Wat als?

Ik vraag het me wel eens af, wat als ik vroeger andere keuzes had gemaakt? Als je mij als kind vroeg wat ik wou worden, dan kreeg je steevast ‘uitvinder’ als antwoord. De invloed van de heren Gobelijn en Barabas gok ik. Akkoord, misschien had ik wat beter moeten studeren in mijn jeugdige jaren, maar als je bij wijze van spreken door het lager onderwijs freewheelt, dan leer je ook niet leren. Hakken over de sloot zonder al te veel moeite, dat omschrijft wie ik was. Een hele tijd, zowat mijn hele volwassen leven, ben ik er van overtuigd geweest dat het quasi onmogelijk was als 12 tot 18 jarige om gefundeerde beslissingen te nemen over je studiekeuzes. Ik deed talen omdat ik geen voeling had met wiskunde, je kent dat. Weet je als puber veel wat een job echt inhoudt, laat staan wat je wilt worden. Uitvinder, yeah right!

Tot ik daar van de week eens ernstig over aan het nadenken ben geweest. Ik herinner me plots redelijk goed dat ik rond mijn 14e een horeca opleiding wou gaan doen. Het restaurant van mijn vader zal daar wel voor iets hebben tussen gezeten, al ging ik daar toch vaak met gemengde gevoelens werken. Horeca was, naar de mening van mijn ouders trouwens geen optie. Rest uiteraard ook de vraag of de lokale hotelscholen wel uitzicht zouden geboden hebben op stageplaatsen in gerenommeerde sterrenzaken zoals Ter Groener Poorte en Ter Duinen dat wel deden/doen. Wie zal het zeggen?

En dan was er nog fotografie, iets wat ik na mijn humaniora eventueel wel wou gaan doen. Ook daar is wegens, laten we het omstandigheden noemen, niets van gekomen. Ach, datzelfde jaar stond ik al in een frontstage foto’s van The Sex Pistols te trekken dus zo’n ramp was dat nu ook weer niet.

Als ik nu even kijk waar ik me buiten mijn uren zoal mee bezig hou, blijkt dat enkele hobby’s toch wel in de gastronomische en fotografische sfeer te liggen zeker. Wist ik veel dat ik vroeger al goed wist wat ik wou!

En dan komt ook de onvermijdelijke hamvraag of ik spijt heb dat het allemaal anders is gelopen? Uiteraard wil je wel eens weten wat had kunnen zijn, maar toch denk ik dat ik geen spijt heb. Met ‘coolinary’ kan ik het me veroorloven af en toe een beetje aan te modderen gezien er uiteindelijk toch niets van afhangt. Krijg ik de kans om iets leuk te doen, dan grijp ik die met beide handen, maar op het einde van de dag moet er helemaal niets. And I like it!

The Flemish Primitives 2010 - Jonnie Boer

Onderstaande foto heb ik een tijdje geleden al eens gepost en vandaag doe ik het lekker weer. Niet enkel omdat deze 'deconstructie van appeltaart' van Jonnie Boer ronduit lekker is, wel omdat ze de rode draad vormde van 's mans presentatie op The Flemish Primitives 2010. Ook al was hij zelf dan niet aanwezig.

De afwezigheid van Jonnie Boer van De Librije was jammer, al was het maar omdat hij in België niet dezelfde status geniet als zijn Zeeuwse evenknie Sergio Herman. In de gedaante van Dave De Belder van restaurant De Godevaart was Boer toch een beetje aanwezig, om onder meer zijn 'Grootmoeders appeltaart, compleet losgeslagen' toe te lichten.

Toen ik dit dessert in november at, was ik net als mijn tafelgenoten onder de indruk van de presentatie. In mijn onwetendheid dacht ik zelfs heel even dat de vanillepeul, steranijs, kruidnagel en kaneelstok er ter versiering bij lagen, zo goed waren ze nagemaakt. En hoe, dat kwam ik in Brugge te weten.

Door middel van voedingssiliconen maakt men een mal, bijvoorbeeld van de reeds opgenoemde producten. Vervolgens kan men beginnen de basisproducten te kopiëren.

