Oktober feestmaand

De laatste dag van september, hoera! Niet enkel omdat Guns n’ Roses ten dans speelt in ‘Het Sportpaleis’, die verderfelijke muziektempel aan de rand van ’t stad. Nee, vooral omdat oktober mooie culinaire vooruitzichten te bieden heeft. En uiteraard ook omdat er vanaf vandaag nieuwe centjes op de rekening staan, dat is logisch.

Om te vermijden dat het weekend wordt afgesloten met een ‘duffe zetel zondag’, overweeg ik rustig naar Horeca Life in Brussel te sporen. Een beetje rondkijken, hier en daar een hapje proeven… ik vind dat plezant.

Het ‘peperkoeken huisje’ van Roger Van Damme stond al bijzonder lang op het verlanglijstje en eindelijk is het zover. Volgende woensdag wordt er geluncht in ‘Het Gebaar’. Kunnen we de chef direct ook zijn vet geven omdat dankzij zijn hulp, een welbepaald team op het BK BBQ met een eerste plaats voor het dessert is gaan lopen, waardoor wij een tweede podiumplaats misliepen. Verder staat er die dag nog een rumdegustatie op het programma, eentje van een merk met de ronkende naam ‘Mount Gay’. Als daar maar geen ongelukken van komen!

Een week later is Graanmarkt 13 aan de beurt, het restaurant in ‘de koekenstad’ waar Seppe Nobels – notoir vriend van K3, en in 2005 uitgeroepen tot ‘Beste Juniorchef van België – aan het roer staat. Als ik vriendin na deze lunch, eentje in het kader van zo’n Delicious actie, kan overtuigen dat er op de eerste verdieping geen trendy shop te vinden is, dan kunnen de uitgaven nog dik meevallen. Indien niet zoek ik mijn heil in chocolade van Persoone, iets wat te lang geleden is! Check trouwens voor de zekerheid ook even zijn vernieuwde website. Shock-O-Licious!

In oktober lijken we elke week wel geweldig te gaan eten. Op 23 oktober, de dag voor ik er een jaartje bij mag tellen, schuiven mijn wederhelft en ik netjes onze beentjes onder een tafeltje in restaurant L’Air du Temps. Van de voorniet nog wel, en dat dankzij de Grijze Garnaal, zoals in een eerdere post al te lezen viel. Ondanks het feit dat het restaurant van Sang Hoon Degeimbre al sinds geruime tijd op mijn wishlist stond, had het zonder deze wedstrijd allicht nog lang geduurd vooraleer ik er zou belanden. ‘De Walen’ is namelijk niet bij de deur. Twee dagen regio Namen, mezelf zelden zo’n leuk cadeau gegeven.

Een reisje naar Praag, een huwelijksfeest en bubbels aan het districthuis van Borgerhout maken de feestmaand compleet. En omdat ik vind dat je zo’n maand moet verdienen zal ik als afgevaardigde van Qlinaria tussendoor op de Knollenmarkt van Turnhout nog warme soep verkopen, en een barbecue verzorgen voor een pensioengerechtigde ex-collega van vriendin. Maar wat doet u in oktober?

Een diner voor twee bij L'Air du Temps

Onlangs, en meerbepaald van 1 juli tot 31 augustus, liep er op Grijze Garnaal Blog een wedstrijd waarbij je een diner voor 2 personen kon winnen in een sterrenrestaurant. Niet van de poes dus. Vorig jaar in december liep ik na een spannende kookfinale nipt nog een weekendje Zeeland mis, deze keer was het wel raak.

Het receptje dat ik op de valreep (lees: 27 augustus) inzond, werd door een vakjury als één van de winnaars uitgekozen. Vriendin en ik mogen nu grote sier gaan maken in een restaurant naar keuze. Het is te zeggen, naar een opgelegd restaurant naar keuze. Bij het inzenden van je recept moest je namelijk je persoonlijke top drie uit een lijstje doorgeven. Mijn voorkeur ging niet geheel onterecht uit naar Oud Sluis***, l’Air du Temps** en Hof Van Cleve ***, en dankzij mijn ‘Aziatisch gekruide mininoedelnestjes met grijze garnaal’ mag ik weldra bij Sang Hoon van L’Air du Temps gaan dineren. Als dat geen chanceke is!

