Daskalidès, kerst 2012

Overdreven veel te vieren feestdagen in de nabije toekomst, hoe zat dat ook al weer? Om te beginnen is er mijn verjaardag later deze maand, gevolgd door Halloween. En zonder enige twijfel zal ook de Sint deze maand her en der vroegtijdig zijn opwachting maken, hoe gaat dat. Allemaal niets mee te maken moeten ze bij het Gentse Daskalidès gedacht hebben, wij sturen onze Kerstpakketjes lekker nu al! Tikkeltje vroeg denk ik dan terwijl ik me de chocolade uit de mondhoeken wrijf.

Daskalidès kerstset

Allez hup, hoe zit dat hier met dat cadeautje! Een doosje met daarin negen fikse pralines, ik heb al grotere dingen soldaat gemaakt. En terwijl vriendin laat weten dat ook zij wel wil proeven zet ik mijn tanden in de eeste praline, direct ook mijn favoriet. De 'Diamant' is een praline in fondantchocolade gevuld met smeuïge karamel en afgewerkt met een snuifje fleur de sel. Chocolade, zout... wat mij betreft bij voorbaat een gewonnen zaak.

De 'Rubis', een praline in fondantchocolade met een zachte kern van ganache, bestrooid met Piment d'Espelette was zeker niet slecht, maar wat mij persoonlijk wat te gewoontjes. Doe er dan liever twee van die 'Emeraude' pralines. Melkchocolade met gekarameliseerde stukjes krokante biscuit, versierd met een frisse toets van limoen. Weinig limoen geproefd, maar de krokante stukjes biscuit mochten er wel zijn!

Diamand, Rubis & Emerauda

Zouden ze bestaan, de mensen die zo'n blikken kerstbal gevuld met chocolade tabletjes - excuseer, napolitains - in hun kerstboom hangen? En als ze bestaan, zouden er dan ook mensen zijn die nu hun kerstboom al hebben staan? Noot voor de wederhelf: "Als ik een kerstboom in de living zie staan voor 15 december dan trakteer jij op een etentje in een door mij gekozen restaurant."  Oktober, Kerstmis... waar zaten ze met hun hoofd!

Met napolitains gevulde kerstbal

Smaakmeesters: Dominique Persoone

In het kader van de 'Antwerpse Smaakmeesters' mag ik zo hier en daar eens op de koffie gaan. Dat dit plezant is mag geen verrassing zijn.

Aan smaakmeesters die van de nobele kunst van het chocolade bewerken hun beroep hebben gemaakt is er in Antwerpen geen gebrek. Namen als ‘Goossens’, ‘Del Rey’ of ‘Burie’ klinken bij de Antwerpse chocoladeliefhebbers als muziek in de oren en doen zelfs tot ver buiten de stad het hart van menig verstokt chocoholic op hol slaan. Nu wil Antwerpen niet claimen de chocoladehoofdstad van België te zijn – die eer gunnen ze Brugge van harte - maar als ’s lands meest excentrieke chocoladegod zich in de koekenstad komt vestigen, wie zijn zij dan om deze inwijkeling niet met veel plezier en liefde te omarmen en zelfs één van hun te noemen.

Dominique Persoone, zot van 'A'

“Sommige mensen hebben een zwak voor mooie auto’s, ik heb een zwak voor mooie keukens”, aldus Dominique Persoone. Plannen om een tweede vestiging van The Chocolate Line te openen, laat staan één in Antwerpen,  waren er allerminst. Eén blik echter op de majestueuze keuken van het ‘Paleis op de Meir’ - ofwel de keuken van Napoleon - was voldoende om onmiddellijk overstag te gaan. Soms krijg je nu eenmaal kansen waarvan je weet dat ze zich geen tweede keer voordoen en dan moet je je buikgevoel durven volgen. 

Eenieder die  onze smaakmeester ondertussen in zijn werkelijk prachtige ‘Paleis’ gaan bezoeken is weet dat zijn buikgevoel hem niet in de steek gelaten heeft. De keuken van Napoleon - zijn keuken - heeft anno 2010 nog meer glans gekregen, niet in het minst in de vorm van de met 33 miljoen Swarovski-kristallen bezette sterrenhemel.

