Laatst aan bod maar daarom niet minder belangrijk, een pittig garnaalpompoensoepje. Met de soep begin je best eerst, dan kan je bovenstaande kleine bereidingen tussendoor maken en verlies je geen tijd.
woensdag, november 25, 2009
3 x Garnaal
Laatst aan bod maar daarom niet minder belangrijk, een pittig garnaalpompoensoepje. Met de soep begin je best eerst, dan kan je bovenstaande kleine bereidingen tussendoor maken en verlies je geen tijd.
dinsdag, november 24, 2009
Michelin 2010 (Nederlandse editie)
Oud Sluis - Sluis
Apicius - Castricum
Beluga - Maastricht
Boreas - Heeze (nieuw)
Ciel Bleu - Amsterdam
Da Vinci - Maasbracht
De Bokkedoorns - Overveen
De Leest - Vaassen
De Leuf - Ubachsberg
De Lindenhof - Giethoorn
De Zwethheul - Schipluiden
Inter Scaldes - Kruiningen
Parkheuvel - Rotterdam
Ron Blaauw - Ouderkerk a/d Amstel
't Schulten Hues - Zutphen
Aan de Poel - Amstelveen
Amarone - Rotterdam
Au Coin des Bons Enfants - Maastricht
Aubergine - Steyl
Avant-Garde - Eindhoven
Basiliek - Harderwijk
Bretelli - Weert
Brienen aan de Maas - Well
Bij Jef - Den Hoorn (Texel)
Calla's - Den Haag
Chalet Royal - Den Bosch
Chapeau! - Bloemendaal
Château Neercanne - Maastricht
Cheval Blanc - Heemstede
Cordial - Oss
Cour du Nord - Nooitgedacht
De Bokkepruik - Hardenberg
De Fuik - Aalst
De Gieser Wildeman - Noordeloos
De Heer Kocken - Vught
De Hoefslag - Bosch en Duin
De Karpendonkse Hoeve - Eindhoven
De Kromme Dissel - Heelsum
De Kromme Watergang - Hoofdplaat
De Lindehof - Nuenen
De Moerbei - Warmond
De Molen - Kaatsheuvel
De Nederlanden - Vreeland
De Saffraan - Amersfoort (nieuw)
De Stenen Tafel - Borculo
De Treeswijkhoeve - Waalre
De Vlindertuin - Zuidlaren
De Vrienden van Jacob - Santpoort
De Wanne - Ootmarsum
De Zwaan - Etten-Leur
Fred - Kralingen (nieuw)
Frouckje State - Ryptsjerk
Grand Restaurant Karel V - Utrecht
Hermitage - Rijsoord
Het Koetshuis - Bennekom
Ivy - Rotterdam (nieuw)
Kaatje bij de Sluis - Blokzijl
Katseveer - Wilhelminadorp
Koriander - Drachten
La Rive - Amsterdam
Lakes - Hilversum
Latour - Noordwijk aan Zee
Le Restaurant - Amsterdam (nieuw)
Le Marron - Malden
Librije's Zusje - Zwolle
Merlet - Schoorl
Muller - Groningen
Mijn Keuken - Wouw (nieuw)
Niven - Rijswijk (nieuw)
Nolet / Het Reymerswale - Yerseke
Mundo - Wageningen (nieuw)
Onder de Linden - Aduard
Paul van Waarden - Rijswijk
Posthoorn - Monnickendam
Savelberg - Voorburg
Schathoes Verhildersum - Leens
Seinpost - Scheveningen
Soigne - Bussum (nieuw)
Solo - Gorinchem
Sonoy - Emmeloord (nieuw)
Tante Koosje - Loenen aan de Vecht
Toine Hermsen - Maastricht
Tout à Fait - Maastricht
Valuas - Venlo
Vinkeles - Amsterdam (nieuw)
Wolfslaar - Breda
Wollerich - Sint-Oedenrode (nieuw)
Yamazato - Amsterdam
maandag, november 23, 2009
Michelin 2010 (Belgische editie)
Sea Grill (Brussel)
L'Eau Vive (Profondeville – Arbre) Nieuw
Clos St. Denis (Vliermaal)
’t Fornuis (Antwerpen)
Les Gourmands (Blaregnies) Nieuw
In de Wulf (Dranouter)
zondag, november 22, 2009
Quiz
Afgelopen vrijdag nog eens naar een quiz geweest met het vriendinnetje en de schoonvader. Zo op gezette tijden doe ik dat wel graag, al was het maar omdat ik van veel een beetje weet. Van de +/- 30 deelnemende ploegen waren er 5 die beter dan ons waren, het verschil met de winnaar was amper 11 punten.
