Wildbereidingen 30/09

Een van de voordelen van een avondcursus koken is dat je lekker te eten krijgt. Een van de nadelen van een avondcursus koken is dat je (te) veel lekkers te eten krijgt.

Limousinfilet met snoepjes van libertine, zachte geitenkaas, pompoencrème en krachtige jus met abdijbier

Fazant fine champagne

Gebakken eend, gegratineerde zoete aardappel met 3 kazen, slaatje van witloof met gehakte noten en peer, balsamicoreductie.

En van dat laatste gerechtje heb ik dus amper iets gegeten wegens verzadigd. Misschien had ik van de fazant geen dubbele portie moeten nemen, maar die was zo lekker sappig...

Qlinaria in de Gasthuisstraat

Barbecuekampioenschappen zijn een niet te onderschatten onderneming. Als je op het einde van de rit de rekening maakt blijkt zoiets zelfs behoorlijk wat centjes te kosten. Een spaarvarken is op zijn best als het goed gespekt is, wat direct ook de reden is waarom u dit weekend een delegatie van Qlinaria in de Turnhoutse Gasthuisstraat kan terugvinden.

Verse pompoensoep
Pittige chili con carne
Broodjes chipolata
Kippenspiesjes met limonaise
Witte wijn, rode wijn & cava

Gezellig shoppen en een lekker hapje eten, het kan.

Pralines: les 3

Na de Godiva ervaring ondertussen in 't schooltje ook weer zelf in de weer geweest om pralines te proberen maken. Snel enkele foto's van het resultaat.

Variatie op een Ben Hur: Marsepeinbodem, vulling met boter, fondant, mokkapasta, hazelnoot en een melkchocoladejasje.

Ben Hur: Marsepeinbodem, boter, fondant, mokkapasta, walnoot en witte chocoladejasje.

Marie-Jeanne: Marsepeinbodem en euhm -plafond, boter, fondant, praliné, melkchocoladejasje & schavelingen.

Tropicana: Marsepeinbodem, boter, fondant, melkchocolade, geraspte kokosnoot, Batida de Coco en een melkchocoladejasje.

Alweer meer dan ons best gedaan denk ik dan. De collega's leken het alvast te lusten, al was er één onverlaat die die overheerlijke praline een ganse werkdag op zijn bureau heeft laten liggen. Geen idee of die ook nog werd opgegeten.

Go Godiva Go

Chocolade aan de vingers? Check! Chocolade aan één papiertje? Check! Ladies & Gentlemen, we have a winner. Eén iemand mag zich morgenochtend aan een doos van 500 gr goddelijke Godiva pralines verwachten waaronder:

Ecusson Lait: Vloeibare botercaramel in een schelp van zachte melkchocolade

Rosace: Gekristalliseerde hazelnootcrème op smaak gebracht met koffie

Mathilde: Smeuïge chocoladeganache met koffie in pure chocolade

Liberty: Een schelp van pure chocolade gevuld met crème van hazelnootpraliné met boter en koffie

Corail: Verse room met kokosnoot, rum en hazelnootpraliné afgewerkt met een vierkantje van amandelnougatine in een schelp van pure chocolade

En de winnaar is, godzijdank iemand die ook af en toe eens op coolinary.be komt piepen, medeblogger en collega. Felicidades Sylvie! Aan degenen die ik teleur moet stellen. Er komen vast en zeker nog andere gelegenheden. Better luck next time.

Wafels & Dinges

Mooi nieuws vanuit New York. De 'Vendy Awards', de New Yorkse oscars voor het beste street food zeg maar, kent zijn winnaar. Niemand minder dan de Belg Thomas De Geest heeft met zijn 'Wafels&Dinges' de hoofdvogel afgeschoten. Twee jaar geleden ruilde Thomas zijn job bij IBM in voor een gele mobiele wafelkraan en voila...the American dream is uitgekomen. Respect!

Celebrity Cuisine with ...

Jimi Hendrix

Madonna

Arnold Schwarzenegger

Het moet niet altijd even serieus zijn!

Oh My Godiva...

