Shoot - met Joris Luyten

Vorige zaterdag heb ik dankzij het Belgische fotomagazine Shoot een kijkje mogen nemen in de studio van (food)fotograaf Joris Luyten. Af en toe post ik hier wel eens foto’s en dan denk ik vaak dat ze eigenlijk niet voldoen. Ik steek dat dan op mijn fototoestel dat zijn beste tijd heeft gehad, of op het feit dat ik na de klok van tienen knal onder een TL lamp zonder statief fotografeer. Bij foodfotografie moet je je schijnbaar ook de vraag stellen of je de schotel in kwestie wenst op te eten, dan wel wenst te fotograferen. In het laatste geval is er van opeten veelal geen sprake, leg je daar bij neer.

De ontvangst ten huize Joris Luyten was alvast hartelijk, koffie, thee, fris en koekjes… een goed begin om de overige aspirant fotografen te leren kennen. Op één dame na bleek het gezelschap trouwens volledig uit mannen te bestaan. Geen idee of ik daar eigenlijk iets mee wou zeggen, maar een puike vaststelling van mezelf is het wel.

Eens gezeten in de studio kregen we, zoals het hoort, een beetje theorie te verwerken. Sluitertijd, diafragma, isowaarden… kortweg zaken die ik me nog herinnerde van de avondschool. Ondertussen vergaapten we ons aan het materiaal dat in de studio voorhanden was. Achtergronden, statieven en flitsers om u tegen te zeggen maar ook een uitgebreid arsenaal aan keukenporselein en decoratiemateriaal, kwestie van de foto’s wat op te leuken.

Eén heel belangrijk iets (zoniet het belangrijkste) dat ons op het hart gedrukt werd was dat, om thuis foodfotograafje te spelen, je niet de kostelijke professionele reutemeteut nodig hebt om goede foto’s te trekken. Een statief is onontbeerlijk, maar je kan gerust zonder de dure belichting. Een bureaulampje of 2 van Ikea, enkele spiegeltjes uit de Delhaize en een stel ministatiefjes en melkplastieken deksels om à l’improviste een softboxeffect te genereren zijn ruim voldoende. Goed nieuws is dat, want dat sprokkel je voor een schijntje van het bedrag van een thuisstudio bij elkaar.

Samen met de fotograaf werkten we een setting uit en begonnen we een bord te dresseren. De leftovers van de Italiaanse shoot van een dag eerder kwamen uitstekend van pas. Altijd handig als de ‘mis en place’ goed voorbereid is.

Eenmaal thuis blijkt dat de foto's niet echt zo super zijn. Dat ligt natuurlijk aan mezelf. Ter plaatse kijk ik wat meer de kat uit de boom, let ik goed op en steel ik met de ogen, maar uiteindelijk heb ik zelf niet bijster veel achter dat toestel gestaan. Ik heb uiteindelijk een paar keer op het knopje gedrukt, maar toch.

Ik had hieronder gerust een wereldfoto willen posten maar niets van dat alles. Het wordt een klassiek Italiaans tafereeltje met penne, tomatensaus, champignons en de indruk dat het plaatje vooral meer licht langs achter had kunnen gebruiken om dat toefje peterselie te doen op lichten. Knowledge is everything en ik ben na die paar uur in de studio een pak aan fototheorie rijker. Aan mij om er thuis iets mee te doen begot.

Oh ja, onderstaande foto heb ik los uit de pols geschoten met een macrolens op 'el Canon'. Zongedroogde tomaat, penne gevuld met kappertjes, parmezaan en unidentified brokjes. Alles op een van onder belichte glasplaat gelegd en getrokken. Wederom geen geweldige foto, maar toch vind ik het iets hebben.

The Flemish Primitives 2010

Koken was alomtegenwoordig in 2009 en belooft dat in 2010 ook te zijn. In navolging van hun felgesmaakte eersteling begin januari pakt ‘The Flemish Primitives’ in 2010 wederom uit met een ijzersterk progamma.

Onder het mom ‘Vlaamse Primitieven’ komen een hele reeks chefs aan de bak om te tonen hoe je met respect voor producten en klassieke kooktechnieken gecombineerd met creativiteit, nieuwe technieken en wetenschap een creatieve boost teweeg kunt brengen in de gastronomische wereld. Een kruisbestuiving tussen wetenschap, gastronomie en kunst als het ware. Een overzicht van chefs en gasten die ons net als vorig jaar ongetwijfeld weer zullen doen duizelen van verbazing:

‘Vlaamse Primitieven’

- Jason Blanckaert (C-Jean *)
- Olly Ceulenaere (Flemish Foodies)
- Filip Claeys (De Jonkman *)
- Kristof Coppens (A Priori *)
- Dave De Belder (De Godevaart)
- Gert De Mangeleer (Hertog Jan **)
- Bart De Pooter (De Pastorale **)
- Sang Hoon Degeimbre (L’Air du temps **)
- Kobe Desramaults (In de Wulf *)
- Viki Geunes (’t Zilte **)
- Sergio Herman (NL - Oud Sluis ***)
- Yves Mattagne (Sea Grill **)
- Dominique Persoone (The Chocolate Line)
- Rudy Van Beylen (Hof Ten Damme)
- Roger Van Damme (Het Gebaar)
- Jean-Yves Wilmot (Patisserie Wilmot)
- Manuel Wouters (SIPS)

Gasten

- Jonnie Boer (NL - De Librije ***)
- Tony Conigliaro (UK)
- Peter Goossens (Hof Van Cleve ***)
- Sander Goossens (B)
- Harold McGee (USA)
- Brian McKenna (UK)
- James ‘Jockey’ Petrie (UK)
- Joan Rocca ** (ES)
- Audrey Saunders (USA)

Wetenschappers

- Chris Loss (PH.D - Culinary Institute of America)
- Jeroen Lamertyn (Prof. – K.U.Leuven)
- Koen Dewettinck, Xaviert Gellynck (Prof. U Gent)
- Lieve Decouvreur (P.I.H. Kortrijk)
- Rick Schifferstein (Prof. T.U. Delft)
- DIL (German Institute of Food Technologies)

Deze op zich reeds redelijk indrukwekkende lijst is zelfs niet volledig. Zo hebben ook de twee broers van Jean Rocca (chef), Josep (maître) en Jordi (chef patisserie) hun komst bevestigd. Een unicum zo blijkt, want de drie broers en drijvende krachten achter El Cellar de Can Roca (het 5de beste restaurant ter wereld) bezoeken anders nooit samen een dergelijke beurs. Om maar aan te tonen hoe uniek dit seminarie is.

Wil je volledig up to date blijven, bezoek dan regelmatig de site van The Flemish Primitives. Inschrijven voor die event kan op dezelfde website, maar hou er rekening mee dat de plaatsen beperkt en zeer gegeerd zijn.

Stick-It - de winnaar!

De kogel is door de kerk, er is een naam uit de hoed gekomen. De Stick-It bleek wel bijzonder populair te zijn. Buiten de reacties in de commentbox zijn er redelijk wat smeekbedes per mail binnen gekomen. De slimmeriken onder jullie hebben ondertussen wel begrepen dat je tot drie keer kunt reageren (mail, comment, facebook) om zo een extra kans te maken bij de trekking en jawel… de winnaar is één van die slimmeriken.

Charlotte is de gelukkige ziel die zo rond de kerstdagen een Stick-It via de post in haar brievenbus mag verwachten. Gefeliciteerd.

Jammer ook dat ik nu mensen moet teleurstellen. Mijn “eeuwige fan” had ik voor haar 25ste verjaardag bijvoorbeeld echt wel zo’n prikkerplankje gegund. En wat te zeggen van de mail van die vriendelijke papa uit Braschaat die meedeed voor het klasje met “speciale” kindjes waaraan zijn dochter les geeft. Beste fabrikant, graag 2 extra Stick-Its voor deze mensen, de reclame is nu al onbetaalbaar. (je weet nooit dat het werkt) Ach, de toekomst kan alleen maar andere leuke dingen brengen, waaronder hopelijk veel culinaire prijzen.

