Stars, Food & Art

6 & 7 november is Amsterdam de place to be voor gourmands, gastronomen en sterrenjagers. In het prestigieuze hotel Sofitel The Grand vindt er voor de derde keer alweer het culinaire evenement Stars, Food & Art plaats. Tijdens 2 avondservices zullen 13 gerenommeerde chefs, goed voor maar liefst 29 Michelin-sterren, een 6 gangen menu samenstellen. Indien u aanwezig wenst te zijn dan is er nog steeds de mogelijkheid om te reserveren en wel via volgende link. Hou er wel rekening mee dat aan een dergelijk exclusief culinair top event een prijskaartje hangt en wel eentje van 650 €, wijnen incluis. Mocht u dit een ietsje te decadent vinden, een substantieel deel van deze couvertprijs gaat naar de Amsterdamse afdeling van het Nederlandse Rode Kruis.



Zijn van de partij:

Antoine Westermann, Le Buerehiesel (Strasbourg, Frankrijk) ***
Frederic Anton, Le Pré Catelan (Parijs, Frankrijk) ***
Michel Portos, Le Saint James Bouliac (Bordeaux, Frankrijk) **
Philippe Etchebest, Hostellerie Plaisance (Saint Emilion, Frankrijk) **
Emmanuel Renaut, Les Flocons de sel (Megève, Frankrijk) **
Sergio Herman, Restaurant Oud-Sluis (Sluis, Nederland) ***
Christian Sinicropi, Restaurant la Palme D’Or (Cannes, Frankrijk) **
Mohammed Elharouchi, Solo (Gorinchem, Nederland) *
Giovanni D'Amato, Il Rigoletto (Reggiolo, Italië) **
Patrick Jeffroy, Restaurant Patrick Jeffroy (Cantarec, Frankrijk) **
Patrick Gauthier, Restaurant La Madeleine (Sens, Frankrijk) **
Hans Välimäki, Restaurant Chez Dominique (Helsinki, Finland) **
Jonnie Boer, Restaurant De Librije (Zwolle, Nederland)***

Een andere optie is The Grand Carousel of Senses, zaterdagmiddag in hetzelfde Sofitel The Grand. Op dit unieke middagevent worden alle zintuigen op scherp gesteld tijdens een interactieve ontdekkingsreis langs wijn, spijs en emotie. Jonnie & Thérèse Boer van Restaurant De Librije *** uit Zwolle nemen hier het culinaire voortouw. Bijgestaan door een DJ Steef, een slagwerker, zangeres Eva Van Manen en geur dj Dr Perfume zullen zij u per emotie naar een zintuiglijk hoogtepunt begeleiden. Tijdens ‘De Carousel’ worden volgende emoties geserveerd.

Sensueel
Stoer
Extravagant
Sereen
Nostalgie

De overige 12 chefs zullen trouwens ook aanwezig zijn, altijd bereid om hun mening en visie te delen omtrent de 5 geserveerde emoties. Voor 165 € kan u ook hier van de partij zijn, reservatie is verplicht. Ik ben alvast reuze benieuwd wat Jonnie Boer me zal serveren… en/of Gault Millau's nieuwbakken 20 op 20 chef Sergio Herman eens vriendelijk in de lens wil lachen.

Extra vierge olijfolie

Fietspech is hatelijk, zeker als je afhankelijk bent van je stalen ros. Sinds enkele dagen doet een occasioneel snerpend geluid ter hoogte van mijn trapas mij er aan denken dat ik dringend een bezoekje moet brengen aan de fietsendokter. Snerpend is trouwens een understatement, want het geluid van ijzer op ijzer snijdt door merg en been. Gisterenavond ter hoogte van de Oosthovense weilanden huilde mijn trapas zo krachtig dat alle duiven die in de wijde omgeving rustig aan het scharrelen waren ijlings het luchtruim opzochten. Voetgangers schrikken zich een hoedje, medefietsers kijken verbaasd om en ik werp verontrustende blikken naar de schuldige trapas als er weer zo'n onverwachte uitbarsting komt. Een oplossing dringt zich op Jeeves, en snel een beetje!