Zowel voor de steranijs als voor de kruidnagel infuseert men chocolade (45° C) met het product in kwestie, en laat met dit een nacht trekken. Deze chocolade gaat in de mal en na opstijven heb je je 'ruw' product. Vervolgens wordt alles met de hand nog bijgewerkt.

Voor de kaneelstok gebruikt men geen chocolade, maar mascarpone welke met kaneelpoeder wordt afgewerkt. Jammer maar helaas, naast vanillepeul staat op mijn notities enkel agaragar, zodat het gissen blijft naar de basis van deze kopie.

De gekarameliseerde appeltjes en de rozijnen zijn zowaar echtn de room en de crunch van appeltaart maken het bord tot wat het is... een meesterwerk.

Ook 'de truc met het ei', een piña colada in vaste vorm werd nog toegelicht. Denk rum, ananas, witte chocolade en kokos... en dat mocht die kleine Persoone dan proeven. Some people have all the luck.

Vlees is slecht...

... en sommige vleesvervangers, zo blijkt uit een recente studie, zijn al geen haar beter. Althans zo staat te lezen in een artikel in De Morgen.

Daar sta je dan met je 'vers uit de supermarkt, maar zeker niet uit het Amazonewoud' tofuburger in je pollen één of ander nieuw bewustzijn te prediken. Kijk, daar lachen de beestjes van de lokale bioboer nu eens mee zie!

The Flemish Primitives 2010 - Dominique Persoone

Een Flemish Primitives valentijnseditie, daar draait Coolinary.be zijn hand niet voor om. Het is natuurlijk wel makkelijk werken als één van die primitieven Dominique Persoone is. Over de avontuurlijke performance met James 'Jockey' Petrie, waarbij ondermeer chocolade discobollen de zaal invlogen en 1300 mensen een regenjasje kregen aangemeten zal ik het een andere keer nog wel eens hebben.

Now it's time for love... and chocolate. Een van de doosjes die iedereen onder de neus kreeg geschoven was een mooi roze hartje. Terwijl men druk in de weer was de essence van een 'woud' in het rond te verstuiven, kregen we een stukje van Sneeuwwitje te zien.

Nu ben ik niet iemand die zich normaal gezien door zo'n dekselse heks zou laten verschalken om een giftige appel te eten, deze keer deed ik het met plezier.

Een met cacaoboter appelgekleurde melkchocolade praline met een crunchy vulling van zure appel balsamico... daarvoor wil ik me zelfs buiten carnavalseizoen in het jurkje van Sneeuwwitje hijsen.

Wat hield met trouwens tegen, deze valentijnseditie indachtig, om in The Chocolate Line enkele romantische chocoladespulletjes in te slaan? Niets begot!

Chocolade lipstick voor de liefhebbers. Een beetje op de lippen, vanilleijs in de aanslag en je hebt een hippe versie van een Dame Blanche. Uitproberen!

Of de wederhelft eens lekker insmeren met 'chocolade massage crème', ook altijd lekker.

Maar er is niets leuker dan nu al op de verpakking het adres van het filiaal in Antwerpen te lezen. Dat wil zeggen dat het nu wel heel snel zover is. Vaarwel lange afstanden naar Brugge, welkom wereldchocolade binnen handbereik.

The Flemish Primitives 2010 - Pre event press diner

Zondagavond omstreeks 17.30h werd ik samen met een select gezelschap chefs en (inter)nationale journalisten, verwacht ten kantore Flanders Taste Foundation. Een prachtige locatie trouwens. Veel tralala werd er bij de uitnodiging niet meegegeven, maar aan de vooravond van een uniek event kon je je overal aan verwachten.

De gebroeders Wouters van de Sips Bar in Antwerpen hadden netjes post gevat pal naast de inkom en er werd geshaked dat het een lieve lust was. De 'Leffinesse', op basis van Leffe Blond, gekruide jenever en appel mocht er alvast wezen, hun 'Goose Bumps' was gewoon een onvervalste winner. Grey Goose wodka, komkommer, honing, munt, limoen en witte chocolade. De stemming zat er direct in.