Aan het fornuis van Napoleon

Misschien valt de zelfverklaarde ‘Shock-o-latier'’ nog het best te omschrijven als een reële versie van Willy Wonka, u weet wel, het bijzondere chocoladegenie uit de Roald Dahl klassieker Sjakie & de Chocoladefabriek.  Geen oempa loempa’s noch een glazen lift in Antwerpen,  maar met zijn vaak bijzondere chocolade lekkernijen weet Persoone wel even spitsvondig als geniaal voor de dag te komen. Zijn continue zoektocht naar ideale smaakcombinaties resulteert in een uniek gamma pralines en afgeleide chocoladeproducten waar zowat iedereen - van Sergio Herman en Peter Goossens tot Panamarenko en zelfs de Rolling Stones  - een onvoorwaardelijke fan van is. En zeg nu zelf, knetterende colapralines, een baconbonbon, een ‘choc-tail'’ met tequila of de’chocolate shooter'’, een snuifmachine voor chocoladepoeder, dat spreekt allemaal toch ongelofelijk tot de verbeelding, niet?

Als een vis in het Antwerpse Water

Het mag niet verbazen dat iemand zo gepassioneerd door zijn vak als Persoone zich louter zou beperken tot een zoektocht naar verrassende, dan wel ideale smaakcombinaties. Zo begint alles immers bij de basis en vooralsnog hebben we in België geen chocoladeplantages. Al meermaals trok hij dus als een volleerd ontdekkingsreiziger door Zuid-Amerika waarbij hij in soms erbarmelijke omstandigheden in afgelegen landsdelen wist te volharden in zijn speurtocht naar nieuwe, ons onbekende cacaosoorten. Met succes trouwens, zoals uit zijn boek 'De Chocoladeroute' mag blijken. Gelukkig voor ons keert hij wel elke keer terug. Meer zelfs, in Antwerpen voelt hij zich als een vis in het water!

The Chocolate Line

Paleis op de Meir 50

www.thechocolateline.be

XXL Hagelslag

Hagelslag, muizekes, chocoladehagel, strontjes, chocoladekorrels, keutels en ga zo maar door. Sinds mijn jonge jaren ben ik er onvoorwaardelijk fan van. Wit brood, laagje boter - of beter nog, choco - en een rijkelijke laagje hagelslag en mij hoor je even niet meer. Of tussendoor, gewoon een handjevol. Lekker!

Een kinderhand is gauw gevuld!

Winkelen in Nederland, het blijft iets anders dan in België al was het maar door het gamma producten. Soms doet het me een beetje aan de States denken waar er ook dingen in de rekken liggen die je twee keer doen kijken. Kopen of niet? Als het over XXL hagelslag gaat wordt er hier niet getwijfeld. Meer zelfs, zonder het te beseffen had ik die verpakking in de winkel al open, om te zien hoe groot de muizekes wel niet waren. Behoorlijk groot hoor!

Venz XXL

Het gelukzalige moment thuis. Eén van de Boch bordjes van vriendin, een krakend krokant toastje, choco en XXL hagelslag. En dan in de schommelstoel zitten, blik op oneindig maar ondertussen er toch nauwlettend op toezien dat er geen keuteltjes ontsnappen.

Toast, Pure C Chocopasta, Venz XXL, Boch

Winkelen in Nederland, deze keer was dat trouwens in een supermarkt in Cadzand. Niet direct bij de deur zoals pakweg Tilburg of Eindhoven, maar er hing een plezant momentje bij Pure C aan vast en dan is afstand niet zo belangrijk. De chocopasta op mijn toastje kwam ook uit Cadzand. Niet zomaar chocopasta, maar met duindoornbes en limoen. En niet uit de supermarkt, wel uit de keuken van Sergio Herman en dat proef je! Rest alleen nog de vraag waarom je daar hagelslag op de supermarkt zou willen strooien.

Pure C Chocopasta met limoen en duindoornbes

Nog even over die XXL op de verpakking, klopt dat wel? Zijn de chocoladekorrels echt groter dan die van andere merken of blijft het bij loze beloftes van snode marketeers zonder scrupules? Even de proef op de som genomen en een kleine vergelijking gemaakt met korrels van een ander merk. Het resultaat? Duidelijk lijkt me zo.

Venz XXL vs 'gewone' hagelslag

Praline van Qlinaria Jan - work in progress

Afspreken met Jan 'de Dessertenman' van barbecueteam Qlinaria, dat wil wel eens zeggen dat je wat geduld moet uitoefenen. Hij heeft zo de neiging om, hoe zal ik het zeggen, een tikkeltje te laat op de afspraak te verschijnen. Iets wat hem ook altijd onmiddellijk vergeven wordt want Jan, die komt zelden met lege handen op bezoek.

De foutmarge van 15 minuten vlotjes voorbij stond hij deze middag uiteindelijk  toch voor de deur. Onder zijn arm een doos gevuld met lekkers. Of ik per toeval een foto wou trekken van een praline die hij zopas gemaakt had. En jongens wat een praline was dat zeg! Ik mag er nog niet te veel over zeggen - de foto en de praline zijn voor een wedstrijdje - maar respect, hij heeft er een klein kunstwerkje gemaakt. En dan zitten de smaken naar eigen zeggen nog niet volledig goed. 