De oplossing is de fietsenmaker, zoveel is duidelijk maar om daar te geraken heb ik een noodoplossing nodig. Eentje zo sluw dat ik er toch nog iets van op m'n foodblog kan posten zonder me druk te maken dat de link met eten wel heel ver zoek is...

Deze ochtend dus een goede fles extra vierge olijfolie genomen en de trapas rijkelijk besprenkeld met het gulden vocht als ware het een fris groen slaatje. Heel even jammerde de fiets nog lichtjes om zich vervolgens in een hemels stilzwijgen te hullen. Extra vierge olijfolie, geïmporteerd uit Mallorca (of all places) is een wondermiddel.

Gault Millau 2010

Voor enkele chefs zullen er weer enkele spannende dagen en slapeloze nachten opzitten. GaultMillau is namelijk op de proppen gekomen met zijn nieuwste editie en zoals steeds gaat dat gepaard met enkele wijzigingen. Akkoord, de top 3 van Gault Millau blijft onveranderd: Zo behoudt 'Hof van Cleve' in Kruishoutem 19,5 op 20, op de voet gevolgd door de 'Comme chez Soi' en de 'Sea Grill', beide met een score van 19 op 20.

Enkele nieuwe stijgers zijn bijvoorbeeld 'Danny Horzeele' uit Lissewege en 'Bartolomeus' uit Heist -aan-Zee. Bij de jonge topchefs worden Thierry Thijs van 'Nuance' in Duffel en Damien van Der Hoeven van 'Le Coriandre' in Brussel bekroond.

De titel 'Chef van het jaar' gaat naar patissier Roger Van Damme van 'Het Gebaar', die daarmee Viki Geunes van restaurant 't Zilte' opvolgt. Een opmerkelijke prestatie want zijn op de moleculaire keuken geënte restaurant is enkel op weekdagen open en dan nog uitsluitend 's middags. Hij kreeg trouwens een verdiende 18 op 20.

Tijd voor de nevenklassementen: 'Gastvrouw van het jaar' is volgens Gault Millau Caroline Kleys van 'Rascasse' in Kapellen. 'De Refter' in Brugge is als 'beste brasserie' uit de bus gekomen en 'Clandestino' in Haasdonck als 'het beste groenterestaurant'. En dat men er in de Kempen ook wat van kan bewijzen restaurant 'De Pastorie' uit Lichtaart, met 'het mooiste terras van het jaar' en restaurant 'Potiron' uit Kasterlee, dat bekroond is tot het 'meest kindvriendelijke groenterestaurant'.

Het meest opmerkelijke nieuws echter viel over de grens te rapen. Het restaurant Oud Sluis van Sergio Herman wordt een score van 20 op 20 toegedicht, iets wat geen enkel restaurant hem in de Benelux al voor deed.

De wonderjaren van Sid Frisjes

Plots zijn ze daar, haarscherp. Kleine herinneringen uit het verleden. Vandaag was alvast een gouden dag en hij is nog maar half.

Toen ik deze ochtend door de mondaine stad Oosthoven fietste merkte ik dat ze in de kuiltjesstraat aan de verkavelingen waren begonnen, daar waar vroeger nog weilanden waren. De appelgaard waar er wel eens een appel werd gejat, heeft geruime tijd terug al plaats geruimd voor baksteen en beton. Toen we er een jaar of 25 geleden voorbij de koetjes fietsten deed de mama op algemeen verzoek van haar kroost altijd heel luid een koe na. Niemand die zo goed kon loeien… dolle pret. En als het keuterboertje zijn koebeesten aan het melken was kon je er ook verse melk kopen dus wij met een tupperwaredoos naar het piepkleine melkhuisje om quasi recht van de koe af te tappen. En die melk was nog warm!

De kroost waarvan sprake bestond naast mezelf uit mijn 4 jaar oudere zus Isabel. Als de mama haar befaamde chocoladecake (verdubbel de hoeveelheid chocolade) maakte dan hingen wij aan haar schort om tijdens het proces al te proeven. De ene keer mocht ik de pot uitlikken en mijn zus de kloppers van de mixer, de andere keer was het omgekeerd. Die beurtrol werkte eigenlijk altijd en ruzie werd er dan ook niet gemaakt.

