Keukenexperiment - gekleurde cakes

Altijd leuk als vriendin mijn hulp in de keuken nodig heeft. Geeft me een beetje het gevoel onmisbaar te zijn. Hulp bij gekleurde cakes voor een experimentje omtrent de invloed van het visuele bij het aspect op de smaakzin bijvoorbeeld. Dat begint met een latenight bezoekje aan een bevriend patissier in de avondschool, om snel voedingskleurstoffen te scoren welke ze vergeten was in de lokale bakkerswinkel. Het echte werk (nuja, cake uit een pakje) was nog niet bezig of er volgende al een spoedtelefoontje... waar de keukenweegschal lag, en of patisserie op een paar grammen stak of niet? En moeten daar hele eieren bij, of enkel het geel/wit? Maar eens op dreef is ze niet meer te houden natuurlijk. En dan trek ik een beetje foto's... van deeg dat met blauwe kleurstof gemengd wordt bijvoorbeeld.

Mijn corn, haar cakedeegjes.

Groen, oranje, roze.

Het resultaat mag er zijn, schattige cakejes.

Oranje, groen, bruin, roze, blauw.

Benieuwd of het experiment een beetje lukt, en vooral wat haar leerlingen in de klinkstraat van de cakes vinden.

In afwachting van Njam!

Dat de digitale kookzender Njam! – een samenwerking tussen Studio 100 en Peter Goossens – wel eens zijn invloed kan hebben op mijn kijkbuisgedrag heb ik gisteren mogen ondervinden. Met mijn vertrouwde zapper als gids tussen een weids scala reguliere televisiekanalen, hopte ik van kookprogramma naar kookprogramma. Het ene al wat beter dan het andere. Dat ik zelf enige tijd in de keuken spendeerde stond mijn televisieavond geenszins in de weg, en dat dankzij het ultieme reddingsmiddel de pauzeknop.

Van ‘De Perfecte Keuken’ (VTM) over ‘Dagelijkse Kost’ (EEN) naar ‘Hell’s Kitchen’ (VT4), waar ik dankzij het tijdzappen kon blijven hangen, om zonder enig verlies in te pikken op ‘Komen Eten’. ‘Masterchef’ (BBC) werd mooi opgevolgd door ‘Topchef’ (Vitaya), waarna ik het met ‘Koken met Guy’ op dezelfde zender netjes voor bekeken hield. Geen idee wat ‘De School van Lukaku’ (EEN) binnen deze reeks te zoeken had, al zou ik gezworen hebben dat ik iemand iets zien eten heb.

Met zoveel bestaande kookprogramma’s kan je je afvragen of er nood is aan een volwaardige kookzender zoals Njam!. Nu, als ik zie welke helden er reeds ‘onder contract’ liggen, kan ik Njam! alleen maar welkom heten binnen het digitale televisieaanbod van Telenet.

Peter Goossens (Hof van Cleve***), aangevuld met Roger van Damme (Het Gebaar), Dominique Persoone (The Chocolate Line), Manuel Wouters (Sips)… ik zie jullie binnenkort graag terug op mijn televisie. En voor een barbecueprogramma mogen jullie ons team steeds inschakelen, een groene soortement Plopmuts hebben we al!

Als er zoiets bestaat als 'teveel televisie', dan kwam dit aardig in de buurt volgens mijn. Vriendin had van dit kijkgedrag trouwens geen last. Die was in de avondschool een rokje aan het maken.

Tefal Natura

Ze zien er leuk uit, die pannen uit de nieuwe Natura reeks van Tefal, waarvan ik de sauteerpan via een gunstige wind in mijn brievenbus heb mogen terugvinden. Nu mag 'leuk' al wel eens aan de basis liggen van een ondoordachte aankoop, er zijn nog enkele andere troeven die in het voordeel van deze reeks spreken. Leuk en mooi vormgegeven zijn gewoon een aardige bijkomstigheid.

Zo blijkt Tefal voor deze reeks volledig de groene kaart getrokken te hebben. De pannen zijn vervaardigd uit 100% gerecycleerd aluminium, de houten handvaten afkomstig uit duurzaam beheerde wouden, en de papieren verpakking is - hoe kan het ook anders - volledig gerecycleerd.

Niet geheel onbelangrijk, het gebruiksgemak! Het netjes afgeronde handvat ligt alvast geweldig in de hand, dus dat zit wel snor. De thermospot, het rode bolletje centraal in de pan, geeft aan wanneer de pan warm genoeg is voor gebruik. Iets wat waarschijnlijk in sommige huishoudens al een serieuze hulp is bij het bereiden van wat lekkers. Dat het hier pannen betreft met een antiaanbaklaag mag niet verwonderen. Op dat vlak is Tefal bij mijn weten trouwens zowat de referentie, zoals Pampers dat voor luiers is.

Milieuvriendelijk, gemakkelijk in gebruik, en mooi genoeg om op het fornuis te laten staan. Niettegenstaande ik niet direct mijn pannen van Demeyere en Le Creuset zou buiten gooien toch een mooie aanvulling op mijn collectie. Had ik al gezegd dat ze ook leuk waren?

Het Gebaar - Roger van Damme

Lunch lounge Het Gebaar mag eindelijk aangevinkt worden op mijn ‘restaurant-wishlist’. Een uitnodiging voor een rum tasting van het merk ‘Mount Gay’ zorgde ervoor dat ik plots een halve dag Antwerpen in te plannen had. Zowaar de ultieme gelegenheid om een tafel te reserveren in het peperkoeken huisje van Roger van Damme, tot nader order nog steeds de chef van het jaar. In afwachting van de helft van het tafelgezelschap dat ruimschoots laat zou arriveren – het verkeer, u kent dat - besloten vriendin en ik ons alvast aan een aperitief te wagen. De ideale nazomer in het glas, die huisgebrouwde mojito-likeur aangelengd met een mousserende wijn. Zo rond de klok van half 3, toen we eindelijk voltallig waren, gingen we over tot onze bestelling. We kozen vier verschillende hoofdgerechten en vier verschillende desserten, kwestie van maximaal te kunnen genieten van al het lekkers / moois dat ons gepresenteerd zou worden.

Aangenaam was ook dat Roger van Damme, die we op het BK BBQ al kort spraken, ons kwam begroeten aan tafel. De koetjes en kalfjes van dienst waren desserten en televisiezenders en er werd aardig wat gelachen. Mijn vermoeden dat hij een ‘all-round-nice-guy’ is werd trouwens bevestigd. Ooit liet hij zich in een interview, waarin het al dan niet behalen van een Michelin ster ter sprake kwam, ontvallen dat hij ’s avonds graag bij zijn vrouw en kinderen is, dat zijn gezin zijn sterren zijn. Prachtig vond ik dat. Na een minuut of vijf diende hij zich gisteren te verontschuldigen. Niet omdat hij snel terug naar de keuken moest omdat de zaak volgeboekt zat, wel omdat de voetbaltraining van zijn zoontje ging beginnen. Opperste klasse!

Iemand zin in iets lekkers?