Praline van Qlinaria Jan

Een foto trekken van een perfect getempereerde praline waarvan de halve sfeer alle ramen reflecteert en harder glimt dan de ingevette kale knikker van 'Den John', het is geen evidentie. Zeker als je zoals ik maar wat doet. De smaken, de vullingen, het komt nog aan bod alleen niet vandaag. Een beetje geduld kan nooit kwaad! En als ze helemaal op punt staat gaan we ze eens bij Persoone laten proeven stel ik voor. Dat hij nog vaak te laat langs mag komen denk ik dan!

Liefde is... brownies per post versturen

Eerste werk wanneer ik thuiskom is de brievenbus legen. Niet alleen omdat vriendin dat zo ongeveer altijd vergeet, ik doe dat ook graag. Brieven en pakketjes - zeker als je ze niet verwacht - dat heeft iets mysterieus. En als er dan 'handmade' stempels op de enveloppe staan die zeggen dat ik 'priceless' ben enzo... laat maar komen.

Handmade... priceless

Eenmaal de nodige aandacht aan die stempels besteed moet dat papier wel onherroepelijk van het pakje. Het is het innerlijke wat telt. Brownies per post stond er op de bijsluiter, gemaakt met biologische eieren, fairtrade chocolade... (h)eerlijk spul, al zou dat laatste nog moeten blijken.

Brownies per post

Allemaal goed en wel, maar die bijsluiter moest er toch ook aan geloven. Mijn nieuwsgierigheid begon de overhand te krijgen en ik wou weten wat er in de doos zat. Naturel brownies met extra chocolade chips zo bleek. Brownies, wat mij betreft is dat zowat ideaal als ontbijt, snack, vieruurtje en dessert.  Mijn voorkeur voor chocolade lekkernijen, liggen die eigenlijk zomaar te grabbel op het internet? Tikkeltje freaky!

Brownies Naturel met extra chocolatechips

Voor mij, zes brownies. Zover was ik nu ook wel, al was het maar omdat het overduidelijk mijn naam was die op de enveloppe stond. Kaartje aan de kant en laat me er maar eens en flinke hap in zetten. Mijn waardeoordeel staat of valt nu eenmaal met een smaaktest.

Voor mij? Echt?

En wat ziet mijn lodderoog? Op de achterkant van het kaartje stond er nog een boodschap, eentje dat begon met 'Lieve Schat' nog wel. Zelfs voor een bedrijf dat mij brownies stuurt vind ik dat een beetje vrijpostig. En dat 'het concept zo leuk was' en 'dat we 13 jaar samen zijn'.  Er ingeluisd door mijn eigen wederhelft die stilletjes stond te glunderen in de kamer terwijl ik met die foto's bezig was. Liefde is... een postpakket met chocolade, die glimlach en de kus erna. Merci!

Boodschap van de afzender

Nog even dat waardeoordeel. Op het eerste zicht leken de brownies wat droog maar dat waren ze gelukkig helemaal niet. Dessert, check! Late night snack, check! Ontbijt, check! Lekker en vooral ook heel leuk wat zo'n pakketje met een mens doet. U moest ook al aan het bestellen zijn voor uw geliefden en wel hier.

Geluk op een hoopje.

Chocolade doodshoofd

Pasen staat voor de deur, voor een beetje foodie het teken om een blogpost aan chocolade te wijden. Het is ook de tijd van het jaar dat mijn mailbox, en in mindere mate mijn brievenbus, overstelpt wordt met allerlei lekkers afkomstig van de chocoladeboon. Van prachtig afgewerkte chocoladen koekoeksklokken tot fleurige geschenkverpakkingen, de paashaas is onderweg en ik zal het geweten hebben. En wat mij niet op een zilveren prestenteerblaadje wordt aangereikt, dat vind ik dan zelf wel. Op het internet bijvoorbeeld.

Wat zou je doen als je op een zonnige lentedag op volkomen legale wijze een volledig intacte menselijke schedel in handen krijgt? De schedel als basis voor een mal gebruiken om vervolgens 100 procent natuurgetrouwe chocolade schedels op de markt te brengen, moet Marina Malvada gedacht hebben. Haar bedrijfje Chocolate Skulls was een feit en het resultaat is op zijn zachtst gezegd creepy te noemen.

 

Dedadent & rich dark chocolate © Claudia Ficca

  

De schedels zijn verkrijgbaar in een mengeling van melk en witte chocolade, toepasselijk 'Bone Chocolate' genoemd, en Mexican Dark chocolade. De chocolade schedels zijn volledig handgemaakt, en in tegenstelling tot de eitjes en mannekes die we hier in de winkel vinden, zijn ze niet hol. De prijs voor zo'n tweeëneenhalve kilo zware massieve chocolade doodskop bedraagt een 200 dollar. Geïnteresseerd? Reken op een levertijd van ongeveer drie weken.