Ook het eten van kreeftensoep ging gepaard met een beurtrol. Dankzij een spaaractie van tankstation Seca waren wij de trotse bezitters van een mooi oosters servies. De kommetjes daarvan kwamen enkel op tafel als er kreeftensoep (uit blik) gegeten werd. Geen idee waarom, maar dat was traditie en net als de chinezen trokken wij traditie niet in twijfel. Het enige probleem was dat er niet lang genoeg gespaard werd waardoor we maar één bijhorende oosterse lepel hadden. Ook hier maakte een simpele beurtrol het verschil tussen een aangename maaltijd en eentje waarbij de kinderen aan het ruziën zouden slaan. Verjaardagen waren trouwens de uitzondering op de regel. De jarige mocht altijd met de oosterse lepel eten.

Beetje mijmeren over ver vervlogen tijden, ik ben er wel fan van.

De fles Megameister gaat naar...

Winnaars kiezen is altijd plezant, of het nu willekeurig is dan wel op basis van motivatie. Om de Megameister in de wacht te slepen moest je mij overtuigen waarom je een goede winnaar zou zijn. Het correcte antwoord op de wedstrijdvraag was een stap in de goede richting.

De naam die we zochten was trouwens Evil Jared Hasselhof, bassist van The Bloodhound Gang. Tijdens optredens ging die nogal gretig "in de Jägermeister", zoals ze dat dan zeggen.

De correcte antwoorden kwamen trouwens allemaal via mail binnen en niet via facebook of via de commentbox. Enkele binnengekomen reacties wil ik jullie alvast niet onthouden.

* Zo was er deze link van een collega blogger. Leuk, maar geen winnaar.
* Akkoord, Wolffenbuttel is een prachtige naam maar ook hier... net niet.
* Vervolgens was er iemand uit Spijkenisse die ei zo na gewonnen had met zijn weetjes over Jägermeister.

* Allemaal hebben ze de duimen moeten leggen voor de persoon die me een mailtje stuurde waarbij vooral de schrijffouten me charmeerden.

"yow sid, het is voor die fles megamaister. Simpel vraag man: evil jeared hasselhoff van de bloodhoundgang natuurlijk; kwatongen beweerden dat het nep was maar wij weten beter.waarom die fles mijn richting opsturen? simpel: niemand heeft daar zoveel geniet van als ik en er kan een goeie foto van komen. Nog een leuke anekdote om u gelijk over de streep te trekken: ik heb op kot ooit een volledige fles op en toen is den TV van de kast gevallen. stuur ze maar op, YOEW"

Van harte gefeliciteerd!

Pralines 4

Gisteren voor de eeste keer met mallen gewerkt. 't Is te zeggen, mogen kijken hoe het werd voorgedaan want ook dat is schijnbaar geen sinecure. Mal correct vullen, lucht eruit kloppen, overtollige chocolade eruit gieten maar ook weer niet teveel en dat alles zonder dat de keuken vol chocolade hangt... Volgende week is het aan ons.

Halve melkchocolade noot, opgevuld met praliné en afgewerkt met een halve walnoot.

Blok melkchocolade gevuld met geroosterde hazelnoten.

Cupje van pure chocolade, gevuld met advocaat en praliné, afgewerkt met een halve pistachenoot

Pralinétruffel met witte chocolade en melkchocoladeschavelingen.


Te laat in de les, geen idee wat er hier naast marsepein nog bij komt kijken.

Win een Megameister

Jägermeister pakte begin oktober uit met een limited edition van zijn sterkedrank: de Megameister. Deze reuzefles van 1,75 liter komt op 5.000 exemplaren uit en krijgt een bijgeleverde tap die het schenken, waarschijnlijk vooral na enkele glaasjes, makkelijker maakt. Voor diegenen die plots uit de lucht komen gevallen… Jägermeister is een populaire kruidenbitter die in 1878 in de Duitse stad Wolfenbüttel voor het eerst werd geproduceerd. Het merk groeit zowel nationaal als international en dat laat dan ook zich in de cijfers opmerken. De verkoop stijgt namelijk al jaren met meer dan 10% per jaar.




