2009 was lang niet slecht!

Of 2009 culinair gezien een goed jaar was? Eens even kijken.

Het jaar kende in januari alvast een goede start met The Flemish Primitives in Brugge. Verschillende topchefs maakten er indrukwekkende gerechtjes klaar, de foodpairingtheorie indachtig. Albert Adrìa kwam aan de hand van een mooie slideshow tonen, waar hij in het ElBulli Taller zoal mee bezig is en Heston Blumenthal vertelde ongedwongen een beetje over zijn jeugdjaren en hoe hij de smaak van goed eten te pakken had gekregen op vakantie.

De maand was nog niet om (24 januari om exact te zijn) of ik bevond me met een cameraploeg in de toch wel wereldvermaarde keuken van restaurant Comme Chez Soi **. Aan de zijde van Lionel Rigolet twee gerechtjes mogen klaarmaken, veel stelen met de ogen, ongelofelijk veel mogen proeven, zelf aperitiefhapjes mogen dresseren, … Waarschijnlijk de mooiste ervaring van het jaar!

Op de proppen komen met het concept ‘De Pottenkijker’… ik vond dat een goed idee. Tijdsgebrek heeft ervoor gezorgd dat ik het niet heb kunnen uitwerken, maar wat niet is, kan nog komen. Een eerste sessie in eigen stad in restaurant CucinaMarangon was meer dan geslaagd.

Met de trein naar Brussel om er Culinaria² bij te wonen, een event dat de medewerking kreeg van verschillende Belgische topchefs. Naast workshop, demo’s en proeverijen kon er vooral heel goed gegeten en gedronken worden. De eerste dagen hadden ze wat pech met het barslechte Belgische weer maar op zondag scheen gelukkig de zon. Nu maar hopen dat er in 2010 een vervolg komt want 13684 culi’s can’t be wrong.

Ter ere van de persvoorstelling van het boek ‘Het Vuur van Jelle’ ook een bezoekje gebracht aan de keuken van D’Hoogeschool. U weet wel, de winnaar van het eerste seizoen van Mijn Restaurant. Knappe zaak, lekkere hapjes, leuk boek en uiterst aangename mensen ook, Jelle en Micheline.

2009 was ook het jaar dat Qlinaria het licht zag en Qlinaria, dat is het outdoor cookingclubje dat ik met enkele bevriende hobbykoks opstartte. Hoogtepunt voor ons was uiteraard het BK BBQ in Torhout waar we op een 13e plaats strandden, 2 gerechtjes in de top 10 hadden en wat betreft de ‘ambianceprijs’ op een 4de stek mochten kamperen. Al zeg ik het zelf, dat is niet slecht voor een eerste deelname.

Dankzij Talking Heads een bezoek mogen brengen aan chocoladefabriek Godiva in Brussel. De bijhorende pralineworkshop met meester chocolatier Ilse en het feestje achteraf in aanwezigheid van Axel Red was meer dan plezant.

In Amsterdam mocht ik de benen dan weer onder tafel schuiven in hotel The Grand voor Stars Food & Arts. Het bewijs dat Nederlandse topchefs in niets moeten onderdoen voor hun Belgische tegenhangers werd tijden de ‘Carousel of Senses’ geleverd door Jonnie Boer van restaurant Librije.

Als ik het zo allemaal lees was 2009 een coolinary topjaar. Laat me alvast hopen dat 2010 me op een zelfde manier kan verwennen. The Flemish Primitives (08/02) zit er weer aan te komen en de datum voor het BK BBQ in Genk (29/08) is alvast bekend dus dat zit wel snor. Nu hopen dat ik hier en daar nog eens ‘Pottenkijker’ kan gaan spelen en/of andere leuke foodrelated dingskes kan doen. En een reservatie in de wacht kan slepen voor El Bulli, dat spreekt voor zich.

Tot in 2010

Het Spaarzame Keukenboek - Cauderlier

Gisteren een exemplaar van 'Het Spaarzame Keukenboek' van Cauderlier gekregen als laat Kerstgeschenk. Het betreft hier een in 1994 uitgebracht exemplaar, de licht vergrote fotografische kopie van de elfde herdruk uit 1914. Deze schijnt identiek te zijn aan de zesde uitgave van 1889, die door Cauderlier verbeterd en met verschillende nieuwe gerechten vermeerderd werd uitgegeven. "Wie mij zal lezen, Zal koksbaas wezen". Ik denk het ook.

Wat een geweldig boek! Niet alleen wegens de uitgebreide receptenlijst, maar (vooral) ook dankzij het prachtig lyrische Oud-Nederlands waarin het geschreven is. Mag ik u alvast het recept voor Gentsche Bouillon meegeven? Leest u vooral gezellig mee.

Gentsche Bouillon

Als men om 1 uur noenmaalt, stelt men om 9 uren s morgens op het vuur, in eenen ketel van 10 liters inhoud, een rundschinkel, die aan stukken gehouwen is, alsook de beenen en afval van ander vleesche, zooals kiekenhalzen, vogelmagen, enz. Zoodra de vleeschoep aan het koken gaat legt me er in: twee of dier wortelen, eenen struik selderij, drie of vier preien, een ajuin waarin drie kruidnagels gestoken zijn, een lookbol en het noodige zout (Als de look in de vleeschsoep is gekookt, wordt men zijnen smaan niet gewaar). Rondom 11 uren legt men in denzelfden ketel een stuk rundsvleesch, vij voorkeur het zoogenaamde staartstuk, welk stuk om 1 uur, slechts drie kwart genoeg, opgediend wordt met groenten, volgens het jaargetijde. 's Anderdaags wordt dit stuk koud, in dunne sneden met de eene of andere groente opgediend. Deze doenwijze schijnt mij beter te wezen dan die welke voor den parijzer pot-au feu is aangenomen, en waarin men het vleesch laat koken totdag het aan stukken valt en niet meer eetbaar is.

Geweldige lectuur en dat gaat zo 470 bladzijden vrolijk door. Wat dachten jullie van volgende termen of woorden:

Jeugd = jus/fond.
Kasserol / kastrol = pot
Kampernoeliën = champignons
Podding = pudding
Eendvogel = eend
Teems = zeef

Als je er ooit een exemplaar van op de kop kan tikken, dan moet je dat zeker doen. Zeker als het een nog oudere uitgave betreft, dat spreekt voor zich.

(Kook)boekenfestijn

Een weekje niets posten dat moet kunnen, zelfs als je verlof hebt. De 'feestperiode' is al druk genoeg trouwens. De laatste klusjes in huis voor de verhuis, her en der gaan eten, steengoeie optredens meepikken, cadeautjes kopen, en dus ook af en toe niets doen. Voor diegenen die een tikkeltje achter staan op schema en nog cadeautjes dienen te kopen volgen hier 5 (kook)boekentips van Uitgeverij Davidsfonds. Uiteraard Coolinary approved!

