Niet naar Normandië

In navolging van ons schoolreisje naar de Champagne van vorig jaar zouden we morgen richting Normandië trekken. Inderdaad, zouden. Wegens te weinig belangstellenden gaat onze trip helaas niet door. Aan het programma zal het alvast niet gelegen hebben want er stonden ons namelijk enkele leuke activiteiten te wachten.

Een bezoekje aan een Calvadosstokerij, een oesterkweker, en een authentieke camembertfabriek. Om nog maar te zwijgen van de royale fruits de mer schotel waarvan ik me had voorgenomen er eentje te verorberen. Niets van dat alles dus. Gelukkig is er de chocoladebeurs in Brugge nog die als enige troost kan dienen.

Vandaag is het trouwens de allerlaatste dag dat je op de site van Culinaire Ambiance kan stemmen op coolinary.be als je 'favoriete Vlaamse foodblog'. Ik maak me geen illusies, collega blogger Culinair-Atelier zal wel met de pluimen gaan lopen (zoals hij dat ook doet in de foodrank lijst) maar stiekem hopen mag natuurlijk altijd. In ieder geval alvast even iedereen bedanken die de moeite gedaan heeft om een stem uit te brengen.

Een andere genomineerde, hetzij in een andere categorie, die mij heel trots maakt is zowaarr mijn eigenste vriendin. Vandaag kreeg ze op school te horen dat zij bij de 200 genomineerde leerkrachten is die kans maakt om tot 'leerkracht van het jaar' verkozen te worden. Blijkbaar heeft ze op collega's of scholieren zo'n goede indruk nagelaten dat die haar hebben voorgedragen voor deze titel. Pas sinds september bezig en nu dit al... mooi zo schat!

Blijft 't Gerecht open?

Morgen mag een van de twee genomineerde restaurants van het VTM programma ‘Mijn Restaurant’ voorgoed de gaskraan dichtdraaien. Restaurant La Scène uit Sint Niklaas of het Turnhoutse restaurant ’t Gerecht moet onherroepelijk de deuren sluiten. Als kempenzoon kan ik die niet anders dan spannend vinden. Laten we de kansen van ’t Gerecht anders even op geheel eigen manier onder de loep nemen.

Als je op de resultaten van de polls op het internet moet afgaan is ’t Gerecht een vogel voor de kat. De beelden die kijkend Vlaanderen op dinsdag en donderdag voorgeschoteld krijgen zijn ook niet echt bepaald positief te noemen. De kijkbuis wil ons maar al te graag doen geloven dat Wendy haar zaal zielloos leidt, en Chris wordt dan weer afgeschilderd als een betweterig kok zonder al te veel talent. Maar is dit terecht? En was d’Hoogeschool vorig jaar ook al niet bij voorbaat gedoemd om te verliezen? Toch maar oppassen

Collega’s en vrienden die er reeds gaan eten zijn wisten alvast te zeggen dat het eten er helemaal niet zo slecht is als dat men op televisie wil laten uitschijnen. Meer zelfs, het was er lekker, niet te duur en de bediening was op de koop toe nog attent ook. Akkoord, zowel voor de bezoekende topchefs Goossens en Herman als voor de criticus van Gault Millau en dhr Asaert liggen de criteria op een ander niveau, maar als de bezoekers tevreden zijn kan het toch niet zo slecht zijn. Gelukkig voor Wendy en Chris dat het diezelfde tevreden klanten zijn die een stem zullen uitbrengen.

Ook positief is dat ’t Gerecht de energieprijs in de wacht sleepte. De gedoodverfde verliezer slaagde er zowaar in iets te winnen. Mag ik van harte hopen dat ’t Gerecht deze stemmingronde overleeft zodat ook Coolinary eens ter plaatse kan gaan (potten)kijken.

Gisterenavond alvast eens een langs de Paterstraat gepasseerd. Bezoekers van ’t Gerecht werden verplicht schriftelijk te bevestigen dat ze niets over de stemming zouden bekend maken. De buiten / binnenwipper zorgde er dan weer voor dat er geen ongenode gasten de zaak betraden. Geheimhouding über alles, maar was de sfeer zo rond de middernachtklok niet behoorlijk uitgelaten, om van een feestje niet te spreken. Of was dat dan toch een afscheidsfeestje?

Choco-Late

Nog eens eentje voor de chocoladeliefhebbers onder ons?