Jägermeister is niet alleen een populair drankje op kerstmarkten en winterhappenings… ook op rockfestivals zoals Groezrock en Graspop is/was Jäger de afgelopen jaren te verkrijgen en wel in trendy proefbuisjes. Van de 5.000 exemplaren van deze Megameister zijn er twee in het bezit van Coolinary.be. Eentje ligt in mijn vriezer te koelen voor eigen gebruik, eentje is op zoek naar een nieuwe eigenaar. Mijn grote ‘geven en nemen’ principe, weet u wel. Een wedstrijdje dringt/drinkt zich op…

Zoals steeds mag je in de commentbox, via Facebook en/of per mail (sidfrisjes@gmail.com) een goede reden geven waarom je deze übercoole Megameister zou moeten winnen. Wie ook nog kan melden van welke band de bassist (groepsnaam + naam bassist) er tijdens de optredens telkens een fles Jägermeister doorjoeg maakt net een tikkeltje meer kans.

Zij die niet aan het langste eind trekken kunnen één van de 4498 andere flessen op de kop tikken in één van de volgende warenhuizen: Colruyt, Delhaize, Cora Rocourt en Carrefour.

Lavazza - A Modo Mio

Geven en nemen, zo zit het leven in elkaar. De ene week geef je een halve kilo Godiva pralines weg, de andere week win je zelf een Lavazza espressomachine. Ik wist dat een abonnement op Cook een goed idee was.

Als ik de 'geven & nemen' filosofie ernstig neem, dan is het nu weer mijn beurt om een wedstrijd uit te schrijven. Gezien ik niet de persoon ben om met karma te sollen doe ik dat ook. Coolinary, morgen, winnen... do it!

Truffels part 2

Woensdag chocoladedag! Nuja, dinsdag is chocoladedag maar op woensdag krijgen jullie hier steevast het resultaat te zien van onze noeste arbeid in de avondles.

Splittertruffel: Geroosterde amandelschilfers, hazelnoten, pistachenoten, praliné, witte chocolade & cacaopoeder.

Roomtruffel: Boter, room, witte chocolade, 1/2 vanillestok, pure chocolade, geroosterde amandelschilfers.

Kokostruffel: Suiker, water, glucose, kokos, honing, pure chocolade, melkchocoladeschavelingen

Pralinétruffel: Boter, praliné, melkchocolade, vanillemerg, cacaopoeder, pure chocolade


Cognac Koffietruffel: Boter, fondant, pure chocolade, Cognac, koffiepasta, melkchocolade, pure chocoladeschavelingen

Het pralineren begint al aardig te lopen, het hanteren van de spuitzak wil voorlopig nog niet echt super lukken. Maar we blijven proberen natuurlijk. Zolang de chocolaatjes maar geweldig smaken, lig ik er geen nachten van wakker dat ze niet allemaal exact hetzelfde gevormd zijn.

De Dikke Vegetariër - Mark Bittman

Huisvrouwen hebben ‘Ons Kookboek’, Italofielen zweren bij ‘De Zilveren Lepel’, keukenklunzen kunnen bij ‘SOS Piet’ terecht, en voor de vegetariërs is er ‘De Dikke Vegetariër’ van Mark Bittman. Deze ruim 2.000 recepten tellende kolos heeft zijn naam alvast niet gestolen en heeft de eer en het genoegen het dikste, meest complete vegetarische kookboek te zijn op de culinaire boekenmarkt.

De carnivoren en omnivoren onder ons die bij het lezen van het woordje ‘vegetariër’ al beginnen te huiveren en het liefst zo snel mogelijk willen wegklikken misschien volgende even meegeven. Auteur Mark Bittman kon je op zijn 57ste nog gerust een stereotiepe Amerikaan noemen. Overgewicht, te hoge cholesterol en een bloedsuikerspiegel om u tegen te zeggen. Direct een reden om zijn eetgewoonten drastisch te veranderen, maar niet te drastisch natuurlijk. Van ’s ochtends vroeg tot aan het avondeten kwamen er geen dierlijke producten over zijn lippen. Het avondeten zelf was een momentje om loos te gaan in alles wat overdag ‘verboden’ was. Gaandeweg leerde Bittman zaken zoals fruit, groenten, granen, noten… meer en meer te appreciëren zodat deze ook hun weg vonden naar zijn avondmaal. -25 kg later kunnen we Bittman een geslaagde flexitariër noemen.