We beginnen met 'Winiefreds Kruidenwaaier'. Zoals de titel aangeeft niet echt een boek maar een waaier vol handige informatie om in de keuken je plan te trekken met kruiden zoals daar zijn: kurkuma, basilicum, laurier, bieslook, komijn, koriander, bonenkruid, piment, kervel, mosterdzaad, knoflook, oregano, tijm, citroenkruid, dragon, dille, peterseliejeneverbes, nootmuskaat en fenegriek. Voor alle opgesomde kruiden volgt een woordje uitleg van auteur Winiefred Van Killegem alsook enkele combinatietips. Ideaal cadeau voor moeders allerhande (schoon- , groot- , ...).

Indien je de kruidenwaaier iets te beknopt vindt, maar toch een beetje hulp kan gebruiken om de juiste kruiden op het juiste moment te gebruiken is er 'Kruidje roer-mij-wel', wederom van Winiefred Van Killegem. Je kan je verwachten aan een resem kruiden (al dan niet erg gekend), recepten, praktische informatie en toepassingen tegen kwaaltjes allerhande. De mooie foto's zijn van de hand van Marc Wauters. Wederom ideaal voor moeders allerhande, maar ook voor gezondheidsfreaks en kruidenliefhebbers.

Wist je dat er in bierland België een kwaliteitslabel (Belgian Family Brewers) is voor bieren, waar brouwerijen zich enkel onder zeer strikte voorwaarden kunnen aansluiten? En dat er slechts 13 brouwerijfamilies voldoen aan die voorwaarden? In 'Belgian Family Brewers' van Jef Van Den Steen lees je alles over de aangesloten leden namelijk: Bavik, Bosteels, De Halve Maan, De Koninck, Dubuisson, Dupont, Het Anker, Roman, Silly, Sint-Bernard, Van Eecke, Van Honsebouck en Verhaeghe. Op de koop toe krijg je er nog verschillende recepten met bier bij. Tripel Karmeliet, De Koninck... blij dat mijn favorieten aan bod komen. Ideaal boek voor bierliefhebbers en vaders allerhande (groot-, schoon-...)



Met 'Goesting in Vlaanderen, wat wij al eeuwenlang lekker vinden', maken we aan de hand van een veertigtal produkten een culinaire reis door Vlaanderen om kennis te maken met de rijkdom van onze (streek)gastronomie. Een gezellige mix van geschiedkundige informatie, recepten, foto's (al dan niet uit de oude doos), weetjes,... telkens beginnend met een gezegde. Van 'kiplekker' tot 'de kers op de taart' interessant. Niet enkel voor Vlamingen, maar voor de hele familie.



Last but not least mijn persoonlijke favoriet van de vijf, 'Nog een Beet-je' van Felix Alen en Miet Fournier. Spelletjes, recepten, prachtige foto's, kooktips, gedichtjes, ... Niet alleen een kinderkookboek dat leuk is voor de kleinste gastronoom, maar ook voor de ouders. Chef Felix Alen, toch niet één van de minsten, vertrouwde me onlangs nog toe dat het samenwerken met de kleine chefs die figureren in dit boek één van zijn leukste culinaire ervaringen is geweest. Het mag dan ook niet verbazen dat het boek dat ook uitstraalt. Een aanrader!

Grijze Garnaal - de finale

Donderdag was dus de finale van de grote 'Win Weekend Waddenzee' wedstrijd. Gezien het winterweer in zeven haasten besloten om toch maar glijtijd te nemen om tijdig in Het Kookeiland in Deurne te geraken, en dat lukte. Wat zeg ik... ik was gewoon de eerste van alle 6 kandidaten.

Direct ook de laatste keer dat ik die avond 'eerste' was, want na een aangenaam robbertje koken tegen de 5 overige finalisten was de jury onder leiding van de strenge doch rechtvaardige Felix Alen tot een besluit gekomen. Keukenweetjes had de hoofdvogel geschoten met naar eigen zeggen een klassiek gerechtje.

Tijdens zo'n kookwedstrijd, de eerste waar ik aan deelnam trouwens, gaan je ogen wel open. In theorie mag je dan nog aardig wat weten over koken, eens je tegen een deadline (wist ik vooraf niets van) aan het opboksen bent blijk ik vooral last te hebben van de neveneffecten van stress. Eigen schuld als je met teveel (garnaalboter, bisque, frisse garnaalsla, cognac/garnaalroom, toast) wil uitpakken natuurlijk. De bisque miste body en in de garnaalsla overheersten de zuren van de limoen en de smaken van munt en basilicum aldus Felix Alen. Ik kon hem zelfs geen ongelijk geven. Of toch een beetje, want de basilicum waarvan sprake was natuurlijk koriander, al is dat muggenziften.

Verliezers waren er niet, de vijf overige finalisten eindigden netjes op een ex-aequo. Als dat niet mooi is. Met lege handen naar huis gaan deed trouwens ook niemand. Het mooie boek 'over Vis&Vis' deed de pijn van de nederlaag aardig verzachten. Een aanrader trouwens dat boek.

Ook leuk was trouwens dat de finale doorging in dezelfde keuken als waar de grote Piet Huysentruyt zijn programma 'De Perfecte Keuken' opneemt. "Als je iets nodig hebt, trek dan maar een kast open en neem maar", zei men mij vooraf. Maar dat bleek niet te gelden voor de private kast van Piet. Toen ik daar met de nodige schwung een crème brûlée potje uit liet donderen was er wel heel snel iemand ter plaatse om te zeggen dat Piet het niet zo apprecieert dat er iemand in zijn kast komt. Mijn excuses Piet.

Shoot - met Joris Luyten

Vorige zaterdag heb ik dankzij het Belgische fotomagazine Shoot een kijkje mogen nemen in de studio van (food)fotograaf Joris Luyten. Af en toe post ik hier wel eens foto’s en dan denk ik vaak dat ze eigenlijk niet voldoen. Ik steek dat dan op mijn fototoestel dat zijn beste tijd heeft gehad, of op het feit dat ik na de klok van tienen knal onder een TL lamp zonder statief fotografeer. Bij foodfotografie moet je je schijnbaar ook de vraag stellen of je de schotel in kwestie wenst op te eten, dan wel wenst te fotograferen. In het laatste geval is er van opeten veelal geen sprake, leg je daar bij neer.

De ontvangst ten huize Joris Luyten was alvast hartelijk, koffie, thee, fris en koekjes… een goed begin om de overige aspirant fotografen te leren kennen. Op één dame na bleek het gezelschap trouwens volledig uit mannen te bestaan. Geen idee of ik daar eigenlijk iets mee wou zeggen, maar een puike vaststelling van mezelf is het wel.