Creamy & delicious 'Bone Chocolate' © Claudia Ficca

Simpelweg bedankt!

Weet je nog, die wedstrijd van Choco Jacques waarvoor er cupcakes gemaakt diende te worden? Die wedstrijd met een workshop met de patissier van het legendarische Comme Chez Soi als inzet. Die wedstrijd waarvoor ik jullie tegen wil en dank heb lastig gevallen opdat jullie toch maar op mijn 'Zwarte Woud cupcake' zouden  stemmen... Wel, ik heb die jandorie gewonnen!

Het zag er in eerste instantie nochtans niet schitterend uit. Wat stemmen betreft bleef ik steken op een vierde plaats, en de cupcake interpretatie van medekandidaat Philou zag er ronduit verbluffend uit. Als er eentje door de professionele jury zou worden uitgekozen, dan zou het ongetwijfeld die van hem zijn.

Van alle inzendingen werden diegenen met de 5 meeste stemmen weerhouden, zijnde Salima, Nawal, Philou, Emmanuelle en mezelve. Er zou één Waalse en één Vlaamse kandidaat gekozen worden en kijk eens aan... ik was zowaar de enige Vlaamse kandidaat van de vijf. Ondanks mijn derde plaats val ik dus gewoon in de prijzen. Hoera! En chef Lionel Rigolet gaf mijn cupcake de op één na hoogste punten, toch ook het vermelden waard.

Comme Chez Soi



Dit is 'em dus, de gevel van restaurant Comme Chez Soi, waarachter reeds decennialang culinaire geschiedenis wordt geschreven. En door die door mag ik dra passeren. Geweldig! Echt waar, iedereen die gestemd heeft, en niet in het minst zij die meermaals de moeite namen om even wat tijd voor mij uit te trekken, merci!

Verslag volgt, dat kan je wel raden!

Turnhout Taart, de ideale start van het feestjaar!

'Het Salon van Turnhout', de Grote Markt, werd eindelijk ingehuldigd. Op zaterdag ging dit gepaard  met een gezonde dosis muziek, zondag kwam eer taart aan te pas. Veel taart!

Mij verbaast het al lang niet meer hoe straf Jan - onze Qlinaria patissier - uit de hoek kan komen als hij aan de slag mag met taartjes en andere zoetigheden. Zo leek zijn marsepeinen hert als twee druppels water op het officiële Turnhout 2012 hert. Om op te eten!



Turnhouts Hert van Marsepein

Dat hert diende als versiering bij de chocoladetaart die hij maakte met zijn leerlingen van de avondschool. Ik moet toegeven dat ik een zetje nodig had zondagvoormiddag, maar ik was gelukkig nipt op tijd aanwezig op de Grote Markt om mezelf van een flinke portie van deze taart te voorzien.

Chocolade

Bleek dat hij er nog eentje had gemaakt die we namens Qlinaria zouden afgeven, u raadt het al, opnieuw een pareltje. Een afvaardiging van 3 Qlinaristen ging met alle plezier op de foto, al had ik de indruk dat er eerder op de taart dan op de heren werd gefocust.

Taart van Qlinaria-patissier Jan

En zo zag de taart eruit alvorens ik deze vakkundig met een plastieken vorkje te lijf ging. De resterende stukken taart vonden gretig aftrek bij de Turnhoutse bevolking. Zacht, fris, licht... ideaal voor een zondagmiddag. En het openingsweekend, dat was een gigantisch succes.



Taart met frisse frambozenvulling

Dominique Persoone: Shock-O-Latier

’s Namiddags zou het zo maar even de zonnigste 15e maart ooit worden,  meer dan reden genoeg om een halve dag verlof te nemen. De uitnodiging om naar de boekenrelease van de nieuwste van Dominique Persoone te gaan, dat was het extraatje dat iedereen wel eens verdient. Dat ik een (chocolade)boon voor Persoone heb is al langer geweten. Of hij nu ’s lands dan wel ‘s werelds beste chocolatier is wil ik nog in het midden laten, de coolste is hij zonder enige twijfel. 'Chocolate is Rock ’n Roll', Persoone is de belichaming van zijn eigen leuze. Met als onweerlegbare bewijs dat hij de meest foute cowboyboots ooit met zoveel stijl weet te dragen, de rocker!  Maar het zou over het boek 'Shock-O-Latier' gaan, niet over de botten van Dominique. 