Waar het hart van vol is, daar loopt de mond van over. En in mijn geval is dat de laatste tijd dus chocolade. Ik heb amper 4 lessen “pralines” achter de kiezen of er wordt me door 2 vriendelijke dames van Talking Heads een wel bijzonder unieke kans in de schoot geworpen. Een bezoek brengen aan het prestigieuze chocoladehuis Godiva, een workshop met maître chocolatier Ilse Wilmots, een geleid bezoek aan de fabrieksruimte alsook aan het chocolademuseum, avondreceptie in de Godiva winkel aan de Grote Zavel in Brussel in het bijzijn van de charmante Axelle Red.

Het spreekt voor zich dat dit alles fantastische ervaring was en dat maakt het natuurlijk extra jammer dat mij vandaag en morgen de tijd ontbreekt om foto’s te posten, leuke anekdotes te vertellen en diens meer. Doch niet getreurd, de foto’s zullen wel degelijk volgen alsook een uitgebreid verslag. Met de schat aan informatie die ik gisteren heb opgedaan maak ik er volgende week misschien wel ‘Godivaweek’ van. Wie weet?

Coolinary zou trouwens Coolinary niet zijn als er voor de lieve lezertjes niets in zit. Ik mag dan wel op dergelijke uitnodigingen grote sier maken, de mensen die hier af en toe eens komen piepen worden daar niet zozeer slechter van. Zo heb ik hier in mijn bezit een door Axelle Red gehandtekende pralinedoos (ballotin in de vakstaal) ‘Belgische Origine Belge’ van maar liefst 500 gram die ik een keertje niet voor mezelf ga houden.

Zin in een halve kilo overheerlijke pralines? Stuur een mailtje naar Sidfrisjes@gmail.com, zet een originele reactie bij deze post of reageer via Facebook. Een met chocolade bevlekte, maar daarom niet minder onschuldige hand, kiest de winnaar.

Truffels part 1

Gek toch dat de collega's me op woensdag precies liever zien passeren dan andere dagen. Misschien dat de chocolaatjes die ik altijd bij heb er voor iets tussen zitten?



De 'horecatruffel': pure chocolade, room en melkchocolade & chocolade schaafsel als jasje.

De speculaastruffel: boter, pure chocolade, speculaaskruiden, witte chocolade & fjingehakte speculaas als jasje.

Düsseldorf of mokkatruffel: Boter, pure chocolade, mokkapasta en melkchocolade & cacaopoeder als jasje.

Botertruffel: Boter, pure chocolade, vanillemerg en melkchocolade & chocoladeschaafsel als jasje.

Whiskytruffel: Room, glucose, pure chocolade, whisky, boter en melkchocolade & cacaopoeder als jasje.

Tot zover onze eerste ervaringen met het truffel maken. De bevindingen? Er is nog werk om de vullingen perfect te spuiten maar lekker was het zeer zeker. Dat kunnen mijn proefkonijnen alvast beamen.

En alsof dit nog niet genoeg chocolade was voor één week, mag ik morgen op bezoek bij Godiva in Brussel. Ook niet direct het eerst het beste merk. Op het programma staat een broodjeslunch, een workshop met een meester chocolatier, een bezoekje aan de Godiva ateliers, een geleid bezoek aan het chocolademuseum (zou er al een foto van mij hangen?) en als kers op de praline,... nog iets leuks met Axelle Red. Uiteraard meer daarover later.

Wildbereidingen 17/09

Dinsdags pralines, donderdags wildbereidingen. Zo breng ik tot januari mijn lesavonden door. De pralines kan ik thuis nog wel fotograferen, voor de wildbereidingen moet ik m'n toestel mee naar de les nemen. Afgelopen donderdag was ik het voor een keertje niet vergeten.



Tartaar van Meritus rundfilet & kingkrab, vinaigrette van belle de fontenay met balsamico en sojasaus, afgewerkt met foie gras.

Sneetjes Ardense bizon (die was er niet) saus & karamel met La Chouffe bier, platte de florenville aardappel.

Kangoeroe, eendenborst, gerookte biet & asperges, aardappelkroketjes met geitenkaas.

Weight Watchers

Aan een geslaagde (reclame)campagne gaat meestal flink wat denkwerk vooraf. Meestal zeg ik, want soms is de opzet maar povertjes. Zo kregen we deze voormiddag op het werk omstreeks 10.08h een mail dat de Weight Watchers ons een gezonde lunch aanboden. Vriendelijk, al is dat niet een beetje laat om zoiets te melden? ¾ van de collega’s had reeds een lunchpakket van thuis bij en ¼ besteld voor 10 uur ’s ochtends een broodje bij de receptioniste. Je mag je producten en diensten bij mij altijd komen aanbieden, maar kan er dan eerst eens even 3 seconden over nagedacht worden misschien? Een al dan niet low fat dessertje, een appel of iets dergelijks... daar zat ik nog op te wachten, maar bruin brood, paté, hesp, kippenwit… ik dacht het niet!