Komen Eten, Vrienden Editie

Straks is het zover, de eerste editie van de ‘Komen Eten, Vrienden Editie’. Bevriend koppel Joris & Katrien krijgen de eer om de spits af te bijten. Het is aan hen om de lat nu reeds op ongekende culinaire hoogten te leggen, zonder daarbij de ontvangst en de gezelligheid uit het oog te verliezen. Niet dat het in mijn aard ligt om mensen de daver op het lijf te jagen, maar voor 8 personen een aperitief en bijhorend hapje voorzien, gevolgd door een voor- hoofd- en nagerecht… dat is niet van de poes! Bijpassende drank, een digestief; koffie of thee als afsluiter, op alles zal het kritische kennerspubliek letten. Om van een perfect gedekte tafel nog maar te zwijgen. Misschien nog even zeggen dat parels angstzweet in het bord de punten doet kelderen. ‘Komen Eten, Vrienden Editie’ voor het plezier? Yeah right!

RT CHEF 10 - Abdij Heverlee

Afgelopen zaterdag, samen met 3 andere ‘Qlinaristen’, op de site van de Abdij van Park Heverlee aan een wedstrijdje koken voor het goede doel meegedaan. De uitdaging bestond eruit om 3 gerechtjes (hapje, voorgerecht, hoofdgerecht) te maken, met een selectie angstvallig geheim gehouden ingrediënten uit de ‘Straffe Streek’ waar we ons bevonden. Spannend! Uit een verzameling van 60 ingrediënten maakten we onze keuze en creëerden we drie borden.

* Een romig roereitje met fijne champignons, sjalot en foie gras, een nestje van Parmezaanskoekjes en een kruidige puree.

* Een groen kruidensoepje, gefileerde paling en een krokant stukje stokbrood.

* Op Jack Daniels snippers gerookte tournedos, in Noilly Prat gekonfijte rode ui, gebakken aardappelblokjes, champignonschijfjes, groentejulienne en een vleesjus.

De ‘vakjury’, bestaande uit niemand minder dan Jeroen Meus (Restaurant Luzine, Dagelijkse Kost, Plat Préféré, …), Kwinten De Paepe (Restaurant Trente) - en een derde lokale culinaire held van wie de naam me nu ontglipt - proefden en beoordeelden de gerechten van de 12 deelnemende ploegen. Hun verdict was unaniem en… deze ‘Kempenzonen’ mochten in de prijzen delen.

1e plaats visgerecht
3e plaats hapje
3e plaats algemene rangschikking

Ik mocht – met een licht profetisch T-shirt, zo lijkt het - een fles champagne in ontvangst nemen van Jeroen Meus.

Onze andere, meer vooruitziende chefs lieten dan weer aardige woordjes schrijven in de door hun meegebrachte kookboeken. Achteraf volgde er nog een aangename barbecue met pintjes. Topdag!

Macrobiotiek - Seazen - Catérine Kools

Voor wie het ontgaan mocht zijn, de macrobiotische keuken is aan een opmars bezig. Het is te zeggen, accenten uit de macrobiotische keuken zijn hip en veroveren hun plaats in de menig restaurantkeuken. Sinds het zogenaamde ‘moleculaire koken’ enkele jaren geleden gemeengoed werd, kan je agar agar bijvoorbeeld in zowat elke keuken terugvinden, en chefs als Sergio Herman scoren al langer met het gebruik van miso.

In de huiselijke sfeer echter heeft macrobiotisch koken nog een beetje een “geitenwollensokken imago”. Toen ik vriendin leerde kennen - en mezelf nog niet de nobele kunsten van het koken eigen had gemaakt – wist ik niet goed wat te denken van al die rare Japanse toestanden. Miso-soep als ontbijt, kombu, ponzu, dashi, seitan, umeboshi, wakamé, dulce, … toegankelijk is het allemaal niet als je nieemand hebt om je doorheen deze vreemde wildernis te loodsen.