Shock-O-Latier: Wall of Fame

Het Antwerpse atelier van  The Chocolate Line  was aardig volgelopen met een bont allegaartje schoon volk. De fine fleur uit de Njam! stal, het verzamelde journaille, een schare foodbloggers, allemaal lieten ze zich de champagne in chocolade fluitjes welgevallen terwijl de meester zelve enkele vragen van de ravissante Hanne Troonbeeckx pareerde.  Dat het een plezier was om het boek te maken, iets dat uiteindelijk toch niet te onderschatten is, die dingen.  Woorden van lof ook - terecht – voor de grote Marc Declercq (redactie) en de onnavolgbare Jean-Pierre Gabriel (foto’s). Op basis van enkele (wat heet) gewaagde foto’s in het boek heeft de Amerikaanse en Canadese markt trouwens beslist om het boek er voorlopig niet uit te brengen. Allicht een unicum voor een chocoladeboek.

Dominique Persoone & Hanne Troonbeeckx

Het werd een persconferentie volgens het boekje, met na het vragenuurtje voldoende tijd om foto’s te nemen. Van Dominique (met of zonder zijn aanwezige familie), Njam! gastvrouw Hanne, de aanwezige Njam! delegatie, jezelf… elke mogelijke combinatie met Persoone en zijn boek als centraal onderwerp was volledig bespreekbaar. Het flitslicht weerkaatste gewillig van het met 33 miljoen Swarovski-kristallen getooide plafond.

De Njam! fine fleur

Tijd voor een mini masterclass! Uberfoodie Gène Bervoets kreeg een schort aangemeten om te tonen dat de recepten in het boek voor iedereen weggelegd zijn. Onder het toeziend oog van Dominique en met de helpende hand Hanne toverde hij in geen tijd 'snobinettes' en 'grootmoeders truffels' op tafel. Wij foodies deden de smaaktest en knikten instemmend van ja. Dit was hoe verwerkte chocolade hoort te smaken.

Gène Bervoets, Dominique & Hanne

Met smaakpapillen die ondertussen op scherp stonden gaven we ons over aan de gevulde met chocolade zaligheden gevulde buffettafel. De verschillende sterren uit het boek moesten er in sneltreinvaart aan geloven, de 'Black Boobies' als eerste.

Black Boobies

Ik zou het niet in mijn hoofd willen halen om kritiek te spuien op een ronduit schitterend boek. Gewag maken van een gemiste kans dat moet nog net kunnen denk ik zo. Die superbe 'Black Boobies' en de 'Sneeuwballen' smeken gewoon om het gezelschap van een flinke 'Chocolade Fluit'. 

Chocolade Fluit

Genieten, dat moet je in goed gezelschap doen, met bevriende foodies bijvoorbeeld. En als de ster van de dag er geen graten in ziet om even mee te poseren, wel dan klikt het fototoestel dat het een lieve lust is. 

De collega foodies & Dominique Persoone

De chocoladegerechtjes zijn zonder overdrijven stuk voor stuk knallers en het boek een schot in de roos. Verrassende maar toch haalbare chocoladerecepten waar de passie gewoon vanaf druipt. Nu ook in uw thuiskeuken, het kan met dit prachtige boek. 

'Shock-o-latier' telt 160 pagina's en kan je in de betere boekhandel aanschaffen voor een luttele 24,99 €, een investering zeg ik u. Zij die het geluk aan hun kant hebben kunnen een poging wagen op de Njam website om een gratis getekend exemplaar in de wacht te slepen. Doen, en geniet ondertussen nog even van al het lekkers dat ons gisteren te beurt viel.

Koekiemonsters

Eitje van chocolademousse & mango

Frisco met nootjes

Luxueuze tartelettes

Brownies to die for

Kwintessens 'Food' & Dakalidès Paasei

Feestje in de brievenbus deze ochtend, reken maar van yes! Er was de flink uit de kluiten gewassen enveloppe en dan bleek er ook nog eens een pakketje te zijn afgeleverd. Ja, de postbode weet me wonen. 

In de enveloppe zat de recentste 'Kwintessens', een mooie uitgave van Design Vlaanderen, deze keer met 'Food' als thema. Aangezien het de eerste maal was dat ik zo'n Kwintessens bestelde kreeg ik hem voor nop, als kennismakingseditie zeg maar. Vriendin ook content want op slinkse wijze hadden de designers er naast de 80 pagina's foodieplezier ook nog eens 24 pagina's over mode in weten te smokkelen. 