Pralines: les 2

Als ik me een beetje aan mijn goede voornemens kan houden dan kan je hier de volgende 4 maanden elke woensdag (of donderdag als ik lui ben) foto's bekijken van de pralinespielerei uit de avondles. Gisteren gingen we verder op het elan van vorige week met enkele pareltjes overtrekpralines. Het blijft de tweede keer dat we dit deden dus ik vind het resultaat nog altijd top. Komen ze!


Vanillemarsepein en advocaat met een jasje van pure chocolade, afgewerkt met melkchocolade en een half pistachenootje.

Gehakte walnoten, marsepein, cognac, mokkapasta omhuld met witte chocolade en afgewerkt met een walnoot en melkchocolade. In de speciaalzaak durven ze dit alvast 'Mannon' noemen.

Marsepein, gekonfijte sinaasappelschillen, Blue Curaçao, sinaasappelpasta en pure chocolade.

Vanillemarsepein en advocaat met een jasje van witte chocolade, afgewerkt met melkchocolade en een half pistachenootje.

Marsepein, bruine rum en gekarameliseerde amandelnoten, melkchocolade en afgewerkt met witte chocolade.Je kan deze onder de noemer 'Africaine' aan de man bengen.

Marsepein, walnoten, amandelen, bruine rum, vanillepeul en melkchocolade. 'Grenoble' voor de liefhebber.

En dit zijn ze nog eens netjes op een rijtje, om duimen en vingers bij af te likken. Volgende week komen er voor de eerste keer truffels aan de beurt. Deze zijn nog niet op en ik heb al iets om naar uit te kijken.

Boterham met ei

Of we vroeger nu naar een pretpark, de dierentuin of op daguitstap gingen, in het lunchpakketje zaten steevast boterhammetjes met ei. Bizar eigenlijk want thuis aten we dat nooit. Af en toe kwam er wel eens een roereitje op tafel, met Pasen een gekookt eitje enzo maar een boterham met ei? Nooit. Ik gok dat het boerhammetje met ei zo tot het 5de schooljaar bij uitstapjes het lunchpakket haalde en toen was het plotsklaps gedaan met die boterhammetjes.

Om één of andere reden kwam dit gisteren ter sprake en wat bleek, ook bij mijn 2 collega’s was dit vaste kost bij uitstapjes. Ik durf zo gokken dat dit bij meer mensen het geval is en indien zo, moet het boterhammetje met ei dan niet tot culinair erfgoed verheven worden?

Herta Marmercake

Een luie zondagvoormiddag is een luie zondagvoormiddag. Als er dan cake gebakken wordt dan komt die uit een pakje van Herta. Via een gunstige wind die we voor de gemakkelijkheid The Insiders noemen, zijn er zo enkele pakjes in mijn koelkast beland en voor je het weet ben je dingen aan het uittesten.



De pakjes cake dus. Op televisie giet die goeierd van een opa de inhoud in één beweging in de bakvorm.In de werkelijkheid gaat het net niet zo vlot, wat geen ramp hoeft te zijn. Je krijgt namelijk voldoende de kans het deeg van je vingers af te likken. Lekker!

40 minuutjes in een voorverwarmde oven van 180° (na 35 er uit gehaald wegens klaar) en dit is het resultaat. Een mooie gemarmerde cake die dankzij mijn Konstantin Slawinski cakevorm netjes in 12 verschillende plakjes is opgedeeld. Nuja, netjes? De cake bolde nogal op zodat het beoogde resultaat niet je dat was.

Op de smaak valt er niets aan te merken. Niet te zoet, niet te zwaar. Cake hoe cake een pakje hoort te smaken. Te serveren met een fris glaasje Baileys. Ik kijk alvast heel vriendelijk richting Insiders!