11 punten! Dan begin je te zoeken waar je onherroepelijk de mist in bent gegaan.
- De samenstelling van een "Lait Russe" misschien? Koffie & melk! Maar moet daar dan geen alcohol bij? Koffie & vodka dan maar? Natuurlijk niet, want dan zou de naam Lait Russe" wel heel belachelijk zijn. In ieder geval heeft de koffie / vodka het antwoordenblad gehaald.
- Het losroeren van braadresten in een pan? Deglaceren, ik zou het 1000 keer zeggen, alleen niet tijdens een quiz zo blijkt. Twee culinaire punten laten liggen, het is een schande.
Het voordeel van op een zesde plaats te eindigen is dat je wel behoorlijk snel aan de prijzentafel mag gaan aanschuiven. Vooraf had ik mijn zinnen gezet op een vlieger, of een enorme zak groenten. Het zijn de groenten geworden. 1 kg wortelen, een prei, een halve kilo spruiten, een witte kool en een bussel selder om u tegen te zeggen... great.
donderdag, november 19, 2009
Grijze Garnaal
Als zelfverklaarde “foodie” (of “culi” zo u wilt) kan ik volmondig 2 keer ja typen. Als liefhebber van grijze garnalen - ik kan niet naar Oostende zonder langs de vismijn te passeren voor een portie - is de site me gekend, en van iets winnen ben ik nooit vies geweest. In deadlines halen (buiten de werkvloer) ben ik dan weer geen kei. Voor 6 december moet ik een receptje posten met grijze garnalen als ingrediënt, eventueel met een foto, wil ik kans maken op die kookworkshop met Felix Alen. Eens geselecteerd voor de grote kookfinale maak je dus kans op een weekendje Waddenzee bestaande uit:
2 overnachtingen met ontbijt
1 dag Waddenzee op een echte garnalenkotter
bezoek aan zeehonden
garnalenvissen met een duwnet
wadlopen indien het getij het mogelijk maakt
vis schoonmaken (ik moet het ooit leren)
vis bakken of roken aan boord van Johanna II
…
Kan iedereen mij er op gezette tijden aan doen herinneren dat ik nog een recept met grijze garnalen moet posten want dit is een wedstrijd die op mijn lijf geschreven is. Vissen op zee, vis roken, zeehonden spotten, iets met een topchef…c’mon. Hou me met andere woorden een tikkeltje alert aub.
In afwachting van een receptje misschien een anekdote waaruit blijkt dat onze grijze Noordzeegarnalen echt wel lekkerder zijn dan de roze soortgenoten.
Lang geleden toen Sid Frisjes nog gewoon Yves heette hadden we thuis een kat, Doggie genaamd. Daarvoor hadden we ook een hond (Kittie, I kid you not) en een kuiken Kakkefoesj, maar die beesten doen hier niet ter zake. Doggie de kat daarentegen. Het moet een zaterdagmiddag geweest zijn toen, net nadat mijn moeder de tafel gedekt had, de telefoon ging. Draadloze toestellen waren nog niet in schwung zoals nu, dus mama richting living. Tijdens het telefoongesprek en dus terwijl de keuken onbewaakt was, had Doggie er niet beter op gevonden zich tegoed te doen aan de uitgestalde etenswaren. Het is te zeggen, aan de etenswaren een fijnproever als Doggie waardig. Resultaat! De ganse eettafel, roze garnalen incluis, bleef onaangeroerd maar de grijze garnalen waren ribbedebie. Koken mag ik dan van thuis uit / avondschool mee hebben gekregen, mijn smaakzin komt overduidelijk van de kat.