Eens gezeten in de studio kregen we, zoals het hoort, een beetje theorie te verwerken. Sluitertijd, diafragma, isowaarden… kortweg zaken die ik me nog herinnerde van de avondschool. Ondertussen vergaapten we ons aan het materiaal dat in de studio voorhanden was. Achtergronden, statieven en flitsers om u tegen te zeggen maar ook een uitgebreid arsenaal aan keukenporselein en decoratiemateriaal, kwestie van de foto’s wat op te leuken.

Eén heel belangrijk iets (zoniet het belangrijkste) dat ons op het hart gedrukt werd was dat, om thuis foodfotograafje te spelen, je niet de kostelijke professionele reutemeteut nodig hebt om goede foto’s te trekken. Een statief is onontbeerlijk, maar je kan gerust zonder de dure belichting. Een bureaulampje of 2 van Ikea, enkele spiegeltjes uit de Delhaize en een stel ministatiefjes en melkplastieken deksels om à l’improviste een softboxeffect te genereren zijn ruim voldoende. Goed nieuws is dat, want dat sprokkel je voor een schijntje van het bedrag van een thuisstudio bij elkaar.

Samen met de fotograaf werkten we een setting uit en begonnen we een bord te dresseren. De leftovers van de Italiaanse shoot van een dag eerder kwamen uitstekend van pas. Altijd handig als de ‘mis en place’ goed voorbereid is.

Eenmaal thuis blijkt dat de foto's niet echt zo super zijn. Dat ligt natuurlijk aan mezelf. Ter plaatse kijk ik wat meer de kat uit de boom, let ik goed op en steel ik met de ogen, maar uiteindelijk heb ik zelf niet bijster veel achter dat toestel gestaan. Ik heb uiteindelijk een paar keer op het knopje gedrukt, maar toch.

Ik had hieronder gerust een wereldfoto willen posten maar niets van dat alles. Het wordt een klassiek Italiaans tafereeltje met penne, tomatensaus, champignons en de indruk dat het plaatje vooral meer licht langs achter had kunnen gebruiken om dat toefje peterselie te doen op lichten. Knowledge is everything en ik ben na die paar uur in de studio een pak aan fototheorie rijker. Aan mij om er thuis iets mee te doen begot.

Oh ja, onderstaande foto heb ik los uit de pols geschoten met een macrolens op 'el Canon'. Zongedroogde tomaat, penne gevuld met kappertjes, parmezaan en unidentified brokjes. Alles op een van onder belichte glasplaat gelegd en getrokken. Wederom geen geweldige foto, maar toch vind ik het iets hebben.

The Flemish Primitives 2010

Koken was alomtegenwoordig in 2009 en belooft dat in 2010 ook te zijn. In navolging van hun felgesmaakte eersteling begin januari pakt ‘The Flemish Primitives’ in 2010 wederom uit met een ijzersterk progamma.

Onder het mom ‘Vlaamse Primitieven’ komen een hele reeks chefs aan de bak om te tonen hoe je met respect voor producten en klassieke kooktechnieken gecombineerd met creativiteit, nieuwe technieken en wetenschap een creatieve boost teweeg kunt brengen in de gastronomische wereld. Een kruisbestuiving tussen wetenschap, gastronomie en kunst als het ware. Een overzicht van chefs en gasten die ons net als vorig jaar ongetwijfeld weer zullen doen duizelen van verbazing:

‘Vlaamse Primitieven’

- Jason Blanckaert (C-Jean *)
- Olly Ceulenaere (Flemish Foodies)
- Filip Claeys (De Jonkman *)
- Kristof Coppens (A Priori *)
- Dave De Belder (De Godevaart)
- Gert De Mangeleer (Hertog Jan **)
- Bart De Pooter (De Pastorale **)
- Sang Hoon Degeimbre (L’Air du temps **)
- Kobe Desramaults (In de Wulf *)
- Viki Geunes (’t Zilte **)
- Sergio Herman (NL - Oud Sluis ***)
- Yves Mattagne (Sea Grill **)
- Dominique Persoone (The Chocolate Line)
- Rudy Van Beylen (Hof Ten Damme)
- Roger Van Damme (Het Gebaar)
- Jean-Yves Wilmot (Patisserie Wilmot)
- Manuel Wouters (SIPS)

Gasten

- Jonnie Boer (NL - De Librije ***)
- Tony Conigliaro (UK)
- Peter Goossens (Hof Van Cleve ***)
- Sander Goossens (B)
- Harold McGee (USA)
- Brian McKenna (UK)
- James ‘Jockey’ Petrie (UK)
- Joan Rocca ** (ES)
- Audrey Saunders (USA)

Wetenschappers

- Chris Loss (PH.D - Culinary Institute of America)
- Jeroen Lamertyn (Prof. – K.U.Leuven)
- Koen Dewettinck, Xaviert Gellynck (Prof. U Gent)
- Lieve Decouvreur (P.I.H. Kortrijk)
- Rick Schifferstein (Prof. T.U. Delft)
- DIL (German Institute of Food Technologies)

Deze op zich reeds redelijk indrukwekkende lijst is zelfs niet volledig. Zo hebben ook de twee broers van Jean Rocca (chef), Josep (maître) en Jordi (chef patisserie) hun komst bevestigd. Een unicum zo blijkt, want de drie broers en drijvende krachten achter El Cellar de Can Roca (het 5de beste restaurant ter wereld) bezoeken anders nooit samen een dergelijke beurs. Om maar aan te tonen hoe uniek dit seminarie is.

Wil je volledig up to date blijven, bezoek dan regelmatig de site van The Flemish Primitives. Inschrijven voor die event kan op dezelfde website, maar hou er rekening mee dat de plaatsen beperkt en zeer gegeerd zijn.

Stick-It - de winnaar!

De kogel is door de kerk, er is een naam uit de hoed gekomen. De Stick-It bleek wel bijzonder populair te zijn. Buiten de reacties in de commentbox zijn er redelijk wat smeekbedes per mail binnen gekomen. De slimmeriken onder jullie hebben ondertussen wel begrepen dat je tot drie keer kunt reageren (mail, comment, facebook) om zo een extra kans te maken bij de trekking en jawel… de winnaar is één van die slimmeriken.

Charlotte is de gelukkige ziel die zo rond de kerstdagen een Stick-It via de post in haar brievenbus mag verwachten. Gefeliciteerd.

Jammer ook dat ik nu mensen moet teleurstellen. Mijn “eeuwige fan” had ik voor haar 25ste verjaardag bijvoorbeeld echt wel zo’n prikkerplankje gegund. En wat te zeggen van de mail van die vriendelijke papa uit Braschaat die meedeed voor het klasje met “speciale” kindjes waaraan zijn dochter les geeft. Beste fabrikant, graag 2 extra Stick-Its voor deze mensen, de reclame is nu al onbetaalbaar. (je weet nooit dat het werkt) Ach, de toekomst kan alleen maar andere leuke dingen brengen, waaronder hopelijk veel culinaire prijzen.