Le nouveau chocolatier est arrivé

Zien ze er niet om op te eten uit? Als dit al de pralines zijn de je maakt tijdens je tweede les in de avondschool dan wil ik wel eens zien hoe ik ervoor sta op het einde van de module. Pralines maken is trouwens niet direct een bezigheid die je halfbakken moet aanpakken. Het tempereren van de chocolade moet redelijk precies zijn voor een goed resultaat.

Niet dat de heren Persoone en Marcolini zich zorgen moeten beginnen maken maar toch... den deze heeft de smaak te pakken!

Limonaise

Limonaise, een traditional in de Coolinary en Qlinaria keuken, kan blijkbaar steeds meer mensen bekoren. Een eerste keer gemaakt bij pikante kipspiesjes maar eigenlijk hapt het sausje zo goed weg dat je heb bij veel meer kan eten. Piet Huysentruyt huist nog niet in Sid Frisjes dus er moeten geen winkels afgeschuimd worden om potjes limonaise te kopen, nee je maakt het gewoon zelf.

Mayonaise, room en limoenen zijn de drie basisingrediënten, vervolgens kan je twee richtingen uit. Een lobbig sausje of een dressing... Ik ga geen hoeveelheden geven want dit is zo simpel en het lekkerst als je het 'to taste' klaarmaakt. Zoals je het zelf graag hebt dus.

Meng limoensap en de zestes van een limoen met de room. Voor een limonaisedressing kan je hier direct de mayo toevoegen om de gewenste dikte te bekomen, ga je voor de lekker dikke limonaise dan klop je de citrusroom op alvorens te mengen met mayo. Zo simpel is het.

BK Barbecue - Qlinaria

Wat een weekend zeg. Na een eindeloos lijkende reeks van 'vergaderingen', al dan niet publieke proefavonden, winkelsessies, was het gisteren eindelijk zover: Het Belgisch Kampioenschap Barbecue in Torhout.

Het verdict: 13e plaats in het algemene klassement (37 teams), 4e plaats in de categorie 'Ambiance'.

Het team koks in goed gezelschap!

Trio van paling, gebakken, gelakt en gerookt (22ste)

Kiprollade met gewokte groentjes en gebakken aardappelen (20ste)

Varkensvlees op een Oosters slaatje met Wostyndressing en -saus en aardappelgratin (9de)

Rundrollade met aardappelwafel en Rodenbachsaus (12de)

Gekarameliseerde ananas, krokantje van ananas, moelleux van chocolade. De kersen vervangen de drie bolletjes gemberijs met hun krokante chocolade jasje. (9de)

Geweldige ploeg, fantastische medewerkers... apetrots op de vierde plaats in de categorie 'Ambiance'.

Guess who's back

ikke! Links en rechts wat commentaar gekregen dat men die 'dobbele witjes beu' was dus hup... een nieuw logje.

Druk druk druk trouwens de laatste dagen. Te druk op het werk dankzij collega's die van hun welverdiende vakantie genieten... druk ook met de voorbereidingen voor het BK Barbecue deze zondag. En dan is er ook nog het huis waar in gewerkt moet worden. Ontspanning zouden we haast vergeten, al kon het vorig weekend gelukkig toch.

Pukkelpop (Faith No More, Them Crooked Vultures, Dizzee Rascal, NERD, Fitty, The Galacticos, veel Vietnamees eten...)

Antwerpen Proeft (De Godevaart, Hofke van Bazel, Het Gebaar, Manus, De Koninck, ...)

Een verlengd weekend met muziek en lekker eten... zo mogen er nog volgen.

Dobbelewitjes

De kermis is in de stad en dat wel twee weken lang. Hoogdagen voor foorvolk allerhande (type marginale agressieve autotuners, kettingrokende tienermoeders, white thrash...) welke u als extra attractie kan bezichtigen, gratis en voor niets.

Zelf heb ik mijn fietsroute van / naar het werk reeds omgebuigd zodat ik het oord van verderf niet moet passeren. En toch... toch ga ik een uitzondering moeten maken. Naar verluidt zou het kleine standje naast de carrousel nog steeds 'dobbelewitjes' verkopen, een soortement snoepgoed wat gerust onder jeugdsentiment te klasseren valt.

Ik dacht even een foto te googlen maar schijnbaar zijn 'dobbelewitjes' een onbekend iets op internet. De eerste verwijzing ernaar kwam zelfs van een post op coolinary, om maar te zeggen. Of ik schrijf 'dobbelewitjes', of ze dreigen vergeten te worden. Een dezer dagen langs de foor dus om een velletje te halen, te fotograferen en te vereeuwigen voor het nageslacht.