Waar je zoal aan te verwachten? Design in het Hof van Cleve, een stuk over de grafisch ontwerpers en designers achter de door ons bejubelde kookboeken, foodpairing, 7 foodtrends, recepten ... teveel om op te noemen eigenlijk. Een aanrader, gewoon bestellen en wel via deze link. Mocht ik in Las Vegas succes hebben bij de 'One Armed Bandits', een opleiding fooddesign (Den Bosch / Brussel) zou me wel liggen. Loopbaanonderbreking en studeren... sponsors mogen zich altijd aanbieden!

Daskalides / Kwintessens Design 'Thema Food'

Of ik eindelijk 'dat boekske' wou neerleggen en het postpakket kon openmaken ja! Er zat er duidelijk eentje  op hete kolen thuis. Het bleek een paasgeschenkje te zijn van het Gentse chocoladehuis met Griekse roots Daskalidès. Geen idee op welk moment ik juist ben opgenomen in het grote logboek der verzamelde chocoholics, maar zolang dat wil zeggen dat ik af en toe van die pakketjes toegestuurd krijg doen ze maar! En op de facebookpagina van de chocolatier kun je zelf met de regelmaat van een paasklok iets winnen. 't Is dat je het weet!

Chocolate Chip Cookies

Als er iets is wat ik gemeen heb met koekiemonster, dan is het wel een voorliefde voor - je raadt het nooit - koekjes. 'Chocolate Chip Cookies' in mijn geval, liefst nog van die hele grote... zalig. Languit in de zetel gelegen zag ik nog net die onlangs gekochte koekjesstempel op het aanrecht staan. Mja, misschien moest ik maar eens koekjes maken. Dat was alweer een eeuwigheid geleden, als je die killer brownies van vorige week niet meerekent natuurlijk.

Even kijken, wat heb ik ook al weer voor nodig voor de koekjes:

175 gr bloem, 1 tl bakpoeder, 125 gr zachte boter, 90 gr lichtbruine basterdsuiker, 60 gr witte basterdsuiker, 1/2 tl vanille extract, 1 ei en 125 gr chocoladestukjes. Aan dat laatste geen gebrek na een reeks postpakketjes van de verzamelde chocoladelobby, maar had ik niet net het allerlaatste ei gebruikt bij een keukenexperimentje? Ja dus.

Het internet leert me dat je bij het bakken van cakes en koekjes een ei gerust kunt vervangen door een banaan. Had ik maar een banaan in huis! Twee eetlepels vocht, twee eetlepels bloem en een halve theelepel bakpoeder zouden ook moeten lukken. Alle ingrediënten in een grote kom tot een homogene massa mengen, mooie bolletjes deeg op een ingevette bakplaat leggen - lang leve silpats - en 10 minuutjes bakken in een voorverwarmde oven op 190 ° C. Maar niet voor de bolletjes eerst vakkundig 'gestempeld' werden natuurlijk.

Home Made koekjes-stempel

Zo ziet dat er dus uit, drie sterren 'chocolate chip cookie deeg' dat middels een stempel een Home Made signatuur meekreeg. Een kennersoog ziet direct dat dit teveel deeg is voor één koekje en dat dit nog ontzettend zou uitzetten in de oven. Gelukkig deed ik een proefbatch van slechts 5 stuks en jawel, heel grote platte koekjes, zonder enig spoor van de stempel.

Koekjesdeeg - Home Made

Kleinere porties dan maar, en ja, die lekkere brokjes chocolade zaligheid maken het stempelen er niet makkelijker op.  Licht gezoete maïssiroop gebruiken als vervanger van een ei was trouwens ook niet direct het beste idee van de dag, maar soit. De kleinere batch koekjes zag er toch al wat beter uit. Stempelen nadat de koekjes uit de oven kwamen bleek trouwens geen al te slecht idee.

Chocolate Chip Cookie

Koekjes bakken op zondagmiddag, het is bij een 15-tal koekjes gebleven. Vriendin is nog altijd met die sapkuur bezig, ze komt wel eens snuffelen in de keuken, maar eten krijg ik ondertussen al zes dagen niet aan haar verkocht. Zelfs deze home made chocolate chip cookies niet. Respect hoor!

Chocolate Chip Cookies

En de koekjes? Goh ja, die waren wel ok maar zeker niet van die aard dat ik er morgen de collega's mee zou trakteren. Als ze daarentegen geweldig lekker waren zou ik ze ook zelf opeten trouwens.

Killer brownies

Tijdens het ‘sliden’ door de App van Donna Hay viel mijn oog op een receptje voor brownies met sticky caramel en gekarameliseerde nootjes. Nu ik toch die ‘matroschkas’ in huis heb moest ik misschien maar eens aan het bakken gaan. En waarom ook niet. Om er rustig in te komen begon ik met de crunchy topping van pecannoten, al zou ik die wel vervangen door pindanootjes. ’t Waren trouwens pinda’s met dat roodbruine vliesje nog rond. Nooit geweten dat pinda’s ontvliezen zo therapeutisch kon werken.