Ondertussen zijn we elf jaar verder en eet ik ’s ochtends zonder tegensputteren al eens een miso-soepje mee. Dat, en een gezonde interesse in ‘all things cooking’ was reden genoeg om op een steenworp van Turnhout - meerbepaald bij Seazen in Arendonk – een macrobiotische kookdemonstratie te volgen. Het feit dat we Cathérine Kools als gids tijdens deze kookdemo hadden was een aangename bijkomstigheid. Je kunt je vragen stellen wanneer er nog maar eens iemand die we kennen van de televisie zich ontpopt tot kok, maar dat was hier niet van tel. Zelden iemand zo begeesterend en gepassioneerd weten te vertellen, en dat – heel belangrijk - zonder er maar één belerend vingertje aan te pas kwam.

Op het menu stond een 'misosoepje', 'azukibonen met prei, limoen en witte miso', 'geroosterde zaden', rijst, 'geblancheerde broccoli', 'gewokte seitan met spitskool', 'gepekelde groentjes', 'pompoen uit de oven' en een 'macrojack', een soort dessertkoek op basis van zaden en granen. Een vol bord na het passeren van het buffet, zoveel mag wel duidelijk zijn. Lekker, en ook nog eens goed voor lichaam en geest.

Leerrijk was het trouwens ook. Wanneer mijn schoonmoeder bijvoorbeeld voor de zoveelste keer naar suiker verwijst als zijnde “De Witte Dood”, dan wil ik dat met veel plezier aan mij voorbij laten gaan. Wanneer er mij door middel van een korte monoloog, waarin Cathérine zowel de rol van de pancréas, suiker als alle andere organen voor haar rekening nam – quasi hetzelfde duidelijk wordt gemaakt, dan is dat net dat tikkeltje aannemelijker. Een Oscarnominatie trouwens voor haar vertolking van ‘een pot rijst’, très amusant.

Ga ik nu plots heel mijn voedingspatroon omgooien en macrobiotisch eten? Ik denk het niet, daarvoor kook/eet ik te graag. Dat wil echter niet zeggen dat ik niet voor verandering open sta, en er geen macrobiotische elementen mijn ‘dieet’ mogen binnensluipen. Laten we eens een restaurantbezoekje skippen en 'Millefeuille à table' op 2 december een kans geven. Gastronomisch macrobiotisch, ik ben benieuwd!

No Reservations

Zondagavond de film No Reservations, met Catherina Zeta Jones als chef kok, bekeken op televisie. Zelf opgenomen van Vijf TV godbetert. Laat een film zich deels afspelen in een keuken en ik ben vertrokken, ongeacht de zender waar het beest wordt afgespeeld. Zoals te verwachten van een film op Vijf TV stond er een aardig potje drama, een snuifje romantiek en als dessert een obligatoir ‘happy end’ op de menu. Onderhoudend zonder meer!

Qua memorabele quotes kwam Kate, het personage van Catherina Zeta Jones, in een moeilijk moment niet verder dan een kleffe “I wish there was a cookbook for life, recipes telling us exactly what to do”. Waarop haar therapeut, “You know better than anyone, it’s the recipes that you create yourself that are the best”.

Nee, doe er dan maar eentje uit House MD, waarbij 13 alludeert op het vermeende overspel van Dr. Taub met een gevatte “All I'm saying is if you want to be on a diet, you might want to stop hanging out by the dessert cart”. Touché!

Op het verlanglijstje - Qlinariaschoen!

Past zowaar perfect bij onze koksuniform!

Espai Sucre - Barcelona 2010 - foto's

Na het lezen van een artikel in het knalroze magazine ‘Pâtisserie & Desserts”, over het wereldvermaarde dessertenrestaurant Espai Sucre in Barcelona was ik verkocht. Er gaan eten werd op het verlanglijstje gezet en deze zomer – 3 augustus om exact te zijn- was het zover.