Frisse zuiderse salade met avocado, appel en kingkrab, geserveerd met carpaccio van langoustine en een gebakken langoustine.

Gebakken zwezeriken, gelakte varkenswangetjes en gebakken champignons, geserveerd met een crème van knolselder en uienbouillon.

Tournedos Rossini

Vissuggestie van de chef - gebakken zeebaars, puree van aardappel en mousseline saus.

Pomme Pomme – Gekarameliseerde appels op een krokante bladerdeegbodem, geserveerd met ijs en crème van vanille en verschillende structuren van appel.

Amani – Bereiding van hazelnoot en citrusvruchten

Crème brûlée.

Lucca – Ronde disk met smaken van bosvruchten, coulis van frambozen, chocoladecrème verfijnd met Cabernet Sauvignon azijn.

Indien het een misdrijf zou zijn om dergelijke prachtige kunstwerkjes tot hun prilste begin - zijnde een leeg bord - te herleiden, dan pleit ik met plezier schuldig. In onze gretigheid op zoek naar de verschillende smaken en texturen lieten we geen spaander heel van de bordopmaak. Met chirurgische precisie deelden we hapklare stukjes zaligheid om toch maar de juiste smaken te kunnen ontwaren. Schattenjacht voor gevorderden!

Denk Groenten!

Denk Groenten! een reeks van 5 boekjes over het kweken, oogsten en bereiden van je eigen groenten, is in Nederland genomineerd tot Kookboek van Jaar 2010 in de categorie "Beste Initiatief". Twee andere Nederlandse kookboeken zijn in dezelfde categorie genomineerd.

Denk Groenten werd geschreven door Marc Declercq met recepten van Groentekok Frank Fol en foto's van Tony Le Duc. Wij willen uiteraard graag dat Denk Groenten! wint en dat een Vlaams kookboek tot het beste kookboek van Nederland 2010 wordt uitgeroepen!
U kunt dat verwezenlijken door massaal op Denk Groenten te stemmen.

Geef uw stem aan Denk Groenten!

Zeg het door aan vrienden, familie en iedere kookfanaat die van groenten houdt! En misschien wint Denk Groenten!, dankzij uw stem, de Gouden Garde Publieksprijs van "Kookboek van het jaar 2010"!

Stemmen kan tot 1 november 2010.

Recept - gevulde kameel

In mijn niet aflatende zoektocht naar culinaire hoogstandjes, lekkere hotspots, topreceptjes en diens meer, kom ik heel af en toe uit bij bijzondere wetenswaardigheden. Springbok, struisvogel, kangoeroe, … niemand die daar zijn hand nog voor omdraait. En uit de strips van ‘Jommeke’ weet ik dan weer dat ze in de brousse wel eens een olifant opsmikkelen. Ik was dan ook maar weinig verbaasd toen ik las dat de er occasioneel bij een Bedoeïenhuwelijk een kameel op de feestdis verschijnt. Het feit dat die gevuld wordt daarentegen!

Indien je zelf eens lekker zot wenst te doen, en familie en vrienden wil vergasten op een heerlijk gevulde kameel, dan wil ik je graag op weg helpen.

Nodig:

200 hardgekookte eieren
40 karpers
20 kippen
1 medium kalf / lam
1 kameel

Doen:

De buikholte van elke karper vullen met 5 eieren.
Elke kip vullen met twee gevulde karpers.
Het kalf / lam vullen met de kippen.
De kameel vullen met het gevulde kalf / lam.
Vervolgens mooi aankorsten in een braadpan.
Op lage temperatuur afgaren en in een op 100° voorverwarmde oven.
Regelmatig bedruipen om uitdroging te vermijden.

Smakelijk eten en een prettig huwelijk. Rest me enkel nog de vraag of die Bedoeïen veel vegetarische vrienden hebben. Zou het?

Oktober feestmaand

De laatste dag van september, hoera! Niet enkel omdat Guns n’ Roses ten dans speelt in ‘Het Sportpaleis’, die verderfelijke muziektempel aan de rand van ’t stad. Nee, vooral omdat oktober mooie culinaire vooruitzichten te bieden heeft. En uiteraard ook omdat er vanaf vandaag nieuwe centjes op de rekening staan, dat is logisch.

Om te vermijden dat het weekend wordt afgesloten met een ‘duffe zetel zondag’, overweeg ik rustig naar Horeca Life in Brussel te sporen. Een beetje rondkijken, hier en daar een hapje proeven… ik vind dat plezant.

Het ‘peperkoeken huisje’ van Roger Van Damme stond al bijzonder lang op het verlanglijstje en eindelijk is het zover. Volgende woensdag wordt er geluncht in ‘Het Gebaar’. Kunnen we de chef direct ook zijn vet geven omdat dankzij zijn hulp, een welbepaald team op het BK BBQ met een eerste plaats voor het dessert is gaan lopen, waardoor wij een tweede podiumplaats misliepen. Verder staat er die dag nog een rumdegustatie op het programma, eentje van een merk met de ronkende naam ‘Mount Gay’. Als daar maar geen ongelukken van komen!

Een week later is Graanmarkt 13 aan de beurt, het restaurant in ‘de koekenstad’ waar Seppe Nobels – notoir vriend van K3, en in 2005 uitgeroepen tot ‘Beste Juniorchef van België – aan het roer staat. Als ik vriendin na deze lunch, eentje in het kader van zo’n Delicious actie, kan overtuigen dat er op de eerste verdieping geen trendy shop te vinden is, dan kunnen de uitgaven nog dik meevallen. Indien niet zoek ik mijn heil in chocolade van Persoone, iets wat te lang geleden is! Check trouwens voor de zekerheid ook even zijn vernieuwde website. Shock-O-Licious!

In oktober lijken we elke week wel geweldig te gaan eten. Op 23 oktober, de dag voor ik er een jaartje bij mag tellen, schuiven mijn wederhelft en ik netjes onze beentjes onder een tafeltje in restaurant L’Air du Temps. Van de voorniet nog wel, en dat dankzij de Grijze Garnaal, zoals in een eerdere post al te lezen viel. Ondanks het feit dat het restaurant van Sang Hoon Degeimbre al sinds geruime tijd op mijn wishlist stond, had het zonder deze wedstrijd allicht nog lang geduurd vooraleer ik er zou belanden. ‘De Walen’ is namelijk niet bij de deur. Twee dagen regio Namen, mezelf zelden zo’n leuk cadeau gegeven.

Een reisje naar Praag, een huwelijksfeest en bubbels aan het districthuis van Borgerhout maken de feestmaand compleet. En omdat ik vind dat je zo’n maand moet verdienen zal ik als afgevaardigde van Qlinaria tussendoor op de Knollenmarkt van Turnhout nog warme soep verkopen, en een barbecue verzorgen voor een pensioengerechtigde ex-collega van vriendin. Maar wat doet u in oktober?

Een diner voor twee bij L'Air du Temps

Onlangs, en meerbepaald van 1 juli tot 31 augustus, liep er op Grijze Garnaal Blog een wedstrijd waarbij je een diner voor 2 personen kon winnen in een sterrenrestaurant. Niet van de poes dus. Vorig jaar in december liep ik na een spannende kookfinale nipt nog een weekendje Zeeland mis, deze keer was het wel raak.