Nodig voor de gekarameliseerde noten:

1 cup (220 gr) ultrafijne suiker
1 cup (120 gr) pinda’s
2 eetlepels water
1 theelepel zeezout

Mise en place - gekarameliseerde nootjes

Doen:

De suiker met het water circa 5 minuten op een matig vuur verhitten tot de suiker volledig is opgelost. De noten toevoegen en het geheel na ongeveer 3 minuten, als alles mooi goudbruin ziet, op een siliconenmat of een met boterpapier beklede bakplaat uitstorten.

Ik had natuurlijk direct in de gaten dat er iets niet in 'den haak' was. Teveel suiker voor de noten, dat was wel duidelijk. Of ik nu Donna Hay moest vervloeken, dan wel die ellendige matroschka's was dan weer niet direct duidelijk. Direct de proef op de som genomen en één en ander nagewogen. Een cup ultrafijne suiker beste mensen weegt geen 220 gr maar 275 gr. Te veel suiker dus, al heb ik nog altijd geen idee of dat nu aan Donna Hay of aan het mooie keukenhulpje ligt. Soit, hieronder het resultaat. Goudbruine nootjes met een ietsje teveel aan suiker, een probleempje waar een flinke demi chef wel weg mee weet.

Crunchy pinda's

Bij het bekijken van het ingrediëntenlijstje voor de brownies had ik onmiddellijk door dat dit een lekkernij zou worden waar je mensen met een slechte cholesterol zonder enig probleem een mooi einde mee kunt bezorgen. Het vertrouwen in 'de cups' was ondertussen ver zoek dus heb ik de ingrediënten gewoon netjes afgewogen. Niks problemen mee!

Nodig voor de brownies:

450 gr pure chocolade

140 gr boter

2 cups (350 gr) bruine suiker

4 eieren

3/4 cup (105) gr bloem

Doen:

De oven voorverwarmen op 160 ° Celcius. Boter en de chocolade in een steelpannetje boven een zacht vuur laten smelten. In een mengkom de suiker, eieren en de gezeefde bloem mengen en vervolgens het chocolade-botermengsel eronder roeren tot een homogene massa. Giet dit geheel in een ingevette en met bakpapier beklede ovenschaal van zo'n 20 op 30 centimeter en plaats in het midden van de oven. Na 40 à 45 minuten is je brownie klaar, maar check voor de zekerheid tijdig met een bakpen.

Chocolade boter mengen

Of er nog suiker en boter moet zijn? Wel ja, laten we eens goed zot doen en het recept helemaal volgen. Shock to the system, in de karamel zitten zo mogelijk nog meer 'ongezonde dingen', maar hey! Het kan misschien een mooie voorbereiding zijn op de trip naar California die er zit aan te komen. Naar't schijnt eten ze daar ook vettige en ongezonde dingen.

Nodig voor de 'sticky caramel':

220 gr boter

1 cup (175 gr) kandijsuiker

1 cup (250 ml) lichte maissiroop (=> natuurvoedingswinkel)

395 gr gezoete geconcenseerde melk

1 theelepel zeezout

1 theelepel gezeefde cacao

Doen:

Boter in een steelpan smelten boven een matig vuur en de suiker geleidelijk aan hieronder mengen. Maïssiroop en de gecondenseerde melk toevoegen, het vuur hoger draaien en zo'n 15 minuten onder continu roeren laten pruttelen tot je een mooi ingedikte caramel hebt. Van het vuur halen en de gezeefde cacao en het zeezout onder de massa mengen.

Deze karamel mag je over de brownie gieten al dient gezegd dat je met dit recept wel een flinke hoeveelheid hebt. Zo heb ik bijvoorbeeld de brownie netjes overgoten met een bescheiden laagje karamel, en had ik nog een volledige confituurpot over. Bekijk het een beetje, al zal het er vanaf hangen hoe snel je aan je dubbele bypass toe denkt te zijn gok ik zo.

Na de karamel mag je trouwens de grof- of fijngehakte nootjes toevoegen en dient het geheel zo'n twee uur af te koelen in de ijskast. Het resultaat ziet er, al zeg ik het zelf, niet al te slecht uit.



Brownie, sticky karamel, crunchy nootjes



En wat vinden we daar nu zelf van? Lang niet slecht, al is het wel redelijk aan de zware kant. Geen idee hoe dat nu zou komen. Misschien is het geen slecht idee om er een mooi dessertje mee te maken? Een bolletje vanille, wat losse nootjes en poeder van de overtollige gesuikerde nootjes kunnen wonderen doen. En dat ziet er dan zo uit. Mijn interpretatie van een 'Snickers Ice cream' 2012.