Uiteraard waren er ook hapjes, al is die term misschien een tikkeltje oneerbiedig voor de prachtcreaties die de keukenbrigade van onder meer Viki Geunes, Roger Van Damme, Jonnie Boer, Dave De Belder en andere goden tevoorschijn wisten te toveren. Ik weet het, ik had notities moeten nemen maar foto's zeggen toch meer dan 1000 woorden, niet?

Zeg nu zelf, ziet er toch om duimen en vingers van af te likken uit, niet? En nog was het niet gedaan. Een shuttleservice bracht ons naar het imposante Concertgebouw waar op de zesde verdieping de tafels waren gedekt voor een diner van Sergio Herman, Peter Goossens en Roger van Damme. De heren van Mnu zeg maar. De chocolaatjes kwamen dan weer uit de toverhoed van Dominique Persoone. Wie gedurfde culinaire capriolen op zijn bord verwachtte kwam bedrogen uit. Met garnaalkroketten, paling in't groen en een Dame Blanche werd het speciaal voor de internationale pers een overvalst lesje 'Vlaamse Klassiekers'. Hier en daar een fronsende wenkbrauw maar deze traditionals van de hand van de Heilige drievuldigheid waren zeer zeker te pruimen. En dan moest The Flemish Primitives nog beginnen.

The Flemish Primitives 2010 - Bitesize

Jammer maar helaas, ‘The Flemish Primitives’ zit er weer op voor dit jaar. Het mag gezegd worden, er werd een schat aan culinaire ‘wetenschap’, waaronder maar liefst 5 wereldprimeurs, gedeeld met de 1300 aanwezigen. Onder die aanwezigen uiteraard veel schoon volk, waaronder Felix Alen, Frank Fol, Jeroen Meus, Peter de Clercq, … Maar ook chocolatiers, foodies, pers, bloggers, culi’s, gastronomen, studenten, noem maar op. Allen wisten ze de weg naar het Brugse Concertgebouw te vinden en met reden.

Even een volledig verslag over dit unieke event schrijven is quasi onmogelijk gezien The Flemish Primitives, met inbegrip van de pauzes, zo ongeveerd 12 uur duurde. In die tijdspanne passeerden gerenomeerde (inter)nationale chefs, goed voor 33 Michelin sterren, tesamen met vooraanstaande wetenschappers de revue. Innovatie troef, en het mag gezegd worden, visueel prachtig in beeld gebracht. Geen onpersoonlijk videoscherm meer, maar actie op het mooi ingerichte podium.

De organisatie had met de aanwezigheid van Albert Adrìa en Heston Blumenthal tijdens de vorige editie al de hoofdvogels afgeschoten, toch bleek er ruim wat marge te zitten in de formule. De premiere van 5 nieuwe technieken, foodpairing, mixologie, show, buitenlandse gasten, proevertjes, goodiebags... allemaal ingrediënten voor een fijne dag.

In plaats van een ellenlang verslag, waarbij iedereen na de tweede paragraaf reeds afhaakt, serveer ik u de volgende dagen en weken hapklare brokken tekst en foto’s. Kleine porties ‘Flemish Primitives’ die u naar believen kan degusteren. Bitesize met andere woorden!

Mijn Restaurant 2010

Na al wat er recent weer over ex-deelnemers aan mijn restaurant in de pers is verschenen (sluitingen, faillissement, schijnkoppel, …) kunnen we met recht en reden stellen dat met ‘Mijn Restaurant 2010’ in het vooruitzicht ‘de miserie’ weer gaat beginnen.

Ik ga het hierover redelijk kort houden, en me beperken tot de vijf steden en 10 kandidaten.

Een van die 10 kandidaten haalde ik vorig jaar al verkeerdelijk aan het Turnhoutse pand gelinkt. Helaas voor deze jongeman was zijn heimat Poppel te dicht bij Turnhout en wist men een koppeltje uit het Mechelse op te snorren die, toegegeven, voor zeer amusante televisie zorgeden. Jeroen, in de kempen beter gekend als thuiskok Jeroen, zal samen met Isaura in Mechelen de pannen van het dak mogen koken.