Als de makreel je haak niet lust...

... zwemt hij voor een andere kust!

'Makreel met fijne groentjes en Ricard in een papillotje' als specialiteit, zo stond het in de krant, was één van de hapjes die we zouden serveren op het BK barbecue. Was, want de makreel blijkt op vakantie. Akkoord, het is augustus en ook de mensjes en verschillende vogels trekken naar andere oorden, maar toch.

Voor onze proefavond in juni hadden we met 5 personen ongeveer 100 makrelen (komt ie) aan de haak geslagen. Een rotvangst zo bleek, normaal gezien zou je er dan minstens 250 moeten kunnen binnenrijven. en ik die best tevreden was met 100 vissen.

Met het oog op het eerder (en ondertussen reeds tot in den treure aangehaalde) Belgische Kampioenschap Barbecue waren we gisteren met zijn vijven rond 04.30 h vanuit Oud-Turnhout naar Scheveningen vertrokken om beter te doen. Zuinig geschat is dat 110 km enkele rit. Verder mag je 35 € rekenen om aan boord van de visserssloep te worden toegelaten. Dat brengt de rekening op 220 km en een globaal gespendeerd bedrag van 175 €.

Om 8 uur 's ochtends voeren we uit, om 16.00 h voeren we terug binnen en wat zat er in onze emmer? 6 makreelbeesten. 6! Dat is 36 km en 30 € per makreel. In de geschiedenis van de visvaart mag dit een rotvangst heten. Wat erger is, de makreel zal het een worst wezen.

Barbecue in het bos

Afgelopen zondagmiddag aan een paviljoen in de Hoge Rielen op een verrassingsfeestje gaan barbecueën. Evi, wordt volgende maand 30 en dat werd alvast gepast gevierd. Zo’n 70 personen, waaronder een stuk of 15 klein mannen, konden een vleesje of een visje van de grill wel smaken. Een stralend zonnetje, leuk gezelschap en koude pintjes… meer heeft een geslaagde barbecue niet nodig.

Diepgevroren curryworsten op de grill voor de kleinsten? Dat bleek wonderwel zonder problemen te lukken. Kregen vervolgens ook een plaatsje op onze gloeiende barbecueroosters: kippenbilletjes, kippenfilets, chipolata’s, zalmpakketjes, dikke worsten, scampibrochettes, paprika’s, biefstukken, papillotjes van witte vis, gemarineerde kipfilets. Een pak vis en vlees met andere woorden en dat op het feestje van een vegetariër.

Het was op zijn minst een leuke namiddag en vooral ook een goede voorbereiding voor het BK Barbecue op 30 augustus. Had ik al gezegd dat er nog plaats was in de bus? En nu het toch terug over dat BK bezig zijn... Gisterenavond samen met Rob den bakker/wijnhandelaar een beetje met paling aan het klooien geweest. Op het einde van de rit hadden we gerookte paling, gestoomde paling, palingmousse, gebakken paling en paling in't groen. Paling overload noemen ze zoiets. Volgende keer gaan we ze ook echt grillen op de Q.

... the forks are strong in this one!

Opmerkelijk berichtje vorige week in de kranten. Uit een studie in Engeland blijkt dat er 2 tot 3 keer meer vorken verkocht worden dan messen. Als reden hiervoor werd de ‘veramerikanisering’ van de eetgewoonten aangehaald. Maaltijden worden voor de televisie genuttigd en fastfood wordt met de handen gegeten. Steeds vaker ook wordt het eten voorgesneden geserveerd om vervolgens alles tegen een rotvaart naar binnen te harken met de vork.

Het spreekt voor zich dat wij ons ten kantore Coolinary.be wensen te distantiëren van dergelijk eetgedrag doch staan wij nog altijd 100 % achter onze leuze…

… may the forks be with you!

Kris De Roy - Hofke van Bazel

Vervloekt zijn de dagen dat mijn agenda overvol staat. Zo kon ik wegens 'andere verplichtingen' bijvoorbeeld niet naar de voorstelling van het boek van Kris De Roy van restaurant Hofke van Bazel. Na ontvangst van het boek mag alvast blijken dat ik daar iets gemist heb.

