Een zweem van mysterie hing er rond ‘Bloot’, na Bruut! het tweede feestje van de
Flemish Foodies. Dat de heren
Ceulenaere,
Blanckaert en
Desramaults niet zelf aan de bak gingen - tal van vrienden werden opgetrommeld om hun culinaire kunnen te etaleren - was geweten, maar daar bleef het zowat bij. Vriendin en ik richting opgegegeven adres van een parking aan Gent-Dampoort, alwaar we werden doorverwezen naar een pand vlakbij. Twee Qlinariamakkers en bij uitbreiding nog zo’n 250 andere lekkerbekken, sloten zich op de binnenplaats bij ons aan om te genieten van enkele gedurfde cocktails (Augustijn Blond / The Belgian Owl), ongedwongen geserveerde hapjes, en vlotte babbels met het verzamelde ‘ons kent ons’. En of we er zin in hadden!
Het rustige gekeuvel kwam tot een einde toen Gène Bervoets de eer en het genoegen kreeg de tafelschikking megafoongewijs om te roepen. Ondegetekende mocht – als zijnde niemand minder dan de illustere ‘Sid Frisjes’ - met gezelschap post vatten aan tafel twee.
Als één van de eerste gasten betraden we een ogenschijnlijke fabriekshal, maar eenmaal de statige trap beklommen, bleek de ruimte tegen alle verwachtingen in meer dan deftig. Net als vorig jaar speels gedekte tafels (een gigantische witte onderbroek als servet) die per stuk plaats boden aan een gezelschap van om en bij de 16 personen. En we hadden geluk met onze disgenoten, die naast uiterst aangename mensen gewoon ook 'Facebookvriendjes' waren.
De opzet van de ganse avond was een reeks chefs (Gert De Mangeleer, Michaël Vrijmoed, David Martin, Filip Claeys, Pieter Lonneville, Davy Schellemans, Dominique Persoone) die eerder reeds als gast op de Foodies site verschenen, te koppelen aan koks die ze zelf enorm weten te appreciëren (Gregory Schatteman, Floris Van Der Veken, Nicolas Scheidt, Erwin Denis, Sean Uytterhaegen, Geert Weyn, Jean-Yves Wilmot). Een bont gezelschap kundige duvels die de opdracht kregen iets te brengen zoals ze dat ook thuis zouden doen voor hun vrienden. Ongedwongen maar toch culinair, niet gebonden aan de huisregels van het restaurant. Bloot!
De culinaire hoogstandjes van de heren chefs verschenen niet zelden in grote hoeveelheid aan tafel, hetzij op een vernuftige houten plateau of staander, dan wel in een groot diep bord. Niet alleen werkte dat makkelijker voor de koks, het paste tevens perfect binnen het plaatje – en belangrijker - het hield de sfeer aan tafel er ook helemaal in. Tal van gerechten werden netjes gedeeld, en naargelang het gepresenteerde, zo ook de verwondering. Filip Claeys wist na de
Flemish Primitives opnieuw uit te pakken met een verbluffend gebracht gerecht, dat een prachtige ode was aan de zee. Het gespreksonderwerp en de blikvanger was uiteraard de blinkende glazen bokaal waarin levende grijze garnalen er lustig op los zwommenl. De durvers onder ons mochten aan de slag gaan met het bijgeleverde minischepnetje, om de vangst vervolgens in een smakelijk sausje de dippen. Dat laatste ging aan menig tafel gepaard met hilarische taferelen.
Tegen een sneltempo werden er door de helden van de dag vervolgens de alleraardigste verse groentjes aangedragen, ik durf zelfs vermoeden recht uit de tuin van Hertog Jan. Knapperige radijsjes iemand? Vers gedopte erwtjes met slaharten? Of toch liever dat flinterdun krokantje met kriekjes en een geblakerde asperge erbij? Mooi allemaal, wat niet direct gezegd kan worden van de manier waarop we alles zelf op onze borden kwakten. Maar hey, zo zouden we het thuis uiteindelijk ook doen en laat dat net de bedoeling geweest zijn.
De geserveerde wijntjes lieten zich meer dan vlot drinken. Een blik op de wijnetiketten leerde ons dat bij de selectie 'cooler dan cool' één van de criteria was. Van één van de wijnen werd speciaal voor Bloot! slechts één vat van 220 liter gebotteld. Ongefilterd en zonder toevoeging van sulfiet. In primeur heet dat dan!
Houtskool is mij niet onbekend, en als ze dat serveren op een bedje licht smeulend hooi dan weet ik dat er ons iets te wachten staat. En er stond ons wel degelijk iets te wachten, een verrassing zowaar toen bleek dat het houtskool verschillende geblakerde wortels en dergelijke waren. Heel straf!
Rijkelijk vloeiende wijn, de concurrentie van de disgenoten voor de geserveerde delicatessen... wie zal zeggen wat de reden was waarom ik van de high end tosti's, varkenswangen, hutsepot, bloemkool met spek, en de worst geen foto's heb. Het heeft er alvast niet minder om gesmaakt. Zodra het dessert geserveerd werd nog even de camera bovengehaald en een laatste foto genomen. Dominique Persoone, die de ganse avond aardig in de weer was, had nog een afsluitertje in petto, maar dat vonden we maar kak. Oordeel zelf maar!
Dikke pluim op de hoed van iedereen die aan Bloot! heeft meegewerkt, het was weer fantastisch. Voor de afterparty trokken we nog even richting rosse buurt, thuishaven van 'De Vitrine' van Kobe. Gezapig cocktails en pintjes drinken en daarna richting hotel. Topavond!
En kijk, ik vind hier zo maar even een foto van Slash die ik nog geen jaar geleden getrokken heb? 't Moet niet altijd eten & drinken zijn. Een beetje rock 'n roll op zijn tijd moet kunnen.