Snickers Ice cream 2012

En wat hebben we nu allemaal geleerd? Mijn huisgemaakt zeezout, dat net dat tikkeltje scherper smaakt dan gewoon zeezout, doet het ongelofelijk goed in desserts. En laat die cups voor wat ze zijn en weeg gewoon alles netjes af.

Snickers Ice cream 2012

Als je partner trouwens net voor een sapkuur staat is het misschien geen goed idee om zo'n machtig dessert  te maken. Er zijn nog overschotjes, ik wil de brownies zelfs mooi presenteren op een bordje - maar for the love of god - kan iemand die alsjeblieft snel komen opeten, er is meer dan genoeg.

Zwarte Woud Cupcake - laatste dagen om te stemmen

Het loopt zowat op het einde, die cupcake wedstrijd van Chocolade Jacques. De reden waarom ik besloot een kans te wagen was uiteraard de prijs die wordt toegekend aan de beste cupcake, namelijk een dag in de keuken van het legendarische Brusselse restaurant Comme Chez Soi. Een prachtprijs! Reken maar dat er op zo'n dag iets te leren valt.

Op dit eigenste ogenblik staat mijn 'licht gerookte Zwarte Woud cupcake met Dark Pearls' op een derde plaats. De tweede, maar ook de vierde plaats zijn nog mogelijk, de eerste plaats lijkt dan weer uitgesloten. Is dat een ramp? Niet direct want de publieksstemmen zijn goed voor 50%, de overige 50 % wordt gegeven door een professionele jury op basis van recept en uitvoering.

Nog tot en met de 22ste februari kan er dagelijks gestemd worden op mijn cupcake en wel via deze link. Klik links op de pagina van Chocolade Jacques op 'Cupcake Wedstrijd', en breng je stem uit. Liefst op mij, dat spreekt voor zich.

Licht gerookte Zwarte Woud cupcake met Dark Pearls

Iedereen alvast bedankt voor jullie uitgebrachte stemmen. Cupcakes maken voor iedereen zou me iets te lang bezig houden, maar hou Coolinary deze week in de gaten want er worden een stuk of drie taarten van patissier  Ducobu uitgedeeld.

I (feel) like... Choc-o-lait

Zo'n papiertje van de postbode in de brievenbus, het blijft altijd het dubbeltje op zijn kant. Goed nieuws of slecht nieuws, het kaartje geeft zelden iets prijs. Met knikkende knieën naar het postkantoor dan maar in de hoop dat het geen rekening is die door de mazen van het net glipte. Na het zien van onderstaand logo op de mooie bruine doos, kon ik alvast gerust adem halen. Chocolade. Goed nieuws dacht ik zo!

... choc-o-lait

Choc-o-Lait, gekend van die chocolade op een stokje en ideaal om een heerlijk warme chocomelk mee te bereiden,  heeft zijn gamma uitgebreid. Reden genoeg om mij een samplekit toe te sturen, een initiatief om toe te juichen! In de proefdoos een zakje chocoladedruppels en 4 chocoladetabletten.

Choc-o-lait proefdoos

De 'Milk Hazelnut' tablet met 35 % cacao was de eerste van vier om eraan te geloven. De zachte, volle smaak met fijne stukjes hazelnoot viel zowel bij vriendin als mezelf in de smaak. Blij dat ik haar het kleinste stuk had gegeven. De tabletten gaan telkens een trapje omhoog wat intensiteit betreft. Met 40,5 %, 53,5 % en 65 % naast de eerder vermelde 35 % komt elke chocoladeliefhebber dus aan zijn trekken.

I feel like having a bite of ...

De chocoladedruppels komen in een handige hersluitbare verpakking van 250 gram en is beschikbaar in vier smaken: Extra Dark (70%), Dark (53%), Milk (40,5 %) en White (33,5 %). Dubbel handig is ook het meegeleverde recept van de hand van meester-patissier Jean-Yves Wilmot. Het ziet er naar uit dat ik de volgende dagen koekjes ga bakken met Extra Dark druppels.

I feel like cooking

In navolging van de beroemde chocolatier Sjakie geeft Choc-o-lait 25 'gouden tickets' weg, die je kan winnen bij aankoop van de chocoladedruppels. De gelukkige winnaars krijgen niet alleen een rondleiding achter de schermen bij vaste partner Barry Callebout, er volgt achteraf ook nog eens een workshop met Jean-Yves Wilmot. Reden genoeg om die druppels eens uit te proberen denk ik dan. Win je niets, dan kan je nog altijd op de website terecht voor enkele recepten. Een beetje hetzelfde als zo'n workshop, zonder de verplaatsing zeg maar.