Met zijn 300 prachtige illustraties is dit boek naast een parel van een kookboek ook een ideaal salontafelboek. Niet enkel de foto's van de gerechten, welke je doen watertanden, maar ook de beelden in de keuken en de zaal geven perfect de sfeer van het restaurant weer. En wat te zeggen van de plaatjes van de chef op zoek naar kwaliteit? Of het nu aardbeien, asperges of kreeften zijn, de verse producten worden met zorg gekozen. En met respect voor de seizoenen!

Het ritme van de seizoenen is ook de leidraad doorheen de receptenindex en toont overzichtelijk welk gerecht je in welk seizoen kan klaarmaken. Een kwestie van een hopeloze zoektocht naar dat ene ingrediënt in het verkeerde seizoen bij aanvang uit te sluiten.

Aangenaam om zien is ook hoe zaakvoerster Gina Miurin haar vegetarische stempel op de menukaart weet door te drukken. Dit trouwens zonder de mensen belerend van visie te willen veranderen. Toegegeven, voor pakweg 'Hopscheuten bereid met Hoegaarden, gepocheerd hoeve-ei en moesselinesaus' of 'Structuren van rode en gele biet met geitenkaas, groene appel, krokantjes en vinaigrette van rode biet' wil ik wel eens een portie vlees/vis overslaan.

180 pagina's culinair plezier, waarbij je na pakweg de 31ste al zin hebt om een tafeltje te reserveren. Een voltreffer noemen wij dat!

'Kris De Roy, restaurant Hofke' van Bazel is uitgegeven door Uitgeverij Snoeck. De teksten zijn van de hand van Stefaan Van Laere. Willy Lippens stond in voor de prachtige beelden.

Mixdrinks & The Insiders

Met enige scepsis had ik mezelf ingeschreven op The Insiders, enkele surveys ingevuld en me aangemeld voor enkele campagnes. Totaal onterecht zo bleek gisteren, want de postbode had een eerste pakketje afgeleverd (bij de overburen, maar het is nu terecht):

6 blikjes Captain Morgan rum-cola
6 blikjes J&B whisky-cola
6 blikjes Gordon's gin-tonic
6 blikjes Smirnoff vodka-appelsap
30 flyers & kortingscoupons
1 J&B mixglas

Dat ik nu al fan ben van The Insiders lijkt me logisch, dat jullie nog niet ingeschreven zijn snap ik niet? Anywho, ik heb hier nog een 40 plastic cups liggen, frisse mixdrinks in de ijskast en ijsblokjes in de vriezer. Wie mij weet wonen mag verantwoord wat alchohol komen proeven... Zolang de voorraad strekt. Via volgende link kan je stemmen op je favoriete mixdrink en wie weet win je een Nintendo Wii of een pokerset.

De sheriff & de makreel

Onlangs in Scheveningen op makreel gaan vissen. Een regenpak, botten en een cowboyhoed geleend en voor de zekerheid ook maar iets tegen 'reisziekte' ingenomen. De sheriff van de zee was er helemaal klaar voor.

Het vissen was plezant, net als het boottochtje op zich. Lekker zonnetje, koele pintjes aan de bar en dan waren er nog die verschillende opvarenden die me aanzagen als kapitein. Mwoehaha.

Tijdens het kuisen van de vis was ik natuurlijk in geen velden te bespeuren, tenzij om snel een foto te nemen van de klus. Ingewanden, kuisen en Sid in één zin is duidelijk een nono!

Vissenkoppen aan de meeuwen voeren was dan weer wel iets voor mij. Ik vraag me trouwens af waar die meeuwen hun basis hebben. Geen vogel te bespeuren tot er vis gefileerd wordt en dan zijn ze er binnen de minuut met honderden.

En zo ziet een makreel eruit nadat ie zijn laatste adem door zijn kieuwen heeft gejaagd. Triest, maar wel supervers en razend lekker. Eind augustus nog eens een vistochtje maken, kwestie van onze gepatenteerde makreel in papillot aan te bieden op het BK Barbecue.

Il Vicoletto - Turnhout

Rond 8 uur besloten vriendin en ik op restaurant te gaan eten, goed wetend dat dat op een zaterdagavond geen sinecure zou zijn. Aan het eerste adresje vingen we bot wegens volzet, wat ons direct ook maar een tocht langs 'the usual favourites' deed uitsluiten. Een recent geopende zaak lieten we links liggen om uiteindelijk bij 'Il Vicoletto' terecht te komen, een Italiaanse zaak in de Bloemekensgang. Vicoletto betekent trouwens steegje.