Terug naar het boek dan maar. Simpel te bereiden gerechten die naast vegetariërs eigenlijk iedereen kunnen bekoren. Naast je stukje vlees of vis eet je toch ook nog groenten, niet? Wel, dan durf ik hier te beweren dat deze joekel de moeite is om in huis te halen. Met de pompoen op de cover is het zelfs een ideaal oktoberboek. Doen!

Sid Frisjes in Culinaire Ambiance

Ben ik vorige maand domweg vergeten te melden dat ik als ‘lezer van de maand’ in het fijne kookblad Culinaire Ambiance stond zeker. Bijna een volledige pagina mocht ik mijn licht laten schijnen over culinair getinte vragen zoals daar zijn:

Vanwaar de interesse voor koken?
Wat is je favoriete kookboek?
Beschouw je koken als een kunst?
Wat is het laatste kookboek dat je gekocht hebt?
Kan je opkijken naar chefs en zoja, naar wie bijvoorbeeld?
Wat is het laatste wat je uit Culinaire Ambiance heb gemaakt?
Kan je ook genieten van een glas wijn?
Zit je bij een kookclub?
...

Razend relevante antwoorden dat ik gegeven heb, niet te doen. Schermen met ‘helden’ (Leduc & Persoone), ‘Pottenkijken met Coolinary’, koken met ‘Qlinaria’, het zat er allemaal netjes in verwerkt. Lezer van de maand zijn, het is me wat. Een handtekeningsessie op de boekenbeurs dringt zich ei zo na op.

Wildbereidingen 30/09

Een van de voordelen van een avondcursus koken is dat je lekker te eten krijgt. Een van de nadelen van een avondcursus koken is dat je (te) veel lekkers te eten krijgt.

Limousinfilet met snoepjes van libertine, zachte geitenkaas, pompoencrème en krachtige jus met abdijbier

Fazant fine champagne

Gebakken eend, gegratineerde zoete aardappel met 3 kazen, slaatje van witloof met gehakte noten en peer, balsamicoreductie.

En van dat laatste gerechtje heb ik dus amper iets gegeten wegens verzadigd. Misschien had ik van de fazant geen dubbele portie moeten nemen, maar die was zo lekker sappig...

Qlinaria in de Gasthuisstraat

Barbecuekampioenschappen zijn een niet te onderschatten onderneming. Als je op het einde van de rit de rekening maakt blijkt zoiets zelfs behoorlijk wat centjes te kosten. Een spaarvarken is op zijn best als het goed gespekt is, wat direct ook de reden is waarom u dit weekend een delegatie van Qlinaria in de Turnhoutse Gasthuisstraat kan terugvinden.

Verse pompoensoep
Pittige chili con carne
Broodjes chipolata
Kippenspiesjes met limonaise
Witte wijn, rode wijn & cava

Gezellig shoppen en een lekker hapje eten, het kan.

Pralines: les 3

Na de Godiva ervaring ondertussen in 't schooltje ook weer zelf in de weer geweest om pralines te proberen maken. Snel enkele foto's van het resultaat.

Variatie op een Ben Hur: Marsepeinbodem, vulling met boter, fondant, mokkapasta, hazelnoot en een melkchocoladejasje.

Ben Hur: Marsepeinbodem, boter, fondant, mokkapasta, walnoot en witte chocoladejasje.

Marie-Jeanne: Marsepeinbodem en euhm -plafond, boter, fondant, praliné, melkchocoladejasje & schavelingen.

Tropicana: Marsepeinbodem, boter, fondant, melkchocolade, geraspte kokosnoot, Batida de Coco en een melkchocoladejasje.