Het receptje dat ik op de valreep (lees: 27 augustus) inzond, werd door een vakjury als één van de winnaars uitgekozen. Vriendin en ik mogen nu grote sier gaan maken in een restaurant naar keuze. Het is te zeggen, naar een opgelegd restaurant naar keuze. Bij het inzenden van je recept moest je namelijk je persoonlijke top drie uit een lijstje doorgeven. Mijn voorkeur ging niet geheel onterecht uit naar Oud Sluis***, l’Air du Temps** en Hof Van Cleve ***, en dankzij mijn ‘Aziatisch gekruide mininoedelnestjes met grijze garnaal’ mag ik weldra bij Sang Hoon van L’Air du Temps gaan dineren. Als dat geen chanceke is!

Komen Eten, Vrienden Editie

Straks is het zover, de eerste editie van de ‘Komen Eten, Vrienden Editie’. Bevriend koppel Joris & Katrien krijgen de eer om de spits af te bijten. Het is aan hen om de lat nu reeds op ongekende culinaire hoogten te leggen, zonder daarbij de ontvangst en de gezelligheid uit het oog te verliezen. Niet dat het in mijn aard ligt om mensen de daver op het lijf te jagen, maar voor 8 personen een aperitief en bijhorend hapje voorzien, gevolgd door een voor- hoofd- en nagerecht… dat is niet van de poes! Bijpassende drank, een digestief; koffie of thee als afsluiter, op alles zal het kritische kennerspubliek letten. Om van een perfect gedekte tafel nog maar te zwijgen. Misschien nog even zeggen dat parels angstzweet in het bord de punten doet kelderen. ‘Komen Eten, Vrienden Editie’ voor het plezier? Yeah right!

RT CHEF 10 - Abdij Heverlee

Afgelopen zaterdag, samen met 3 andere ‘Qlinaristen’, op de site van de Abdij van Park Heverlee aan een wedstrijdje koken voor het goede doel meegedaan. De uitdaging bestond eruit om 3 gerechtjes (hapje, voorgerecht, hoofdgerecht) te maken, met een selectie angstvallig geheim gehouden ingrediënten uit de ‘Straffe Streek’ waar we ons bevonden. Spannend! Uit een verzameling van 60 ingrediënten maakten we onze keuze en creëerden we drie borden.

* Een romig roereitje met fijne champignons, sjalot en foie gras, een nestje van Parmezaanskoekjes en een kruidige puree.

* Een groen kruidensoepje, gefileerde paling en een krokant stukje stokbrood.

* Op Jack Daniels snippers gerookte tournedos, in Noilly Prat gekonfijte rode ui, gebakken aardappelblokjes, champignonschijfjes, groentejulienne en een vleesjus.

De ‘vakjury’, bestaande uit niemand minder dan Jeroen Meus (Restaurant Luzine, Dagelijkse Kost, Plat Préféré, …), Kwinten De Paepe (Restaurant Trente) - en een derde lokale culinaire held van wie de naam me nu ontglipt - proefden en beoordeelden de gerechten van de 12 deelnemende ploegen. Hun verdict was unaniem en… deze ‘Kempenzonen’ mochten in de prijzen delen.

1e plaats visgerecht
3e plaats hapje
3e plaats algemene rangschikking

Ik mocht – met een licht profetisch T-shirt, zo lijkt het - een fles champagne in ontvangst nemen van Jeroen Meus.

Onze andere, meer vooruitziende chefs lieten dan weer aardige woordjes schrijven in de door hun meegebrachte kookboeken. Achteraf volgde er nog een aangename barbecue met pintjes. Topdag!

Macrobiotiek - Seazen - Catérine Kools

Voor wie het ontgaan mocht zijn, de macrobiotische keuken is aan een opmars bezig. Het is te zeggen, accenten uit de macrobiotische keuken zijn hip en veroveren hun plaats in de menig restaurantkeuken. Sinds het zogenaamde ‘moleculaire koken’ enkele jaren geleden gemeengoed werd, kan je agar agar bijvoorbeeld in zowat elke keuken terugvinden, en chefs als Sergio Herman scoren al langer met het gebruik van miso.

In de huiselijke sfeer echter heeft macrobiotisch koken nog een beetje een “geitenwollensokken imago”. Toen ik vriendin leerde kennen - en mezelf nog niet de nobele kunsten van het koken eigen had gemaakt – wist ik niet goed wat te denken van al die rare Japanse toestanden. Miso-soep als ontbijt, kombu, ponzu, dashi, seitan, umeboshi, wakamé, dulce, … toegankelijk is het allemaal niet als je nieemand hebt om je doorheen deze vreemde wildernis te loodsen.

Ondertussen zijn we elf jaar verder en eet ik ’s ochtends zonder tegensputteren al eens een miso-soepje mee. Dat, en een gezonde interesse in ‘all things cooking’ was reden genoeg om op een steenworp van Turnhout - meerbepaald bij Seazen in Arendonk – een macrobiotische kookdemonstratie te volgen. Het feit dat we Cathérine Kools als gids tijdens deze kookdemo hadden was een aangename bijkomstigheid. Je kunt je vragen stellen wanneer er nog maar eens iemand die we kennen van de televisie zich ontpopt tot kok, maar dat was hier niet van tel. Zelden iemand zo begeesterend en gepassioneerd weten te vertellen, en dat – heel belangrijk - zonder er maar één belerend vingertje aan te pas kwam.

Op het menu stond een 'misosoepje', 'azukibonen met prei, limoen en witte miso', 'geroosterde zaden', rijst, 'geblancheerde broccoli', 'gewokte seitan met spitskool', 'gepekelde groentjes', 'pompoen uit de oven' en een 'macrojack', een soort dessertkoek op basis van zaden en granen. Een vol bord na het passeren van het buffet, zoveel mag wel duidelijk zijn. Lekker, en ook nog eens goed voor lichaam en geest.

Leerrijk was het trouwens ook. Wanneer mijn schoonmoeder bijvoorbeeld voor de zoveelste keer naar suiker verwijst als zijnde “De Witte Dood”, dan wil ik dat met veel plezier aan mij voorbij laten gaan. Wanneer er mij door middel van een korte monoloog, waarin Cathérine zowel de rol van de pancréas, suiker als alle andere organen voor haar rekening nam – quasi hetzelfde duidelijk wordt gemaakt, dan is dat net dat tikkeltje aannemelijker. Een Oscarnominatie trouwens voor haar vertolking van ‘een pot rijst’, très amusant.

Ga ik nu plots heel mijn voedingspatroon omgooien en macrobiotisch eten? Ik denk het niet, daarvoor kook/eet ik te graag. Dat wil echter niet zeggen dat ik niet voor verandering open sta, en er geen macrobiotische elementen mijn ‘dieet’ mogen binnensluipen. Laten we eens een restaurantbezoekje skippen en 'Millefeuille à table' op 2 december een kans geven. Gastronomisch macrobiotisch, ik ben benieuwd!