Andere kandidaten zijn het koppel Lucie en Jimmy, die in Genk het mooie weer mogen maken. Horecaervaring troef met een job in sterrenrestaurant Magis op het palmares.

Gescheiden hartsvriendinnen Catherine en Inge nemen Aalst voor hun rekening. Naar een kok zal moeten gezocht worden, wat mogelijk alweer mooie televisie zal opleveren. Remember Sint-Niklaas denk ik dan.

In Nieuwpoort maken het jonge koppel Silke en Kristof hun opwachting. Anderhalf jaar samen dus potentieel mogelijke vonken op televisie. Kristof doorzwom verschillende culinaire wateren, welke hem onder meer tot in London brachten. Zijn wederhelft heeft dan weer een management diploma en zaalervaring.

Last but not least, althans in dit lijstje, zijn de boezemvriendjes Ludovic en Jurgen. Een dancing werd verkocht om deze restaurantdroom te verwezelijken. Als daar maar geen spijt van komt, zeker als je weet dat er ook hier naar een chef gezocht dient te worden die in Halle wil werken. Was Witse niet op zoek naar een nieuwe ervaring?

Ongetwijfeld laat ik me weer meeslepen in de restaurantstrijd die zal volgen. Veel jonge koppels, koppels zonder kokservaring, en steden die met plezier riante sommen op tafel wensen te leggen om hun stad te promoten. Iets zegt me dat er buiten de uiteindelijke winnaar ook hier weer vooral verliezers zullen zijn. Believe you me, ik kook graag en hoop zelfs behoorlijk, maar om voor 5 minutes of fame mijn job op te zeggen? Ik dacht het niet. Laat daar die dancingverkoper en de advocate die de balie voor de zaal wenst te ruilen toch maar over nagedacht hebben denk ik dan.

Ach wat, niets om me in druk te maken. Het slechtste wat er kan gebeuren is dat er hier weer een hoop zever van in de boekskes zal komen, het beste dat ik die niet moet lezen.

De drooglegging van februari

Impulsief doch geniepig dat ik ben heb ik februari, de kortste maand van het jaar, uitgekozen om geen alcohol te drinken. Niet dat ik aan de fles zit, maar in januari werd er wel behoorlijk gefeest. En dat ging wel eens gepaard met een zekere alcoholconsumptie en ook met plakijzerij. Welk feestje dan ook, wij zijn altijd laatst weg.

De weekends van februari mogen dan al volgepropt zijn met optredens en feestjes, met een pintje zult u mij niet zien. En dankzij dit korte stukje mag ik me zeker aan een fikse controle verwachten maar daar heb ik niet de minste schrik van. Noch pintjes, noch Karmeliet dus en de liefhebber mag er direct een weddenschap aan vast koppelen indien gewenst. Ik sta er alvast open voor.

Eén uitzondering, we zitten nog steeds in België, maak ik voor volgend zondag/maandag. De mogelijkheid bestaat namelijk dat er maandag op het prestigieuze ‘The Flemish Primitives' wel eens een lekker drankje geserveerd kan worden. Om nog maar te zwijgen van het speciale pre-event dinner op zondag waar ik ook aanwezig zal zijn. Iets in mij zegt me namelijk dat de creaties van Peter Goossens, Roger van Damme en Dominique Persoone zich niet zomaar zullen laten begeleiden door een makke cola. En wie ben ik dan weer om de autoriteit van deze heren in vraag te stellen?

El Bulli sluit zijn deuren

El Bulli sluit zijn deuren. Akkoord, het is tijdelijk (lees seizoen 2012 / 2013) maar toch, ’t was even slikken toen ik het hoorde. Het gebeurt namelijk niet elke dag dat ‘het beste restaurant ter wereld’ zijn sluiting aankondigt.