Van 1 tot en met 4 mei kan je in het Belfort van Brugge naar Choco-Late - “the chocolate festival”, een must voor elke rechtgeaarde chocolic. Tal van standhouders prijzen hun waren aan en uiteraard kan er ook geproefd worden. Wie niet genoeg kan krijgen van al dit lekkers kan aan workshops deelnemen, zich vergapen aan chocolade kunstwerken (Belfort, futuristische kippen, Barack Obama…) en als dat nog niet genoeg is vertrekken er aan het Belfort ook nog eens chocoladewandelingen door de stad.

Ondergetekende overweegt ernstig om dit weekend richting Brugge af te zakken.

Concrete Cooking

Zoals jullie al dan niet weten, zijn vriendin en ik al een tijdje (en op het gemak) een huisje aan het verbouwen. Dat vergt energie, kost stukken van mensen en slorpt een aardige brok vrije tijd en vakantiedagen op. Er is gewoon geen tijd om lekker te kokerellen, vrienden uit te nodigen... Direct ook de reden waarom er op coolinary al een eeuwigheid geen receptjes meer verschenen zijn. En dan te beseffen dat ik de titel "favoriete foodblog van Vlaanderen" ambieer.

Er is echter ook goed nieuws! Alles is van tijdelijke duur, zo ook die verbouwingen. Stilletjesaan zien we vooruitgang en na een eeuwigheid aan sloopwerken is dat uiterst aangenaam. Vandaag de ganse dag (lees van 7.30 h tot 17.00h) een nieuwe riolering gestoken en dat op volgend dieet:

3 chocoladekoeken, een snickers, een zakje paprika chips, 1 fles cola en een flesje Aquarius. Nauwelijks foodieproof maar ik ben de dag toch maar mooi doorgekomen.

Daarstraks trouwens ook nog ondervonden dat koken en verbouwen aardig wat gelijkenissen vertonen. Zo kan ik de kriebels krijgen van mensen die er niet in slagen een recept tot een goed einde te brengen. Hoe doen ze dat toch? Wat ik doe is het geheel een keertje lezen, rekening houden met het hele kook/bakproces en er vervolgens aan beginnen. Meestal is het resultaat ok en als er toch iets fout gelopen is dan probeer ik te achterhalen wat dan wel de oorzaak kan zijn. En dan te bedenken dat er mensen zijn die na één halfbakken poging al aan het mailen zijn met SOS Piet omdat het toch maar niet wil lukken. Niet geheel ontoevallig om eens met de nieuwe keuken op "den televies" te komen denk ik dan. Maar soit ik dwaal af... gelijkenissen.

Ik had mortel of cement nodig, wat voor mij ongeveer hetzelfde is. Snel naar de winkel om een zakje van 5 kilo te kopen en hup, cement maken. 5 kg met 3/4 liter water mengen, kan niet misgaan, tenzij. Tenzij je dat interpreteert als '3 à 4 liter water'. Zo doen die mensen met hun recepten dat dus.

Lang leve de postbode

Met een picknickmand voor de deur is het altijd leuk thuiskomen. Cadeautje van de mensen van Milner kaas, kwestie van deze foodie de kans te geven om van de eerste zonnestralen te genieten.

Voor de zekerheid even checken of die mand echt wel voor mij is... Check!

En dan eens gauw zien wat er in zit, zo nieuwsgierig ben ik wel. Kaas, verse pistolets, een flesje rood, bestek, borden... en een vriendelijk kaartje. Zonder twijfel dat deze mand nog van pas gaat komen eens we verhuisd zijn.

Vorige week had de postbode me ook al verrast, met het prachtige boek "De Chocolade Route" van Dominique Persoone.

Nu moet je maar af en toe op Coolinary komen piepen om te weten dat deze Brugse chocolatier naar mijn bescheiden mening echt wel top is. Zijn gepersonaliseerd voorwoordje in het boek doet mij dan ook een wereld van plezier. Binnenkort op deze blog... meer over De Chocolade Route.

S. Pellegrino World's 50 best restaurants 2009

Elk jaar is het weer afwachten welk restaurant zich het beste restaurant van de wereld mag noemen en reeds de vierde keer op rij is dat El Bulli van Ferran Adrìa.

Een gerespecteerd panel van professionele foodies, (koks, critici, mensen uit het horecawezen) waaronder ook onze eigenste Dirk De Prins, stellen elk jaar de lijst met 50 restaurants samen. Het spreekt voor zich dat we hier echt wel met de absolute top te maken hebben.