No Reservations

Zondagavond de film No Reservations, met Catherina Zeta Jones als chef kok, bekeken op televisie. Zelf opgenomen van Vijf TV godbetert. Laat een film zich deels afspelen in een keuken en ik ben vertrokken, ongeacht de zender waar het beest wordt afgespeeld. Zoals te verwachten van een film op Vijf TV stond er een aardig potje drama, een snuifje romantiek en als dessert een obligatoir ‘happy end’ op de menu. Onderhoudend zonder meer!

Qua memorabele quotes kwam Kate, het personage van Catherina Zeta Jones, in een moeilijk moment niet verder dan een kleffe “I wish there was a cookbook for life, recipes telling us exactly what to do”. Waarop haar therapeut, “You know better than anyone, it’s the recipes that you create yourself that are the best”.

Nee, doe er dan maar eentje uit House MD, waarbij 13 alludeert op het vermeende overspel van Dr. Taub met een gevatte “All I'm saying is if you want to be on a diet, you might want to stop hanging out by the dessert cart”. Touché!

Op het verlanglijstje - Qlinariaschoen!

Past zowaar perfect bij onze koksuniform!

Espai Sucre - Barcelona 2010 - foto's

Na het lezen van een artikel in het knalroze magazine ‘Pâtisserie & Desserts”, over het wereldvermaarde dessertenrestaurant Espai Sucre in Barcelona was ik verkocht. Er gaan eten werd op het verlanglijstje gezet en deze zomer – 3 augustus om exact te zijn- was het zover.

Een zwoele zomeravond in m'n favoriete Europese stad, flaneren door de straten en afsluiten met een dessertje van wereldklasse, daar is niks mis mee. Licht overmoedig door de wandeling besloten we om te kiezen voor “The great dessert menu”, vijf gangen met aangepaste wijnen. En omdat ik, net als iedere andere gast, een fototoestel bij had kunnen jullie nu lekker meegenieten.

Passionfruit – coffee, lemoncress, and mint sorbet Keffer

Red wine “baba”, pear and saffron

Extra virgin olive cake, white peach, green olive and “San Simón”

Coconut tapioca, burnt yolk ice cream and “orujo de Galicia”

Chocolate with vinegar, strawberry, mint and pepper

Geweldige ervaring, onverwachte combinaties en vooral schitterend opgebouwd. De combinatie desserten (met hartige elementen) werkte perfect, de aangepaste drank maakte het plaatje compleet. Eerlijk is eerlijk, bij de laatste dessert moest wringen. Een kleine morzel van het bittere chocoladekoekje heb ik zelfs laten liggen. En toen de ober dat zag zei hij smalend dat we er bijna vanaf waren. De friandises nog, netjes gepresenteerd op een leuke houder.

Een fris soepje, sesamkletskop, iets met gember, chocolade, marshmallow, ...

Stoofvlees van de bomma

Bizarre ervaring zaterdag in huis. Zonder enige verklaarbare reden hing er een vreemd doch herkenbaar geurtje in huis. En dan nog wel eentje dat me ogenblikkelijk richting kindertijd terugstuurde. Mijn bomma zaliger maakte niet alleen de lekkerste handgemaakte kroketjes en soezen, huisbereid stoofvlees stond ook op haar palmares. En laat het nu net die geur zijn - de geur die vroeger in de keuken van bomma hing als ze stoofvlees maakte – die zijn weg had gevonden naar onze keuken.

Daar stond ik dus, op slag ongeveer 25 jaar het verleden in gekatapulteerd. Eerlijk is eerlijk, ik zou niet meer weten hoe haar stoofvlees smaakte, maar die hemelse geur… Nu heb ik in mijn leven al veel stoofvlees (of stoverij in het Gentse) gegeten, ruiken deed het nooit zoals vroeger, of zoals afgelopen zaterdag zo u wilt. Een snelkookpan kan ik me ook nog herinneren. Des duivels in deze moderne tijden, maar stoofvlees kwam vroeger gewoon recht uit de snelkookpan.

Heel straf dat die geur in onze keuken hing trouwens. Vooral als je er rekening mee houdt dat we gewoon paprikasoep aten. Misschien voor de zekerheid toch maar wat ontstopper door de leidingen van de afvoer gieten?

Antwerpen Proeft - foto's

Met schandalig veel vertraging – maar wel net op tijd op iedereen te wijzen op het bestaan van het culinaire zusterevent Spicy Maasmechelen – enkele foto’s van Antwerpen Proeft. Altijd lekker!

Als appetizer heerlijke ‘Pata Negra de Bellota van de stand van ’t Hofke van Bazel en een oester van bij de Oesterdrieling (foto op verzoek).

Een salade voor haar van SanoSano

Een salade voor hem van SanoSano

Redelijk uitgebreid tafelen kon aan de stand van Het Gebaar van Roger van Damme, peter van Antwerpen Proeft. Restaurants die enkel tijdens de lunch open zijn zouden ze trouwens moeten verbieden, al is het maar omdat ik dan zelf aan het werk ben. Dringend eens een dagje verlof nemen om in de Koekenstad te gaan lunchen.

Broodjes voor het hele gezelschap tijdens het wachten. Nice!

Roerei met gerookte zalm

Rundtartaar

Varkens- of kalfswangen wegens uitverkochte gegrilde zeebaars

Dim Sum op een andere locatie om de bonnetjes op te krijgen

En vervolgens terug richting Roger van Damme voor het dessert. When in Rome…

Mooi, zo in een tendy porseleinen coupe en extra punten voor de verrassende crunch.

Groene vingers met Sid Frisjes

Gisteren op het internet, deze week hopelijk nog in mijn brievenbus, volgend jaar bij ons in de tuin en iets later lekker op ons bord. ‘Groentjes uit eigen hof’, naar het motto van de legendarische Kempische stadionrockband ‘Evil Tupperware’. Inderdaad ja, ik heb me voor een tweede keer loos laten gaan op de prachtige website van De Nieuwe Tuin. Eerder had ik me, met het oog op volgende lente, al een keur aan potentieel zaaigoed aangekocht en nu heb ik dus mijn collectie nog een beetje uitgebreid.

Maken aardig kans om volgend jaar, al dan niet in potten of kweekzakken, te schitteren in onze kleine stadstuin:

micro-erwten tom thumb
micro-tomaat
mini-goudsbloem
citroenmelisse
citroenbergamot
maanzaadpapaver
ui kiemzaad
paarse radijs
rucola microgroente
chia
amaranth mix
parijse worteltjes
centiflor mix
droogtomaten-mix
candlelight
pardon
lemon drop
cayenne mix,
slim jim

Ik vermoed dat er heel voorzichtig in fases geplant zal worden en hoop van harte dat we het tuintje deze winter op orde krijgen zodat ik daar in de lente geen tijd mee verlies.