Alweer meer dan ons best gedaan denk ik dan. De collega's leken het alvast te lusten, al was er één onverlaat die die overheerlijke praline een ganse werkdag op zijn bureau heeft laten liggen. Geen idee of die ook nog werd opgegeten.

Go Godiva Go

Chocolade aan de vingers? Check! Chocolade aan één papiertje? Check! Ladies & Gentlemen, we have a winner. Eén iemand mag zich morgenochtend aan een doos van 500 gr goddelijke Godiva pralines verwachten waaronder:

Ecusson Lait: Vloeibare botercaramel in een schelp van zachte melkchocolade

Rosace: Gekristalliseerde hazelnootcrème op smaak gebracht met koffie

Mathilde: Smeuïge chocoladeganache met koffie in pure chocolade

Liberty: Een schelp van pure chocolade gevuld met crème van hazelnootpraliné met boter en koffie

Corail: Verse room met kokosnoot, rum en hazelnootpraliné afgewerkt met een vierkantje van amandelnougatine in een schelp van pure chocolade

En de winnaar is, godzijdank iemand die ook af en toe eens op coolinary.be komt piepen, medeblogger en collega. Felicidades Sylvie! Aan degenen die ik teleur moet stellen. Er komen vast en zeker nog andere gelegenheden. Better luck next time.

Wafels & Dinges

Mooi nieuws vanuit New York. De 'Vendy Awards', de New Yorkse oscars voor het beste street food zeg maar, kent zijn winnaar. Niemand minder dan de Belg Thomas De Geest heeft met zijn 'Wafels&Dinges' de hoofdvogel afgeschoten. Twee jaar geleden ruilde Thomas zijn job bij IBM in voor een gele mobiele wafelkraan en voila...the American dream is uitgekomen. Respect!

Celebrity Cuisine with ...

Jimi Hendrix

Madonna

Arnold Schwarzenegger

Het moet niet altijd even serieus zijn!

Oh My Godiva...

Waar het hart van vol is, daar loopt de mond van over. En in mijn geval is dat de laatste tijd dus chocolade. Ik heb amper 4 lessen “pralines” achter de kiezen of er wordt me door 2 vriendelijke dames van Talking Heads een wel bijzonder unieke kans in de schoot geworpen. Een bezoek brengen aan het prestigieuze chocoladehuis Godiva, een workshop met maître chocolatier Ilse Wilmots, een geleid bezoek aan de fabrieksruimte alsook aan het chocolademuseum, avondreceptie in de Godiva winkel aan de Grote Zavel in Brussel in het bijzijn van de charmante Axelle Red.

Het spreekt voor zich dat dit alles fantastische ervaring was en dat maakt het natuurlijk extra jammer dat mij vandaag en morgen de tijd ontbreekt om foto’s te posten, leuke anekdotes te vertellen en diens meer. Doch niet getreurd, de foto’s zullen wel degelijk volgen alsook een uitgebreid verslag. Met de schat aan informatie die ik gisteren heb opgedaan maak ik er volgende week misschien wel ‘Godivaweek’ van. Wie weet?

Coolinary zou trouwens Coolinary niet zijn als er voor de lieve lezertjes niets in zit. Ik mag dan wel op dergelijke uitnodigingen grote sier maken, de mensen die hier af en toe eens komen piepen worden daar niet zozeer slechter van. Zo heb ik hier in mijn bezit een door Axelle Red gehandtekende pralinedoos (ballotin in de vakstaal) ‘Belgische Origine Belge’ van maar liefst 500 gram die ik een keertje niet voor mezelf ga houden.

Zin in een halve kilo overheerlijke pralines? Stuur een mailtje naar Sidfrisjes@gmail.com, zet een originele reactie bij deze post of reageer via Facebook. Een met chocolade bevlekte, maar daarom niet minder onschuldige hand, kiest de winnaar.

Truffels part 1

Gek toch dat de collega's me op woensdag precies liever zien passeren dan andere dagen. Misschien dat de chocolaatjes die ik altijd bij heb er voor iets tussen zitten?



De 'horecatruffel': pure chocolade, room en melkchocolade & chocolade schaafsel als jasje.