Geïnteresseerde mensen (ook uit België) kunnen de Stick-It bestellen via deze link. Ik heb samen gelegd met enkele vrienden om zo op verzendkosten te besparen, en geeft toe… veel kost het kleinood niet hé.

En omdat ik het jammer blijf vinden dat niet iedereen heeft kunnen winnen hierbij ook nog een linkje naar Delicious. Het hippe kookblad geeft namelijk dagelijks prijzen weg, de ene nog toffer dan de andere. Succes.

Grijze Garnaal, de finale wenkt...

Hip Hoi! Gisteren gehoord dat ik op donderdag 17 december in het Kookeiland de finale mag gaan koken van de “Win een weekend Waddenzee Wedstrijd”. Prachtige alliteratie, al zeg ik het zelf. De overige gladiatoren die naast mij de arena zullen betreden zijn niemand minder dan: Ntone, MinorIssues, Sasvangent, Hungryfeelings en Keukenweetjes. Naast razend benieuwd ben ik stiekem ook een tikkeltje nerveus. Nergens voor nodig hoor ik u denken, maar Felix Alen zal dus wel van mijn gerechtje proeven hé. Ach, als de man het al lekker vindt of me enkele goede tips kan geven ben ik al lang tevreden.

Niet dat ik dat weekendje Waddenzee niet wil winnen natuurlijk. Na een hectisch jaar vol verbouwstress (bijna gedaan) is een weekendje Amsterdam het dichtste wat ik bij een reis ben gekomen. Daar kan mak nog een weekendje bij, zeker als er culinaire exploten als garnaalvissen, koken, ontbijten en dergelijke op het programma staan… Yep, ik ben er al over aan het dagdromen.

Morgen maak ik de winnaar van de Stick-It bekend, kwestie van jullie ook een beetje te doen dromen.

Win een Stick-It

De Sint is geweest, hoera! Naar goede gewoonte kunnen we weer een tijdje verder wat chocolade mannetjes en speculaas betreft. Een chocolade Y was er ook dit jaar niet bij, maar dat ben ik zo ondertussen wel gewend. Verder had de Sint ook nog enkele leuke Stick-Its bij. Dat zijn trendy plankjes met 45 of 90 gaatjes, waarop je hapjes gemakkelijk en op een originele manier kunt presenteren.

Omdat Coolinary ook een beetje van Sinterklaas mag spelen, kan ik één wel heel braaf culinair kindje blij maken met een Stick It met 45 gaatjes. Ideaal om de komende feestdagen je aperitiefhapjes mee te serveren. Reactie in de commentbox of een mailtje naar SidFrisjes@gmail.com lijkt me voldoende. Veel succes!

Food Shoot Food!

Een tijdje terug op een Nederlandse foodblog gezien dat de persoon in kwestie een workshop ‘foodfotografie’ was gaan volgen. Bleek dat die ergens diep in Nederland doorging, en zo’n eind van huis was toch ook weer niet direct haalbaar. Jammer, want een dergelijke workshop leek me alvast op mijn lijf geschreven, al was het maar om mijn occasionele foto’s op coolinary tot een meer aanvaardbaar niveau te tillen.

Enkele weken geleden in de boekenwinkel heb ik me dan maar een exemplaar van Shoot aangekocht, een Belgisch fotomagazine. Een van de artikels ging namelijk over (food)fotograaf Joris Luyten en dat kon wel eens interessant zijn. Dat het interessant was kan ik je wel zeggen, al was het maar omdat Joris Luyten ook workshops foodfotografie geeft. In Ekeren, en niet in zo één of ander gat diep in Nederland. Geweldig nieuws!

Nog beter nieuws was dat zes personen, mits een goede argumentatie, een dergelijke workshop konden winnen. En het beste nieuws is dat ik één van de zes gelukkigen ben! Meer en betere foto’s op coolinary.be…

Dankuwel Sinterklaas

Zondagavond 29 november, exact één week voor zijn verjaardag stond ie daar. Wat is Sinterklaas weer vroeg dit jaar, dacht ik bij mezelf. De Sint had niet eens de moeite gedaan zijn zo gekende heiligenpak aan te trekken, en de hulppieten aan zijn zijde bleken van Poolse afkomst. Zwart waren ze allerminst.

Als ik niet beter wist – ze hadden me namelijk zelf uitgenodigd - zou ik deze louche bende ervan verdacht hebben een bende inbrekers te zijn. Een geruststellende blik van de opperklaas richting aanhangwagen nam alle twijfel weg. Een bruine doos is maar een bruine doos, tenzij er een kanjer van en “My Boretti” sticker opkleeft natuurlijk. ‘Italië lag op mijn weg’, grapte de Sint, ‘en deze stond toch op je lijstje, niet’?

De Sint, niet te beroerd om zelf de handen uit de mouwen te steken, maande 2 witte pieten en mezelf aan om het gevaarte mee binnen te loodsen. Met de nodige voorzichtigheid pakten we het cadeau uit en daar stond het dan, te blinken in onze onafgewerkte keuken.

Een volledige meter, hoogglans zwart kookplezier. Twee ovens waarvan ééntje voorzien van draaispit, 4 gasbekkens en een fikse frytop. In de oven zat nog een welkomstpakket met Italiaans kookboek, een pizzasteen en een briefje hoe ik mijn Boretti keukenschort kan bemachtigen. Kon ik er al maar aan gaan staan.

3 x Garnaal

En met garnaal bedoel ik uiteraard onze goede vriend de grijze garnaal. Omdat ik altijd wel te vinden ben voor een kooksessie met Felix Alen, en bij uitbreiding een weekendje Waddenzee, toch maar iets in elkaar gestoken waarin deze kleine grijze rakker 3 maal de hoofdrol mag spelen. Driewerf hoera denk ik zo, maar eerst een half uurtje garnalen pellen.

De eerste bereiding is een frisse garnaalsalade die je makkelijk als amusehapje kan serveren. In dit geval maakt het echter deel uit van een weldoordacht groter geheel.

Nodig: 200 gr grijze garnalen, zestes & sap van 1 limoen, enkele blaadjes munt, enkele blaadjes koriander.

Doen: Munt en koriander fijnhakken en samen met de zestes van de limoen mengen onder de garnalen. Naar smaak limoensap toevoegen en eventueel nog wat munt of koriander.

Bereiding twee, garnaalboter, is zowaar nog simpeler dan de frisse garnaalsalade. Altijd lekker (verrassend) om op een toastje te smeren en multi-inzetbaar.

Nodig: 50 gram garnalen, 50 gram ongezouten boter, snufje cayennepeper.

Doen: Garnalen pletten in een vijzel en mengen met boter en cayennepeper. Door een fijne zeef duwen en koel wegzetten. Dit kan je makkelijk in grotere hoeveelheden maken, oprollen in een beetje zilverpapier en bewaren in de vriezer voor later gebruik.