Een zwoele zomeravond in m'n favoriete Europese stad, flaneren door de straten en afsluiten met een dessertje van wereldklasse, daar is niks mis mee. Licht overmoedig door de wandeling besloten we om te kiezen voor “The great dessert menu”, vijf gangen met aangepaste wijnen. En omdat ik, net als iedere andere gast, een fototoestel bij had kunnen jullie nu lekker meegenieten.

Passionfruit – coffee, lemoncress, and mint sorbet Keffer

Red wine “baba”, pear and saffron

Extra virgin olive cake, white peach, green olive and “San Simón”

Coconut tapioca, burnt yolk ice cream and “orujo de Galicia”

Chocolate with vinegar, strawberry, mint and pepper

Geweldige ervaring, onverwachte combinaties en vooral schitterend opgebouwd. De combinatie desserten (met hartige elementen) werkte perfect, de aangepaste drank maakte het plaatje compleet. Eerlijk is eerlijk, bij de laatste dessert moest wringen. Een kleine morzel van het bittere chocoladekoekje heb ik zelfs laten liggen. En toen de ober dat zag zei hij smalend dat we er bijna vanaf waren. De friandises nog, netjes gepresenteerd op een leuke houder.

Een fris soepje, sesamkletskop, iets met gember, chocolade, marshmallow, ...

Stoofvlees van de bomma

Bizarre ervaring zaterdag in huis. Zonder enige verklaarbare reden hing er een vreemd doch herkenbaar geurtje in huis. En dan nog wel eentje dat me ogenblikkelijk richting kindertijd terugstuurde. Mijn bomma zaliger maakte niet alleen de lekkerste handgemaakte kroketjes en soezen, huisbereid stoofvlees stond ook op haar palmares. En laat het nu net die geur zijn - de geur die vroeger in de keuken van bomma hing als ze stoofvlees maakte – die zijn weg had gevonden naar onze keuken.

Daar stond ik dus, op slag ongeveer 25 jaar het verleden in gekatapulteerd. Eerlijk is eerlijk, ik zou niet meer weten hoe haar stoofvlees smaakte, maar die hemelse geur… Nu heb ik in mijn leven al veel stoofvlees (of stoverij in het Gentse) gegeten, ruiken deed het nooit zoals vroeger, of zoals afgelopen zaterdag zo u wilt. Een snelkookpan kan ik me ook nog herinneren. Des duivels in deze moderne tijden, maar stoofvlees kwam vroeger gewoon recht uit de snelkookpan.

Heel straf dat die geur in onze keuken hing trouwens. Vooral als je er rekening mee houdt dat we gewoon paprikasoep aten. Misschien voor de zekerheid toch maar wat ontstopper door de leidingen van de afvoer gieten?

Antwerpen Proeft - foto's

Met schandalig veel vertraging – maar wel net op tijd op iedereen te wijzen op het bestaan van het culinaire zusterevent Spicy Maasmechelen – enkele foto’s van Antwerpen Proeft. Altijd lekker!

Als appetizer heerlijke ‘Pata Negra de Bellota van de stand van ’t Hofke van Bazel en een oester van bij de Oesterdrieling (foto op verzoek).

Een salade voor haar van SanoSano

Een salade voor hem van SanoSano

Redelijk uitgebreid tafelen kon aan de stand van Het Gebaar van Roger van Damme, peter van Antwerpen Proeft. Restaurants die enkel tijdens de lunch open zijn zouden ze trouwens moeten verbieden, al is het maar omdat ik dan zelf aan het werk ben. Dringend eens een dagje verlof nemen om in de Koekenstad te gaan lunchen.

Broodjes voor het hele gezelschap tijdens het wachten. Nice!

Roerei met gerookte zalm

Rundtartaar

Varkens- of kalfswangen wegens uitverkochte gegrilde zeebaars

Dim Sum op een andere locatie om de bonnetjes op te krijgen

En vervolgens terug richting Roger van Damme voor het dessert. When in Rome…

Mooi, zo in een tendy porseleinen coupe en extra punten voor de verrassende crunch.