woensdag, november 18, 2009
Michelinster voor Rouge Tomate (NY)

Het New Yorkse restaurant Rouge Tomate van Brusselaar Emmanuel Verstraeten, die prat gaat op een gezonde keuken, mag amper een jaar na opening een ster achter zijn naam schrijven. Het Brusselse Rouge Tomate was met zijn vele vermeldingen in internationale reisgidsen reeds een succes en de evenknie in de Big Apple doet het dus minstens even goed. Om te weten of ook de Belgische Michelin inspecteurs het Brusselse Rouge Tomate van een ster voorzien is het nog even wachten. Het zou mooi zijn voor Dhr. Verstraeten natuurlijk, al denk ik dat er over de oceaan net iets guller met punten wordt omgesprongen. Een tip dus voor mensen die Brussel of New York bezoeken.
Rouge Tomate Brussels
190 avenue Louise
1050 Brussels
Rouge Tomate New York
10 East 60th Street
(between Madison & 5th Avenue)
dinsdag, november 17, 2009
Stil!
En dan te bedenken dat er in de gemiddelde Vlaamse ijskast altijd wel iets staat dat “over tijd” is. Brood kan je dan weer zonder wroeging oud laten worden, de eendjes en geitjes in het park lusten dat namelijk graag. En op vakantieafstand zitten er kindjes zonder eten.
Geen smaakzin meer hebben lijkt me al vreselijk, wat moet het dan wel niet zijn om gewoon niks te hebben om te eten, laat staan proeven? Geen vers brood, geen water, geen soep, niets. Op de televisie lieten ze een klein meisje zien dat een lepeltje brij slechts voor de helft op at. Niet verwonderlijk, want dat spul is niet te eten dacht ik bij mezelf. Waarschijnlijk zat ik er zelfs niet ver af maar toch, het andere beetje brij was voor een nog kleiner ukje dat aan haar voeten zat. Lepeltje delen en met een gelukje oud(er) worden. Schrijnend.
Ondanks de crisis waarin we ons bevinden hebben we toch nog de luxe om ons aan onze eetpatronen te houden. Ontbijt, lunch, vieruurtje, avondeten, versnaperingen… Kan er mij iemand zeggen waarom het dan een nationale sport is om de godganse dag te lopen jammeren en zaniken over banale zaken?
Dat iedere zeurkous ’s nachts het bezoek mag krijgen van de geest van 17.000 kindjes.
woensdag, november 11, 2009
The Grand Carousel of Senses

Luttele minuten na aankomst werden de reeds aanwezige lekkerbekken meegetroond naar wat ik vermoed de balzaal was, om er alvast te genieten van een fris glaasje Champagne van Gosset. Een lekker gekoeld glas champagne van een goed huis, een ontbijt waar ik zou kunnen wennen, zoveel is zeker. Eenmaal in de zaal kon je niet buiten de stijlvol gedekte tafels. Tot op dat punt was ik in de veronderstelling dat "The Carousel" een dynamisch iets was, en dus ook rechtstaand zou plaatsvinden maar niets was minder waar. Eenmaal gezeten was kennismaken met de disgenoten aan de orde want eten in goed gezelschap is altijd een plus. Het spreekt dan ook voor zich dat ik het met personen zoals oa. Dhr. Antoine Westerman (chef restaurant Drouant ***), Dhr. Weythingh (adjunct directeur The Grand), Dhr. Croupie (Résidence Wijnen), en een vriendelijke dame van De Morgen meer dan getroffen had. Laat die carrousel maar draaien.