Laatst aan bod maar daarom niet minder belangrijk, een pittig garnaalpompoensoepje. Met de soep begin je best eerst, dan kan je bovenstaande kleine bereidingen tussendoor maken en verlies je geen tijd.

Nodig: 500 gr pompoenvlees, 500 gr garnalenpantsers en -koppen, 1 middelgrote ui, 1 rode peper, 1 teentje knoflook, 70 gr tomatenconcentraat, 2 dl droge witte wijn, 1 1/2 liter bouillon of visfumet (indien mogelijk vers), peper, zout, olijfolie, flinke scheut Cognac.

Doen: Pompoen, ajuin, rode peper en knoflook fijnsnijden en in olijfolie fruiten in een soeppot. Garnalenpantsers en -koppen toevoegen en goed omroeren. Cognac toevoegen en flamberen. Om veiligheidsredenen doe je dit best niet onder je dampkap. Tomatenpuree toevoegen, omroeren en en even laten sudderen om de zure smaak te laten wegtrekken. Witte wijn en bouillon toevoegen, aan de kook brengen en 20 minuten laten sudderen op een laag vuurtje. Mixen, door een puntzeef passeren en klaar.

Serveer de mildpittige soep met de garnaalsalade en een lekkere toast met smeuïge garnaalboter. Het frisse van de limoen en de munt combineert geweldig met het scherpe van de rode peper. Je kan je garnalen dan ook perfect aan je soepje toevoegen.

Omdat ik van geen ophouden weet misschien nog een extraatje om je soepje helemaal af te maken. Breng 200 ml room aan de koop met +/- 100 gr garnalenpantsers. Zeef en laat afkoelen. Klop de garnalenroom op, serveer het soepje in een espressotas en vul aan met een toefje room. Garnappucino!

Michelin 2010 (Nederlandse editie)

Ook in Nederland zijn de Michelinsterren uitgereikt, hetzij met een dag vertraging ten opzichte van de Belux editie. Het Luxemburge luik van die Belux editie was hier (coolinary) gisteren reden van een lekker potje giswerkt, gelukkig is alles goed gekomen. Nederland dus, doet het met zijn drie- en tweesterrenzaken even goed als de Belux editie. Bij de zaken met één ster zijn er verliezers en winnaars. Een lijstje:

***

De Librije - Zwolle
Oud Sluis - Sluis

**

't Brouwerskolkje - Overveen
Apicius - Castricum
Beluga - Maastricht
Boreas - Heeze (nieuw)
Ciel Bleu - Amsterdam
Da Vinci - Maasbracht
De Bokkedoorns - Overveen
De Leest - Vaassen
De Leuf - Ubachsberg
De Lindenhof - Giethoorn
De Zwethheul - Schipluiden
Inter Scaldes - Kruiningen
Parkheuvel - Rotterdam
Ron Blaauw - Ouderkerk a/d Amstel

*

't Nonnetje - Harderwijk
't Schulten Hues - Zutphen
Aan de Poel - Amstelveen
Amarone - Rotterdam
Au Coin des Bons Enfants - Maastricht
Aubergine - Steyl
Avant-Garde - Eindhoven
Basiliek - Harderwijk
Bretelli - Weert
Brienen aan de Maas - Well
Bij Jef - Den Hoorn (Texel)
Calla's - Den Haag
Chalet Royal - Den Bosch
Chapeau! - Bloemendaal
Château Neercanne - Maastricht
Cheval Blanc - Heemstede
Cordial - Oss
Cour du Nord - Nooitgedacht
De Bokkepruik - Hardenberg
De Fuik - Aalst
De Gieser Wildeman - Noordeloos
De Heer Kocken - Vught
De Hoefslag - Bosch en Duin
De Karpendonkse Hoeve - Eindhoven
De Kromme Dissel - Heelsum
De Kromme Watergang - Hoofdplaat
De Lindehof - Nuenen
De Moerbei - Warmond
De Molen - Kaatsheuvel
De Nederlanden - Vreeland
De Saffraan - Amersfoort (nieuw)
De Stenen Tafel - Borculo
De Treeswijkhoeve - Waalre
De Vlindertuin - Zuidlaren
De Vrienden van Jacob - Santpoort
De Wanne - Ootmarsum
De Zwaan - Etten-Leur
Fred - Kralingen (nieuw)
Frouckje State - Ryptsjerk
Grand Restaurant Karel V - Utrecht
Hermitage - Rijsoord
Het Koetshuis - Bennekom
Ivy - Rotterdam (nieuw)
Kaatje bij de Sluis - Blokzijl
Katseveer - Wilhelminadorp
Koriander - Drachten
La Rive - Amsterdam
Lakes - Hilversum
Latour - Noordwijk aan Zee
Le Restaurant - Amsterdam (nieuw)
Le Marron - Malden
Librije's Zusje - Zwolle
Merlet - Schoorl
Muller - Groningen
Mijn Keuken - Wouw (nieuw)
Niven - Rijswijk (nieuw)
Nolet / Het Reymerswale - Yerseke
Mundo - Wageningen (nieuw)
Onder de Linden - Aduard
Paul van Waarden - Rijswijk
Posthoorn - Monnickendam
Savelberg - Voorburg
Schathoes Verhildersum - Leens
Seinpost - Scheveningen
Soigne - Bussum (nieuw)
Solo - Gorinchem
Sonoy - Emmeloord (nieuw)
Tante Koosje - Loenen aan de Vecht
Toine Hermsen - Maastricht
Tout à Fait - Maastricht
Valuas - Venlo
Vinkeles - Amsterdam (nieuw)
Wolfslaar - Breda
Wollerich - Sint-Oedenrode (nieuw)
Yamazato - Amsterdam

Mooi lijstje, en wat meer is, nog maar eens het bewijs dat onze Noorderburen op culinair vlak met rasse schreden vooruit gaan. Om het eerste 3 zaken met 3 sterren?

Michelin 2010 (Belgische editie)

Vandaag heeft de gekende Michelingids zijn sterren nog eens bovengehaald en tal van restaurants met één, twee of drie van dergelijke felbegeerde kleinoden voorzien. Vanaf 26 november is de gids te koop in de beter boekhandel en dat voor 19,95 €.

Zoals te lezen valt in de Vlaamse pers doen we het niet slecht. 2 restaurants met 3 sterren, 14 restaurants met 2 sterren, waaronder 4 nieuwkomers en 98 met 1 ster, waaronder 15 nieuwkomers.

Tenzij ik er grondig naast tel lijkt het lijstje dat Michelin wereldkundig maakte, of liever het lijstje dat in de kranten werd overgenomen, niet volledig. Ik tel bijvoorbeeld maar 13 zaken met 2 sterren, 89 met 1 ster waarvan 12 nieuwkomers. De mogelijkheid bestaat dus dat onderstaande lijstje een dezer nog aangepast zal moeten worden, maar voorlopig denk ik het beter te weten dan Belgiës verzamelde pers.