De speculaastruffel: boter, pure chocolade, speculaaskruiden, witte chocolade & fjingehakte speculaas als jasje.

Düsseldorf of mokkatruffel: Boter, pure chocolade, mokkapasta en melkchocolade & cacaopoeder als jasje.

Botertruffel: Boter, pure chocolade, vanillemerg en melkchocolade & chocoladeschaafsel als jasje.

Whiskytruffel: Room, glucose, pure chocolade, whisky, boter en melkchocolade & cacaopoeder als jasje.

Tot zover onze eerste ervaringen met het truffel maken. De bevindingen? Er is nog werk om de vullingen perfect te spuiten maar lekker was het zeer zeker. Dat kunnen mijn proefkonijnen alvast beamen.

En alsof dit nog niet genoeg chocolade was voor één week, mag ik morgen op bezoek bij Godiva in Brussel. Ook niet direct het eerst het beste merk. Op het programma staat een broodjeslunch, een workshop met een meester chocolatier, een bezoekje aan de Godiva ateliers, een geleid bezoek aan het chocolademuseum (zou er al een foto van mij hangen?) en als kers op de praline,... nog iets leuks met Axelle Red. Uiteraard meer daarover later.

Wildbereidingen 17/09

Dinsdags pralines, donderdags wildbereidingen. Zo breng ik tot januari mijn lesavonden door. De pralines kan ik thuis nog wel fotograferen, voor de wildbereidingen moet ik m'n toestel mee naar de les nemen. Afgelopen donderdag was ik het voor een keertje niet vergeten.



Tartaar van Meritus rundfilet & kingkrab, vinaigrette van belle de fontenay met balsamico en sojasaus, afgewerkt met foie gras.

Sneetjes Ardense bizon (die was er niet) saus & karamel met La Chouffe bier, platte de florenville aardappel.

Kangoeroe, eendenborst, gerookte biet & asperges, aardappelkroketjes met geitenkaas.

Weight Watchers

Aan een geslaagde (reclame)campagne gaat meestal flink wat denkwerk vooraf. Meestal zeg ik, want soms is de opzet maar povertjes. Zo kregen we deze voormiddag op het werk omstreeks 10.08h een mail dat de Weight Watchers ons een gezonde lunch aanboden. Vriendelijk, al is dat niet een beetje laat om zoiets te melden? ¾ van de collega’s had reeds een lunchpakket van thuis bij en ¼ besteld voor 10 uur ’s ochtends een broodje bij de receptioniste. Je mag je producten en diensten bij mij altijd komen aanbieden, maar kan er dan eerst eens even 3 seconden over nagedacht worden misschien? Een al dan niet low fat dessertje, een appel of iets dergelijks... daar zat ik nog op te wachten, maar bruin brood, paté, hesp, kippenwit… ik dacht het niet!

Pralines: les 2

Als ik me een beetje aan mijn goede voornemens kan houden dan kan je hier de volgende 4 maanden elke woensdag (of donderdag als ik lui ben) foto's bekijken van de pralinespielerei uit de avondles. Gisteren gingen we verder op het elan van vorige week met enkele pareltjes overtrekpralines. Het blijft de tweede keer dat we dit deden dus ik vind het resultaat nog altijd top. Komen ze!


Vanillemarsepein en advocaat met een jasje van pure chocolade, afgewerkt met melkchocolade en een half pistachenootje.

Gehakte walnoten, marsepein, cognac, mokkapasta omhuld met witte chocolade en afgewerkt met een walnoot en melkchocolade. In de speciaalzaak durven ze dit alvast 'Mannon' noemen.

Marsepein, gekonfijte sinaasappelschillen, Blue Curaçao, sinaasappelpasta en pure chocolade.

Vanillemarsepein en advocaat met een jasje van witte chocolade, afgewerkt met melkchocolade en een half pistachenootje.

Marsepein, bruine rum en gekarameliseerde amandelnoten, melkchocolade en afgewerkt met witte chocolade.Je kan deze onder de noemer 'Africaine' aan de man bengen.