Spanje scoort goed in de hoogste regionen met maar liefst 4 restaurants in de top 10. Frankrijk telt 8 restaurants in deze top 50 en Italië 6, waaronder de hoogste nieuwkomer op 13. En dan zijn er nog België en Nederland. Het Hof van Cleve klimt twee plaatsen naar de 26ste stek, maar voelt de hete adem van Oud Sluis (van 42 naar 29) reeds in de nek. Zowaar een rijmpje.

De volledige lijst dan maar:

1/ El Bulli, Spain (1) www.ellbulli.com
2/ The Fat Duck, UK (2) www.fatduck.co.uk
3/ Noma, Denmark (10) www.noma.dk
4/ Mugaritz, Spain (4) www.mugaritz.com
5/ El Celler de Can Roca, Spain (26) www.cellercanroca.com
6/ Per Se, US (6) www.perseny.com
7/ Bras, France (7) www.michel-bras.com
8/ Arzak, Spain (8) www.arzak.es
9/ Pierre Gagnaire, France (3) www.pierre-gagnaire.com
10/ Alinea, US (21) www.alinea-restaurant.com
11/ L'Astrance, France (11) www.lastrance.abemadi.com
12/ The French Laundry, US (5) www.frenchlaundry.com
13/ Osteria Francescana, Italy (nieuw) www.osteriafrancescana.it
14/ St. John, UK (16) www.stjohnrestaurant.co.uk
15/ Le Bernardin, US (20) www.le-bernardin.com
16/ Restaurant de l'Hotel de Ville, Switzerland (27) www.phillipe-rochat.ch
17/ Tetsuya's, Australia (9) www.testuyas.com
18/ L'Atelier de Joel Robuchon, France (14) www.joel-robuchon.com
19/ Jean Georges, US (17) www.jean-georges.com
20/ Les Creations de Narisawa, Japan (nieuw) www.narisawa-yoshihiro.com
21/ Chez Dominique, Finland (39) www.chezdominique.fi
22/ Ristorante Cracco, Italy (43) www.ristorantecracco.it
23/ Die Schwarzwaldstube, Germany (35) www.traube-tonbach.de
24/ D.O.M., Brazil (40)
25/ Vendome, Germany (34)
26/ Hof van Cleve, Belgium (28) www.hofvancleve.be
27/ Masa, US (re-entry) www.masanyc.com
28/ Gambero Rosso, Italy (12)
29/ Oud Sluis, Netherlands (42) www.oudsluis.nl
30/ Steirereck, Austria (nieuw) www.steireck.at
31/ Momofuku Ssam Bar, US (nieuw) www.momofuko.com
32/ Oaxen Skargardskrog, Sweden (48) www.oaxenkrog.se
33/ Martin Berasategui, Spain (29) www.martinberasategui.com
34/ Nobu, UK (30) www.noburestraurants.com
35/ Mirazur, France (nieuw) www.mirazur.fr
36/ Hakkasan, UK (19) www.hakkasan.com
37/ Le Quartier Francais, South Africa (5) www.lequartier.co.za
38/ La Colombe, South Africa (re-entry) www.constantia-uitsig.com
39/ Asador Etxbarri, Spain (44) www.asadoretxebarri.com
40/ Le Chateaubriand, France (nieuw)
41/ Daniel, US (41) www.danielnyc.com
42/ Combal Zero, Italy (re-entry) www.combal.org
43/ Le Louis XV, France (15) www.alain-ducasse.com
44/ Tantris, Germany (47) www.tantris.de
45/ Iggy's, Singapore (nieuw) www.iggys.com.sg
46/ Quay, Australia (nieuw) www.quay.com.au
47/ Les Ambassadeurs, France (45) www.crillon.com
48/ Dal Pescatore, Italy (23) www.dalpescatore.com
49/ Le Calandre, Italy ( 36) www.calandre.com
50/ Mathias Dahlgren, Sweden (nieuw) www.mathiasdahlgren.com

Meer info over de lijst, bekroonde chefs, restaurants en dergelijke kan je terugvinden op The World's 50 Best.