Zo gok ik bijvoorbeeld dat in de perstekst van Michelin misschien wel eens sprake geweest kon zijn van 98 zaken met één ster, terwijl er 89 bedoeld werd. En dat men bij 14 zaken met 2 sterren vergeten is Bruneau te schrappen, zodat met op het correcte cijfer 13 komt. Het is me wel een raadsel zijn hoe ze aan 15 nieuwkomers met een ster komen, terwijl ik er met de beste wil van de wereld slechts 12 tel. De overige sterrenrestaurants kunnen zich natuurlijk ook simpelweg in Luxemburg bevinden, dat is natuurlijk ook een optie.

***

De Karmeliet (Brugge)

Hof van Cleve (Kruishoutem)

**

Danny Horseele (Dudzele)

Hertog Jan (Brugge) Nieuw
Sea Grill (Brussel)

Comme Chez Soi (Brussel)

L’Air du Temps (Éghezée)

Château du Mylord (Ellezelles) Nieuw

Hostellerie St-Nicolas (Elverdinge)

’t Zilte (Mol)

Slagmolen (Opglabbeek) Nieuw

Hostellerie Le Fox (De Panne)
L'Eau Vive (Profondeville – Arbre) Nieuw

Pastorale (Reet)
Clos St. Denis (Vliermaal)

*

’t Overhamme (Aalst)
’t Fornuis (Antwerpen)

Dôme (Antwerpen)

La Luna (Antwerpen) Nieuw

De Schone van Boskoop (Boechout)

De Koopvaardij (Stabroek)

Le Cor de Chasse (Barvaux)

Hostellerie Le Prieuré (Solré Saint-Géry)

Het Land (Berlaar) Nieuw

Lijsterbes (Berlare)

Philippe Nuyens (Blankenberge)
Les Gourmands (Blaregnies) Nieuw

Eyckerhof (Bornem)

Jacques Marit (Braine-l’Alleud)

Den Gouden Harynck (Brugge)

Aneth (Brugge)

Sans Cravate (Brugge)

Herborist (Brugge)

De Jonkman (Brugge)

Ter Leepe (Zedelgem) Nieuw

L’Écailler du Palais Royal (Brussel)

La Truffe Noire (Tercamerenbos) Nieuw

La Paix (Anderlecht)

Bruneau (Ganshoren)

San Daniele (Ganshoren)

Marie (Elsene)

Bistrot du Mail (Elsene)

Senza Nome (Schaarbeek)

Le Chalet de la Forêt (Ukkel)

Bon-Bon (Ukkel)

Le Passage (Ukkel)

Michel (Groot-Bijgaarden)

Terborght (Huizingen)

’t Stoveke (Strombeek-Bever)

L’Éveil des sens (Montigny-le-Tilleul)

Marcus (Deerlijk)

’t Truffeltje (Dendermonde)

Fleur Sur L'Eau (Dendermonde) Nieuw

Hostellerie Vivendum (Dilsen)

Hostellerie Gilain (Sorinnes)
In de Wulf (Dranouter)

Nuance (Duffel) Nieuw

Kasteel Diependael (Elewijt)

Le Château de Strainchamps (Fauvillers)

Jan Van den Bon (Gent)

C. Jean (Gent)

Apriori (Haaltert)

Clandestino (Haasdonk)

Aan Tafel bij Luc Bellings (Hasselt)

Hoeve St-Paul (Lummen)

Le Fou est Belge (Heure)

Hof ter Hulst (Hulshout)

Li Cwerneu (Huy) Nieuw

La Durée (Izegem)

De Pastorie (Lichtaart ) Nieuw

The Paddock (Keerbergen)

Jardin Tropical (Knokke-Heist)

Sel Gris (Knokke-Heist)

Bartholomeus (Knokke-Heist)

De Oosthoek (Knokke-Heist)

’t Huis van Lede (Kruishoutem)

Lemonnier (Lavaux-Sainte-Anne)

Arenberg (Heverlee)

Couvert Couvert (Heverlee)

Héliport (Luik)

D’Hoogh (Mechelen)

Folliez (Mechelen)

Cuisinémoi (Namen)

La Bergerie (Namen)

l'Essentiel (Temploux) Nieuw

Hof ter Eycken (Ninove)

Auberge du Moulin Hideux (Noirefontaine)

Au Gastronome (Paliseul)

Hostellerie Lafarque (Pepinster)

Hostellerie du Postay (Pepinster)

La Frairie (Perwez)

’t Convent (Reninge)

Bistro Novo (Roeselare)

Zur Post (Sankt-Vith)

Orangerie (Sint-Martens-Latem)

Le Coq aux Champs (Soheit-Tinlot)

Magis (Tongeren) Nieuw

Auberge de la Grappe d’Or (Torgny)

Herbert Robbrecht (Vrasene)

‘t Oud Konijntje (Waregem)

Prêt-à-Goûter (Bolderberg ) Nieuw

Fleur Sur L'Eau (Dendermonde), één van de nieuwbakken sterrenrestaurants zou trouwens conform de Gazet van Antwerpen net vandaag zijn boeken hebben neergelegd.

Quiz

Afgelopen vrijdag nog eens naar een quiz geweest met het vriendinnetje en de schoonvader. Zo op gezette tijden doe ik dat wel graag, al was het maar omdat ik van veel een beetje weet. Van de +/- 30 deelnemende ploegen waren er 5 die beter dan ons waren, het verschil met de winnaar was amper 11 punten.

11 punten! Dan begin je te zoeken waar je onherroepelijk de mist in bent gegaan.

- De samenstelling van een "Lait Russe" misschien? Koffie & melk! Maar moet daar dan geen alcohol bij? Koffie & vodka dan maar? Natuurlijk niet, want dan zou de naam Lait Russe" wel heel belachelijk zijn. In ieder geval heeft de koffie / vodka het antwoordenblad gehaald.

- Het losroeren van braadresten in een pan? Deglaceren, ik zou het 1000 keer zeggen, alleen niet tijdens een quiz zo blijkt. Twee culinaire punten laten liggen, het is een schande.

Het voordeel van op een zesde plaats te eindigen is dat je wel behoorlijk snel aan de prijzentafel mag gaan aanschuiven. Vooraf had ik mijn zinnen gezet op een vlieger, of een enorme zak groenten. Het zijn de groenten geworden. 1 kg wortelen, een prei, een halve kilo spruiten, een witte kool en een bussel selder om u tegen te zeggen... great.

Grijze Garnaal

Mailtjes zijn altijd leuk. Gisteren er nog eentje aangekregen met de vraag of ik misschien al gehoord had van de site “Grijze Garnaal”? En of ik misschien interesse had om aan een wedstrijd deel te nemen waar een weekendje Waddenzee voor 4 personen te winnen valt?