Voorlopig beperkt de eigen teelt zich trouwens tot mijn kruidenton met daarin onder andere: rozemarijn, citroentijm, salie, gewone tijm en currykruid. In potten staan er verder nog enkele kerstomaatplantjes, een paprikaplant, rode basilicum en een peperplantje. De rode basilicum en de kerstomaten heb ik volledig van zaadje tot plant gekweekt, de rest zijn aangekochte plantjes die zich nu mooi mogen bewijzen in ons kleine stadstuintje. Eergisteren, met een kanjer van een bui in het vooruitzicht, heb ik het aangedurfd om nog Chinees bieslook en winterpostelein te zaaien. Hopelijk met veel succes. ‘Herfstradijzen’ en ‘Krinkle Winkle Tuinkers’ staan dit weekend op het programma.

BK BBQ 2010 - de gerechten

Een simpele blik door het venster leert ons dat het barbecueseizoen alweer in het verleden ligt. De puristen onder ons vinden dat natuurlijk onzin, die staan immers bij weer en wind achter hun grill / smoker. Laten we daar nu vooral geen punt van maken en op Coolinary de grillverhalen van Qlinaria afsluiten met de foto’s van onze gerechten op het BK BBQ in Genk.

Visgerecht: Op de vel gebakken zeebaars, ‘Pomme Moskovite’ met Royal Belgian Caviar (uit Turnhout), gewokte groentjes (zeekraal, groene asperge, tuinboon, peultjes), oester en kokkels van de grill, scampi, groene kruidensaus en een champagnesaus.

Kipgerecht: Kiprollade gevuld met patanegra en saffraancoquilles, babyleaves, kort gegrilde kleine champignons en puree van gepofte zoete aardappel.

Varkensgerecht: Traag gegaarde varkensspiering (gepekeld en geïnfuseerd met Grimbergen Gold), gegrilde groenten, in ganzenvet gebakken aardappelblokjes en een honing-mosterd-Grimbergensaus.

Rundsgerecht: Traag gegaarde entrecote, gegrilde kalfszweriken, in de Qbag gegaarde groenten (broccoli, bloemkool, aspergepunten), gegrild spek, puree van gepofte truffelaardappel, morieljes, vleesjus en gegrilde aardappeltjes en rode ui.

Dessert: Barbecueflensjes met Qbag gegaarde seizoensvruchten en warme Loonse stroop, kletskop van Loonse stroop, ‘candyapples’ en suikergarnituur.

Komen Eten, Kids!

Awel ik vond dat tof, ‘Komen Eten’ met kinderen. Schatten van poppemiekes die niks lustten, ne loebas met sterrenambities en gegiechel als achtergrondgeluid. Volgende week is het terug aan de grote kindjes. Maak plaats voor hypocriet gezwets, geneuzel over de cuisson en een spelletje punten geven in de ijdele hoop zelf toch maar te winnen. U kijkt toch ook?

BK BBQ 2010 Genk - het verdict van de jury!

Het Belgisch Kampioenschap Barbecue 2010 zit erop en ik denk dat we daar met het ganse team heel tevreden op kunnen terugblikken.

Vrijdag was er ondermeer de eerste voorzichtige kennismaking met de stad Genk en de zoektocht naar standplaats 14. Deze ons toegewezen plaats lag tussen de twee centrale marktpleinen, wat er voor zorgde dat we op de wedstrijddag steeds veel voorbijgangers aan onze stand mochten verwelkomen. Zaterdag was het tijd voor de parade van de deelnemers, en dat is altijd plezant. Daar waar ik met mijn kleine groene Weber vorig jaar nog menig kind mocht verrassen met een snoepje, bleken de kleine rakkers nu hun pollen vol te hebben met zoetigheid. Trendsetters wij hoor! De wedstrijddag zelf was net als vorige keer zo voorbij. Focussen, stressen, van hot naar her lopen... het hoort er nu eenmaal bij. Andere teams ook deze keer bijna niet in actie gezien, laat staan dat ik hun mooie borden heb mogen aanschouwen aan de wedstrijdstand.

Onze deelname van vorig jaar indachtig, hadden we ons voorgenomen om beter te doen. Heel specifiek hoopten we (stiekem) op een gerechtje in de top 3 en een plaatsje in de top 10 van de eindrangschikking. En als we dan ook nog zouden kunnen eindigen als eerste Kempische team… dan was dat mooi meegenomen.

Met enige trots – u zou eens moeten zien hoe fel we glimmen – kunnen we dan ook zeggen dat we aan al onze doelstellingen hebben voldaan. Hier volgen de scores:

3e plaats ‘Varkensgerecht’
4e plaats ‘Dessert’
9e plaats ‘Visgerecht’
9e plaats ‘Ambiance’

… Tromgeroffel …

5e plaats ‘Algemene rangschikking’

We beseffen nu maar al te zeer dat het voor ons bijzonder moeilijk wordt om nog beter te doen. Misschien moeten we maar een voorbeeld nemen aan de grote overwinnaars de BBCats, die bij amper hun derde deelname op verbluffende wijze zo goed als alle prijzen in de wacht sleepten. Rendez-vous volgend jaar, de messen gewet en het vuur heter dan ooit!

Geweldig weekend, klasse team, prachtige sponsors en natuurlijk ook geweldige supporters.

BK BBQ 2010 - Genk - winwinwin

Het is zover, de laatste rechte lijn richting Belgisch Kampioenschap Barbecue. Gisteren hebben we een laatste ‘praktische meeting’ gehouden en iedereen weet ongeveer wat mee te nemen en wat te doen. Vrijdagnamiddag zakken we reeds met 5 personen af naar het Genkse om te zien waar onze standplaats is, en om deze een beetje in te richten. Niet dat we daar een half cowboydorp of een volledig gedekte restaurantzaal zullen installeren hoor. We moeten gewoon praktisch even bekijken wat voor ons het makkelijkst werkt en waar we best welke barbecue zetten.

Op zaterdag proberen we, als de rest van het team gearriveerd is, de laatste hand aan de stand te leggen. Verder maken we ons op voor de deelnemersparade later die namiddag. Strak in het pak, en slechts gewapend met een piepkleine draagbare barbecue gaan we natuurlijk in het niets vallen tegen andere teams die er aantreden met een colonne Vespas, Harleys, praalwagens, muziekformaties en diens meer. We troosten ons met de gedachte dat we onze ogen eens mooi de kost zullen geven en, met de wijze woorden van een jurylid van vorig jaar: “Klasse en stijl doet al veel, en we zijn hier vooralsnog niet op een carnavalsstoet beland”. Mooi vind ik dat. Scoren we misschien onverhoopt en zonder enige moeite alsnog enkele ‘ambiancepunten’.

Zondag dan, het Belgisch Kampioenschap Barbecue, de hoogmis voor de vrienden van het gloeiende culinaire vuur. Zonder verwachtingen doch met goede hoop zullen we het beste geven dat we met huidige voorbereiding te bieden hebben. Valt het tegen, dan weten we dat we meer en beter moeten barbecueën. Valt het mee, des te beter!

Allen welkom om voor ons en uiteraard ook de andere (Kempische) teams te komen supporteren. En omdat we nu eenmaal vriendelijke loebassen zijn, mogen 5 lekkerbekken op onze kosten zondag met de supportersbus meerijden. Een dag culinair vertier in het Genkse is uw deel, alsook onze eeuwige vriendschap, een kleine culinaire attentie en de mogelijkheid om een kanjer van een lowrider te winnen. Email naar info@qlinaria.be of bel 0486/49 23 28. First come, first serve! Deadline donderdagavond ofzo.