De reden van de tijdelijke sluiting is simpel, Ferran Adrìa wenst zich te herbronnen want 15 uur per dag werken houdt namelijk niemand een eeuwigheid vol. In 2014, wanneer het restaurant terug zijn deuren zal openen, zou ‘El Bulli’ er ook helemaal anders uitzien. Of dit nu betekent dat de geroemde keuken het over een volledig andere boeg zal gooien, dan wel of het interieur gewoon een likje verf krijgt is voorlopig niet geweten. Ik gok op het eerste.

Een tafel reserveren voor seizoen 2010 kan nog tot eind januari. Hou er wel rekening mee dat El Bulli jaarlijks bij benadering 1 miljoen aanvragen te verwerken krijgt voor zo’n luttele 8.500 couverts. Voor de wiskundeknobbels onder ons is het een kleintje om te berekenen, dat met die reservatieaanvragen, het restaurant een kleine 118 jaar verder kan. Culinaire lotto met andere woorden. Ik hoop er dit, dan niet volgend jaar bij te zijn.

Smokey Al

Pakketjes in de bus zijn altijd leuk, maar als er iets te eten inzit net een ietsje leuker. De vriendelijke mensen van Smokey Al hadden de eerste 50 personen die op het barbecueforum 'intekenden' op hun actie, een pakketje lekkers beloofd. Ik was, hoe kan het ook anders, bij die eerste 50 en ziehier:

Gerookte knoflook

Gerookte sjallotjes

Gedroogde pepers en chipotle Tabasco

Gerookt zeezout

Knoflookchutney

'Smelling is believing' en deze spulletjes ruiken ongeloofelijk lekker.

Exit pralineles

't Zit er op, de pralinelessen zijn gedaan. Ik heb nu een aardig idee hoe ik allerhande pralines moet maken, zoals uit onderstaande foto mag blijken. Wit, melk, pure chocolade, truffels... thuis eten ze niet liever dan zelfgemaakte bonbons.

Tijdens de lessen was er zelfs tijd voor foliekes... Een kerstman op een chocolade doosje bijvoorbeeld. Al kan mijn exemplaar alvast doorgaan voor kabouter Wesley met puntoren maar soit. Tof dat ge achteraf kunt zeggen dat ge iets bijgeleerd hebt.

Barcelona in de zomer

Deze zomer ga ik normaal gezien naar Barcelona. De mama wordt 60 jaar, gaat met pensioen en wil met de kroost op vakantie. Reden genoeg om te vieren en, gezien ik er al een keer of 8 geweest ben mag ik de bende op sleeptouw nemen. Fietsen, wandelen, eten, drinken… ik heb er nu al zin in. Mei, september, juni, november… allemaal maanden dat ik er al geweest ben maar nog niet in de zomervakantie. Ik durf zo gokken dat het er pokkewarm gaat zijn. Dat heb je dan als er een schooljuf bij is natuurlijk, dat je je aan schoolvakanties moet houden.

Gisteren heb ik trouwens ook een reservatieaanvraag voor El Bulli verstuurd. Met een gelukje zak ik dit jaar dus 2 keer af naar de zon. Het zou mooi zijn. Wie weet wijzen ze me wel een tafeltje toe buiten het vakantieseizoen, door de week ofzo. Dan moet ik op zoek naar een dispartner want vriendin kan zich dan onmogelijk vrij maken. Misschien een ideetje voor een ‘coolinary’ wedstrijd.

Alles of niets!

Het zal je maar overkomen, niets hebben en ook dat nog verliezen door een aardbeving. Dergelijke miserie doet je je eigen problemen, hooguit ongemakken, toch helemaal in een ander daglicht bekijken.

Serieus, waarover zagen wij toch? Triviale zaken & futiliteiten. Probeer met een daginkomen van 2 dollar maar eens een mooi leven op te bouwen. Daar komen wij ons kot niet voor uit.

Iemand die zonder scrupules rustig naar de nieuwsbeelden uit Haïti kan kijken, en dat vervolgens naast zich neer kan leggen zonder iets te doen is in mijn ogen een kwal.