Geïnteresseerde mensen (ook uit België) kunnen de Stick-It bestellen via deze link. Ik heb samen gelegd met enkele vrienden om zo op verzendkosten te besparen, en geeft toe… veel kost het kleinood niet hé.

En omdat ik het jammer blijf vinden dat niet iedereen heeft kunnen winnen hierbij ook nog een linkje naar Delicious. Het hippe kookblad geeft namelijk dagelijks prijzen weg, de ene nog toffer dan de andere. Succes.

Grijze Garnaal, de finale wenkt...

Hip Hoi! Gisteren gehoord dat ik op donderdag 17 december in het Kookeiland de finale mag gaan koken van de “Win een weekend Waddenzee Wedstrijd”. Prachtige alliteratie, al zeg ik het zelf. De overige gladiatoren die naast mij de arena zullen betreden zijn niemand minder dan: Ntone, MinorIssues, Sasvangent, Hungryfeelings en Keukenweetjes. Naast razend benieuwd ben ik stiekem ook een tikkeltje nerveus. Nergens voor nodig hoor ik u denken, maar Felix Alen zal dus wel van mijn gerechtje proeven hé. Ach, als de man het al lekker vindt of me enkele goede tips kan geven ben ik al lang tevreden.

Niet dat ik dat weekendje Waddenzee niet wil winnen natuurlijk. Na een hectisch jaar vol verbouwstress (bijna gedaan) is een weekendje Amsterdam het dichtste wat ik bij een reis ben gekomen. Daar kan mak nog een weekendje bij, zeker als er culinaire exploten als garnaalvissen, koken, ontbijten en dergelijke op het programma staan… Yep, ik ben er al over aan het dagdromen.

Morgen maak ik de winnaar van de Stick-It bekend, kwestie van jullie ook een beetje te doen dromen.

Win een Stick-It

De Sint is geweest, hoera! Naar goede gewoonte kunnen we weer een tijdje verder wat chocolade mannetjes en speculaas betreft. Een chocolade Y was er ook dit jaar niet bij, maar dat ben ik zo ondertussen wel gewend. Verder had de Sint ook nog enkele leuke Stick-Its bij. Dat zijn trendy plankjes met 45 of 90 gaatjes, waarop je hapjes gemakkelijk en op een originele manier kunt presenteren.

Omdat Coolinary ook een beetje van Sinterklaas mag spelen, kan ik één wel heel braaf culinair kindje blij maken met een Stick It met 45 gaatjes. Ideaal om de komende feestdagen je aperitiefhapjes mee te serveren. Reactie in de commentbox of een mailtje naar SidFrisjes@gmail.com lijkt me voldoende. Veel succes!

Food Shoot Food!

Een tijdje terug op een Nederlandse foodblog gezien dat de persoon in kwestie een workshop ‘foodfotografie’ was gaan volgen. Bleek dat die ergens diep in Nederland doorging, en zo’n eind van huis was toch ook weer niet direct haalbaar. Jammer, want een dergelijke workshop leek me alvast op mijn lijf geschreven, al was het maar om mijn occasionele foto’s op coolinary tot een meer aanvaardbaar niveau te tillen.

Enkele weken geleden in de boekenwinkel heb ik me dan maar een exemplaar van Shoot aangekocht, een Belgisch fotomagazine. Een van de artikels ging namelijk over (food)fotograaf Joris Luyten en dat kon wel eens interessant zijn. Dat het interessant was kan ik je wel zeggen, al was het maar omdat Joris Luyten ook workshops foodfotografie geeft. In Ekeren, en niet in zo één of ander gat diep in Nederland. Geweldig nieuws!

Nog beter nieuws was dat zes personen, mits een goede argumentatie, een dergelijke workshop konden winnen. En het beste nieuws is dat ik één van de zes gelukkigen ben! Meer en betere foto’s op coolinary.be…

Dankuwel Sinterklaas

Zondagavond 29 november, exact één week voor zijn verjaardag stond ie daar. Wat is Sinterklaas weer vroeg dit jaar, dacht ik bij mezelf. De Sint had niet eens de moeite gedaan zijn zo gekende heiligenpak aan te trekken, en de hulppieten aan zijn zijde bleken van Poolse afkomst. Zwart waren ze allerminst.

Als ik niet beter wist – ze hadden me namelijk zelf uitgenodigd - zou ik deze louche bende ervan verdacht hebben een bende inbrekers te zijn. Een geruststellende blik van de opperklaas richting aanhangwagen nam alle twijfel weg. Een bruine doos is maar een bruine doos, tenzij er een kanjer van en “My Boretti” sticker opkleeft natuurlijk. ‘Italië lag op mijn weg’, grapte de Sint, ‘en deze stond toch op je lijstje, niet’?

De Sint, niet te beroerd om zelf de handen uit de mouwen te steken, maande 2 witte pieten en mezelf aan om het gevaarte mee binnen te loodsen. Met de nodige voorzichtigheid pakten we het cadeau uit en daar stond het dan, te blinken in onze onafgewerkte keuken.

Een volledige meter, hoogglans zwart kookplezier. Twee ovens waarvan ééntje voorzien van draaispit, 4 gasbekkens en een fikse frytop. In de oven zat nog een welkomstpakket met Italiaans kookboek, een pizzasteen en een briefje hoe ik mijn Boretti keukenschort kan bemachtigen. Kon ik er al maar aan gaan staan.

3 x Garnaal

En met garnaal bedoel ik uiteraard onze goede vriend de grijze garnaal. Omdat ik altijd wel te vinden ben voor een kooksessie met Felix Alen, en bij uitbreiding een weekendje Waddenzee, toch maar iets in elkaar gestoken waarin deze kleine grijze rakker 3 maal de hoofdrol mag spelen. Driewerf hoera denk ik zo, maar eerst een half uurtje garnalen pellen.

De eerste bereiding is een frisse garnaalsalade die je makkelijk als amusehapje kan serveren. In dit geval maakt het echter deel uit van een weldoordacht groter geheel.

Nodig: 200 gr grijze garnalen, zestes & sap van 1 limoen, enkele blaadjes munt, enkele blaadjes koriander.

Doen: Munt en koriander fijnhakken en samen met de zestes van de limoen mengen onder de garnalen. Naar smaak limoensap toevoegen en eventueel nog wat munt of koriander.

Bereiding twee, garnaalboter, is zowaar nog simpeler dan de frisse garnaalsalade. Altijd lekker (verrassend) om op een toastje te smeren en multi-inzetbaar.

Nodig: 50 gram garnalen, 50 gram ongezouten boter, snufje cayennepeper.

Doen: Garnalen pletten in een vijzel en mengen met boter en cayennepeper. Door een fijne zeef duwen en koel wegzetten. Dit kan je makkelijk in grotere hoeveelheden maken, oprollen in een beetje zilverpapier en bewaren in de vriezer voor later gebruik.

Laatst aan bod maar daarom niet minder belangrijk, een pittig garnaalpompoensoepje. Met de soep begin je best eerst, dan kan je bovenstaande kleine bereidingen tussendoor maken en verlies je geen tijd.

Nodig: 500 gr pompoenvlees, 500 gr garnalenpantsers en -koppen, 1 middelgrote ui, 1 rode peper, 1 teentje knoflook, 70 gr tomatenconcentraat, 2 dl droge witte wijn, 1 1/2 liter bouillon of visfumet (indien mogelijk vers), peper, zout, olijfolie, flinke scheut Cognac.

Doen: Pompoen, ajuin, rode peper en knoflook fijnsnijden en in olijfolie fruiten in een soeppot. Garnalenpantsers en -koppen toevoegen en goed omroeren. Cognac toevoegen en flamberen. Om veiligheidsredenen doe je dit best niet onder je dampkap. Tomatenpuree toevoegen, omroeren en en even laten sudderen om de zure smaak te laten wegtrekken. Witte wijn en bouillon toevoegen, aan de kook brengen en 20 minuten laten sudderen op een laag vuurtje. Mixen, door een puntzeef passeren en klaar.