Goed gegeten in Cucina Marangon

Razende honger, check! Reservatie, check! Goed gezelschap, check! Centjes / Visa in the pocket, check! Vriendin en ik waren helemaal klaar om ons eens gastronomisch te laten verwennen in Cucina Marangon. Iets na zeven parkeerden we de auto op de Grote Markt in Turnhout, waarna we nipt de cameraploeg van VTM konden ontwijken. De ontvangst was op zijn minst gezegd hartelijk te noemen. Lach hier, kus daar, kwinkslag ginder… ik had niets anders verwacht?

Eenmaal gezeten werd ons zoals het hoort een aperitief aangeboden. Gezien we iets te vieren hadden namen we allebei een glaasje prosecco. En daarna nog eentje. In afwachting van de bestelde 4-gangen-menu kwamen de hapjes op tafel, een trio van pasta met huisbereide focaccia. Werden vervolgens met veel schwung, aangepaste wijn en leuke verhalen aan tafel geserveerd:

* Rijstsalade ‘Primavera' kreeft / smeuïge stokvis / kruidenkoekje / kreeftenvinaigrette/

* Cannelloni tamme eend / ricotta van schapenmelk / stoofpotje van rode ui, kerstomaatjes, basilicum en mascarpone

* Lamscoteletjes‘duizendblad' van aubergine en aardappel / groene asperges / morieltjes / lamsjus ‘natuur'

* Parfait ‘Marsala' / meloencoulis

We smulden en smikkelden onze buikjes mooi rond, zo lekker was het. Na de maaltijd volgde nog wat koffie, thee, limoncello, huisgemaakte koekjes en hoe kan het ook anders… een flinke babbel. Toen de grote wijzer op de 12 stond en de kleine op de 1 besloten we afscheid te nemen, kwestie van elkaar toch nog de nodige nachtrust te gunnen. Van uitgebreid tafelen gesproken.

Mijn restaurant 2009 - de websites

Kijk eens aan. Als dat de websites van de deelnemers van 'Mijn Restaurant 2009' niet zijn... Aanpassingen worden nog volop aangebracht maar hier en daar kan u toch al een glimp opvangen van het eindresultaat. Check it out!

* Fleur délice
* La Scène
* Dell' Ano
* Bigarreaux of ook www.restaurant-bigarreaux.be
* 't Gerecht of ook www.restaurant-tgerecht.be

Gisteren alvast live gezien dat 'the big cheese' van Gault Millau samen met Willem Asaert van Knack 't Gerecht binnenwandelde met een cameraploeg in hun kielzog. Wie o wie zou dan toch die derde anonieme recensent zijn?

10 jaar

10 jaar samen met het liefste en mooiste meisje van de Kempen. Dat verdient niet enkel een post op Coolinary.be. Nee, dat verdient minstens een etentje in een goed restaurant. Ik hoop te genieten van de recent vernieuwde menu in Cucina Marangon maar wellicht verdrink ik ergens tussen amuse en dessert nog in de betoverende blauwe ogen van mijn (dis)partner. Ach, wat maakt het uit. Gezellig met zijn tweetjes gaan eten, een glaasje bubbels... Dat het een mooie avond wordt staat nu al vast!

Vrij gezellig

Wat een drukke dag gisteren! Zaterdagochtend omstreeks 2 uur 's nachts gaan slapen en om 6 uur uit de veren om de rest van de living te vloeren. Rond half 3 thuis aangekomen, snel een douche genomen en richting Vosselaar vertrokken. Daar wachtte mij de nobele taak om een gezelschap van 12 sympathieke dames (zo sympathiek dat ze op de link rechts van dit stukje zullen klikken om een stem op mij uit te brengen, hoop ik) bezig te houden tijdens een workshop "Tapas & Mezze".

Volgende hapjes passeerden de revue:

- Tzaziki
- Fetadip *
- Baba Ganoush *
- Guacamole
- Dadels met kruidenkaas
- Dadels met geitenkaas en spek *
- Dadels met pecannoot en suiker
- Geroosterde paprika met pijnboompitten
- Snel gemarineerde olijven
- Colombiaanse rijstkoekjes met rode bonen
- Geschroeide tonijn met verse kruiden *
- Griekse lamsgehaktballetjes (+ tomatensaus)
- Roereitjes met paddenstoelen (paasweekend hé)
- Pittige gemarineerde scampi's
- Mosselen met kaneel & basilicum *
- Bladerdeegtaartje met geitenkaas en appel

Het was heel plezant om te doen maar vooral ook heel lekker. Naast mijn persoonlijke favorieten heb ik een * gezet. Die receptjes zal ik één van de volgende wel eens online zetten.