Taks voor overgewicht

Artikels in de kwaliteitskrant Het Laatste Nieuws zijn altijd grappig, al was het maar omdat ze stof tot nadenken geven. Jammer genoeg geeft dat laatste, nadenken, wel eens problemen bij de doorsnee HLN lezer die wel eens een commentaartje wenst neer te pennen. Een voorbeeld hiervan zijn de vaak ongenuanceerde redelijk van de pot gerukte lezerscommentaren.

Afgaand op de reacties van menig lezer, zou iemand met een beetje slechte wil al durven generaliseren om vervolgens vast te stellen dat het intellectueel niveau van 'zij die niets beter te doen hebben dan commentaar te geven' schijnbaar niet toelaat verder te lezen dan de vet gedrukte kop van het artikel. De inhoud van het artikel wordt veelal genegeerd, de kern van de zaak dringt niet door en erger nog, iedereen vindt het nodige om zijn soms ridicule mening te moeten delen. Gelukkig onder een schuilnaam, zo zijn we wel!

Om het even in de culinaire sfeer te houden, dat spreekt voor zich - kan je via volgende link een artikeltje lezen, met bijhorende commentaar. Straf dat ik mezelf zelden kan vinden in de commentaren van de lezers, wel leuk om te lezen anders!

And now pay fattie, pay!

Vakantie vs kapotte computer

Niks geen writers block, en toch twee weken niets posten op Coolinary. Dat kan alleen maar vakantie en een kapotte computer betekenen. Liggen op u te wachten. Zalig zoete foto's van Espai Sucre in Barcelona, een fotoverslagje van Antwerpen Proeft en enkele boeken die dringend aan een recensie toe zijn.

Hertog Jan ** - Sint Michiels

Heel even leek het erop dat we richting Jan Breydel stadion reden, ware het niet dat onze GPS ons netjes op de Torhoutsesteenweg 479 halt deed houden. Nu ja, ietsje verder dan nummer 479 want een blik op de privé-parking van restaurant Hertog Jan ** deed ons terecht beslissen onze ongewassen Mégane toch maar aan de straatkant te parkeren. ’t Is dat we twee wieldoppen missen, vandaar.

Een dag eerder, toen we met de fiets onze “Tour de Sergio” reden, - Knokke, Cadzand, Sluis is dat – werd het overduidelijk dat noch een etentje in Oud Sluis, nog één in Hermans hippe strandbistro Pure C tot de mogelijkheden zouden behoren. Bij Hertog Jan – al langer aangestipt als te bezoeken restaurant - hadden we gelukkig meer succes en zo geschiedde dat we fietsend door de zwinpolders een reservatie tot een goed einde brachten. Iedereen tevreden!

Half één ‘on the clock’ wandelden we Hertog Jan binnen voor onze lunchafspraak en werden we vriendelijk begeleid naar een knus tafeltje in de open veranda met zicht op het tuinterras. Vriendin en ik wisselden snel nog even van plaats zodat ik de bedrijvigheid in de open keuken kon aanschouwen (Green Egg, check).

De sprankelende frisse huisaperitief, een speelse ‘You are so Bubbly’, werd begeleid door een verscheidenheid aan hapjes welke we ons uiteraard lieten welgevallen. Wat dacht u van een makaron van kers met ganzenlevervulling en een cola-krokantje, dat dubbelde met een tweede hapje waarin ganzenlever, framboos en rozen de hoofdrol speelden. Vervolgens kregen we een gelei van schaaldieren, bloemkoolcrème en haringeitjes alsook een kroepoek met tomaatpoeder, parmezaan en sjalot. Het laatste hapje kende ik al vanop The Flemish Primitives, het gastro-event waar chef Gert de Mangeleer twee opeenvolgende jaren zijn culinaire kunnen mocht tonen. In het ruime kader ‘foodpairing’ deed hij toen iets met een fijne aardappelpuree, koffie, vanille en geraspte mimolette. Het smakelijke resultaat haalde dus terecht de kaart.

Heel subtiel – met vooraf ingesteld diafragma en sluitertijd – en vooral heel snel heb ik me eraan gewaagd om de verschillende gerechten te fotograferen. Geen idee of me dat in dank wordt afgenomen, maar een restaurantbespreking met enkele foto’s oogt net dat tikkeltje smakelijker, niet? Zekers als het dan pareltjes van gerechten betreft.

Jonge haring, wilde klaverzuring, gemarineerde komkommer. Fijne uitgebalanceerde smaken, frisse zuurtjes en boterzachte stukjes haring. Mooie starter met een lekker glaasje Griekse witte wijn in het glas.

Oosterscheldekreeft, krieken, cacao… een combinatie die ongetwijfeld al menig wenkbrauw heeft doen fronsen, maar wel eentje die klopt als een bus. En dan te bedenken dat ik eigenlijk zelfs nooit krieken eet. In het glas, hoe kan het ook anders, een bijpassende Kriek van – als ik me niet vergis – brouwerij Boon. Niet alleen een frisse dorstlesser, maar gewoon ook mooi complementair bij het gerecht. Bier op restaurant, ik ben er echt wel fan van.

Framboos, platte kaas, chocolade. Bittere chocolade om u tegen te zeggen, leuke structuren van framboos en ijsgekoelde parels platte kaas. Een lekkere luchtige afsluiter, althans dat dachten wij.

Bij het presenteren van de dessertwijn - een alleraardigste port – meenden we een verwijzing naar 2 desserts die de revue zouden passeren gehoord te hebben, en dat bleek zowaar te kloppen.

Koffie, passievrucht, zoethout. Een frisse, aangename verrassing.

Effectief afsluiten deden we met een lekker theetje en bijhorende zoetigheden. Het mag niet verbazen dat ook de chocolaatjes dik in orde waren. Chapeau voor het jonge en kundige team van Hertog Jan dat, met nu reeds twee sterren op zak, een gouden toekomst te wachten staat. Aanrader!

Antwerpen Proeft 2010

Van donderdag 5 tot en met zondag 8 augustus bieden meer dan 25 restaurants, cateraars en speciaalzaken op Antwerpen Proeft lekkernijen aan in een weids tentendorp. De keuze is uitgesproken divers. Het gaat van gastronomisch en Belgisch-Frans, over Italiaans, Spaans, authentiek Chinees, Japans en Thais, tot Zuid-Amerikaans, Afrikaans en Australisch. Ook chocolade, patisserie, barbecue, kazen, cava's en cocktails zijn van de partij. Gerechten worden aangeboden in degustatievorm en betaald met speciale bonnen, verkrijgbaar op het plein zelf of vooraf via website antwerpenproeft.be. Op de menukaart staan heel wat hapjes voor 4 à 6 bonnen. Zo kunnen nieuwsgierigen van meerdere keukens proeven. De toegang tot Belgiës grootste culinaire festival is gratis.