Mocht je nog niet de moeite gedaan hebben, hoe klein ook, om even online te gaan en een (kleine) bijdrage te doen op één van de vele rekeningnummers van huloporganisaties, doe dat dan nu. Hierbij alvast enkele nummers:

000-0000012-12 => 12-12
000-0000060-60 => Artsen zonder Grenzen
000-0006566-67 => Rode Kruis

De mededeling 'Haïti aardbeving' is voldoende om het geld terecht te laten komen waar het nu hard nodig is.

Kun je dit lezen en nog niet de behoefte voelen om iets nuttigs te doen, dan wens ik u jeuk toe op plaatsen waar er niet gekrabd kan worden.

Verlooren Mondagh - Turnhout

Zondag is het weer zover, dan wordt er op de Turnhoutse Grote Markt ‘Verlooren Mondagh’ gevierd. Naast de obligatoire verse appelbollen en worstenbroden van de Turnhoutse bakkersbond die je in de centrale tent kan proeven, tekenen verschillende verenigingen present om de bezoekers van een hapje en een drankje te voorzien.

Last minute maar toch, Qlinaria zal er ook bij zijn. Tenzij niet alle neuzen in dezelfde richting wijzen kan u zondag bij ons terecht voor poffertjes, een warme chocomelk, een kom verse soep of een winters eenpansgerechtje met aardappel en worst. De opbrengst gaat net als bij onze vorige activiteiten naar onze barbecuekas. Dit om onze deelname aan het BK Barbecue te bekostigen.

Aan ‘Verlooren Mondagh’ is ook de nieuwjaarsdrink van de stad gecombineerd, en dat onder de noemer ‘Klinken met de Binken’. Iedere bezoek krijgt een gratis bonnetje om een consumptie naar wens te nuttigen.

Verder is er op de markt nog animatie voorzien (salsa dansen, balleke trap, volksdans, brassband optreden, travestietenshow…). Ook zal onze sympathieke burgervader Francis Stijnen om 14.00 h de eerste spadesteek zetten in het kader van ‘Turnhout graaft’, het begin van de archeologische opgravingen op de Grote Markt.

Redenen genoeg om u zondag tussen 11.00 en 18.00 h op de Grote Markt van Turnhout te zien. Wij zijn te herkennen aan onze stijlvol groene koksmutsen, u hopelijk aan de waaier bonnetjes in uw handen.

Hot Angel

Soms moet je keuzes maken in het leven. Grote keuzes, maar veel vaker uiteraard kleine keuzes. Wat te drinken bijvoorbeeld? De bezworen kater van de dag tevoren leek tijdens het bekijken van de kaart de overhand te halen, maar waar stond het rijtje frisdranken toch? Bieren, check, aperitieven, ditto maar frisdrank... niet te vinden.

Uiteindelijk toch maar voor een warme drank gekozen, een 'Hot Angel', bestaande uit Amaretto, Baileys, Kahlua, wodka en room. Geweldig winterdrankje, maar niet als het de dag ervoor feest is geweest.

Dominique Persoone - Paleis op de Meir

Dat ik op mijn blote knietjes heb gebeden dat The Chocolate Line zich een tikkeltje dichter bij de stille kempen zou vestigen is wellicht schromelijk overdreven. Wat niet wil zeggen dat ik er niet stiekem op gehoopt heb. Hoe ongelofelijk lekker en verrassend de pralines van Dominique Persoone ook mogen zijn, Brugge is toch een beetje de andere kant van het land hé.

Een veelbelovende, tikkeltje mysterieuze intro, alleen maar om te zeggen dat de chocolatier met het grootste rock ’n roll gehalte van ’t land in maart een tweede zaak opent. In Brugge huist hij in een alleraardigst doch bescheiden pand, in Antwerpen mag Persoone zowaar ‘chocoladekoning’ spelen in een paleis. Dat laatste mag u trouwens letterlijke nemen want hij zal de rechterbenedenvleugel van het prestigieuze ‘Paleis op de Meir’ voor zijn rekening mogen nemen.