Na de workshop terug richting Turnhout getrokken en vastgesteld dat ze in Café WirWar zowaar Tripel Karmeliet van't vat hebben. Dolletjes

Mmmmholeculair koken, bis

Gisteren kwam Ferran Adrià, eigenaar van het wereldvermaarde El Bulli en voortrekker van de “moleculaire keuken”, zijn geweldige boek in een Brussels hotel komt aanprijzen. Voor een luttele 70 € kon je even in de nabijheid verkeren van een culinaire halfgod, en kreeg je een getekend exemplaar van het boek “A day at El Bulli” er op de koop toe bij. Sid Frisjes was voor een keertje niet van de partij. Niet enkel wegens uitverkocht, boek reeds in mijn bezit en broer Albert Adrià in januari al aan het werk gezien… Nee, ironisch genoeg stond ik in de Mmmmh kookstudios in Antwerpen moleculair te koken.

Gezien de vorige workshop “sferificatie” een beetje in het water was gevallen (quasi niets lukte), mochten we op kosten van Mmmmh terugkomen voor een aangepast avondje. Goed idee zo bleek, want hoewel sferificatie centraal stond kwamen er ook andere technieken aan bod (gelificatie, schuimpjes, garen op lage temperatuur...)

We gingen terug uit van de gekende “Insalata Caprese” om ons aperitiefhapje te maken. Een omgekeerde sfeer van mozzarella, eentje van olijven, schuim en crunch van tomaat… enkel het basilicumblaadje was puur natuur. Looks good and tastes fine, meer moet dat niet zijn.

Als hoofdgerecht stond er op lage temperatuur gegaarde zeebaars met puree en een sfeer van tuinbonen op het menu. Een lekker stukje vis, echte puree en een verrassende bereiding van tuinbonen.
Het dessert dan. Verse ananas, gel van ananas, een dooier van yoghurt en gevriesdroogde aardbeien als garnering. Voor de gel van ananas gebruikten vriendin en ik agar agar, een natuurlijk geleermiddel uit de oosterse keuken. Wat haar direct deed opmerken dat haar moeder ruim 20 jaar geleden al moleculair kookte want als kleine uk kreeg ze vaak gelei van appel met stukjes erin. Lucia heerst!

Wie loopt daar door de Patersstraat?

Gisteren nog eens door de Patersstraat in Turnhout gefietst, met het snode plan de kaart van restaurant ’t Gerecht te gaan bestuderen. Mijn impulsieve, nauwelijks uitgekiende plan werd echter meteen in de kiem gesmoord. De kaart aan de raam was foetsie en erger, de cameraploeg die er post had gevat draaide volop. Flink op de trappers stampen dan maar.

Misschien had ik bij mijn vluchtige aftocht nog snel een blik over mijn schouders moeten werpen. Peter Goossens, nog altijd de gastronomische numero uno in België, bleek namelijk door de straat te struinen. Een werkbezoekje voor Mijn Restaurant, dat spreekt voor zich, maar er was meer. Na het verplichte nummertje bij Chris en Wendy ging de jury langs bij Cucina Marangon om er Goossens’ 45ste verjaardag te vieren. Echter niet zonder eerst op de foto te gaan met een groep passerende gepensioneerden. Eén dag te laat maar toch, proficiat Peter. Mag "De Pottenkijker" nu ook in Kruishoutem langskomen?

Volgende week donderdag doen vriendin en ik trouwens net hetzelfde, een bezoekje brengen aan Liana en Fabio. Iets te vieren? Ik dacht het wel… 10 jaar samen! Als dat geen reden is om eens lekker te gaan eten dan weet ik het ook niet meer.

Favoriete foodblog van Vlaanderen

Als je op onderstaande link klikt, kan je op de site van Culinaire Ambiance stemmen voor “de beste foodblog van Vlaanderen”. De verkozen site krijgt een levenslang abonnement op Culinaire Ambiance, een linkje op hun site, een prachtig pakket kookboeken en een column. Geweldige prijzen als je het mij vraagt!

Goed nieuws is dat je bij deelname ook zelf kans maakt op een jaarabonnement op Culinaire Ambiance. Een extra stimulans om te stemmen als het ware…

Stemmen doe je door hier te klikken, vervolgens de url van mijn site in te geven namelijk coolinary.be gevolgd door je persoonlijke gegevens. Het neemt amper 30 seconden is beslag dus waarom niet?