Als zelfverklaarde “foodie” (of “culi” zo u wilt) kan ik volmondig 2 keer ja typen. Als liefhebber van grijze garnalen - ik kan niet naar Oostende zonder langs de vismijn te passeren voor een portie - is de site me gekend, en van iets winnen ben ik nooit vies geweest. In deadlines halen (buiten de werkvloer) ben ik dan weer geen kei. Voor 6 december moet ik een receptje posten met grijze garnalen als ingrediënt, eventueel met een foto, wil ik kans maken op die kookworkshop met Felix Alen. Eens geselecteerd voor de grote kookfinale maak je dus kans op een weekendje Waddenzee bestaande uit:

2 overnachtingen met ontbijt
1 dag Waddenzee op een echte garnalenkotter
bezoek aan zeehonden
garnalenvissen met een duwnet
wadlopen indien het getij het mogelijk maakt
vis schoonmaken (ik moet het ooit leren)
vis bakken of roken aan boord van Johanna II
…

Kan iedereen mij er op gezette tijden aan doen herinneren dat ik nog een recept met grijze garnalen moet posten want dit is een wedstrijd die op mijn lijf geschreven is. Vissen op zee, vis roken, zeehonden spotten, iets met een topchef…c’mon. Hou me met andere woorden een tikkeltje alert aub.

In afwachting van een receptje misschien een anekdote waaruit blijkt dat onze grijze Noordzeegarnalen echt wel lekkerder zijn dan de roze soortgenoten.

Lang geleden toen Sid Frisjes nog gewoon Yves heette hadden we thuis een kat, Doggie genaamd. Daarvoor hadden we ook een hond (Kittie, I kid you not) en een kuiken Kakkefoesj, maar die beesten doen hier niet ter zake. Doggie de kat daarentegen. Het moet een zaterdagmiddag geweest zijn toen, net nadat mijn moeder de tafel gedekt had, de telefoon ging. Draadloze toestellen waren nog niet in schwung zoals nu, dus mama richting living. Tijdens het telefoongesprek en dus terwijl de keuken onbewaakt was, had Doggie er niet beter op gevonden zich tegoed te doen aan de uitgestalde etenswaren. Het is te zeggen, aan de etenswaren een fijnproever als Doggie waardig. Resultaat! De ganse eettafel, roze garnalen incluis, bleef onaangeroerd maar de grijze garnalen waren ribbedebie. Koken mag ik dan van thuis uit / avondschool mee hebben gekregen, mijn smaakzin komt overduidelijk van de kat.

Michelinster voor Rouge Tomate (NY)

Het New Yorkse restaurant Rouge Tomate van Brusselaar Emmanuel Verstraeten, die prat gaat op een gezonde keuken, mag amper een jaar na opening een ster achter zijn naam schrijven. Het Brusselse Rouge Tomate was met zijn vele vermeldingen in internationale reisgidsen reeds een succes en de evenknie in de Big Apple doet het dus minstens even goed. Om te weten of ook de Belgische Michelin inspecteurs het Brusselse Rouge Tomate van een ster voorzien is het nog even wachten. Het zou mooi zijn voor Dhr. Verstraeten natuurlijk, al denk ik dat er over de oceaan net iets guller met punten wordt omgesprongen. Een tip dus voor mensen die Brussel of New York bezoeken.

Rouge Tomate Brussels
190 avenue Louise
1050 Brussels

Rouge Tomate New York
10 East 60th Street
(between Madison & 5th Avenue)

Stil!

Gisteren Ban Ki-Moon op het nieuws horen verklaren dat er elke dag 17.000 € kinderen sterven bij gebrek aan eten. 17.000 kindjes! Dagelijks! Daar word je toch stil van?

En dan te bedenken dat er in de gemiddelde Vlaamse ijskast altijd wel iets staat dat “over tijd” is. Brood kan je dan weer zonder wroeging oud laten worden, de eendjes en geitjes in het park lusten dat namelijk graag. En op vakantieafstand zitten er kindjes zonder eten.

Geen smaakzin meer hebben lijkt me al vreselijk, wat moet het dan wel niet zijn om gewoon niks te hebben om te eten, laat staan proeven? Geen vers brood, geen water, geen soep, niets. Op de televisie lieten ze een klein meisje zien dat een lepeltje brij slechts voor de helft op at. Niet verwonderlijk, want dat spul is niet te eten dacht ik bij mezelf. Waarschijnlijk zat ik er zelfs niet ver af maar toch, het andere beetje brij was voor een nog kleiner ukje dat aan haar voeten zat. Lepeltje delen en met een gelukje oud(er) worden. Schrijnend.

Ondanks de crisis waarin we ons bevinden hebben we toch nog de luxe om ons aan onze eetpatronen te houden. Ontbijt, lunch, vieruurtje, avondeten, versnaperingen… Kan er mij iemand zeggen waarom het dan een nationale sport is om de godganse dag te lopen jammeren en zaniken over banale zaken?

Dat iedere zeurkous ’s nachts het bezoek mag krijgen van de geest van 17.000 kindjes.

The Grand Carousel of Senses

Het prestigieuze hotel ‘The Grand’ in Amsterdam was afgelopen weekend het speelterrein van 13 internationale sterrenchefs. Tijdens twee avondservices (vrij- en zaterdagavond) kookten telkens 6 chefs de pannen van het dak en serveerden er hun signature dish. Jonnie en Thérèse Boer van Restaurant De Librije *** in Zwolle namen samen met hun gedreven equipe het zaterdagmiddagprogramma voor hun rekening onder de noemer ‘The Grand Carousel of Senses’. Dit laatste klonk zo verlokkelijk dat Coolinary niet anders kon dan aanwezig zijn, iets wat ik me zeker niet beklaagd heb. Stars, Food & Art dus.

Bij het betreden van The Grand wachtte me een vriendelijke ontvangst door het hotelpersoneel, welke me in afwachting van het moment suprême verzocht plaats te nemen in hun knusse bibliotheek. Geheel toevallig viel mijn oog er op "The Rijksmuseum Cookbook", een boek waar 17e eeuwse Nederlandse schilderijen als inspiratie dienden voor de gerechten. Interessante lectuur, maar uiteraard niet de reden van mijn aanwezigheid.

Luttele minuten na aankomst werden de reeds aanwezige lekkerbekken meegetroond naar wat ik vermoed de balzaal was, om er alvast te genieten van een fris glaasje Champagne van Gosset. Een lekker gekoeld glas champagne van een goed huis, een ontbijt waar ik zou kunnen wennen, zoveel is zeker. Eenmaal in de zaal kon je niet buiten de stijlvol gedekte tafels. Tot op dat punt was ik in de veronderstelling dat "The Carousel" een dynamisch iets was, en dus ook rechtstaand zou plaatsvinden maar niets was minder waar. Eenmaal gezeten was kennismaken met de disgenoten aan de orde want eten in goed gezelschap is altijd een plus. Het spreekt dan ook voor zich dat ik het met personen zoals oa. Dhr. Antoine Westerman (chef restaurant Drouant ***), Dhr. Weythingh (adjunct directeur The Grand), Dhr. Croupie (Résidence Wijnen), en een vriendelijke dame van De Morgen meer dan getroffen had. Laat die carrousel maar draaien.