Serveer de mildpittige soep met de garnaalsalade en een lekkere toast met smeuïge garnaalboter. Het frisse van de limoen en de munt combineert geweldig met het scherpe van de rode peper. Je kan je garnalen dan ook perfect aan je soepje toevoegen.

Omdat ik van geen ophouden weet misschien nog een extraatje om je soepje helemaal af te maken. Breng 200 ml room aan de koop met +/- 100 gr garnalenpantsers. Zeef en laat afkoelen. Klop de garnalenroom op, serveer het soepje in een espressotas en vul aan met een toefje room. Garnappucino!

Michelin 2010 (Nederlandse editie)

Ook in Nederland zijn de Michelinsterren uitgereikt, hetzij met een dag vertraging ten opzichte van de Belux editie. Het Luxemburge luik van die Belux editie was hier (coolinary) gisteren reden van een lekker potje giswerkt, gelukkig is alles goed gekomen. Nederland dus, doet het met zijn drie- en tweesterrenzaken even goed als de Belux editie. Bij de zaken met één ster zijn er verliezers en winnaars. Een lijstje:

***

De Librije - Zwolle
Oud Sluis - Sluis

**

't Brouwerskolkje - Overveen
Apicius - Castricum
Beluga - Maastricht
Boreas - Heeze (nieuw)
Ciel Bleu - Amsterdam
Da Vinci - Maasbracht
De Bokkedoorns - Overveen
De Leest - Vaassen
De Leuf - Ubachsberg
De Lindenhof - Giethoorn
De Zwethheul - Schipluiden
Inter Scaldes - Kruiningen
Parkheuvel - Rotterdam
Ron Blaauw - Ouderkerk a/d Amstel

*

't Nonnetje - Harderwijk
't Schulten Hues - Zutphen
Aan de Poel - Amstelveen
Amarone - Rotterdam
Au Coin des Bons Enfants - Maastricht
Aubergine - Steyl
Avant-Garde - Eindhoven
Basiliek - Harderwijk
Bretelli - Weert
Brienen aan de Maas - Well
Bij Jef - Den Hoorn (Texel)
Calla's - Den Haag
Chalet Royal - Den Bosch
Chapeau! - Bloemendaal
Château Neercanne - Maastricht
Cheval Blanc - Heemstede
Cordial - Oss
Cour du Nord - Nooitgedacht
De Bokkepruik - Hardenberg
De Fuik - Aalst
De Gieser Wildeman - Noordeloos
De Heer Kocken - Vught
De Hoefslag - Bosch en Duin
De Karpendonkse Hoeve - Eindhoven
De Kromme Dissel - Heelsum
De Kromme Watergang - Hoofdplaat
De Lindehof - Nuenen
De Moerbei - Warmond
De Molen - Kaatsheuvel
De Nederlanden - Vreeland
De Saffraan - Amersfoort (nieuw)
De Stenen Tafel - Borculo
De Treeswijkhoeve - Waalre
De Vlindertuin - Zuidlaren
De Vrienden van Jacob - Santpoort
De Wanne - Ootmarsum
De Zwaan - Etten-Leur
Fred - Kralingen (nieuw)
Frouckje State - Ryptsjerk
Grand Restaurant Karel V - Utrecht
Hermitage - Rijsoord
Het Koetshuis - Bennekom
Ivy - Rotterdam (nieuw)
Kaatje bij de Sluis - Blokzijl
Katseveer - Wilhelminadorp
Koriander - Drachten
La Rive - Amsterdam
Lakes - Hilversum
Latour - Noordwijk aan Zee
Le Restaurant - Amsterdam (nieuw)
Le Marron - Malden
Librije's Zusje - Zwolle
Merlet - Schoorl
Muller - Groningen
Mijn Keuken - Wouw (nieuw)
Niven - Rijswijk (nieuw)
Nolet / Het Reymerswale - Yerseke
Mundo - Wageningen (nieuw)
Onder de Linden - Aduard
Paul van Waarden - Rijswijk
Posthoorn - Monnickendam
Savelberg - Voorburg
Schathoes Verhildersum - Leens
Seinpost - Scheveningen
Soigne - Bussum (nieuw)
Solo - Gorinchem
Sonoy - Emmeloord (nieuw)
Tante Koosje - Loenen aan de Vecht
Toine Hermsen - Maastricht
Tout à Fait - Maastricht
Valuas - Venlo
Vinkeles - Amsterdam (nieuw)
Wolfslaar - Breda
Wollerich - Sint-Oedenrode (nieuw)
Yamazato - Amsterdam

Mooi lijstje, en wat meer is, nog maar eens het bewijs dat onze Noorderburen op culinair vlak met rasse schreden vooruit gaan. Om het eerste 3 zaken met 3 sterren?

Michelin 2010 (Belgische editie)

Vandaag heeft de gekende Michelingids zijn sterren nog eens bovengehaald en tal van restaurants met één, twee of drie van dergelijke felbegeerde kleinoden voorzien. Vanaf 26 november is de gids te koop in de beter boekhandel en dat voor 19,95 €.

Zoals te lezen valt in de Vlaamse pers doen we het niet slecht. 2 restaurants met 3 sterren, 14 restaurants met 2 sterren, waaronder 4 nieuwkomers en 98 met 1 ster, waaronder 15 nieuwkomers.

Tenzij ik er grondig naast tel lijkt het lijstje dat Michelin wereldkundig maakte, of liever het lijstje dat in de kranten werd overgenomen, niet volledig. Ik tel bijvoorbeeld maar 13 zaken met 2 sterren, 89 met 1 ster waarvan 12 nieuwkomers. De mogelijkheid bestaat dus dat onderstaande lijstje een dezer nog aangepast zal moeten worden, maar voorlopig denk ik het beter te weten dan Belgiës verzamelde pers.

Zo gok ik bijvoorbeeld dat in de perstekst van Michelin misschien wel eens sprake geweest kon zijn van 98 zaken met één ster, terwijl er 89 bedoeld werd. En dat men bij 14 zaken met 2 sterren vergeten is Bruneau te schrappen, zodat met op het correcte cijfer 13 komt. Het is me wel een raadsel zijn hoe ze aan 15 nieuwkomers met een ster komen, terwijl ik er met de beste wil van de wereld slechts 12 tel. De overige sterrenrestaurants kunnen zich natuurlijk ook simpelweg in Luxemburg bevinden, dat is natuurlijk ook een optie.

***

De Karmeliet (Brugge)

Hof van Cleve (Kruishoutem)

**

Danny Horseele (Dudzele)

Hertog Jan (Brugge) Nieuw
Sea Grill (Brussel)

Comme Chez Soi (Brussel)

L’Air du Temps (Éghezée)

Château du Mylord (Ellezelles) Nieuw

Hostellerie St-Nicolas (Elverdinge)

’t Zilte (Mol)

Slagmolen (Opglabbeek) Nieuw

Hostellerie Le Fox (De Panne)
L'Eau Vive (Profondeville – Arbre) Nieuw

Pastorale (Reet)
Clos St. Denis (Vliermaal)

*

’t Overhamme (Aalst)
’t Fornuis (Antwerpen)

Dôme (Antwerpen)

La Luna (Antwerpen) Nieuw

De Schone van Boskoop (Boechout)

De Koopvaardij (Stabroek)

Le Cor de Chasse (Barvaux)

Hostellerie Le Prieuré (Solré Saint-Géry)

Het Land (Berlaar) Nieuw

Lijsterbes (Berlare)

Philippe Nuyens (Blankenberge)
Les Gourmands (Blaregnies) Nieuw

Eyckerhof (Bornem)

Jacques Marit (Braine-l’Alleud)

Den Gouden Harynck (Brugge)

Aneth (Brugge)