Wat brengt de toekomst nog voor Coolinary.be?

* “De pottenkijker” maakt zich klaar om een nieuw restaurant te bezoeken…
* “Smaken verschillen” wordt misschien terug van stal gehaald…
* 2de workshop “moleculaire keuken” volgen
* 13 dames een workshop “tapas & mezze” geven
* Huisje verder verbouwen zodat coolinary.be terug de tijd heeft om jullie à volonté receptjes en foto’s te kunnen serveren.

Alvast bedankt voor de stem en vertel het vooral voort!

Het wolvarken

Gisteren in de brievenbus de nieuwe Cook ontvangen. Op Kokkerello had ik mezelf een jaarabonnenment cadeau gedaan van dit "magazine voor de amaprof". Leuk boekje, mooie foto's, lekkere recepten en toffe artikels. In deze editie staat er bijvoorbeeld een artikel over de fantastische Boretti fornuizen en hopelijk binnen een maandje ofzo staat er zo eentje in onze keuken. Ik kan niet wachten.



En dan was er nog het artikel over het wolvarken. Inderdaad ja, wolvarken. Nooit van gehoord, nooit gezien maar daar stond ie dus. Het blijkt hier om een ras te gaan dat bijna was uitgestorven maar ondertussen gelukkig terug floreert. En wat is het eerste dat wij mensen dan doen? Opeten die handel, ironisch genoeg.

iGrill

Het zonnetje is eindelijk doorgebroken, de lente is in het land. Goed nieuws voor de computernerds onder ons die nu eindelijk hun USB iGrill terug van stal kunnen halen. Kwestie van toch iets lekkers achter het scherm klaar te kunnen maken. (pun intended)

De Pottenkijker: Cucina Marangon

Coolinary heeft “De Pottenkijker” van stal mogen halen en wel om een bezoekje te brengen aan de keuken van het Turnhoutse restaurant Cucina Marangon, een culinaire parel met Italiaanse roots.

Italianen zijn gekend om hun passie en Liana en Fabio zijn absoluut geen uitzondering op deze regel. Dat ze die passie door middel van hun verfijnde kaart met hun gasten delen kunnen we alleen maar toejuichen. Of wat te zeggen van hun maandelijkse kooklessen. Daarin komen authentieke streekgerechten aan bod met respect voor regionale producten en traditionele technieken. Liefhebbers kunnen ter plaatse trouwens ook terecht voor een keur aan Italiaanse topproducten zoals wijn, risotto, olijfolie en balsamico. Na een aangename kennismakende babbel komen we overeen dat ik zowel een middag- als een avondshift zal meedraaien. Als kers op de taart krijg ik de eer en het genoegen een kookles met bijhorende degustatie bij te wonen. Magnifico!

Dinsdagochtend, ik begeef me richting Patersstraat nr. 9. Achter de statige gevel van dit herenhuis is sinds 20 jaar het Italiaanse restaurant Cucina Marangon, voorheen La Gondola gevestigd. Hoewel Fabio de chef is en Liana instaat voor de zaal is de rolverdeling van het koppel niet strikt afgebakend. Zo ontvangt Fabio evenzeer de klanten, en vind je Liana vaak in de keuken om vers brood, pasta en focaccia te maken.

Met open armen word ik opgewacht door een goedgeluimde Liana die mij, na een korte rondleiding, initieert in de authentieke Italiaanse kookkunst. Samen maken we twee lekker geurende groentenlasagnettas en ongeveer een kilo “strozzapreti” of priesterwurgers, een verse handgerolde pasta. Terwijl Fabio gepassioneerd vertelt over de oorsprong van de naam strozzapreti, bereidt hij de lunch voor de gasten die ondertussen zijn toegekomen. Mijn zopas gemaakte pasta wordt geserveerd en ik heb geluk… er is een kleine doch verukkelijke portie voor mij voorzien.

’s Avonds neem ik, samen met 12 andere enthousiastelingen, deel aan een fel gesmaakte workshop welke Fabio heeft opgevat als een reis van Verona naar Venetië. Staat op het menu:

* ricotta-tordelli met dragonpesta en Asiago (een lokale kaas)
* een jong duifje met tuinbonen en risotto al salto
* bigoli (huisgemaakte pasta) met boschampignons, pijnboompitten en tijm

Om duimen en vingers bij af te likken, al zeg ik het zelf.