Onder begeleiding van de mensen van Woodstock69 kwam de “carousel” zachtjes op gang en werd een eerste gerechtje om ons in de “sensuele” sfeer te krijgen geserveerd. Vooraf gokte ik voor deze "mood" op oesters en kijk eens aan. De dames kregen hun ‘oester met een zalf van tomaat, een schuimpje van roos en peper’ in een mooie dampende bowl gepresenteerd, de heren moesten het doen met dezelfde Gillardeau oester uit het vuistje. Misschien wel de lekkerste oester die ik ooit gegeten heb. In het glas een bijpassende champagne van Gosset.
Voor de “stoere” stemming kregen we Jonnie’s “Cocktails and dreams, nieuwe stijl garnalen & krab cocktail” aangeboden, een inventief gerecht bestaande uit twee niveaus en dat ook op de kaart in De Librije staat. De hemel bracht ons heerlijk handgepelde garnaaltjes, een frisse gelei van tomaat, leuke groene accenten… Een bordje om in te kaderen, waar we met spijt in het hart door moesten om het tweede niveau te kunnen ontdekken.
De “extravagante” toer gingen we opnieuw op met een tweeluik, terwijl de zoetgevooisde stem van zangeres Eva een klaagzang had ingezet over vreemdgaan in de kroeg. Niet direct mijn idee van extravagant maar wie ben ik natuurlijk. Terug naar de maaltijd dan maar. De rug van kabeljauw combineerde perfect met de baby-paksoi en shimei paddenstoeltjes terwijl de aan tafel geserveerde smakelijke jus zijn weg door het geperforeerde bord naar een andere dimensie vond.
De kin en wangen van de kabeljauw met citroengras en peterseliewortel werd apart gepresenteerd in het “onderbord” en konden het perfect vinden met de jus. En dan te bedenken dat er mensen zijn die al dit lekkers aan zich voorbij laten gaan door de kop simpelweg weg te gooien. Doodzonde.
Laatste etappe van het culinaire parcours was er eentje met een nostalgisch tintje. En als een Nederlander aan een nostalgisch dessert denkt, dan mag je er donder op zeggen dat het appeltaart is. Nu zou Jonnie Boer sporen noch sterren verdient hebben met een simpel stukje taart, zijn “grootmoeders appeltaart, compleet losgeslagen” bewijst mans meesterschap.
Zodra het deksel van de houten Hollandse kist met daarin het dessertenbord werd gelicht, kreeg je een pallet aan ingrediënten voorgeschoteld, nodig om een geslaagde appeltaart te maken. Uiteraard was de vanillepeul geen vanillepeul, de kaneelstok geen kaneel en de steranijs… ook geen steranijs. Decompositie van appeltaart zou men zoiets noemen. Ik verkies “grootmoeders appeltaart, compleet losgeslagen”.
Meer dan geslaagd evenement, waarbij het eten duidelijk de hoofdrol speelde. De Woodstock69 crew deed netjes hun ding, maar stonden er uiteindelijk toch bij als “piraten voor aristocraten”.
Rest me nog te zeggen dat deze drie daagse maar liefst 11.180 € op heeft gebracht ten voordele van de Amsterdamse tak van het Nederlandse Rode Kruis. Reken maar dat hun project “2 aan tafel” dat geld goed kan gebruiken.
zondag, november 08, 2009
Burgermeester - Amsterdam
In een ver veleden zou ik tijdens zo'n weekendje misschien wel eens een hamburgerkeet type Quick of McDonalds zijn binnengestapt om mezelf tegoed te doen aan een paar happen onverantwoorde fastfood. Ook nu voel ik me niet te beroerd om een hamburgertent binnen te stappen, maar dan moet het wel een goede zijn.
Zoals Burgermeester bijvoorbeeld. Na een eerder bezoek heb ik al eens geschreven dat hier kwaliteit voorop staat en de beste ingrediënten worden gebruikt. En dat dankzij duidelijke afspraken met leveranciers je à la minute bereidde burgers met respect voor de seizoenen kan eten. En omdat ik volledig achter deze keten sta zet ik het er nog eens een keertje op.