Sans Cravate (Brugge)

Herborist (Brugge)

De Jonkman (Brugge)

Ter Leepe (Zedelgem) Nieuw

L’Écailler du Palais Royal (Brussel)

La Truffe Noire (Tercamerenbos) Nieuw

La Paix (Anderlecht)

Bruneau (Ganshoren)

San Daniele (Ganshoren)

Marie (Elsene)

Bistrot du Mail (Elsene)

Senza Nome (Schaarbeek)

Le Chalet de la Forêt (Ukkel)

Bon-Bon (Ukkel)

Le Passage (Ukkel)

Michel (Groot-Bijgaarden)

Terborght (Huizingen)

’t Stoveke (Strombeek-Bever)

L’Éveil des sens (Montigny-le-Tilleul)

Marcus (Deerlijk)

’t Truffeltje (Dendermonde)

Fleur Sur L'Eau (Dendermonde) Nieuw

Hostellerie Vivendum (Dilsen)

Hostellerie Gilain (Sorinnes)
In de Wulf (Dranouter)

Nuance (Duffel) Nieuw

Kasteel Diependael (Elewijt)

Le Château de Strainchamps (Fauvillers)

Jan Van den Bon (Gent)

C. Jean (Gent)

Apriori (Haaltert)

Clandestino (Haasdonk)

Aan Tafel bij Luc Bellings (Hasselt)

Hoeve St-Paul (Lummen)

Le Fou est Belge (Heure)

Hof ter Hulst (Hulshout)

Li Cwerneu (Huy) Nieuw

La Durée (Izegem)

De Pastorie (Lichtaart ) Nieuw

The Paddock (Keerbergen)

Jardin Tropical (Knokke-Heist)

Sel Gris (Knokke-Heist)

Bartholomeus (Knokke-Heist)

De Oosthoek (Knokke-Heist)

’t Huis van Lede (Kruishoutem)

Lemonnier (Lavaux-Sainte-Anne)

Arenberg (Heverlee)

Couvert Couvert (Heverlee)

Héliport (Luik)

D’Hoogh (Mechelen)

Folliez (Mechelen)

Cuisinémoi (Namen)

La Bergerie (Namen)

l'Essentiel (Temploux) Nieuw

Hof ter Eycken (Ninove)

Auberge du Moulin Hideux (Noirefontaine)

Au Gastronome (Paliseul)

Hostellerie Lafarque (Pepinster)

Hostellerie du Postay (Pepinster)

La Frairie (Perwez)

’t Convent (Reninge)

Bistro Novo (Roeselare)

Zur Post (Sankt-Vith)

Orangerie (Sint-Martens-Latem)

Le Coq aux Champs (Soheit-Tinlot)

Magis (Tongeren) Nieuw

Auberge de la Grappe d’Or (Torgny)

Herbert Robbrecht (Vrasene)

‘t Oud Konijntje (Waregem)

Prêt-à-Goûter (Bolderberg ) Nieuw

Fleur Sur L'Eau (Dendermonde), één van de nieuwbakken sterrenrestaurants zou trouwens conform de Gazet van Antwerpen net vandaag zijn boeken hebben neergelegd.

Quiz

Afgelopen vrijdag nog eens naar een quiz geweest met het vriendinnetje en de schoonvader. Zo op gezette tijden doe ik dat wel graag, al was het maar omdat ik van veel een beetje weet. Van de +/- 30 deelnemende ploegen waren er 5 die beter dan ons waren, het verschil met de winnaar was amper 11 punten.

11 punten! Dan begin je te zoeken waar je onherroepelijk de mist in bent gegaan.

- De samenstelling van een "Lait Russe" misschien? Koffie & melk! Maar moet daar dan geen alcohol bij? Koffie & vodka dan maar? Natuurlijk niet, want dan zou de naam Lait Russe" wel heel belachelijk zijn. In ieder geval heeft de koffie / vodka het antwoordenblad gehaald.

- Het losroeren van braadresten in een pan? Deglaceren, ik zou het 1000 keer zeggen, alleen niet tijdens een quiz zo blijkt. Twee culinaire punten laten liggen, het is een schande.

Het voordeel van op een zesde plaats te eindigen is dat je wel behoorlijk snel aan de prijzentafel mag gaan aanschuiven. Vooraf had ik mijn zinnen gezet op een vlieger, of een enorme zak groenten. Het zijn de groenten geworden. 1 kg wortelen, een prei, een halve kilo spruiten, een witte kool en een bussel selder om u tegen te zeggen... great.

Grijze Garnaal

Mailtjes zijn altijd leuk. Gisteren er nog eentje aangekregen met de vraag of ik misschien al gehoord had van de site “Grijze Garnaal”? En of ik misschien interesse had om aan een wedstrijd deel te nemen waar een weekendje Waddenzee voor 4 personen te winnen valt?

Als zelfverklaarde “foodie” (of “culi” zo u wilt) kan ik volmondig 2 keer ja typen. Als liefhebber van grijze garnalen - ik kan niet naar Oostende zonder langs de vismijn te passeren voor een portie - is de site me gekend, en van iets winnen ben ik nooit vies geweest. In deadlines halen (buiten de werkvloer) ben ik dan weer geen kei. Voor 6 december moet ik een receptje posten met grijze garnalen als ingrediënt, eventueel met een foto, wil ik kans maken op die kookworkshop met Felix Alen. Eens geselecteerd voor de grote kookfinale maak je dus kans op een weekendje Waddenzee bestaande uit:

2 overnachtingen met ontbijt
1 dag Waddenzee op een echte garnalenkotter
bezoek aan zeehonden
garnalenvissen met een duwnet
wadlopen indien het getij het mogelijk maakt
vis schoonmaken (ik moet het ooit leren)
vis bakken of roken aan boord van Johanna II
…

Kan iedereen mij er op gezette tijden aan doen herinneren dat ik nog een recept met grijze garnalen moet posten want dit is een wedstrijd die op mijn lijf geschreven is. Vissen op zee, vis roken, zeehonden spotten, iets met een topchef…c’mon. Hou me met andere woorden een tikkeltje alert aub.

In afwachting van een receptje misschien een anekdote waaruit blijkt dat onze grijze Noordzeegarnalen echt wel lekkerder zijn dan de roze soortgenoten.

Lang geleden toen Sid Frisjes nog gewoon Yves heette hadden we thuis een kat, Doggie genaamd. Daarvoor hadden we ook een hond (Kittie, I kid you not) en een kuiken Kakkefoesj, maar die beesten doen hier niet ter zake. Doggie de kat daarentegen. Het moet een zaterdagmiddag geweest zijn toen, net nadat mijn moeder de tafel gedekt had, de telefoon ging. Draadloze toestellen waren nog niet in schwung zoals nu, dus mama richting living. Tijdens het telefoongesprek en dus terwijl de keuken onbewaakt was, had Doggie er niet beter op gevonden zich tegoed te doen aan de uitgestalde etenswaren. Het is te zeggen, aan de etenswaren een fijnproever als Doggie waardig. Resultaat! De ganse eettafel, roze garnalen incluis, bleef onaangeroerd maar de grijze garnalen waren ribbedebie. Koken mag ik dan van thuis uit / avondschool mee hebben gekregen, mijn smaakzin komt overduidelijk van de kat.

Michelinster voor Rouge Tomate (NY)

Het New Yorkse restaurant Rouge Tomate van Brusselaar Emmanuel Verstraeten, die prat gaat op een gezonde keuken, mag amper een jaar na opening een ster achter zijn naam schrijven. Het Brusselse Rouge Tomate was met zijn vele vermeldingen in internationale reisgidsen reeds een succes en de evenknie in de Big Apple doet het dus minstens even goed. Om te weten of ook de Belgische Michelin inspecteurs het Brusselse Rouge Tomate van een ster voorzien is het nog even wachten. Het zou mooi zijn voor Dhr. Verstraeten natuurlijk, al denk ik dat er over de oceaan net iets guller met punten wordt omgesprongen. Een tip dus voor mensen die Brussel of New York bezoeken.