J.P. Baurscheit tekende omstreeks 1745 – 1746 voor dit prachtige rococogebouw met laatbarokke invloeden, dat zonder twijfel één van de pronkstukken van de Meir genoemd mag worden. Naast tal van aristocratische families resideerde hier ondermeer ook Albert I, Leopold II en een zekere Napoleon Bonaparte. Mag ik dit toch wel geen kattenpis vinden?

En er is nog meer schoon volk dat ‘het Paleis op de Meir’ zal mogen bevolken. Links beneden krijgen we een ‘brasserie de luxe’ van de mensen van onder meer het Pomphuis. Op het zomerterras mag de ‘chef van het jaar’, Roger Vandamme zijn creaties laten schitteren. En dan is er nog ‘De Spiegelzaal’ op de eerste verdieping die dienst zal doen als feestzaal, de paardenstallen en het koetshuis die een nieuwe bestemming krijgen… het houdt niet op.

Gourmetdessert

Met oudjaar voor de allereerste keer gegourmet en dat was wel plezant. ’t Was eigenlijk een combo van gril en raclette maar de pannetjes werden toch druk gebezigd. Leuk was vooral het dessert, dat ook op het inderhaast netjes gereinigde stelletje naar believen kon worden klaargemaakt. Pannenkoeken!

In een normale situatie gaat het deeg in de pannetjes, wacht je even, draai je de bakseltjes om en is het klaar. Als ik dat echter doe, dan gebeurt het omdraaien met meer schwung dan je op een topavond in zaal Oud België te zien kreeg. En vervolgens werd een en ander in die pannetjes geflambeerd met teveel Grand Marnier. Het was immers oudjaar, niet? In ieder geval, topideetje om dat dessertje te gourmetten. Ik geef een welverdiende 7.

Kerstboom 2010

2009 was lang niet slecht!

Of 2009 culinair gezien een goed jaar was? Eens even kijken.

Het jaar kende in januari alvast een goede start met The Flemish Primitives in Brugge. Verschillende topchefs maakten er indrukwekkende gerechtjes klaar, de foodpairingtheorie indachtig. Albert Adrìa kwam aan de hand van een mooie slideshow tonen, waar hij in het ElBulli Taller zoal mee bezig is en Heston Blumenthal vertelde ongedwongen een beetje over zijn jeugdjaren en hoe hij de smaak van goed eten te pakken had gekregen op vakantie.

De maand was nog niet om (24 januari om exact te zijn) of ik bevond me met een cameraploeg in de toch wel wereldvermaarde keuken van restaurant Comme Chez Soi **. Aan de zijde van Lionel Rigolet twee gerechtjes mogen klaarmaken, veel stelen met de ogen, ongelofelijk veel mogen proeven, zelf aperitiefhapjes mogen dresseren, … Waarschijnlijk de mooiste ervaring van het jaar!

Op de proppen komen met het concept ‘De Pottenkijker’… ik vond dat een goed idee. Tijdsgebrek heeft ervoor gezorgd dat ik het niet heb kunnen uitwerken, maar wat niet is, kan nog komen. Een eerste sessie in eigen stad in restaurant CucinaMarangon was meer dan geslaagd.

Met de trein naar Brussel om er Culinaria² bij te wonen, een event dat de medewerking kreeg van verschillende Belgische topchefs. Naast workshop, demo’s en proeverijen kon er vooral heel goed gegeten en gedronken worden. De eerste dagen hadden ze wat pech met het barslechte Belgische weer maar op zondag scheen gelukkig de zon. Nu maar hopen dat er in 2010 een vervolg komt want 13684 culi’s can’t be wrong.

Ter ere van de persvoorstelling van het boek ‘Het Vuur van Jelle’ ook een bezoekje gebracht aan de keuken van D’Hoogeschool. U weet wel, de winnaar van het eerste seizoen van Mijn Restaurant. Knappe zaak, lekkere hapjes, leuk boek en uiterst aangename mensen ook, Jelle en Micheline.