Daar zaten we dan aan het tafeltje aan de deur, genietend van de laatste zonnestraaltjes, een glaasje prosecco en elkaars gezelschap. Om te starten deelden we een gemengd bord antipasti: tomaat, mozarella, carpaccio van runds,carpaccio van zalm, meloen, ham, kappertjes, olijven... De ober die het als zijn godgegeven taak zag ervoor te zorgen dat aan onze tafel alles naar wens was bediende zich van een soortement Engels, doorspekt met Italiaans en een tikkeltje Turnhouts. In afwachting van onze secondo piatti maakte hij vriendin er attent op haar zonnebril op de tafel te leggen in plaats van op de vensterbank, anders zou ze hem zeker vergeten...

Heerlijk geurende gegrilde gamba's, een stuk zalm in een romige pestosaus, pangebakken aardappeltjes en worteltjes, meer moet dat niet zijn. Verder nog een een vers bakje thee voor mevrouwtje theelepel en een Sorbeto al Limoncello voor mijnheer. Die laatste werd gebracht met 'two straws for the lovely couple'. Nice.

Heel eventjes waanden we ons terug op vakantie in Italië, tot we plots terug op de grote markt van Turnhout stonden.

De Chocoladeroute - Beste chocoladeboek van de wereld

1 juli! Voor schoolkinderen, juffen en meesters het begin van een welverdiende schoolvakantie, voor ‘foodwriters’ de dag waarop de Gourmand World Cookbook Award 2009 werd uitgereikt. Dit jaar trouwens in een zonovergoten Parijs. Interessant om weten is dat ‘De Chocoladeroute’, het prachtige reisverslag annex chocoladeboek (en zo veel meer) van mijn favoriete shock-o-latier Dominique Persoone een nominatie op zak had. Reden genoeg voor mij om de uitslag van nabij op te volgen.

Dit chocoladeboek geeft een mooi beeld weer van de expeditie in Mexico van Dominique Persoone en compagnon du route Jean Pierre Gabriel, op zoek naar de oorsprong van chocolade. Dankzij de beschrijving èn de foto’s van hun chocoladeroute krijg je volop zin om een enkeltje richting Zuid-Amerika te boeken, er eventueel een lapje grond te kopen en cacaobonen te gaan telen.

Als toetje bestaat het laatste gedeelte van het boek uit een flinke reeks recepten. Liefhebbers van ’s mans pralinezaak The Chocolate Line zullen alvast enkele van zijn klassiekers tussen de recepten kunnen terugvinden. Reken maar van yes dat ik dit boek dit najaar tijdens de cursus ‘pralines en marsepein’ een keertje meeneem.

And the winner in the category ‘Best Chocolate Book in the World’ is…. Tromgeroffel (met dank aan Charlie Watts)…..

‘De Chocoladeroute’

Of we bij Coolinary het boek van Dominique Persoone een terechte winnaar vinden? Het zal wel zijn.

Of ‘Chocolate’ echt ‘Rock ’n Roll’ is? Ja verdomme.

Kook Ze! Fris

Hoe cool zijn de covers van de bookazines uit de reeks 'Kook Ze!' wel niet? En bij uitbreiding natuurlijk ook de boekjes zelf, dat spreekt voor zich. Ja, bij uitgeverij Minestrone zijn ze goed bezig.

Na de vreemd aanvoelende cover van ‘Kook Ze! Vreemd’ en de mooie uitvoering van ‘Kook Ze! Chic’ in bruin velours met gouden opdruk, was het afwachten wat deze keer de covergimmick zou zijn. Een roze sticker maakt je er attent op om eens aan je handen te ruiken en whatdoyouknow… ze geven plots een limoenfrisse geur af.

Zoals de titel reeds doet vermoeden waait er een frisse wind doorheen het bookazine, die je bij het omslaan van elke pagina telkens weer welkom in het gezicht waait. Als je bij deze temperatuur slechts één iets in de winkel koopt, laat het dan ‘Kook Ze! Fris’ zijn. Een ijsje kan ik nog net door de vingers zien.

Keep it! Cool(inary)