Rouge Tomate Brussels
190 avenue Louise
1050 Brussels

Rouge Tomate New York
10 East 60th Street
(between Madison & 5th Avenue)

Stil!

Gisteren Ban Ki-Moon op het nieuws horen verklaren dat er elke dag 17.000 € kinderen sterven bij gebrek aan eten. 17.000 kindjes! Dagelijks! Daar word je toch stil van?

En dan te bedenken dat er in de gemiddelde Vlaamse ijskast altijd wel iets staat dat “over tijd” is. Brood kan je dan weer zonder wroeging oud laten worden, de eendjes en geitjes in het park lusten dat namelijk graag. En op vakantieafstand zitten er kindjes zonder eten.

Geen smaakzin meer hebben lijkt me al vreselijk, wat moet het dan wel niet zijn om gewoon niks te hebben om te eten, laat staan proeven? Geen vers brood, geen water, geen soep, niets. Op de televisie lieten ze een klein meisje zien dat een lepeltje brij slechts voor de helft op at. Niet verwonderlijk, want dat spul is niet te eten dacht ik bij mezelf. Waarschijnlijk zat ik er zelfs niet ver af maar toch, het andere beetje brij was voor een nog kleiner ukje dat aan haar voeten zat. Lepeltje delen en met een gelukje oud(er) worden. Schrijnend.

Ondanks de crisis waarin we ons bevinden hebben we toch nog de luxe om ons aan onze eetpatronen te houden. Ontbijt, lunch, vieruurtje, avondeten, versnaperingen… Kan er mij iemand zeggen waarom het dan een nationale sport is om de godganse dag te lopen jammeren en zaniken over banale zaken?

Dat iedere zeurkous ’s nachts het bezoek mag krijgen van de geest van 17.000 kindjes.

The Grand Carousel of Senses

Het prestigieuze hotel ‘The Grand’ in Amsterdam was afgelopen weekend het speelterrein van 13 internationale sterrenchefs. Tijdens twee avondservices (vrij- en zaterdagavond) kookten telkens 6 chefs de pannen van het dak en serveerden er hun signature dish. Jonnie en Thérèse Boer van Restaurant De Librije *** in Zwolle namen samen met hun gedreven equipe het zaterdagmiddagprogramma voor hun rekening onder de noemer ‘The Grand Carousel of Senses’. Dit laatste klonk zo verlokkelijk dat Coolinary niet anders kon dan aanwezig zijn, iets wat ik me zeker niet beklaagd heb. Stars, Food & Art dus.

Bij het betreden van The Grand wachtte me een vriendelijke ontvangst door het hotelpersoneel, welke me in afwachting van het moment suprême verzocht plaats te nemen in hun knusse bibliotheek. Geheel toevallig viel mijn oog er op "The Rijksmuseum Cookbook", een boek waar 17e eeuwse Nederlandse schilderijen als inspiratie dienden voor de gerechten. Interessante lectuur, maar uiteraard niet de reden van mijn aanwezigheid.

Luttele minuten na aankomst werden de reeds aanwezige lekkerbekken meegetroond naar wat ik vermoed de balzaal was, om er alvast te genieten van een fris glaasje Champagne van Gosset. Een lekker gekoeld glas champagne van een goed huis, een ontbijt waar ik zou kunnen wennen, zoveel is zeker. Eenmaal in de zaal kon je niet buiten de stijlvol gedekte tafels. Tot op dat punt was ik in de veronderstelling dat "The Carousel" een dynamisch iets was, en dus ook rechtstaand zou plaatsvinden maar niets was minder waar. Eenmaal gezeten was kennismaken met de disgenoten aan de orde want eten in goed gezelschap is altijd een plus. Het spreekt dan ook voor zich dat ik het met personen zoals oa. Dhr. Antoine Westerman (chef restaurant Drouant ***), Dhr. Weythingh (adjunct directeur The Grand), Dhr. Croupie (Résidence Wijnen), en een vriendelijke dame van De Morgen meer dan getroffen had. Laat die carrousel maar draaien.

Onder begeleiding van de mensen van Woodstock69 kwam de “carousel” zachtjes op gang en werd een eerste gerechtje om ons in de “sensuele” sfeer te krijgen geserveerd. Vooraf gokte ik voor deze "mood" op oesters en kijk eens aan. De dames kregen hun ‘oester met een zalf van tomaat, een schuimpje van roos en peper’ in een mooie dampende bowl gepresenteerd, de heren moesten het doen met dezelfde Gillardeau oester uit het vuistje. Misschien wel de lekkerste oester die ik ooit gegeten heb. In het glas een bijpassende champagne van Gosset.

Voor de “stoere” stemming kregen we Jonnie’s “Cocktails and dreams, nieuwe stijl garnalen & krab cocktail” aangeboden, een inventief gerecht bestaande uit twee niveaus en dat ook op de kaart in De Librije staat. De hemel bracht ons heerlijk handgepelde garnaaltjes, een frisse gelei van tomaat, leuke groene accenten… Een bordje om in te kaderen, waar we met spijt in het hart door moesten om het tweede niveau te kunnen ontdekken.

Dat tweede niveau was opgebouwd als een klein stadstuintje, waar de groentjes als het ware uit de "aarde" (krab) leken te schieten.

De “extravagante” toer gingen we opnieuw op met een tweeluik, terwijl de zoetgevooisde stem van zangeres Eva een klaagzang had ingezet over vreemdgaan in de kroeg. Niet direct mijn idee van extravagant maar wie ben ik natuurlijk. Terug naar de maaltijd dan maar. De rug van kabeljauw combineerde perfect met de baby-paksoi en shimei paddenstoeltjes terwijl de aan tafel geserveerde smakelijke jus zijn weg door het geperforeerde bord naar een andere dimensie vond.

De kin en wangen van de kabeljauw met citroengras en peterseliewortel werd apart gepresenteerd in het “onderbord” en konden het perfect vinden met de jus. En dan te bedenken dat er mensen zijn die al dit lekkers aan zich voorbij laten gaan door de kop simpelweg weg te gooien. Doodzonde.

Terwijl de “carousel” halt hield bij de stemming “sereen” ging ik even een kijkje nemen in de keuken. Jonnie Boer en zijn team waren er druk in de weer de borden met koolhaas te dresseren. Op verzoek van de zichtbaar enthousiaste collega chefs in de zaal kwam Jonnie na de dis zijn jus even toelichten. Hazenbloed dus, gereduceerd met bietensap… en een beetje foie. Als ik in de keuken de primeur niet te horen had gekregen, was ik al minstens even onder de indruk geweest als de grote chefs bij het bekend maken van het ongewone ingrediënt. De bonbon met vulling van hazenstoverij daarentegen was wel nog verrassend en de stevige rode wijn leek het gerecht wel naar een hoger niveau te tillen. Een schot in de roos.

Laatste etappe van het culinaire parcours was er eentje met een nostalgisch tintje. En als een Nederlander aan een nostalgisch dessert denkt, dan mag je er donder op zeggen dat het appeltaart is. Nu zou Jonnie Boer sporen noch sterren verdient hebben met een simpel stukje taart, zijn “grootmoeders appeltaart, compleet losgeslagen” bewijst mans meesterschap.

Zodra het deksel van de houten Hollandse kist met daarin het dessertenbord werd gelicht, kreeg je een pallet aan ingrediënten voorgeschoteld, nodig om een geslaagde appeltaart te maken. Uiteraard was de vanillepeul geen vanillepeul, de kaneelstok geen kaneel en de steranijs… ook geen steranijs. Decompositie van appeltaart zou men zoiets noemen. Ik verkies “grootmoeders appeltaart, compleet losgeslagen”.

Thérèse Boer, vervulde haar rol als gastvrouw trouwens uitstekend. Altijd attent met sausjes en jus in de weer aan de verschillende tafels en voor het dessert kwam ze met “Kus van Thérèse” op de proppen, een eigen dessertwijn met hoe kan het ook anders, een pittige zoete afdronk.