2009 was ook het jaar dat Qlinaria het licht zag en Qlinaria, dat is het outdoor cookingclubje dat ik met enkele bevriende hobbykoks opstartte. Hoogtepunt voor ons was uiteraard het BK BBQ in Torhout waar we op een 13e plaats strandden, 2 gerechtjes in de top 10 hadden en wat betreft de ‘ambianceprijs’ op een 4de stek mochten kamperen. Al zeg ik het zelf, dat is niet slecht voor een eerste deelname.

Dankzij Talking Heads een bezoek mogen brengen aan chocoladefabriek Godiva in Brussel. De bijhorende pralineworkshop met meester chocolatier Ilse en het feestje achteraf in aanwezigheid van Axel Red was meer dan plezant.

In Amsterdam mocht ik de benen dan weer onder tafel schuiven in hotel The Grand voor Stars Food & Arts. Het bewijs dat Nederlandse topchefs in niets moeten onderdoen voor hun Belgische tegenhangers werd tijden de ‘Carousel of Senses’ geleverd door Jonnie Boer van restaurant Librije.

Als ik het zo allemaal lees was 2009 een coolinary topjaar. Laat me alvast hopen dat 2010 me op een zelfde manier kan verwennen. The Flemish Primitives (08/02) zit er weer aan te komen en de datum voor het BK BBQ in Genk (29/08) is alvast bekend dus dat zit wel snor. Nu hopen dat ik hier en daar nog eens ‘Pottenkijker’ kan gaan spelen en/of andere leuke foodrelated dingskes kan doen. En een reservatie in de wacht kan slepen voor El Bulli, dat spreekt voor zich.

Tot in 2010

Het Spaarzame Keukenboek - Cauderlier

Gisteren een exemplaar van 'Het Spaarzame Keukenboek' van Cauderlier gekregen als laat Kerstgeschenk. Het betreft hier een in 1994 uitgebracht exemplaar, de licht vergrote fotografische kopie van de elfde herdruk uit 1914. Deze schijnt identiek te zijn aan de zesde uitgave van 1889, die door Cauderlier verbeterd en met verschillende nieuwe gerechten vermeerderd werd uitgegeven. "Wie mij zal lezen, Zal koksbaas wezen". Ik denk het ook.

Wat een geweldig boek! Niet alleen wegens de uitgebreide receptenlijst, maar (vooral) ook dankzij het prachtig lyrische Oud-Nederlands waarin het geschreven is. Mag ik u alvast het recept voor Gentsche Bouillon meegeven? Leest u vooral gezellig mee.

Gentsche Bouillon

Als men om 1 uur noenmaalt, stelt men om 9 uren s morgens op het vuur, in eenen ketel van 10 liters inhoud, een rundschinkel, die aan stukken gehouwen is, alsook de beenen en afval van ander vleesche, zooals kiekenhalzen, vogelmagen, enz. Zoodra de vleeschoep aan het koken gaat legt me er in: twee of dier wortelen, eenen struik selderij, drie of vier preien, een ajuin waarin drie kruidnagels gestoken zijn, een lookbol en het noodige zout (Als de look in de vleeschsoep is gekookt, wordt men zijnen smaan niet gewaar). Rondom 11 uren legt men in denzelfden ketel een stuk rundsvleesch, vij voorkeur het zoogenaamde staartstuk, welk stuk om 1 uur, slechts drie kwart genoeg, opgediend wordt met groenten, volgens het jaargetijde. 's Anderdaags wordt dit stuk koud, in dunne sneden met de eene of andere groente opgediend. Deze doenwijze schijnt mij beter te wezen dan die welke voor den parijzer pot-au feu is aangenomen, en waarin men het vleesch laat koken totdag het aan stukken valt en niet meer eetbaar is.

Geweldige lectuur en dat gaat zo 470 bladzijden vrolijk door. Wat dachten jullie van volgende termen of woorden:

Jeugd = jus/fond.
Kasserol / kastrol = pot
Kampernoeliën = champignons
Podding = pudding
Eendvogel = eend
Teems = zeef

Als je er ooit een exemplaar van op de kop kan tikken, dan moet je dat zeker doen. Zeker als het een nog oudere uitgave betreft, dat spreekt voor zich.