Zaterdagavond, ik word omstreeks zes uur in het volgeboekte restaurant verwacht om de functie van commis voor mijn rekening te nemen. Fabio verzekert me dat dit wel zal loslopen gezien hij de nodige mis en place al voor zijn rekening heeft genomen. Ik mag me direct aan de amuses zetten, een trio van pasta met huisgemaakte focaccia. Eenmaal de gasten gearriveerd zijn komt de keukenmachine op gang en ratelt de bonprinter er op los. Drie-, vier- en vijfgangenmenu’s, etentjes à la carte, een schaaldierenallergie waar rekening mee gehouden dient te worden… het zit er allemaal tussen. Naast het bereiden van tal van appetijtelijke voor-, tussen- en hoofdgerechten weet Fabio ook nog de tijd te vinden om te controleren of keukenhulp Sam en ik de gerechten wel volgens de huisstijl presenteren. De risotto in een ringetje, de juiste olijfolie bij het juiste gerecht, niet morsen met de saus… Aan het toeval wordt niets overgelaten, alles moet kloppen. Eenmaal alle hoofdgerechten gepasseerd zijn neemt de drukte in de keuken af. Fabio laat ons de dessertborden dresseren welke al snel hun weg richting zaal vinden.

Na de shift treffen we nog enkele voorbereidingen voor de volgende dag om vervolgens de aangename werkdag af te sluiten met kippenvleugeltjes en gebakken aardappelblokjes, een glaasje prosecco dat naar meer smaakt, en een fijne babbel. Een half uur later keer ik moe maar voldaan huiswaarts, een fijne ervaring, twee kleine brandwonden en een getekend kookboek rijker.


Cucina Marangon
Paterstraat 9
2300 Turnhout
T 014/42 43 81

Verder praktische info (kaart, openingsuren, recepten… ) kan u terugvinden op www.cucinamarangon.com

* Indien u de “Pottenkijker” ook in uw restaurantkeuken wenst te ontvangen, dat kan. Laat een reactie in de commentbox achter of stuur een mailtje naar Sidfrisjes@gmail.com.

Mmmmholeculaire workshop

Vorig weekend een cursus moleculair koken gaan volgen in het Mmmmh kookatelier in Antwerpen. Een beetje bijscholen in de moderne technieken is nooit mis denk ik zo.

Teleurgestelde gezichten waaronder ook het mijne bij afloop van de workshop. Was dit het nu? Zowel de dooier van mozzarella als die van olijven was mislukt. De kaviaar van tomaat was zonder meer flets en de parels van munt heb ik niet eens zien passeren. Gelukkig was er een open bar... wijn en water à volonté!

Gezien de vriendelijke mensen van Mmmmh het zelf ook jammer vonden dat een en ander in de mist liep bieden ze me nu een nieuwe workshop "Moleculair koken" + een extra attentie aan. Kijk, ter kantore Coolinary worden zulke nobele daden op gejuich onthaald.

Televisiekoks

Er zijn zo van die momenten dat je niets dan respect kunt opbrengen voor bepaalde mensen. Ik heb nu zo'n momentje. Niets dan respect voor de manier waarop Nigella met de camera flirt bijvoorbeeld. En voor Gordon Ramsay hoe ie in een van zijn gekende scheldtirades kan schieten. Of respect voor het monument Piet Huysentruyt, Jeroen Meus, Heston Blumenthal... ga maar door. Een beetje koken, gefilmd worden, een klapke doen en toch je flair behouden? Nee dat is lang niet iedereen gegeven.




Ja, het vreemd soortig algemene Nederlands waarvan ik me bedien doet ook mij lachen. En ja, dat licht verbeten trekje rond mijn mond is een teken dat ik liever had dat die camera er niet was. En bij "Zeg eens euh" zou ik inderdaad een vogel voor de kat zijn... Het neemt allemaal niet weg dat ik een geweldige dag heb gehad in één van de beste keukens van het land, die van de Comme Chez Soi.

Het klopt trouwens wat ze over de camera zeggen... die doet er inderdaad een paar kilo bij.