De openingsuren van Antwerpen Proeft zijn: donderdag 5 augustus van 18 tot 24 uur, vrijdag 6 augustus van 16 tot 24 uur, zaterdag 7 augustus van 12 tot 24 uur en zondag 8 augustus van 11 tot 21 uur. Voor het eerst wordt dus ook op donderdag geproefd. Locatie blijft de Gedempte Zuiderdokken, Vlaamse Kaai en Waalse Kaai, 2000 Antwerpen


EERSTE TIEN MENU'S ANTWERPEN PROEFT BEKEND

De organisatie van Antwerpen Proeft heeft de eerste tien menu's bekendgemaakt. Lees en watertand. Meer menu's volgen spoedig. Antwerpen Proeft start op donderdag 5 augustus om 18 uur en loopt tot zondagavond 8 augustus, 21 uur. Met vorig jaar 100.000 aanwezige lekkerbekken is Antwerpen Proeft tijdens 't Bollekesfeest het grootste culinair festival van België. Ook dit jaar gaat een coolinary afvaardiging van de partij zijn. Kwestie van goed voorbereid voor de dag te komen heb ik al wat hapjes in cursief gezet.

Michel Van Tricht & Zoon > Kaasaffineurs
Bordje met twee speciaal voor Antwerpen Proeft geselecteerde kazen: 4 b. Bordje met vier kazen: 6 b. Bordje met zes kaasvariëteiten: 8 b. Morbiflette, of tartiflette van morbier (smeuïg eenpansgerecht met pittige kaas uit de Franche-Comté, spek en aardappeltjes): 8 b. Luxebordje met antipasti: 10 b. Kaasbuffet Michel & Frédéric à volonté: 15 b.

Rascasse > Gastronomie Cook & Style > Cateraar
Gazpacho, avocado, goudbrasem (daurade royale): 5 b. Makreel, rode biet, komkommer, limoen: 5 b. Speenvarken, Bolleke De Koninck, gekonfijte aardappel: 5 b. Volle kaas, biologisch geteelde aardbeien uit Nieuwmoer: 5 b. Degustatie van alle voorgaande gerechtjes: 18 b. Kalfswang, ratatouille, couscous: 5 b. Cocktail Summer Lime: 7 b. Gazpacho, mierikswortel: 2 b. Gebarbecuede kotelet van speenvarken, pickles: 3 b.

MataMata & PiliPili > Afrikaans
Akkra - Nigeriaanse bonenbeignets, gevuld met paprika en uitjes: 4 b. Makemba - Congolese knapperig gebakken plataan (bakbanaan), in schijfjes gesneden: 4 b. Traditioneel gemarineerde, gegrilleerde Kameroense biefstukspiesjes: 6 b. Senegalees stoofpotje met lamsvlees, savooikool, cashewnoten en aardappeltjes: 8 b. Scampi in mango-chilipepersaus: 10 b. Diverse fruitcocktails (met of zonder alcohol): 8 b.

Patisserie Manus
Verse aardbei in pure chocolade: 1 b. Bol vers, in eigen huis bereid schepijs (vanille, chocolade, mokka of aardbei): 1 b. IJsglaasje naar keuze (vijf smaken): 3 b. Dessertbord met finger food van aardbei, rabarber en kwarkmousse, bord afgewerkt met chocoladesaus en vers rood fruit: 7 b. Dessertbord met makaron, gevuld met zomerse tiramisu, gebakje van tonkamousse en kriekengelei, en tarteletje met vers rood fruit, bord afgewerkt met vanillesaus: 7 b.

Hochito > Cocktailbar
Hochito (limoen, clementine, rietsuiker, munt en ijskoude jonge graanjenever): 7 b. Hochito keizer (met Mandarine Napoléon): 8 b. Hochito behekst (met Strega) Hochito sjiek (met cava): 8 b. Caipirinha (limoen, rietsuiker en witte rum): 7 b. Mojito (limoen, rietsuiker, munt en witte rum): 7 b. Mojito royal (met cava): 8 b.

Fiskebar > Vis & seafood, wijnen
Gazpacho met garnalen: 5 b. Trio van zalmtartaar, tartaar van koningskrab en tataki van tonijn: 7 b. Gegrilleerde scampibrochette met curryvinaigrette en slaatje: 7 b. Zeevruchtenschotel (5 oesters, wulken, roze garnalen, venusschelpen, scheermessen, mosseltjes): 18 b. Dozijn Zeeuwse creuses: 9 b. Dozijn fines de claires: 12 b. Dozijn platte oesters: 15 b.

SanoSano > Healthy & Tasty Food Bar
SanoSano Veggie Salad, verrassend gevarieerd met superverse seizoengroenten en fruit: 3 b. proevertje, 9 b. grote portie Hartig slaatje van farfalle (strikjespasta) met pittig gekruide gebakken kip, vergezeld van rucola en een fijne selectie tomatenvariëteiten: 4 b. proevertje, 12 b. grote portie Verfrissend slaatje met malse filet van geelvintonijn, geserveerd met pompoen- en zonnebloempitjes en sinaasappel: 5 b. proevertje, 14 b. grote portie Saladetrio met voorgaande drie slaatjes in tapasvorm: 12 b. Portie in olie gemarineerde zwarte en groene olijven: 3 b. Queso Manchego (Spaanse kaas) met sneetjes biolabel-brood: 5 b. Superieure Italiaanse bergham, achttien maanden gerijpt, smelt op de tong, met sneetjes biolabel-volkorenbrood: 7 b. Tapasbordje met Italiaanse bergham, Queso Manchego en gemarineerde olijven: 14 b. Red Mystic River - heerlijk verfrissende smoothie met aardbei, framboos, banaan, bosbes en vers geperst sinaasappelsap: 4 b. Banana Boost - energy shake met banaan, vanilleroomijs en melk: 4 b. Purple Rain - smoothie vol frambozen en bosbessen, en met vers geperst sinaasappelsap: 4 b.

Cuisine Serge P'tit Paris Services > Vis & schaaldieren, traiteur
Sorbet van vlierbloesem: 2 b. Diepe oester: 2 b. Irish van kreeft (kreeftensoep, geparfumeerd met Ierse whiskey): 4 b. Paling in 't groen, signée Serge: 4 b. Huisgedroogde ham: 4 b. Huisgebraiseerde ham: 4 b. Gewokte sint-jakobsvruchten: 8 b. Mouclade van Zeeuwse mosselen: 8 b.

Harvest > Authentiek Chinees, Japans Traditionele pikante soep uit Noord-China, vergezeld van gebakken Chinese broodjes met vanille: 4 b. Garnalen, gebakken in amandelschijfjes: 4 b. Tempura (Japanse beignets) van garnalen, licht gefrituurd: 4 b. Yakitori (Japanse kippenspiesjes), gekruid met sake en gember: 5 b. Assortiment van gestoomde of gebakken dim sum (hartige Chinese hapjes): 6 b. Dwaze kip (heet, zoet, zuur, bitter) - wokgerecht: 6 b. Gesneden kipfilet met groenten in pikante Sichuansaus - wokgerecht: 6 b. Geurig gebakken grote garnalen met look, ui en champignon - wokgerecht: 9 b. Hemelse pekingeend met saus van de chef of sinaasappelsaus - wokgerecht: 10 b. Op teppanyaki (Japanse ijzeren bakplaat) bereide zalm, scampi of ossenhaasje, vergezeld van diverse sauzen: 10 b. Combinatieschotel: 14 b. Alle voorgaande gerechten geserveerd met gebakken rijst Dame blanche op Japanse wijze: 6 b.

