie starter, al was de wijnpairing wat mij betreft een beetje ongelukkig. Smaken verschillen nu eenmaal.
“Dit kan wel eens het beste zijn wat ik ooit heb gegeten” aldus vriendin over de in een martiniglas geserveerde ‘Foie gras yoghurt op een abrikozencompote met gelparels van Modena azijn’. De combinatie foie met abrikoos hadden we een dag eerder nog, maar dit was inderdaad van een andere orde. De frisse smaak van de foie yoghurt en de zurige accenten van de gelparels in combinatie met een simpelweg lekkere compote. Elke hap opnieuw genieten. Als begeleidende wijn kreeg ik een ‘Casa de la Ermita Dulce Monastrell D.O. – Jumilla’, een zoetige wijn (niet zoet) die perfect samenging met het gerecht. Ware het niet dat dat laatste geheel opgelepeld was voor ik aan mijn wijn begon. Slechte timing maar wel heel lekker.
Volgend gerechtje werd aangekondigd als een ‘salade met boontjes en ‘skate’’. Wij op zoek naar de rolschaats tot bleek dat ‘skate’ eigenlijk gewoon een vis, genre rog was. Fris, krokant slaatje, lekkere stukjes vis... goed zonder meer. De witte wijnt, een aangename witte ‘K-Naja 2010 D.O. – Rueda’ liet zich goed drinken. Een meevaller want ook bij het volgende gerecht werd hij geserveerd.
‘Blauwe botervis met aardappelpuree, schaaldierencrumble en groentjes’. Opnieuw een fijn, hetzij minimalistisch afgewerkt bordje waar smaken primeren. Less is more and I like it. Niets zo jammer dan halverwege al met een onaangenaam gevoel van overdaad te zitten. Laat mij maar wat ‘ruimte’ voor het lekkers dat moet komen!
Bij het eerste van de twee desserten, ‘kaneelijs met citroen en gecondenseerde melk’, volgde de afwerking aan tafel. Het ijs, de citroen en de crumble werden door de ober rijkelijk overgoten met de gecondenseerde melk. Ik had mijn bedenkingen bij de partjes citroen maar dat was loos alarm. Lekkere zuurtjes, ook Sevilla weten ze er weg mee.
Een Michelin ster, aperitief + hapjes, 7-gangen-menu, eenmaal aangepaste wijn, water, thee, 2 personen, 140 €. Dat is verdraaid mooi geprijsd denk ik dan en bijgevolg zeer zeker een aanrader.
Restaurant Abantal
www.abantalrestaurante.es
C/ Alcalde José de la Bandera 7 – 9
Sevilla
Heb ik trouwens de vergadering gemist waarin besloten werd de cover van elk culinair boek te sieren met een kreeft? Het lijkt wel zo! Soit, ze zijn uit dus als iemand van leentjebuur wil doen, laat maar horen.
Vriendin had zin in een slaatje, en dat mocht gerust buitenshuis gegeten worden. Wie ben ik om tegen de wensen van een jarige in te gaan. Geitenkaas, dat ging het worden wist ze in de auto al. Een klassieker onder de slaatjes natuurlijk, spekjes erbij, beetje honing, pijnboompitjes, stukjes appel en een lekkere dressing. Basic, lekker, meer moet dat vooral niet zijn. En ze had geluk want een ‘slaatje geitenkaas’ stond wel degelijk op de kaart. Met stoofpeertjes in de plaats van appel, maar toch! Wijntje erbij, beetje door de raam turen en gezellig de maaltijd afwachten.
Grote porties zijn we in de Kempen ondertussen wel gewoon, en wat er op een slaatje moet liggen, daar valt ook over te discussiëren. Naast de sla, wortel, rode en witte kool, en de obligatoire peertjes was er hier echter ook nog fruit te vinden. En niet zomaar een aardbei (check)voor de afwerking maar een pak fruit. Een stukje ananas, een halve passievrucht, een halve granaatappel, een stuk of wat physalissen, een nectarine, wat schijfjes kiwi en godbetert een stuk pitahaya. Hadden we eigenlijk wel een vruchtensalade besteld?
’t Is ook nooit goed hoor ik jullie nu al denken, en inderdaad. Het is ook nooit goed! Fruit smaakt namelijk niet zo geweldig in combinatie met mayonaise en van dat laatste was er ook ruim voldoende aanwezig. Kunnen we misschien kort afspreken dat we op een simpele groentesalade niet onnozel gaan doen met een halve geïmporteerde fruitgaard? Ja? Bedankt!
En omdat zo'n Frappucino niet direct vult mocht daar ook nog wel de wrap met kip bij. Bijna geen foto van genomen zoals uit de bitemarks mag blijken, maar op de valreep nog net gelukt.
Niet dat in Sevilla alles snel moet gaan, maar een luttele minuten later stonden we in het prachtige paleis 'Real Alcazar'. Zo eentje waar de Moorse invloeden heel duidelijk zichtbaar zijn. Denk ontelbare fonteintjes in binnenplaatsjes, overvloedige mozaiekskes en tal van vervallen beeldjes. En koffie doet met mij hetzelfde als suiker... daar word ik een beetje druk van en dat zullen die beeldjes geweten hebben.
Na het zwembad even het bubbelbad in (geen foto's wegens buikje van het goed leven), douchen en terug de stad in. Met de fiets zoals ze dat in Sevilla doen. 10 € voor een 10 dagen abonnement, en als je het een beetje slim aanpakt fiets je vervolgens volledig gratis. Op weg naar Triana bijvoorbeeld, aan de andere kant van de rivier.
Niet dat we na 3 dagen onze buik vol hadden van tapas, maar mijn wederhelft kon een simpele menu wel smaken. Geen kleine gerechtjes, maar gewoon een voor- en hoofdgerecht. En misschien ook wel een dessert maar dat zouden we dan nog wel zien. We planden een rustige wandeling langst de kade van de rivier, maar voor we het wisten zaten we al op een deftig terras. Glaasje witte wijn in de aanslag en genieten van het zicht over Sevilla.
We kozen voor de menu 'For your eyes and your senses' waarvoor we 105 € diende neer te tellen. Inbegrepen zaten 2 voor- en twee nagerechten van de kaart en twee hoofdgerechten naar keuze. Verder kreeg je er nog water en een fles champagne bij. Een snelle rekensom leerde me dat we hier niet direct in de zak gezet werden dus waarom niet...
Misschien niet omdat vriendin amper drinkt, en omdat ik dan die hele fles zou moeten leegtutteren? Niet dat ik daar bezwaren tegen heb! Soit, we kregen als voorgerecht een leisteen met 'eendelever en abrikozencompote' en ook 'gefrituurde scampis en gefrituurde oesters'. Beiden vielen in de smaak, net als het hoofdgerecht (vis voor mevrouw, varken voor meneer) en de nagerechten. Van die laatste zijn trouwens geen foto's meer en ik durf er een en ander op verwedden dat die champagne daar voor iets tussen zit. In ieder geval, Abades Triana was de zaak en als brasserie with a view kon het er zeker mee door.
Vanaf september 2011 stelt Grey Goose deze vier pairings voor in een vijftiental geselecteerde horecazaken. Wie een glas van de wodka bestelt, krijgt er de bijhorende appetizer gratis bij geserveerd. De namen van de bars waar je de pairings kan gaan proeven, worden binnenkort bekendgemaakt.
GREY GOOSE L'Originale - Oesterblad met een kaviaar van rode wijnazijn en sjalot