Ongewongen sfeertje binnen, de koetjes aan de muur kijken je vriendelijk aan, en terwijl je wacht op je burger(s) kan je nog even de tijd nemen om op een kaartje jouw droomburger te noteren. Wie weet wordt die wel de burger van de maand.
donderdag, november 05, 2009
Lang leve Koekiemonster

Wat een geweldige televisie was dat zeg. Bert & Ernie, Grover, Meneer Aart, Tommie & Innieminnie, Sien, die dikke rosse kat, Pino, Elmo, Oscar het vuilbakmonster, een vampier… en uiteraard ook Koekiemonster.
Ik mocht het dan wel altijd jammer vinden dat er zoveel koekjes naast zijn mond vielen, vooral was ik jaloers. Zoveel koekjes mogen schransen, zalig. Een keer heb ik in een opwelling een pak chips à la koekiemonster proberen weg te werken maar dat grapje eindigde na enkele happen behoorlijk abrupt met een kleine Sid die straf kreeg wegens geen manieren. Gelukkig ben ik er sindsdien wel op vooruit gegaan.
Nog altijd geen idee wat 'koekwauser' betekent trouwens.
maandag, november 02, 2009
Pralines les 5 & 6
donderdag, oktober 29, 2009
Stars, Food & Art

Zijn van de partij:
Antoine Westermann, Le Buerehiesel (Strasbourg, Frankrijk) ***
Frederic Anton, Le Pré Catelan (Parijs, Frankrijk) ***
Michel Portos, Le Saint James Bouliac (Bordeaux, Frankrijk) **
Philippe Etchebest, Hostellerie Plaisance (Saint Emilion, Frankrijk) **
Emmanuel Renaut, Les Flocons de sel (Megève, Frankrijk) **
Sergio Herman, Restaurant Oud-Sluis (Sluis, Nederland) ***
Christian Sinicropi, Restaurant la Palme D’Or (Cannes, Frankrijk) **
Mohammed Elharouchi, Solo (Gorinchem, Nederland) *
Giovanni D'Amato, Il Rigoletto (Reggiolo, Italië) **
Patrick Jeffroy, Restaurant Patrick Jeffroy (Cantarec, Frankrijk) **
Patrick Gauthier, Restaurant La Madeleine (Sens, Frankrijk) **
Hans Välimäki, Restaurant Chez Dominique (Helsinki, Finland) **
Jonnie Boer, Restaurant De Librije (Zwolle, Nederland)***
Een andere optie is The Grand Carousel of Senses, zaterdagmiddag in hetzelfde Sofitel The Grand. Op dit unieke middagevent worden alle zintuigen op scherp gesteld tijdens een interactieve ontdekkingsreis langs wijn, spijs en emotie. Jonnie & Thérèse Boer van Restaurant De Librije *** uit Zwolle nemen hier het culinaire voortouw. Bijgestaan door een DJ Steef, een slagwerker, zangeres Eva Van Manen en geur dj Dr Perfume zullen zij u per emotie naar een zintuiglijk hoogtepunt begeleiden. Tijdens ‘De Carousel’ worden volgende emoties geserveerd.
Sensueel
Stoer
Extravagant
Sereen
Nostalgie
De overige 12 chefs zullen trouwens ook aanwezig zijn, altijd bereid om hun mening en visie te delen omtrent de 5 geserveerde emoties. Voor 165 € kan u ook hier van de partij zijn, reservatie is verplicht. Ik ben alvast reuze benieuwd wat Jonnie Boer me zal serveren… en/of Gault Millau's nieuwbakken 20 op 20 chef Sergio Herman eens vriendelijk in de lens wil lachen.
woensdag, oktober 28, 2009
Extra vierge olijfolie
De oplossing is de fietsenmaker, zoveel is duidelijk maar om daar te geraken heb ik een noodoplossing nodig. Eentje zo sluw dat ik er toch nog iets van op m'n foodblog kan posten zonder me druk te maken dat de link met eten wel heel ver zoek is...