Groene vingers met Sid Frisjes

Gisteren op het internet, deze week hopelijk nog in mijn brievenbus, volgend jaar bij ons in de tuin en iets later lekker op ons bord. ‘Groentjes uit eigen hof’, naar het motto van de legendarische Kempische stadionrockband ‘Evil Tupperware’. Inderdaad ja, ik heb me voor een tweede keer loos laten gaan op de prachtige website van De Nieuwe Tuin. Eerder had ik me, met het oog op volgende lente, al een keur aan potentieel zaaigoed aangekocht en nu heb ik dus mijn collectie nog een beetje uitgebreid.

Maken aardig kans om volgend jaar, al dan niet in potten of kweekzakken, te schitteren in onze kleine stadstuin:

micro-erwten tom thumb
micro-tomaat
mini-goudsbloem
citroenmelisse
citroenbergamot
maanzaadpapaver
ui kiemzaad
paarse radijs
rucola microgroente
chia
amaranth mix
parijse worteltjes
centiflor mix
droogtomaten-mix
candlelight
pardon
lemon drop
cayenne mix,
slim jim

Ik vermoed dat er heel voorzichtig in fases geplant zal worden en hoop van harte dat we het tuintje deze winter op orde krijgen zodat ik daar in de lente geen tijd mee verlies.

Voorlopig beperkt de eigen teelt zich trouwens tot mijn kruidenton met daarin onder andere: rozemarijn, citroentijm, salie, gewone tijm en currykruid. In potten staan er verder nog enkele kerstomaatplantjes, een paprikaplant, rode basilicum en een peperplantje. De rode basilicum en de kerstomaten heb ik volledig van zaadje tot plant gekweekt, de rest zijn aangekochte plantjes die zich nu mooi mogen bewijzen in ons kleine stadstuintje. Eergisteren, met een kanjer van een bui in het vooruitzicht, heb ik het aangedurfd om nog Chinees bieslook en winterpostelein te zaaien. Hopelijk met veel succes. ‘Herfstradijzen’ en ‘Krinkle Winkle Tuinkers’ staan dit weekend op het programma.

BK BBQ 2010 - de gerechten

Een simpele blik door het venster leert ons dat het barbecueseizoen alweer in het verleden ligt. De puristen onder ons vinden dat natuurlijk onzin, die staan immers bij weer en wind achter hun grill / smoker. Laten we daar nu vooral geen punt van maken en op Coolinary de grillverhalen van Qlinaria afsluiten met de foto’s van onze gerechten op het BK BBQ in Genk.

Visgerecht: Op de vel gebakken zeebaars, ‘Pomme Moskovite’ met Royal Belgian Caviar (uit Turnhout), gewokte groentjes (zeekraal, groene asperge, tuinboon, peultjes), oester en kokkels van de grill, scampi, groene kruidensaus en een champagnesaus.

Kipgerecht: Kiprollade gevuld met patanegra en saffraancoquilles, babyleaves, kort gegrilde kleine champignons en puree van gepofte zoete aardappel.

Varkensgerecht: Traag gegaarde varkensspiering (gepekeld en geïnfuseerd met Grimbergen Gold), gegrilde groenten, in ganzenvet gebakken aardappelblokjes en een honing-mosterd-Grimbergensaus.

Rundsgerecht: Traag gegaarde entrecote, gegrilde kalfszweriken, in de Qbag gegaarde groenten (broccoli, bloemkool, aspergepunten), gegrild spek, puree van gepofte truffelaardappel, morieljes, vleesjus en gegrilde aardappeltjes en rode ui.

Dessert: Barbecueflensjes met Qbag gegaarde seizoensvruchten en warme Loonse stroop, kletskop van Loonse stroop, ‘candyapples’ en suikergarnituur.

Komen Eten, Kids!

Awel ik vond dat tof, ‘Komen Eten’ met kinderen. Schatten van poppemiekes die niks lustten, ne loebas met sterrenambities en gegiechel als achtergrondgeluid. Volgende week is het terug aan de grote kindjes. Maak plaats voor hypocriet gezwets, geneuzel over de cuisson en een spelletje punten geven in de ijdele hoop zelf toch maar te winnen. U kijkt toch ook?