Meer dan geslaagd evenement, waarbij het eten duidelijk de hoofdrol speelde. De Woodstock69 crew deed netjes hun ding, maar stonden er uiteindelijk toch bij als “piraten voor aristocraten”.

Rest me nog te zeggen dat deze drie daagse maar liefst 11.180 € op heeft gebracht ten voordele van de Amsterdamse tak van het Nederlandse Rode Kruis. Reken maar dat hun project “2 aan tafel” dat geld goed kan gebruiken.

Burgermeester - Amsterdam

Er een paar dagen tussenuit knijpen is altijd leuk... naar Amsterdam bijvoorbeeld. Op het gemak lekker rondstruinen langst de vele kanaaltjes, af en toe een winkel binnenspringen en uiteraard ook de innerlijke mens verwennen.

In een ver veleden zou ik tijdens zo'n weekendje misschien wel eens een hamburgerkeet type Quick of McDonalds zijn binnengestapt om mezelf tegoed te doen aan een paar happen onverantwoorde fastfood. Ook nu voel ik me niet te beroerd om een hamburgertent binnen te stappen, maar dan moet het wel een goede zijn.

Zoals Burgermeester bijvoorbeeld. Na een eerder bezoek heb ik al eens geschreven dat hier kwaliteit voorop staat en de beste ingrediënten worden gebruikt. En dat dankzij duidelijke afspraken met leveranciers je à la minute bereidde burgers met respect voor de seizoenen kan eten. En omdat ik volledig achter deze keten sta zet ik het er nog eens een keertje op.


Ongewongen sfeertje binnen, de koetjes aan de muur kijken je vriendelijk aan, en terwijl je wacht op je burger(s) kan je nog even de tijd nemen om op een kaartje jouw droomburger te noteren. Wie weet wordt die wel de burger van de maand.

In tegenstelling tot mijn vriendin, die genoegen neemt met één tonijnburger, wil ik ze allemaal proeven. Van links naar rechts een 'Geitenkaasburger' (boerengeitenkaas, cashewnoten, appelvijgenchutney), een 'Spaanse lamburger' (Texels lam, chorizo, jalapeños) en een 'Biefburger Royaal' (Blonde d'Aquitaine rund, truffel ei, pancetta). Drie keer een schot in de roos, al eet je de Spaanse lamburger best laatst omdat die jalapeños je smaakpapillen serieus op de proef stellen.

Burgermeester telt tegenwoordig reeds drie vestigingen in het Amsterdamse:

Albert Cuypstraat 48

Elandsgracht 130

Plantage Kerklaan 37

Lang leve Koekiemonster

Geen idee waar de conversatie met collega’s heen ging, maar toen het woord ‘koekwauser’ viel vroeg ik me wel af hoe dat geschreven werd. Ik opperde dat ‘CookWawzer’ wel een mooie schrijfwijze zou zijn, maar besefte dat dit wel heel weinig waarschijnlijk zou zijn. De drie collega’s ‘gebaarden van krommen aas’ dus was het tijd om een hulplijn in te roepen. Google dus en wie kom ik daar tegen? Jeugdheld Koekiemonster, en dat naar aanleiding van de 40ste verjaardag van Sesamstraat.

Wat een geweldige televisie was dat zeg. Bert & Ernie, Grover, Meneer Aart, Tommie & Innieminnie, Sien, die dikke rosse kat, Pino, Elmo, Oscar het vuilbakmonster, een vampier… en uiteraard ook Koekiemonster.

Ik mocht het dan wel altijd jammer vinden dat er zoveel koekjes naast zijn mond vielen, vooral was ik jaloers. Zoveel koekjes mogen schransen, zalig. Een keer heb ik in een opwelling een pak chips à la koekiemonster proberen weg te werken maar dat grapje eindigde na enkele happen behoorlijk abrupt met een kleine Sid die straf kreeg wegens geen manieren. Gelukkig ben ik er sindsdien wel op vooruit gegaan.

Nog altijd geen idee wat 'koekwauser' betekent trouwens.

Pralines les 5 & 6

Het is vakantie, geen avondschool! Af en toe kan dat wel eens deugd doen, al mis ik het natuurlijk wel om in die keukens te staan en lekkere dingen te maken... zoals deze pralines bijvoorbeeld.

Stars, Food & Art

6 & 7 november is Amsterdam de place to be voor gourmands, gastronomen en sterrenjagers. In het prestigieuze hotel Sofitel The Grand vindt er voor de derde keer alweer het culinaire evenement Stars, Food & Art plaats. Tijdens 2 avondservices zullen 13 gerenommeerde chefs, goed voor maar liefst 29 Michelin-sterren, een 6 gangen menu samenstellen. Indien u aanwezig wenst te zijn dan is er nog steeds de mogelijkheid om te reserveren en wel via volgende link. Hou er wel rekening mee dat aan een dergelijk exclusief culinair top event een prijskaartje hangt en wel eentje van 650 €, wijnen incluis. Mocht u dit een ietsje te decadent vinden, een substantieel deel van deze couvertprijs gaat naar de Amsterdamse afdeling van het Nederlandse Rode Kruis.



Zijn van de partij:

Antoine Westermann, Le Buerehiesel (Strasbourg, Frankrijk) ***
Frederic Anton, Le Pré Catelan (Parijs, Frankrijk) ***
Michel Portos, Le Saint James Bouliac (Bordeaux, Frankrijk) **
Philippe Etchebest, Hostellerie Plaisance (Saint Emilion, Frankrijk) **
Emmanuel Renaut, Les Flocons de sel (Megève, Frankrijk) **
Sergio Herman, Restaurant Oud-Sluis (Sluis, Nederland) ***
Christian Sinicropi, Restaurant la Palme D’Or (Cannes, Frankrijk) **
Mohammed Elharouchi, Solo (Gorinchem, Nederland) *
Giovanni D'Amato, Il Rigoletto (Reggiolo, Italië) **
Patrick Jeffroy, Restaurant Patrick Jeffroy (Cantarec, Frankrijk) **
Patrick Gauthier, Restaurant La Madeleine (Sens, Frankrijk) **
Hans Välimäki, Restaurant Chez Dominique (Helsinki, Finland) **
Jonnie Boer, Restaurant De Librije (Zwolle, Nederland)***

Een andere optie is The Grand Carousel of Senses, zaterdagmiddag in hetzelfde Sofitel The Grand. Op dit unieke middagevent worden alle zintuigen op scherp gesteld tijdens een interactieve ontdekkingsreis langs wijn, spijs en emotie. Jonnie & Thérèse Boer van Restaurant De Librije *** uit Zwolle nemen hier het culinaire voortouw. Bijgestaan door een DJ Steef, een slagwerker, zangeres Eva Van Manen en geur dj Dr Perfume zullen zij u per emotie naar een zintuiglijk hoogtepunt begeleiden. Tijdens ‘De Carousel’ worden volgende emoties geserveerd.

Sensueel
Stoer
Extravagant
Sereen
Nostalgie

De overige 12 chefs zullen trouwens ook aanwezig zijn, altijd bereid om hun mening en visie te delen omtrent de 5 geserveerde emoties. Voor 165 € kan u ook hier van de partij zijn, reservatie is verplicht. Ik ben alvast reuze benieuwd wat Jonnie Boer me zal serveren… en/of Gault Millau's nieuwbakken 20 op 20 chef Sergio Herman eens vriendelijk in de lens wil lachen.

