






De laatste dag van september, hoera! Niet enkel omdat Guns n’ Roses ten dans speelt in ‘Het Sportpaleis’, die verderfelijke muziektempel aan de rand van ’t stad. Nee, vooral omdat oktober mooie culinaire vooruitzichten te bieden heeft. En uiteraard ook omdat er vanaf vandaag nieuwe centjes op de rekening staan, dat is logisch.
Om te vermijden dat het weekend wordt afgesloten met een ‘duffe zetel zondag’, overweeg ik rustig naar Horeca Life in Brussel te sporen. Een beetje rondkijken, hier en daar een hapje proeven… ik vind dat plezant.
Het ‘peperkoeken huisje’ van Roger Van Damme stond al bijzonder lang op het verlanglijstje en eindelijk is het zover. Volgende woensdag wordt er geluncht in ‘Het Gebaar’. Kunnen we de chef direct ook zijn vet geven omdat dankzij zijn hulp, een welbepaald team op het BK BBQ met een eerste plaats voor het dessert is gaan lopen, waardoor wij een tweede podiumplaats misliepen. Verder staat er die dag nog een rumdegustatie op het programma, eentje van een merk met de ronkende naam ‘Mount Gay’. Als daar maar geen ongelukken van komen!
Een week later is Graanmarkt 13 aan de beurt, het restaurant in ‘de koekenstad’ waar Seppe Nobels – notoir vriend van K3, en in 2005 uitgeroepen tot ‘Beste Juniorchef van België – aan het roer staat. Als ik vriendin na deze lunch, eentje in het kader van zo’n Delicious actie, kan overtuigen dat er op de eerste verdieping geen trendy shop te vinden is, dan kunnen de uitgaven nog dik meevallen. Indien niet zoek ik mijn heil in chocolade van Persoone, iets wat te lang geleden is! Check trouwens voor de zekerheid ook even zijn vernieuwde website. Shock-O-Licious!
In oktober lijken we elke week wel geweldig te gaan eten. Op 23 oktober, de dag voor ik er een jaartje bij mag tellen, schuiven mijn wederhelft en ik netjes onze beentjes onder een tafeltje in restaurant L’Air du Temps. Van de voorniet nog wel, en dat dankzij de Grijze Garnaal, zoals in een eerdere post al te lezen viel. Ondanks het feit dat het restaurant van Sang Hoon Degeimbre al sinds geruime tijd op mijn wishlist stond, had het zonder deze wedstrijd allicht nog lang geduurd vooraleer ik er zou belanden. ‘De Walen’ is namelijk niet bij de deur. Twee dagen regio Namen, mezelf zelden zo’n leuk cadeau gegeven.
Een reisje naar Praag, een huwelijksfeest en bubbels aan het districthuis van Borgerhout maken de feestmaand compleet. En omdat ik vind dat je zo’n maand moet verdienen zal ik als afgevaardigde van Qlinaria tussendoor op de Knollenmarkt van Turnhout nog warme soep verkopen, en een barbecue verzorgen voor een pensioengerechtigde ex-collega van vriendin. Maar wat doet u in oktober?
Chocolate with vinegar, strawberry, mint and pepper
Geweldige ervaring, onverwachte combinaties en vooral schitterend opgebouwd. De combinatie desserten (met hartige elementen) werkte perfect, de aangepaste drank maakte het plaatje compleet. Eerlijk is eerlijk, bij de laatste dessert moest wringen. Een kleine morzel van het bittere chocoladekoekje heb ik zelfs laten liggen. En toen de ober dat zag zei hij smalend dat we er bijna vanaf waren. De friandises nog, netjes gepresenteerd op een leuke houder.
Een fris soepje, sesamkletskop, iets met gember, chocolade, marshmallow, ...
Bizarre ervaring zaterdag in huis. Zonder enige verklaarbare reden hing er een vreemd doch herkenbaar geurtje in huis. En dan nog wel eentje dat me ogenblikkelijk richting kindertijd terugstuurde. Mijn bomma zaliger maakte niet alleen de lekkerste handgemaakte kroketjes en soezen, huisbereid stoofvlees stond ook op haar palmares. En laat het nu net die geur zijn - de geur die vroeger in de keuken van bomma hing als ze stoofvlees maakte – die zijn weg had gevonden naar onze keuken.
Daar stond ik dus, op slag ongeveer 25 jaar het verleden in gekatapulteerd. Eerlijk is eerlijk, ik zou niet meer weten hoe haar stoofvlees smaakte, maar die hemelse geur… Nu heb ik in mijn leven al veel stoofvlees (of stoverij in het Gentse) gegeten, ruiken deed het nooit zoals vroeger, of zoals afgelopen zaterdag zo u wilt. Een snelkookpan kan ik me ook nog herinneren. Des duivels in deze moderne tijden, maar stoofvlees kwam vroeger gewoon recht uit de snelkookpan.
Heel straf dat die geur in onze keuken hing trouwens. Vooral als je er rekening mee houdt dat we gewoon paprikasoep aten. Misschien voor de zekerheid toch maar wat ontstopper door de leidingen van de afvoer gieten?