Deze ochtend dus een goede fles extra vierge olijfolie genomen en de trapas rijkelijk besprenkeld met het gulden vocht als ware het een fris groen slaatje. Heel even jammerde de fiets nog lichtjes om zich vervolgens in een hemels stilzwijgen te hullen. Extra vierge olijfolie, geïmporteerd uit Mallorca (of all places) is een wondermiddel.
maandag, oktober 26, 2009
Gault Millau 2010
Enkele nieuwe stijgers zijn bijvoorbeeld 'Danny Horzeele' uit Lissewege en 'Bartolomeus' uit Heist -aan-Zee. Bij de jonge topchefs worden Thierry Thijs van 'Nuance' in Duffel en Damien van Der Hoeven van 'Le Coriandre' in Brussel bekroond.
De titel 'Chef van het jaar' gaat naar patissier Roger Van Damme van 'Het Gebaar', die daarmee Viki Geunes van restaurant 't Zilte' opvolgt. Een opmerkelijke prestatie want zijn op de moleculaire keuken geënte restaurant is enkel op weekdagen open en dan nog uitsluitend 's middags. Hij kreeg trouwens een verdiende 18 op 20.
Tijd voor de nevenklassementen: 'Gastvrouw van het jaar' is volgens Gault Millau Caroline Kleys van 'Rascasse' in Kapellen. 'De Refter' in Brugge is als 'beste brasserie' uit de bus gekomen en 'Clandestino' in Haasdonck als 'het beste groenterestaurant'. En dat men er in de Kempen ook wat van kan bewijzen restaurant 'De Pastorie' uit Lichtaart, met 'het mooiste terras van het jaar' en restaurant 'Potiron' uit Kasterlee, dat bekroond is tot het 'meest kindvriendelijke groenterestaurant'.
Het meest opmerkelijke nieuws echter viel over de grens te rapen. Het restaurant Oud Sluis van Sergio Herman wordt een score van 20 op 20 toegedicht, iets wat geen enkel restaurant hem in de Benelux al voor deed.
vrijdag, oktober 23, 2009
De wonderjaren van Sid Frisjes
Toen ik deze ochtend door de mondaine stad Oosthoven fietste merkte ik dat ze in de kuiltjesstraat aan de verkavelingen waren begonnen, daar waar vroeger nog weilanden waren. De appelgaard waar er wel eens een appel werd gejat, heeft geruime tijd terug al plaats geruimd voor baksteen en beton. Toen we er een jaar of 25 geleden voorbij de koetjes fietsten deed de mama op algemeen verzoek van haar kroost altijd heel luid een koe na. Niemand die zo goed kon loeien… dolle pret. En als het keuterboertje zijn koebeesten aan het melken was kon je er ook verse melk kopen dus wij met een tupperwaredoos naar het piepkleine melkhuisje om quasi recht van de koe af te tappen. En die melk was nog warm!
De kroost waarvan sprake bestond naast mezelf uit mijn 4 jaar oudere zus Isabel. Als de mama haar befaamde chocoladecake (verdubbel de hoeveelheid chocolade) maakte dan hingen wij aan haar schort om tijdens het proces al te proeven. De ene keer mocht ik de pot uitlikken en mijn zus de kloppers van de mixer, de andere keer was het omgekeerd. Die beurtrol werkte eigenlijk altijd en ruzie werd er dan ook niet gemaakt.
Ook het eten van kreeftensoep ging gepaard met een beurtrol. Dankzij een spaaractie van tankstation Seca waren wij de trotse bezitters van een mooi oosters servies. De kommetjes daarvan kwamen enkel op tafel als er kreeftensoep (uit blik) gegeten werd. Geen idee waarom, maar dat was traditie en net als de chinezen trokken wij traditie niet in twijfel. Het enige probleem was dat er niet lang genoeg gespaard werd waardoor we maar één bijhorende oosterse lepel hadden. Ook hier maakte een simpele beurtrol het verschil tussen een aangename maaltijd en eentje waarbij de kinderen aan het ruziën zouden slaan. Verjaardagen waren trouwens de uitzondering op de regel. De jarige mocht altijd met de oosterse lepel eten.