Extra vierge olijfolie

Fietspech is hatelijk, zeker als je afhankelijk bent van je stalen ros. Sinds enkele dagen doet een occasioneel snerpend geluid ter hoogte van mijn trapas mij er aan denken dat ik dringend een bezoekje moet brengen aan de fietsendokter. Snerpend is trouwens een understatement, want het geluid van ijzer op ijzer snijdt door merg en been. Gisterenavond ter hoogte van de Oosthovense weilanden huilde mijn trapas zo krachtig dat alle duiven die in de wijde omgeving rustig aan het scharrelen waren ijlings het luchtruim opzochten. Voetgangers schrikken zich een hoedje, medefietsers kijken verbaasd om en ik werp verontrustende blikken naar de schuldige trapas als er weer zo'n onverwachte uitbarsting komt. Een oplossing dringt zich op Jeeves, en snel een beetje!

De oplossing is de fietsenmaker, zoveel is duidelijk maar om daar te geraken heb ik een noodoplossing nodig. Eentje zo sluw dat ik er toch nog iets van op m'n foodblog kan posten zonder me druk te maken dat de link met eten wel heel ver zoek is...

Deze ochtend dus een goede fles extra vierge olijfolie genomen en de trapas rijkelijk besprenkeld met het gulden vocht als ware het een fris groen slaatje. Heel even jammerde de fiets nog lichtjes om zich vervolgens in een hemels stilzwijgen te hullen. Extra vierge olijfolie, geïmporteerd uit Mallorca (of all places) is een wondermiddel.

Gault Millau 2010

Voor enkele chefs zullen er weer enkele spannende dagen en slapeloze nachten opzitten. GaultMillau is namelijk op de proppen gekomen met zijn nieuwste editie en zoals steeds gaat dat gepaard met enkele wijzigingen. Akkoord, de top 3 van Gault Millau blijft onveranderd: Zo behoudt 'Hof van Cleve' in Kruishoutem 19,5 op 20, op de voet gevolgd door de 'Comme chez Soi' en de 'Sea Grill', beide met een score van 19 op 20.

Enkele nieuwe stijgers zijn bijvoorbeeld 'Danny Horzeele' uit Lissewege en 'Bartolomeus' uit Heist -aan-Zee. Bij de jonge topchefs worden Thierry Thijs van 'Nuance' in Duffel en Damien van Der Hoeven van 'Le Coriandre' in Brussel bekroond.

De titel 'Chef van het jaar' gaat naar patissier Roger Van Damme van 'Het Gebaar', die daarmee Viki Geunes van restaurant 't Zilte' opvolgt. Een opmerkelijke prestatie want zijn op de moleculaire keuken geënte restaurant is enkel op weekdagen open en dan nog uitsluitend 's middags. Hij kreeg trouwens een verdiende 18 op 20.

Tijd voor de nevenklassementen: 'Gastvrouw van het jaar' is volgens Gault Millau Caroline Kleys van 'Rascasse' in Kapellen. 'De Refter' in Brugge is als 'beste brasserie' uit de bus gekomen en 'Clandestino' in Haasdonck als 'het beste groenterestaurant'. En dat men er in de Kempen ook wat van kan bewijzen restaurant 'De Pastorie' uit Lichtaart, met 'het mooiste terras van het jaar' en restaurant 'Potiron' uit Kasterlee, dat bekroond is tot het 'meest kindvriendelijke groenterestaurant'.

Het meest opmerkelijke nieuws echter viel over de grens te rapen. Het restaurant Oud Sluis van Sergio Herman wordt een score van 20 op 20 toegedicht, iets wat geen enkel restaurant hem in de Benelux al voor deed.

De wonderjaren van Sid Frisjes

Plots zijn ze daar, haarscherp. Kleine herinneringen uit het verleden. Vandaag was alvast een gouden dag en hij is nog maar half.

Toen ik deze ochtend door de mondaine stad Oosthoven fietste merkte ik dat ze in de kuiltjesstraat aan de verkavelingen waren begonnen, daar waar vroeger nog weilanden waren. De appelgaard waar er wel eens een appel werd gejat, heeft geruime tijd terug al plaats geruimd voor baksteen en beton. Toen we er een jaar of 25 geleden voorbij de koetjes fietsten deed de mama op algemeen verzoek van haar kroost altijd heel luid een koe na. Niemand die zo goed kon loeien… dolle pret. En als het keuterboertje zijn koebeesten aan het melken was kon je er ook verse melk kopen dus wij met een tupperwaredoos naar het piepkleine melkhuisje om quasi recht van de koe af te tappen. En die melk was nog warm!

De kroost waarvan sprake bestond naast mezelf uit mijn 4 jaar oudere zus Isabel. Als de mama haar befaamde chocoladecake (verdubbel de hoeveelheid chocolade) maakte dan hingen wij aan haar schort om tijdens het proces al te proeven. De ene keer mocht ik de pot uitlikken en mijn zus de kloppers van de mixer, de andere keer was het omgekeerd. Die beurtrol werkte eigenlijk altijd en ruzie werd er dan ook niet gemaakt.

Ook het eten van kreeftensoep ging gepaard met een beurtrol. Dankzij een spaaractie van tankstation Seca waren wij de trotse bezitters van een mooi oosters servies. De kommetjes daarvan kwamen enkel op tafel als er kreeftensoep (uit blik) gegeten werd. Geen idee waarom, maar dat was traditie en net als de chinezen trokken wij traditie niet in twijfel. Het enige probleem was dat er niet lang genoeg gespaard werd waardoor we maar één bijhorende oosterse lepel hadden. Ook hier maakte een simpele beurtrol het verschil tussen een aangename maaltijd en eentje waarbij de kinderen aan het ruziën zouden slaan. Verjaardagen waren trouwens de uitzondering op de regel. De jarige mocht altijd met de oosterse lepel eten.

Beetje mijmeren over ver vervlogen tijden, ik ben er wel fan van.

De fles Megameister gaat naar...

Winnaars kiezen is altijd plezant, of het nu willekeurig is dan wel op basis van motivatie. Om de Megameister in de wacht te slepen moest je mij overtuigen waarom je een goede winnaar zou zijn. Het correcte antwoord op de wedstrijdvraag was een stap in de goede richting.

De naam die we zochten was trouwens Evil Jared Hasselhof, bassist van The Bloodhound Gang. Tijdens optredens ging die nogal gretig "in de Jägermeister", zoals ze dat dan zeggen.

De correcte antwoorden kwamen trouwens allemaal via mail binnen en niet via facebook of via de commentbox. Enkele binnengekomen reacties wil ik jullie alvast niet onthouden.

* Zo was er deze link van een collega blogger. Leuk, maar geen winnaar.
* Akkoord, Wolffenbuttel is een prachtige naam maar ook hier... net niet.
* Vervolgens was er iemand uit Spijkenisse die ei zo na gewonnen had met zijn weetjes over Jägermeister.

* Allemaal hebben ze de duimen moeten leggen voor de persoon die me een mailtje stuurde waarbij vooral de schrijffouten me charmeerden.

"yow sid, het is voor die fles megamaister. Simpel vraag man: evil jeared hasselhoff van de bloodhoundgang natuurlijk; kwatongen beweerden dat het nep was maar wij weten beter.waarom die fles mijn richting opsturen? simpel: niemand heeft daar zoveel geniet van als ik en er kan een goeie foto van komen. Nog een leuke anekdote om u gelijk over de streep te trekken: ik heb op kot ooit een volledige fles op en toen is den TV van de kast gevallen. stuur ze maar op, YOEW"

Van harte gefeliciteerd!

Pralines 4

Gisteren voor de eeste keer met mallen gewerkt. 't Is te zeggen, mogen kijken hoe het werd voorgedaan want ook dat is schijnbaar geen sinecure. Mal correct vullen, lucht eruit kloppen, overtollige chocolade eruit gieten maar ook weer niet teveel en dat alles zonder dat de keuken vol chocolade hangt... Volgende week is het aan ons.

Halve melkchocolade noot, opgevuld met praliné en afgewerkt met een halve walnoot.

Blok melkchocolade gevuld met geroosterde hazelnoten.

Cupje van pure chocolade, gevuld met advocaat en praliné, afgewerkt met een halve pistachenoot

Pralinétruffel met witte chocolade en melkchocoladeschavelingen.