Onder begeleiding van de mensen van Woodstock69 kwam de “carousel” zachtjes op gang en werd een eerste gerechtje om ons in de “sensuele” sfeer te krijgen geserveerd. Vooraf gokte ik voor deze "mood" op oesters en kijk eens aan. De dames kregen hun ‘oester met een zalf van tomaat, een schuimpje van roos en peper’ in een mooie dampende bowl gepresenteerd, de heren moesten het doen met dezelfde Gillardeau oester uit het vuistje. Misschien wel de lekkerste oester die ik ooit gegeten heb. In het glas een bijpassende champagne van Gosset.

Voor de “stoere” stemming kregen we Jonnie’s “Cocktails and dreams, nieuwe stijl garnalen & krab cocktail” aangeboden, een inventief gerecht bestaande uit twee niveaus en dat ook op de kaart in De Librije staat. De hemel bracht ons heerlijk handgepelde garnaaltjes, een frisse gelei van tomaat, leuke groene accenten… Een bordje om in te kaderen, waar we met spijt in het hart door moesten om het tweede niveau te kunnen ontdekken.

Dat tweede niveau was opgebouwd als een klein stadstuintje, waar de groentjes als het ware uit de "aarde" (krab) leken te schieten.

De “extravagante” toer gingen we opnieuw op met een tweeluik, terwijl de zoetgevooisde stem van zangeres Eva een klaagzang had ingezet over vreemdgaan in de kroeg. Niet direct mijn idee van extravagant maar wie ben ik natuurlijk. Terug naar de maaltijd dan maar. De rug van kabeljauw combineerde perfect met de baby-paksoi en shimei paddenstoeltjes terwijl de aan tafel geserveerde smakelijke jus zijn weg door het geperforeerde bord naar een andere dimensie vond.

De kin en wangen van de kabeljauw met citroengras en peterseliewortel werd apart gepresenteerd in het “onderbord” en konden het perfect vinden met de jus. En dan te bedenken dat er mensen zijn die al dit lekkers aan zich voorbij laten gaan door de kop simpelweg weg te gooien. Doodzonde.

Terwijl de “carousel” halt hield bij de stemming “sereen” ging ik even een kijkje nemen in de keuken. Jonnie Boer en zijn team waren er druk in de weer de borden met koolhaas te dresseren. Op verzoek van de zichtbaar enthousiaste collega chefs in de zaal kwam Jonnie na de dis zijn jus even toelichten. Hazenbloed dus, gereduceerd met bietensap… en een beetje foie. Als ik in de keuken de primeur niet te horen had gekregen, was ik al minstens even onder de indruk geweest als de grote chefs bij het bekend maken van het ongewone ingrediënt. De bonbon met vulling van hazenstoverij daarentegen was wel nog verrassend en de stevige rode wijn leek het gerecht wel naar een hoger niveau te tillen. Een schot in de roos.

Laatste etappe van het culinaire parcours was er eentje met een nostalgisch tintje. En als een Nederlander aan een nostalgisch dessert denkt, dan mag je er donder op zeggen dat het appeltaart is. Nu zou Jonnie Boer sporen noch sterren verdient hebben met een simpel stukje taart, zijn “grootmoeders appeltaart, compleet losgeslagen” bewijst mans meesterschap.

Zodra het deksel van de houten Hollandse kist met daarin het dessertenbord werd gelicht, kreeg je een pallet aan ingrediënten voorgeschoteld, nodig om een geslaagde appeltaart te maken. Uiteraard was de vanillepeul geen vanillepeul, de kaneelstok geen kaneel en de steranijs… ook geen steranijs. Decompositie van appeltaart zou men zoiets noemen. Ik verkies “grootmoeders appeltaart, compleet losgeslagen”.

Thérèse Boer, vervulde haar rol als gastvrouw trouwens uitstekend. Altijd attent met sausjes en jus in de weer aan de verschillende tafels en voor het dessert kwam ze met “Kus van Thérèse” op de proppen, een eigen dessertwijn met hoe kan het ook anders, een pittige zoete afdronk.

Meer dan geslaagd evenement, waarbij het eten duidelijk de hoofdrol speelde. De Woodstock69 crew deed netjes hun ding, maar stonden er uiteindelijk toch bij als “piraten voor aristocraten”.

Rest me nog te zeggen dat deze drie daagse maar liefst 11.180 € op heeft gebracht ten voordele van de Amsterdamse tak van het Nederlandse Rode Kruis. Reken maar dat hun project “2 aan tafel” dat geld goed kan gebruiken.

Burgermeester - Amsterdam

Er een paar dagen tussenuit knijpen is altijd leuk... naar Amsterdam bijvoorbeeld. Op het gemak lekker rondstruinen langst de vele kanaaltjes, af en toe een winkel binnenspringen en uiteraard ook de innerlijke mens verwennen.

In een ver veleden zou ik tijdens zo'n weekendje misschien wel eens een hamburgerkeet type Quick of McDonalds zijn binnengestapt om mezelf tegoed te doen aan een paar happen onverantwoorde fastfood. Ook nu voel ik me niet te beroerd om een hamburgertent binnen te stappen, maar dan moet het wel een goede zijn.

Zoals Burgermeester bijvoorbeeld. Na een eerder bezoek heb ik al eens geschreven dat hier kwaliteit voorop staat en de beste ingrediënten worden gebruikt. En dat dankzij duidelijke afspraken met leveranciers je à la minute bereidde burgers met respect voor de seizoenen kan eten. En omdat ik volledig achter deze keten sta zet ik het er nog eens een keertje op.


Ongewongen sfeertje binnen, de koetjes aan de muur kijken je vriendelijk aan, en terwijl je wacht op je burger(s) kan je nog even de tijd nemen om op een kaartje jouw droomburger te noteren. Wie weet wordt die wel de burger van de maand.

In tegenstelling tot mijn vriendin, die genoegen neemt met één tonijnburger, wil ik ze allemaal proeven. Van links naar rechts een 'Geitenkaasburger' (boerengeitenkaas, cashewnoten, appelvijgenchutney), een 'Spaanse lamburger' (Texels lam, chorizo, jalapeños) en een 'Biefburger Royaal' (Blonde d'Aquitaine rund, truffel ei, pancetta). Drie keer een schot in de roos, al eet je de Spaanse lamburger best laatst omdat die jalapeños je smaakpapillen serieus op de proef stellen.

Burgermeester telt tegenwoordig reeds drie vestigingen in het Amsterdamse:

Albert Cuypstraat 48

Elandsgracht 130

Plantage Kerklaan 37