Reservegast, reservelijst, reservepool... reservering!

Het wereldkampioenschap voetbal mag dan wel gedaan zijn, het lijkt er wel op dat ik de uitverkoren reservespeler van het grote culinaire speelveld ben. Dat klinkt natuurlijk allemaal erger dan het is. Het grote voordeel als bankzitter is dat je zo af en toe onverwacht toch even mag deelnemen aan het spel. Plezant is dat!

Zo stonden vriendin en ik maandagavond op het punt op restaurant te gaan – het was een vermoeiend weekend geweest en koken daar had geen van beiden zin in – toen we uit het niets gevraagd werden om bij vrienden te gaan barbecueën. Weliswaar als reservegasten, maar toch… (opgepast, schandalige overdrijving) daar laat een beetje lokale barbecuegod zich niet door tegenhouden. Aangenaam gezelschap, lekker gegeten, en als wederdienst zal ik bij de gastvrouw des huizes wel eens een kleine workshop succesvol papillotjes vouwen geven.

Van reservegast naar reservelijst. Geen idee hoe ik het in mijn hoofd haalde te denken dat ik een week van te voren wel een lunchreservering bij Oud Sluis zou kunnen regelen. Op de reservelijst dan maar. Misschien gaan we dus op 21, 22 of 23 juli voor vriendin haar verjaardag lunchen in Oud Sluis. Meer waarschijnlijk is dat we, in afwachting van een telefoontje dat mogelijk niet komt, zullen moeten uitwijken naar een andere gelegenheid.

En dan is er nog die wedstrijd van de Gazet Van Antwerpen waarbij er sterrenchefs bij je thuis komen koken waar ik ‘in de reservepool’ zit. Ook hier kan er last minute gebeld worden dat pakweg Viki Geunes een half uur later voor de deur staat. In afwachting koken we voorlopig nog altijd zelf, maar een echte sterrenchef aan mijn fornuis, hoe cool zou dat wel niet zijn?

Reservegast, reservelijst, reservepool… maar geen reservering! Na jaren proberen een reservering in de wacht te slepen bij El Bulli (net als jaarlijks 1.992.000 andere mensen) vang ik ook dit jaar bot. Het is te zeggen, exact op respectievelijk 21 of 22 juli zal ik weten of we op 3 dan wel 4 augustus een tripje van Barcelona naar Rosas moeten maken. ’t Is een beetje zoals op de lotto spelen, ik maak me geen illusies, maar stiekem hoop ik toch een beetje dat het lukt natuurlijk.

Tenzij het Belgische leger plots terug aanwerft en ik als reservist aan de slag kan hoop ik spoedig – het is zomer, ik schrijf gewoon wat trager- terug een stukje te posten

Beste Festivalhap 2010 - Graspop

Sinds jaren onherroepelijk verbonden aan de zomer zijn voor mij België’s talrijke zomerfestivals. In alle soorten en maten komen ze, en trekken een verscheidenheid van mensen aan die zijn weerga niet kent. Verschillende mensen, verschillend eten, dat spreekt!

Gezien ik in mijn vrije weekends ook wel van een muziekje durf te genieten ben ik vaak op menig festivalwei terug te vinden. Een pintje en een hapje hoort er dan onherroepelijk ben, wat meteen de reden is waarom ik me heb voorgenomen om op zoek te gaan naar de lekkerste festivalhap van de zomer. “Onbegonnen werk”, zo denk ik bij mezelf, want het aanbod aan foodstands is zo mogelijk nog groter dan het aantal zomerfestivals. Toch maar een poging!

Graspop was met zijn ‘Metal Meeting’ aan een zwoele 15e feesteditie toe en laat ik me nu voorgenomen hebben mee te stappen in dat feestgedruis. Geen vettige frieten, witte pensen of halfgare bouletten, zoals je op een metalfestival misschien zou verwachten, maar oesters. Er was toch iets te vieren, niet? Als de thermometer temperaturen boven de 30 °C aangeeft zijn oesters uiteraard een riskante gok, zeker op zo’n festival, maar of dat ons nu zou tegenhouden? Ik dacht het niet.

Professioneel opengestoken oesters, zilt van smaak, lekker vlezig en heerlijk gekoel geserveerd. Je mag je afvragen of die draai peper er bij moest, laat staan dat druppeltje citroensap. Een riskante gok, maar wel een hele goede! Een waardige opponent voor de geweldige pizza op Groezrock.

Mag ik bij u komen koken?

Een sterrenchef in je keuken, het kan! Zowel Het Belang Van Limburg als Gazet Van Antwerpen hebben een wedstrijd lopen waar je niet meer of minder moet doen dan je in te schrijven. Wie weet krijg je wel één van Vlaanderen’s culinaire goden over de vloer om te tonen dat met de inhoud van je ijskast wel degelijk een gastronomische maaltijd te maken is.

Die gedachte was alvast reden genoeg voor ondergetekende om zich in te schrijven en kijk eens aan… ik zit in de reservepool. Fornuis kuisen, verantwoord eten kopen en vingertjes kruisen dus!

WK Hotdogs happen

Afgelopen zondag, op de Amerikaanse nationale feestdag, was de de fastfoodkeet Nathans weer het strijdtoneel van het wereldvermaarde en reeds sinds 1916 georganiseerde ‘WK Hotdogs eten’. Dat deze felgesmaakte vreetwedstrijd, oa live te volgen op ESPN, een massa kijklustigen naar het immer amusante Coney Island lokte mag dan ook geen verrassing heten.

Wat stellen we ons zo voor bij een wedstrijdje hotdogs happen? Wel, de winnaar Joey ‘Jaws’ Chestnut, hapte op een luttele 10 minuten zomaar even 54 hotdogs weg. Dat zijn er 10 minder dan vorig jaar. Oudgediende Takeru ‘Tsunami’ Kobayashi, als toeschouwer aanwezig gezien hij weigerde een contract met Major League Eating te tekenen, mocht nog even amok maken op het podium maar de titel van Joey kwam nooit in het gedrang.

54 hotdogs op 10 minuten liefste lezers is een record om u tegen te zeggen. Sinds All In Fest afgelopen zaterdag mag ik mezelf in deze materie trouwens ervaringsdeskundige noemen. In twee minuten tijd versloeg ik, met nipte voorsprong, een kompaan in een wedstrijdje ‘om ter snelst 2 hotdogs opeten’. Twee dus, op 2 minuten, en dat nadat ik er al eentje om te oefenen op had. Ik kan je verzekeren dat mijn glansprestatie al afzien was, en Joey ‘Jaws’ Chestnut doet in verhouding dus maar eventjes 27 keer beter. Respect!