Te laat in de les, geen idee wat er hier naast marsepein nog bij komt kijken.

Win een Megameister

Jägermeister pakte begin oktober uit met een limited edition van zijn sterkedrank: de Megameister. Deze reuzefles van 1,75 liter komt op 5.000 exemplaren uit en krijgt een bijgeleverde tap die het schenken, waarschijnlijk vooral na enkele glaasjes, makkelijker maakt. Voor diegenen die plots uit de lucht komen gevallen… Jägermeister is een populaire kruidenbitter die in 1878 in de Duitse stad Wolfenbüttel voor het eerst werd geproduceerd. Het merk groeit zowel nationaal als international en dat laat dan ook zich in de cijfers opmerken. De verkoop stijgt namelijk al jaren met meer dan 10% per jaar.




Jägermeister is niet alleen een populair drankje op kerstmarkten en winterhappenings… ook op rockfestivals zoals Groezrock en Graspop is/was Jäger de afgelopen jaren te verkrijgen en wel in trendy proefbuisjes. Van de 5.000 exemplaren van deze Megameister zijn er twee in het bezit van Coolinary.be. Eentje ligt in mijn vriezer te koelen voor eigen gebruik, eentje is op zoek naar een nieuwe eigenaar. Mijn grote ‘geven en nemen’ principe, weet u wel. Een wedstrijdje dringt/drinkt zich op…

Zoals steeds mag je in de commentbox, via Facebook en/of per mail (sidfrisjes@gmail.com) een goede reden geven waarom je deze übercoole Megameister zou moeten winnen. Wie ook nog kan melden van welke band de bassist (groepsnaam + naam bassist) er tijdens de optredens telkens een fles Jägermeister doorjoeg maakt net een tikkeltje meer kans.

Zij die niet aan het langste eind trekken kunnen één van de 4498 andere flessen op de kop tikken in één van de volgende warenhuizen: Colruyt, Delhaize, Cora Rocourt en Carrefour.

Lavazza - A Modo Mio

Geven en nemen, zo zit het leven in elkaar. De ene week geef je een halve kilo Godiva pralines weg, de andere week win je zelf een Lavazza espressomachine. Ik wist dat een abonnement op Cook een goed idee was.

Als ik de 'geven & nemen' filosofie ernstig neem, dan is het nu weer mijn beurt om een wedstrijd uit te schrijven. Gezien ik niet de persoon ben om met karma te sollen doe ik dat ook. Coolinary, morgen, winnen... do it!

Truffels part 2

Woensdag chocoladedag! Nuja, dinsdag is chocoladedag maar op woensdag krijgen jullie hier steevast het resultaat te zien van onze noeste arbeid in de avondles.

Splittertruffel: Geroosterde amandelschilfers, hazelnoten, pistachenoten, praliné, witte chocolade & cacaopoeder.

Roomtruffel: Boter, room, witte chocolade, 1/2 vanillestok, pure chocolade, geroosterde amandelschilfers.

Kokostruffel: Suiker, water, glucose, kokos, honing, pure chocolade, melkchocoladeschavelingen

Pralinétruffel: Boter, praliné, melkchocolade, vanillemerg, cacaopoeder, pure chocolade


Cognac Koffietruffel: Boter, fondant, pure chocolade, Cognac, koffiepasta, melkchocolade, pure chocoladeschavelingen

Het pralineren begint al aardig te lopen, het hanteren van de spuitzak wil voorlopig nog niet echt super lukken. Maar we blijven proberen natuurlijk. Zolang de chocolaatjes maar geweldig smaken, lig ik er geen nachten van wakker dat ze niet allemaal exact hetzelfde gevormd zijn.

De Dikke Vegetariër - Mark Bittman

Huisvrouwen hebben ‘Ons Kookboek’, Italofielen zweren bij ‘De Zilveren Lepel’, keukenklunzen kunnen bij ‘SOS Piet’ terecht, en voor de vegetariërs is er ‘De Dikke Vegetariër’ van Mark Bittman. Deze ruim 2.000 recepten tellende kolos heeft zijn naam alvast niet gestolen en heeft de eer en het genoegen het dikste, meest complete vegetarische kookboek te zijn op de culinaire boekenmarkt.

De carnivoren en omnivoren onder ons die bij het lezen van het woordje ‘vegetariër’ al beginnen te huiveren en het liefst zo snel mogelijk willen wegklikken misschien volgende even meegeven. Auteur Mark Bittman kon je op zijn 57ste nog gerust een stereotiepe Amerikaan noemen. Overgewicht, te hoge cholesterol en een bloedsuikerspiegel om u tegen te zeggen. Direct een reden om zijn eetgewoonten drastisch te veranderen, maar niet te drastisch natuurlijk. Van ’s ochtends vroeg tot aan het avondeten kwamen er geen dierlijke producten over zijn lippen. Het avondeten zelf was een momentje om loos te gaan in alles wat overdag ‘verboden’ was. Gaandeweg leerde Bittman zaken zoals fruit, groenten, granen, noten… meer en meer te appreciëren zodat deze ook hun weg vonden naar zijn avondmaal. -25 kg later kunnen we Bittman een geslaagde flexitariër noemen.

Terug naar het boek dan maar. Simpel te bereiden gerechten die naast vegetariërs eigenlijk iedereen kunnen bekoren. Naast je stukje vlees of vis eet je toch ook nog groenten, niet? Wel, dan durf ik hier te beweren dat deze joekel de moeite is om in huis te halen. Met de pompoen op de cover is het zelfs een ideaal oktoberboek. Doen!

Sid Frisjes in Culinaire Ambiance

Ben ik vorige maand domweg vergeten te melden dat ik als ‘lezer van de maand’ in het fijne kookblad Culinaire Ambiance stond zeker. Bijna een volledige pagina mocht ik mijn licht laten schijnen over culinair getinte vragen zoals daar zijn:

Vanwaar de interesse voor koken?
Wat is je favoriete kookboek?
Beschouw je koken als een kunst?
Wat is het laatste kookboek dat je gekocht hebt?
Kan je opkijken naar chefs en zoja, naar wie bijvoorbeeld?
Wat is het laatste wat je uit Culinaire Ambiance heb gemaakt?
Kan je ook genieten van een glas wijn?
Zit je bij een kookclub?
...

Razend relevante antwoorden dat ik gegeven heb, niet te doen. Schermen met ‘helden’ (Leduc & Persoone), ‘Pottenkijken met Coolinary’, koken met ‘Qlinaria’, het zat er allemaal netjes in verwerkt. Lezer van de maand zijn, het is me wat. Een handtekeningsessie op de boekenbeurs dringt zich ei zo na op.

Wildbereidingen 30/09

Een van de voordelen van een avondcursus koken is dat je lekker te eten krijgt. Een van de nadelen van een avondcursus koken is dat je (te) veel lekkers te eten krijgt.

Limousinfilet met snoepjes van libertine, zachte geitenkaas, pompoencrème en krachtige jus met abdijbier

Fazant fine champagne

Gebakken eend, gegratineerde zoete aardappel met 3 kazen, slaatje van witloof met gehakte noten en peer, balsamicoreductie.

En van dat laatste gerechtje heb ik dus amper iets gegeten wegens verzadigd. Misschien had ik van de fazant geen dubbele portie moeten nemen, maar die was zo lekker sappig...

Qlinaria in de Gasthuisstraat

Barbecuekampioenschappen zijn een niet te onderschatten onderneming. Als je op het einde van de rit de rekening maakt blijkt zoiets zelfs behoorlijk wat centjes te kosten. Een spaarvarken is op zijn best als het goed gespekt is, wat direct ook de reden is waarom u dit weekend een delegatie van Qlinaria in de Turnhoutse Gasthuisstraat kan terugvinden.

Verse pompoensoep
Pittige chili con carne
Broodjes chipolata
Kippenspiesjes met limonaise
Witte wijn, rode wijn & cava

Gezellig shoppen en een lekker hapje eten, het kan.