Over de Pottenkijker

Sommige mensen hebben zo even de moed om in tijden van crisis hun baan op te zeggen. Je moet het uiteindelijk maar durven zo’n stap in het onbekende. Respect! Andere mensen, mezelf incluis, blijven dan weer dag in dag uit trouw op post (ik ondertussen al bijna 9 jaar) zich hooguit af en toe afvragend of dit het nu is. Wat de crisis voor ons nog in petto heeft weet ik niet maar… het houdt me alvast niet tegen om aan de lopende band ideetjes te krijgen. Soms zit er zelfs eentje bij waarvan ik denk dat het de moeite is om uit te werken…(tromgeroffel)… "de Pottenkijker" is er eentje van.

Niets is makkelijker om na een etentje een restaurant op te hemelen. Mond-tot-mondreclame kan hèt verschil maken voor een al dan niet startende zaak. De keerzijde van de medaille is natuurlijk dat het afbreken van een zaak al even gemakkelijk is. Na de eerste reeks van “Mijn Restaurant” waande iedereen zich plots culinair recensent. Mensen die doorgaans niet in staat zijn om een paling van een tuinslang te onderscheiden voelden zich plots geroepen om zich in culinaire discussies die hun koksmuts ver te boven gingen te roeren. Iets soortgelijks zie je ook bij “Komen Eten” op VijfTV. Met een bongobon als inzet beoordelen de kandidaten elkaar als waren het sterrenchefs. Geweldige televisie dat wel, maar kunnen we afspreken dergelijke spielerie toch maar voor thuis te houden?

Ik vraag me trouwens af of zo’n mensen eigenlijk het besef hebben wat er allemaal speelt in een restaurantkeuken. Hoe gemoedelijk de sfeer in de zaal ook kan zijn, vaak is het aardig stressen in een keuken zeker als de keet vol zit. Een blik in de keuken werpen… als dat geen aardige invalshoek is. En hup… “de pottenkijker” was geboren.

Als alles volgens plan verloopt ga ik de volgende maanden in verschillende etablissementen van de Turnhoutse Horeca enkele dagen mijn handen uit de mouwen steken. Een smakelijk verslag valt vervolgens te lezen op de Gazet van Turnhout en op Coolinary, dat spreekt. Een eerste aangenaam kennismakend gesprek met Fabio en Liana van Cucina Marangon heb ik alvast achter de rug en ook van De Weerelt, De Factory en Bistro Boogaers heb ik positieve feedback gekregen. Misschien moet ik ook al eens een mailtje sturen naar Chris en Wendy van ’t Gerecht, want coolinary stemt natuurlijk voor Turnhout.

De wereld is voor de durvers, lang leve “de pottenkijker” !

St. Bernardus Abt 12

Als ik bij pakweg The Chocolate Line of Pierre Marcolini ben langs geweest voor chocolade dan delen de collega’s in de lekkernijen. Gelukkig komt er in omgekeerde richting af en toe ook een kleine attentie, zoals vandaag bijvoorbeeld. Collega A. had een flesje St. Bernardus Abt 12 bij. Niets bijzonder zou je denken, ware het niet dat achter dat biertje een verhaal zit. En dat verhaal begint in de abdij van Westvleteren.

Het wereldvermaarde St Sixtus uit Westvleteren, ooit gekozen tot beste bier van de wereld is een biertje met mythische status. Zo wordt het bier enkel verkocht in de abdij en dat op bestelling. Je geeft de nummerplaat van je auto door en op een door hun bepaald tijdstip mag je één bak bier gaan afhalen. Als je echt heel veel geluk hebt kan je her en der in gespecialiseerde biercafé misschien wel een flesje scoren. Een andere optie is ebay, al durven daar de prijzen wel eens uit de pan swingen. Maar ik had het dus over St. Bernardus Abt 12.

In 1946 besloten de paters van Westvleteren het brouwen in de abdij terug te schroeven. Er kwam een licentieakkoord met een kleine brouwerij in het nabijgelegen Watou en de gekende St. Sixtus werd vanaf toen op verplaatsing gebrouwen. In 1992 kwam er een einde aan de overeenkomst tussen Westvleteren en Watou en startten de paters hun brouwerij terug op. Westvleteren gaat er prat op het unieke recepten van voor 1946 terug te gebruiken. In Watou blijft men ondertussen hetzelfde bier brouwen, hetzij gebotteld in een andere fles.

In principe heb ik dus een Westvleteren gekregen al is het niet het gegeerde flesje uit de abdij. Toch bedankt.