Marsepein, walnoten, amandelen, bruine rum, vanillepeul en melkchocolade. 'Grenoble' voor de liefhebber.

En dit zijn ze nog eens netjes op een rijtje, om duimen en vingers bij af te likken. Volgende week komen er voor de eerste keer truffels aan de beurt. Deze zijn nog niet op en ik heb al iets om naar uit te kijken.

Boterham met ei

Of we vroeger nu naar een pretpark, de dierentuin of op daguitstap gingen, in het lunchpakketje zaten steevast boterhammetjes met ei. Bizar eigenlijk want thuis aten we dat nooit. Af en toe kwam er wel eens een roereitje op tafel, met Pasen een gekookt eitje enzo maar een boterham met ei? Nooit. Ik gok dat het boerhammetje met ei zo tot het 5de schooljaar bij uitstapjes het lunchpakket haalde en toen was het plotsklaps gedaan met die boterhammetjes.

Om één of andere reden kwam dit gisteren ter sprake en wat bleek, ook bij mijn 2 collega’s was dit vaste kost bij uitstapjes. Ik durf zo gokken dat dit bij meer mensen het geval is en indien zo, moet het boterhammetje met ei dan niet tot culinair erfgoed verheven worden?

Herta Marmercake

Een luie zondagvoormiddag is een luie zondagvoormiddag. Als er dan cake gebakken wordt dan komt die uit een pakje van Herta. Via een gunstige wind die we voor de gemakkelijkheid The Insiders noemen, zijn er zo enkele pakjes in mijn koelkast beland en voor je het weet ben je dingen aan het uittesten.



De pakjes cake dus. Op televisie giet die goeierd van een opa de inhoud in één beweging in de bakvorm.In de werkelijkheid gaat het net niet zo vlot, wat geen ramp hoeft te zijn. Je krijgt namelijk voldoende de kans het deeg van je vingers af te likken. Lekker!

40 minuutjes in een voorverwarmde oven van 180° (na 35 er uit gehaald wegens klaar) en dit is het resultaat. Een mooie gemarmerde cake die dankzij mijn Konstantin Slawinski cakevorm netjes in 12 verschillende plakjes is opgedeeld. Nuja, netjes? De cake bolde nogal op zodat het beoogde resultaat niet je dat was.

Op de smaak valt er niets aan te merken. Niet te zoet, niet te zwaar. Cake hoe cake een pakje hoort te smaken. Te serveren met een fris glaasje Baileys. Ik kijk alvast heel vriendelijk richting Insiders!

Le nouveau chocolatier est arrivé

Zien ze er niet om op te eten uit? Als dit al de pralines zijn de je maakt tijdens je tweede les in de avondschool dan wil ik wel eens zien hoe ik ervoor sta op het einde van de module. Pralines maken is trouwens niet direct een bezigheid die je halfbakken moet aanpakken. Het tempereren van de chocolade moet redelijk precies zijn voor een goed resultaat.

Niet dat de heren Persoone en Marcolini zich zorgen moeten beginnen maken maar toch... den deze heeft de smaak te pakken!

Limonaise

Limonaise, een traditional in de Coolinary en Qlinaria keuken, kan blijkbaar steeds meer mensen bekoren. Een eerste keer gemaakt bij pikante kipspiesjes maar eigenlijk hapt het sausje zo goed weg dat je heb bij veel meer kan eten. Piet Huysentruyt huist nog niet in Sid Frisjes dus er moeten geen winkels afgeschuimd worden om potjes limonaise te kopen, nee je maakt het gewoon zelf.

Mayonaise, room en limoenen zijn de drie basisingrediënten, vervolgens kan je twee richtingen uit. Een lobbig sausje of een dressing... Ik ga geen hoeveelheden geven want dit is zo simpel en het lekkerst als je het 'to taste' klaarmaakt. Zoals je het zelf graag hebt dus.

Meng limoensap en de zestes van een limoen met de room. Voor een limonaisedressing kan je hier direct de mayo toevoegen om de gewenste dikte te bekomen, ga je voor de lekker dikke limonaise dan klop je de citrusroom op alvorens te mengen met mayo. Zo simpel is het.