Beetje mijmeren over ver vervlogen tijden, ik ben er wel fan van.
maandag, oktober 19, 2009
De fles Megameister gaat naar...
De naam die we zochten was trouwens Evil Jared Hasselhof, bassist van The Bloodhound Gang. Tijdens optredens ging die nogal gretig "in de Jägermeister", zoals ze dat dan zeggen.
De correcte antwoorden kwamen trouwens allemaal via mail binnen en niet via facebook of via de commentbox. Enkele binnengekomen reacties wil ik jullie alvast niet onthouden.
* Zo was er deze link van een collega blogger. Leuk, maar geen winnaar.
* Akkoord, Wolffenbuttel is een prachtige naam maar ook hier... net niet.
* Vervolgens was er iemand uit Spijkenisse die ei zo na gewonnen had met zijn weetjes over Jägermeister.
* Allemaal hebben ze de duimen moeten leggen voor de persoon die me een mailtje stuurde waarbij vooral de schrijffouten me charmeerden.
"yow sid, het is voor die fles megamaister. Simpel vraag man: evil jeared hasselhoff van de bloodhoundgang natuurlijk; kwatongen beweerden dat het nep was maar wij weten beter.waarom die fles mijn richting opsturen? simpel: niemand heeft daar zoveel geniet van als ik en er kan een goeie foto van komen. Nog een leuke anekdote om u gelijk over de streep te trekken: ik heb op kot ooit een volledige fles op en toen is den TV van de kast gevallen. stuur ze maar op, YOEW"
Van harte gefeliciteerd!
woensdag, oktober 14, 2009
Pralines 4
maandag, oktober 12, 2009
Win een Megameister

Jägermeister is niet alleen een populair drankje op kerstmarkten en winterhappenings… ook op rockfestivals zoals Groezrock en Graspop is/was Jäger de afgelopen jaren te verkrijgen en wel in trendy proefbuisjes. Van de 5.000 exemplaren van deze Megameister zijn er twee in het bezit van Coolinary.be. Eentje ligt in mijn vriezer te koelen voor eigen gebruik, eentje is op zoek naar een nieuwe eigenaar. Mijn grote ‘geven en nemen’ principe, weet u wel. Een wedstrijdje dringt/drinkt zich op…
Zoals steeds mag je in de commentbox, via Facebook en/of per mail (sidfrisjes@gmail.com) een goede reden geven waarom je deze übercoole Megameister zou moeten winnen. Wie ook nog kan melden van welke band de bassist (groepsnaam + naam bassist) er tijdens de optredens telkens een fles Jägermeister doorjoeg maakt net een tikkeltje meer kans.
Zij die niet aan het langste eind trekken kunnen één van de 4498 andere flessen op de kop tikken in één van de volgende warenhuizen: Colruyt, Delhaize, Cora Rocourt en Carrefour.
zondag, oktober 11, 2009
Lavazza - A Modo Mio
Geven en nemen, zo zit het leven in elkaar. De ene week geef je een halve kilo Godiva pralines weg, de andere week win je zelf een Lavazza espressomachine. Ik wist dat een abonnement op Cook een goed idee was. Als ik de 'geven & nemen' filosofie ernstig neem, dan is het nu weer mijn beurt om een wedstrijd uit te schrijven. Gezien ik niet de persoon ben om met karma te sollen doe ik dat ook. Coolinary, morgen, winnen... do it!
woensdag, oktober 07, 2009
Truffels part 2
Pralinétruffel: Boter, praliné, melkchocolade, vanillemerg, cacaopoeder, pure chocolade
Cognac Koffietruffel: Boter, fondant, pure chocolade, Cognac, koffiepasta, melkchocolade, pure chocoladeschavelingen
Het pralineren begint al aardig te lopen, het hanteren van de spuitzak wil voorlopig nog niet echt super lukken. Maar we blijven proberen natuurlijk. Zolang de chocolaatjes maar geweldig smaken, lig ik er geen nachten van wakker dat ze niet allemaal exact hetzelfde gevormd zijn.